passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Ugly One - Rozdział #4 - autor Angela Lynn

The Ugly One

/

Rozdział 4

Rozdział 3: Swatka z Piekła Rodem

Nie cieszyłam się na myśl o szkole następnego dnia. Ciągle się rozglądałam, żeby upewnić się, że nie natknę się na Jake'a. Głupia Liliana i jej egoizm.

Podczas lunchu usiadłam na zewnątrz, żeby zjeść kanapkę. On zazwyczaj siedział w środku z przyjaciółmi i terroryzował niczego nieświadomych kujonów, więc może na zewnątrz będę bezpieczna.

"O, jesteś tutaj, Jane Brown." Serce mi stanęło, gdy usłyszałam głęboki głos Jake'a. Cholera...

"Och, cześć Jake, powiedziałam.

"No? Czego się dowiedziałaś?

" zapytał niedbale.

"Ulubione jedzenie Liliany to paluszki z kurczaka?" powiedziałem.

"A co ze mną, co się dowiedziałeś, gdy pytałeś ją o mnie?" zapytał, już zdenerwowany na mnie.

"Oh...um...powiedziała, że nie jesteś w jej typie. Przepraszam Jake," powiedziałem.

Jego oczy znów zaświeciły się gniewem, a ja poczułem znajomy dreszcz. Byłem w tarapatach.

"To nie wystarczy," powiedział. "Musisz się bardziej postarać, żeby ją przekonać."

"Ale Jake.

.. " jęknąłem.

"Żadnych ale, po prostu to zrób. Dziś wieczorem będzie impreza w moim domu. Zwykle nie zapraszam przegranych, ale dla niej zrobię wyjątek. Oczekuję, że pojawisz się tam z nią," powiedział.

Impreza? Nigdy wcześniej nie byłem zaproszony na imprezę, więc poczułem się trochę podekscytowany. Natychmiast zganiłem się w myślach. To nie tak, że naprawdę mnie zapraszał. To było z powodu Liliany.

"O..okej, spróbuję ją przekonać," ja

powiedział nerwowo.

"Lepiej, żebyś to zrobił, albo..." powiedział i odszedł.

To była moja ostatnia szansa, aby ją przekonać, więc poszedłem znaleźć Lilianę.

"Impreza?" zapytała Liliana. "Czyja impreza?

"Amandy," skłamałem. Gdybym powiedział jej, że to dom Jake'a, od razu by mi odmówiła. "Będzie tam mnóstwo ludzi, więc powinno być fajnie, prawda?" powiedziałem.

"Chyba tak... od kiedy jesteś zapraszany na imprezy?" zapytała.

>

"Ach... Nie wiem. Teraz jestem juniorem, więc może dlatego?" zaproponowałem. "Czy to ma znaczenie, dlaczego? Chodzi o to, że będzie super!" Starałem się brzmieć entuzjastycznie, żeby złapała przynętę.

"Jasne, czemu nie? Pójdę," powiedziała.

Tak! Jestem uratowany! Może zmieni zdanie o Jake'u na imprezie. Wątpiłem w to, ale przynajmniej idzie. Jestem gotów zrobić wszystko, żeby się teraz uratować.

W noc imprezy

rty, mentalnie przygotowałam się na spotkanie z Jakiem i wszystkimi innymi ludźmi ze szkoły, którzy udawali, że nie istnieję.

Liliana założyła uroczy kombinezon i zakręciła włosy w luźne fale. Wyglądała jak bogini, jak zawsze. Chciałabym wyglądać tak dobrze w kombinezonach, ale mój tyłek wygląda jak naleśnik, kiedy je noszę, a nie oszukujmy się, te stroje dziesięciokrotnie utrudniają korzystanie z toalety. Dla mnie najważniejszy jest komfort i wygoda.

Więc po prostu związałam włosy w niechlujny kok, ponieważ nie miałam pojęcia, w

co zrobić z tym i założyć dżinsy oraz koszulę, która wyglądała w miarę przyzwoicie. To nie tak, że mogę wyglądać uroczo, gdy ona była obok mnie. Poza tym, nie liczyłam na spotkanie z kimkolwiek. Próbowałam zapewnić sobie przetrwanie.

Liliana zgodziła się prowadzić, więc usiadłam obok niej na miejscu pasażera i ruszyliśmy na imprezę!

