Stałam przerażona, bojąc się jej odpowiedzieć.
"Nic," powiedział Josh.
Natychmiast zwróciłam na niego uwagę, przerażona, mając nadzieję, że wyciągnie mnie z tego bałaganu. W końcu to on to wszystko zaczął. Nie wzywałam go do pralni. Przyszedł sam, zdesperowany, by dowiedzieć się, kim jestem.
"Nic takiego," powtórzył Phyllis. "Po prostu wszedłem sprawdzić, czy wszystko z nią w porządku, i jest." Spojrzał na mnie i uśmiechnął się.
Spuściłam wzrok.
"A co miałoby być z nią nie tak?" zapytała go zdenerwowana Phyllis.
"Jestem potrzebny w salonie," powiedział i wyszedł z pralni, ignorując moją złą babcię.
Phyllis obserwowała go, gdy wychodził i zamykał za sobą drzwi. Niecierpliwie wykręcała prawą dłoń, chcąc mnie ukarać. Zostałyśmy same w pralni, mierząc się wzrokiem.
"Co wy tu robiliście?" warknęła.
"Nic," szybko odpowiedziałam.
"Nic?" zapytała sarkastycznie, podchodząc do mnie wściekła jak diabli.
Wiedząc, co zamierza mi zrobić, przebiegłam przez pomieszczenie. Złapała mnie za włosy, przyciągnęła do siebie i pchnęła na ścianę.
"Pozwalałaś mu się tu dotykać?" zapytała.
"Nie, nie," skłamałam.
"Ty kłamliwa suko!" krzyknęła ze złością. "Na pierwszego lepszego faceta się rzucasz. Każdego dnia utwierdzasz mnie w przekonaniu, że jesteś dokładnie taka jak twój ojciec gwałciciel," przeklęła mnie.
Podniosła rękę, chcąc mnie uderzyć.
"On tylko chciał znać moje imię," powiedziałam przez łzy, zanim jej ręka spotkała się z moją twarzą.
Opuściła rękę i spojrzała na mnie z obrzydzeniem.
"Nie interesuje go twoja osoba, nawet jeśli chce znać twoje imię. W końcu, kto mógłby cię pokochać?"
Spuściłam głowę ze wstydu.
"Odpowiedziałaś mu?" zapytała ciekawie.
"Nie," powiedziałam, kręcąc głową.
Nie mogłam mu podać żadnego imienia, nawet gdybym chciała, bo nie miałam imienia. Obie odwróciłyśmy się, słysząc pukanie do drzwi.
"Panno Phyllis, jest pani gotowa?" usłyszałam pytanie drugiego mężczyzny.
"Idziemy," odpowiedziała.
Spojrzała na mnie poważnie.
"Jeśli kiedykolwiek zhańbisz mnie na zewnątrz w jakikolwiek sposób, zrobię to, co powinnam była zrobić w dniu, w którym zabiłaś moją córkę," ostrzegła mnie.
Otworzyłam szeroko moje zielone oczy, przerażona.
"Słyszałaś, co powiedziałam?" zapytała, wskazując na mnie palcem wskazującym.
Kiwnęłam głową.
"Za mną!" rozkazała.
Wyszłyśmy z pralni. Szłam za nią powoli, wpatrując się cały czas w podłogę. Wkrótce byłyśmy w salonie.
"Możemy już iść," usłyszałam, jak mówi siostrzeniec Alfy.
Podniosłam głowę, słysząc jego słodki głos, i zobaczyłam jego ciemnobrązowe oczy utkwione we mnie. Siedział wygodnie na kanapie. Był jeszcze przystojniejszy, niż myślałam. Był najpiękniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziałam, choć był jedynym, jakiego poznałam. Obok niego stał starszy mężczyzna. Miał dobrze zbudowane ciało i, podobnie jak Josh, wyglądał na silnego.
