passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Rogue Lycan Princess autor Gia Hunter

The Rogue Lycan Princess

/

Rozdział 1

Rozdział 1

CIEŃ

"Co się dzieje, Cien?" - zapytał Kent, mój przysposobiony ojciec, który wychował mnie od ósmego roku życia. Jego gęste brwi złączyły się. Zmartwienie wypełniło jego piwne oczy.

"Nie wiem. Myślę, że coś czuję" - zaniepokojenie wzbudziło niepokój i niepokój wilka. Przełknąłem szklankę wody.

Z ledwością udało mi się uciec od dzikusów, którzy zabili całą watahę mojego ojca. Ze względu na mieszane rozmnażanie skończyli martwi, a ja skończyłem w schronisku dla bezdomnych ludzi. To było tak, jak Kent mnie znalazł,daj mi dom i wychował mnie jak swoje własne dziecko.

Kiedy skończyłem dziesięć lat, Kent zauważył, że coś jest ze mną inne. Powiedziałem mu wszystko, jak zginęli moi rodzice. Na początku myślał, że to trauma, że widziałem rzeczy. Kiedy przeszedłem w okres dojrzewania, po raz pierwszy zobaczył, jak się zmieniam. Od tego czasu eksplorował moją naturę.

Właśnie mieliśmy spotkać się z inwestorem i nie mogłem tego spieprzyć. Przebyliśmy całą drogę z Kalifornii na to spotkanie, tylko po to, żeby wszystko zostało zrujnowane przez dziwny uczucie, które poczułem.

"Będę przez Ciebie

Bądź spokojna. Idź sobie. Weź trochę powietrza."

"Jestem w porządku." Już nauczyłem się maskować swój zapach, ale czasami mogłem być lekkomyślny i testowałem swoje granice. Albo po prostu miałem szczęście, ale istniała ogromna szansa, że się wyczerpię.

Kiedy dołączyłem do watahy raz na studiach, okazało się, że Alfa bardziej interesuje się znalezieniem kochanki, swojej dziwki, niż rządzeniem watahy.

Kiedy Kent postawił moje wybory na stole, pozwolił mi dołączyć do watahy, albo być z ludźmi i pracować jak oni. Wybrałem alternatywę, którą ociążamodmówiłem ponownego dołączenia.

Byłem wyrzutkiem przez wiele lat. I wolałbym być wyrzutkiem niż dołączyć do kolejnej watahy rządzonej przez bezużytecznego lub szalejącego alfa mordercę i zostać zabitym.

Nauczyłem się na swoim błędzie. Ostatnią rzeczą, jakiej chciałem, było być kontrolowanym przez aroganckiego dupka alfa.

Wierzyłem jednak w znalezienie partnera - życiowego towarzysza, soulmate'a w świecie ludzkim, ale w tej chwili byłem szczęśliwy z tym, jak moje życie się potoczyło.

Gdyby moi rodzice żyli, byliby ze mnie dumni, stojąc namoja własna, a niedługo będę pracować w firmie Kent’a, Cornelius Marks & Co. Finance.

Mój wilk był szczęśliwy polując na króliki i szopy na ogromnym terenie należącym do Kenta. Nie mogłem być samolubny wobec niej, a ona była także częścią mnie, więc biegaliśmy razem każdego weekendu. Pozwalałem jej czuć ziemię i błoto pod łapami. Pozwalałem jej poczuć zapach ziemi i smak krwi w jej pysku, gdy pożerała królika.

Była szczęśliwa, ale głęboko w środku wiedziałem, że pragnęła czegoś więcej. Chciała być w stadzie, gdzie mogłabyMógłbym biegać i polować z innymi wilkami.

Nagle włosy na karku stanęły mi dęba. Moje serce biło tak mocno. Mogłem poczuć mrowienie w kręgosłupie, jak ciepło przepłynęło przez moje ciało, a mój wilk zaczął mruczeć.

