Emily
Życie jest trudne.
Nie wiem, jak jest z innymi, ale dla mnie zawsze było ciężko. Niezależnie czy to szkoła, czy nawiązywanie przyjaźni, zawsze z tym walczyłam.
Zauważyłam, jak naturalnie przychodzi to niektórym ludziom, jak mojemu bratu, Cale'owi. Jest przykładem na to, jak stać się ekstrawertykiem i nerdem. Imprezował na całego, uczył się dzień przed egzaminem i...
Voila!
Pieprzone "A+"
Uczę się cały rok i dostaję C.
Cóż, to chyba pokazuje, jak głupia jestem. Żartuję. Połknęłabym największą górę lodową na Antarktydzie, zanim przyznałabym to przed moim bratem.
Staję na wadze i patrzę na nią. Byłam całkiem pewna, że schudłam kilka kilogramów, kiedy ostatnio próbowałam diety. Sięgnęłam po mój kawałek pizzy margarita z dodatkowym serem i ugryzłam go. Spojrzałam w lustro i wtedy moja pewność siebie opadła. Moja rodzina zawsze mówiła mi, żebym się nie martwiła, że wyglądam świetnie, że bycie pulchną to nowy trend bla...bla...i to były bzdury. Dosłownie.
Założyłam luźny różowy sweter na moje dżinsy z wysokim stanem i przeczesałam włosy szczotką. Zajęło mi trochę czasu nałożenie odrobiny różu na policzki, potem nałożyłam trochę tuszu do rzęs i matową szminkę w kolorze śliwkowej czerwieni. Kiedy skończyłam, moje włosy były w lokach. Lubiłam się stroić, zawsze starałam się, aby moja aparycja nadrobiła to, czego nie mogłam z moją wagą. Myślę, że to wszystko kwestia pewności siebie, a makijaż dawał mi tę pewność. To nie tak, że robiłam pełny makijaż tak wcześnie rano, ale od kilku tygodni nakładałam trochę różu.
To z powodu Setha Monroe.
Mały głos w mojej głowie szepnął.
Zamknij się! powiedziałam temu głosowi.
Nie mogłam jednak temu zaprzeczyć. Za każdym razem, gdy Seth pojawiał się w moich myślach, miałam te szalone motyle w brzuchu.
Nie żeby mnie zauważył czy coś. Ledwo byliśmy przyjaciółmi.
Dobra, przyznaję! Nawet nie powiedzieliśmy sobie „Cześć”, a to głównie dlatego, że za każdym razem, gdy próbowałam porozmawiać z Sethem lub się uśmiechnąć, on szybko odwracał wzrok, jakby nie mógł na mnie patrzeć.
Zeszłam na dół do kuchni i nikogo tam nie znalazłam.
Potem sobie przypomniałam, że kucharka była przyjęta do szpitala od kilku dni. Ruth, pomoc domowa, nagle zemdlała i musiała zostać zabrana karetką. Była dla mnie bardziej jak matka, zwłaszcza odkąd moja zmarła, gdy byłam mała. Więc byłam śmiertelnie zmartwiona, co jeśli to było coś poważnego?
Starałam się nie myśleć o tym, co by się ze mną stało, gdyby coś się stało Ruth.
Złapałam batonik musli z spiżarni, banana i jogurt smakowy. To miałam dzisiaj na lunch, i to na wypadek, gdybym nie była bardziej głodna, wtedy musiałabym też kupić lunch.
Sięgnąłem po klucze od mojego BMW i wyszedłem z domu.
*~*
Na szafce był narysowany obrazek małego słonia. Porwałem go, zgniótłem w kulkę i wrzuciłem do najbliższego kosza. To była rutyna i nauczyłem się to ignorować. Wszędzie byli prześladowcy, a liceum było najgorsze. Była jeszcze inna dziewczyna o imieniu Anne, która zawsze znajdowała swoje książki w śmietniku. Próbowałem przekonać siebie, że jestem w lepszej sytuacji niż ona. Musiałem przetrwać rok w liceum, a potem WITAJ UNIWERSYTET.
Założyłem się, że dzieciaki na uniwersytecie są lepsze i dojrzalsze. Przeprowadziłbym się gdzieś do Europy, gdybym musiał. Moja rodzina miała rezydencje w różnych częściach Europy, które wykorzystywaliśmy jako domy wakacyjne odkąd byłem mały. Te domy zbierały kurz. Mógłbym po prostu wprowadzić się do jednego z nich i żyć szczęśliwie sam, nie martwiąc się o to nudne miasteczko ani o prostackich ludzi, którzy w nim mieszkają.