Czując się nieśmiało, ponieważ patrzył na mnie, jakbym była jedyną osobą w pokoju, znowu spuściłam głowę i wpatrywałam się w jasnobrązowy dywan.
Poczułam ciepło na twarzy. Spojrzałam na swoją dłoń i zobaczyłam coś jasnego i żółtego. Szybko spojrzałam w kierunku, z którego to pochodziło. Moje oczy się rozszerzyły.
To było światło z zewnątrz, które zawsze widziałam przebijające się przez popękane ściany mojej celi. Było takie piękne i jasne. Uśmiechnęłam się szeroko i podekscytowana odwróciłam się do Josha.
"Wszystko w porządku?" zapytał Josh.
"Światło!" krzyknęłam i wskazałam w kierunku okna.
Zapomniałam, że Phyllis stoi tuż obok mnie. Złapała moją rękę, by mnie uspokoić. Spuściłam głowę ze wstydu.
"Bądź dla niej delikatna," powiedział Josh.
Phyllis puściła mnie i szybko spojrzała na Josha.
"Jesteśmy gotowe," powiedziała surowym głosem.
Nie mogłam uwierzyć, że Josh to powiedział i że Phyllis go posłuchała. Kim on był, zastanawiałam się? Czy mógłby mnie przed nią ochronić?
"Proszę się nie martwić o dom," powiedział starszy mężczyzna do Phyllis, gdy mieliśmy wychodzić. "Później przyjdą tu jacyś faceci sprawdzić pani dom i przygotować go na burzę."
Powoli podniosłam głowę i zerknęłam na Josha. Puścił do mnie oko. Szybko spuściłam wzrok, gdy przypomniałam sobie, co zrobiliśmy w pralni.
"Panie Josh," usłyszałam głos Phyllis.
Natychmiast podniosłam głowę i spojrzałam na nią, zastanawiając się, co mu powie.
"Nie podoba mi się to, co pan wcześniej powiedział," powiedziała, próbując ukryć gniew. "Proszę też trzymać się z dala od mojej wnuczki."
Słysząc, jak nazywa mnie swoją wnuczką, dwa razy jednego dnia, byłam zaskoczona. Nienawidziła tego, że byłam z nią spokrewniona i nie chciała, żebym nazywała ją babcią. Jeśli bym to zrobiła, ukarałaby mnie, jak mówiła.
"Tak," powiedział Josh, kiwając głową i zerkając na mnie.
Phyllis przyglądała się, jak na siebie patrzymy.
"I proszę pamiętać, że ona jest upośledzona," ostrzegła Josha.
Natychmiast spojrzałam na nią, życząc sobie, żeby przestała tak o mnie kłamać. Nie byłam upośledzona. Odwróciłam głowę, by spojrzeć na Josha, mając nadzieję, że jej nie wierzy.
Powoli wstał z kanapy i poszedł otworzyć frontowe drzwi, nie odpowiadając jej.
"Chodźmy już," powiedział starszy mężczyzna i uśmiechnął się, jakby miał się zaśmiać z tego, co się stało.
Jakbym słyszała jego myśli: "Siostrzeniec Alfy kocha upośledzoną wilczycę."
Nienawidziłam tego.
Josh otworzył drzwi.
Odwróciłam się w jego stronę. Chciałam do niego podbiec i zapytać, czy jest na mnie zły, ale nie mogłam. Nie chciałam więcej kłopotów z Phyllis.
Moje zielone oczy rozszerzyły się i napełniły łzami na widok jasnego światła na zewnątrz. To był najpiękniejszy widok, jaki kiedykolwiek widziałam. Czułam się, jakbym była w innym świecie.
Phyllis ścisnęła moją dłoń, chcąc, żebym trzymała się blisko niej, gdy wychodziłyśmy z jej domu. Ciągnęła mnie za sobą, aż znalazłyśmy się na zewnątrz.
