"To jest terytorium Black Thorn Pack. Każdy niezaproszony wilkołak będzie uważany za intruza! Powinnaś odejść!"
Dwie wysokie i silne wilkołaczki powiedziały do kobiety stojącej na granicy w stadzie.
"Jestem Gloria z Silver Spring Pack. Muszę porozmawiać z Alfa Patrickiem. Proszę pozwól mi wejść."
Błondująca kobieta błagała. W porównaniu do strażników wyglądała wyjątkowo delikatnie.
"Nie znamy cię. Odjeżdżaj teraz!" strażnicy rzucili na siebie szybkie spojrzenie.
"Chodzi o śmierć Gabrielle. Mam coś ważnego do powiedzenia Alfa Patrickowi. Proszę, muszę go zobaczyć" Gloria błagała.
"Zamknij się! Nie masz prawa wymieniać jej imienia!"
W tłumionym głosie odezwał się ktoś zza strażników.
"Beta Damon!" Strażnicy odwrócili się do mężczyzny i pochylił swoje głowy.
Damon był Betą Black Thorn Pack.
"Damon, proszę, wysłuchaj mnie. Nie mam nic wspólnego ze śmiercą Gabrielle!" Gloria wyjaśniała z niepokojem.
Z grobowym wyrazem twarzy Damon spojrzał na nią z urazą.
"Chwycić ją. Ta kobieta to wędrowiec. Próbuje wkręcić się w nasze stado z złymi intencjami." Jego głos był lodowato chłodny.
Strażnicy spojrzeli na siebie i się nie ruszyli.
"Na co czekacie? Chwycić ją!" Damon krzyknął ponownie.
Tym razem wydał rozkaz jako Beta stada.
Strażnicy ruszyli do przodu i chwycili ramiona Glorii.
Gloria była oburzona. Walczyła, aby się uwolnić i powiedziała: "Mój ojciec jest Alfa Silver Spring Pack, a ja jestem tutaj tylko, aby zobaczyć Alfa Patricka. Czy próbujecie złamać pokój między stadami?"
"Jeśli chcesz zobaczyć Alfa Patricka, przestań się szarpać" Damon podszedł do Glorii i szepnął.
Gloria zesztywniała na jego słowa. Następnie przestała się szarpać.
"Zabierz ją na plac i przywiąż do filara" Damon rozkazał, cofając się o krok i machając ręką na strażników.
"Tak, Beta Damon."
Tym razem strażnicy nie zawahali się. Chwycili Glorię i zabrali na plac.
Przywiązali ją do filara, a ona pozostała w tej pozycji przez cały dzień bez jedzenia ani picia.
Gloria była na skraju wytrzymałości po dniu narażenia na palące słońce.
Była przywiązana sznurami pokrytymi wilczym trucizną, aby nie mogła się przemienić.
Gdy umierała z pragnienia, niebo stało się ciemne i pochmurne. Potem zaczęło padać.
Samochód zbliżał się do placu. Gloria podniosła głowę na ten dźwięk.
To był samochód Patricka, Alfa Black Thorn Pack.
Gloria była zdesperowana, aby się uwolnić. Jej skóra była rozdart przez sznury, ale nie poddawała się w walce.
W końcu się uwolniła. Potem zataczała się w stronę samochodu Patricka.
"Zatrzymaj się" Patrick powiedział do kierowcy.
Samochód się zatrzymał.
"Nie zrobiłam tego. Musisz mi uwierzyć" Gloria uparcie spoglądała na Patricka.
Deszcz mocno padał i bił w okna samochodu. Gloria przez okno zobaczyła ponury wyraz twarzy Patricka.
Stała na zewnątrz samochodu, drżąc. "Patrick! Proszę, wysłuchaj mnie. Chociaż raz!" krzyknęła.
Drzwi się otworzyły. Gloria została nagle wciągnięta do samochodu.
Była przemoczona do suchej skóry, a woda namoczyła ubranie Patricka.
"Patrick, nie krzywdziłam Gabriele"
Przed jej głosem umarł, Patrick bezlitośnie uszczypnął ją za brodę.
