passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Rogue Lycan Princess - Rozdział #4 - autor Gia Hunter

The Rogue Lycan Princess

/

Rozdział 4

Rozdział 3

NIEZNANE OBOWIĄZKI

Nagle znalazłem się w windzie, gotowy do wybiegnięcia, a następnie zrobiło się czarno i obudziłem się zdrętwiały, zamknięty w celi przez najbardziej aroganckiego, dzikiego i bezwzględnego Alfa, jakiego kiedykolwiek spotkałem. Mój poprzedni Alfa nie dorównywał temu skurwysynowi, a ja nadal nie znałem jego imienia.

Czułem, jakbym był w tej czterech ścianach wieczności. Straciłem poczucie czasu, kiedy nie widziałem słońca ani księżyca, tylko ciemność.

Alfa dotrzymał słowa. Pozostawiono mnie bez jedzenia i picia.by zmusić mnie do głodzenia się na śmierć i nie zapalać światła. To jednak nie był problem. Wielblad mógł widzieć jasno w ciemności, ale nie w ludzkiej postaci. A Kent nauczył mnie radzenia sobie z trudnościami i stresem, ale nie przeciwko temu człowiekowi. Przeszedł poza to, na co byłam przygotowana.

Wiedziałam, że Alfa to ostatnie osoby, których nie respektujesz, ponieważ ich słowa są ich zasadami, ale jego ludzie wzięli mnie siłą i przeklnęłabym się, jeśli mogliby mnie zmusić, aby zrobić to, czego pragną.

Coś w nim sprawiało, że chciałam się zgiąć.

poznać reguły, klęknąć na kolana i poddać się jemu. Może to było jego głos, jego rozkaz, czy jego nieprzepraszająca moc emanująca z jego aure. I muszę przyznać, był jeszcze piękniejszy z bliska, napięty i dominujący, co sprawiło, że zastanawiałam się, czy jest typem mężczyzny, który pozwala swoim kobietom klęczeć przed nim i robić to, co im się podoba, zanim je zabrał do łóżka.

Zaczęłam czuć głód. Miałam suchą buzię. Zawroty głowy, gdy próbowałam usiąść. Nie mogłam także przestać myśleć o Kent. Musiał by się martwić, szukać mnie..

Wydmuchałem wdech zanim wstałem, ignorując wirujące wokół mnie pomieszczenie. Kolana mi drżały, oddychanie było płytkie, ale udało mi się dotrzeć do drzwi i je uderzyć. Chwilę później zapaliło się światło. "Mogę porozmawiać z kimś? Chcę się upewnić, że Kent jest bezpieczny. Proszę?" To był mój pierwszy błąd - powiedzenie im o mojej słabości i o moim ludzkim przybranym ojcu, ale było już za późno, żeby tego żałować. Już wiedzieli.

Przywaliłem się do drzwi i przeciągnąłem.upokorzyłem się na zimnej, wyłożonej płytkami podłodze. Mogłem wyjść na wierzch i pokazać im, kim jestem, ale nie miałem takiej możliwości.

Nie mogli tego wiedzieć. Nikt nie powinien.

"Czy jesteś gotowy odpowiedzieć na pytania?" To było pytanie od Bety.

"Odpowiedziałem na wasze pytania. Chcę tylko upewnić się, że Kent jest bezpieczny. On jest człowiekiem. Nie ma nic do czynienia z naszym światem." Oblizałem moje suche usta, robiąc wdech.

"W takim razie nie możemy ci pomóc."

"Czy zabijanie mnie cię usatysfakcjonuje? Twój Alfa? On po prostu mógłby mnie zatłuc

Złap mnie za szyję i skończ z tym. Potem może użyć tego pokoju dla kolejnego łajdaka, którego chce torturować, bo mówię ci, nie podporządkuję się jemu. Nie będę zmuszony do robienia tego, w co nie wierzę.

Drzwi się otworzyły i odepchnęły mnie do przodu, zostawiając mi żadnego wyboru, jak tylko usiąść. Nie musiałem podnieść wzroku, żeby zobaczyć, kto właśnie wszedł. Czułem jego potężną obecność i jego irytujący, ale przepyszny zapach. W jakiś sposób, przekazał mi trochę swojej siły. I to mnie tylko wkurzało.

"Będziesz musiał się zmienić..."

Zmieniaj swoje zdanie, gdy to zobaczysz." Na jego twarzy pojawił się szyderczy uśmiech. Najpierw zauważyłam jego błyszczące, drogie buty, a potem zdjęcie, które upuścił.

Trudno przełknąć ślinę, wzięłam je w drżące palce, gdyż biała strona była skierowana ku górze. Natychmiast moje wzrok się zamazał, gdy zdjęcie ujawniło się. "Nie! Nie, nie, nie! Co zrobiłeś?" Moje ostre ton było oskarżycielskie i nie miałam zamiaru żałować za to.

