passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire - Rozdział #3 - autor Bill

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire

/

Rozdział 3

Rozdział 2: Oznaczony Widocznymi Malinkami

Młody mężczyzna, związany, upadł na kolana, płacząc:

— Przepraszam, Dave. Zrobiłem to dla twojego dobra. Masz dwadzieścia osiem lat i nigdy nie miałeś dziewczyny, nawet nie flirtowałeś. Martwiłem się, więc... wziąłem sprawy w swoje ręce!

Dave rzucił okiem na plamy krwi na prześcieradle i zapytał chłodno:

— Jak ona ma na imię?

— Co? — Justin Wilson, jego najlepszy przyjaciel, wyglądał na zdezorientowanego.

— Jaka kobieta?

Dave od dwudziestu lat nie okazywał żadnego zainteresowania kobietami, przez co Justin założył, że po prostu go nie interesują.

Justin wysłał wczoraj kogoś, ale to nie była kobieta — to był mężczyzna!

Więc kto to była ta kobieta, o której mówił Dave? Oczy Justina rozszerzyły się ze zdumienia.

— Dave, ja...

Zanim Justin zdążył coś powiedzieć, Dave przerwał mu szybkim kopniakiem w ramię.

— Przejrzyj wszystkie nagrania z monitoringu z zeszłej nocy — rozkazał Dave surowo. — Znajdź tę kobietę, nawet jeśli będziesz musiał przeszukać każdy zakątek miasta. A tak przy okazji, osoba odpowiedzialna za projekt zagraniczny właśnie zmarła na malarię. Jeśli jej nie znajdziesz, natychmiast przejmiesz to stanowisko!

Justin wpatrywał się zszokowany w wysoką postać stojącą przed nim, potrzebując chwili, by zebrać myśli.

Nie mógł przestać się martwić o tę kobietę.

Wszyscy wiedzieli, że Dave jest bezlitosny. To, czy będzie żyła, czy umrze, zależało tylko od jego nastroju.

Ktokolwiek był z Dave'em poprzedniej nocy, miał odwagę zostawić go w ten sposób.

***

Bianca, kobieta, o którą chodziło, wzięła taksówkę prosto do domu.

Okrutny plan Stacey i Harisa nieustannie odtwarzał się w jej głowie. Ze złości zacisnęła pięści tak mocno, że paznokcie wbiły się w skórę.

Nie, nie mogła im na to pozwolić. Musiała działać.

Musiała ujawnić ich prawdziwe intencje!

Po zebraniu myśli Bianca wróciła do domu z opanowanym wyrazem twarzy, jakby nic się nie stało.

Gdy tylko weszła do domu, jej ojciec, Peter Scott, wstał z sofy.

— Gdzie byłaś zeszłej nocy? Dzwoniłem do twojego nauczyciela i dowiedziałem się, że nie wróciłaś do akademika — zapytał niskim głosem, patrząc na nią surowo.

Gniewne spojrzenie Petera było intensywne, wydawał się gotów eksplodować.

— Peter, uspokój się. Denerwowanie się nic nie da. Bianca jest młoda i wciąż się uczy — wtrąciła Stacey, udając wyrozumiałość i próbując złagodzić gniew Petera. Następnie zwróciła się do Bianki z udawaną troską w oczach.

— Bianco, nie złość się na gniew ojca. Martwimy się tylko o twoje bezpieczeństwo. Wyobraź sobie, jak bardzo się baliśmy, gdy dowiedzieliśmy się, że nie wróciłaś do akademika. Obawialiśmy się, że mogło ci się stać coś strasznego. Tu nie chodzi o reputację naszej rodziny; chodzi o ciebie.

W oczach Stacey widać było rzekomą troskę, gdy mówiła. Gdyby Bianca nie podsłuchała wczoraj wieczorem, jak Stacey knuje z Harisem, ta "troskliwa matka" mogłaby ją zmylić.

Teraz jednak Bianca była przytomna i znała prawdziwe intencje Stacey.

Słowa Stacey tylko podsycały gniew Petera.

— Bzdura! Masz ponad dwadzieścia lat i wciąż zachowujesz się jak dziecko! Chyba za bardzo ci pobłażałem. Dziś dostaniesz nauczkę!

Peter chwycił kij i zamachnął się na Biancę!

Tuż zanim kij ją dosięgnął, Bianca szybko uklękła przed Peterem.

