passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Lycan's Rejected Mate - Rozdział #2 - autor mercy simani

The Lycan's Rejected Mate

/

Rozdział 2

Najbardziej Znienawidzony Wilk

POV Anaiah

Nazywam się Anaiah Ross. Jestem najbardziej znienawidzoną wilczycą w stadzie, ponieważ kiedy po raz pierwszy przemieniłam się w swoją wilczą postać, zabiłam Tomasa Riversa, brata naszego Alfy, który próbował mnie zgwałcić.

Tomas Rivers był pedofilem, który dotykał mnie w najbardziej nieodpowiedni sposób, kiedy nikt nie patrzył. Dlatego nie żałuję, że go zabiłam.

Od tamtego dnia stado mnie źle traktuje i prześladuje. Biją mnie, głodzą i każą sprzątać dom stada dzień w dzień. Próbowałam im powiedzieć, że to była tylko samoobrona, ale nie uwierzyli mi. Żona Tomasa, Leah, która zaprzeczała wszystkim zarzutom, twierdząc, że jej mąż był idealnym człowiekiem, ale wiem, że zna prawdę.

Nawet moi rodzice odwrócili się ode mnie, bo po morderstwie zostali zdegradowani ze statusu Gamm do Omeg. Omegi są uważane za najsłabsze ogniwo stada, inni są silni, ale większość z nich to po prostu sprzątacze, pomagający w stadzie. Nie mają większej roli do odegrania, jak walka w wojnach czy udział w ważnych politycznych sprawach stada.

"Gdzie jest ta suka!" – warknęła Leah. Przewracam oczami, bo spośród wszystkich tutaj to ona najbardziej uprzykrza mi życie. Miałam zostać wygnana po zabiciu Tomasa, ale moi rodzice błagali i prosili w moim imieniu, mówiąc, że to była moja pierwsza przemiana i straciłam kontrolę.

Wychodzę z mojego malutkiego pokoju, który jest prawie jak stara garderoba, obok schowka na drugim piętrze. Jest tam materac i stare, stłuczone lustro. Mam tylko kilka ubrań, butów i kolekcję moich ulubionych książek.

Wychodzę z pokoju, mentalnie przygotowując się na wszystkie obelgi i pobicia, które mnie czekają. Jęczę. W głównym salonie widzę Leah, stojącą elegancko w długiej sukni i na obcasach, jedna ręka na biodrze, stukająca stopą o podłogę z niecierpliwości, druga trzyma żółty materiał, który rzuca mi w twarz, gdy jestem na wyciągnięcie ręki. Zdejmuję go z twarzy i rzucam na podłogę, zirytowana.

„Um…” – zaczynam, wskazując na sukienkę na podłodze. Leah wygląda teraz na wściekłą, a ja nie spodziewałam się, że mnie uderzy, nie, spodziewałam się. Uderza mnie mocno w twarz i z mojego nosa tryska krew, gdy upadam na ziemię od siły jej uderzenia. Kopie mnie jeszcze raz w brzuch, a ja jęczę.

„Mówiłam ci, żebyś ją wyprała ręcznie!” – wrzeszczy. Zakrywam twarz ramionami, osłaniając się przed ciosami. Tak jest odkąd zmarł jej mąż i to ja muszę znosić całą jej nienawiść.

Podnoszę się z podłogi po tym, jak Leah zmęczyła się biciem mnie. Idę do łazienki dla Omeg, żeby się umyć, zimna woda uderza w moje ciało i drżę. Powoli się myję i wychodzę z łazienki, używam balsamu, który tam zostawiłam i zakładam te same ubrania co wcześniej. Zamierzam zacząć przygotowywać śniadanie. W domu stada mieszka ponad 100 osób, żyją w luksusowych apartamentach z rodzinami, inni – bez pary lub rodziny – mają designerskie pokoje.

Z pomocą kilku innych Omeg przygotowuję śniadanie. Są kiełbaski, bekon, tosty, jajka i fasola, codziennie jedzą pełne angielskie śniadanie. Zaczynam serwować, kiedy go widzę – Amos, nasz przyszły Alfa i jeden z najsilniejszych wilków, istny podrywacz i Casanova. Ale nadal mam do niego małą słabość.

Słowo klucz: małą.

Zazwyczaj mnie denerwuje i prześladuje jak inni. Ostatnim razem, gdy wylałam kawę na jego dziewczynę Eunice, spoliczkował mnie. Moja wilczyca chciała się bronić, ale wiedziałam, że mógłby zakończyć nasze życie w jednej chwili.