Jak się podniosłam? Nie wiedziałam, ale moje serce i ciało wypełniły się gniewem.

Złość i wściekłość napawały mnie wystarczającą siłą. Moje oczy zwężały się na kolor czerwony. Bez względu na to, jak słaby byłem, nadal czułem, jak moje wilcze instynkty wychodziły na światło dzienne. Kły mnie piekły. Pazury mi rosły.

„Uspokój swojego wilka, bo inaczej spełnisz swoje życzenie w mgnieniu oka”. Nie ruszył się ani drgnął. Po prostu stawił czoła mojemu spojrzeniu, ponieważ zmagałem się z nim.

Pomimo mojego gniewu, przyciągnąłem powietrze z trudnością. Chciałem wydrapać mu oczy i zniszczyć jego przystojną twarz, ale musiałem poznać prawdę.

„Zraniłeś jedyną osobę, o którą mi chodziło".

W świecie, w którym to jest rzadkość. Dla alfy to nawet niskie. Chcesz mnie zabić, zrób to - powiedziałem zaciśniętymi zębami.

Myślałem, że obraz ten cię zmotywuje, ale nie zrobiłem tego. Nie zraniłbym człowieka, jeśli nie zrobiłby mi ani mojemu klanowi nic złego - powiedział groźnym tonem. Klan? Ile ich dokładnie było?

Kto to zrobił? Kto mógł go skrzywdzić? To nie jest praca człowieka - zobaczyłem łaty, prawdopodobnie ślady pazurów, na jego klatce piersiowej. Kent został zaatakowany i zamierzali to pokazać swoją moc.

Natura wilkołaka była przeciwna naturze człowieka, co było sprzeczne z Radą Wilkołaków.

"Masz rację. Kto by mu zaszkodził? Ludzie, którzy są za tobą? A jeśli dowiedzieliby się, że moi ludzie położyli ich na ziemię trzy dni temu, przyszliby po moją grupę. Powiedz mi, kim są, Cieniu?"

Delikatnie pokręciłem głową. "Mówiłem ci, że nie mam pojęcia. Opuściłem to życie dawno temu. Po prostu zdarzyło się, że byłem z Kentem w tym hotelu, a ty byłeś tam również." Otrzepałem łzy. Nie byłem płaczliwy, ale czułemto straszne dla jedynej rodziny, która mi została.

"Czy myślisz, że twoja stara paczka będzie cię gonić?"

"Jeśli tak, to powinni to zrobić dawno temu. Nie mam pojęcia, kto mógłby mu zaszkodzić." Spojrzałem w jego oczy. Nie przejawiał żadnych skruch. Nie widziałem w tych lodowato szarych oczach niczego ludzkiego, albo to była jego forma zastraszania biednego, bezbronnego włóczęgi, by go podporządkować. "Proszę, pozwól mi odejść. Chcę go przyprowadzić do domu i się nim zająć."

"Nie." Jedno słowo - tylko jedno słowo zburzyło mój świat.

"CoCo ode mnie chcesz?

Mój ton był surowy, ale teraz było mi to obojętne.

"Kim są ci ludzie?"

"Byłem uśpiony, zanim nawet zdążyłem zobaczyć ich twarze. Byłem w windzie, właśnie miałem wyjść na bieg przed wyjazdem z miasta. Nie sądzisz, że nie powiedziałbym ci, żebyś była z Kentem, gdybym coś wiedział? Zrobiłbym dla niego wszystko. Powinnaś o tym wiedzieć."

"Powiedzmy, że ci wierzę. Zajmę się Kentem, ale w zamian musisz tu zostać, dopóki nie spłacisz swojego długu." Kuszące.p>

"Jak długo to potrwa? Jak mogę być pewna, że dotrzymasz umowy?"

"Jestem Alfą Paczki Night Stalker, Shadow. Nie łamię swoich słów."

Przełknęłam ślinę, odwracając wzrok. Wszystko to teraz miało sens.

"Alfa Califf". myślałam, że wspomniałam jego imię. Słyszałam o nim tylko od mojej starej paczki i był bezlitosny, bez serca, i rozszarpał wilka bez mrugnięcia.

"Słyszałaś o mnie". Jego głos stonował się, co było uspokajające.

"Tak. W mojej starej paczce, BBlack Arrow."

"Ten sukinsyn jest twoim alfa?" Jego głos był ostry i pełen obrzydzenia.

Spojrzałam mu w oczy, z wściekłością wypełniającą mój klatkę piersiową. Jego szczęka mocno się zacięła. "Niestety tak, Keane Locke".

"Chcę, żebyś zidentyfikował szkice mężczyzn, którzy cię porwali."

"Co dostanę w zamian?" Dalej negocjowałam, nawet jeśli nie miałam nadziei na wygraną w tym.

"Dla Kenta."

"Chcę wyjść stąd."

"Nie."

"Jestem w tym piekle. A chcę zjeść." Wydawało mi się, że widzę jego górną cześć...