— Tato, przepraszam. Wczoraj wieczorem wyszłam z przyjaciółmi pograć w karty i straciłam poczucie czasu. Telefon mi się rozładował, więc nie mogłam zadzwonić. Nie chciałam cię zmartwić.

Peter zatrzymał się, zaskoczony przeprosinami Bianki. Zwykle sprzeczała się z nim o wszystko, przez co ich relacje się pogorszyły.

"Co się teraz dzieje? Dlaczego wydaje się zupełnie inną osobą?"

Bianca wiedziała, co robi. Stacey potrafiła manipulować Peterem, a Bianca nie miała jeszcze dowodów na jej intrygi. Gdyby powiedziała ojcu wszystko, uwierzyłby Stacey, nie jej.

Postanowiła więc udawać posłuszeństwo i czekać na odpowiedni moment do działania.

— Tato, Stacey nie jest moją prawdziwą mamą, więc nie rozumie mnie tak jak ty. Ty znasz mnie lepiej i nigdy nie zrobiłabym niczego, co mogłoby zaszkodzić reputacji naszej rodziny!

W oczach Bianki pojawiły się łzy, przez co wyglądała żałośnie.

Chociaż Peter i matka Bianki rozwiedli się dawno temu, ojciec zawsze był opiekuńczy. Słysząc przeprosiny Bianki, jego serce zmiękło.

Odłożył kij i powiedział łagodnie:

— Dobrze, że zrozumiałaś swój błąd. Następnym razem bądź ostrożniejsza, dobrze? Wstawaj już.

To, jak łatwo Peter wybaczył Biance, zirytowało Stacey, ale musiała trzymać się planu. Odsunęła na bok swoją niechęć i wymusiła sztuczny uśmiech.

— Widzisz? To tylko nieporozumienie. Bianca to dobra dziewczyna; nie zrobiłaby nic złego. Prawda, Bianco?

Bianca wyczuła ukrytą groźbę, ale wciąż się uśmiechała, choć jej oczy pozostały zimne.

— Och, Bianco, twój tata chciał ci coś powiedzieć — Stacey szturchnęła Petera i rzuciła mu znaczące spojrzenie.

Peter wziął głęboki oddech i usiadł z powrotem na sofie.

Potem odchrząknął i powiedział szczerze:

— Bianco, przemyślałem to i Stacey ma rację. Nie powinienem cię zmuszać do małżeństwa, którego nie chcesz, ani zabraniać ci poślubić kogoś, kogo kochasz. Chociaż Haris nie pochodzi z bogatej rodziny, zależy wam na sobie. To się liczy.

Bianca była zaskoczona nagłą zmianą nastawienia ojca.

Jej tata zawsze uważał Harisa za kogoś, kto wykorzystuje wpływowe kobiety, by piąć się po szczeblach kariery, dlatego sprzeciwiał się ich związkowi. Zanim Bianca poznała Harisa, ojciec już wybrał dla niej odpowiedniego kandydata na męża — Isaaca Forda, najmłodszego syna rodziny Fordów.

Ale Isaac był playboyem i często wpadał w kłopoty, co nie podobało się Biance. To powodowało napięcia między nią a ojcem.

— I dziś rano usłyszałem, że Isaac wdał się w bójkę w klubie z powodu prostytutki. Trafiło to do wiadomości publicznej! Nie mógłbym sobie wybaczyć, gdybym zmusił cię do małżeństwa z nim — powiedział Peter, wzdychając. — Dopóki Haris dobrze cię traktuje, nie będę się sprzeciwiał waszemu związkowi. Jak tylko będziesz mogła, zaproś go do nas, porozmawiamy o zaręczynach.

— Co? Zaręczyny? — Bianca była w szoku.

Peter przytaknął.

— Niedługo masz urodziny. Czemu nie zaręczyć się wtedy? Będziecie mieć dwie okazje do świętowania, a rodzina się ucieszy. Nie jesteś już taka młoda. Pośpieszmy się z twoim zamążpójściem, żebym już nie musiał się o ciebie martwić.

Kiedy Bianca o tym myślała, zdała sobie sprawę, że Stacey musiała wpływać na Petera, kiedy jej nie było.

Zapał Stacey, by wydać Biankę za Harisa, był bardzo podejrzany, zwłaszcza po tym, co Bianca zobaczyła poprzedniego wieczoru.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3: Znalazłem Ją!

