JOJO:
Zamykałem się z mojej ostatniej pracy na dzień, przeciągnąłem kłódkę przez żelazną barę i przypiąłem ją mocno. Kiedy byłem pewien, że jest zamknięta, włożyłem klucze do mojej torby. Spoglądałem na skrawki banknotów dolarowych, które trzymałem w prawej dłoni. Westchnąłem i zacząłem je liczyć, banknot po banknocie.
"Hej, kuzynko!"
Kurwa!
Zawinąłem pieniądze w moją pięść i wsunąłem je do kieszeni sukienki. Ostatnią osobą, którą chciałem zobaczyć na świecie, Mykel, mój kuzyn przeszedł zdyszany z ulicy na przód miejsca, gdzie pracowałem.
Pochyliłem gardło i zachowałem surową postawę, patrząc na niego wilkiem. Uśmiechnął się do mnie, ale widok ten spowodował, że moje żołądka zdecydowało się zemścić. Skrzywiłem się mocno. Silny zapach tytoniu i trawy, zmieszany z brandy, zawsze towarzyszył mu, był to jego charakterystyczny zapach.
"Hej, kuzynko! Dobrze cię widzieć..."
O, Bożko. Nie chciałem niczego bardziej niż tylko zniknąć z jego obecności.
"Chciałem cię zobaczyć, nie mogłem się doczekać, aż wrócisz do domu."
Nic nie powiedziałem i pozwoliłem mu na mnie spoglądać. Wyciągnął prawą dłoń i wskazał palcem w końcówkę mojego nosa.
"Widziałem, jak liczyłaś tę kasę na drugim końcu ulicy, co? Oddaj mi ją. Potrzebuję pieniędzy teraz i jeśli będziesz dobrą dziewczyną, wezmę tylko połowę."
Oczywisty grymas zawiązał się na jego czerwonej twarzy. Chwycił moją rękę i wciągnął mnie z przodu restauracji na tylną ulicę, a potem odrzucił mnie na przód. Zawahałem się chwilę, zanim odzyskałem równowagę.
"Jesteś uparta, co? Tylko próbowałem być hojny, ale twoja duży łeb nie chciał słuchać. Jeśli dasz mi połowę, możesz zostawić drugą połowę i nie powiem mojej matce."
Zbliżył się do mnie, złapał za moje prawe nadgarstek.
"Ale jeśli nie chcesz słuchać, sprawię, że będziesz żałować. Wiem, że nie czujesz bólu od bicia, ale ..." Zatrzymał się i przyłożył swoje szorstkie palce do mojego podbródka. Czułem przeszywające ciarki na skórze.
"...nie chciałabyś, żeby biedna mała Valerie spróbowała tego, co ja potrafię, prawda?"
"Proszę Mykel, możesz zrobić wszystko, czego chcesz, ale nie dotykaj Valerie." Zimno ciemnej nocy wdarło się w moją skórę, wraz z niespodziewanym podmuchem wiatru. Nie mogłem pozwolić mu zabrać pieniędzy, to były pieniądze ratujące życie.
Wykrzywiony uśmiech pojawił się na twarzy Mykela, gdy patrzył na mnie. Zanim się zorientowałem, zaatakował mnie jednym zamaszystym ruchem i zagroził sięgnąć do kieszeni na moim biodrze.
Upadłem na kolana przed nim, ciężko walcząc, żeby powstrzymać łzy.
Zachichotał, ale gorzko.
"Wiesz, że jesteś śmieciem. Ty i twoja mała siostra, jesteście obrzydliwymi małymi żebraćmi. Czy tak traktujesz swoich dobroczyńców? Gdyby moja matka cię nie przygarnęła, wciąż chciałabyś tu stać? Twój cały ten urodek nadal jest warty jakieś zainteresowanie. Zobaczymy, kto może cię ratować przed mną? Huh? Twoja umierająca matka, czy twój brutalnie przemocowy ojciec?"