Górna warga się uniosła, albo to była tylko moja halucynacja spowodowana głodem.

Skierował krok do przodu, zamykając naszą przestrzeń. Zawróciło mi w głowie, gdy jego zapach sprawił, że moja skóra się paliła, że pragnęłam jego słodkiego dotyku. Nigdy wcześniej nie odczuwałam takiego fizycznego niepokoju, a on złapał me za włosy z tyłu głowy i mocno je pociągnął, rzucając na mnie zniesmaczone spojrzenie.

„Będziesz się zachowywał i będziesz podążał za moimi rozkazami i szanował mnie tak jak wszyscy w moim stadzie.”

„Tak.”

„Tak, co?”

„Tak, Alfa.”

”Będziesz nieposłuszne...Pod nadzorem. Jedno złe ruch, a będziesz tu z powrotem z srebrnymi kratami."

"Zrozumiałam od pierwszego razu."

Stęknął zanim puścił mój włos i przeklął pod nosem.

"Chodź za mną." Zabrał mnie do ogromnej kuchni, takiej jak ta w hotelu, gdzie jego omega przygotowywali jedzenie.

"Chodź tutaj."

Podążyłam za nim mijając zapracowanych kucharzy. "Głoduję. Ledwo mogę prosto chodzić i nadążać."

"Usiądź." Nie musiał wydawać poleceń. Byłam wdzięczna, że mnie wypuścił.

Byłam+","+zdjęta.

usiadł na dole przed długim drewnianym stołem. Usiadł po mojej lewej stronie i podał mi szkice.

Obrałam tylko jednego. "Studiowałem z nim na uczelni. On i jego kumpel mnie zwerbowali".

"Imię, Cień."

"Jag Powell." Gdy kosz z chlebem został położony na stole, złapałam dwie kromki i zrobiłam ogromny kęs. "On jest zwiadowcą". Mówiłam, chociaż miałam pełną buzię. Byłam tak głodna i spragniona.

Następną rzeczą, którą położono na stole, była talerz z grilanym kurczakiem. Nieważne, nawet gdybym miałaby jedną zęby wystarczyły.

t obok najpotężniejszego Alfa. Musiałam zjeść. On się jednak nie przejmował. Wybrałam jedno udo, a facet z kuchni postawił dla mnie talerz.

"Chcę wodę" powiedziałam mężczyźnie, a on tylko na mnie spojrzał.

"Daj jej wodę i owoce" powiedział Alfa Califf.

"Tak, Alfa" odpowiedział zanim wyszedł.

"Zwolnij."

"Byłam tam trzy dni bez jedzenia. Przepraszam, ale umieram z głodu."

"Więc Jag Powell jest z Black Arrow?"

"Tak. Był jednym z mężczyzn, którzy mnie schwytali.

"Pytałeś mnie?" Wyglądałem jak gówno, prawdopodobnie z sosem na całej twarzy, ale nie miałem czasu na bycie ładnym przed przystojnym Alfą.

"Tak."

"Czy ten zdjęcie, które mi pokazałeś, było prawdziwe?" Pytałem o zdjęcie Kenta w łóżku szpitalnym z siniakami i opatrunkami na klatce piersiowej.

"Tak. Miał ślady pazurów na klatce piersiowej. Powell i reszta prawdopodobnie torturowali go, by zdradził twoje miejsce pobytu, ale nie zabili go, żeby przesłać tobie wiadomość. Pytanie brzmi, dlaczego Locke chce cię odzyskać."

"Zapytałem..."

„Zrobiłem to samo, gdy zobaczyłem zdjęcie Jaga. Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia.” Skończyłem dwie kromki chleba. Ugryzłem kolejny kawałek żeber jagnięcych. Jako wilkołaki, mieliśmy silne apetyty i spożywaliśmy dużo węglowodanów, aby spalać je podczas przemiany.

„Pomyśl, Shadow. Musisz mi coś dać.”

„Czyżbyś zostawił moją jedyną rodzinę na śmierć zabitych przez te psy? Rozumiem, ale nie mogłem niczego wymyślić. Zapytaj mnie ponownie za godzinę lub jutro.”

„Czy Keane jest twoim partnerem? Czy go odrzuciłeś?”

Zmarszczyłem brwi na niego. "Cholera, nie, ale z przyjemnością bym go odrzucił, gdyby tak było."

"Język,"

"Przepraszam," powiedziałem z przekręcaniem oczami.

"Czy wy dwaj spaliście razem?"

"To nie twoja sprawa, ale nie, nie doszliśmy do tego punktu. Odeszłam, ponieważ chciał ze mną spać. Był moim alfa wtedy, ale wciąż wierzyłam w odnalezienie swojego towarzysza, a on był bezużytecznym alfa. Potrafił tylko rozkazywać innym, ale był lekkomyślny.

