"Złaź ze mnie," warknął Jake.
"Och, prze...przepraszam Jake," wyjąkałem i wstałem.
"Co próbujesz zrobić? Zgnieść mnie na śmierć?" powiedział i wyprostował koszulę.
"Próbuję nie spóźnić się na zajęcia, więc pa!" Pomachałem i próbowałem odejść, ale złapał mnie za ramię.
"Nie tak szybko. Czy nie jesteś siostrą Liliany Brown?" zapytał.
"Tak, i co z tego?" zapytałem. Tak, Jake, spotkaliśmy się jakby z dziesięć tysięcy razy.
wcześniej. Ale śmiało, udawaj, że nie masz pojęcia, kim jestem.
"Więc... potrzebuję, żebyś zrobił mi przysługę," powiedział z uśmiechem.
"Czy to może poczekać? Już jestem spóźniony," powiedziałem z desperacją.
"Dobrze, możesz iść. Spotkajmy się z tyłu po szkole, przy płocie?" powiedział.
"Jasne, na razie, pa-pa!" Pobiegłem i westchnąłem z ulgą, że w końcu uwolniłem się z jego uścisku. On mnie przeraża.
Po szkole zastanawiałem się, czy iść się z nim spotkać, czy nie. Co on mógłby możliwi
bly chcesz ode mnie?
Zdecydowałem się pójść. Stałem przy płocie i czekałem.
"Hej," odwróciłem się, gdy usłyszałem jego głos.
"Cóż, jestem tutaj, i co teraz?" zaśmiałem się nerwowo.
"Wiesz, że jestem zakochany w Lilianie od dwóch lat, prawda?" zapytał.
"Mniej więcej," powiedziałem.
"Cóż, próbuję ją namówić, żeby poszła ze mną, ale ona zachowuje się, jakbym nie istniał," jego oczy zrobiły się ciemne.
Witamy
do mojego świata, kolego, pomyślałem.
"Cóż, ona nie jest zainteresowana typem złego chłopca," powiedziałem.
"To szkoda, bo będzie moja," nalegał.
"Cokolwiek mówisz," prychnąłem. "Co chcesz, żebym z tym zrobił?" zapytałem.
"Pomóż mi ją przekonać. Może możesz mi o niej więcej opowiedzieć, żebym wiedział, jak ją zaimponować?" zasugerował.
"Nie ma mowy, kolego. Zapomnij o tym," powiedziałem i próbowałem odejść, ale on złapał
ja i popchnął mnie na ogrodzenie.
"Nie sądzę. Pomożesz mi, czy tego chcesz, czy nie," zażądał.
"Jezu! Co z tobą nie tak? Ona nie jest zainteresowana. Nie jesteś w jej typie, nie rozumiesz tego?" krzyknąłem.
"Słuchaj... cokolwiek masz na imię! Jeśli mi nie pomożesz, sprawię, że twoje życie w tej szkole stanie się koszmarem. Więc idź do domu i bardzo dokładnie przemyśl, zanim mnie odrzucisz, zrozumiano?" powiedział.
Jego dar
k oczy wpatrywały się w moje. Poczułam dreszcz. Ten facet nie żartował i mógł być niebezpieczny. Może uda mi się przekonać Lilianę, żeby poszła przynajmniej na jedną randkę.
"Dobrze, w porządku, po prostu mnie puść. Zobaczę, co da się zrobić. A moje imię to Jane, ty palancie!" zmarszczyłam brwi.
Puścił mnie i westchnął.
"Przepraszam, straciłem panowanie. Czasami trudno mi kontrolować złość," westchnął.
Jake? Przeprasza? Świat musi się kończyć.
"Cóż, yo
"Powinnaś się bardziej postarać," powiedziałem i uciekłem.
Nie wiem, jak mam przekonać Lilianę, żeby umówiła się z tym dupkiem. To nie tak, że jesteśmy super blisko. Szczerze mówiąc, nawet jej nie lubię. Zawsze była zbyt pochłonięta swoim własnym światem, żeby zwrócić na mnie prawdziwą uwagę. Jako starsza siostra powinna mnie chronić i być moją przyjaciółką, ale wszystko, co robiła, to mnie ignorowała. Ani razu nie próbowała mi pomóc z moimi kompleksami. Może Jake i ona zasługują na siebie nawzajem.