Lekcja ciągnęła się w nieskończoność, a moje powieki zaczęły opadać, i prawie zasypiałem, gdy Seth wkroczył do klasy. Miał na sobie czerwoną czapkę z daszkiem, która zakrywała ogromną masę jego ciemnych loków. Biała koszulka dosłownie podkreślała jego umięśnione ciało, a grube uda były obleczone w ciemne dżinsy.
Mówił coś do nauczyciela, a potem jego ciemne oczy spotkały się z moimi, po czym szybko odwrócił wzrok.
„Znajdź sobie miejsce, panie Monroe, i otwórz książkę na stronie dwieście dwanaście.”
Tina Farlan siedziała po przeciwnej stronie przy oknie za mną i miała wolne miejsce. Mógł tam usiąść. Ja też miałem wolne miejsce, ale oczywiście Seth Monroe nie chciałby siedzieć ze mną. Mogłem równie dobrze być dla niego niewidzialny.
Jego oczy szukały miejsca i spojrzał na Tinę, a potem zaczął iść w stronę naszego przejścia swoim swobodnym krokiem. Można by pomyśleć, że facet to gwiazda na New York Fashion Week. Przeszedł całą drogę w moją stronę i myślałam, że przejdzie obok mojego siedzenia, ale ku mojemu całkowitemu zaskoczeniu rzucił plecak na puste miejsce obok mnie. Moje serce podskoczyło do gardła. Seth Monroe siedzi ze mną! O mój Boże! Co mam robić? Czy moje włosy są w porządku? Czy mam coś zielonego między zębami? Czy pachnę wystarczająco ładnie? Dlaczego nie założyłam swojej ulubionej czerwonej bluzki, która sprawia, że wyglądam nieziemsko? Ogromne ciało Setha wślizgnęło się na siedzenie obok mnie, a ja wciąż próbowałam przetrawić ten nowy rozwój w mojej historii. Moja sympatia siedzi obok mnie. Co mam mu powiedzieć? Czy powinnam się uśmiechnąć? Czy powinnam porozmawiać o pogodzie? Może zapytać, jak się ma? Czy odkryje, że mam na niego OGROMNĄ sympatię? I mówię o sympatii wielkości Megladona.
Nie chcę brzmieć desperacko, wiesz. Albo wydawać się, że do niego zarywam, co całkowicie chcę zrobić.
Chłopacy tacy jak Seth myślą, że są właścicielami tego świata, a on był super-duper ultra-przystojny, mógłby być Dawidem Michała Anioła.
Patrzyłam kątem oka, jak zdjął czapkę z daszkiem i przeczesał ręką swoje idealne włosy. Czy myślał, że gra w reklamie szamponu? Nie widziałam żadnych toczących się kamer. Założę się, że uważał, że jest gotowy na Hollywood. My to jak chłopi.
Spojrzałam na niego raz, a moje serce prawie wyskoczyło z piersi.
Patrzył na mnie!
Odruchowo dotknęłam swoich włosów. Wiesz, jak w filmie Zmierzch, gdzie Bella to robi. Edward był dziwny, znaczy, miałam na niego ogromną fazę, ale Seth nie dorównuje Edwardowi.
Patrzył w ten bezwstydny sposób, a potem szybko spojrzał w dół do swojej książki. Mogłam zauważyć, że również przetarł dłoń po dżinsach.
Tatuaż smoka bawił się w chowanego z jego półrękawów koszulki.
„Jak to możliwe, że możesz mieć tatuaże? Czy twoi rodzice nic nie powiedzieli?” wyrzuciłam z siebie.
Rzucił mi spojrzenie z boku, jego morskozielone oczy przecięły moje, zanim spojrzał przed siebie. „Nie mówią, bo ich to nie obchodzi.” Jego głos mógł roztopić masło. Czekaj, skreśl to, mógł roztopić żelazo. Był gładki, głęboki i sięgał mojej duszy.
„Och.” Powiedziałam, „Musi być miło.”
„Musi być miło, że się mną nie przejmują?” Zapytał.
„Um… Nie… Przepraszam… to nie to miałam na myśli. Chodzi mi o to, że musi być miło robić, co się chce.”
Zaśmiał się, „Spokojnie, Emily-Mae. Żartowałem. Wiem, co masz na myśli.”
Znowu zapadła między nami cisza.
Znał moje imię.