Spragniony, chciwy, brutalny, arogancki i dbający tylko o siebie." Wypiłem szklankę wody. cholera, było to dobre. "O ile nie zmienił się. Jaki masz z nim interes, w każdym razie?"

"Prawie zabił moich ludzi."

Otworzyłem szeroko usta. "No, cholera. Więc mamy wspólnego wroga, po wszystkim. Wrogiego wroga nazywa się przyjacielem. Czy o to chodzi?"

"Kto zabił twoich rodziców?"

"Nie chcę o tym rozmawiać."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

CALIFF

Spokojnie patrzyłem, jak ona je, brudzi te usta i oblizuje je czyste. Nie było w tym nic atrakcyjnego ani nieładnego w gadaniu z pełnymi ustami, ale nie mogłem oderwać wzroku od jej ust i oczu. Była wyśmienita.

Kiedy skończyła, zabrałem ją do pokoju obok mojego. Chciałem się upewnić, że mam ją pod ścisłą obserwacją.

Otworzyłem drzwi do pokoju, ale pozostałem na zewnątrz. "To twój tymczasowy pokój. Są tam czyste ubrania dla ciebie."

"Mogę po prostu zatrzymać się dWłasne z innymi dziewczynami. To jest dużo." Obejrzała się. Miał łóżko queen-size, lustro na toaletce, szafę i stoliki nocne. Była tu również łazienka, więc nie musiała czekać i zajmować miejsca rano w kolejce.

"Zostaniesz tutaj. Nie ma więcej dyskusji. Weź prysznic i spotkaj się ze mną w biurze."

"Tak, panie."

Mój wzrok się zawężał.

"Technicznie rzecz biorąc, nadal nie jestem częścią stada ani twojego stada."

"Nie zmuszaj mnie do zmiany zdania." Zamknąłem za sobą drzwi, zanim zdążyłem pomyśleć o tym, cocoś innego. "Już wystarczająco dużo narobiłeś szkód."

Szybko otworzyła drzwi i zapytała mnie: "Co masz na myśli?"

Wolę jednak, żebyście zostawili mnie im niż ryzykowali życie waszych ludzi dla mnie" - odparłem, odwracając się, zanim zdążyłem coś powiedzieć, co by ją zszokowało. O ile mi wiadomo, jeszcze tego nie skumała. Kindra spotkała mnie na dole, gdy szedłem do mojego biura. "Czy mam zadzwonić?

Mama na badanie?”

„To nie będzie konieczne.”

„Czyli będzie częścią stada, prawda?”

„Musi zdobyć moje zaufanie, a teraz jest od tego bardzo daleko.”

„Chociaż lubię ją.”

Zasmarkałam. „Lubisz każdego, Kindro.”

„Ona jest inna. Czy wspomniała, czy znalazła swojego partnera?”

Spojrzałam na nią. „Skąd takie pytanie?”

„Ona nie chce być w stadzie. To oczywiste. Może ma traumę albo została odrzucona przez swojego partnera. Nie wiem.

ale to wkrótce się dowiem. Uwierz mi. Ona wyjawi tę sprawę.”

“Chcę, żebyś zdobył jej zaufanie. Powiedz mi wszystko, co ona ci powie. Wszystko. Zrozumiałeś?”

“Chcesz więc, żeby mój partner szpiegował twojego małego rogu?” Duke dołączył do nas w biurze.

“Masz z tym jakiś problem?” zirytowanym spojrzałem na niego.

Proszę mi wysłać kolejne zdjęcie Kenta wciąż leżącego w łóżku, ale już przebudzonego.

"Powinienem iść. Mam obowiązek później. Czy czegoś potrzebujesz, Cal?" zapytała Kindra.

"Dziękuję, jestem w porządku" - odpowiedziałem.

Duke zawołał ją, zanim dotarła do drzwi. "Nie pracuj za ciężko. Kocham cię."

Chciałem przewrócić oczami, gdy całowali się przede mną.

Duke poczuł moją obecność. "Potrzebujesz się pobawić."

"Ma rację" - zgodziła się Kindra ze swoim partnerem, zanim wyszła przez drzwi.

Potrząsnąłem głową, żeby wybić sobie z głowy słowa "się pobawić". Przymknąłem oczy.

prowadził Raiden, który właśnie obserwował Kenta.

"Alfa, czego mogę dla ciebie zrobić?"

"Daj mi Kenta na telefon."

"Tak, panie."

"Cześć?" Głos Kenta wciąż był słaby, ale lekarz powiedział, że wyzdrowieje. Nasze spotkanie biznesowe tego dnia miało ustalić, dlaczego pomagał on w pojedynku, będąc człowiekiem. Bez wiedzy Shadow, już go naraziła na niebezpieczeństwo, a ona nie zdawała sobie sprawy, że inne stada ją polują.

"Zapytam cię jeszcze raz. Jak znalazłeś Shadow?"