Zapukałem
zapukałam do drzwi Liliany później tej nocy.
"Wejdź," krzyknęła.
"Hej Lili, mogę z tobą porozmawiać na chwilę?" zapytałam.
"Co tam, Jane?" zapytała.
"Cóż... um... Zastanawiałam się, co myślisz o Jake'u Morrisie?"
"Kto?" zapytała.
"Wiesz, kto, Jake! Wysoki, muskularny, ciemnobrązowe oczy, trochę przerażający?" opisałam go.
"Co o nim myślę? Jest największym łobuzem na całym świecie
t, a jego zachowanie złego chłopca jest irytujące," zadeklarowała. "Dlaczego o niego pytasz?"
"Cóż... powiedział mi, że naprawdę, naprawdę cię lubi i chciałby się z tobą umówić," powiedziałem.
Zmrużyła na mnie oczy. "Od kiedy jesteś przyjacielem Jake'a Morrisa?"
"Nie jestem! Po prostu chcę pomóc mojemu koledze z klasy," zaoferowałem.
"Jake jest seniorem. Ty jesteś juniorem. Nie jest w twoich klasach. O co chodzi, Jane?" zapytała.
"Dobrze, powiem ci. Groził mi, okej! Powiedział, że muszę cię przekonać, inaczej..."
"Inaczej co?" zapytała.
"Nie wiem! I nie chcę się dowiedzieć. Więc proszę, po prostu umów się z tym facetem," błagałem.
"Co? W żadnym wypadku!" powiedziała.
"Daj spokój, Lily, zrób to dla mnie! A co, jeśli naprawdę mnie skrzywdzi?" powiedziałem.
"Zapomnij o tym. Nie ustąpię. On zupełnie nie jest w moim typie, a ja n
nie umawiać się z jakimś przegrywem tylko dlatego, że się go boisz. Teraz wynoś się z mojego pokoju," powiedziała i wypchnęła mnie z pokoju.
Ugh... dlaczego ona musi być taka wredna dla mnie? Moje życie było wystarczająco ciężkie, a teraz muszę radzić sobie z Jake'iem przez nią.
Nie mogę na nią liczyć, nawet raz. Ale wiedziałem, że Jake nie odpuści mi tak łatwo.
Pamiętam w siódmej klasie. Jake poprosił Matta Millera, żeby zrobił za niego pracę domową. Normalnie Matt robił to, co mu kazano, ponieważ
Jake pobiłby go, gdyby tego nie zrobił. Ale dzień wcześniej, biedny Matt złapał grypę i nie pojawił się w szkole z pracą domową Jake'a.
Myślisz, że Jake zaakceptował tę wymówkę? Absolutnie nie. Czekał na odpowiednią okazję do zemsty.
Był coroczny projekt naukowy, na który Matt czekał z niecierpliwością. Jego projekt był dobrze przemyślany i szczegółowy. Dzień przed terminem oddania projektu, Jake zakradł się do klasy i go ukradł, a potem spalił na boisku do baseballa.
. Cała ciężka praca Matta zniknęła w kilka sekund. Następnego dnia zostawił notatkę na szafce Matta, żeby dać mu znać, czyje to dzieło.
Cała szkoła o tym wiedziała, ale Jake uszedł z zaledwie dwoma dniami kozy. To było tak, jakby dyrektor nie miał ochoty bronić prześladowanych. Boże, od tamtej pory naprawdę go nienawidziłem.
To była tylko jedna z wielu okropnych rzeczy, które zrobił ludziom. Teraz mam mu pomóc? Wolałbym utopić go w wannie z wodą święconą.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Nie cieszyłam się na myśl o szkole następnego dnia. Ciągle się rozglądałam, żeby upewnić się, że nie natknę się na Jake'a. Głupia Liliana i jej egoizm.
