passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Virgin Luna Bride - Rozdział #8 - autor Nina Soelian

Virgin Luna Bride

/

Rozdział 8

Rozdział 7

Byłam przykuta do kamiennego ołtarza, srebrne kajdany paliły moje nadgarstki i kostki. Komnata była ciemna, rozświetlona jedynie migoczącym światłem pochodni, które rzucało tańczące cienie na ściany.

"Uciekłaś ode mnie." Głos Hectora dobiegł z ciemności, szorstki od ledwo powstrzymywanej furii.

Próbowałam mówić, ale moje gardło było surowe, obolałe.

Wyszedł na światło i wstrzymałam oddech. Był bez koszuli, jego potężna klatka piersiowa pokryta bliznami i lśniąca od potu. Jego oczy płonęły srebrnym ogniem, dzikie i zdesperowane.

"Myślałaś, że możesz się ukryć? Że cię nie znajdę?" Podszedł bliżej i mogłam dostrzec szaleństwo czające się za jego pięknem. "Jesteś moja, Lyssiro. Byłaś moja od momentu, gdy włamałaś się do tej wieży."

"Proszę," zdołałam wyszeptać.

"Proszę co?" Jego dłoń przesunęła się po moim nagim udzie, zostawiając ogniste ślady. "Żebym cię wypuścił? Żebym przestał pragnąć cię tak mocno, że mnie to zabija?" Jego śmiech był złamany, wykrzywiony. "Jest na to za późno, mały wilczku. Za późno dla nas obojga."

Jego usta gwałtownie opadły na moje, agresywne i zdesperowane.

Czułam krew - jego czy moją, nie mogłam stwierdzić. Jego ręce błądziły po moim ciele z miażdżącą intensywnością, zawłaszczając każdy cal skóry.

"Nie możesz mnie opuścić," warknął przy mojej szyi. "Nie kiedy jesteś jedyną rzeczą, która utrzymuje mnie przy zdrowych zmysłach. Nie kiedy straciłem już wszystko inne."

"Hector, przestań-"

"Nie." Jego zęby drasnęły mój puls. "Chciałaś potwora, prawda? Niebezpiecznego Cichego Dziedzica, o którym wszyscy szepczą? Więc proszę, oto jestem."

Jego dłoń zacisnęła się na moich włosach, odchylając moją głowę, by odsłonić szyję. "Zamierzam cię naznaczyć. Zawłaszczyć. Pieprzyć, aż zapomnisz własne imię i będziesz pamiętać tylko moje."

"Nie chcę tego-"

"Kłamczucha." Jego wolna ręka odnalazła moje centrum, gładząc wilgoć, której nie mogłam zaprzeczyć. "Twoje ciało wie, czego chce, nawet jeśli twój umysł z tym walczy. Jesteś mokra dla mnie, mały wilczku. Zdesperowana."

"Nie-"

"Tak." Jego palce krążyły wokół mojej łechtaczki z szaloną precyzją. "Powiedz moje imię. Błagaj mnie, żebym cię wziął."

"Nigdy."

Jego oczy błysnęły gniewem i czymś mroczniejszym. "W takim razie cię zmuszę."

Obudziłam się z jękiem, moje ciało było zlane potem i drżało z potrzeby mimo horroru snu. Moje łono pulsowało niespełnionym pragnieniem, a wstyd palił mnie przez zdradę mojego ciała.

Sen wydawał się zbyt realny, zbyt żywy. Jakby gdzieś w ciemności Hector Veylor śnił tę samą pokręconą fantazję.

A najstraszniejszą częścią nie była przemoc ani zawłaszczenie.

To było to, jak bardzo tego pragnęłam.

* * *

Próba Fizycznego Wiązania była koszmarem przebranym za ceremonię.

Arena została przekształcona w coś, co wyglądało jak pokręcony ślubny ołtarz.

Dwadzieścia ozdobnych piedestałów ustawionych w okrąg, każdy zwieńczony srebrnymi kajdanami, które złowrogo lśniły w świetle pochodni. Wilczyce stały obok przydzielonych im platform, ich twarze wyrażały emocje od przerażenia przez rezygnację po absolutną furię.

Ja zdecydowanie należałam do tej ostatniej kategorii.

"Panie, proszę zająć pozycje," ogłosił Mistrz Prób z chorobliwą wesołością.

Był to tęgi mężczyzna o martwych oczach, który mówił o wymuszonym wiązaniu, jakby to było przyjęcie herbaciane. "Pamiętajcie, to święty rytuał. Jesteście tu, by służyć waszym przyszłym Alfom."