"Dlaczego jesteś taka zadurzona we mnie?" Jego głos był magnetyczny.
"Co?" Gloria była nieco zaskoczona.
Patrick był jej mate. Ona i jej wilk natychmiast rozpoznali go na mityngu w parach.
'Czemu tak nagle to pyta?' Gloria się zastanawiała.
Patrick uszczypnął Glorię za brodę, a drugą rękę wyciągnął i dotknął jej zimnej, mokrej twarzy swoimi palcami.
Gloria utkwiła na chwilę w czułych oczach Patricka i poczuła, jakby pytał: "Jesteś zmarznięta?"
Jednak nagle Patrick znów stał się oziębły. "Gloria, czy bardzo pragniesz mnie tak bardzo, że musiałaś zabić Gabrielę?"
Gloria poczuła wewnętrzny dreszcz, jakby na jej głowę zostało wylane wiadro lodowatej wody.
Gorzko się roześmiała i wróciła do siebie. Patrick, jej mate, zawsze taki był.
Jak mogła zapomnieć, że zawsze był dla niej tak oziębły? Przecież uprzejmość Patricka nigdy nie była dla niej przeznaczona.
To nie była uprzejmość, ale uśmiech demona.
"Nie zabiłam Gabriele..." Gloria próbowała się wyjaśnić.
"Tak, nie zabiłaś jej własnymi rękami. Ale zapłaciłaś tym wędrowcom, żeby ją zgwałcić".
Patrick nie dał jej możliwości, żeby się bronić, gdy stał się poirytowany.
Rozerwał koszulę Glorii.
"Co robisz?"
Krzycząc, Gloria została wyrzucona z samochodu i upadła na ziemię.
Patrickowy chłodny głos doszedł do jej uszu.
"W imieniu Boskiej Humory, Ja, Patrick Hammond, Alfa Black Thorn Pack, odrzucam Glorię Carter jako swojego mate'a."
Gloria podniosła głowę i spojrzała w samochód z niedowierzaniem.
"Patrick! Nie możesz mnie odrzucić. Nie wiesz, jak bardzo cię kocham! Proszę, pozwól mi się wyjaśnić... Proszę..."
"Pani Carter, być może rozważę wysłuchanie Pani, jeśli..." Patrick spojrzał na nią obojętnie.
Rzucił na nią spojrzenie i powiedział: "Jeśli zostanie Pani na placu w deszczu do rana. Wtedy, być może, dam Pani szansę".
Przesuń w górę, aby kontynuować
Patrick zamknął drzwi po tym jak to powiedział.
Wyrzucił chusteczkę, którą właśnie użył, zanim zamknął drzwi. Spadła przed Glorią, nasączając się deszczem.
Gloria podniosła ją i ścisnęła w dłoni.
Samochód ruszył i wjechał na teren posiadłości Alpha w Black Thorn Pack.
Następnie, żelazne bramy posiadłości zamknęły się przed Glorią.
Twarz Glorii pozbawiona była koloru, gdy wpatrywała się w zamknięte bramy.
Gloria była w agonii, odkąd jej towarzysz właśnie ją odrzucił.
Pozostała aura Alpha wciąż się trzymała, dusząc ją.
Patrick był jej towarzyszem. Jednak czuła nienawiść z jego aury i wolałby, żeby Gloria umarła zamiast Gabrielle.
Wilczak Glorii zawołał w jej głowie: "Potrzebujemy Patricka. Pochodź do niego i zrzeknij się dumy. Do diabła, Gloria, błagaj o jego przebaczenie!"
W końcu Gloria podniosła głowę. Skierowała się w stronę placu, zdeterminowana.
Stanęła na środku placu, ignorując zimny deszcz.
Zacisnęła usta uparcie.
Jako córka Alphy z Silver Spring Pack, Gloria miała swój honor.
"Nie potrzebuję jego przebaczenia, nie zrobiłam nic złego" - powiedziała Gloria wilczakowi, ignorując jego przekleństwa.
Gabrielle była jej przyjaciółką. Gloria chciała tylko kilka minut, żeby wszystko wyjaśnić Patrickowi.