Podczas lunchu usiadłam na zewnątrz, żeby zjeść kanapkę. On zazwyczaj siedział w środku z przyjaciółmi i terroryzował niczego nieświadomych kujonów, więc może na zewnątrz będę bezpieczna.
"O, jesteś tutaj, Jane Brown." Serce mi stanęło, gdy usłyszałam głęboki głos Jake'a. Cholera...
"Och, cześć Jake, powiedziałam.
"No? Czego się dowiedziałaś?
" zapytał niedbale.
"Ulubione jedzenie Liliany to paluszki z kurczaka?" powiedziałem.
"A co ze mną, co się dowiedziałeś, gdy pytałeś ją o mnie?" zapytał, już zdenerwowany na mnie.
"Oh...um...powiedziała, że nie jesteś w jej typie. Przepraszam Jake," powiedziałem.
Jego oczy znów zaświeciły się gniewem, a ja poczułem znajomy dreszcz. Byłem w tarapatach.
"To nie wystarczy," powiedział. "Musisz się bardziej postarać, żeby ją przekonać."
"Ale Jake.
.. " jęknąłem.
"Żadnych ale, po prostu to zrób. Dziś wieczorem będzie impreza w moim domu. Zwykle nie zapraszam przegranych, ale dla niej zrobię wyjątek. Oczekuję, że pojawisz się tam z nią," powiedział.
Impreza? Nigdy wcześniej nie byłem zaproszony na imprezę, więc poczułem się trochę podekscytowany. Natychmiast zganiłem się w myślach. To nie tak, że naprawdę mnie zapraszał. To było z powodu Liliany.
"O..okej, spróbuję ją przekonać," ja
powiedział nerwowo.
"Lepiej, żebyś to zrobił, albo..." powiedział i odszedł.
To była moja ostatnia szansa, aby ją przekonać, więc poszedłem znaleźć Lilianę.
"Impreza?" zapytała Liliana. "Czyja impreza?
"Amandy," skłamałem. Gdybym powiedział jej, że to dom Jake'a, od razu by mi odmówiła. "Będzie tam mnóstwo ludzi, więc powinno być fajnie, prawda?" powiedziałem.
"Chyba tak... od kiedy jesteś zapraszany na imprezy?" zapytała.
>
"Ach... Nie wiem. Teraz jestem juniorem, więc może dlatego?" zaproponowałem. "Czy to ma znaczenie, dlaczego? Chodzi o to, że będzie super!" Starałem się brzmieć entuzjastycznie, żeby złapała przynętę.
"Jasne, czemu nie? Pójdę," powiedziała.
Tak! Jestem uratowany! Może zmieni zdanie o Jake'u na imprezie. Wątpiłem w to, ale przynajmniej idzie. Jestem gotów zrobić wszystko, żeby się teraz uratować.
W noc imprezy
rty, mentalnie przygotowałam się na spotkanie z Jakiem i wszystkimi innymi ludźmi ze szkoły, którzy udawali, że nie istnieję.
Liliana założyła uroczy kombinezon i zakręciła włosy w luźne fale. Wyglądała jak bogini, jak zawsze. Chciałabym wyglądać tak dobrze w kombinezonach, ale mój tyłek wygląda jak naleśnik, kiedy je noszę, a nie oszukujmy się, te stroje dziesięciokrotnie utrudniają korzystanie z toalety. Dla mnie najważniejszy jest komfort i wygoda.
Więc po prostu związałam włosy w niechlujny kok, ponieważ nie miałam pojęcia, w
co zrobić z tym i założyć dżinsy oraz koszulę, która wyglądała w miarę przyzwoicie. To nie tak, że mogę wyglądać uroczo, gdy ona była obok mnie. Poza tym, nie liczyłam na spotkanie z kimkolwiek. Próbowałam zapewnić sobie przetrwanie.
Liliana zgodziła się prowadzić, więc usiadłam obok niej na miejscu pasażera i ruszyliśmy na imprezę!
Rozejrzałam się za Jake'iem, gdy dotarliśmy na imprezę. No dalej, Jake, podejdź tutaj, oczaruj ją i zostaw mnie w spokoju, pomyślałam.
"Kogo szukasz?" zapytała Liliana.