Na sekundę, tylko na sekundę, moje serce przestało bić. Pazury bólu ściskały mój klatkę piersiową i jęknąłem z bólu.
Przesłyszeniami z przeszłości zajęła moje myśli. Zawaliłem się na kolana - tak jak moja matka osiem lat temu.
Po jego twarzy przemknął cień szyderstwa.
"Widzisz, Jojo, jestem naprawdę zamroczony, tak? I... mogę cię puścić pod jednym warunkiem."
Postawił ręce na linii biodrów swoich krótkich spodenek i przesunął swoje biodra do przodu, jakby pchał swoje krocze w moją twarz.
Skurwiel.
"Odrywaj się ode mnie ustami, Jojo, a ja cię puścę i zapomnę, że to się zdarzyło. Kurwa! Wyglądasz ślicznie na kolanach."
"Mykel, bądźmy rozsądni..."
"Próbowałem być, no ale do jasnej cholery z tym." Wypluł. Jednym zamaszystym ruchem chwycił mnie za szyję i przyciągnął mnie bliżej siebie. Obrócił mnie dookoła i przyparł moje plecy do swojego klatki piersiowej, trzymając jedną ręką moje dłonie, uwięzione na plecach. Żółć zbierała mi się w żołądku, z powodu złości i pogardy, ale połknąłem ją z powrotem.
Jego brudna wolna ręka błąkała się po moim ciele. Dotknął przedniej kieszeni mojej niebiesko-białej sukienki w paski i wgniatał w nią dłoń. Skurwiel znalazł okazję i zacisnął mocno moją prawą pierś. Zamknąłem oczy i wzdrygnąłem się, walcząc, żeby się podnieść i uwolnić z jego uścisku.
"Gdzie są pieniądze, Jo?" Jego dłonie sięgnęły do mojej kieszeni bocznej, tej po lewej, w której były pieniądze. Od razu, gdy poczułem jego skórę obok mojego biodra, odgłoszony karkiem, pchnąłem tył głowy w jego nos. Musiałem mocno trafić w nos, bo krzyknął i puścił mnie. Wyswobodziłem się z jego uścisku i wyprostowałem się, żeby wyprostować sukienkę.
To było moje jedyne przeoczenie. Powinienem był uciekać przy najmniejszej szansie, jaką dostałem, bo następną rzeczą, której doświadczyłem, było, że miałem plecy przywarte do ziemi, a on był nade mną. Krzyczałem z bolesnym bólem, czułem, jak skóra na tyłach mojej głowy się rozdwaja.
"Przeklęta suko!" Wykrzyknął, zadrżały mieliśmy śliną i spadły na moją twarz. Odchyliłem twarz w prawo, zanim jego dłoń spadła na moją prawą policzek.
Chwycił prawą dłońą moje gardło i z łatwością zerwał wierzchnią część mojej sukienki.
"Mykel, przestań!" Próbowałem go mocno uderzyć pięściami, ale nic to nie dało, poza tym, że go podnieciło.
"Przestań!"
"Cholera Jo! Wiesz, że to lubię, gdy się buntujesz."
Moje krzyki i płacze stały się niesłyszalne, nawet dla mnie. Byłem coraz bardziej zmęczony, moje kłykcie już osłabły. Jego śmiech zaczynał się oddalać, a jego obraz stopniowo zaczął się rozmywać.
Cios twardej ręki spadł na moją twarz.
Ma przejrzałam na oczy i pomyślałam, że nie mogę dzisiaj uciec...
Miałam zamknąć oczy i pogodzić się z losem, oddać się raz na zawsze. Nagle przestały się ręce ciągnące ubrania na ciele. Spróbowałem podnieść głowę, żeby się przyjrzeć.
Walcząc otworzyć oczy, usłyszałem tylko dźwięk uderzenia mojego ciała o ścianę.
Wszystkie dźwięki gasły.