Oczy Amosa spotykają się z moimi i widocznie sztywnieje, a jego oczy rozszerzają się. Ignoruję jego dziwne zachowanie i kontynuuję wydawanie śniadania, ignorując wszystkie złośliwe komentarze. Patrzę na rodziców, ale oni patrzą na mnie tylko z obrzydzeniem i nienawiścią w oczach. Przełykam ślinę i wdycham powietrze, odchodząc smutno. Łzy cisną mi się do oczu, ale nie płaczę. Nie mogę być słaba. Muszę opuścić to miejsce, kiedy skończę osiemnaście lat i zacząć nowe życie, więc obiecałam sobie, że będę silna. Przetrwam, zniosę wszystkie pobicia.

'Nie martw się, nasz partner będzie nas kochał,' rozpromienia się moja wilczyca, Chalo.

Partner to bratnia dusza, która dopełnia życie wilka. Gdy jedno cierpi, drugie też to czuje, a moja wilczyca pragnie mieć partnera odkąd dowiedziałyśmy się, czym są pary, i wierzy, że on nas ocali przed bólem i torturami. Będzie nas zawsze kochał i będziemy mieć piękną rodzinę, której ja nie miałam.

Widzę kilku uczniów idących do szkoły i uśmiecham się. Tęsknię za szkołą, choć ciągle robili mi żarty, ale nauczyciele byli dla mnie dobrzy, bo byłam wzorową uczennicą i wygrywałam większość konkursów. Alfa i Luna przerwali moją naukę w drugim roku liceum, bo stwierdzili, że nie mogą marnować na mnie zasobów, skoro nadaję się tylko do sprzątania i gotowania, a poza tym, nie oszukujmy się, i tak nie dostałabym się na dobrą uczelnię.

Po skończonych obowiązkach postanowiłam złapać trochę witaminy D na zewnątrz, bo moja skóra była zbyt blada od siedzenia w środku. Uśmiecham się, gdy słońce dotyka mojej skóry, a moja wilczyca mruczy z zadowolenia. Ukryłam się na trybunach, obserwując, jak wojownicy stada trenują. Lubię ich podpatrywać podczas treningu, żeby znać podstawy samoobrony.

Dawnrise nie jest najsilniejszym stadem i przetrwało do tej pory, utrzymując dobre relacje z innymi potężnymi stadami, jak Lykanie, którzy są dla nas jak królewska rodzina. Największą obawą Dawnrise jest rozzłoszczenie silniejszego stada. Dlatego co roku organizują ceremonię odnowienia traktatów, podczas której ucztują i świętują sojusze zawarte wiele lat temu.

Czuję, jak ktoś szarpie mnie mocno za włosy od tyłu i upadam na plecy, patrząc w niebo. Eunice stoi nade mną, z założonymi rękami i triumfującym uśmiechem na twarzy. Krzywię się i próbuję wstać, ale kopniak w brzuch mnie powstrzymuje. Ona i jej dwie koleżanki uderzają mnie jeszcze kilka razy, a Eunice warczy:

"Jeszcze raz nie patrz na mojego chłopaka!"

Przesuń w górę, aby kontynuować

Lochy i Odrzucenie

POV Anaiah

Kaszlę, a moje żebra bolą. Moja wilczyca próbuje pomóc mi szybciej się wyzdrowieć, ale ponieważ nie przemieniamy się tak często jak inni, moje leczenie nie jest tak skuteczne jak u innych wilków.

Z wielkim trudem podnoszę się na nogi, ale ona kopie mnie w nogi i znowu upadam, przykłada obcas do mojej szyi, a ja zamykam oczy, czekając na najgorsze.

"Wystarczy, że nacisnę trochę mocniej i uwolnię cię od twojego cierpienia," mówi tym swoim irytującym tonem. Moje serce bije jak szalone, a moja wilczyca warczy groźnie, chociaż nie może walczyć w tej sytuacji, ma silnego ducha walki i zazwyczaj mi ulega, ale wiem, kiedy przestać, a ona nie. Nie chcę umierać.

Moja wilczyca, Chalo, wychodzi na powierzchnię i dzięki jej sile kopię Eunice w nogi tak, że ląduje na ziemi. Te jej słabe, głupie suki-poddane krzyczą przestraszone, ale żadna nie próbuje mnie powstrzymać. Gniew przepływa przeze mnie, czuję adrenalinę pompującą w żyłach i nachylam się nad nią, uderzając ją wielokrotnie w twarz. Wkrótce mężczyźni, którzy trenowali, otaczają nas. Niektórzy kibicują, inni każą jej mnie pobić, ale ja znam Eunice, ona tylko szczeka i nie ma kłów odkąd byłyśmy dziećmi.