"Już i"

stary ty-"

"Nie wszystko. Jeśli chcesz żyć, być bezpieczny i nadal widzieć Shadow, powiesz mi, co wiesz."

"Znalazłem ją w sierocińcu. Nie mówiła. Była nieśmiała albo wciąż cierpiała po traumie. Później poczułem coś innego w niej. Wtedy mi powiedziała. Oczywiście, nie uwierzyłem, dopóki jej oczy nie zaświeciły. Powiedziała, że jej całe stadko zostało zabite, a ona oglądała, jak jej ojciec był drapany przez mężczyznę."

"Mężczyznę?"

"Nie znała go. Miała tylko osiem lat, więc nie pytałem.

po tym. Miała już wystarczająco dużo bólu i cierpienia jak na dziecko."

"Dlaczego nie mogłem znaleźć jej aktu urodzenia?"

"Podrobiłem jej nową tożsamość, żeby ją chronić. Jednak jakkolwiek ją znajdziesz, mam nadzieję, że zachowasz jej bezpieczeństwo. Powiedz jej, że ją kocham, panie Stone."

"Jakie jest jej prawdziwe imię?"

"Proszę?"

"Jej prawdziwe imię, Kent. Niech nie zmuszam cię do ponownego pytania."

Wziął drżący oddech. Musi cierpieć. "Obiecaj mi..."

"Nie jesteś w stanie żądać. Ona nie jest członkiem mojego stada. Więc Nie obiecuję ci niczego. Jej imię, Kent.”

„Obiecałem jej ochronę -”

„Ale zawiodłeś w tej kwestii. Jesteś człowiekiem. Nie posiadasz tej siły i mocy, by jej broń. Ja mogę, ale musisz mi coś dać. Jeśli dołączy do mojej watahy, będzie pod moją ochroną. Chronię swoje ludzię. To jest gwarantowane.”

„Kruk.”

„Przełacź mi go.”

„Alfa.”

„Powiedz pielęgniarce, żeby podała mu lekarstwo na ból. Kiedy będzie mogł wyruszyć, wyslij go do Kalifornii. Ja będę

zadzwoń do naszych sojuszników i powiedz im, że jest on pod naszą ochroną."

"Dobrze, Alfo."

Rozłączyłem się i spojrzenie Duka wciąż skierowane na mnie.

"W tej kobiecie jest coś więcej, niż sie okiem widzi. Czuję, że ukrywa coś ważnego, i jeśli nie dostanę tych informacji od niej w ciągu tygodnia, nie pozostanie mi nic innego jak ukarać ją i pozbawić jej szansy na ochronę Kenta."

"Nie trzymasz więźniów. Nie przyjmujesz watażków. Co jest takiego wyjątkowego w tej kobiecie?"

"Ja się właśnie...Aby się dowiedzieć. Dlatego pozwoliłem jej zostać w pokoju obok mojego.

"Co?" Jego oczy rozszerzyły się ze zdumienia. "Nie kwestionuję twojej władzy, ale może twoje motywy. Wiesz, ona jest naprawdę inna. Jej oczy są inne. Chciałbym mieć tę zdolność do widzenia aury kogoś, ale..." Zamilkł, a ja czekałem, aż kontynuuje, ale zatrzymał się.

"Ale co, Duke?"

"Jak ona przeżyła jako samotnik przez lata? Może być szpiegiem. Oprócz jej śmierdzieli, coś czuję w niej, ale...

"Nie mogłem tego zrozumieć."

"Wiem." Otworzyłem laptopa, żeby wysłać aliantom jej zdjęcie i zdjęcie Kenta. Podczas pisania usłyszałem pukanie. Już wiedziałem, kto stoi za drzwiami. Miałem wyostrzone zmysły przez nią.

Duke poszedł otworzyć drzwi. "Alfa, tu jest ta rozbita."

"Pozwól jej wejść." Kontynuowałem pisanie pomimo jej zakłóceń. "Możesz iść, Duke."

"Do zobaczenia później." Wyczułem, że Duke patrzy gniewnie na Cień na drzwiach.

"To nic."

Po tym jak Duke opuścił biuro, wysłałem moje

Wysłałem jej email i zamknąłem laptopa. Drzwi za nią się zamknęły, a moje ciało i wilk zareagowały na jej obecność, coraz bardziej niepokojąc mnie.

Moje palce drapały się, by ją dotknąć, przeczesać jej falujące brązowe włosy i poderwać je, zanim smakowałbym tamte usta.

Mój prymitywny głód wzbierał w moim wnętrzu, gdy spojrzałem w jej oczy, a między moimi nogami rozpoczął się pulsujący ból. Byłem zaskoczony, jak bardzo się zmieniła. Teraz była tą samą kobietą, którą widziałem kilka dni temu. Miała na sobie dżinsy i koszulkę, którą jej kupiłem. Nic więcej.było w tym wyjątkowego, po prostu proste, ale nie dla niej.

