passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Accidentally Married - Rozdział #3 - autor Bill

Accidentally Married

/

Rozdział 3

Dwa

- Co? - powiedział Xavier, odsuwając telefon od ucha, by spojrzeć na tę dziewczynę. Jak mogła myśleć o poślubieniu go, skoro nic o nim nie wiedziała? - Jesteś z biura matrymonialnego? - zapytał. Jego pytanie wytrąciło Jessicę z równowagi.

- Nie - odpowiedziała, przygryzając wargi. Była pewna, że jej makijaż był już zniszczony przez płacz. Podsłuchana rozmowa sprawiła, że postanowiła wyjść za mąż przed opuszczeniem sądu, a ponieważ ten mężczyzna desperacko potrzebował żony, zdecydowała się podjąć tego zadania.

- Potrzebujesz żony, prawda? - zapytała, pociągając nosem. Płacz sprawił, że nos jej ciekł. - Tak - odpowiedział Xavier. Właśnie zdał sobie sprawę, że ona mogłaby być rozwiązaniem jego problemu.

- Zostałam porzucona w dniu ślubu. Nie chcę cię zanudzać szczegółami, ale widzę, że potrzebujesz żony. Mogłabym nią być - powiedziała. Xavier przyjrzał się jej uważnie. Wyglądała na poczytalną pomimo zniszczonego makijażu.

Przyłożył telefon z powrotem do ucha. - Dopilnuj, żeby odzyskać pieniądze od agencji. Sam sobie poradzę. Do zobaczenia w biurze - powiedział, rozłączając się i chowając telefon do kieszeni.

- Pobierzmy się. Desperacko potrzebuję żony, więc nie mogę być wybredny - powiedział, a ona skinęła głową. W końcu została porzucona, a Burke najwyraźniej nie był gotowy na pojednanie, skoro zablokował jej numer. Zastanawiała się, kiedy ich związek zaczął się psuć i dlaczego ją zdradził.

- Zamierzasz wejść w takim stanie? - zapytał Xavier, wskazując na jej twarz. - Daj mi minutę, żeby poprawić makijaż. Spotkajmy się w środku - odpowiedziała Jessica, odwracając się na pięcie i idąc znaleźć najbliższą toaletę.

Zmycie makijażu zajęło jej mniej czasu, niż myślała. Nie miała narzędzi do poprawienia makijażu, więc zmycie go było najlepszą opcją. Wróciła i zastała Xaviera czekającego na nią. Obejrzała go od stóp do głów i pomyślała, że przynajmniej nie wyjdzie za kogoś odpychającego. Był przynajmniej przyjemny dla oka.

Gdy tylko ją zobaczył, odwrócił się i ruszył w kierunku zarezerwowanego pokoju. Jego majątek pozwolił mu zarezerwować prywatne pomieszczenie. Jessica podążyła za nim i oboje usiedli przed sędzią.

- Bez świadków? - zapytał sędzia, uśmiechając się do Xaviera. Jessica od razu zorientowała się, że Xavier musi być wpływowy, skoro sędzia go znał i był w stanie zarezerwować prywatny pokój. - W takim razie wezwę dwoje ludzi na świadków - dodał, przywołując dwie osoby. Mężczyznę i kobietę. Mężczyzna miał być świadkiem Xaviera, a kobieta - Jessiki.

Proces był krótszy niż myślała i wkrótce była już legalnie zamężna z nieznajomym. - Ogłaszam was mężem i żoną - Jessica mrugnęła kilkakrotnie. Nie mogła uwierzyć, że właśnie wyszła za mąż. W normalnych okolicznościach powinna teraz pocałować męża w usta.

Spoglądając obok na nieznajomego, którym okazał się być Xavier Delgado, wciąż nie mogła uwierzyć, że jest zamężna. - Chcielibyście zrobić zdjęcia? - zapytał jeden ze świadków. - Tak - odpowiedział Xavier, odbierając akt małżeństwa od sędziego.

- Dziękuję za dzisiaj - powiedział do sędziego. - Chodźmy zrobić nasze zdjęcie - powiedział, wstając i wychodząc. Jessica ledwo mogła pojąć, co się dzieje, ale wydawało się, że Xavier pogodził się z faktem, że poślubił nieznajomą. Wyglądał na spokojnego z tym faktem.