Rozejrzałam się za Jake'iem, gdy dotarliśmy na imprezę. No dalej, Jake, podejdź tutaj, oczaruj ją i zostaw mnie w spokoju, pomyślałam.

"Kogo szukasz?" zapytała Liliana.

"Nikogo," zachichotałam nerwowo. Liliana spojrzała na mnie podejrzliwie. Żałuję, że nie jestem lepszą kłamczuchą.

Nagle zobaczyłam Jake'a. Miał na sobie białą koszulę połączoną ze skórzaną kurtką i dżinsami. Nie lubię tego przyznawać, ale wyglądał cholernie dobrze w tym stroju. Gdyby nie był największym palantem stulecia, to bym się w nim zauroczyła. Z wyglądu był dokładnie w moim typie z jego dłuższymi ciemnobrązowymi włosami, głębokimi brązowymi oczami i ostrymi

szczęka. Był dobrze zbudowany, prawdopodobnie dlatego, że miał wystarczająco dużo ćwiczeń, bijąc ludzi w naszej szkole. Zobaczyłem, jak na nas patrzy, a potem zaczął iść w naszą stronę.

"Hej Liliana, cieszę się, że przyszłaś," uśmiechnął się złośliwie.

"Cześć," powiedziała i zaczęła się wiercić. Na jej twarzy już pojawił się grymas, jakby była nim zniesmaczona. Spojrzała na mnie z ogniem w oczach, gdy zorientowała się, co zrobiłem.

"Po prostu pójdę gdzieś... indziej," powiedziałem niezręcznie i odszedłem.

ich samych. Już sobie wyobrażam, jak to się potoczy. Niedobrze.

Przeszedłem obok kilku osób z mojej szkoły, ale jak zwykle mnie zignorowali. Postanowiłem poddać się pokusie i trochę się napić, mimo że jestem niepełnoletni. W końcu jestem na imprezie, prawda?

Napełniłem kubek po brzegi i odwróciłem się. Może trochę zbyt gwałtownie, bo wpadłem prosto na klatkę piersiową chłopaka i wylałem całą piwo na jego koszulę. Trochę ochlapało też moją koszulę.

Świetnie, po prostu zajebiście. Nie spojrzałem na h

na mojej twarzy od razu, jakbym był w szoku. Przy moim szczęściu to pewnie znowu Jake.

Podniosłem wzrok i prawie się zaśmiałem. Muszę być przeklęty czy coś.

To nie był Jake, ale ktoś znacznie gorszy. To był Aaron, starszy brat Jake'a. Niedawno ukończył naszą szkołę, ale nie zanim zostawił po sobie ślad jako najgorszy z najgorszych.

Wdał się w niezliczone bójki i otwarcie palił na terenie szkoły. Nie obchodziło go nic. Jego brat Jake był tylko

łagodniejsza wersja jego i patrzył na niego z podziwem. Najprawdopodobniej nauczył się swojej złośliwości od Aarona. Innymi słowy, naprawdę sobie tym razem narobiłem kłopotów.

"Nie patrzysz, gdzie idziesz, idioto?" warknął i spojrzał na mnie gniewnie.

"O, cholera... bardzo przepraszam!" krzyknąłem i próbowałem wytrzeć jego kurtkę papierowymi ręcznikami.

Patrzył na mnie intensywnie. Na co on się gapił?

Proszę, nie krzywdź mnie, pomyślałem.

Czy tej nocy umrę? Jak to

Dlaczego ciągle wpędzam się w takie sytuacje? Dlaczego, Boże, dlaczego?

"Chodź ze mną," powiedział i chwycił mnie za ramię. Zaczął mnie ciągnąć z dala od miejsca, gdzie wszyscy się zgromadzili.

O wspaniale, zabiera mnie w ciche miejsce, żeby mnie zamordować.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4: Zły Chłopak Chce Mnie?

„A… Aaron, dokąd mnie zabierasz?” zapytałam, a mój głos drżał, gdy panika zaczęła narastać w mojej piersi.

­

„Pomożesz mi posprzątać to gówno,” powiedział, jego ton był oschły.

­

Zaciągnął mnie do pokoju — jego pokoju, jak przypuszczałam.

­

„Nie ruszaj się,” rozkazał, jego głos był stanowczy.