Wzięłam głęboki oddech, rozkoszując się świeżym powietrzem na zewnątrz, tak różnym od ciężkiego, zakurzonego powietrza w starej podziemnej celi, w której byłam zamknięta przez lata.
"Chodźcie szybko," rozkazał prowadzący nas starszy mężczyzna. "Mamy innych, których musimy sprowadzić w bezpieczne miejsce."
Phyllis ciągnęła mnie za sobą, gdy wykonywała rozkaz mężczyzny. Spojrzałam z powrotem na dom, widząc go z zewnątrz po raz pierwszy. Był dość stary i wymagał malowania. Spojrzałam na bok i tam zobaczyłam Josha, niezbyt daleko od nas, z dłońmi w kieszeniach, wpatrującego się we mnie. Szybko odwróciłam wzrok, nie wiedząc dlaczego za każdym razem, gdy nasze oczy się spotykały, dawał mi dziwne uczucie. "Wsiadaj do samochodu," usłyszałam, jak mówił drugi mężczyzna. "Samochód," powtórzyłam, wpatrując się w dziwny, duży, czarny, błyszczący metalowy przedmiot przed nami. Phyllis pociągnęła mnie w stronę samochodu. "Nie," powiedział starszy mężczyzna, zatrzymując ją. "Starszyzna i młodzi będą jechać osobnymi samochodami." "Co!" zawołała Phyllis, przestraszona. "To rozkaz Alfy," powiedział Josh, wyjmując ręce z kieszeni i podchodząc do nas. Phyllis trzymała mnie za rękę jeszcze mocniej, nie chcąc mnie puścić. "Nie może być sama," wyjaśniła starszemu mężczyźnie. "Nie martw się," powiedział starszy mężczyzna. "Będzie z innymi w jej wieku." "Nie," powiedziała Phyllis. "Jest upośledzona i musi być ze mną." "Czy ośmielasz się nie słuchać rozkazu Alfy?" zapytał ją Josh. Phyllis natychmiast puściła moją rękę. "Chcę, żebyś się zachowywała," ostrzegła mnie. Starszy mężczyzna pomógł jej wsiąść do przedniego samochodu i odjechał. Patrzyłam, jak Phyllis patrzy na mnie z okna samochodu, aż nie mogłam już jej zobaczyć. "Jesteśmy tylko my," usłyszałam Josha. Odwróciłam się, by na niego spojrzeć. "Chodź," powiedział i delikatnie wziął jedną z moich rąk. Odsunęłam rękę od niego, przestraszona. "Pamiętaj, nie skrzywdzę cię," powiedział. "Wsiadajmy do samochodu." Spojrzałam na samochód, potem w jego ciemne, piękne oczy, a potem na piękne otoczenie. Wtedy zdałam sobie sprawę, że Phyllis już tam nie ma. Nie mogła mnie już zamknąć w celi ani mnie skrzywdzić. Miałam moc, by położyć kres jej nadużyciom, i wymagało to, bym uciekła i zaczęła życie od nowa. Przypomniałam sobie, jak przemieniłam się w wilka w wieku szesnastu lat. Miał kolor moich jasnoczerwonych włosów. Phyllis ostrzegła mnie, bym nigdy więcej się nie przemieniała, bo da mi znak, którego nigdy nie zapomnę. Jej tam nie było. Był tylko siostrzeniec Alfy i ja. "Chodź ze mną," powiedział Josh, wyciągając do mnie rękę. Odeszłam od niego tyłem. "Chodź," powiedział. Szybko się odwróciłam, przemieniłam w wilka i uciekłam od niego. "Czekaj!" krzyknął. Spojrzałam za siebie i nie widząc go już, kontynuowałam bieg. Nagle duży, ciemnobrązowy wilk wyskoczył przede mną. Zaskoczona straciłam równowagę. Próbował mnie złapać, ale skończyło się na tym, że stoczyliśmy się ze wzgórza. "Ahhh," zawarczałam z bólu, próbując podnieść głowę. Wkrótce zdałam sobie sprawę, że nie jestem już w formie wilka. Byłam naga i leżałam na ludzkiej postaci Josha. "Ah," zawarczał z bólu. "Czy wszystko w porządku?" zapytał mnie, mając zamknięte oczy. Szybko wstałam, przestraszona i czując się winna za ból, który mu sprawiłam. "Czy wszystko w porządku?" zapytałam go, próbując pomóc mu wstać. "Ahhh," kontynuował warczenie. W końcu podniósł się z ziemi pokrytej martwymi, brązowymi