Bianca rozważała swoje opcje. Od dłuższego czasu bezskutecznie próbowała znaleźć dowody przeciwko Stacey i Harisowi, więc dlaczego nie pójść za ich planem, aż popełnią błąd?

Z delikatnym uśmiechem Bianca podeszła do Petera, uklękła przed nim i ujęła jego dłoń.

„Dziękuję, tato. Przepraszam, że wcześniej się z tobą kłóciłam. Obiecuję, że od teraz będę cię słuchać.”

Stacey poczuła ulgę, kiedy Bianca zgodziła się na zaręczyny. Wyglądało na to, że Bianca nie podejrzewa jej i Harisa o udział w tym, co stało się wczoraj.

„Ale... Gdzie Bianca była zeszłej nocy? Powinna być w kiepskim stanie po tak silnym odurzeniu.” Stacey zmarszczyła brwi, niepewna, czy Bianca spędziła noc z kimś.

Nagle Stacey zauważyła czerwony ślad na szyi Bianki. Jako doświadczona kobieta doskonale wiedziała, co to oznacza.

„Hmpf! Miałam rację,” pomyślała Stacey.

Teraz Stacey była już pewna, że Bianca spędziła noc z kimś. W jej głowie zaczęła się rodzić nowa intryga, a na ustach pojawił się uśmiech.

Gdy tylko Bianca wróciła do swojego pokoju, pobiegła do łazienki i próbowała zmyć ślady z ciała.

Była zdruzgotana, wiedząc, że straciła dziewictwo z nieznajomym.

„To wszystko wina Stacey i Harisa!” pomyślała ze złością.

Po długim prysznicu Bianca się uspokoiła i zaczęła rozważać, jak poradzić sobie z przyjęciem zaręczynowym pod koniec miesiąca.

Zadzwoniła do prywatnego detektywa poleconego przez znajomą, prosząc, by potajemnie obserwował Stacey i Harisa, zebrał dowody ich niewierności i dowiedział się, jakie mają plany na przyjęcie zaręczynowe.

Po uporządkowaniu spraw Bianca włączyła komputer i opublikowała status w mediach społecznościowych.

W tym samym czasie Justin wpadł do biura Dave’a w siedzibie Evans Group, aż kipiąc z podekscytowania.

„Dave, znalazłem ją!”

Dave przerwał to, co robił, z niecierpliwością czekając na raport Justina.

Z uśmiechem Justin usiadł naprzeciw niego i pokazał mu zdjęcie ślicznej dziewczyny z kucykiem i bystrymi oczami, wyglądającej uroczo i inteligentnie.

Dave widział ją tylko przelotnie tego ranka, ale jej twarz utkwiła mu w pamięci. To była kobieta, obok której się obudził!

„Dowiedz się wszystkiego o jej przeszłości. Każdy szczegół,” powiedział Dave, dotykając palcami zdjęcia, nie zdradzając żadnych emocji.

Justin odchrząknął i podzielił się tym, co odkrył o Biance.

„Nazywa się Bianca Scott. Jej ojciec szuka inwestorów, bo ich rodzinna firma ostatnio podupada.”

Justin zawahał się, po czym zapytał: „Myślisz, że zrobiła to, by pomóc tacie? Ale dlaczego potem uciekła? Może się droczy?”

Ignorując pytania Justina, Dave rzucił: „Mów dalej.”

„Ma chłopaka, Harisa Cartera. Pracuje jako przedstawiciel handlowy w jakiejś nieznanej firmie.”

Dave zmarszczył brwi. 'Miała chłopaka? To czemu rzuciła się na niego zeszłej nocy?'

„Jest jeszcze jedna rzecz,” przerwał Justin rozważania Dave’a.

„Co takiego?”

„Patrz!” Justin pokazał mu telefon. „Właśnie zamieściła dziwne ogłoszenie.”

Dave zmarszczył brwi, czytając wyraźny podpis Bianki. Jego wyraz twarzy szybko stężał.

„Szukam chłopaka!”

W poście napisano: „Szukam chłopaka do wynajęcia, tylko na jeden dzień. Po pozytywnej weryfikacji – wysoka rekompensata. Szczegóły omawiane podczas spotkania.

Wymagania: ponad 180 cm wzrostu, przystojny, w dobrej formie i z miłym usposobieniem.

Zainteresowanych proszę o kontakt...”

„W co ona teraz gra?” mruknął Dave.

Justin spojrzał zdezorientowany na reakcję Dave’a.