­

Spojrzałam bezradnie na drzwi. Czy powinnam spróbować uciec?

­

Aaron zdjął koszulkę, a moje serce zamarło na chwilę. O

kiedykolwiek słyszałem plotki o legendarnych sylwetkach braci Morris, ale teraz widziałem to na własne oczy. Jego wyrzeźbiona klatka piersiowa i brzuch wyglądały jak z magazynu. Jednak zamiast podekscytowania, ogarnął mnie strach. Co on planował zrobić?

­

„Zdejmij koszulkę” – powiedział z uśmiechem.

­

„C-co?” Mój głos się załamał. O Boże, czy to naprawdę się działo? Czy miałem zostać zaatakowany za rozlane piwo? Moja panika wzrosła.

­

Zanim

Mogłem się dalej pogrążać, rzucił we mnie koszulą w kratę. „Rozlałaś piwo na swoją. Załóż tę zamiast.”

­

Och. On po prostu próbował pomóc. Ulga mieszała się z irytacją. Dlaczego musiał być taki zagadkowy i intensywny w tym wszystkim? Facet był wyraźnie szalony.

­

„Um... mo-czesz się odwrócić?” zapytałam nerwowo.

­

„Och, tak, przepraszam. Albo po prostu skorzystaj z łazienki,” powiedział, wskazując na drzwi.

­

Szybko wślizgnęłam się do łazienki.

athroom i zamknęłam za sobą drzwi, moje serce wciąż biło szybko. Dlaczego byłam tak wstrząśnięta? Owszem, Aaron miał swoją reputację, ale przecież nie groził mi bezpośrednio. Może nie był tak zły, jak sugerowały plotki. Ukończył szkołę w zeszłym roku, więc może złagodniał od czasów swoich „złych chłopców z liceum”.

­

Wślizgnęłam się w za duży t-shirt. Był zdecydowanie za duży, ale przynajmniej był suchy i pachniał czystością. Kiedy wyszłam z łazienki, Aaron leżał rozciągnięty na łóżku, wpatrując się w sufit.

ling. Odwrócił głowę, gdy mnie usłyszał.

­

„Dzięki za koszulę. Ja po prostu… teraz pójdę,” powiedziałem szybko, kierując się w stronę drzwi.

­

„Czekaj!”

­

Zamarłem w pół kroku.

­

„Zostań na chwilę. Impreza jest trochę nudna,” powiedział, tonem swobodnym.

­

Nie mylił się. Impreza *była* nudna, a rozlanie piwa na Aarona było jak dotąd najbardziej ekscytującą rzeczą, jaka się wydarzyła. Wbrew zdrowemu rozsądkowi usiadłem na

krzesło naprzeciwko niego.

­

„Jesteś jedną z sióstr Brown, prawda?” zapytał, jego zielone oczy skupione na mnie.

­

„Tak. Jestem tą brzydką,” wypaliłam, zanim zdążyłam się powstrzymać.

­

Wyglądał na zaskoczonego. „Kim jesteś?”

­

„Tą brzydką,” powtórzyłam, tym razem kontrolując swój głos. „Wiesz… bo Liliana jest taka ładna?”

­

Aaron uniósł brew. „Chyba? Ale kto powiedział, że jesteś brzydka?”

&

nieśmiały;

Jego spojrzenie było tak intensywne, że poczułam, jakbym mogła się rozpłynąć w podłodze.

­

„To nie ma znaczenia. Tylko żartowałam,” skłamałam z nerwowym śmiechem.

­

Aaron usiadł i chwycił moją rękę, zanim zdążyłam zareagować. Przyciągnął mnie do łóżka i posadził obok siebie.

­

„Dlaczego nigdy cię tu nie widziałem?” zapytał, z ciekawością w głosie.

­

„Nie chodzę na imprezy. Poza tym, byłeś dwa lata przede mną,” odpowiedziałam, czując

dziwnie skrępowany pod jego spojrzeniem.

­

„To dlaczego jesteś tutaj dzisiaj wieczorem?”

­

„Cóż, stało się tak, że…” zawahałem się, ale potem postanowiłem powiedzieć mu całą prawdę. „Natknąłem się na twojego brata Jake'a i powiedział mi, żebym przekonał moją siostrę Lilianę, żeby z nim wyszła — inaczej. Więc oto jestem.”