Przesuń w górę, aby kontynuować
JEZIORO:
Napływ adrenaliny. To jedyna rzecz, która sprawiała, że człowiek tracił rozum i robił rzeczy, których przysięgał, że nigdy nie zrobi. Tylko że w moim przypadku nie miałem problemu z wyciągnięciem tego niewdzięcznika i hańby dla mężczyzn na świecie - do których zaliczałem również siebie - z wierzchu tej młodej damy, przyciskając go do ściany i hojnie zadając mu ciosy pięściami tam, gdzie moje kostki były tego godne.
Twarz tego nic nie wartej był pokiereszowana, oczy spuchnięte, a nos przybrał zupełnie inny kształt. Ściskałem mocniej prawą pięść i wbijałem ją w jego żołądek. Patrzyłem, jak wrzeszczał z bólu, jak jakiś ku*wa piz*a.
Gnojek.
"Alfa Jezioro! Jezioro!" Wołający znajomy męski głos nadszedł z tyłu, a ja westchnąłem. Wycofałem pięść z twarzy tego człowieka i stałem nieruchomo, odwracając głowę, aby rzucić okiem na biegnącego w moją stronę mojego betę. To była szansa dla tego niewdzięcznika, by szybko zniknąć mi z oczu, w noc. Młoda dama nadal leżała na ziemi, ale nie patrzyłem na nią.
Kenji zatrzymał się przede mną, opuścił ręce na kolana i ciężko dyszał. Zastanawiałem się, jak długo biegał.
Spojrzałem wzrokiem na pustą drogę, a następnie na Kenjiego.
"Wspaniale, uratowałeś go", mruknąłem pod nosem. Spojrzałem na swoje kostki, tylko po to, aby znaleźć je zbrudzone krwią niewiernego. Kenji wyprostował się i popatrzył na mnie, marszcząc prawą brew.
"Czy wszystko w porządku...?" Jego oczy spadły na kobietę na ziemi.
"Znasz ją?"
Odwróciłem się od niego. Tyle pytań.
Nie, nie znałem jej, ale coś w niej spowodowało, że znalazłem się w tej konkretnej alei.
Udało mi się wymówić się z tak zwanej "rocznej imprezy miliarderów". Gdzie potężni alfe i wysoko postawieni wilki uprawiają hazard i bawią się z prostytutkami dla zabawy. Uczestniczyłem tylko z uprzejmości i biznesowych względów społecznych.
Wyjęłem papierosa z paczki na stole bilardowym i włożyłem go do ust.
Wieczorny wiatr był kojący. O tej porze na drodze nie było wielu samochodów, ani pieszych. Byłem sam. No cóż, tak było do momentu, aż moje wilkołaki zaczęły burczeć i poruszać się niespokojnie.
Zatrzymałem się w tym momencie. Dziwne było widzieć, jak River działa w taki sposób, zwłaszcza że nie rozmawiał ze mną od czasu odrzucenia naszej drugiej wybranej.
Nie potrzebowałem żony ani kobiet takiej jak moja matka, która zostawiła swoje dzieci z powodu niewierności, ale też żadna z wybrańczyń nie mogłaby mi dać potomstwa.
Moja pierwsza wybranka Salome wpadła w depresję, bo nie była w stanie mieć dzieci i myślała, że to jej wina, ale gdy dowiedziała się o moim problemie, odeszła bez oglądania się. Złamało mnie to i umocniło moją nienawiść do kobiet.
Samce mojego pokolenia mają trudności z rodzeniem dzieci. Moje narodziny były czystym szczęściem, podczas gdy mój dziadek musiał skorzystać z in vitro, aby urodzić mojego ojca.
Jade, moja druga wybranka, która mnie kochała nawet przed odkryciem, że jestem jej drugą szansą na partnera, została przeze mnie odrzucona. Nie chciałem dawać jej fałszywej nadziei jako siostrze mojego bety i nie mogłem zmusić się, by kochać kolejną kobietę po Salome.
Nie ma sensu akceptować ich i marnować swój czas ani zbytnio się nadzieję.