Widząc ponurą minę Dave’a, Justin ostrożnie zapytał: „Mam kogoś przysłać po nią?”

Dłonie Dave’a zacisnęły się w pięści, na rękach wystąpiły niebieskie żyły, a oczy zapłonęły gniewem.

Po chwili, lodowatym głosem rozkazał: „Usuń ten post. Nikt nie może go zobaczyć!”

****

„Apsik!” Bianca nagle kichnęła. Pocierając nos, zastanawiała się, kto mógł o niej mówić za jej plecami.

Sprawdziła telefon, ale nie znalazła żadnych powiadomień, co wydało jej się dziwne.

Minęła już godzina, odkąd zamieściła ogłoszenie, ale nie dostała żadnego telefonu ani komentarza. Przy tysiącach obserwujących to było nietypowe.

'Czy coś jest nie tak?'

'Czy jej post był zbyt wymagający?'

Gdy się nad tym zastanawiała, zadzwonił telefon, przywracając ją do rzeczywistości.

To było połączenie z nieznanego numeru.

Bianca wyprostowała się i bez wahania odebrała.

„Halo?” Po drugiej stronie odezwał się przyjemny, ciepły głos.

„Dzień dobry, kto mówi?” uprzejmie spytała Bianca.

„Widziałem twoje ogłoszenie o chłopaku do wynajęcia i myślę, że spełniam twoje wymagania.”

Głos mężczyzny miał głęboką barwę, niczym melodia wiolonczeli, co wywołało w Biance trudne do opisania uczucie. Jednocześnie wydawało jej się, że już kiedyś słyszała ten głos.

Bianca szybko odgoniła dziwne myśli i zapytała: „W porządku. Kiedy możemy się spotkać?”

„Ty wybierz czas i miejsce,” odparł spokojnie.

Bianca doceniła jego bezpośredniość. „Dobrze, spotkajmy się jutro o ósmej wieczorem w Galaxy Café. Wyślę ci szczegóły, gdy zarezerwuję stolik.”

„Świetnie. Do zobaczenia.”

Bianca poczuła ekscytację. Nie sądziła, że wszystko pójdzie tak sprawnie.

Tymczasem Dave siedział w swoim wielkim biurze z tajemniczym wyrazem twarzy. Po rozmowie na jego cienkich ustach pojawił się lekki uśmiech.

Był ciekaw, co Bianca zamierza.

Następnego dnia Dave zjawił się w kawiarni dokładnie o ósmej.

Gdy wszedł, zobaczył Biankę siedzącą przy ich stoliku, rozglądającą się nerwowo.

Scena ta nie do końca pokrywała się z wyobrażeniami Dave’a. Dziewczyna przed nim miała na sobie białą koszulę i khaki trencz. Długie włosy opadały jej na ramiona, nadając jej spokojny i łagodny wygląd.

Dave spojrzał na zegarek, podziwiając jej punktualność.

Ruszył w jej kierunku zdecydowanym krokiem.

Bianca poczuła, że ktoś się zbliża, więc odwróciła się i napotkała jego wzrok. Była zaskoczona jego postawną sylwetką i przystojną twarzą.

Mogłaby go wziąć za gwiazdę filmową, gdyby nie to, że zatrzymał się właśnie przy jej stoliku!

„Przepraszam, czy pani jest Bianca Scott?”

Znajomy, przyjemny głos nagle ją zaskoczył.

Bianca przez ułamek sekundy była oszołomiona, zanim zrozumiała, że to właśnie z tym mężczyzną miała się spotkać!

„Um, cześć,” wydusiła nieśmiało Bianca, wciąż zaskoczona widokiem mężczyzny o wyglądzie gwiazdy filmowej jako odpowiedzi na jej ogłoszenie w sieci.

„Proszę, niech pani usiądzie.”

Gdy mężczyzna siadał, Bianca dyskretnie go obserwowała.

Miał cienkie usta i wyglądał nieco chłodno. Jego twarz była kanciasta, z wyraźnymi rysami i mocną szczęką. Włosy miał niedbale zaczesane do tyłu, co dodawało mu chłodnego uroku. Mimo że nosił tylko znoszoną brązową skórzaną kurtkę na zwykłym T-shircie i dżinsach, miał w sobie coś królewskiego, co przyciągało spojrzenia wszystkich.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4: Zapłacę, cokolwiek to kosztuje

Ludzie, którzy znali Dave’a, nigdy nie spodziewaliby się zobaczyć go w tak zwyczajnych ubraniach, siedzącego w skromnej kawiarni naprzeciwko kobiety, która zdawała się kompletnie nie pasować do takiego otoczenia.