­

Aaron prychnął. „Chce twojej siostry? Dlaczego? Jest nudna jak flaki z olejem.”

­

Mrugnąłem. „Przepraszam? Ona jest, jakby, najpiękniejszą dziewczyną, którą

szkole. Praktycznie wszyscy ją uwielbiają.”

­

Aaron wzruszył ramionami lekceważąco. “Jest w porządku, chyba. Ale ty…” Jego spojrzenie zablokowało się na moim, a przez chwilę zapomniałam, jak się oddycha.

­

“Co ze mną?” wydukałam. “Nie wyglądam jak ona, i uwierz mi, wielu ludzi zadbało o to, żebym wiedziała, jak zwyczajna jestem. Więc nie musisz się tym przejmować.”

­

“Nie jesteś zwyczajna. Jesteś interesująca,” powiedział, a jego uśmieszek powrócił. “Bardziej interesująca niż jakakolwiek

dziewczyna, którą kiedykolwiek spotkałem. Co powiesz na to, żebyśmy kiedyś wyszli? Poznaliśmy się lepiej.”

­

Patrzyłam na niego, a w mojej głowie kręciło się. Czy on mówi poważnie? Czy to jakiś okrutny żart — zaproszenie „brzydkiej” dziewczyny tylko po to, żeby ją później upokorzyć?

­

„Nie, dzięki,” powiedziałam szybko, wstając. „Muszę iść.”

­

Rzuciłam się do drzwi, zdeterminowana, aby znaleźć Lilianę i wyjść. Ale zanim zdążyłam daleko odejść, ktoś złapał mnie za nadgarstek. Odwróciłam się, spodziewając się Aarona — ale to był Jake.

­

„Ty!” warknął Jake, jego twarz wykrzywiona w gniewie. „Mówiłeś, że przekonasz Lilianę, żeby mnie polubiła, ale ona tylko mnie obraziła i odeszła w złości!”

­

„Nigdy nie powiedziałem, że sprawię, by cię pokochała,” powiedziałem, wymuszając nerwowy śmiech. „Nie można *zmusić* ludzi, żeby cię kochali.”

­

„Sabotowałeś to, prawda? Jesteś zazdrosny, bo interesuję się nią zamiast taką szarą myszką jak ty,” warknął Jake.

­

„Co z tobą nie tak?” warknęłam.

„Puść mnie!”

­

„Nigdzie nie pójdziesz, dopóki tego nie załatwimy,” warknął.

­

„Puść dziewczynę, Jake.” Głos Aarona przeciął napięcie jak ostrze.

­

Jake zesztywniał i odwrócił się w stronę brata. Aaron stał w drzwiach, a jego oczy płonęły gniewem.

­

„To jest między mną a nią, bracie,” powiedział Jake przez zaciśnięte zęby.

­

„Puść ją, albo wyślę cię do szpitala,” Aaron gr

owled.

­

Jake natychmiast puścił moje nadgarstek, mamrocząc coś pod nosem. „Nie skończyliśmy, Janey,” dodał, zanim odszedł.

­

Aaron wziął mnie za rękę i wyprowadził na zewnątrz. „Zabiorę cię do domu,” powiedział po prostu. Skinęłam głową, zbyt wstrząśnięta, by się sprzeciwić. Liliana i tak odjechała samochodem. Ta zdrajczyni.

­

Kiedy dotarliśmy do mojego domu, Aaron zwrócił się do mnie, jego wyraz twarzy był łagodniejszy. „Więc... mogę cię zabrać na randkę, czy to nadal nie?”

­

>Zawahałem się. „Mogę się nad tym zastanowić?”

­

Po raz pierwszy się uśmiechnął, co rozświetliło całą jego twarz. Wyglądał niemal przyjaźnie. Nawet olśniewająco.

­

„Pewnie,” powiedział.

­

„Dziękuję za pomoc dzisiaj wieczorem,” powiedziałem, a zanim zdążyłem się powstrzymać, przytuliłem go. Jego ciepło zaskoczyło mnie, wywołując dziwne drżenie w mojej piersi. Zawstydzony, odsunąłem się i pobiegłem do środka.

­

Będę musiał być wyjątkowo ostrożny w jego obecności.

bracia Morris od teraz.

