passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Ugly One - Rozdział #2 - autor Angela Lynn

The Ugly One

/

Rozdział 2

Rozdział 1 Prolog

Cześć, nazywam się Jane, i pomiędzy mną a moją siostrą, to ja jestem tą brzydką. I nie, nie jestem niepewną siebie suką, która lubi narzekać na swój wygląd cały czas.

Moja siostra Liliana została obdarzona pięknymi genami. Miała długie, płynące blond włosy, jasnoniebieskie oczy i różowe usta, które przypominały delikatne płatki kwiatów.

Ja z kolei nie wyglądałam wcale tak. Miałam szorstkie brązowe włosy, które plątały się przy najmniejszym dotyku. Moje oczy i usta były również zbyt duże w stosunku do mojej twarzy. O

Może jestem dla siebie zbyt surowa. Nie byłam całkowicie odrażająca, ale kiedy stałam obok niej, jej piękno przyćmiewało mnie i wyglądałam jak troll, więc starałam się jak najbardziej nie stać obok niej.

Próbowałam zapytać mamę, czy jestem adoptowana, żeby móc szukać swoich biologicznych rodziców i uciec od niej, ale mama mnie zignorowała.

W liceum czułam się nieistotna obok niej za każdym razem, gdy chłopcy otwarcie się do niej zalecali i udawali, że nie istnieję, mimo że

Stałam tuż obok niej.

Ale bycie niezwykle piękną miało też swoje minusy. Miała wielu nieszkodliwych adoratorów, ale musiała też radzić sobie z kilkoma prześladowcami i dziwnymi facetami, którzy ją podrywali. Przynajmniej mnie to wszystko omijało.

"Jane, chodź, bo się spóźnimy!" powiedziała Liliana.

To był pierwszy dzień szkoły. Byłam juniorką, a ona seniorką.

"Hurra, nie mogę się doczekać, żeby zacząć kolejny rok jako dublerka Miss Królowej Piękności," powiedziałam.

.

"Och, nie zaczynaj Jane, mówiłam ci, że jeśli trochę lepiej zadbasz o siebie i ubierzesz się bardziej... stylowo, chłopcy też cię zauważą!" zaćwierkała Liliana.

"Lubię mój wygląd w dresach. Jest o wiele wygodniejszy," powiedziałam.

"Cokolwiek, chodźmy," powiedziała i pociągnęła mnie do samochodu.

Dotarłyśmy do szkoły tuż przed dzwonkiem, więc pospieszyłam się, żeby dotrzeć na lekcję. Moja pierwsza lekcja musiała być na samym końcu budynku.

ing, więc postanowiłem uciec.

Wpadłem na coś twardego i przewróciłem się do przodu, przewracając kogoś, na kogo wpadłem. Wkrótce patrzyłem w parę ciemnobrązowych oczu, unosząc się nad nikim innym jak Jake Morrisem.

Ach, Jake, szkolny łobuz. Również jeden z wielu wielbicieli Liliany. Jake próbował z nią zadzierać od dziewiątej klasy, ale Liliana nie zwracała na niego uwagi. Nie lubiła takich jak on, tak mi powiedziała. Ale to nie oznaczało

n przestał próbować.

Jake nie był jednym z tych złych chłopców, o których czytasz w romansach. Wiesz, ci, którzy z zewnątrz są szorstcy, ale w środku mają miękkie serce? Nie, to nie on. On był prawdziwym diabłem. Potajemnie nazywam go Damien, złe dziecko z filmu Omen. Bo z zewnątrz wygląda jak anioł, ale w rzeczywistości jest prawdopodobnie pomiotem diabła. Założę się, że gdybym rozdzieliła mu włosy, zobaczyłabym na jego skórze głowy znamię 666. Dobra, może trochę przesadzam.

trochę, ale on jest najgorszy. Powiem ci później, jak bardzo zły jest.

Ale na razie muszę wymyślić, jak wyjść z tej sytuacji.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 2: Zły Chłopak Mnie Uwięził

"Złaź ze mnie," warknął Jake.