Taki pomysł wydawał się niemożliwy!

„Miło cię poznać. Jak masz na imię?” — zapytała Bianca, próbując się uśmiechnąć, chociaż czuła się zdenerwowana.

Dave poczuł ulgę, że go nie rozpoznała.

„Evans”, odpowiedział, podając jedynie nazwisko.

Bianca uznała, że nie chce zdradzać swojego pełnego imienia, co jej odpowiadało, więc nie pytała dalej.

„Panie Evans, czego się Pan napije?” — zapytała.

„Americano, poproszę.”

„Oczywiście.”

Bianca uśmiechnęła się i dała znak kelnerowi.

Dave skorzystał z okazji, żeby przyjrzeć się jej rysom: gładkie czoło, prosty nos, różowe usta i smukła szyja. U podstawy jej szyi widniał mały czerwony ślad, niczym rozkwitający kwiat.

Wspomnienia ich wspólnej nocy powróciły, sprawiając, że przełknął nerwowo ślinę. Pociągnął za kołnierzyk, czując duszność.

Gdy Bianca odwróciła się do niego po złożeniu zamówienia, przeszła od razu do rzeczy.

„Panie Evans, Pana wygląd pasuje do tego, czego szukam. Proszę teraz podać swoją cenę?”

Podać swoją cenę.

Przypominając sobie niewielką sumę pieniędzy, którą zostawiła na stoliku nocnym, Dave parsknął śmiechem.

„Najpierw porozmawiajmy o szczegółach pracy.”

„Oczywiście,” natychmiast wtrąciła Bianca, prostując się na krześle. Wyjaśniła: „Potrzebuję, żeby był Pan moim chłopakiem na przyjęciu zaręczynowym w przyszły weekend.”

Kiedy zobaczyła, jak wyraz twarzy przystojnego mężczyzny zmienia się z zaciekawienia na zdezorientowanie, Bianca zdała sobie sprawę, że powiedziała coś sprzecznego. Szybko dodała: „Wie Pan, niedawno dowiedziałam się, że mój narzeczony mnie zdradza. Ale nie mam dowodu, a mój tata mi nie wierzy. Zmusza mnie do ślubu z nim, więc musiałam dodać to ogłoszenie. Krótko mówiąc, Pana zadaniem jest zepsuć przyjęcie zaręczynowe.”

Dave wyglądał na zaskoczonego.

Nigdy nie wyobrażał sobie, że ta kobieta potrzebuje fikcyjnego chłopaka, by sabotować własne przyjęcie zaręczynowe.

Ponieważ mężczyzna milczał, Bianca pomyślała, że nie chce tej pracy. Próbowała go przekonać: „Wiem, że to trudne zadanie, ale jestem gotowa dobrze zapłacić. Proszę, dam podwójną stawkę.”

Bianca uważała, że znalezienie tak przystojnego mężczyzny jak on jest rzadkością, i zakładała, że skoro aplikuje na tę pracę, potrzebuje pieniędzy. Zaproponowała więc kuszącą nagrodę.

W końcu Dave podniósł wzrok i ich oczy się spotkały, co wprawiło Biancę w zakłopotanie.

Nie mogąc tego znieść, udawała, że pije wodę, unikając jego spojrzenia.

Ale kątem oka zauważyła, że mężczyzna wciąż na nią patrzy.

Przypomniało jej to mężczyznę z hotelu tamtej nocy.

Bianca potrząsnęła głową. „Nie, to niemożliwe.” Świat jest ogromny. Jakim cudem nieznajomy z tamtej nocy mógł zobaczyć jej ogłoszenie?

„Szanse na to są jak wygrana na loterii,” pomyślała.

Właśnie wtedy kelner przyniósł ich kawę.

Aby rozładować napięcie, Bianca upiła łyk kawy, Dave zrobił to samo.

„Dobrze. Wchodzę w to,” powiedział nagle Dave.

Gdy tylko odstawił filiżankę, odezwał się; jego głęboki, pociągający głos zaskoczył Biancę.

„Panie Evans, czy dobrze Pana zrozumiałam?” — zapytała zdziwiona Bianca.

Dave lekko skinął głową.