"Nikogo," zachichotałam nerwowo. Liliana spojrzała na mnie podejrzliwie. Żałuję, że nie jestem lepszą kłamczuchą.
Nagle zobaczyłam Jake'a. Miał na sobie białą koszulę połączoną ze skórzaną kurtką i dżinsami. Nie lubię tego przyznawać, ale wyglądał cholernie dobrze w tym stroju. Gdyby nie był największym palantem stulecia, to bym się w nim zauroczyła. Z wyglądu był dokładnie w moim typie z jego dłuższymi ciemnobrązowymi włosami, głębokimi brązowymi oczami i ostrymi
szczęka. Był dobrze zbudowany, prawdopodobnie dlatego, że miał wystarczająco dużo ćwiczeń, bijąc ludzi w naszej szkole. Zobaczyłem, jak na nas patrzy, a potem zaczął iść w naszą stronę.
"Hej Liliana, cieszę się, że przyszłaś," uśmiechnął się złośliwie.
"Cześć," powiedziała i zaczęła się wiercić. Na jej twarzy już pojawił się grymas, jakby była nim zniesmaczona. Spojrzała na mnie z ogniem w oczach, gdy zorientowała się, co zrobiłem.
"Po prostu pójdę gdzieś... indziej," powiedziałem niezręcznie i odszedłem.
ich samych. Już sobie wyobrażam, jak to się potoczy. Niedobrze.
Przeszedłem obok kilku osób z mojej szkoły, ale jak zwykle mnie zignorowali. Postanowiłem poddać się pokusie i trochę się napić, mimo że jestem niepełnoletni. W końcu jestem na imprezie, prawda?
Napełniłem kubek po brzegi i odwróciłem się. Może trochę zbyt gwałtownie, bo wpadłem prosto na klatkę piersiową chłopaka i wylałem całą piwo na jego koszulę. Trochę ochlapało też moją koszulę.
Świetnie, po prostu zajebiście. Nie spojrzałem na h
na mojej twarzy od razu, jakbym był w szoku. Przy moim szczęściu to pewnie znowu Jake.
Podniosłem wzrok i prawie się zaśmiałem. Muszę być przeklęty czy coś.
To nie był Jake, ale ktoś znacznie gorszy. To był Aaron, starszy brat Jake'a. Niedawno ukończył naszą szkołę, ale nie zanim zostawił po sobie ślad jako najgorszy z najgorszych.
Wdał się w niezliczone bójki i otwarcie palił na terenie szkoły. Nie obchodziło go nic. Jego brat Jake był tylko
łagodniejsza wersja jego i patrzył na niego z podziwem. Najprawdopodobniej nauczył się swojej złośliwości od Aarona. Innymi słowy, naprawdę sobie tym razem narobiłem kłopotów.
"Nie patrzysz, gdzie idziesz, idioto?" warknął i spojrzał na mnie gniewnie.
"O, cholera... bardzo przepraszam!" krzyknąłem i próbowałem wytrzeć jego kurtkę papierowymi ręcznikami.
Patrzył na mnie intensywnie. Na co on się gapił?
Proszę, nie krzywdź mnie, pomyślałem.
Czy tej nocy umrę? Jak to
Dlaczego ciągle wpędzam się w takie sytuacje? Dlaczego, Boże, dlaczego?
"Chodź ze mną," powiedział i chwycił mnie za ramię. Zaczął mnie ciągnąć z dala od miejsca, gdzie wszyscy się zgromadzili.
O wspaniale, zabiera mnie w ciche miejsce, żeby mnie zamordować.
Przesuń w górę, aby kontynuować
„A… Aaron, dokąd mnie zabierasz?” zapytałam, a mój głos drżał, gdy panika zaczęła narastać w mojej piersi.
„Pomożesz mi posprzątać to gówno,” powiedział, jego ton był oschły.
Zaciągnął mnie do pokoju — jego pokoju, jak przypuszczałam.
„Nie ruszaj się,” rozkazał, jego głos był stanowczy.
Spojrzałam bezradnie na drzwi. Czy powinnam spróbować uciec?