Shadow stał z pewnością siebie mimo że moja dominacja unosiła się w powietrzu. Jedno było dla mnie jasne. Zacząłem cieszyć się jej zapachem, ale nie zamierzałem tego mówić ani nikomu z naszej watahy.

"Ładne biuro." Takie było. Mój ojciec miał dobry gust w dekoracji i meblach. Ciemne drewniane panele i drewniane półki od podłogi do sufitu wypełnione twardymi okładkami książek czyniły to biuro bogatym i eleganckim. "Możesz dodać odrobinę osobistego dotyku, jednak."

brakuje zdjęć. Sugeruję alfy ze wszystkich pokoleń.

“Rozmawiałam z Kentem. Jeden z moich egzekutorów się nim zajmuje. Kindra, partnerka mojego Bety, będzie dzisiaj dyżurować. Nasz lekarz również tam jest, żeby się nim opiekować. Raiden zabierze go do Kalifornii, kiedy będzie mógł wrócić do domu."

“Chciałabym go zobaczyć przed powrotem do domu."

“To można ustalić. Ustaliłam też pewne sprawy z Kentem."

“Na czym polegają te ustalenia? Przecież ja powinnam być zaangażowana w tę decyzję dotyczącą niego." Nie była zadowolona.

. To było widoczne po jej tonie.

„Umowa jest zawarta, łotrze. I nie pytaj o to.” Powiedziałem stanowczo. „Wysłałem mejle do swoich sojuszników, że twój przybrany ojciec podlega ochronie naszego sojuszu od dzisiaj. Teraz twoja kolej, abyś zapłacił to, co mi jesteś winien.”

Podniosła sceptycznie brwi. „A co to jest?”

„Będziesz dołączać do mojej watahy i robić to, czego ci zlecam?”

„A jeśli odmówię?”

„Kent umrze, a ty też.”

„Co dokładnie mam robić?”

„Na razie będziesz...

mój asystencie. Znasz opisy stanowisk, i będziesz się zachowywać i szanować mnie jako swojego Alfa. Czy mamy porozumienie?"

"Tak."

"Dobrze. W przyszłym tygodniu będziesz mieć wyzwanie. Jeśli je przejdziesz, staniesz się częścią grupy, i przydzielę cię odpowiednio do twoich umiejętności."

"A jeśli zawiodę?"

"Będziesz omegą przez resztę życia."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

CIEŃ

"Nie!" Obudziłem się, gwałtownie podskakując. Mój ciało było przemoczone potem, moje piersi wzrastały i złapałem oddech. Od dawna nie miałem snu, i nie chciałem, żeby był on kuszący i okrutny, jak patrzyłem na to, jak wszyscy umierają, są mordowani i gromadzą się jak martwe zwierzęta, gotowe do spalenia.

Myliłem się, myśląc, że będę miał dobry sen. Zbliżające się wyzwanie wymagało spokojnej głowy, w przeciwnym razie stracę kontrolę i zranię przeciwnika. Nie mogłem i nie chciałem już być tą osobą.

ore.

Za każdym razem gdy patrzyli na mnie ze zniecierpliwieniem, musiałam udowodnić im, że nie byłem tą samą przypadkową osobą, którą mieli w swoich głowach, ale miałam przeczucie, że to dla mnie nie będzie łatwe.

Nadal było trzy nad ranem. Wszyscy pewnie jeszcze spali. Sprawdziłam drzwi przed snem, i nie były zamknięte jak początkowo myślałam. Przebrałam się w bluzę z kapturem i dresy, zanim zeszłam na dół. Minęłnie poszło dobrze.

Poszedłem na północ. Moje nos w ludzkiej formie nie był taki jak w mojej wilczej formie. Nie mogłem wyczuwać zagrożeń, ale zawsze ufałem swojemu instynktowi. Gdy docierałem przez wysokie drzewa, rozebrałem się.

Przypomniałem sobie o moim pierwszym przemianie. Było to brutalnie i niezwykle bolesne. Nikt nie był tam, by mnie prowadzić, poza Kentem, ale był dla mnie cierpliwie czekając na moją pełną przemianę. Było warto bólu, a mój wilk ożył.

Zmieniłem się w mojego czteronożnego białego wo

Wyskoczyła i tupnęła łapami z radości. Czułam się bardziej wolna w postaci wilka. Przeskoczyłam przez kłodę, a dźwięk moich łap na twardym gruncie dał mi wolność do dobrego biegu. Znany świst wiatru przepływał przez moje futro.

Po raz pierwszy byłam poza własnością Kenta, nie musiałam się martwić o schwytanie przez moje rodzaje. Głęboko wbiegając w las, natrafiłam na klif. Moje łapy tarzały się po kamiennej krawędzi.

To było blisko.

Poczułam różne zapachy wilkołaków,ale to byli członkowie grupy Night Stalker i jedno wyraźne, znajome zwoje. Siedziałem na czterech, obserwując srebrne światło księżyca, które płynęło wzdłuż rzeki oddzielającej mnie od wysokich drzew.