liśćmi. Uklękłam i dotknęłam jego głowy. Jego włosy były takie miękkie. Powoli otworzył oczy. Nagle skoczył i odwrócił się do mnie plecami. "Co się stało?" zapytałam go, zdezorientowana jego dziwnym zachowaniem. "Jesteś naga," powiedział. "Tak, jestem," powiedziałam mu, "ale dlaczego zamykasz oczy? I dlaczego odwracasz się do mnie plecami?" "Nie powinienem widzieć twojej nagości," powiedział mi. "Dlaczego?" zapytałam go. Oczyścił gardło, zanim mi odpowiedział. "Nagość kobiety powinna być ukryta przed mężczyzną." "Ale patrzę na twoją," powiedziałam mu, zbliżając się do niego, a moje oczy przesuwały się po jego plecach do jego tyłka. "Twoje ciało jest zupełnie inne niż moje," powiedziałam, kontynuując delektowanie się widokiem jego nagiego ciała. "Jest," powiedział. "Teraz proszę, idź i ukryj się za drzewem." "Jak dokładnie twoje ciało różni się od mojego?" zapytałam, chętna zobaczyć resztę jego ciała. "Bardzo się różni," powiedział. "Mogę zobaczyć?" zapytałam go. "Nigdy wcześniej nie widziałaś nagości mężczyzny?" zapytał mnie. "Nie," powiedziałam cicho. "Nie chcę tego robić i skończyć robiąc coś, czego nie powinienem," powiedział. "Jak co?" zapytałam go. Nie odpowiedział mi, ale powoli zaczął się odwracać. Odwrócił się całkowicie, a moje ciało zamarło. Wpatrywałam się w jego ciało. Wyglądało na muskularne i silne. Wkrótce zauważyłam coś dziwnego. Jego intymna część była zupełnie inna niż moja. Była różowa, długa jak rura, gruba i duża. Leżała między jego nogami. Miała też dwa duże, okrągłe dziwne rzeczy za nią. "Co to jest?" zapytałam go. Jakby wiedział, co chciałam wiedzieć. "Mój penis," powiedział, wciąż odwracając się ode mnie. Podeszłam do niego, zafascynowana jego penisem i chcąc go dotknąć. Zrobiłam to. Był gruby, duży i miękki w mojej ręce. "Hah!" usłyszałam, jak wydał dziwny dźwięk, zanim usunął moją rękę z jego penisa. Nagle stanął sztywno przed nim, nie chcąc już leżeć. "Zobacz, co zrobiłaś," powiedział, w końcu odwracając głowę, by na mnie spojrzeć. "Twoje ciało jest piękne," powiedział mi, wpatrując się we mnie. Zaczął oddychać ciężko. "Twoje dziwne zachowanie sprawia, że chcę cię," powiedział mi. "Czy mogę cię jeszcze raz pocałować?" zapytał mnie. Pamiętając o wspaniałym uczuciu, które mi dał, chciałam to zrobić jeszcze raz. "Tak," powiedziałam. Przyciągnął mnie do swoich ramion i mocno zassał moje wargi, ciężko oddychając. Pomyślałam, że mnie zje. "Chcę cię tak bardzo," powiedział. Przypomniałam sobie to słowo, którego użył wcześniej. "Chciałaś wiedzieć, jak to jest uprawiać seks. Za chwilę ci pokażę," powiedział, kontynuując pocałunki. Jego głos brzmiał zupełnie inaczej niż wcześniej. Podniósł mnie i położył na liściach pokrywających ziemię. Znowu zaczął mnie całować, a potem przeniósł usta na moją szyję, a następnie powoli na moje piersi, ssąc je. To było najwspanialsze uczucie, jakie kiedykolwiek doświadczyłam. Pocałował mnie aż do brzucha. Nagle otworzył szeroko moje nogi. Próbowałam usiąść, podczas gdy on rozłożył moje nogi i umieścił swoje usta między nimi. Poczułam jego język na mnie. Moje ciało opadło z powrotem na ziemię. Zamknęłam oczy. To, co robił między moimi nogami, było tak przyjemne.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Wbiłam rękę w ziemię, chwytając garść martwych liści i kręcąc głową na boki. "Hah!" krzyknęłam głosem, który wydawał mi się obcy. Jakbym nie mogła kontrolować dźwięków wydobywających się z moich ust.