"Uspokój się. Twoje oczy zaraz zaczynają świecić". Kent sięgnął po moją rękę, którą już zacisnąłem w pięść. Pochwycił ją. Wiedział, kiedy jestem bliski przejścia w wilka. Pomógł mi przez pierwsze przejście, niezależnie od tego, jak bardzo był przerażony.

Jako człowiek, czułem, jak bardzo mnie kochał.

Nigdy nie pozwoliłby mi cierpieć samemu przez ten trudny czas. Obserwował, jak mój kość zmieniała kształt i pękała w moim ciele, a włosy rozprzestrzeniały się na skórze, moja twarz tworzyła pysk, moje szpony wychodziły, a kły wyrastały z dziąseł, aż w pełni się przemieniłem i mogłem porozmawiać z moim wilkiem po raz pierwszy.

"Coś jest nie tak." W moim zmieszanej głowie i niepokojącym wilku poczułem zapach kogoś mimo wyczuwania tych ludzi - ich potu, kolonii, po goleniu i podniecenia tej kobiety na rogu. Wciąż, coś charakterystycznego dla tego konkretnego zapachu - coś kuszącego i jeszcze więcej.

Głęboko oddychając, zamknąłem oczy i wewnętrznie rozmawiałem z moim wilkiem. Uspokój się, bo nie będziesz biegać przez miesiąc.

Najbardziej intrygujący, pyszny zapach stał się bardziej wyraźny. Jako hybryda lycana i czarownicy, miałem dziesięć razy silniejsze zmysły niż zwykły wilkołak. Ponieważ mój ojciec był Alfą, miałem wyższą siłę i kontrolę nad swoim umysłem.

"Przepraszam, Kent." Otworzyłem oczy. Wiedziałem, że świecąng. Mój półwiedźmiński gen sprawiał, że moje szare oczy błyszczały srebrem i fioletem.

Czułem, jak moje pazury i kły się pojawiały, i od tamtego incydentu, kiedy to prawie zabiłem Kenta, nigdy nie traciłem nad tym kontroli. Nauczyłem się powstrzymywać moje emocje, ale coś było nie tak - zbliżało się niebezpieczeństwo.

Z trzęsącymi się kolanami wstałem z krzesła i wybiegłem z kafejki hotelowej, żeby złapać trochę powietrza. Wziąłem windę na dach, ponieważ byłem w nieznanych mi okolicach w Nowym Jorku i jeśli plotki miały rację, nadciągało coś duże...

paczkę prowadzoną przez żywącą strachem Alphę było w tym mieście.

Zamiast uciekać, poszłem na dach. Wiedziałem, że paczki są wszędzie. Nie mogłem ryzykować natrafienia na żadną z nich z powodu mojej sytuacji - byłem wyrzutkiem. I nie było dla mnie bezpiecznego miejsca. Polowaliby na mnie.

Bycie w paczce było zaletą. Razem stawaliśmy się silni i chroniliśmy się nawzajem, ale czułem, że ci dzicy, którzy zabili moich rodziców, wciąż są tam gdzieś. Nie mogłem ryzykować swojego życia, swojej wolności i Kenta. Byłem mu winny swoje.

życie.

Wdychałem głęboko, próbując się uspokoić i odzyskać kontrolę.

"Po co to było?" zapytałem mojego wilka.

Pokręciłem oczami. "Przestań, bo cię wyłączę."

Gdy ten Alpha przemienił się w mężczyznę po zabiciu mojej bezradnej matki, obraz jego powrócił do mnie. Nigdy nie zapomnę morderczego spojrzenia w jego oczach i charakterystycznego blizny na jego prawej twarzy.

Kiedy umierał jedna połówka pary, druga uważana była za martwą.Oglądałem, jak życie zostało odebrane mojemu ojcu, gdy patrzył na bezżyciowe, poszarpane ciało mojej matki. W tamtym momencie nie chciałem mieć partnera. Nie chciałem być bezradny i słaby. Nie mogłem znosić intensywnego bólu utraty miłości mojego życia. Jednocześnie mój wilk go potrzebował, jeśli w ogóle gdzieś tam na mnie czekał.