Nie przyniósł swojego podręcznika do hiszpańskiego, więc zapytał, czy może się podzielić.
Więc teraz pochylał się blisko mnie, a ja starałam się nie wdychać jego oszałamiającego perfumu ani go nie dotykać. Gdybym tylko znalazła odwagę, by być jak Polly, która była tak pewna siebie, że potrafiła przekonać każdego do randki z nią.
Zobaczyłam, jak znowu wyciera rękę o swoją koszulkę.
„Jest taki krem antyperpiracyjny do rąk. Możesz go użyć; bardzo pomaga na spocone dłonie. Znam naprawdę dobrą markę.”
Jego twarz zaczerwieniła się i nie spojrzał w moją stronę.
Ups.
W myślach uderzyłam się.
Dlaczego musiałam mówić głupoty właśnie do Setha Monroe?
A potem, ku mojemu przerażeniu, wstał, wpakował książki do plecaka i wybiegł z pokoju, nie rzucając na mnie ani jednego spojrzenia.
Spaprałam to.
Przesuń w górę, aby kontynuować
SETH
Nie powinienem był tego robić. Wiem.
Nie powinienem był odchodzić bez słowa, ale można powiedzieć, że Emily-Mae mnie zdenerwowała.
Pamiętam, jak pierwszy raz ją zobaczyłem kilka tygodni temu. Tamtej nocy byłem kompletnie pijany, ale nie zapomniałem jej twarzy. Nie pamiętałem nic z tamtej imprezy, ale ona utkwiła w mojej pamięci i nadal jej szukałem. Czasami dostrzegałem ją na korytarzach, a zanim zdążyłem pomyśleć o rozpoczęciu rozmowy, znikała. Nawet nie mieliśmy razem żadnych zajęć, więc wtedy nie znałem jej imienia.
A potem pewnego popołudnia podczas lunchu zobaczyłem ją siedzącą samotnie w ogrodzie na kampusie pod dużym drzewem, jedzącą z brązowej torby, piszącą coś na Macbooku, a ja siedziałem w budynku, patrząc na nią przez szklane ściany. Byłem otoczony członkami mojej drużyny hokeja na lodzie, którzy wygłupiali się i rozmawiali o jakichś bzdurach, które ledwo mnie interesowały.
Moja uwaga była skupiona na niej.
Wyglądała seksownie w za dużym swetrze, jej nos był różowy od zimnego wiatru, a na jej twarzy było coś, czego nie potrafiłem opisać.
Była piękna.
Pamiętam, że byłem subtelny, gdy zapytałem jednego z kolegów z drużyny. „Kim jest ta dziewczyna?”
Jeden z chłopaków, Landon, spojrzał na nią i powiedział: „To Olivia. Jest super gorąca, ale człowieku, jest zajęta. Nie jestem pewny, czy ktoś ją zarezerwował, ale przez całe lato się z nim spotykała.”
Spojrzałem tam, gdzie patrzył idiota. Mówił o brunetce za dziewczyną, na którą naprawdę zwróciłem uwagę.
„Nie o nią. Mówię o dziewczynie siedzącej przy drzewie.”
Spojrzał na mnie, jakbym oszalał, „Emily-Mae Vasquez.”
Spojrzałem na chłopaków.
„Zajęta?”
Mógłbym uderzyć w krzesło, gdyby powiedział tak. Dziewczyna była cholernie piękna przez duże „P”, więc nie zdziwiłbym się, gdyby powiedział, że ma chłopaka.
„Uh... Nie stary. O ile wiem, nigdy nie widziałem, żeby Sweet-Potato-Emily z kimś się spotykała.”
„Czemu tak ją nazywasz?”
„Ślepy jesteś? Nie uważasz, że jest trochę... nie wiem... powiedzmy po cięższej stronie?” zaśmiał się Easton.
Inni wyglądali na zgorszonych. W tym momencie wiedziałem, których chłopaków będę wspierać, a których prawdopodobnie uderzę pięściami lub przejadę moim samochodem. Wybrałem swoją stronę.
„Ona jest młodszą siostrą Cale’a Vasqueza. Był kapitanem naszej drużyny, teraz jest na studiach.” powiedział Kenny.
„Myślę, że jest całkiem atrakcyjna,” przyznałem.
Roland zaśmiał się, ale niezbyt miło. „Jeśli lubisz dziewczyny, które jedzą więcej kawałków pizzy niż ty, to śmiało, stary.”