Aaron zdjął koszulkę, a moje serce zamarło na chwilę. O
kiedykolwiek słyszałem plotki o legendarnych sylwetkach braci Morris, ale teraz widziałem to na własne oczy. Jego wyrzeźbiona klatka piersiowa i brzuch wyglądały jak z magazynu. Jednak zamiast podekscytowania, ogarnął mnie strach. Co on planował zrobić?
„Zdejmij koszulkę” – powiedział z uśmiechem.
„C-co?” Mój głos się załamał. O Boże, czy to naprawdę się działo? Czy miałem zostać zaatakowany za rozlane piwo? Moja panika wzrosła.
Zanim
Mogłem się dalej pogrążać, rzucił we mnie koszulą w kratę. „Rozlałaś piwo na swoją. Załóż tę zamiast.”
Och. On po prostu próbował pomóc. Ulga mieszała się z irytacją. Dlaczego musiał być taki zagadkowy i intensywny w tym wszystkim? Facet był wyraźnie szalony.
„Um... mo-czesz się odwrócić?” zapytałam nerwowo.
„Och, tak, przepraszam. Albo po prostu skorzystaj z łazienki,” powiedział, wskazując na drzwi.
Szybko wślizgnęłam się do łazienki.
athroom i zamknęłam za sobą drzwi, moje serce wciąż biło szybko. Dlaczego byłam tak wstrząśnięta? Owszem, Aaron miał swoją reputację, ale przecież nie groził mi bezpośrednio. Może nie był tak zły, jak sugerowały plotki. Ukończył szkołę w zeszłym roku, więc może złagodniał od czasów swoich „złych chłopców z liceum”.
Wślizgnęłam się w za duży t-shirt. Był zdecydowanie za duży, ale przynajmniej był suchy i pachniał czystością. Kiedy wyszłam z łazienki, Aaron leżał rozciągnięty na łóżku, wpatrując się w sufit.
ling. Odwrócił głowę, gdy mnie usłyszał.
„Dzięki za koszulę. Ja po prostu… teraz pójdę,” powiedziałem szybko, kierując się w stronę drzwi.
„Czekaj!”
Zamarłem w pół kroku.
„Zostań na chwilę. Impreza jest trochę nudna,” powiedział, tonem swobodnym.
Nie mylił się. Impreza *była* nudna, a rozlanie piwa na Aarona było jak dotąd najbardziej ekscytującą rzeczą, jaka się wydarzyła. Wbrew zdrowemu rozsądkowi usiadłem na
krzesło naprzeciwko niego.
„Jesteś jedną z sióstr Brown, prawda?” zapytał, jego zielone oczy skupione na mnie.
„Tak. Jestem tą brzydką,” wypaliłam, zanim zdążyłam się powstrzymać.
Wyglądał na zaskoczonego. „Kim jesteś?”
„Tą brzydką,” powtórzyłam, tym razem kontrolując swój głos. „Wiesz… bo Liliana jest taka ładna?”
Aaron uniósł brew. „Chyba? Ale kto powiedział, że jesteś brzydka?”
nieśmiały;
Jego spojrzenie było tak intensywne, że poczułam, jakbym mogła się rozpłynąć w podłodze.
„To nie ma znaczenia. Tylko żartowałam,” skłamałam z nerwowym śmiechem.
Aaron usiadł i chwycił moją rękę, zanim zdążyłam zareagować. Przyciągnął mnie do łóżka i posadził obok siebie.
„Dlaczego nigdy cię tu nie widziałem?” zapytał, z ciekawością w głosie.
„Nie chodzę na imprezy. Poza tym, byłeś dwa lata przede mną,” odpowiedziałam, czując
dziwnie skrępowany pod jego spojrzeniem.
„To dlaczego jesteś tutaj dzisiaj wieczorem?”
„Cóż, stało się tak, że…” zawahałem się, ale potem postanowiłem powiedzieć mu całą prawdę. „Natknąłem się na twojego brata Jake'a i powiedział mi, żebym przekonał moją siostrę Lilianę, żeby z nim wyszła — inaczej. Więc oto jestem.”