Teraz mój wilk warczał i warczał, z żądzą i gniewem. Następną porcję wiatru, która przeszła obok mnie, niosła ze sobą silny zapach. Zacząłem wąchać powietrze, i to mnie uderzyło; Alamanda i maliny, dziwny, ale intrygujący miks smaków. River był coraz bardziej niespokojny z każdą sekundą. Dziwny zapach, który wyczułem, wprawił mnie w jeszcze większe zdziwienie. Owszem, było normalne, że czułem zapachy z daleka, ale był on zbyt szczególny, zbyt precyzyjny i zbyt silny. To był zapach, którego tylko wybranka mogłaby...
Wybranka?!
Potrząsnąłem głową i wsunąłem ręce do kieszeni.
O cholera. Nie było możliwe, żebym mógł mieć trzecią wybrankę. Chciałem odejść i zapomnieć o tym wszystkim, hałas z baru musiał mi zaszkodzić w głowie. Ale River nie ustępował. W końcu postanowiłem podążać za jego wskazówką.
Skręciliśmy w lewo i poszliśmy prosto. Za każdym krokiem zapach stawał się silniejszy, aż moje oczy dostrzegły ją... lub je. Mężczyzna siedział na niej, była przygwożdżona między jego kolanami, wołając o pomoc.
River warczał i wył, chcąc podnieść go i porozrywać na nierozpoznawalne kawałki.
Tak, nie było tajemnicą, że nienawidzę samic. Ale nienawidzę bardziej obrzydliwego aktu niesamowolnego seksu. Natychmiast zbliżyłem się i ściągnąłem mężczyznę za kołnierz, moja lewa ręka przesunęła się na bok i cisnęła go o mur. Rzuciłem się na niego i odbiłem pierwszy cios w jego klatkę piersiową.
Miałem zamiar pobić go tak, żeby się zawalił na ziemię nie mogąc złapać oddechu, gdyby nie to, że Kenji dał mu szansę na ucieczkę.
"Szukałem cię. Wszyscy się martwili, Jezioro." Głos Kenjiego wyrwał mnie z nurtu myśli.
"Widziałeś mnie teraz. Niech parkingowy zatrzyma się po tej stronie, odjeżdżam."
Zobaczyłem, jak oczy Kenjiego zacisnęły się na mnie.
"Ale spotkanie..."
"Bawić się możecie bez mnie."
Nie mówił już. Wiedział lepiej niż ja słowa wymieniać, wszyscy wiedzieli.
Patrzyłem w ciszy, jak podniósł telefon, zanim odwróciłem głowę w stronę kobiety na ziemi.
Musiała być prostytutką, której walczyła z klientem, który chciał więcej, smutne życie. Zauważyłem niebieskie rękawiczki na obu dłoniach i przewróciłem oczami. Czy to jakiś fetysz? A może była pruderyjną prostytutką?
Valet przyjechał moim Teslą w ciągu kilku minut. Nakazałem mu zejść i przenieść kobietę do samochodu. Ja sam nim poprowadziłem, więc było tylko rozsądne, żebym to skończył. Usadził ją na tylnej kanapie samochodu, a ja znalazłem drogę na przednią.
"Uruchom samochód."
Silnik samochodu zagrzmiał i ruszyliśmy z prędkością. Milczałem, aż dotarliśmy do mojego prywatnego apartamentu. Raz jeszcze, kazałem valetowi wynieść ją z samochodu i położyć na luksusowej kanapie w moim pokoju. Było za mało miejsca, by utrzymać jej kark w stabilnym stanie, więc kazałem mu znowu przenieść ją do łóżka. Nie wyglądał na zbyt zadowolonego z tego, biedak.
Po tym, jak wyszedł, zamykając za sobą drzwi, zostałem sam tylko z ciszą i swoimi rozbrzmiewającymi myślami. Usiadłem na kanapie obok mojego łóżka i spojrzałem na nią.
Ogniste płomienie rudej włosów rozprzestrzeniały się po moim białym poszewce, a pasma opadały na jej twarz, ukrywając ją przed moim wzrokiem.
