passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Lycan's Rejected Mate - Rozdział #3 - autor mercy simani

The Lycan's Rejected Mate

/

Rozdział 3

Lochy i Odrzucenie

POV Anaiah

Kaszlę, a moje żebra bolą. Moja wilczyca próbuje pomóc mi szybciej się wyzdrowieć, ale ponieważ nie przemieniamy się tak często jak inni, moje leczenie nie jest tak skuteczne jak u innych wilków.

Z wielkim trudem podnoszę się na nogi, ale ona kopie mnie w nogi i znowu upadam, przykłada obcas do mojej szyi, a ja zamykam oczy, czekając na najgorsze.

"Wystarczy, że nacisnę trochę mocniej i uwolnię cię od twojego cierpienia," mówi tym swoim irytującym tonem. Moje serce bije jak szalone, a moja wilczyca warczy groźnie, chociaż nie może walczyć w tej sytuacji, ma silnego ducha walki i zazwyczaj mi ulega, ale wiem, kiedy przestać, a ona nie. Nie chcę umierać.

Moja wilczyca, Chalo, wychodzi na powierzchnię i dzięki jej sile kopię Eunice w nogi tak, że ląduje na ziemi. Te jej słabe, głupie suki-poddane krzyczą przestraszone, ale żadna nie próbuje mnie powstrzymać. Gniew przepływa przeze mnie, czuję adrenalinę pompującą w żyłach i nachylam się nad nią, uderzając ją wielokrotnie w twarz. Wkrótce mężczyźni, którzy trenowali, otaczają nas. Niektórzy kibicują, inni każą jej mnie pobić, ale ja znam Eunice, ona tylko szczeka i nie ma kłów odkąd byłyśmy dziećmi.

Mrowienie przebiega po mojej skórze, gdy czuję, że jestem unoszona z ciała Eunice przez ogromne, silne ręce, ale moja wilczyca jeszcze z nią nie skończyła, więc kopię i krzyczę.

"Puśćcie mnie do cholery!" krzyczę do tego, kto mnie stamtąd wynosi. Zeskakuję z ramienia mężczyzny, który mnie niesie i już chcę uderzyć go w twarz, ale zaskakuje mnie, że to Amos, syn Alfy. Wygląda cholernie seksownie w swoich krótkich spodenkach do koszykówki, jego włosy są potargane, a do diabła, jego klatka piersiowa jest piekielnie gorąca. Widzę jego muskularne ciało i przełykam ślinę. Gdy zauważa, że się wpatruję, uśmiecha się złośliwie, a ja rumienię się mimo woli, odwracając od niego wzrok.

"Sprawiasz kłopoty, Omega?" mówi gniewnym głosem.

"To ona pierwsza mnie zaatakowała!" odpowiadam.

"Zostaniesz ukarana za to, co zrobiłaś. Wiesz, kim ona jest?" warczy, przyciskając mnie do drzewa. Jęczę z bólu w plecach. Obejmuje moją szyję i dusi mnie.

"To twoja pieprzona Luna," cedzi przez zęby.

Próbuję go uderzyć, ale nie puszcza, jakbym waliła w ścianę, zaczyna mi brakować tlenu, aż w końcu, gdy cała energia mnie opuszcza, puszcza mnie i upadam na ziemię, łapiąc łapczywie powietrze.

Przykuca obok mnie i patrzy na mnie z łagodnością, jakiej nigdy wcześniej u niego nie widziałam, podczas gdy ja rzucam mu wściekłe spojrzenie. Jego oczy ciemnieją, wiem, że łączy się z kimś przez linkę. Gdy kończy, odchrząkuje i rozkazuje:

"Zostaniesz zamknięta w lochu na kilka następnych dni," rozszerzam oczy ze strachu.

"Ale to ona zaczęła!" chrypię, byłam już parę razy w lochach i nie jest to miejsce, w którym lubię być, jest ciemno i strasznie, a strażnicy są tam najbardziej niemoralni, biją przestępców. Molestują seksualnie kobiety, które im się podobają. Mnie też się to kilka razy zdarzyło, ale nie zostałam zgwałcona.

Wstaje, żeby odejść, ale odwraca się do mnie, "Zanim zapomnę, ja, Amos Rivers, odrzucam cię, Anaiah Ross, jako moją partnerkę i przyszłą Lunę."