Pozostałem tam jeszcze przez kilka minut, dziękując bogini księżyca, zanim wróciłem.

Poczuję zapach za dużym drzewem, gdzie schowałem swoje ubranie. Szybko przemieniłem się z powrotem i założyłem ubranie.

"Nie możesz tak samotnie biegać. Jeszcze nie jesteś odpowiednio przedstawiony grupie. Mogliby cię mieć r

Spięło cię i myślałem, że jesteś intruzem.

"Niech spróbują." Zamknąłem usta, gdy poczułem, że moja skóra drętwieje od jego zapachu, a słyszałem, jak zbliża się jego kroki.

"To rozkaz, Cień."

"Jak mnie znalazłeś?" Szybko zamknąłem usta, by nie pytać o to Alfy.

Nie podobając się mojej odpowiedzi, z jego klatki piersiowej wydobyło się warczenie.

"Przepraszam."

"Chodźmy wracać."

Zrobiłem krok do przodu i w końcu pokazałem swoją twarz. On nadal miał ciemną zmarszczkę na twarzy.

To było

Był to dobry przebieg, choć warto było spróbować bez powrotu do tej piekielnej dziury. Califf miał tylko spodnie dresowe i koszulkę, ale sprawiało to, że moje wilcze instynkty oszalały wewnątrz.

"I tak właśnie zamierzałem wrócić." Zsunąłem ręce do kieszeni bluzy i zacisnąłem je w pięści. Jego obecność i nasza bliskość sprawiły, że mój ciało niepohamowanie poszło za wilczymi pragnieniami. Musiałem głęboko odetchnąć, zanim mógłbym skoczyć na niego.

"Dlaczego jesteś taki wcześnie wstawany?"

"Mogę zapytać to samo." Szybko się zamknąłem.Moja usta.

Wyszedł z niego kolejny jęk, ale bez słowa.

"Posłuchaj, Alfa. Nadal się dostosowuję do całej sytuacji. Jestem przyzwyczajony do bycia samotnym, ale postaram się być dobrym wędrowcem wokół. Nie chcę kłopotów."

"Ciągle mówisz, ale nie odpowiadasz na moje pytanie."

Wypuściłem zmęczony westchnięcie. "Miałem zły sen i nie miałem go od dawna".

"O czym to było?" Naprawdę? Chciał wiedzieć o moim śnie. A co, jeśli był dziki i coś nieprzyzwoitego?

"Nie mogę ci powiedzieć."

u." Przycisnąłem usta w jedną cienką linię.

"Czy to było coś niegrzecznego?" Czułem uśmiech w jego głosie.

"Chciałbym, żeby tak było, ale nie. Właściwie to było krwawe i przerażające. Wciąż czuję strach skrawający moją skórę."

"To był tylko zły sen. Może za dużo myślisz przed snem wczorajszą nocą."

Dotarliśmy do bramy kompleksu. Dom watahy był jak twierdza pośrodku lasu. Całe miejsce było wciąż ciche, tylko nasze kroki odbijające się na wejściu.

Ja ...

Podążałem tam, gdzie poszedł i pamiętałem, że trafiłem do ogromnej kuchni.

"Ugotuj coś." Usiadł na krześle przed wyspą kuchenną.

"Hmm. Co lubisz?"

"Po prostu śniadanie, i chcę kawy."

No cóż, to będzie pierwsza spłata mojego długu. Wziąłem głęboki oddech przed przeszukiwaniem szafek, szuflad i lodówki, żeby się z nimi zapoznać.

Zacząłem od nabrania mielonej kawy i napełnienia ekspresu do kawy. Wlałem wodę i go włączyłem. Thpl Poszedłem do lodówki i wziąłem kilka jajek, masło, świeże owoce i mleko. Następnie, wziąłem torbę mąki na naleśniki.

"Czy masz jakieś alergie, o których powinienem wiedzieć?" Wyjąłem bulwę szczypiorku.

"Jestem pewien, że nie znajdziesz żadnych w kuchni."

"Nie próbowałem cię otruć."

"Wiem" - powiedział obojętnie. Wyglądał, jakby chciał być gdzieś indziej niż tutaj, a jednak nadal siedział.

"Opowiedz mi o wyzwaniu. Chcę się przygotować. Jak trudne "Czy na pewno?" Zacząłem od przygotowania ciasta w dużej misce. Znałem apetyt wilkołaków, a ponadto mieliśmy szczęście do szybkiego metabolizmu, który nie sprawił, że staliśmy się wielkości słonia.

"Będziesz stoczyć walkę w zwarciu z wybranym członkiem. Najlepiej płci przeciwnej."

Spoglądałem na niego z niedowierzaniem. "Co? To niesprawiedliwe. Nie mam takiego treningu jak twoi mężczyźni. A oni są silniejsi odemnie, bo jestem samotnikiem, oczywiście." Czekając, aż rozgrzeje się maszyna do naleśników, rozbijałem trochę jajek.

ggs do miseczki.

