passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Accidentally Married - Rozdział #5 - autor Bill

Accidentally Married

/

Rozdział 5

Cztery

"Kto to jest" zapytał Dawson, wskazując na Jessicę. "To Jessica, moja żona" powiedział Xavier, biorąc Jessicę za rękę i wysuwając ją do przodu.

Jessica podeszła bliżej i spojrzała na dziadka. Wyglądał zdrowiej niż się spodziewała. Czy Xavier był pewien, że jego dziadek miał raka wątroby w ostatnim stadium?

"Dzień dobry, panie Delgado" powiedziała Jessica, lekko się kłaniając. Jak mogła kiedykolwiek pomyśleć, że stanie przed self-made miliarderem, nie mówiąc już o rozmowie z nim? Czuła, jak pocą jej się stopy w butach.

"Dzień dobry, Jessico" powiedział Dawson z uśmiechem. Z jakiegoś nieznanego powodu polubił Jessicę. "Proszę mów mi Dawson" dodał.

"Och, mogę?" zapytała Jessica nieco przestraszona. Dawson mógł zauważyć, że Jessica nie czuje się zbyt komfortowo. "Czy Xavier powiedział ci dopiero dziś rano, że jest Delgado?" zapytał Dawson ku zaskoczeniu Jessiki.

"....hmm..." wyjąkała, nie wiedząc co powiedzieć. "Tato" powiedział Xavier. "Po prostu pytam twoją uroczą żonę, dlaczego czuje się tak nieswojo" powiedział Dawson.

"Nie czuję się nieswojo" powiedziała Jessica. Nie chciała być powodem, dla którego Xavier zostanie przyłapany, ale nie była profesjonalną aktorką ani dobrą kłamczynią.

"Zrelaksuj się" szepnął Xavier do jej ucha. Poczuła gorący oddech na swoim uchu i zadrżała.

"Usiądź" powiedział Dawson, wskazując na krzesło przy łóżku obok niego. Jessica wskazała na siebie, a Dawson kiwnął głową. Jessica zajęła miejsce przy jego łóżku.

"Cieszę się, że zgodziłaś się wyjść za mojego zrzędliwego wnuka" powiedział Dawson. "Tato" powiedział Xavier. Jego głos brzmiał jak ostrzeżenie.

"Jestem pewien, że z czasem polubisz go bardziej" kontynuował Dawson, ignorując Xaviera, który teraz ciężko oddychał, mamrocząc skargi pod nosem.

"Proszę, zaopiekuj się nim" powiedział Dawson. Jessica mogła poczuć miłość promieniującą od dziadka do wnuka. "W głębi duszy wciąż jest dzieckiem" dodał szeptem.

"Zrobię to" powiedziała Jessica. Nie wiedziała, kiedy te słowa wymknęły się z jej ust, ale widząc miłość dziadka i stan, w jakim się znajdował, po prostu chciała coś dla niego zrobić.

Jej odpowiedź zszokowała obu mężczyzn. Dawson spodziewał się, że po prostu pominie szczegóły, podczas gdy Xavier zastanawiał się, dlaczego zgadzała się wyświadczać przysługi obcym mężczyznom. Mogli być seryjnymi porywaczami lub mordercami, z tego co wiedziała. A jednak w pełni im ufała i wyświadczała przysługi.

"Pozwólmy nowożeńcom wrócić do swoich spraw" powiedział Dawson żartobliwie. Rumieniec wpełzł na jej twarz. Mimo że nie miała zamiaru spać z tym mężczyzną, słyszenie tego sprawiło, że poczuła się dziwnie.

Byla dziewicą przez cały okres związku z Burkiem. Planowała oddać to jemu za wszelką cenę. Sposobem na to było małżeństwo i dlatego się zgodził.

"Przyjdę się przywitać jutro" powiedziała Jessica wstając. Pomyślała, że może być mu trochę samotno w szpitalu, a ona i tak nic nie robiła, więc może mogłaby go odwiedzić.

"Bardzo bym się z tego cieszył"

Para opuściła salę szpitalną po wymianie uprzejmości i pożegnań. Jessica stwierdziła, że polubiła Dawsona. Był sympatycznym starszym panem. Zaczęła dostrzegać, po kim Xavier odziedziczył wygląd. Jego powściągliwość i chłód, jak przypuszczała, pochodziły od rodziców.

Pojechali do domu, w którym miała zamieszkać. Wiedziała, że nie może wrócić do swojego domu, więc pojechała z nim. Wjechał przez bramę ogromnej posiadłości i zaparkował samochód przed wejściem do domu. Jakiś mężczyzna podszedł odebrać kluczyki, żeby przeparkować samochód. Skulił się z szoku na widok obcej kobiety. Wysiadła i poszła za swoim szefem.

Odkąd tu pracował, nigdy nie widział, żeby Xavier interesował się kobietami. Niektórzy z pracowników domu myśleli nawet, że jest gejem.