Pieprz się, dupku! Wiedziałem, jakie dziewczyny lubił Roland, i mogę ci powiedzieć, że ten idiota miał swój typ. Wszystkie były takie, które nie obchodziłoby, czy nie jest w drużynie hokejowej. Najlepszym słowem na opisanie jego typu dziewczyn było „Płytkie.”
„Nie zawstydzasz jej przypadkiem?” Spojrzałem na innych, „A wy po prostu będziecie milczeć?”
Nikt się nie odezwał, więc wziąłem swój lunch i zacząłem wychodzić, kiedy Roland znowu się odezwał.
„Hej, nie zapomnij o swojej obietnicy.” Zaśmiał się.
Unosząc brew w pytaniu, bo byłem totalnym idiotą i zapomniałem o tej głupiej zakładzie.
„’Za.”
Zignorowałem go i poszedłem usiąść z kimś innym. Cheerleaderki od dawna chciały, żebym dołączył do ich stołu i dziewczyny były fajne. Z zaprzyjaźniłem się z jedną dziewczyną z ich drużyny, w szczególności, Skylar. Była dobrą przyjaciółką, a także była jedyną, która nie patrzyła na mnie jak na posiłek.
Tak zaczęła się moja fascynacja Emily-Mae Vasquez.
A może powinienem powiedzieć obsesja? Bo na pewno stała się jedną wielką obsesją w moim życiu.
Nie zauważyłem, że była pulchna, chyba to jej uśmiech doprowadził mnie do szaleństwa. Widziałem, jak uśmiechała się do dzieci na korytarzach, a to na pewno wywoływało we mnie motylki w brzuchu. I to nigdy wcześniej się nie zdarzyło, naprawdę nigdy.
Powoli zacząłem znajdować powody, by z nią rozmawiać.
Chciałem powiedzieć "Cześć" albo po prostu się uśmiechnąć, ale nie mogłem znaleźć odwagi. Zwykle nie miałem problemu z rozmawianiem z dziewczynami czy z umawianiem się z nimi (to drugie było łatwe), ale to...
To był zupełnie nowy świat.
Musiałem znaleźć sposób, by jakoś to naprawić.
Następnego dnia przeniosłem się na zajęcia z hiszpańskiego, bo wiedziałem, że to jeden z przedmiotów, które ona bierze.
To jakby moja mama miała moce telepatyczne, bo pod koniec tego dnia stałem na progu domu Emily.
* * *
EMILY
Musiałam dwukrotnie sprawdzić ekran kamery bezpieczeństwa, aby upewnić się, że widzę dobrze.
Czy moje zauroczenie Sethem zaszło tak daleko, że zaczęłam sobie wyobrażać każdego chłopaka jako jego?
Boże, tylko nie to!
Nacisnęłam przycisk interkomu.
"Jak powiedziałeś, że się nazywasz?" zapytałam ponownie.
Przysięgam, że usłyszałam westchnienie po drugiej stronie drzwi.
"To ja, Seth." Głos dobiegł z interkomu. "Seth Monroe z twojej szkoły. Pewnie mnie nie znasz. Jestem kapitanem drużyny hokejowej, napastnikiem."
Jakby musiał mi dawać szczegółowe wprowadzenie.
Szybko przeczesałam palcami włosy, sprawdziłam swój wygląd w ogromnym lustrze w foyer, a potem otworzyłam drzwi.
„Cześć,” powiedziałem.
Co Seth robił w moim domu?
Nie panikuj!
Wyglądał oszałamiająco, jak w klasie hiszpańskiego.
„Przepraszam za wcześniej.” Jego zielone oczy błyszczały, gdy przepraszał. „Nie chciałem tak po prostu uciec.”
Szukał mojego adresu i przyszedł do mojego domu tylko po to, żeby przeprosić za popołudnie? To było takie miłe.
Sprawdziłem jego bliską okolicę. Czy to jakiś żart zorganizowany przez jego kumpli z drużyny?
„Przyszedłeś tu tylko po to, żeby mnie przeprosić?” zapytałem go bez ogródek.
Wzruszył ramionami, „nie do końca.”
„Więc dlaczego?” zapytałem, „Czy to jakiś żart?”
Zmarszczył brwi, „Żart?”
„Tak.”
Bo wszyscy wiedzą, że mam na ciebie oko i chcą się trochę pośmiać kosztem Sweet-Potato Emily.
Pokręcił głową, „Nie wiem, o czym mówisz, Emily-Mae.” Wyglądał na naprawdę zdezorientowanego, wydawał się zbyt szczery, by to była gra. Powoli wspiął się po schodach do moich drzwi.