"Czy wszystko w porządku?"

Warczałem. "Naprawdę musisz mnie pytać? Czujesz wszystko, co czuję, głupi wilku."

"Będziemy w porządku, Shadow."

"Będziemy?"

Zamknij się. Potrzebuję chwili wewnętrznego spokoju.

Zamknąłem oczy na kolejne kilka sekund. Potem w powietrzu pojawił się zapach chrupiącej roszy trawy jesienią, nuta drzewa sandałowego i terpenów świeżego sosnowego drzewa - ten zapach zdecydowanie należał do mężczyzny - silnego mężczyzny. A jeśli moje obawy są słuszne, wilkołak był teraz w mieście, bliżej niż się spodziewałem.

Wróciłem do windy. Moje niepokojenie powróciło, gdy obserwowałem, jak numer piętra spada, ale udało mi się to opanować. Jedno rzecz jeśli ...

Od samego początku było dla mnie jasne - zwierzę we mnie nadal może być dzikie. Nie chciałem, aby ktokolwiek ucierpiał, gdy niekontrolowanie i niechętnie przemieniałbym się w obliczu ludzi w stresie, strachu lub gdy zostawałbym sprowokowany.

Może nadszedł czas, aby dołączyć do stada, ale dla samotnika dłużej niż ktokolwiek inny, Alfa nie ułatwiłoby mi tego, a byłbym Omegą - najniższym rangą w stadzie.

Drzwi windy otworzyły się w holu. Wróciłem do kawiarni, ale przy stoliku na którym ostatnio byłem z Kentem...

Stolik był już wolny. Nie mogłem się powstrzymać od wąchania i zasysania powietrza, które przesączone było różnymi zapachami, od perfum po zapach człowieka, a także mocny aromat kawy i cukru. Jednak ten charakterystyczny, urzekający zapach nadal unosił się w kawiarni.

"O co tu chodzi?" zapytałem sam siebie.

Na pewno Kent zabrał moją torbę po spotkaniu. Albo było ono nagłe i nie poszło dobrze, albo szybko doszli do porozumienia.

Zapach - to na pewno wilkołak, silny wilkołak, miał pewną rangę w hierarchii.ack - alfa, ale kim był?

Wyszedłem z kawiarni i postanowiłem wrócić do mojego pokoju hotelowego, żeby się przebrać. Miałam na sobie ładną białą korporacyjną sukienkę, ale równie dobrze czułam się w koszulkach, jeansach i mojej piżamie w domu.

„Nie mogę się doczekać biegu”, powiedziałam sobie, bardziej prawdopodobnie do mojego wilka. Ona zatruła mnie zadowoleniem.

Gdy dotarłem do holu, poczułem jak włosy na tyłku mojego karku staja debem. Człowiekowi nosowi nie spostrzeże tego delikatnego zapachu, ale jako Lycan, szybko się za nim podążyłem.będącego coraz silniejszym.

Serce waliło mi jak oszalałe, zatrzymałam się i zobaczyłam mężczyznę stojącego za szklaną ścianą. Miał około sześciu stóp i parę cali wzrostu. Jego postawa emanowała autorytetem i absolutną kontrolą - zwykł rozdawać rozkazy i jego podwładni przestrzegali ich bez pytania, bo go szanowali i bali się go. Miał szerokie ramiona i silne ręce, a w nich rozciągnięty ciemnoszary, dobrze uszyty włoski garnitur. I mogłam to stwierdzić tylko patrząc na niego. Kosztował go tysiąc dol

lars. I obstawiam, że wyglądał uroczo również.

Połykałem ślinę, celowo skupiając wzrok na jego plecach, aby nie wprowadzać brudnych myśli, które nie pasowały w tym momencie i miejscu, ale spodnie obcisły się wokół jego potężnych, wyrzeźbionych ud.

Chciałem go zbadac, tego mężczyznę, który przykuł moją uwagę. Chciałem go badać ubranego i nago, ale przerwałem to, gdy mężczyzna odwrócił się, jakby wyczuł, że ktoś na niego ślini się.