Rękawiczka na jej lewej ręce zsunęła się na palce, i wtedy zobaczyłem to; głęboki bliznę, oczywistą w moim wyostrzonym wzroku. To nie wyglądało na coś, co zdobyła tego wieczora czy nawet niedawno, było to stare.
Nie mogłem się oprzeć myślom, kim ona jest, jaka jest historia tej blizny. I dlaczego czułem silne pragnienie przesunięcia moich rąk po niej.
Nadal uważałem to za całkowicie absurdalne.
Dlaczego Moon goddess dałaby mi trzecią wybrankę? Dlaczego teraz? Dlaczego ona? Cóż, odrzucenie tej nie sprawiłoby mi problemu, to była zwykła prostytutka. Gdy tylko obudzi się, skończę z tym i pójdę dalej.
Przesuń w górę, aby kontynuować
JOJO:
Moje powieki rozwarły się, ku mojemu niezadowoleniu, tylko po to, aby odkryć, że moje ciało leży na miękkim łóżku.
Strach, który ogarnął moje serce, pojawił się po piekącym bólu z tyłu mojej głowy i na boku mojej lewej ręki. Strach, że Mykel zdołał osiągnąć swój cel ze mną. Straciłam siłę, by walczyć z nim wczoraj wieczorem i nagle zemdlałam, więc...
Kiwając głową energicznie, próbowałam usiąść. Każdy ślad snu, który pozostał, nagle zniknął z moich oczu. Wskoczyłam na równe nogi i położyłam się plecami o zagłówek. Spojrzałam na swoje ciało i zobaczyłam, że jestem w pełni ubrana, ulga oczyściła mnie jak fale na brzegu morza.
Mykel nie mógł mnie dotknąć, ponieważ nie mógłby mieć takiego łóżka. Moje zielone oczy przemierzały sześciokątny pokój. Również nie mógłby mieć takiego pokoju.
Ale jeśli nie było mnie z Mykelem, to gdzie ja jestem?
Refleksyjnie moja dłoń skierowała się do lewej kieszeni w poszukiwaniu moich pieniędzy, tych, które miały mnie prawie doprowadzić do gwałcu. Kieszeń była pusta! Moje pieniądze zniknęły! Całe!
Zamknęłam twarz w dłoniach, walcząc z chęcią krzyku i wypłakiwania sobie oczu. Pieniądze były przeznaczone na czesne Valerie, musiałam ciężko pracować, by uzbierać tę sumę, a teraz wszystko przepadło.
Jednak nie miałam czasu na siedzenie i ubolewanie nad sobą. Musiałam wrócić do pracy i musiałam to zrobić szybko. Ale najpierw musiałam opuścić to miejsce.
Wskoczyłam na nogi i rzuciłam się w kierunku przesuwnych drzwi ze szkła. Były całkiem fajne, ale to mnie nie powstrzymało przed wybiegnięciem z pokoju, bez odwracania się. Przebiegłam przez szereg pokoi i korytarzy i nie zatrzymałam się, dopóki nie byłem poza budynkiem. Tak jestem zdenerwowana, że nawet nie wiem, jak tu trafiłam!
Szukałam telefonu w kieszeni i zdałam sobie sprawę, że go nie mam przy sobie. Ściskałam pięści i uderzałam w powietrze. Nie było nic innego, na co mogłabym spuścić swoje frustracje. Byłam tylko bogini wie jak daleko od domu i nie miałam przy sobie żadnych pieniędzy. Świetnie!
Zaczęłam iść wzdłuż drogi, aż znalazłam budkę telefoniczną. Wyszłam do niej i zadzwoniłam do Mel. Ton wybierania zadzwonił od razu.
"Proszę, odbierz."
"Cześć?"
Przysięgam, że w tamtym momencie mogłabym uronić łzy radości.
"Mel, to ja... Jojo."
"Jojo? Skąd dzwonisz? Dlaczego nie użyłeś swojego telefonu? Gdzie...?"