Zdecydował się zachować swoją tożsamość w tajemnicy i podążać za jej planem, dopóki nie zrozumie jej prawdziwych intencji.

„To świetnie! Proszę się nie martwić, zapłacę, ile będzie trzeba!” — powiedziała Bianca hojnie, uśmiechając się do niego z podekscytowaniem.

„Czego dokładnie Pani ode mnie oczekuje?” — zapytał Dave z lekkim zmarszczeniem brwi.

Bianca uważnie zmierzyła go wzrokiem, po czym powoli zmrużyła oczy.

„Coś nie tak?”

„Jutro kupię Panu lepsze ubrania,” zaproponowała Bianca, promiennie się uśmiechając.

Dave spojrzał na swój codzienny strój, a jego wyraz twarzy spochmurniał. „Czy ona myśli, że wygląda zbyt biednie, by z nią być?”

Bianca jednak nie zauważyła zmiany w jego wyrazie twarzy. Kontynuowała entuzjastycznie: „Już teraz wygląda Pan świetnie, ale chcę, żeby mój 'chłopak' wyglądał niesamowicie bogato i olśniewająco. Wtedy przyćmi wszystkich na przyjęciu zaręczynowym, łącznie z moim okropnym narzeczonym. Więc musi Pan nosić ubrania, które pasują do tego wizerunku. Proszę się nie martwić! Pokryję koszty, a ubrania może Pan później zatrzymać.”

Dave przestał bawić się filiżanką kawy w dłoniach.

Nigdy wcześniej nie pozwolił, by kobieta za niego płaciła.

„Skoro to dla mnie ubrania, ja za nie zapłacę,” zaproponował.

„Nie, nie, nalegam. Robi mi Pan ogromną przysługę.”

„Ale—”

„Żadnych dyskusji! Teraz ja tu rządzę, więc proszę mnie słuchać.”

W oczach Dave’a mignęło zaskoczenie, a jego spojrzenie na Biancę się zmieniło.

Rozmawiali jeszcze chwilę, po czym Bianca spojrzała na zegarek i powiedziała: „Panie Evans, robi się późno. Powinnam już iść. Do zobaczenia jutro w centrum handlowym, dobrze?”

Dave przytaknął. Na to Bianca wstała i wyszła.

Dave odczekał chwilę, zanim sam opuścił kawiarnię.

Nagle przed nim zatrzymał się elegancki, limitowany, szary Bugatti.

Asystent Dave’a, Zane Miller, szybko wysiadł i otworzył mu drzwi.

„Panie Evans, zauważyłem, że pani już wyszła, więc przyjechałem Pana odebrać.”

Bez słowa Dave podał Zane’owi swoją marynarkę, wsiadł do samochodu i wygodnie się rozsiadł.

Zane zajął miejsce kierowcy i wręczył Dave’owi papierową torbę. W środku znajdował się garnitur szyty na miarę.

Rzucając okiem na znoszoną marynarkę, którą Dave właśnie zdjął, Zane westchnął cicho. Marynarka zupełnie nie pasowała do stylu jego szefa.

„Panie Evans, myślę, że powinniśmy się tej marynarki pozbyć.”

Ale gdy tylko Zane zamierzał wysiąść z auta z marynarką, powstrzymał go chłodny głos.

„Zostaw ją.”

„Po co?”

„Będzie mi potrzebna jutro.”

Zane był zbyt zaskoczony, by zareagować. Mając do wyboru tyle luksusowych ubrań, dlaczego jego szef chciałby założyć tę tanią marynarkę?

Kręcąc głową z niedowierzaniem, Zane nie mógł pojąć decyzji szefa. „Chyba postradał zmysły!”

Tego wieczoru Bianca wysłała Dave’owi wiadomość, by potwierdzić godzinę ich spotkania następnego dnia. Po wysłaniu wiadomości wsunęła się pod kołdrę i szybko zasnęła.

Następnego dnia o dokładnie trzeciej przybyła do wskazanego centrum handlowego.

Było to jedno z najlepszych miejsc na zakupy w mieście, mogące pochwalić się kolekcją renomowanych międzynarodowych marek.

„Dzień dobry, panie Evans,” przywitała Dave’a Bianca, gdy zobaczyła go czekającego przy głównym wejściu. Miał ręce w kieszeniach i był ubrany w tę samą marynarkę, co dzień wcześniej.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire

Accidentally Slept With The Ruthless Billionaire

659 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

659

Treść

Aa