Zajęło mi chwilę, zanim zdałam sobie sprawę, jakim jest gigantem. Moja głowa sięgała mu do ramion, nawet kiedy miałam na sobie koturny, a to nie pomagało, że był taki duży i onieśmielający z tatuażami i kolczykiem w uchu, nie wspominając o srebrnym sztabce w języku i brwi. Wyglądał na twardziela.
„Ruth Gavin.” Powiedział.
„Ona jest moją gosposią. Co ona ma z tobą wspólnego?”
„Jest w szpitalu, prawda? Przyszedłem ci powiedzieć, że będę tu pracował na pół etatu tymczasowo, dopóki nie wyzdrowieje.”
Zmarszczyłam brwi. „Ale nie potrzebujemy zastępstwa. Tata nic mi nie powiedział.”
„Rozmawiałem z panem Vasquezem.” Poinformował mnie w sposób biznesowy, „powiedział, że mogę dla was pracować. Będę płatny za godziny, dostanę darmowe jedzenie i miejsce do spania, a poza tym przyda mi się trochę pieniędzy. Poza tym, obiecałem mojej matce, że przejmę tę pracę za nią.”
„Twoja mama?” Moja głowa kręciła się od nadmiaru informacji. „Twoja mama to Ruth Gavin? Nasza gospodyni domowa?”
Zaśmiał się, „Tak.”
Skrzyżowałam ramiona na piersi.
Kącik jego ust uniósł się w górę, a ja zastanawiałam się, co uznał za tak zabawne. Właśnie wróciłam do domu, więc nie miałam na sobie mojej zawstydzającej piżamy z Hello Kitty. Jeszcze było za wcześnie na to.
„Jeśli twoja mama to Ruth, to dlaczego masz na nazwisko Monroe? Dlaczego nie Gavin?”
„Naprawdę Vasquez?” Westchnął, „Mama i tata rozwiedli się, gdy byłem dzieckiem, mieszkałem z tatą. Zmieniła swoje nazwisko na panieńskie, gdy się rozstali.”
„Och. Rozumiem...”
Wspominała, że jest rozwiedziona i ma syna. Widziałam też jej zdjęcie z synem, gdy miał sześć lat i mieszkał z nią.
Starałam się nie hiperwentylować, zdając sobie sprawę, że widziałam zdjęcie Setha jako uroczego sześciolatka i go nie rozpoznałam. Kto by pomyślał, że ten mały chłopiec okaże się miłością mojego życia?
„Czy mogę teraz wejść do środka?”
Odsunąłem się na bok, „tak. Oczywiście.”
Wprowadziłem go do środka i cały czas myślałem...
O mój Boże, co to za nowe wydarzenie w moim życiu!
Rzucił plecak na puszysty dywan i usiadł na skórzanej kanapie, jego oczy z ciekawością przeszukiwały pomieszczenie.
„Mogę ci coś zaproponować? Wodę, sodę, kawę?”
Uśmiechnął się, „to będzie moja kwestia, gdy będziesz miał gości.” Po chwili dodał, „Wyglądasz na zaskoczonego, że mnie tu widzisz.”
„Tak... uh... myślałem, że ty...”
„Zakładałeś, że jesteśmy podobni? Że mieszkam w rezydencji, mam członkostwo w klubie golfowym i traktuję ludzi jak śmieci, i jeżdżę niemieckim samochodem?”
„Trochę.” Przyznałem, „nie że mnie obchodzi, czy jeździsz niemieckim samochodem, czy nie, ale większość chłopaków w naszej szkole, zwłaszcza twoi koledzy z drużyny... sportowcy są...”
„Bogaci dupki?” Zapytał.
Zaśmiałam się, bo nie mogłam się powstrzymać, „czy zamierzasz dalej kończyć za mnie zdania?”
On też się zaśmiał.
Nastąpiła chwila ciszy, niezręczna cisza między nami, którą przerwał jako pierwszy, bo ja głupia gapiłam się na niego. „Kto jeszcze z tobą tutaj mieszka?”
„Na razie jestem sama.”
Poruszył brwiami.
Zachichotałam, „po co to zrobiłeś?”
„Nic. Po prostu mam wszystkie złe pomysły, skoro będziemy tutaj sami i tak dalej.”
„Cóż, nawet nie pozwoliłeś mi dokończyć.”
Moje policzki bolały od ciągłego uśmiechania się, a czyżby Seth Monroe, nowy kapitan drużyny hokejowej, łamacz milionów serc, flirtował ze mną?