Koszula Glorii była podarta i ledwo przykrywała jej ciało.
Skrzyżowała ręce na piersi, nadal trzymając prostą sylwetkę. Zawsze dumnie trzymała głowę wysoko, gdyż była córką Alphy.
Gloria upierała się i stała uparcie na placu, tylko dla szansy wyjaśnienia siebie.
Była niewinna i nie chciała przyjąć winy.
Ale czy dostanie szansę?
Czy ktokolwiek uwierzy w to co ma do powiedzenia?
Deszcz jeszcze bardziej przybierał na sile i padał przez całą noc.
Padał aż do następnego ranka. Gloria stała tam. Deszcz przemoczył jej ubrania, a ona stała tam całą noc.
Plac był martwi. W końcu pojawiła się jakaś osoba.
Damon wyszedł z posiadłości Patricka pod czarnym parasolem, jego włosy były brązowe.
Żelazne bramy wydały skrzypiący dźwięk i powoli się otworzyły.
Gloria usłyszała ten dźwięk i spróbowała podnieść głowę. Spojrzała na Damona stojącego przed żelaznymi bramami i wymusiła uśmiech.
"Pani Carter, Alpha Patrick kazał pani opuścić Black Thorn Pack."
Damon starannie uczesał włosy, więc nawet w deszczowy dzień wyglądały schludnie, tak jak te starannie przycięte drzewa w ogrodzie Patricka.
Damon rzucił Glorii kawałek odzieży.
Gloria zadrżała, zakładając ubranie mokrymi rękami.
Jej wargi wyglądały blado. Jej głos był ochrypły, ale stanowczy. "Chcę go zobaczyć."
Damon powtórzył słowa Patricka, nawet nie podnosząc głowy. "Pani Carter, Alpha Patrick powiedział, że pani obecność zniszczyła tu widok. Nie chciał również, żeby pani zepsuła mu humor."
Gloria nigdy nie okazała żadnych oznak strachu po incydencie. Ale trudno było jej już tak dłużej.
Drżały jej ramiona, które ją wydawały.
Gloria zamknęła oczy, pozwoliła deszczowi zmyć łzy.
Gloria otworzyła oczy, gdy Damon patrzył na nią obojętną miną. Uniosła głowę i powiedziała: "Damon, uwierz mi, nie wysłałam tych wandali, żeby skrzywdzili Gabrielę, i nie przyjmę winy."
Gloria wyartykułowała każde słowo, choć była wyczerpana.
Chwilę może pochyliła głowę, ale była dumna kobietą.
Damon zmarszczył brwi, wreszcie odpowiadał czymś innym niż pogarda.
Patrzył na Glorię z nienawiścią i powiedział: "Gabriela to moja młodsza siostra. Zawsze była słodką dziewczynką. Nigdy nie była w pubie i nigdy nie wchodziła sama do Cienistego Lasu. A jednak, została znaleziona zgwałcona i zamordowana po drugiej stronie lasu, gdzie grasowali wandale.
"Pani Carter, sprawdziliśmy telefon Gabrieli. Przed incydentem zadzwoniła do pani i wysłała pani wiadomość. Napisała: 'Dotarłam. Gdzie jesteś, Gloria?' "
Oczy Damona wypełniła nienawiść, gdy patrzył na Glorię.
Kontynuował: "Pani Carter, zamordowała pani kogoś, a ta osoba była moją siostrą! Ona nie żyje, a ty jesteś tutaj próbując się za to wymigać! Utrapiłaś Alpha Patricka. Ale on wybrał Gabrielle, nie ciebie. Byłaś zazdrosna o Gabrielę i dlatego chciałaś, żeby zniknęła. Obrzydzasz mnie!"
Gloria była bezsilna. Gabriela była młodszą siostrą Damona i dziewczyną Patricka.
Co do Glorii, była towarzyszką Patricka, która nigdy nie została uznana.
Gabriela nie żyła, a Patrick nienawidził Glorii do szpiku kości.
"Pani Carter, powinna się pani stąd wynieść" - powiedział Damon. "O, prawie zapomniałem, Alpha Patrick przekazał mi kilka słów do pani."