O kurwa.

Gdy spotkałem się z jego spojrzeniem, uciszyłem się.Pomógłam i zmarzłam jak mokry kot. Te oczy były srebrno-szare. Odwołałam swoje słowa - nie był przystojny. Był olśniewający, tak obłąkany, że powinno to być nielegalne. Był zbyt surrealistyczny dla własnego dobra.

Zignorowałem wewnętrzny głos mówiący mi, żebym z nim porozmawiał, bo znałem ten moment. Pozwoliłem swojej ciekawości przeprowadzić mnie do niebezpiecznego końca - właśnie zabiłem mokrego kota.

Jego gęste, ciemne brwi nagle spotkały się, a jego oczy stały się mroczne, śmiertelne i lodowato zimne, jakby miał niechęć do przyłapania mnie na gapieniu się na niego.

.

"O nie."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 2

CALIFF

Moje wilki myśliwi i zwiadowcy przemierzali tereny, dając im wystarczająco dużo czasu na zbadanie granic naszego terytorium pod kątem zagrożeń i groźb. Choć zostali przydzieleni do patrolu granicznego, nie podejmowaliby ryzyka, gdy ich Alfa wychodził na bieg.

"Jesteś bezpieczny, Alfa" - powiedział Kairo, jeden z zwiadowców, przez nasze łącze w stadzie. Tak komunikowaliśmy się, gdy byliśmy w postaci wilka lub w nagłych przypadkach.

Bieganie zawsze mi pomagało myśleć. Odkąd tamten wędrowiec zobaczył mnie dwa dni temu, mój wilkByła zdenerwowana i niespokojna. Było coś w niej innego. Nakazałem mojemu Delta, Lorcanowi, i jednemu z moich myśliwych, aby znaleźli tę kobietę. Wątpiłem, że to był tylko przypadek, że byłem tam w tym hotelu, a ona również. Zawsze ufałem swojej intuicji, gdy chroniłem moją paczkę i nasze sojusze.

Nasze wrogie paczki były ostatnio bardzo sprytne. Muszę to przyznać. Ich członkowie opuszczali paczkę podczas misji szpiegowskiej i udawali, że dołączają do innej paczki, aby zdobyć informacje i zbadali ich słabe strony.S. Zrobiłem to w moim późnym nastoletnim wieku.

W naszym świecie pazury, kły i magia były niebezpieczne, a zagrożenia zawsze czyhały tam na nas. Bez względu na to, jak silna była nasza wataha, zawsze oczekiwaliśmy nieuchronnego.

Mijając moich tropicieli, skierowałem się prosto do lasu i wyłączyłem naszą łączność. Szorstkie poduszki moich łap ładowały się po kłodzie, a wiatr przeszedł przez moje ciemne futro.

Przebiegłem tak długo, jak tylko mój organizm mógł tego znieść. To było dobre dla mojego upartego wilka i mojego umysłu. Zatrzymałem się na skalistym klifie.

Spoglądając na rzekę i bujne zielone drzewa. Przeszedłem w postać ludzką.

Naszą wadą, będąc wilkołakiem, było to, że nasze ubrania rozsypały się na kawałki w miarę jak się przemieszczaliśmy i zmienialiśmy z powrotem w dwunożne, nagie istoty ludzkie.

"Alpha", Kairo podszedł zza mnie, podając mi moje ubrania. Jego rodzina należała do watahy od kiedy był szczeniakiem. Kiedy był wystarczająco wyszkolony, by walczyć, przejął po ojcu tę pozycję dwa lata temu.

"Dziękuję". Przywdziałem je szybko. "Jakieś wieści?"

"Oni są"Oni wrócili," odpowiedział z entuzjazmem. "Mają paczkę."

Mój wzrok odwrócił się w jego stronę, gdy przypomniałem sobie te mgliste szare oczy, które prawie wydawały się fioletowe, patrzące na mnie z szokiem. "Jesteś pewien?"

"Tak, Alpha."