Zaniemówiłam, a jego słowa wciąż powtarzały się w mojej głowie. Nie powiedziałam nic, ani nie zareagowałam. Amos był moim partnerem, ma dwadzieścia cztery lata, więc wiedział od dawna, że jesteśmy połączeni, a mimo to patrzył, jak mnie biją i znęcają się nade mną.

Amos stoi nade mną bez żadnych emocji na twarzy, bez wyrzutów sumienia.

"Strażnicy!"

Kilku strażników podbiegło do nas, kłaniając się przed Alfą. Za nimi jest też Eunice, jej oczy są czerwone, idealne blond włosy potargane, plastikowa twarz z ranami i rozciętą wargą. Staje obok Alfy i szepcze mu coś do ucha, po dłuższym zastanowieniu kiwa głową na zgodę.

"Zamknijcie ją, chłostać codziennie, dopóki nie powiem dość," jej głos jest gładki, gdy wydaje rozkaz, ale moje oczy utkwione są w moim partnerze, ból na policzku przywraca mnie do rzeczywistości i dotykam twarzy. Nagle łzy ciekną mi po policzkach i nawet nie mam okazji ich otrzeć. Silne, ogromne ręce chwytają moje ramiona i ciągną mnie kilka metrów od obu par. Gdy już jestem w ciemnym lochu, rzucają mnie na ziemię jak worek ziemniaków i wychodzą z pomieszczenia. Wtedy to czuję, klatka piersiowa zaczyna mnie ściskać, a ogień wewnątrz mnie zaczyna palić okrutnie. Wydaję z siebie szloch i po raz pierwszy od wieków płaczę. Płaczę nad okropnym życiem, jakie wiodłam od trzynastego roku życia, płaczę za rodzicami, ich porzuceniem, nienawiścią, a na końcu płaczę za Amosem, moim partnerem. Myślałam, że gdy znajdę partnera, pokocha mnie i będzie mnie chronił jak partner powinien, ale dziś odebrał mi całą wolę walki, moja wilczyca wycofuje się do ciemnej części mojego umysłu i wyję, czując się bardziej samotna niż kiedykolwiek.

Dni mijały szybko, a codziennie strażnicy przychodzili, by chłostać mnie bolesnymi razami, na moich plecach były rany i łzy skóry. Pewnie wyglądam obrzydliwie. Dostaję tylko jeden posiłek dziennie: chleb i wodę. Nie czułam Chalo, odkąd nasz partner nas odrzucił.

Ona jest przygnębiona i smutna jak ja. Wstaję z zimnej podłogi i zaciskam dłoń na piersi, wypowiadając słowa.

"Ja, Anaiah Ross, przyjmuję twoje odrzucenie, Amos Rivers," nie czuję jednak zerwania więzi po mojej stronie, Amos natomiast poczuje rozdarcie między nami i dozna bólu jak nigdy wcześniej.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Ona zaakceptowała nasze odrzucenie

POV Amosa

[Treść dla dorosłych]

Witałem naszych gości podczas uroczystości odnowienia traktatu, gdy coś nieustannie szarpało moje serce. Coś było nie tak, mój wilk Narcisse dawał mi popalić, warczał i szczerzył na mnie kły. Czasem zachowuje się jak chory, nienawidzi mnie za to, że odrzuciłem naszą bratnią duszę, ale nie mogę jej zaakceptować jako swojej wybranki, tym bardziej jako mojej Luny. Zabiła mojego wujka.

'W samoobronie!' warczy Narcisse.

'Nikt jej nie wierzy,' odpowiadam. Mój wujek był draniem, ale wciąż był moją rodziną. Mogła rozwiązać tę sytuację inaczej, niż zabijając go z zimną krwią.

'Miała, kurwa, trzynaście lat! Nie panowała nad swoim wilkiem, Amos, mogę ci powiedzieć, że jej wilk jest silny,' mówi ostatnie słowa z dumą. Rzeczywiście, mój wuj miał krew Alfy i był jednym z najsilniejszych wilków, ale ona i tak go pokonała.

Anaiah Ross to nie tylko najpiękniejsza dziewczyna w stadzie, nawet w zabrudzonych ubraniach potrafi zmusić każdego mężczyznę, by uklęknął przed nią. Jest też silna. Zniosła tak wiele trudności odkąd była małą dziewczynką.

'Byłaby wspaniałą Luną,' szepcze Narcisse.