"Och, prze...przepraszam Jake," wyjąkałem i wstałem.

"Co próbujesz zrobić? Zgnieść mnie na śmierć?" powiedział i wyprostował koszulę.

"Próbuję nie spóźnić się na zajęcia, więc pa!" Pomachałem i próbowałem odejść, ale złapał mnie za ramię.

"Nie tak szybko. Czy nie jesteś siostrą Liliany Brown?" zapytał.

"Tak, i co z tego?" zapytałem. Tak, Jake, spotkaliśmy się jakby z dziesięć tysięcy razy.

wcześniej. Ale śmiało, udawaj, że nie masz pojęcia, kim jestem.

"Więc... potrzebuję, żebyś zrobił mi przysługę," powiedział z uśmiechem.

"Czy to może poczekać? Już jestem spóźniony," powiedziałem z desperacją.

"Dobrze, możesz iść. Spotkajmy się z tyłu po szkole, przy płocie?" powiedział.

"Jasne, na razie, pa-pa!" Pobiegłem i westchnąłem z ulgą, że w końcu uwolniłem się z jego uścisku. On mnie przeraża.

Po szkole zastanawiałem się, czy iść się z nim spotkać, czy nie. Co on mógłby możliwi

bly chcesz ode mnie?

Zdecydowałem się pójść. Stałem przy płocie i czekałem.

"Hej," odwróciłem się, gdy usłyszałem jego głos.

"Cóż, jestem tutaj, i co teraz?" zaśmiałem się nerwowo.

"Wiesz, że jestem zakochany w Lilianie od dwóch lat, prawda?" zapytał.

"Mniej więcej," powiedziałem.

"Cóż, próbuję ją namówić, żeby poszła ze mną, ale ona zachowuje się, jakbym nie istniał," jego oczy zrobiły się ciemne.

Witamy

do mojego świata, kolego, pomyślałem.

"Cóż, ona nie jest zainteresowana typem złego chłopca," powiedziałem.

"To szkoda, bo będzie moja," nalegał.

"Cokolwiek mówisz," prychnąłem. "Co chcesz, żebym z tym zrobił?" zapytałem.

"Pomóż mi ją przekonać. Może możesz mi o niej więcej opowiedzieć, żebym wiedział, jak ją zaimponować?" zasugerował.

"Nie ma mowy, kolego. Zapomnij o tym," powiedziałem i próbowałem odejść, ale on złapał

ja i popchnął mnie na ogrodzenie.

"Nie sądzę. Pomożesz mi, czy tego chcesz, czy nie," zażądał.

"Jezu! Co z tobą nie tak? Ona nie jest zainteresowana. Nie jesteś w jej typie, nie rozumiesz tego?" krzyknąłem.

"Słuchaj... cokolwiek masz na imię! Jeśli mi nie pomożesz, sprawię, że twoje życie w tej szkole stanie się koszmarem. Więc idź do domu i bardzo dokładnie przemyśl, zanim mnie odrzucisz, zrozumiano?" powiedział.

Jego dar

k oczy wpatrywały się w moje. Poczułam dreszcz. Ten facet nie żartował i mógł być niebezpieczny. Może uda mi się przekonać Lilianę, żeby poszła przynajmniej na jedną randkę.

"Dobrze, w porządku, po prostu mnie puść. Zobaczę, co da się zrobić. A moje imię to Jane, ty palancie!" zmarszczyłam brwi.

Puścił mnie i westchnął.

"Przepraszam, straciłem panowanie. Czasami trudno mi kontrolować złość," westchnął.

Jake? Przeprasza? Świat musi się kończyć.

"Cóż, yo

"Powinnaś się bardziej postarać," powiedziałem i uciekłem.