Zamilkłam na jej pytanie i opowiedziałam jej wszystko. Na szczęście zaoferowała się zapłacić za mój przejazd do jej domu. Przynajmniej mogłam się przebrać i pożyczyć od niej trochę drobnych przed powrotem do domu.
I to właśnie dlatego była moją najlepszą przyjaciółką na świecie, po mojej małej siostrze oczywiście.
Nie spędziłam dużo czasu u Mela, tak jakbym miała czas. Zjadłam tylko lekkie śniadanie, zmieniłam ubranie i pożyczyłam od niego jakieś drobne na powrót do domu.
W momencie, gdy wkroczyłam do domu prawą nogą, życzyłam sobie, żebym po prostu została u Mela albo w tym dziwnym miejscu, z którego uciekłam.
Moja ciocia, diablica wcielona, stała w centrum swojego małego salonu, wśród swoich martwych mebli, z założonymi rękami na piersiach, z przykrością w oczach skierowanymi na mnie.
Na odruch, chwyciłam do dołu koszulki.
"Spójrz, co kot przyniósł. Gdzie są moje pieniądze?"
Pochyliłam głowę w milczeniu. Nie miałam i nie wiedziałam, co powiedzieć.
Zbliżyła się do mnie, zamykając odległość między nami.
"Nie słyszysz mnie? Powiedziałam, gdzie do diabła są moje pieniądze?!" Jej ton wzrósł, kiedy krzyczała na mnie.
Podniosłam oczy, aby na nią spojrzeć.
"Nie mam ich..."
Jej spojrzenie było natychmiast groźne.
"Nie masz czego?" To była bardziej ostrzeżenie, by się nie powtarzać, niż pytanie, ale musiałam kontynuować, nie było wyboru.
"Nie mam, cioci. Mykel, on..."
Wtedy rozległ się szereg klapsów na obu stronach mojej twarzy. Spowodowało, że zsunęłam się w kierunku drzwi, plecy uderzając w drewno.
"Głupia dziewczyno! To już wystarczające, że kradniesz ode mnie, ale jeszcze kłamiesz o moim synu?! Mykel był w domu całą noc!"
Nie. To nie mogło być prawdą.
Otworzyłam usta, żeby coś powiedzieć, ale kolejny głośny klaps znowu mnie uciszył. Ale byłam uparta.
"Ciociu, musisz mi uwierzyć! Mykel mnie zaatakował, on..."
Pociągnęła mnie za koszulkę i cisnęła w kierunku końca swojej kanapy. Mój pas zablokował się na krawędzi krzesła i znalazłam się na podłodze, jęcząc z bólu.
Uderzyła mnie i zaczęła kopać. W brzuch, w klatkę piersiową, w nogi, wszędzie, gdzie byłem dostępny, żadna część mojego ciała nie była oszczędzona przed jej obcasami. Wytrzymałam, zniosłam, aż skończyła ze mną i zostawiła na zimnej podłodze. Coraz lepiej się czułam, kiedy przyjmowanie bólu stało się codzienną rutyną.
"Puść mnie, przestań, przestań. Już wzięłaś większość mojego pieniądza i wiesz o tym. I wiesz, z czego zrobiony jest twój syn." Powiedziałam do niej wściekle, ale opadające pięści i znikające pieniądze są dla mnie zbyt wiele.
"Robisz się naprawdę zuchwała. Jak śmiesz ze mną tak rozmawiać! Sprzątnij się z drogi, jeśli śmiesz."
Kolejny klaps na mojej twarzy. Wpatrywałam się w nią.
Wściekłość sprawiła, że stała się szalona.
Chroniłam swoją głowę rękami, wciąż muszę pracować dziś wieczorem.
Tylko przetrzymaj to.
Przez te lata wykształciłam grubą skórę. Jak powiedziała Ariana Grande, nie miałam już łez do wylewania.