"Chodźmy." Odwróciłem się na palcu.

Wróciliśmy do siedziby po naszym biegu. Mój Beta i najlepszy przyjaciel, Duke, podszedł w moim kierunku z zadowolonym uśmiechem.

"Więc to prawda." Wszedłem do domu watahy, gdzie wszyscy mnie powitali. To był Stone przez wiele pokoleń.

Mamy domy dla członków stada, którzy nie mogą sobie na nie pozwolić, oraz chatki na naszych obrzeżach dla zwiadowców i patrolów granicznych.

"Tak, Cal. I śmierdzi." - dodał ze śmiechem.

Nie, nie śmierdziała.

Próbowała ukryć swój zapach, ale wciąż go wyczuwałem, wdychając powietrze. Nikt nie mógł tego zrobić, chyba że miał praktykę, co czyniło to bardziej interesującym.

"Jesteś pewien, że to ona?"

"Tak, sto procent pewny. Wciąż jest nieprzytomna. Lorcan mógł się nieco przesadzić."

dawka, gdy się odezwała. Ale jeszcze dostało jej się czegoś innego, zanim do niej dotarli.

Mine brwi się zmarszczyły. Moja ochronna natura wychodziła z kłapą. "Co się stało?"

"Byli tam inni wilkołaki z nią". Więc moje podejrzenia były słuszne. "Myślałem, że jest watahą. I jest watahą. Jej zapach nie kłamie".

"Pozwól mi udowodnić moje podejrzenie. Poczekamy, aż się obudzi. W międzyczasie pozwól mi wziąć prysznic".

"Oczywiście. Będę czekał w pokoju dowodzenia".

Zrobiłem dwa krokio się podczas deszczu. Razem z innymi wilkołakami Rejałem nocami, polując na intruzów lub pościgiem za wrogami. To było moje życie, moje obowiązki. Ale teraz miałem chwilę dla siebie. Po wyczerpującym dniu wróciłem do mojego pokoju. Zrzuciłem koszulę i skrzętnie schowałem ją do szafy. Poczułem znaczną ulgę. W końcu mogłem zrelaksować się i być sam ze sobą. Podszedłem do łazienki i wziąłem szybki prysznic. To było coś, czego zazwyczaj nie robiłem, ale dziś potrzebowałem trochę czasu dla siebie. Zamknąłem oczy i od razu jej obraz pojawił się w mojej głowie. Jej szare, mgliste oczy rozweselały się widokiem mnie. Jej zapach przypominał świeży deszcz, intensywny i odświeżający. Rozwieściłem trochę wody na twarzy i tym samym zmyłem wszystkie negatywne myśli z dnia. Teraz czułem się odświeżony i gotowy na kolejne wyzwania.e jaśmin wiosną i nutka wanilii. Ale nikt nie powinien o tym wiedzieć.

Po założeniu nowego zestawu ubrań, poszedłem do pomieszczenia dowodzenia, gdzie Duke monitorował kobietę przebywającą w naszej pojedynczej izolacji podziemnej jednego z naszych budynków.

"Właśnie się obudziła," poinformował.

To była ona. Zamiast korporacyjnej sukienki, miała teraz na sobie strój do ćwiczeń i bluzę, ale wystarczająco odsłaniała kształt jej biustu. Jej figura klepsydry miała krągłe kształty, które pobudzały moje dzikie fantazje.

Zdezorientowana i zszokowana szybko wstała z żelaznego łóżka, rozejrzała się i natychmiast pomyślała, że jest w laboratorium rządowym do eksperymentów z powodu białych ścian i oświetlenia.

"Włącz głośnik." Jak tylko Duke go włączył, jej głos rozbrzmiał. Mój wilk prawie zafurczał.

"Cześć? Gdzie jestem? Może ktoś ze mną porozmawiać?" Jej głos był pełen paniki, ale czułam silny i rozkazujący ton.

"Zapytaj ją, jak się nazywa."

"Jak się nazywasz?" Duke zapytał przez mikrofon

telefon.