Aaron prychnął. „Chce twojej siostry? Dlaczego? Jest nudna jak flaki z olejem.”
Mrugnąłem. „Przepraszam? Ona jest, jakby, najpiękniejszą dziewczyną, którą
szkole. Praktycznie wszyscy ją uwielbiają.”
Aaron wzruszył ramionami lekceważąco. “Jest w porządku, chyba. Ale ty…” Jego spojrzenie zablokowało się na moim, a przez chwilę zapomniałam, jak się oddycha.
“Co ze mną?” wydukałam. “Nie wyglądam jak ona, i uwierz mi, wielu ludzi zadbało o to, żebym wiedziała, jak zwyczajna jestem. Więc nie musisz się tym przejmować.”
“Nie jesteś zwyczajna. Jesteś interesująca,” powiedział, a jego uśmieszek powrócił. “Bardziej interesująca niż jakakolwiek
dziewczyna, którą kiedykolwiek spotkałem. Co powiesz na to, żebyśmy kiedyś wyszli? Poznaliśmy się lepiej.”
Patrzyłam na niego, a w mojej głowie kręciło się. Czy on mówi poważnie? Czy to jakiś okrutny żart — zaproszenie „brzydkiej” dziewczyny tylko po to, żeby ją później upokorzyć?
„Nie, dzięki,” powiedziałam szybko, wstając. „Muszę iść.”
Rzuciłam się do drzwi, zdeterminowana, aby znaleźć Lilianę i wyjść. Ale zanim zdążyłam daleko odejść, ktoś złapał mnie za nadgarstek. Odwróciłam się, spodziewając się Aarona — ale to był Jake.
„Ty!” warknął Jake, jego twarz wykrzywiona w gniewie. „Mówiłeś, że przekonasz Lilianę, żeby mnie polubiła, ale ona tylko mnie obraziła i odeszła w złości!”
„Nigdy nie powiedziałem, że sprawię, by cię pokochała,” powiedziałem, wymuszając nerwowy śmiech. „Nie można *zmusić* ludzi, żeby cię kochali.”
„Sabotowałeś to, prawda? Jesteś zazdrosny, bo interesuję się nią zamiast taką szarą myszką jak ty,” warknął Jake.
„Co z tobą nie tak?” warknęłam.
„Puść mnie!”
„Nigdzie nie pójdziesz, dopóki tego nie załatwimy,” warknął.
„Puść dziewczynę, Jake.” Głos Aarona przeciął napięcie jak ostrze.
Jake zesztywniał i odwrócił się w stronę brata. Aaron stał w drzwiach, a jego oczy płonęły gniewem.
„To jest między mną a nią, bracie,” powiedział Jake przez zaciśnięte zęby.
„Puść ją, albo wyślę cię do szpitala,” Aaron gr
owled.
Jake natychmiast puścił moje nadgarstek, mamrocząc coś pod nosem. „Nie skończyliśmy, Janey,” dodał, zanim odszedł.
Aaron wziął mnie za rękę i wyprowadził na zewnątrz. „Zabiorę cię do domu,” powiedział po prostu. Skinęłam głową, zbyt wstrząśnięta, by się sprzeciwić. Liliana i tak odjechała samochodem. Ta zdrajczyni.
Kiedy dotarliśmy do mojego domu, Aaron zwrócił się do mnie, jego wyraz twarzy był łagodniejszy. „Więc... mogę cię zabrać na randkę, czy to nadal nie?”
>Zawahałem się. „Mogę się nad tym zastanowić?”
Po raz pierwszy się uśmiechnął, co rozświetliło całą jego twarz. Wyglądał niemal przyjaźnie. Nawet olśniewająco.
„Pewnie,” powiedział.
„Dziękuję za pomoc dzisiaj wieczorem,” powiedziałem, a zanim zdążyłem się powstrzymać, przytuliłem go. Jego ciepło zaskoczyło mnie, wywołując dziwne drżenie w mojej piersi. Zawstydzony, odsunąłem się i pobiegłem do środka.
Będę musiał być wyjątkowo ostrożny w jego obecności.
bracia Morris od teraz.
Przesuń w górę, aby kontynuować