"Zbierz personel" powiedział Xavier do kobiety, którą spotkali przy drzwiach. Wyglądała na około czterdzieści lat. "Tak, młody panie" odpowiedziała i weszła do domu.

Jessica uszczypnęła się i była zszokowana, że poczuła ból. Była przekonana, że to sen, bo jak to możliwe, że nagle wyszła za miliardera?

"Chodź ze mną" powiedział Xavier, odwracając się, gdy zauważył, że zatrzymała się w drzwiach. Jessica dokładnie przyjrzała się domowi i była przekonana, że mógłby uchodzić za zamek. Był zbyt majestatyczny i piękny.

Xavier wszedł do salonu i usiadł. Musiał przedstawić swoją żonę personelowi domu. Może i wzięli ślub od pierwszego wejrzenia, nie znając się nawzajem, ale był dżentelmenem i zamierzał upewnić się, że będzie żyła wygodnie, przynajmniej przez rok, który spędzą razem.

"Witamy, młody panie" mówili jeden po drugim, wchodząc do salonu. Xavier nie kłopotał się odpowiedzią. Zamiast tego skinął głową. Wszyscy ledwo mogli ukryć szok na widok kobiety siedzącej obok Xaviera. To było coś, czego nigdy wcześniej nie widzieli.

Kobieta po czterdziestce pracowała w rezydencji Delgado od nastoletnich lat i po raz pierwszy widziała młodego pana z kobietą.

"Czy to wszyscy?" zapytał Xavier, gdy kobieta, którą spotkali przy drzwiach, również weszła. "Tak, młody panie" odpowiedziała.

Jessica szybko policzyła i naliczyła czternastu pracowników. To była cała drużyna piłkarska i jeszcze więcej. Rozmiar domu z zewnątrz był wystarczająco duży dla takiej liczby personelu, pomyślała.

Było dziwne, że w mniej niż dzień przeszła od bycia prawie gospodynią domową do miliarderki. Nie planowała tego, ale taki był jej los. Poczuła, jak telefon wibruje w jej torebce, ale zignorowała go.

"To jest Roselle i jest główną gospodynią" powiedział Xavier, wskazując na kobietę po czterdziestce. "A to jest moja żona" dodał Xavier. Cały personel domu westchnął ze zdziwienia. Młody pan był żonaty.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Pięć

Przedstawienie personelu było krótkie, gdyż Xavier zdecydował się przedstawić tylko Roselle. Uważał, że z czasem pozna pozostałe imiona. "Chodź ze mną" powiedział, wstając. Cały personel ukłonił się, gdy opuszczał pokój. Z pewnością chcieli plotkować, ale woleli poczekać, aż opuści dom. W ciszy, z wymownymi spojrzeniami mówiącymi "pogadamy później", wszyscy się rozeszli.

Xavier otworzył drzwi do swojego pokoju i wszedł do środka. Jessica podążyła za nim i zauważyła, że pokój był zajęty, ale bardzo schludny. Patrząc na ramkę ze zdjęciem na stole, mogła stwierdzić, że to jego pokój. "Będziemy dzielić ten pokój" powiedział Xavier, na co Jessica westchnęła zszokowana. "Co, dlaczego, jak?" zapytała, przykładając dłonie do piersi. "Myślałam, że dostanę własny pokój?"

"Mój dziadek ma wszędzie oczy i szybko by się dowiedział, że nie jesteśmy razem" powiedział. Mimo że Jessica wiedziała, że mówi prawdę, nie mogła pozbyć się uczucia dyskomfortu. "Nie martw się, nie zrobię ci nic złego i mam nadzieję na to samo z twojej strony" powiedział Xavier, brzmiąc jakby to on obawiał się gwałtu. "Spokojnie, nie zrobię nic takiego" odpowiedziała.

"Zwolniłem część szafy i szafek, żebyś mogła tam trzymać swoje rzeczy" powiedział Xavier. "Mówiąc o moich rzeczach, muszę je przywieźć" - potrzebowała ubrań na zmianę. "Jeśli chcesz, możesz użyć tego, żeby kupić sobie nowe ubrania" powiedział, wyciągając portfel i wyjmując kartę debetową bez limitu. Jessica widziała takie karty tylko wtedy, gdy pomagała przy kasie w restauracji, w której pracowała.

Zastanawiała się, czy ją przyjąć. "Weź ją i używaj jak swojej. Musimy jeszcze omówić warunki naszego małżeństwa, ale najpierw pozwolę ci się zaaklimatyzować." Wzięła kartę i przyjrzała się jej. Ruszył w stronę drzwi. "Możesz poprosić któregokolwiek kierowcę, żeby zawiózł cię, gdzie chcesz. Jadę do pracy" powiedział Xavier, nie dając jej szansy na odpowiedź.