"Służyć moją dupą," mruknęła Cressa z platformy obok mojej.

Wcześniej była jedną z chichrających się, ale rzeczywistość sytuacji szybko ją otrzeźwiła.

"Dosłownie, prawdopodobnie," odpowiedziałam szeptem, otrzymując ostre spojrzenie od jednego z asystentów.

Pozostali kandydaci weszli na arenę jak zdobywczy wojownicy.

Darius Blackthorne wkroczył pierwszy, z arogancko wypiętą piersią. Marcus Sonwood podążał za nim, wyglądając na wyrachowanego i zimnego. Dwóch innych, których ledwo rozpoznawałam, zamykało pochód.

A potem wszedł Hector.

Wstrzymałam oddech mimo wszystko. Poruszał się jak płynny cień, cichy i drapieżny. Jego srebrne oczy omiotły arenę, przyjmując układ z wyraźnym obrzydzeniem.

Kiedy jego wzrok odnalazł mój, coś przemknęło przez jego twarz - gniew, determinacja, coś innego, czego nie potrafiłam nazwać.

"Panowie!" Mistrz Prób klasnął w dłonie. "Dziś macie okazję zawłaszczyć wybraną partnerkę poprzez święte wiązanie. Każda z pań zostanie przypięta do swojej platformy. Będziecie mieli trzydzieści minut na wywołanie więzi przez dotyk, zapach lub dominację. Sukces oznacza natychmiastowe zawłaszczenie i wycofanie się z Gier jako związana para."

Mój żołądek się przewrócił. Wokół kręgu inne wilczyce były już przypinane srebrnymi kajdanami. Metal będzie palił skórę zmiennokształtnych, utrzymując nas słabe i uległe.

"To barbarzyńskie," powiedziałam wystarczająco głośno, by wszyscy usłyszeli.

Uśmiech Mistrza Prób ani drgnął. "Panno Fowler, proszę zająć pozycję."

"Nie."

Słowo zabrzmiało w arenie jak dzwon. Rozmowy ustały. Głowy się odwróciły. Wyraz twarzy Mistrza Prób pociemniał.

"Słucham?"

"Powiedziałam nie. Nie dam się przykuć jak bydło dla waszej rozrywki."

"Zasady wyraźnie stanowią-"

"Zasady są gówno warte." Skrzyżowałam ramiona, stanęłam pewnie. "Chcecie testować więzi? W porządku. Testujcie je bez zamieniania nas w bezbronne bydło."

Szemranie przeszło przez tłum. Niektórzy z aprobatą, inni zgorszeni. Widziałam, jak kilka innych wilczyc prostuje się, ośmielonych moim sprzeciwem.

"Podoba mi się jej duch." Darius wystąpił naprzód, jego oczy błyszczały zainteresowaniem. "Nie martw się, kochanie, złamię cię delikatnie."

Niedbałe okrucieństwo w jego głosie sprawiło, że skóra mi ścierpła. "Dotknij mnie, a stracisz rękę, Blackthorne."

"Zawzięta," zaśmiał się, bogato i protekcjonalnie. "W porządku, lubię wyzwania."

"To nie jest wyzwanie," głos Hectora przeciął arenę jak ostrze. "To napaść z oficjalną sankcją."

Wszystkie oczy zwróciły się ku niemu. Cichy Dziedzic rzadko się odzywał, a kiedy to robił, ludzie słuchali. Jego srebrne spojrzenie było utkwione w Mistrzu Prób z niewątpliwą pogardą.

"Tradycja trwa od wieków-" zaczął Mistrz Prób.

"Tradycja zbudowana na strachu i kontroli." Głos Hectora pozostał spokojny, ale widziałam napięcie w jego ramionach. "Niezbyt święta, prawda?"

"Lordzie Veylor, jeśli czuje się pan niekomfortowo z przebiegiem wydarzenia, może się pan wycofać-"

"Nie wycofuję się." Oczy Hectora odnalazły moje przez arenę. "Ale nie będę uczestniczył w gwałcie przebranym za rytuał."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 8

Słowo 'gwałt' spadło jak bomba. Przez tłum przeszły westchnienia. Twarz Mistrza Prób poczerwieniała z oburzenia.

"Jak śmiesz—"

"Jak śmiem co? Mówić prawdę?" Hector podszedł bliżej mojej platformy, jego obecność sprawiła, że cała arena wydawała się mniejsza. "Więź wymuszona przez przymus i strach nie jest więzią. To własność."

Moje serce waliło o żebra. To był Hector Veylor—mężczyzna, o którym fantazjowałam, którego się bałam, którego próbowałam zrozumieć. I bronił mnie przed wszystkimi, ryzykując swoją pozycję dla zasady.