Jessica wyszła na zewnątrz i zobaczyła go stojącego przed sądem, trzymającego certyfikat. Podeszła i stanęła blisko niego. - Jeśli robimy zdjęcie, lepiej sprawmy, żeby wyglądało wiarygodnie, że właśnie wzięliśmy ślub - powiedział Xavier.

- Nie zapytałeś, czy zgadzam się na zdjęcie - mruknęła. Wiedziała, że potrzebują zdjęcia, ale jej złamane serce i pochopna decyzja patrzyły jej prosto w twarz. Czy zawsze musiała działać pod wpływem impulsu, gdy stawała w obliczu rzeczy, z którymi ledwo mogła sobie poradzić?

- Potrzebuję tego zdjęcia - powiedział. Jego głos jasno dawał do zrozumienia, że robienie zdjęcia nie podlega negocjacjom. Zgodziła się, w końcu to ona podeszła do niego z propozycją małżeństwa. Równie dobrze mogła zgodzić się na wszystko inne.

Oboje ledwo zdołali wymusić uśmiech na zdjęciu. Jessica ledwo mogła się uśmiechnąć, bo przeszkadzało jej złamane serce, a Xavier nie był przyzwyczajony do uśmiechania się, więc też miał z tym trudności. Fotograf musiał zrobić więcej zdjęć niż zwykle, żeby uchwycić jedno, na którym uśmiechy wyglądały szczerze.

Zrobiono kilka kopii pozostałych zdjęć, a Xavier podał adres email do przesłania wersji cyfrowych. Powiedziano im, że odbitki będą oprawione i gotowe w następnym tygodniu, więc będą mogli je wtedy odebrać.

- Trzymaj to - powiedział Xavier, dając certyfikat Jessice. Przeczytała go kilka razy. Widniało na nim jej pełne imię - Jessica Penelope Joshua, i była zamężna z Xavierem Johnem Delgado.

- Chodźmy - powiedział Xavier, idąc w kierunku parkingu. - Dokąd? - zapytała Jessica, doganiając go. - Do mojego dziadka - odpowiedział Xavier. Nie lubił za dużo mówić. Ale skoro właśnie się ożenił, wiedział, że będzie miała mnóstwo pytań, więc starał się odpowiadać tylko wtedy, gdy pytała.

- Dlaczego? - zapytała. - Właśnie wzięliśmy ślub i chcę cię przedstawić mojemu dziadkowi - powiedział łagodnie Xavier. Już wypowiadał zbyt wiele słów i nie podobało mu się to.

- Och - odpowiedziała Jessica. Xavier zatrzymał się przed Mercedesem, jednym z nowszych modeli. Nie znała się zbytnio na samochodach, ale mogła stwierdzić, że ten był bardzo drogi. Wyglądał ekskluzywnie i kosztownie.

- Wsiadaj - powiedział Xavier. Wtedy potwierdziły się jej podejrzenia, że jej nowy mąż jest wpływowy i bogaty. Powinna się cieszyć, że trafiła na przystojnego, bogatego młodego mężczyznę, ale jej złamane serce nie pozwalało jej na radość.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Trzy

Xavier był przyzwyczajony do jazdy w ciszy, ale musiał wtajemniczyć ją w pewne sekrety. "Jak już wcześniej słyszałaś, nazywam się Xavier Delgado" zaczął Xavier. Jessica została wyrwana z zamyślenia jego głosem. Odwróciła się, by wysłuchać wszystkiego, co miał do powiedzenia. Skoro potrzebował żony, musiała być za tym jakaś historia.

"Mój dziadek jest chory i leży w szpitalu, ciągle naciskał na mnie, żebym się ożenił. Miałem poślubić dziewczynę z agencji matrymonialnej, ale nie pojawiła się, więc ożeniłem się z tobą. Powiedziałem dziadkowi, że spotykamy się od roku i dlatego wzięliśmy ślub."

"Rozumiem" odpowiedziała Jessica. "Czym się zajmujesz?" zapytał Xavier, widząc jej reakcję. "Jestem zastępcą szefa kuchni w restauracji L'Verine" odpowiedziała Jessica. Xavier znał to miejsce, jadał tam kilka razy. Zastanawiał się, czy go widziała.

Przeszło mu przez myśl, że mogła się do niego celowo zbliżyć, wiedząc, że jest bogaty, ale nie zaprzątał sobie tym głowy. Wiedział, że po roku zakończą to polubownym rozwodem. Nawet jeśli jego dziadek będzie wtedy jeszcze żył, łatwiej będzie mu wytłumaczyć powody rozwodu.