"Josh!" wykrzyknęłam jego imię, nie wiedząc, co innego zrobić, gdy ssał między moimi nogami. Poczułam silne uczucie między pochwą a podbrzuszem, jakby całe moje ciało miało eksplodować.
Zabrałam rękę z ziemi i chwyciłam go za włosy, odrywając jego głowę spomiędzy moich nóg. Odepchnął mnie z powrotem na ziemię i znów zaczął mnie ssać. Całe moje ciało zesztywniało, podczas gdy on ściskał jedną z moich piersi i się nią bawił.
Nie mogłam znieść tak silnego uczucia. To było zbyt wiele. Odepchnęłam się do tyłu, odsuwając jego usta. Zerwałam się na nogi i pobiegłam w stronę drzewa. Całe moje ciało drżało, gdy trzymałam się pnia.
Josh wstał z ziemi, wycierając wilgoć z ust. Przycisnęłam się do drzewa, widząc jak idzie w moją stronę. Jego oczy wyglądały inaczej, co zaczęło mnie przerażać. Jego duży penis stał sztywno przy moim brzuchu. Nie czuł się tak samo jak wtedy, gdy leżał między jego nogami. Teraz był twardy jak gruba guma.
"Josh," wyszeptałam jego imię. Położył obie dłonie na moich policzkach i przyciągnął moje usta do swoich, delikatnie mnie całując. Powoli odsunął wargi od moich i przemówił łagodnie.
"Nie będę cię zmuszał, jeśli nie chcesz," powiedział. Kochałam każdą minutę tego, ale nie mogłam kontrolować tak silnego uczucia między udami. To było po prostu zbyt intensywne.
"To uczucie jest zbyt silne," powiedziałam mu, podczas gdy on zaczął bawić się moimi pośladkami, ściskając je figlarnie.
"Wiem, ale to przyjemne, prawda?" zapytał.
"Tak," odpowiedziałam nieśmiało.
"Pewnego dnia się przyzwyczaisz," powiedział mi.
Kiwnęłam głową, mając nadzieję, że to prawda. Spojrzałam na jego penisa. Podobał mi się ten widok.
"To się dzieje, gdy mężczyzna jest podniecony seksualnie lub chce uprawiać seks," wyjaśnił mi.
"Czy wróci do normalności?" zapytałam.
"Chyba że dostanę teraz trochę pochwy, to nie," odpowiedział.
Spojrzałam na swoją, pokrytą rudymi włosami. Popatrzyłam na jego wzwiedzionego penisa i z powrotem w jego brązowe oczy.
"Jesteś pewna, że chcesz?" zapytał.
"Tak," odpowiedziałam i pocałowałam go w usta, szczęśliwa, że się zgodziłam. Podniósł mnie. Owinęłam nogi wokół jego talii, a ręce wokół szyi. Poczułam, jak rozstawia nogi i zdejmuje jedną dłoń ze mnie.