­
­

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5: Dlaczego ja?

Następnego dnia zadzwonił dzwonek do drzwi, a na progu leżały róże. To musiał być kolejny z adoratorów Liliany.

Wniosłam je do środka i postawiłam na stole. Nie zawracałam sobie głowy sprawdzaniem karty, bo dla kogo innego mogłyby być?

"Liliana! Znowu masz kwiaty!" krzyknęłam.

Ona zbiegła po schodach z podekscytowaniem. Jej twarz skrzywiła się w grymas, gdy przeczytała notkę.

"To dla ciebie," powiedziała i wręczyła mi kartkę.

&quo

t;Co?" Byłam zdezorientowana.

"To dla ciebie, Jane. Po prostu przeczytaj notatkę," powiedziała zirytowana.

Do Jane,

Jesteś piękna. Nie pozwól nikomu mówić ci inaczej. Proszę, wyjdź ze mną.

Miłość

Aaron

Nie wiedziałam, jak się czuć przez pierwsze kilka minut. Czy on się ze mnie nabija? Cokolwiek to było, miło jest w końcu usłyszeć komplement. A te róże są piękne.

"Kim jest Aaron? Myślałam, że nie masz chłopaka?" Liliana a

zaskoczona. Wiedziałem, że to był dla niej szok, że dostaję kwiaty od faceta, i to jeszcze od takiego.

"Aaron Morris," powiedziałem.

Jej twarz pociemniała, a potem wyglądała wręcz na wściekłą. O co jej chodziło?

"Mówisz o TYM Aaronie Morrisie? Bracie Jake'a, Aaronie Morrisie?" zapytała ponownie.

"Tak, o nim. Dlaczego tak wyglądasz?" zapytałem.

"To nie może być prawda," wyrwała kartkę z mojej ręki i przeczytała ją jeszcze raz. "Dlaczego Aaron Morris

zaprosić cię na randkę?"

"Czemu nie? Dlaczego się tym przejmujesz?" Byłem ciekawy jej reakcji teraz.

"Podkochiwałam się w nim od dziewiątej klasy!" zapiszczała.

"Co! Bez jaj," zaśmiałem się głośno. "Myślałem, że mówiłaś, że nie kręcą cię łobuzy?"

"Aaron nie jest łobuzem. Był po prostu źle zrozumiany. I wyraźnie się zmienił po ukończeniu szkoły," powiedziała i wskazała na kwiaty.

"Przypuszczam," powiedziałem.

&qu

"Nie możesz z nim wyjść!" zawołała.

Przepraszam? Ona nie może mi mówić, co mam robić! Kim ona myśli, że jest?

"Przykro mi Lili, ale Aaron wyraźnie woli mnie od ciebie. Po prostu się z tym pogódź," uśmiechnęłam się złośliwie. Mimo że nie mam ochoty wychodzić z Aaronem, nadal mogłam drażnić Lilianę.

"Może to żart. On tylko z tobą igra. Albo może chciał wysłać te kwiaty do mnie i pomylił nasze imiona," nalegała Liliana.

Wow, nie mogę...

Nie mogę uwierzyć, jak bardzo jest egoistyczna.

"Nie sądzę," powiedziałem niedbale. "Poza tym, jego brat cię lubi. Dlaczego nie umówisz się z Jakem? Jest równie przystojny. Wyglądają prawie identycznie, a on już cię lubi, więc wystarczy, że powiesz mu "tak"," zaproponowałem.

"Nie ma mowy! Jake to czysty dupek i jest taki niedojrzały," powiedziała Liliana.

"Och, tego nie wiesz! Może jest po prostu źle zrozumiany," powiedziałem kpiąco. Ja w

zaczynałem się męczyć tą kłótnią.

"Zrób to dla mnie i odrzuć Aarona," powiedziała Liliana.

Proszę cię... po tym, jak mnie traktowała, będę się spotykać z Aaronem tylko po to, żeby jej dopiec. Tylko patrz. Niezależnie od tego, czy to był żart, czy nie, to była moja szansa, żeby się odegrać na Lilianie.

"Cóż, trudno. Wygląda na to, że jednak będę się spotykać z Aaronem," powiedziałem i wyszedłem z pokoju.

Jake zagrodził mi drogę w szkole następnego dnia. Co nowego?