Gloria odwróciła się do Damona.
"Alpha Patrick powiedział: 'To powinnaś była byłaś ty'."
Ciało Glorii trzęsło się niekontrolowanie, a ostry ból przeszył jej serce.
Damon odwrócił się i wyprostował swoje ciało. Jego sztywna twarz wyglądała obojętnie i okrutnie.
Nienawidził Glorii, bo to ona zabiła Gabrielę.
Gloria drżała wewnętrznie, próbując wstać.
Jej nogi były zdrętwiałe, więc upadła na ziemię. Śmiała się z siebie, gdy słowa Patricka rozbrzmiewały w jej głowie. "To powinnaś byłaś ty."
Rzeczywiście, to coś, co powiedziałby Patrick.
Gloria gorzko się uśmiechnęła. "Gabriela, jesteś martwa, a ja stałam się mordercą."
Patrick był wysokim i smukłym mężczyzną. Ubrany w czarną piżamę, stał na drugim piętrze willi.
Był na bosaka przed podłogowymi oknami, wpatrując się w Glorię w deszczu z ukwieconymi oczami.
"Alpha Patrick, przekazałem pani słowa Pani Carter." Damon wrócił do posiadłości po wyproszeniu Glorii. Stał spokojnie w drzwiach sypialni.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Patrick potrząsnął kieliszkiem z winem w swojej dłoni. Na słowa Damona odwrócił swój wzrok od Glorii.
Wydał kolejne polecenie: "Powiadom Alfa watahy Silver Spring, że musi wybrać między Glorią a swoją watahą. Jeśli chce utrzymać watahę nietkniętą, Gloria musi odejść."
"Tak."
"W takim razie powiedz także uniwersytetowi wilkołaków, żeby anulowali stopień Glorii. Tak, żeby nie mogła znaleźć porządnej pracy w społeczeństwie ludzkim. Będzie zatrudniona z dyplomem szkoły średniej."
"Tak."
"I," powiedział Patrick chłodno, "wyślij ją do więzienia dla wilkołaków."
Damon był wstrząśnięty jego słowami. Podniósł głowę i powiedział, "Alfie Patrick?"
"Ona zabiła naszych ludzi, więc wyślę ją do więzienia dla wilkołaków na trzy lata. Beta Damone, czy nie zgadzasz się ze mną?"
Patrick zadecydował, że Gloria zostanie wysłana do więzienia na trzy lata.
Choć dowody w tym momencie nie były wystarczające, by udowodnić Glorii winę, Patrick wierzył, że to ona zabiła Gabrielle.
"Nie, Alfie Patrick, zrobiłeś właściwą rzecz. Dziękuję." Oczy Damona nagle zaczęły czerwienić się, a zaczął płakać. "Gdyby nie ty, Gloria nie zostałaby ukarana za to, co zrobiła Gabrielle. Ona jest z innej watahy, więc nie ma nic, co mogę zrobić w jej sprawie."
Patrick odwrócił się w kierunku okna od podłogi do sufitu. Jego oczy stonowały się, gdy oglądał, jak Gloria znika za rogiem drogi.
Uchwycił kieliszek z winem swoimi smukłymi palcami i wypił resztę wina.
"Becie Damone, robię to nie dlatego, że Gabrielle jest twoją siostrą, ale dlatego, że Gabrielle to kobieta, którą kocham," powiedział Patrick powoli.
Gloria, przemoczona i zmęczona, wróciła do watahy Silver Spring.
Jednak nie udało jej się przekroczyć granicy, ponieważ otrzymali polecenie od Patricka.
Alfie watahy Silver Spring bał się Patricka.
W rezultacie Gloria została wydana z watahy Silver Spring. Stanęła na granicy i patrzyła, jak patrolujący wilkołaki odchodzą.
Gloria nie spotkała swoich rodziców, Alfy i Lunny watahy Silver Spring.
Gloria zostanie teraz wędrowcem.
Nie rozumiała, dlaczego tak się bali Patricka.