Jej oczy, te same mgliste szare, które nie dawały mi spokoju w nocy, rozszerzyły się. "Hej. Muszę porozmawiać z kimś, kto ma władzę. Gdzie jestem? Dlaczego jestem tutaj? Pomyliłeś się, panie. Wypuść mnie stąd!"

"Odpowiedz na moje pytanie. Jak masz na imię?"

"Nazywam się Shadow Hawks, skurwysynie. Jeśli jesteś taki odważny, porywając niewinną kobietę, pokaż swoją cholerną twarz, żebyś mógł poczuć, kim naprawdę jestem". Obejrzała się wokół, żeby znaleźć kamerę, ale zobaczyła tylko lustro dwustronne, które właśnie podniosła swoim ...

le finger.

Duke zaśmiał się. "Ona jest zuchwała".

I lubiłem moje kobiety silne i zuchwałe. Odpędziłem tę myśl. Złodziejka? Co do cholery!

"Wchodzę". Wyszedłem z pokoju.

"To nie jest dobry pomysł, Cal."

"Nie kwestionuj mojej władzy." Moje głos był silny i surowy.

"Przepraszam, Alfa. Nie miałem tego na myśli, ale ona jest złodziejką".

"Wiem. Chcę wiedzieć, co wie. Chce porozmawiać z kimś, kto ma jebaną władzę. To jest moje ostatnie słowo".

„To.”

„„Alfa.” Kindra spotkała nas na zewnątrz pokoju zamknięcia, gdy Duke objął swoją partnerkę i pocałował ją w usta. Była naszą pielęgniarką w stadzie i świetnie sobie radziła w swojej pracy.

„Jaki jest status?” Zignorowałem ich obwoźne gesty.

„Miałam okazję sprawdzić jej parametry życiowe, zanim się obudziła. Jest stabilna.”

„Otwórz drzwi.”

Wprowadziła kod, a drzwi się otworzyły. Odepchnąłem je. Moje serce biło, tak jak wtedy, gdy czułem zbliżające się zagrożenie, ale tym razem było inaczej. Jej zapach wtak silny i uwodzący, że głowa mi się kręci.

Były dni, kiedy czułem się jak najpotężniejszy Alfa na świecie, bo przejąłem kontrolę. Zasiałem strach wśród moich członków. Zyskałem szacunek od każdego i celowo sprawiłem, że moje słowa stały się moim rozkazem. A jeden z tych dni był dziś.

Wewnętrznie warczałem, ignorując nowo odkryty głód, który we mnie wzrastał, i narastającą niepokój mojego wilka, gdy wchodziłem do środka. Pozwalając panować nad sobą, zablokowałem jej upojny zapachi nieodparta obecność.

Zamarła w miejscu, w momencie gdy mnie wyczuła, ale pozostała nieugięta w swoim poście. Gdy nasze spojrzenia się spotkały, dostrzegłem strach. Dostrzegłem też nieposłuszeństwo, i miała czelność patrzeć mi prosto w oczy jak sama buntowniczka.

"Chcesz rozmawiać z władzą? Oto jestem, ale nie będziesz mówić dopóki nie powiem ci."

"Wow." Odpowiedziała z przymrużonym okiem. Jej pełne, choć czysto cielesne, usta rozchyliły się w kpiącym uśmiechu. Jej gęsia kreska brwi uniosła się. "Czy mam się składać, Wasza Mości

y? Powiem ci coś. Pozwól mi odejść, a nie będę żywił urazy."

"To niestety, bo stąd nie wyjdziesz żywy." Nie okazywałem żadnych emocji, nawet gdy wilk w kołdrował mię, a żołądek zwijał mi się węzłami od momentu wejścia. Co było z tą kobietą, że moje zmysły tak stanęły na ostrzu?

Ona przełknęła ślinę, okazując swoją słabość, a ja wyczułem od niej cuch strachu unoszący się w powietrzu, ale to była tylko ta chwila. Zaraz znów zrobiła się zawzięta. Jej oczy zwężone, niemal świeciły w srebrzystym blasku. Interesujące. "TPotem proszę bardzo. Bądź moim gościem.