'Tak, ale nie naszą, Eunice zostanie naszą Luną, jak chcą moi rodzice. Jej rodzice są silni i od lat są naszymi sojusznikami.'

Eunice to rozpuszczona gówniara i płaczące dziecko, ale muszę z nią być, aby wzmocnić swoje stado, a do tego jest niezła w łóżku — ale przeważnie, kiedy ją pieprzę, albo którąkolwiek inną wilczycę, wyobrażam sobie pod sobą Anaiah: jej błękitne oczy, długie włosy i okrągłe piersi. Jej pełne usta i piękna twarz wystarczą, bym spuścił się jak nastolatek po raz pierwszy.

Cholera, ona jest uosobieniem piękna, samo myślenie o niej sprawia, że mój kutas swędzi i robi się twardy w dżinsach. Przepraszam się i idę do swojego gabinetu. Wołam Omegę, która jest więcej niż zadowolona, klęka przede mną i bierze mojego długiego, twardego fiuta do ust, zaczynając się poruszać. Wydaję z siebie pomruki rozkoszy i trzymam ją z tyłu za kark, prowadząc ją mocniej i szybciej, aż po same gardło.

'Więcej, Anaiah,' jęczę, a ta puszczalska Omega porusza głową szybciej, a ja jęczę, gdy dochodzę w jej usta. Połyka moje nasienie i wstaje, uśmiechnięta i zadowolona.

'O mój Alfo, jak zwykle jesteś niesamowity,' mruczy. Idę do biurka i siadam na krześle, opieram się i relaksuję, gdy nagle czuję ostry ból w klatce piersiowej. Jęczę i warczę, Omega podchodzi do mnie zaniepokojona, ale szczerzę na nią ostre kły i odskakuje, upadając ze strachu na bok.

'Wynoś się,' warczę, gdy ból tylko się nasila.

'CO SIĘ DZIEJE?' pytam Narcisse. On też cierpi.

'Nasza bratnia dusza zaakceptowała nasze odrzucenie,'

'NIE!' ryczę.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Partnerze

Perspektywa Nieznanego

Nie chciałem przyjeżdżać do tej marnej namiastki watahy, ale moim obowiązkiem jako Króla Lykanów było się pojawić, więc to zrobiłem. Wataha Świtu nie jest najsilniejsza ani najbogatsza, ale radzą sobie całkiem dobrze i przetrwali do tej pory dzięki sojuszom. Jednak Alfa i Luna nie są najbystrzejsi w tej paczce, ale cóż, przynajmniej przewodzą najlepiej jak potrafią.

Gdy zaczyna się uroczystość, ogłaszają, że przekażą tytuł Alfy swojemu synowi, Amosowi. To silny wilk i może nawet lepiej poradzi sobie z przewodzeniem niż jego rodzice.

Amos wchodzi na scenę z wilczycą u boku, na jej twarzy widnieje ogromny uśmiech i zakładam, że to jego Luna. Ustępujący Alfa wygłasza krótką przemowę, zauważa moją obecność, a ludzie biją brawo. Następnie Amos zostaje wywołany na scenę i składa przysięgę.

„Ja, Amos Rivers, będę prowadzić tę watahę sprawiedliwie i najlepiej jak potrafię” – kontynuuje, a następnie razem łączą dłonie i przekazanie władzy zostaje zakończone. Bijemy mu brawo, a tłum wiwatuje na cześć nowego Alfy. Wszyscy tańczą i klaszczą.

„Możemy już iść?” – pyta mój Beta, Danford. On też nie chciał tu przyjeżdżać.

„Jeszcze nie, wyjeżdżamy jutro. Na razie baw się dobrze,” wzruszyłem ramionami, biorąc kieliszek szampana od jednego z kelnerów. Danford marszczy się jak dziecko, ale od razu mu przechodzi, gdy widzi pięć dziewczyn rzucających nam zalotne spojrzenia i chichoczących. Uśmiecha się szeroko i patrzy na mnie.