„Jak wiesz, tata jest zawsze w podróżach służbowych, ale mój brat wpada co jakiś czas, żeby mnie sprawdzić. Ma własne mieszkanie w centrum.”
„Rozumiem, więc musimy coś zrobić z tym twoim bratem.” Jestem pewna, że flirtował z każdą inną dziewczyną w szkole, ale jakoś wciąż sprawiało mi to radość. Nikt wcześniej nie uważał mnie za godną flirtu. Widzieli mnie tylko jako dobrą do „dm” po nagie zdjęcia z powodu rozmiaru moich piersi i tyłka. „Więc co chcesz, żebym zrobił, Emily-Mae?” zapytał, „cokolwiek chcesz lub potrzebujesz, będę do twojej dyspozycji.” Dlaczego to brzmiało jak dwuznaczność? „Cóż, jest jeszcze jedna pani, która dołączyła wczoraj i będzie tu, aby sprzątać co drugi dzień. Zatrudniłam ją sama. Więc chyba możesz gotować, jeśli umiesz, to znaczy. Twoja mama robiła to dla mnie. Moje gotowanie nie jest zbyt dobre, więc przydałaby mi się pomoc.” „Jasne. Zrobię śniadanie, lunch i kolację. Po prostu daj mi listę ulubionych potraw, ewentualne alergie lub czego nie znosisz. Mogę też robić przekąski.” Byłam zachwycona. Byłam przekonana, że został zesłany przez Boga. Seth nie tylko zamieszka w moim domu (studio po drugiej stronie trawnika, ale się liczy), ale będę mogła jeść jedzenie, które gotował swoimi długimi eleganckimi rękami. „Brzmi świetnie!” powiedziałam trochę zbyt entuzjastycznie, „Więc kiedy Ruth wraca?” „Dopiero co przyjechałem, a już chcesz się mnie pozbyć tak szybko?” „Nie...nie o to mi chodziło...byłam tylko ciekawa.”
Seth zaśmiał się: „spokojnie, żartowałem. Mama będzie w szpitalu przez kilka dni, a potem powiedziałem jej, żeby zamieszkała z rodzicami. Będzie tam przez kilka miesięcy. Potrzebuje przerwy.” Wewnątrz mnie wybuchały fajerwerki. Moje szczęście nie miało granic. „Hej, spójrz, mam swoje rzeczy w samochodzie. Jeśli mógłbyś pokazać mi, gdzie jest studio, mogę zacząć rozpakowywać rzeczy i poczuć się swobodnie. Odświeżę się tylko i zacznę przygotowywać kolację.” „Okej.” Zacząłem prowadzić go do apartamentu-studia na zewnątrz domu. Kiedyś było to studio fotograficzne Cale’a, które składało się z kuchni i łóżka z przylegającą łazienką. Było przytulne. Odkąd się wyprowadził, zostało przekształcone w przestrzeń mieszkalną Ruth. „A tak przy okazji, Emily Mae, jeśli komukolwiek w szkole o tym powiesz, jesteś skończona.”
Przesuń w górę, aby kontynuować
SETH Emily była po prostu urocza. Nie było innego słowa, które mogłoby ją opisać. Miała stopy mocno osadzone na ziemi, co oznacza, że nie wyczułem od niej żadnych 'snobistycznych' wibracji. Pochodziła z bogatego środowiska, musiałem się z tym pogodzić. Zastanawiam się, dlaczego ludzie byliby niemili dla kogoś tak miłego i uroczego. Co ona im kiedykolwiek zrobiła? „Przyniosłam ci nowy zestaw pościeli. Jest całkowicie nowy i nikt go jeszcze nie używał. Mogę pomóc ci go założyć.” „Okay.” Mogłem łatwo pościelić łóżko sam, ale trochę się wahałem, by poprosić ją o odejście. Chciałem, żeby Emily została tutaj i dalej rozmawiała. „Gotowe.” Powiedziała po chwili. „Mogę ci również pomóc ułożyć ubrania w szafie.” „Nie ma potrzeby.” Wyrwało mi się.
Jej twarz opadła, „Och. Okej.”
„Ja... ja znaczy... nie ma potrzeby, jeśli jesteś czymś zajęta. Poradzę sobie.”
Przewróciła oczami, „Nie mam dokąd iść ani nic do zrobienia. Nie bądź taki formalny, Seth.”
To był pierwszy raz, kiedy użyła mojego imienia. Moje serce zaczęło bić szybciej w piersi.