"Wejdę w ciebie," powiedział i zaczął mnie całować. Nagle przestał.
"Nie mogę ci tego zrobić. Przepraszam," przeprosił, stawiając mnie na ziemi. "Czuję, jakbym cię wykorzystywał," powiedział. "Musimy natychmiast dostać się do trzeciego domu Alfy. Czekają na nas. Spodziewają się nas bardzo szybko."
Zmienił się w wilka i kazał mi usiąść na jego grzbiecie. Nie myślałam, że mnie wykorzystuje. Podobało mi się to uczucie i chciałam, żeby zrobił ze mną, co chce.
W końcu wróciliśmy tam, skąd zaczęliśmy, przed dom Phyllis. Josh zmienił się z powrotem i poszedł do bagażnika samochodu. Dał mi białą koszulę i szorty.
"To należy do mojej kuzynki," powiedział. "Jest czyste."
Ubrałam się. On wyjął ubrania dla siebie, ciemnozieloną koszulę i czarne spodnie.
"Proszę, nie próbuj znowu uciekać," powiedział.
Posadził mnie na przednim siedzeniu i pośpiesznie obszedł samochód, by usiąść za kierownicą.
"Przepraszam za to, co zrobiliśmy," przeprosił, gdy ruszył. "Nie powinienem był tego robić."
Żałowałam, że ciągle przeprasza. Nie widziałam nic złego w tym, co mi zrobił. Przez lata czułam ból żyjąc z Phyllis, ale on dał mi tak wspaniałe uczucie, że przez chwilę zapomniałam o tym, co przeszłam. "Nie żałuję tego, co zrobiliśmy" - powiedziałam mu.
Na sekundę oderwał wzrok od drogi i spojrzał na mnie. "Nie powinienem być tym, który odbierze ci dziewictwo" - powiedział. "Co?" - zapytałam. "Nie chcę być pierwszym, z którym uprawiasz seks" - odparł.
Spuściłam głowę ze wstydu i odwróciłam się w stronę ciemnego okna, widząc, że zaczął padać deszcz. Nagle zatrzymał samochód. Usłyszałam, jak obraca się w fotelu w moją stronę. Ujął moją twarz i zwrócił ją ku sobie.
"Nie chcę cię skrzywdzić" - powiedział - "bo nie tylko jesteś wspaniałą osobą, ale jesteś też zbyt niewinna". Patrzyłam mu w oczy, podczas gdy moje zielone oczy wypełniły się łzami. Był jedyną osobą, która była dla mnie miła. Nie chciałam, żeby mnie zostawił.
Przybliżył twarz i znów zaczął mnie całować. "Nie lubię, gdy płaczesz" - powiedział. "Chcę tylko, żebyś była szczęśliwa". To były najsłodsze słowa, jakie kiedykolwiek słyszałam. Żyłam w bólu z babcią, która zamiast mnie chronić, krzywdziła mnie. Josh był zupełnie obcą osobą, która była gotowa zrobić wszystko, żebym była szczęśliwa.
"Pokaż uśmiech na tej pięknej twarzy" - powiedział mi. Uśmiechnęłam się. Odwzajemnił uśmiech i pocałował mnie w czoło. Uruchomił samochód. Wpatrywałam się przez przednią szybę w deszcz. Było pięknie. Moje ciało zaczęło drżeć z zimna. Odwróciłam się, gdy poczułam coś miękkiego.
"Załóż to" - powiedział Josh, dając mi duży czarny sweter. Podziękowałam mu i założyłam go. Wkrótce dotarliśmy do dużego domu. Moje oczy rozszerzyły się, gdy patrzyłam na jego piękno.
"Piękny, prawda?" - zapytał. "Tak" - odpowiedziałam. "Ty i inni w twoim wieku będziecie mieszkać na górze" - wskazał na górną część domu, zatrzymując samochód.