Nie wiem, jak mam przekonać Lilianę, żeby umówiła się z tym dupkiem. To nie tak, że jesteśmy super blisko. Szczerze mówiąc, nawet jej nie lubię. Zawsze była zbyt pochłonięta swoim własnym światem, żeby zwrócić na mnie prawdziwą uwagę. Jako starsza siostra powinna mnie chronić i być moją przyjaciółką, ale wszystko, co robiła, to mnie ignorowała. Ani razu nie próbowała mi pomóc z moimi kompleksami. Może Jake i ona zasługują na siebie nawzajem.

Zapukałem

zapukałam do drzwi Liliany później tej nocy.

"Wejdź," krzyknęła.

"Hej Lili, mogę z tobą porozmawiać na chwilę?" zapytałam.

"Co tam, Jane?" zapytała.

"Cóż... um... Zastanawiałam się, co myślisz o Jake'u Morrisie?"

"Kto?" zapytała.

"Wiesz, kto, Jake! Wysoki, muskularny, ciemnobrązowe oczy, trochę przerażający?" opisałam go.

"Co o nim myślę? Jest największym łobuzem na całym świecie

t, a jego zachowanie złego chłopca jest irytujące," zadeklarowała. "Dlaczego o niego pytasz?"

"Cóż... powiedział mi, że naprawdę, naprawdę cię lubi i chciałby się z tobą umówić," powiedziałem.

Zmrużyła na mnie oczy. "Od kiedy jesteś przyjacielem Jake'a Morrisa?"

"Nie jestem! Po prostu chcę pomóc mojemu koledze z klasy," zaoferowałem.

"Jake jest seniorem. Ty jesteś juniorem. Nie jest w twoich klasach. O co chodzi, Jane?" zapytała.

"Dobrze, powiem ci. Groził mi, okej! Powiedział, że muszę cię przekonać, inaczej..."

"Inaczej co?" zapytała.

"Nie wiem! I nie chcę się dowiedzieć. Więc proszę, po prostu umów się z tym facetem," błagałem.

"Co? W żadnym wypadku!" powiedziała.

"Daj spokój, Lily, zrób to dla mnie! A co, jeśli naprawdę mnie skrzywdzi?" powiedziałem.

"Zapomnij o tym. Nie ustąpię. On zupełnie nie jest w moim typie, a ja n

nie umawiać się z jakimś przegrywem tylko dlatego, że się go boisz. Teraz wynoś się z mojego pokoju," powiedziała i wypchnęła mnie z pokoju.

Ugh... dlaczego ona musi być taka wredna dla mnie? Moje życie było wystarczająco ciężkie, a teraz muszę radzić sobie z Jake'iem przez nią.

Nie mogę na nią liczyć, nawet raz. Ale wiedziałem, że Jake nie odpuści mi tak łatwo.

Pamiętam w siódmej klasie. Jake poprosił Matta Millera, żeby zrobił za niego pracę domową. Normalnie Matt robił to, co mu kazano, ponieważ

Jake pobiłby go, gdyby tego nie zrobił. Ale dzień wcześniej, biedny Matt złapał grypę i nie pojawił się w szkole z pracą domową Jake'a.

Myślisz, że Jake zaakceptował tę wymówkę? Absolutnie nie. Czekał na odpowiednią okazję do zemsty.

Był coroczny projekt naukowy, na który Matt czekał z niecierpliwością. Jego projekt był dobrze przemyślany i szczegółowy. Dzień przed terminem oddania projektu, Jake zakradł się do klasy i go ukradł, a potem spalił na boisku do baseballa.

. Cała ciężka praca Matta zniknęła w kilka sekund. Następnego dnia zostawił notatkę na szafce Matta, żeby dać mu znać, czyje to dzieło.

Cała szkoła o tym wiedziała, ale Jake uszedł z zaledwie dwoma dniami kozy. To było tak, jakby dyrektor nie miał ochoty bronić prześladowanych. Boże, od tamtej pory naprawdę go nienawidziłem.

To była tylko jedna z wielu okropnych rzeczy, które zrobił ludziom. Teraz mam mu pomóc? Wolałbym utopić go w wannie z wodą święconą.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3: Swatka z Piekła Rodem

Nie cieszyłam się na myśl o szkole następnego dnia. Ciągle się rozglądałam, żeby upewnić się, że nie natknę się na Jake'a. Głupia Liliana i jej egoizm.