Patrzyłem, jak wyciąga moje ubrania z torby i zaczyna je wieszać w ogromnej drewnianej szafie. Rzeczy mojej mamy były już w środku, ale wciąż było dużo miejsca. Złapała koszulkę, która była tak stara i wyblakła, że miała małą dziurę na brzegu.
Czy będzie mnie za to oceniać?
Spojrzała na nią raz, zanim złożyła ją w schludny kwadrat i włożyła do środka. Jej wyraz twarzy nie zdradzał jej myśli.
„Seth, mam kilka zasad.”
Usiadłem na worku fasolowym przy łóżku, „mów.”
„Wiem, że tata powiedział ci, że to studio jest twoje i możesz z nim robić co chcesz, ale doceniłabym, gdybyś nie organizował żadnych imprez na trawniku. Nie jestem imprezowiczką, więc nie chciałabym tutaj obcych ludzi i nie lubię hałasu.”
„Jest w porządku. Nie musisz się tym martwić. To moje miejsce pracy i niedawno się tutaj przeprowadziłem, pamiętasz? Nie mam żadnych przyjaciół.”
„Ja też nie. Myślę, że mamy coś wspólnego.” Zaśmiała się w ten swój uroczy sposób.
„Poza tym, żadnych narkotyków ani nic podejrzanego.” Wyjaśniła.
„A co z dziewczynami? Mogą przychodzić?” Zapytałem, tylko żeby ją podrażnić. Lubiłem widzieć, jak jej twarz staje się taka poważna.
Nagle zamilkła, uśmiech zniknął, jej usta były zaciśnięte w prostą linię, powietrze między nami stało się bardziej napięte.
„Um...tak, jasne.” Powiedziała. Myślę, że zmusiła się, by to powiedzieć. „Jeśli są twoimi przyjaciółkami, mogą tu być. To, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami po godzinach pracy, nie jest moją sprawą.” Dodała, nie patrząc na mnie, jej ton był surowy.
„A co z dziewczyną, którą lubię?” Droczyłem się z nią dalej.
„Lubisz kogoś? Czy jest z naszej szkoły?” Zapytała automatycznie.
„Tak. Jest dziewczyna, którą bardzo lubię.” Przyznałem, „jest ze szkoły, ale nie wie, że ją lubię.”
„Dlaczego jej nie powiesz?” Zapytała szczerze.
„Zrobię to w końcu. Lubię robić wszystko w swoim tempie.”
Nie miałem odwagi zadać jej tego samego pytania. Wiedziałem, że musi jej się podobać jakiś facet, może nie z mojej drużyny. Wyobrażałem sobie, że to jeden z tych, którzy chodzą na zajęcia z nauk ścisłych albo ktoś, kogo poznała w klubie wiejskim. Nie sądziłem, że mam na tyle odwagi, by się dowiedzieć, i tak naprawdę nie miało to znaczenia.
Miała być moja. Bardzo niedługo.
„Ta dziewczyna, którą lubię. Jeśli się zgodzi, może ją tu przyprowadzę.”
Jej twarz się zaczerwieniła. „Okej.” Zamknęła drzwi szafy. „Hej, słuchaj, mam trochę pracy domowej do zrobienia, więc zobaczymy się na kolacji.”
Kiwnąłem głową. „Co chciałabyś, żebym zrobił?”
„Coś prostego.” Powiedziała, ledwo na mnie patrząc i kierując się w stronę drzwi.
Zanim zdążyłem podać jej opcje posiłku, wybiegła i zamknęła drzwi z hukiem.
* * *
EMILY
Zanurzyłam twarz w mojej puszystej poduszce i płakałam mocno. Grube łzy spływały mi po policzkach. Przytuliłam do piersi pluszową zabawkę Hello Kitty i wycisnęłam z niej życie. Nigdy nie myślałam, że tak szybko kogoś polubi. Kim mogła być ta dziewczyna? Byłam zdruzgotana. Zdruzgotana to nawet nie było odpowiednie słowo, by opisać to uczucie. Moja dusza opuściła ciało. Dobra, może ta ostatnia część była trochę dramatyczna. Chanel, mój pręgowany kot, wskoczył na łóżko i ocierał się o moje ciało. Zaczęłam przypominać sobie wszystkie chwile, gdy widziałam go z dziewczyną. Kogo mógł polubić? Czy to była Josephine Ross z drużyny cheerleaderek? Dziewczyna miała idealną figurę klepsydry i złote włosy z refleksami. Wyglądała jak modelka. Razem wyglądaliby dobrze, szczerze mówiąc, widziałam ich rozmawiających po jego meczach. Zwykle była przy nim, jak reszta dziewczyn w szkole. A może to była Skylar?