"Ale powiesz mojemu dziadkowi, że obecnie robisz doktorat" powiedział. "A ty czym się zajmujesz?" zapytała Jessica. Xavier zastanawiał się, czy mówiła prawdę, czy udawała, że go nie zna. "Nie znasz mnie?" zapytał.

Chociaż był małomówny, zawsze był ciekawski i dbał o zaspokojenie swojej ciekawości, co czyniło go dobrym słuchaczem. "Jesteś celebrytą?" zapytała. "Nawet gdybyś był, nie wiedziałabym o tym. Ledwo mam czas, żeby zarobić na życie, więc prawie nie wiem, co się dzieje dookoła" przyznała Jessica.

Była beznadziejna, jeśli chodziło o zwracanie uwagi na otoczenie. Z trudem rozróżniała celebrytów, zasypiała podczas oglądania filmów i słuchała tylko starej muzyki. Nowe piosenki słyszała tylko w autobusie lub taksówce.

"Nie, nie jestem" odpowiedział Xavier. To był pierwszy raz, kiedy spotkał dziewczynę, która go nie rozpoznała. Myślał, że wszystkie go znają i śledzą jego zdjęcia w magazynach biznesowych i modowych. W końcu był ikoną w obu światach.

"Pracuję w Braxton Industries" powiedział. "W której?" zapytała z entuzjazmem. Jedynym powodem, dla którego znała Braxton, było to, że aplikowała tam na stanowisko zastępcy szefa kuchni w ich hotelu. Nigdy jej nie przyjęli, ale składała podanie każdego roku, pracując jednocześnie w L'Verine.

"We wszystkich" odpowiedział Xavier. Z jakiegoś dziwnego powodu odpowiedź Xaviera rozśmieszyła ją. Cóż, od rana prawie się nie śmiała. Musiała przyznać, że potrafił ją rozbawić.

"Co znaczy we wszystkich?" zapytała, ocierając łzę rozbawienia. "Jestem wnukiem prezesa" odpowiedział Xavier nonszalancko. "Co?" zapytała Jessica, a jej oczy rozszerzyły się maksymalnie. "Jestem dziedzicem Braxton Industries" powtórzył.

Musiał przyznać, że dziś miał wyjątkowo dużo cierpliwości. Odpowiadał na wszystkie jej pytania bez zdenerwowania. "Co?" Jessica zapytała ponownie. Czy właśnie legalnie związała się z miliarderem?

"Czy jest coś jeszcze, co powinnam wiedzieć przed spotkaniem z twoim dziadkiem?" zapytała Jessica, gdy wjeżdżali na parking szpitala. "Jest zawsze zmęczony z powodu raka wątroby, więc prawie nie może mówić. Dziś tylko go przywitamy i to wszystko" odpowiedział.

Xavier miał nadzieję, że dotarcie do sali szpitalnej pozwoli mu w końcu przestać mówić. "W porządku" powiedziała Jessica, wyciągając małe lusterko z torebki. Sprawdziła swój wygląd i ćwiczyła uśmiech. Jeśli mieli udawać parę, musiała przekonująco pokazać, że jest szczęśliwa będąc żoną nieznajomego.

Xavier przyglądał się jej, gdy to robiła. Było w niej coś bardzo wyjątkowego. Otaczała ją aura, której nie potrafił wytłumaczyć. "Idziemy?" zapytał Xavier, odpinając pas i otwierając drzwi. Jessica zrobiła to samo i oboje wysiedli.

"Oto obrączka. Mam nadzieję, że pasuje" powiedział Xavier, wyciągając dwie obrączki z kieszeni. Jedna miała diamentową główkę osadzoną w złotej obrączce, druga miała małe diamenty osadzone również w złotej obrączce. Jessica wzięła pierścionek i założyła go. Nie mogła uwierzyć, że nosi diamentowy pierścionek.

Najlepsze, co mógłby jej dać Burke, to nierdzewna obrączka pomalowana na złoto, ale mimo to jej serce wciąż za nim tęskniło. Pierścionek pasował idealnie, jakby zmierzono jej palce. "Trzymaj się blisko" powiedział Xavier.

Dla Jessiki Xavier brzmiał zimno, ale można było wyczuć w jego głosie troskę i ciepło. Wierzyła, że przyjmował zimną i obojętną postawę, by trzymać ludzi na dystans. To było oczywiste. Chociaż nie śledziła bieżących wydarzeń, nie było w Chiachester City nikogo, kto nie wiedziałby o brutalnej śmierci jego rodziców.