Minęło osiem lat, odkąd ja i moja siostra zostaliśmy przyjęte przez ciotkę Elowen. Nie tylko byłem maltretowany przez ciotkę przez te lata, ale także nękany seksualnie przez jej dwóch obrzydliwych synów, Mykela i Leviego.
Obwiniała mnie za wszystko, ale przede wszystkim za śmierć swojego męża, kilka miesięcy po tym, jak wprowadziliśmy się do niej. Musieliśmy przenieść się z watahy Raven, która była watahą jej męża, do Watahy Rush, naszej dawnej watahy. Mówiło się, że jestem pechowa, ale wiedziałem, że tak nie jest.
Mój życie przyjęło inny obrót, kiedy moja mama została zdiagnozowana z krwotokiem mózgu, chorobą, która uczyniła ją niepełnosprawną do teraz. Valerie nigdy nie doświadczyła matczynego troskliwości z powodu tego, co sprawiło, że musiałam pracować jeszcze ciężej, aby się upewnić, że nie przegapi niczego. Miałam być jej zarówno siostrą, jak i matką.
Mając dziewiętnaście lat, pracowałam w wielu pracach na część etatu, aż to powinno być nielegalne. Nawet tak ciężko pracując, zawsze znajdowali sposób, aby zabrać wszystko, twierdząc, że muszę płacić za dach nad głową. Moja mama pozostała w szpitalu, otrzymując mało lub żadnego leczenia, tylko przetrwając, ponieważ ma łóżko nie były wystarczające i moja ciotka dawno przestała się troszczyć o swoją siostrę.
Nadzieja? Sprawiedliwość?
Te słowa były dla mnie marzeniem. Mój ojciec prawdopodobnie cieszy się teraz najlepszymi rzeczami w życiu ze swoją nową kochanką. Moja ciocia stanowczo odmówiła podjęcia sprawy przeciwko niemu. Już mi to nie przeszkadzało, ważne było tylko to, żeby być tu dla Valerie.
Valerie.
Dostrzegłem jej klęczącą obok mnie z mojego obwodu widzenia i uśmiechnąłem się słabo.
"Hej, siostra."
Machała głową i usiadła obok mnie, obejmując dłońmi obie strony mojej twarzy.
"Znowu cię biła, prawda?" Jej delikatny i niewinny głos był dla mnie jak muzyka. Nawet w moim bólu, moje serce unosiło się z radością.
"Była po prostu niemiła. Wiesz, jak się zachowuje, jeśli chodzi o swoje pieniądze."
Jej łagodne oczy spoglądały na mnie, zanim ponownie skupiły się na mojej dość pobiczonej twarzy.
"Pewnego dnia to wszystko się skończy. Wiesz prawda?"
"Mhmm."}- odpowiedziałem.
Poczułem, jak przytula się do mnie. Trzymałem ją w ramionach, gorące i palące łzy groziły, że spłyną po moich policzkach. Stawało się gorzej, kiedy płakała przeciwko mojemu klatce piersiowej.
"Nienawidzę, kiedy oni to robią tobie." Jej głos zagłuszony przez łzy. Opadłem szczęki i przyłożyłem pocałunek do jej czoła.
"W porządku" odpowiedziałem.
Jej głowa podskoczyła, zmarszczyła brwi na mnie.
"To nie jest w porządku. Powinnaś po prostu dać im te pieniądze." Wykrztusiła.
Mój prawy łuk potakująco uniesiony sam z siebie.
"Co?"
"Jeśli musisz przechodzić przez to, aby mnie utrzymać w szkole, to nie chcę tego, Jo. Chcę być z tobą i mamą. Po prostu towarzyszenie wam obu sprawia, że jestem bardzo szczęśliwa." Valerie nalegała.
"Rzeczy nie zawsze będą takie. Obiecuję." Wyszeptałem, a ona szeptem odpowiedziała,
"Wiem." Poczułem, jak jej uśmiech dociska się do mojej skóry i to sprawiło, że się uśmiechnąłem również.
Ale gdzie są moje pieniądze?
Przesuń w górę, aby kontynuować