Mrowienie przebiega po mojej skórze, gdy czuję, że jestem unoszona z ciała Eunice przez ogromne, silne ręce, ale moja wilczyca jeszcze z nią nie skończyła, więc kopię i krzyczę.

"Puśćcie mnie do cholery!" krzyczę do tego, kto mnie stamtąd wynosi. Zeskakuję z ramienia mężczyzny, który mnie niesie i już chcę uderzyć go w twarz, ale zaskakuje mnie, że to Amos, syn Alfy. Wygląda cholernie seksownie w swoich krótkich spodenkach do koszykówki, jego włosy są potargane, a do diabła, jego klatka piersiowa jest piekielnie gorąca. Widzę jego muskularne ciało i przełykam ślinę. Gdy zauważa, że się wpatruję, uśmiecha się złośliwie, a ja rumienię się mimo woli, odwracając od niego wzrok.

"Sprawiasz kłopoty, Omega?" mówi gniewnym głosem.

"To ona pierwsza mnie zaatakowała!" odpowiadam.

"Zostaniesz ukarana za to, co zrobiłaś. Wiesz, kim ona jest?" warczy, przyciskając mnie do drzewa. Jęczę z bólu w plecach. Obejmuje moją szyję i dusi mnie.

"To twoja pieprzona Luna," cedzi przez zęby.

Próbuję go uderzyć, ale nie puszcza, jakbym waliła w ścianę, zaczyna mi brakować tlenu, aż w końcu, gdy cała energia mnie opuszcza, puszcza mnie i upadam na ziemię, łapiąc łapczywie powietrze.

Przykuca obok mnie i patrzy na mnie z łagodnością, jakiej nigdy wcześniej u niego nie widziałam, podczas gdy ja rzucam mu wściekłe spojrzenie. Jego oczy ciemnieją, wiem, że łączy się z kimś przez linkę. Gdy kończy, odchrząkuje i rozkazuje:

"Zostaniesz zamknięta w lochu na kilka następnych dni," rozszerzam oczy ze strachu.

"Ale to ona zaczęła!" chrypię, byłam już parę razy w lochach i nie jest to miejsce, w którym lubię być, jest ciemno i strasznie, a strażnicy są tam najbardziej niemoralni, biją przestępców. Molestują seksualnie kobiety, które im się podobają. Mnie też się to kilka razy zdarzyło, ale nie zostałam zgwałcona.

Wstaje, żeby odejść, ale odwraca się do mnie, "Zanim zapomnę, ja, Amos Rivers, odrzucam cię, Anaiah Ross, jako moją partnerkę i przyszłą Lunę."

Zaniemówiłam, a jego słowa wciąż powtarzały się w mojej głowie. Nie powiedziałam nic, ani nie zareagowałam. Amos był moim partnerem, ma dwadzieścia cztery lata, więc wiedział od dawna, że jesteśmy połączeni, a mimo to patrzył, jak mnie biją i znęcają się nade mną.

Amos stoi nade mną bez żadnych emocji na twarzy, bez wyrzutów sumienia.

"Strażnicy!"

Kilku strażników podbiegło do nas, kłaniając się przed Alfą. Za nimi jest też Eunice, jej oczy są czerwone, idealne blond włosy potargane, plastikowa twarz z ranami i rozciętą wargą. Staje obok Alfy i szepcze mu coś do ucha, po dłuższym zastanowieniu kiwa głową na zgodę.

"Zamknijcie ją, chłostać codziennie, dopóki nie powiem dość," jej głos jest gładki, gdy wydaje rozkaz, ale moje oczy utkwione są w moim partnerze, ból na policzku przywraca mnie do rzeczywistości i dotykam twarzy. Nagle łzy ciekną mi po policzkach i nawet nie mam okazji ich otrzeć. Silne, ogromne ręce chwytają moje ramiona i ciągną mnie kilka metrów od obu par. Gdy już jestem w ciemnym lochu, rzucają mnie na ziemię jak worek ziemniaków i wychodzą z pomieszczenia. Wtedy to czuję, klatka piersiowa zaczyna mnie ściskać, a ogień wewnątrz mnie zaczyna palić okrutnie. Wydaję z siebie szloch i po raz pierwszy od wieków płaczę. Płaczę nad okropnym życiem, jakie wiodłam od trzynastego roku życia, płaczę za rodzicami, ich porzuceniem, nienawiścią, a na końcu płaczę za Amosem, moim partnerem. Myślałam, że gdy znajdę partnera, pokocha mnie i będzie mnie chronił jak partner powinien, ale dziś odebrał mi całą wolę walki, moja wilczyca wycofuje się do ciemnej części mojego umysłu i wyję, czując się bardziej samotna niż kiedykolwiek.