Gloria śmiała się z siebie i odwróciła wzrok. Granica, która oddzielała ją od watahy Silver Spring, stała się odcięciem od jej dawnego życia.
Gloria nie mogła opisać swoich uczuć słowami. Kiedy się odwróciła, została zatrzymana przez dwóch wilkołaków w mundurach. "Panno Carter, podejrzewamy, że miała pani coś wspólnego ze śmiercią Gabrielle. Musi pani teraz pójść z nami."
W wilkołaczym sądzie Gloria milczała i słuchała dyskusji Starszych. W końcu zdecydowali o ukaraniu jej.
Przed wysłaniem jej do więzienia dla wilkołaków, Gloria zobaczyła Patricka.
Patrick stał na wejściu do rady wilkołaków, czekając na nią.
Patrick prychnął. "Gloria, teraz żałujesz, że zabiłaś Gabrielę?"
Gloria potrząsnęła głową i stanowczo powiedziała: "Nie zabiłam Gabrieli."
Patrick powoli zbliżył się do Glorii, a jego potężna aura jako Alfa odstraszała.
Chociaż Gloria była córką Alfy watahy Silver Spring, w tym momencie była tylko wędrowcem i nie mogła także wytrzymać tak potężnej aury.
Kazała sobie nie bać, że jest niewinna i nie popełniła żadnego przestępstwa.
Zdeterminowana podniosła swoją delikatną twarz. Próbowała zachować spokój, ale jej drżące ramiona dały jej znać. Nic z tego nie uciekło przed oczami Patricka.
Był zaskoczony i zastanawiał się, 'Ona nadal nie zrezygnuje ze swojego dostojeństwa.
Jakiż dostojeństwo? Teraz jest tylko wędrowcem.'
Niedługo później Patrick zrozumiał.
Gloria zawsze była dumna.
Patrick chwycił delikatną brodę Glorii.
"Puść mnie! Boli mnie!"
Dłoń Patricka była jak para szczypiec, jakby próbował zmiażdżyć jej szczękę. W oczy Glorii napłynęły gorzkie łzy.
Patrick jednak nie okazał litości i uderzył ją jeszcze mocniej. "Kto by pomyślał o złym sercu skrytym za tak piękną twarzą?"
"Nie zrobiłam tego!" Gloria przycisnęła wargę i jej twarz stała się blada z bólu. "Nie możesz mnie tak po prostu wysłać do więzienia. Nie ma żadnych dowodów."
"Tak, mogę." Patrick szydził. "Panno Carter, mam nadzieję, że będziecie się dobrze bawić w więzieniu dla wilkołaków."
Patrick puścił Glorię i spojrzał na nią.
"Nie możesz mi tego zrobić. Jestem twoim mate. Jestem przyszłą Luną Black Thorn Pack. Taką jest wola Bogini Księżyca."
Gloria spojrzała na Patricka.
Jej słowa rozwścieczyły Patricka. Spojrzał na nią z wściekłością i powiedział: "Nie zasługujesz, by być moim mate!"
Glorii zabił serce.
Rozpłynęła się w łzach, ale jej dumie nie pozwoliła na okazanie emocji. Kontynuowała: "To jest wola Bogini Księżyca, i nie możesz tego zmienić. Wataha osłabnie, jeśli jej Luna będzie zbyt długo nieobecna".
"Naprawdę?" Patrick powiedział chłodno, "Ja, Patrick Hammond, Alfa wilka Black Thorn, odrzucam cię, Glorio Carter, jako swojego matea."
Gloria patrzyła na Patricka z szokiem. Poczuła, jak jej serce się rozpada, a jej wilk wył.
Ból przytłoczył Glorię niemal natychmiast. Oparła rękę na sercu i szukała desperackiego spojrzenia.
Niemniej jednak, nie odrzuciła Patricka, ponieważ nie chciała, żeby więź między nimi znikła.
Ale musiałaby znosić ból odrzucenia przez swego matea.
Gloria nie rozumiała, dlaczego Patrick musiał jej odmówić.
Czy to przez Gabrielle?
Ale ona nigdy nie skrzywdziła Gabrielle.
Przesuń w górę, aby kontynuować