&quo

„Mówiłem ci, że z tobą jeszcze nie skończyłem, Janey,” powiedział. Jego ciemne oczy przenikały moją duszę.

„To Jane,” poprawiłam go.

„Nieważne, muszę cię zapytać, o co, do diabła, chodziło na imprezie?” zapytał.

„Co masz na myśli?” zapytałam niewinnie.

„Z moim bratem! Od kiedy wy dwoje jesteście kumplami? Sypiasz z nim?” wykrzyknął.

„Eww, obrzydliwe. Nie,” skrzywiłam się. „Wciąż jestem czysta jak śnieg, który dopiero co spadł.”

w, bardzo dziękuję," zadeklarowałem.

"Co?" Jake spojrzał na mnie z pytaniem w oczach.

"DZIEWICA! Jestem dziewicą," wypaliłem bez zastanowienia. Moja twarz poczerwieniała ze wstydu. Dlaczego mu to powiedziałem?

"Och," powiedział i zamilkł. "To dlaczego robił do ciebie maślane oczy?" zapytał.

"Nie mam pojęcia, Jakey. Nigdy przedtem z nim nie rozmawiałam przed imprezą. Moim życiowym celem jest unikanie braci Morrisów na wszelkie

koszty, które właśnie teraz całkowicie dla mnie niszczysz," odpowiedziałem.

"Cóż, trzymaj się od niego z daleka. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuję, jest jakiś nieudacznik kręcący się wokół mojego domu," powiedział Jake.

"Nie ma problemu. Czy to wszystko?" zapytałem.

"Tak. Dlaczego Liliana traktuje mnie jakbym był karaluchem?" brzmiał prawie desperacko.

"Dlaczego jej nie zapytasz? Zdajesz sobie sprawę, że chodzimy do tej samej szkoły, prawda? Idź ją nękać zamiast mnie," powiedziałem. Rozejrzałem się, żeby zobaczyć, czy jakaś reklama

ministrator przechodził gdzieś obok, więc mogłem uciec z tej sytuacji.

"Nie wiem... Nie chcę jej przestraszyć," powiedział Jake.

A przestraszenie mnie jest w porządku? Co za kawałek krowiego łajna!

"Nie mogę nic zrobić, Jake. Ona cię nie lubi. Wczoraj mi powiedziała, że ma wielką sympatię do twojego brata. Więc chyba tak to jest. Żadne z nas nie wygra. A teraz, jeśli pozwolisz, idę opłakiwać moje złamane serce po tym, jak ukradła mi przyszłość.

mężem. Na razie, pa," powiedziałam szybko i próbowałam odejść, ale Jake znów złapał mnie za ramię.

"Co do cholery właśnie powiedziałaś! Ona lubi Aarona!?" Jake krzyknął tak głośno, że jego głos odbił się echem od ścian. Niektórzy studenci spojrzeli w naszą stronę zdezorientowani, ale nadal przechodzili obok nas.

"Uspokój się, no. Nie musisz na mnie krzyczeć. Nie mam nad tym kontroli, okej?" zawołałam.

Jake wyglądał, jakby był głęboko zamyślony. "To nie jest dobre. To wszystko jest nie tak. Ona nie może..."

7; nie lubię Aarona. Ona należy do MNIE!" powiedział.

"Wiem, prawda? Całkowicie. Teraz mogę już iść, proszę? Spóźnię się na zajęcia," powiedziałem. Nie wiem, dlaczego wciąż mnie przetrzymuje. Powinien przesłuchać swojego brata za to, że jest przystojniejszy i kradnie mu przyszłą żonę.

Jake mnie nie puścił i patrzył na mnie intensywnie. Wiedziałem, że knuł jakiś inny plan w swoim małym, złym mózgu. Miałem nadzieję, że nie będzie mnie dotyczył.

"Ja

wiesz, jak możesz mi pomóc, Janey," powiedział z uśmiechem.

"P..pomóc ci?" zapytałam. Co on planował?

"Zmieniłem zdanie na temat tego, że umawiasz się z moim bratem. Masz się z nim umawiać i trzymać go z dala od Liliany, żeby o nim zapomniała i zaczęła się spotykać ze mną," oznajmił.

Jake, ty głupi palancie, to nie tak działa życie!

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Ugly One

The Ugly One

89 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

89

Treść

Aa