Dni mijały szybko, a codziennie strażnicy przychodzili, by chłostać mnie bolesnymi razami, na moich plecach były rany i łzy skóry. Pewnie wyglądam obrzydliwie. Dostaję tylko jeden posiłek dziennie: chleb i wodę. Nie czułam Chalo, odkąd nasz partner nas odrzucił.

Ona jest przygnębiona i smutna jak ja. Wstaję z zimnej podłogi i zaciskam dłoń na piersi, wypowiadając słowa.

"Ja, Anaiah Ross, przyjmuję twoje odrzucenie, Amos Rivers," nie czuję jednak zerwania więzi po mojej stronie, Amos natomiast poczuje rozdarcie między nami i dozna bólu jak nigdy wcześniej.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Ona zaakceptowała nasze odrzucenie

POV Amosa

[Treść dla dorosłych]

Witałem naszych gości podczas uroczystości odnowienia traktatu, gdy coś nieustannie szarpało moje serce. Coś było nie tak, mój wilk Narcisse dawał mi popalić, warczał i szczerzył na mnie kły. Czasem zachowuje się jak chory, nienawidzi mnie za to, że odrzuciłem naszą bratnią duszę, ale nie mogę jej zaakceptować jako swojej wybranki, tym bardziej jako mojej Luny. Zabiła mojego wujka.

'W samoobronie!' warczy Narcisse.

'Nikt jej nie wierzy,' odpowiadam. Mój wujek był draniem, ale wciąż był moją rodziną. Mogła rozwiązać tę sytuację inaczej, niż zabijając go z zimną krwią.

'Miała, kurwa, trzynaście lat! Nie panowała nad swoim wilkiem, Amos, mogę ci powiedzieć, że jej wilk jest silny,' mówi ostatnie słowa z dumą. Rzeczywiście, mój wuj miał krew Alfy i był jednym z najsilniejszych wilków, ale ona i tak go pokonała.

Anaiah Ross to nie tylko najpiękniejsza dziewczyna w stadzie, nawet w zabrudzonych ubraniach potrafi zmusić każdego mężczyznę, by uklęknął przed nią. Jest też silna. Zniosła tak wiele trudności odkąd była małą dziewczynką.

'Byłaby wspaniałą Luną,' szepcze Narcisse.

'Tak, ale nie naszą, Eunice zostanie naszą Luną, jak chcą moi rodzice. Jej rodzice są silni i od lat są naszymi sojusznikami.'

Eunice to rozpuszczona gówniara i płaczące dziecko, ale muszę z nią być, aby wzmocnić swoje stado, a do tego jest niezła w łóżku — ale przeważnie, kiedy ją pieprzę, albo którąkolwiek inną wilczycę, wyobrażam sobie pod sobą Anaiah: jej błękitne oczy, długie włosy i okrągłe piersi. Jej pełne usta i piękna twarz wystarczą, bym spuścił się jak nastolatek po raz pierwszy.

Cholera, ona jest uosobieniem piękna, samo myślenie o niej sprawia, że mój kutas swędzi i robi się twardy w dżinsach. Przepraszam się i idę do swojego gabinetu. Wołam Omegę, która jest więcej niż zadowolona, klęka przede mną i bierze mojego długiego, twardego fiuta do ust, zaczynając się poruszać. Wydaję z siebie pomruki rozkoszy i trzymam ją z tyłu za kark, prowadząc ją mocniej i szybciej, aż po same gardło.

'Więcej, Anaiah,' jęczę, a ta puszczalska Omega porusza głową szybciej, a ja jęczę, gdy dochodzę w jej usta. Połyka moje nasienie i wstaje, uśmiechnięta i zadowolona.

'O mój Alfo, jak zwykle jesteś niesamowity,' mruczy. Idę do biurka i siadam na krześle, opieram się i relaksuję, gdy nagle czuję ostry ból w klatce piersiowej. Jęczę i warczę, Omega podchodzi do mnie zaniepokojona, ale szczerzę na nią ostre kły i odskakuje, upadając ze strachu na bok.

'Wynoś się,' warczę, gdy ból tylko się nasila.

'CO SIĘ DZIEJE?' pytam Narcisse. On też cierpi.

'Nasza bratnia dusza zaakceptowała nasze odrzucenie,'

'NIE!' ryczę.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Lycan's Rejected Mate

The Lycan's Rejected Mate

254 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

254

Treść

Aa