"Co robiłeś w tamtym hotelu?"

"Co robisz w hotelu? Podrywasz prostytutki?"

"Odpowiedz na moje przeklęte pytania." Wybuchłem. Moim głosem zaniemówiła. "Jeśli chcesz mieć głowę nienaruszoną przez ostatnie pięć sekund, odpowiedz na moje pytania. Czy rozumiesz mnie?"

Wzdychając nerwowo, cofnęła się i usiadła na łóżku. "Byłam tam z moim przybranym ojcem. Martwiłby się, gdyby nie usłyszał ode mnie przez kilka godzin. Czy możemy się pośpieszyć? Muszę wrócić."

„Los Angeles” - przetłumaczyłem na polski.

„Nie pieprz farmazonów”.

Podniosła wzrok, zablokowany z moim. "Nie kłamię. Chcesz poligraf? Śmiało. A jeśli masz boomerang prawdy, proszę bardzo".

„Nie marnuj mi czasu. Z jakiego stada pochodzisz?”

Jej oczy się skrzyżyły. Jej twarz zarumieniła się ze złości. „Żartujesz sobie? Nie potrafisz czuć...”

„Odpowiedz na jebane pytanie, albo wychodzę, i nie dostaniesz kolejnej szansy. Wiesz, jak działa to?” Wskazałem na zraszacz. “Woda z tego sysW tem pokoju wypełnionym wilczym paznokciem, robisz rzeczy, których nie lubię". Wskazałem w górę. "Żelazne kraty z srebrną powłoką zostaną opuszczone i osaczą cię, aż twoja skóra będzie płonąć. Tak więc uważaj, łotrze."

"Mówiłem ci, że byłem tam z moim przybranym ojcem. Możesz to zobaczyć na monitoringu, jeśli mi nie wierzysz. Byliśmy tam na spotkanie biznesowe." Chyba żartujesz. Właśnie udowodniłem, że wszystko się zgadza. Informacje były prawdziwe.

"Więc dlaczego byłeś z innymi wilkołakami?"

Jej brwi zmarszczyły się. "Chodzi Ci o członków Twojej paczki, którzy mnie porwali? Chodzi o to, co zrobiłam źle? Czy zawsze porzucać wilkołaki, zwłaszcza kobiety, bo możecie?"

Chrząknąłem. "Chodzi Ci o moich ludzi, którzy uratowali Twie życie przed tymi, którzy próbowali Cię porwać?"

Jej zmarszczki pogłębiły się, gdy potrząsnęła głową. "Dlaczego ktoś by mnie porwał?"

Dobre pytanie. Chcę, żebyś na nie odpowiedziała." Przekrzyżowałem ręce na piersi. "I zmniejsz ton, kurwa, kiedy do mnie mówisz."

"Byłam wędrowcem przez całe życie.Od czasu, kiedy ci dzicy zamordowali moich rodziców. Kiedyś dołączyłem do stad„Spalić twoje bilety.” Wyszedłem z pokoju. Drzwi zamknęły się za mną.

„Zdobądź wszystkie informacje o niej,” powiedziałem Duke'owi.

„Zrobione.”

„Shadow. Ładne imię dla ładnej pani,” skomentowała Kindra.

Jeśli mam być szczery, była naprawdę ładna i miała ciało bogini, ale jej postawa równała się śmierdzielinie wilka samotnika.

„Co zamierzasz z nią zrobić?”

Popatrzyłem na niego. „Nikt nie przyjdzie ją odwiedzić, dopóki nie powiem. Bez jedzenia. Bez wody. Wyłącz światło.

Ona w żadnym czasie nie wyda wszystkiego, jeśli nadal ceni swoje życie i przybranego ojca.

"Co jeśli nic nie powie, albo mówi prawdę?" - zapytała Kindra.

"Jeśli się nie podda, spalę ją żywcem."

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Rogue Lycan Princess

The Rogue Lycan Princess

147 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

147

Treść

Aa