Westchnęła i usiadła na brzegu łóżka, patrząc na kartę, która trafiła w jej ręce. Pomyślała, że mogłaby kupić kilka rzeczy. Mogłaby też opróżnić swoje stare mieszkanie i je wynająć. Cieszyła się, że kupiła je, gdy miała okazję. Kilka dodatkowych dolarów na spłatę zadłużenia karty kredytowej nie zaszkodzi.

Cieszyła się, że założyła płaskie buty zamiast szpilek. Zeszła na dół i spotkała Roselle w drodze na górę. "Młoda damo, właśnie szłam się z panią spotkać. Czy życzy sobie pani coś do jedzenia lub picia?" zapytała kobieta. "Jestem Jessica, proszę mówić mi Jessica" odpowiedziała, czując się dziwnie nazywana młodą damą. "Przykro mi, ale nie mogę tego zrobić" powiedziała stanowczo Roselle.

"Chciałabym pojechać po swoje rzeczy. Przygotuję sobie kolację, gdy wrócę, więc potrzebuję tylko, żeby ktoś pokazał mi, gdzie co jest." Roselle była zaskoczona jej prośbą. To wciąż był jej pierwszy dzień, więc się zgodziła. "Xavier powiedział, że któryś z kierowców może mnie zawieźć" powiedziała Jessica, a Roselle skinęła głową. "Powiem mu, żeby przygotował samochód" powiedziała Roselle, kłaniając się przed wyjściem.

Kierowca zawiózł ją do jej domu. Zabrała już spakowaną walizkę. Wcześniej sugerowała, że ona i Burke mogliby tam zamieszkać po ślubie, ponieważ jej miejsce było większe, ale Burke zaproponował wynajęcie mieszkania dla dodatkowego dochodu. Teraz ten dodatkowy dochód będzie tylko dla niej.

Poszła do swojego agenta nieruchomości, aby wystawić dom na wynajem. Jej agentka świętowała z nią wyprowadzkę. Jessica pominęła szczegóły, ale powiedziała jej, że wyszła za mąż i postanowiła się wyprowadzić. Jej telefon znowu zawibrował w torebce, więc odebrała. "Cześć, Jessica" zabrzmiał głos Burke'a. Jego głos wciąż wywoływał u niej dreszcze.

"Cześć Burke" odpowiedziała, czując napływające łzy. Kierowca wracał do rezydencji. Postanowiła odpocząć i następnego dnia kupić wszystko, czego potrzebowała. Była wyczerpana. "Dlaczego wszędzie piszą, że wyszłaś za Xaviera Delgado?" zapytał Burke. Jessica była rozczarowana jego pytaniem. Myślała, że dzwoni, by błagać ją o powrót, ale dotarło do niej, że zadzwonił tylko dlatego, że usłyszał o jej ślubie.

"Skąd wiesz?" zapytała Jessica ze złością. "Twoje nazwisko i zdjęcie są wszędzie w internecie i wiadomościach" odpowiedział Burke. "Skoro ty związałeś się z moją przyjaciółką Emmą, ja postanowiłam pójść dalej i wyjść za niego" powiedziała Jessica. Czuła, jak krew się w niej gotuje. Dlaczego w ogóle traciła czas na odpowiadanie na jego pytania?

"A moje pytanie brzmi, jak go poznałaś?" zapytał Burke. "Co cię to obchodzi, ty playboju" odpowiedziała Jessica, pozwalając, by irytacja wzięła górę. "Po prostu chciałem wiedzieć" odpowiedział cicho. "Zdradziłeś mnie i porzuciłeś, więc nigdy więcej do mnie nie dzwoń" powiedziała Jessica ze złością, rozłączając się i blokując numer.

Nienawidziła się za to, że wciąż coś do niego czuła. Widziała znaki, odkąd przedstawiła Emmę Burke'owi. Zbliżali się do siebie, ale jej potrzeba towarzystwa sprawiła, że ignorowała sygnały. Nienawidziła się za to, że godziła się na tak mało. Była teraz żoną obcego człowieka i miała z nim minimalny kontakt, ale traktował ją lepiej niż Burke przez siedem lat ich związku.

Podróż do rezydencji dobiegła końca, a jeden z chłopców na posyłki pomógł jej z bagażami. Weszła do pokoju i wzięła ciepły prysznic, zanim zeszła na dół zrobić sobie kolację. Chciała zadzwonić do Xaviera i zapytać, czy chciałby zjeść z nią kolację, ale odkryła, że nie ma jego numeru. Postanowiła przygotować posiłek tylko dla siebie.

Po lekkiej kolacji i ciągłym kręceniu się kucharza wokół każdego jej ruchu w kuchni, wróciła do pokoju. Chciała poczekać na Xaviera, ale łóżko ją wzywało i zasnęła, zanim zdążyła powiedzieć "A".

Przesuń w górę, aby kontynuować

Accidentally Married

Accidentally Married

198 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

198

Treść

Aa