"Chcesz udowodnić, że masz miejsce w mojej paczce? Walcz o to miejsce. Udowodnij mi i im, że zasługujesz na bycie tutaj, samotniku."

Nie miał pojęcia, jaką szkodę mógłbym wyrządzić przeciwnikowi, jeśli stracę kontrolę, i tego się obawiałem.

Wlałem ciasto do maszyny do naleśników, ignorując niepewność w mojej głowie. Wyjąłem z lodówki paczkę boczku i położyłem go na osobnej patelni.

"Wygląda na to, że Kent wcale cię nie rozpieszczał." Tak więc mówił.Obserwował mnie, jak szwendam się po jego imponującej kuchni, ale nigdy nie zaoferował pomocy. Czego się spodziewałem? On był Alfa, a ja byłem zbiegiem, skazanym na bycie jego omegą, jeśli nie zdałbym wyzwania.

"Nie, nie zrobił tego. Po rozwodzie chciał, żebym wrócił do jego domu. Więc gotowałem śniadanie i obiad dla nas." Ubijałem jajko i posypywałem solą i pieprzem. Wlałem trochę mleka. "Czy wiedziałeś o tym, że Kent ukrywał zbiega, zanim się poznaliśmy?"

"Tak, na tym polegało spotkanie.," odpowiedział bez wahania.

"Czy on wiedział?" Spojrzałem na niego.

"Nie, dopóki nie zapytałem."

"Czyli to spotkanie było ustawione?"

"Nie wiem, kim byłaś. Widziałem tylko twoje zdjęcie przesłane do mnie."

"Co byś zrobił, gdybyśmy się spotkali tamtego dnia?"

"To samo, co zrobiłem." Jego bezpośrednia odpowiedź sprawiła, że rozpalił mi się nos, a on to zobaczył.

Skończyłem połowę naleśnika. Położyłem go na talerzu, zanim zrobiłem złożoną omlet. Posiekałem trochę szczypiorku do ozdoby, bo miałem.Aby imponować mojemu Alfa, że nie byłem uciążliwym samotnikiem, mogłem mu pomóc w jego wataze.

Pewnego razu podałem Alfa śniadanie i przelałem mu kawę do dużej filiżanki. Zebrałem sztućce i zastawiłem stół, zanim podałem mu śniadanie.

Przygotowałem sobie jedzenie, bo również byłem głodny po biegu. Kiedy posprzątałem bałagan, zacząłem jeść śniadanie. Byłem w połowie swojego posiłku, ale nie słyszałem żadnych komentarzy na temat mojego niedoświadczonego doświadczenia kulinarnego. Ale jadł milcząco, iJeśli zdarzyłoby się, że otruje Alfę, nie byłoby to przyczyną jego upadku z krzesła.

Kiedy skończył, wstał i bez słowa wyszedł, ale jego talerz był pusty. Po uprzątnięciu kuchni na błysk, poszłam do swojego pokoju i wzięłam prysznic. Choć tęskniłam za swoimi starymi ubraniami. Nie było zbyt wiele możliwości do wyboru. Jednocześnie byłam wdzięczna, że nie zostawił mnie nago ani nie zamknął w klatce na jego terytorium, żeby zostać zszarpaną przez jego wroga.

Spojrzałam przez okno i zauważyłam, żeiście nastolatków i szczeniaków, prawdopodobnie idących do szkoły. Zeszłam na dół i zauważyłam, że kilka par oczu przygląda mi się uważnie. Nie wiedziałam, co robić ani co powiedzieć, więc postanowiłam zignorować ich badawcze spojrzenia.

„Cześć, wędrowcze. Naucz się okazywać trochę szacunku dla członków hierarchii, jeśli chcesz tu zostać” – powiedział blondyn w moim wieku.

„Szkoda. Właśnie powiedziałeś, że jestem wędrowcem, i nie znam was oprócz Alfa Califfa i Beta Duka”.

Zanim zdążyłam się odwrócić, już mnie przygnieciono do ściany,

Wypchnął powietrze z moich płuc i prawie zatkał mi tchawicę. Nie zadrżałem. Zamiast tego spojrzałem w jego płonące, ciemne oczy. Był egzekutorem, a wyczuwałem w nim wściekłość przenikającą przez jego skórę.

Opuściłem miejsce, kierując się do AOpuściłem biuro Alfy i nie odwracałem się.

Zanim mogłem zrobić kolejny krok, zastygłem w miejscu, gdy spojrzałem na wściekłego Alfa, który wpatrywał we mnie swoimi lodowato szarymi oczami. Gdyby zimne spojrzenie mogło zabić, byłem zmarznięty na śmierć.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Rogue Lycan Princess

The Rogue Lycan Princess

147 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

147

Treść

Aa