Obserwowałam go, gdy wysiadł z samochodu. Podszedł do moich drzwi i otworzył je dla mnie. "Chodźmy do środka" - powiedział. Dom był pomalowany na biało. "Jest nowy" - powiedziałam, gdy się zbliżaliśmy.
"Nie jest" - odpowiedział. "Mój wujek utrzymuje go w dobrym stanie. Ma nadzieję przekazać go kiedyś swojemu synowi". Deszcz nie padał już tak mocno jak wcześniej. Tylko mżyło.
Wkrótce byliśmy w dużym domu. Wnętrze było jeszcze piękniejsze niż zewnątrze i bardzo przestronne. Stałam w drzwiach, patrząc z zachwytem na jego piękno.
"Dlaczego nie ma na sobie tych samych ubrań, w których ją zostawiłam?" - powiedziała Phyllis, podbiegając do mnie i chwytając mnie za rękę. "Co się stało, że się przebrała?" - zapytała Josha.
Josh stał w milczeniu, nie mówiąc, co się wydarzyło. "Próbowałam od niego uciec, bo się bałam" - powiedziałam jej. Phyllis podniosła rękę, żeby mnie uderzyć. Moje oczy rozszerzyły się, gdy Josh powstrzymał ją przed tym.
"Ona musi być na górze z innymi w jej wieku" - powiedział, biorąc mnie za rękę i odprowadzając od niej. Spojrzałam za siebie na Phyllis. Patrzyła na nas ze złością. Odwróciłam się, czując się bezpiecznie z Joshem, wiedząc, że Phyllis nie może mnie skrzywdzić, gdy on jest w pobliżu.
Zaczęłam się martwić, co się stanie, gdy burza minie. Czy znów umieści mnie w celi? Nie chciałam tam wracać. Chciałam zostać z Joshem.
Dotarliśmy na górę. "Dobry wieczór, panie Josh". Dziwni ludzie w moim wieku przechodzili obok i witali go z szacunkiem. Wszyscy wyglądali na szczęśliwych. Patrzyłam na nich, gdy szli swoją drogą. Byli wolni, mogli iść, gdzie chcieli.
Josh pokazał mi pokój, który miałam dzielić z ciemnowłosą dziewczyną. "To jest Cindy" - przedstawił mnie jej. "Będziecie dzielić pokój. Możecie się poznać. Sprawdzę później, jak sobie radzisz" - powiedział i zaczął wychodzić.
Złapałam go za rękę. "Nie" - powiedziałam, kręcąc głową. "Nie mogę tu z tobą zostać" - powiedział. Spojrzałam na Cindy i zobaczyłam ją siedzącą na łóżku z książką w ręku.
"Proszę" - błagałam go. "Zostanę z tobą tylko pięć minut" - powiedział. Cindy wyszła z pokoju, dając nam przestrzeń.
Leżeliśmy na moim łóżku, twarzą w twarz. Łóżko było tak wygodne, w przeciwieństwie do twardej ziemi, na której spałam przez osiemnaście lat. Poczułam, jak moje oczy się zamykają, gdy rozkoszowałam się miękkim łóżkiem. Josh przyciągnął moje ciało do swojego i pocałował mnie w czoło. Zasnęłam.
Usłyszałam, jak ktoś wchodzi do mojego pokoju. Szybko otworzyłam oczy. Ciepłego, twardego ciała Josha już nie było. Byłam zaskoczona. "Josh" - zawołałam go.
"Powiedział, że musiał iść i żebyś się nie martwiła, bo jesteś tu bezpieczna" - powiedziała Cindy. "Gdzie poszedł?" - zapytałam. "Wrócił do domu, do swojej rodziny".
Rzuciłam się na łóżko i płakałam. Musiałam znaleźć jedyną osobę, która sprawiała, że czułam się bezpiecznie.
Przesuń w górę, aby kontynuować