"Zasady to zasady," odezwał się Marcus Sonwood, jego głos gładki jak jedwab. "Wszyscy zgodziliśmy się uczestniczyć na tych warunkach."

"Zgodziłem się walczyć o partnerkę," odpowiedział Hector, nie patrząc na niego. "Nie na napaść."

"Więc jak proponujesz, żebyśmy postąpili?" Głos Mistrza Prób ociekał ledwo powstrzymaną furią.

Oczy Hectora nie opuszczały moich. "Zapytamy."

"Zapytamy?"

"Zgoda." To słowo niosło ze sobą ciężar, autorytet. "Pytamy wybraną wilczycę, czy zgadza się na dotyk. Jeśli powie 'tak', kontynuujemy. Jeśli powie 'nie', szanujemy ten wybór."

"To niweczy cały cel," prychnął Darius. "Połowa tych suk powiedziałaby 'nie' tylko po to, żeby być trudnymi."

"Może po prostu nie są przeznaczone, by być twoją partnerką," warknęłam, zanim zdążyłam się powstrzymać.

Jego twarz pociemniała. "Lepiej uważaj na język, mała wilczyco. Kiedy cię oznaczę—"

"Nie zrobisz tego." Głos Hectora przeciął groźbę Dariusa jak miecz przez jedwab. "W ogóle jej nie dotkniesz."

Arena zamilkła. Nawet Mistrz Prób wydawał się oszołomiony cichym autorytetem w słowach Hectora.

"Lordzie Veylor, panna Fowler nie jest wyłącznie—"

"Dla mnie jest." Hector wszedł na platformę obok mnie, tak blisko, że czułam bijące od jego ciała ciepło. "A ja się nie dzielę."

Mój puls przyspieszył. Zaborczość w jego głosie, nonszalancki sposób, w jaki oznajmił swoje prawo do mnie przed wszystkimi—powinno mnie to zezłościć. Zamiast tego poczułam coś, czego nigdy wcześniej nie doświadczyłam.

Bezpieczeństwo. Ochronę.

"To wysoce nietypowe," wyjąkał Mistrz Prób.

"Tak samo jak przykuwanie kobiet łańcuchami dla męskiej rozrywki," odparowałam, odnajdując swój głos. "Ale tak to właśnie wygląda."

Usta Hectora drgnęły w czymś, co mogło być aprobatą. Odwrócił się, by spojrzeć mi prosto w oczy, jego srebrne tęczówki intensywne, ale nie groźne.

"Lyssiro." Moje imię na jego ustach wywołało dreszcze wzdłuż kręgosłupa. "Zamierzam cię o coś zapytać i chcę, żebyś odpowiedziała szczerze. Nie ze względu na tłum, nie ze względu na Igrzyska, ale dlatego, że tego naprawdę chcesz."

Arena wstrzymała oddech. Czułam na sobie dziesiątki spojrzeń, ale wszystkie jakby się rozpłynęły.

Był tylko Hector, tylko te oszałamiające srebrne oczy i cicha siła w jego głosie.

"Pozwolisz mi się dotknąć?" zapytał głosem na tyle cichym, że tylko ja mogłam go usłyszeć. "Nie po to, by cię oznaczyć, nie po to, by się związać, ale dlatego, że wybierasz, by mi na to pozwolić?"

Moje gardło się ścisnęło. Wokół nas inni pretendenci już podchodzili do swoich przykutych wilczyc, wykorzystując rozproszenie, by rozpocząć własne próby.

Słyszałam skomlenie Cressy, gdy Marcus Sonwood chwycił jej podbródek, zmuszając ją do spojrzenia na niego.

Ale Hector czekał. Cierpliwie. Nieruchomo. Pozwalając mi wybrać.

"Tak," wyszeptałam.

Uśmiechnął się wtedy, łagodnie i szczerze, zupełnie inaczej niż zimna maska, którą nosił dla wszystkich innych. Powoli, ostrożnie, wyciągnął rękę i wziął moją dłoń.

Kontakt był elektryzujący. W momencie, gdy nasze skóry się zetknęły, ciepło rozlało się w górę mojego ramienia, osiadając gdzieś głęboko w piersi. Nie sztuczne gorąco ceremonii Szału, ale coś naturalnego i właściwego.

"Nikt nie ma prawa cię dotknąć, dopóki nie powiesz 'tak'," wymruczał, jego kciuk kreślił wzory na moich kostkach. "Ani oni. Ani ja. Ani nikt inny."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Virgin Luna Bride

Virgin Luna Bride

30 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

30

Treść

Aa