To musiała być Sky! Siedziała z nim podczas lunchu CAŁY CZAS, a ja widziałam, jak się do niej uśmiechał mnóstwo razy.
Co myślałaś, Emily? Czy wyobrażałaś sobie, że zacznie cię lubić? Masz lustro? Spójrz na niego i na siebie.
Nie mogłam znieść widoku, jak Seth zbliża się do innej dziewczyny, ale podobała mu się ktoś inny i nic nie mogłam na to poradzić.
Musiałam być silniejsza i założyć moje mocne dziewczęce spodnie.
A co, jeśli dziewczyna, która mu się podobała, nie odwzajemniała jego uczuć? Może Sky miała nawet chłopaka.
Może nawet miałam szansę. Mogłam spróbować sprawić, żeby mnie polubił. Jeśli nic z tego nie wyjdzie, mogłabym przynajmniej mieć przyjaciela.
Seth, który by mnie romantycznie polubił, byłby jak dżin spełniający moje życzenie, a szanse na to były znikome, wręcz żadne.
* * *
SETH
Zrobiłem prosty makaron z serem na kolację. Było miło pracować w tej ogromnej kuchni samemu. Wszystko było ze stali nierdzewnej i nowoczesne, z granitowymi blatami. Był spokój i cisza w tym domu, które lubiłem, tylko dźwięki krojenia warzyw, okazjonalny dźwięk wody w zlewie.
Emily pojawiła się w kuchni.
Moja uwaga od razu skupiła się na jej nocnej koszuli. Nie była odkrywająca ani nic w tym rodzaju, ale była to jedwabna koszulka z żakietem, który miał falbanki i koronkowe wykończenia na brzegach.
Była niesamowicie seksowna.
Nocna koszula podkreślała krzywizny jej ciała, a cholera, jeśli jej ciało nie było krągłe. Jej biodra były szerokie, takie, które chciałbym złapać i pieprzyć, jej piersi były ogromne i myślę, że ich rozmiar sprawiał, że była tego świadoma, i to był powód, dla którego chowała się za luźnymi swetrami w szkole, ale teraz mogłem zobaczyć każdy cal jej wyraźnie.
Górna część jej piersi była w idealnym widoku moich oczu.
Cholera!
Usiadłem na blacie wyspy i musiałem poprawić się w dresach. Już byłem twardy i nie wiem, jak przetrwam ten obiad.
Czy uważała, że to przyzwoite nosić coś takiego przed facetem, którego ledwo znała?
Czy robiła to często?
Jakby mi nie wystarczyło, oparła się o ladę, by zanurzyć łyżkę w makaronie, włożyła go do ust i jęknęła: „hmmm… jesteś niesamowity.”
Nie mogła mi robić pokazu na podrażnienie, prawda?
Myślałem, że Emily jest nieco tępa.
Słodka i naiwna.
Nie sądziłem, że jest typem, który może chcieć trochę flirtować.
Cóż, nie żebym narzekał, ale jeśli będzie to kontynuować, najprawdopodobniej ją przycisnę i dotknę. Oczywiście za jej zgodą.
Miałem w głowie obraz Emily pochylonej nad tą wyspą, z jej szerokimi biodrami w moim uścisku, gdy bezlitośnie ją pieprzę. I pieprzyć ją będę, to tylko kwestia kiedy?
Nie mogłem tego dłużej znieść, nabrałem trochę makaronu i nałożyłem na talerz, wyjąłem colę i zacząłem kierować się do wyjścia z kuchni.
„Dokąd idziesz?” zapytała mnie.
„Gotowałem dla ciebie, moja robota jest skończona, więc wracam do swojego pokoju.”
Jej wyraz twarzy wyglądał na przygnębiony. Jej klatka piersiowa szybko uniosła się i opadła.
Przestań być zboczeńcem, Seth! Zostaw ją w spokoju!
„Masz coś ważnego do zrobienia w swoim pokoju?”
„Planowałam tylko zjeść kolację i iść spać.”
„Myślałem, że może moglibyśmy usiąść razem i obejrzeć film, dopóki nie skończysz jeść kolacji. I tak będę się nudził sam.”
To była zbyt kusząca okazja, by ją przegapić.
„Okej.”
Przesuń w górę, aby kontynuować