„Myślę, że powinniśmy jeszcze zostać, wiesz, nie możemy zostawić tych ślicznych pań w tak pilnej potrzebie naszej obecności,” mówi, mrugając do dziewczyn, które natychmiast się rumienią. Ja jednak tylko odwracam wzrok. Danford to największy podrywacz na świecie, mimo że ma tyle lat co ja, dwadzieścia cztery, również nie znalazł swojej partnerki i uczynił swoim życiowym celem zabawiać się, dopóki jej nie znajdzie, ale ja z kolei, mam kobiety do zaspokajania moich potrzeb seksualnych, ale tylko dwie, trzy, i nie wiążą się z tym żadne uczucia, mogę przywiązać się tylko do swojej partnerki i Luny, kobiety, którą pokocham i która będzie matką moich dziedziców. Zostawiam Betę z jego dziewczynami i rozmawiam z innymi prominentnymi Alfami. Pytają o watahę Lykanów i tym podobne, ale zaczynam się nudzić, a mój Lykan z każdą minutą staje się coraz bardziej niespokojny.

'Mate' (partnerka), Saga warknie w mojej głowie, natychmiast stając na czterech łapach.

'Gdzie?' Powinienem był wyczuć ją od razu, kiedy tylko ją zobaczyłem lub poczułem jej zapach. Nerwowo rozglądam się po przyjęciu, ale nie mogę jej znaleźć. Wybiegam z imprezy, by poszukać Alf. Muszę wiedzieć, czy wszyscy członkowie watahy są obecni.

Idę prosto do biura Alfy, ale nie wchodzę, bo słyszę z niego jęki rozkoszy, więc kieruję się do byłego Alfy. Śmieją się i rozmawiają z innymi Alfami. Podchodzę do nich stanowczym krokiem.

„Czy wszyscy członkowie watahy uczestniczyli w ceremonii?” niemal na nich warczę. Cofają się o krok i były Alfa obejmuje ramieniem swoją partnerkę. Wszyscy obecni kurczą się pod moją aurą Alfy, ale nie obchodzi mnie to, muszę znaleźć moją partnerkę teraz.

„T-tak... wszyscy są,” jąka się, nie patrząc mi w oczy.

„Nie sądzę. Mój Lykan czuje swoją drugą połówkę, ale nie mogę jej znaleźć, tylko resztki jej zapachu.”

Luna chowa się w piersi męża na mój gniew i to ona odpowiada.

„Tak, mój Królu, wszystkie niepołączone samice są tutaj,” płacze sfrustrowana. Warczę, a cała impreza milknie. Biorę głęboki oddech, ale krew się we mnie burzy, gdy czuję, że ktoś próbuje zmusić się do mojej partnerki. Moje oczy ciemnieją. Saga przejmuje kontrolę, a kiedy przemawia, jego dominujący ton sprawia, że wszyscy padają na kolana.

„ZABIJĘ WAS WSZYSTKICH, JEŚLI NIE ZNAJDĘ JEJ W CIĄGU PIĘCIU MINUT!” ryczę.

„Mój Królu, są jakieś samice w lochu, sprawiły kłopoty, może jedna z nich to ona,” woła jakaś kobieta.

Warczę i pędzę do lochu. Strażnicy robią mi miejsce, a gdy biegnę, jej odurzający zapach staje się coraz silniejszy i niewiarygodnie słodki. Podążam za nim, a jej paniczny krzyk staje się coraz wyraźniejszy. Krew się we mnie gotuje. Gdy docieram do celi, w której jest, rozrywam kraty i wchodzę do środka. Strażnicy zastygają w przerażeniu. Moje oczy kierują się na podłogę, gdzie leży wątła dziewczyna, łzy spływają po jej pięknej twarzy, a pazury są wysunięte, wygląda jakby zaraz miała zemdleć, a na podłodze jest pełno krwi. Na niej siedzi rozebrany do pasa mężczyzna i widzę czerwono. Mój Lykan pragnie krwi samca, który przygniata moją bratnią duszę i ewidentnie zamierzał ją zgwałcić.

"Partnerka," gdy te słowa opuszczają moje usta, strażnicy drżą ze strachu. Rozpoznają, kim jestem, i patrzą na nas z niedowierzaniem. Saga nie traci czasu – w dwie minuty leżą martwi na podłodze.

Klękam, odsuwam włosy z jej twarzy, a ona leniwie na mnie patrzy, jej piękne niebieskie oczy są bez życia. Gdy ją podnoszę, waży niemal nic. Wygląda na skrajnie wychudzoną i bladą.

"Co ci zrobili?" szepczę, całując ją w czoło. Powoli unosi rękę, by dotknąć mojego gładkiego podbródka, ale zaraz opada i ogarnia ją mrok. Ktoś za to zapłaci.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Lycan's Rejected Mate

The Lycan's Rejected Mate

254 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

254

Treść

Aa