Niektórzy nawet sądzili, że zostali celowo zabici, ale policyjne śledztwo uznało to za wypadek, gdy złapano pijanego kierowcę ciężarówki. Sprawca został oskarżony o spowodowanie wypadku i ucieczkę z miejsca zdarzenia, skazany na rok więzienia i później wypuszczony.

Xavier musiał przyjmować taką postawę, by chronić się przed wpuszczeniem kogoś do swojego życia i kolejną stratą. Teraz miał stracić dziadka, jedyną osobę, która mu została.

"Zastanawiałem się, co ci tak długo zajęło" powiedział Dawson. Oczekiwał, że wnuk przyjdzie wcześniej, skoro obiecał przyprowadzić żonę. "Był mały problem w sądzie" odpowiedział Xavier.

Dawson spodziewał się, że Xavier pojawi się z wymówką, dlaczego nie ma żony, ale ku jego zaskoczeniu przyszedł z małżonką. Zastanawiał się, skąd Xavier wziął żonę. Wiedział na pewno, że nie miał dziewczyny, jak zawsze twierdził. Pozwalał mu na to kłamstwo, bo rozumiał trudności wnuka z wpuszczaniem nowych osób do swojego życia.

A teraz była tu dziewczyna towarzysząca mu. Zastanawiał się, skąd się wzięła i czy okaże się dobrą partią dla jego wnuka. Planował zostawić go pod opieką dobrej osoby. Miłość miała przyjść później.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Cztery

"Kto to jest" zapytał Dawson, wskazując na Jessicę. "To Jessica, moja żona" powiedział Xavier, biorąc Jessicę za rękę i wysuwając ją do przodu.

Jessica podeszła bliżej i spojrzała na dziadka. Wyglądał zdrowiej niż się spodziewała. Czy Xavier był pewien, że jego dziadek miał raka wątroby w ostatnim stadium?

"Dzień dobry, panie Delgado" powiedziała Jessica, lekko się kłaniając. Jak mogła kiedykolwiek pomyśleć, że stanie przed self-made miliarderem, nie mówiąc już o rozmowie z nim? Czuła, jak pocą jej się stopy w butach.

"Dzień dobry, Jessico" powiedział Dawson z uśmiechem. Z jakiegoś nieznanego powodu polubił Jessicę. "Proszę mów mi Dawson" dodał.

"Och, mogę?" zapytała Jessica nieco przestraszona. Dawson mógł zauważyć, że Jessica nie czuje się zbyt komfortowo. "Czy Xavier powiedział ci dopiero dziś rano, że jest Delgado?" zapytał Dawson ku zaskoczeniu Jessiki.

"....hmm..." wyjąkała, nie wiedząc co powiedzieć. "Tato" powiedział Xavier. "Po prostu pytam twoją uroczą żonę, dlaczego czuje się tak nieswojo" powiedział Dawson.

"Nie czuję się nieswojo" powiedziała Jessica. Nie chciała być powodem, dla którego Xavier zostanie przyłapany, ale nie była profesjonalną aktorką ani dobrą kłamczynią.

"Zrelaksuj się" szepnął Xavier do jej ucha. Poczuła gorący oddech na swoim uchu i zadrżała.

"Usiądź" powiedział Dawson, wskazując na krzesło przy łóżku obok niego. Jessica wskazała na siebie, a Dawson kiwnął głową. Jessica zajęła miejsce przy jego łóżku.

"Cieszę się, że zgodziłaś się wyjść za mojego zrzędliwego wnuka" powiedział Dawson. "Tato" powiedział Xavier. Jego głos brzmiał jak ostrzeżenie.

"Jestem pewien, że z czasem polubisz go bardziej" kontynuował Dawson, ignorując Xaviera, który teraz ciężko oddychał, mamrocząc skargi pod nosem.

"Proszę, zaopiekuj się nim" powiedział Dawson. Jessica mogła poczuć miłość promieniującą od dziadka do wnuka. "W głębi duszy wciąż jest dzieckiem" dodał szeptem.

"Zrobię to" powiedziała Jessica. Nie wiedziała, kiedy te słowa wymknęły się z jej ust, ale widząc miłość dziadka i stan, w jakim się znajdował, po prostu chciała coś dla niego zrobić.