Podczas lunchu usiadłam na zewnątrz, żeby zjeść kanapkę. On zazwyczaj siedział w środku z przyjaciółmi i terroryzował niczego nieświadomych kujonów, więc może na zewnątrz będę bezpieczna.

"O, jesteś tutaj, Jane Brown." Serce mi stanęło, gdy usłyszałam głęboki głos Jake'a. Cholera...

"Och, cześć Jake, powiedziałam.

"No? Czego się dowiedziałaś?

" zapytał niedbale.

"Ulubione jedzenie Liliany to paluszki z kurczaka?" powiedziałem.

"A co ze mną, co się dowiedziałeś, gdy pytałeś ją o mnie?" zapytał, już zdenerwowany na mnie.

"Oh...um...powiedziała, że nie jesteś w jej typie. Przepraszam Jake," powiedziałem.

Jego oczy znów zaświeciły się gniewem, a ja poczułem znajomy dreszcz. Byłem w tarapatach.

"To nie wystarczy," powiedział. "Musisz się bardziej postarać, żeby ją przekonać."

"Ale Jake.

.. " jęknąłem.

"Żadnych ale, po prostu to zrób. Dziś wieczorem będzie impreza w moim domu. Zwykle nie zapraszam przegranych, ale dla niej zrobię wyjątek. Oczekuję, że pojawisz się tam z nią," powiedział.

Impreza? Nigdy wcześniej nie byłem zaproszony na imprezę, więc poczułem się trochę podekscytowany. Natychmiast zganiłem się w myślach. To nie tak, że naprawdę mnie zapraszał. To było z powodu Liliany.

"O..okej, spróbuję ją przekonać," ja

powiedział nerwowo.

"Lepiej, żebyś to zrobił, albo..." powiedział i odszedł.

To była moja ostatnia szansa, aby ją przekonać, więc poszedłem znaleźć Lilianę.

"Impreza?" zapytała Liliana. "Czyja impreza?

"Amandy," skłamałem. Gdybym powiedział jej, że to dom Jake'a, od razu by mi odmówiła. "Będzie tam mnóstwo ludzi, więc powinno być fajnie, prawda?" powiedziałem.

"Chyba tak... od kiedy jesteś zapraszany na imprezy?" zapytała.

>

"Ach... Nie wiem. Teraz jestem juniorem, więc może dlatego?" zaproponowałem. "Czy to ma znaczenie, dlaczego? Chodzi o to, że będzie super!" Starałem się brzmieć entuzjastycznie, żeby złapała przynętę.

"Jasne, czemu nie? Pójdę," powiedziała.

Tak! Jestem uratowany! Może zmieni zdanie o Jake'u na imprezie. Wątpiłem w to, ale przynajmniej idzie. Jestem gotów zrobić wszystko, żeby się teraz uratować.

W noc imprezy

rty, mentalnie przygotowałam się na spotkanie z Jakiem i wszystkimi innymi ludźmi ze szkoły, którzy udawali, że nie istnieję.

Liliana założyła uroczy kombinezon i zakręciła włosy w luźne fale. Wyglądała jak bogini, jak zawsze. Chciałabym wyglądać tak dobrze w kombinezonach, ale mój tyłek wygląda jak naleśnik, kiedy je noszę, a nie oszukujmy się, te stroje dziesięciokrotnie utrudniają korzystanie z toalety. Dla mnie najważniejszy jest komfort i wygoda.

Więc po prostu związałam włosy w niechlujny kok, ponieważ nie miałam pojęcia, w

co zrobić z tym i założyć dżinsy oraz koszulę, która wyglądała w miarę przyzwoicie. To nie tak, że mogę wyglądać uroczo, gdy ona była obok mnie. Poza tym, nie liczyłam na spotkanie z kimkolwiek. Próbowałam zapewnić sobie przetrwanie.

Liliana zgodziła się prowadzić, więc usiadłam obok niej na miejscu pasażera i ruszyliśmy na imprezę!

Rozejrzałam się za Jake'iem, gdy dotarliśmy na imprezę. No dalej, Jake, podejdź tutaj, oczaruj ją i zostaw mnie w spokoju, pomyślałam.

"Kogo szukasz?" zapytała Liliana.

"Nikogo," zachichotałam nerwowo. Liliana spojrzała na mnie podejrzliwie. Żałuję, że nie jestem lepszą kłamczuchą.

Nagle zobaczyłam Jake'a. Miał na sobie białą koszulę połączoną ze skórzaną kurtką i dżinsami. Nie lubię tego przyznawać, ale wyglądał cholernie dobrze w tym stroju. Gdyby nie był największym palantem stulecia, to bym się w nim zauroczyła. Z wyglądu był dokładnie w moim typie z jego dłuższymi ciemnobrązowymi włosami, głębokimi brązowymi oczami i ostrymi

szczęka. Był dobrze zbudowany, prawdopodobnie dlatego, że miał wystarczająco dużo ćwiczeń, bijąc ludzi w naszej szkole. Zobaczyłem, jak na nas patrzy, a potem zaczął iść w naszą stronę.

"Hej Liliana, cieszę się, że przyszłaś," uśmiechnął się złośliwie.

"Cześć," powiedziała i zaczęła się wiercić. Na jej twarzy już pojawił się grymas, jakby była nim zniesmaczona. Spojrzała na mnie z ogniem w oczach, gdy zorientowała się, co zrobiłem.

"Po prostu pójdę gdzieś... indziej," powiedziałem niezręcznie i odszedłem.

ich samych. Już sobie wyobrażam, jak to się potoczy. Niedobrze.

Przeszedłem obok kilku osób z mojej szkoły, ale jak zwykle mnie zignorowali. Postanowiłem poddać się pokusie i trochę się napić, mimo że jestem niepełnoletni. W końcu jestem na imprezie, prawda?

Napełniłem kubek po brzegi i odwróciłem się. Może trochę zbyt gwałtownie, bo wpadłem prosto na klatkę piersiową chłopaka i wylałem całą piwo na jego koszulę. Trochę ochlapało też moją koszulę.

Świetnie, po prostu zajebiście. Nie spojrzałem na h

na mojej twarzy od razu, jakbym był w szoku. Przy moim szczęściu to pewnie znowu Jake.

Podniosłem wzrok i prawie się zaśmiałem. Muszę być przeklęty czy coś.

To nie był Jake, ale ktoś znacznie gorszy. To był Aaron, starszy brat Jake'a. Niedawno ukończył naszą szkołę, ale nie zanim zostawił po sobie ślad jako najgorszy z najgorszych.

Wdał się w niezliczone bójki i otwarcie palił na terenie szkoły. Nie obchodziło go nic. Jego brat Jake był tylko

łagodniejsza wersja jego i patrzył na niego z podziwem. Najprawdopodobniej nauczył się swojej złośliwości od Aarona. Innymi słowy, naprawdę sobie tym razem narobiłem kłopotów.

"Nie patrzysz, gdzie idziesz, idioto?" warknął i spojrzał na mnie gniewnie.

"O, cholera... bardzo przepraszam!" krzyknąłem i próbowałem wytrzeć jego kurtkę papierowymi ręcznikami.

Patrzył na mnie intensywnie. Na co on się gapił?

Proszę, nie krzywdź mnie, pomyślałem.

Czy tej nocy umrę? Jak to

Dlaczego ciągle wpędzam się w takie sytuacje? Dlaczego, Boże, dlaczego?

"Chodź ze mną," powiedział i chwycił mnie za ramię. Zaczął mnie ciągnąć z dala od miejsca, gdzie wszyscy się zgromadzili.

O wspaniale, zabiera mnie w ciche miejsce, żeby mnie zamordować.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Ugly One

The Ugly One

89 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

89

Treść

Aa