Jej odpowiedź zszokowała obu mężczyzn. Dawson spodziewał się, że po prostu pominie szczegóły, podczas gdy Xavier zastanawiał się, dlaczego zgadzała się wyświadczać przysługi obcym mężczyznom. Mogli być seryjnymi porywaczami lub mordercami, z tego co wiedziała. A jednak w pełni im ufała i wyświadczała przysługi.

"Pozwólmy nowożeńcom wrócić do swoich spraw" powiedział Dawson żartobliwie. Rumieniec wpełzł na jej twarz. Mimo że nie miała zamiaru spać z tym mężczyzną, słyszenie tego sprawiło, że poczuła się dziwnie.

Byla dziewicą przez cały okres związku z Burkiem. Planowała oddać to jemu za wszelką cenę. Sposobem na to było małżeństwo i dlatego się zgodził.

"Przyjdę się przywitać jutro" powiedziała Jessica wstając. Pomyślała, że może być mu trochę samotno w szpitalu, a ona i tak nic nie robiła, więc może mogłaby go odwiedzić.

"Bardzo bym się z tego cieszył"

Para opuściła salę szpitalną po wymianie uprzejmości i pożegnań. Jessica stwierdziła, że polubiła Dawsona. Był sympatycznym starszym panem. Zaczęła dostrzegać, po kim Xavier odziedziczył wygląd. Jego powściągliwość i chłód, jak przypuszczała, pochodziły od rodziców.

Pojechali do domu, w którym miała zamieszkać. Wiedziała, że nie może wrócić do swojego domu, więc pojechała z nim. Wjechał przez bramę ogromnej posiadłości i zaparkował samochód przed wejściem do domu. Jakiś mężczyzna podszedł odebrać kluczyki, żeby przeparkować samochód. Skulił się z szoku na widok obcej kobiety. Wysiadła i poszła za swoim szefem.

Odkąd tu pracował, nigdy nie widział, żeby Xavier interesował się kobietami. Niektórzy z pracowników domu myśleli nawet, że jest gejem.

"Zbierz personel" powiedział Xavier do kobiety, którą spotkali przy drzwiach. Wyglądała na około czterdzieści lat. "Tak, młody panie" odpowiedziała i weszła do domu.

Jessica uszczypnęła się i była zszokowana, że poczuła ból. Była przekonana, że to sen, bo jak to możliwe, że nagle wyszła za miliardera?

"Chodź ze mną" powiedział Xavier, odwracając się, gdy zauważył, że zatrzymała się w drzwiach. Jessica dokładnie przyjrzała się domowi i była przekonana, że mógłby uchodzić za zamek. Był zbyt majestatyczny i piękny.

Xavier wszedł do salonu i usiadł. Musiał przedstawić swoją żonę personelowi domu. Może i wzięli ślub od pierwszego wejrzenia, nie znając się nawzajem, ale był dżentelmenem i zamierzał upewnić się, że będzie żyła wygodnie, przynajmniej przez rok, który spędzą razem.

"Witamy, młody panie" mówili jeden po drugim, wchodząc do salonu. Xavier nie kłopotał się odpowiedzią. Zamiast tego skinął głową. Wszyscy ledwo mogli ukryć szok na widok kobiety siedzącej obok Xaviera. To było coś, czego nigdy wcześniej nie widzieli.

Kobieta po czterdziestce pracowała w rezydencji Delgado od nastoletnich lat i po raz pierwszy widziała młodego pana z kobietą.

"Czy to wszyscy?" zapytał Xavier, gdy kobieta, którą spotkali przy drzwiach, również weszła. "Tak, młody panie" odpowiedziała.

Jessica szybko policzyła i naliczyła czternastu pracowników. To była cała drużyna piłkarska i jeszcze więcej. Rozmiar domu z zewnątrz był wystarczająco duży dla takiej liczby personelu, pomyślała.

Było dziwne, że w mniej niż dzień przeszła od bycia prawie gospodynią domową do miliarderki. Nie planowała tego, ale taki był jej los. Poczuła, jak telefon wibruje w jej torebce, ale zignorowała go.

"To jest Roselle i jest główną gospodynią" powiedział Xavier, wskazując na kobietę po czterdziestce. "A to jest moja żona" dodał Xavier. Cały personel domu westchnął ze zdziwienia. Młody pan był żonaty.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Accidentally Married

Accidentally Married

198 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

198

Treść

Aa