passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

CEO One Night Stand - Rozdział #4 - autor SKB

CEO One Night Stand

/

Rozdział 4

Rozdział 3

Jeśli zostałaby oddana przez rodzinę Bishopów, martwiła się, że jej dziadek zostanie niesprawiedliwie potraktowany.

Nie była bezkręgową osobą, pomimo swojego wyglądu. Gdyby to inni ją tak źle traktowali, od razu by się broniła i stawiła opór, ale...

Sara patrzyła bezmyślnie na sufit.

To był jej biologiczny ojciec, który ją sprzedał.

Jeśli zostanie wypędzona, rodzina Bishopów złamie swoje obietnice, a jej dziadek nie będzie w stanie...

e aby ukończyć swoje leczenie. Śmierć nieuchronnie pukała do jego drzwi. To było powodem, dla którego rodzina Matinów zmusiła ją do zamieszkania w domu Biskupa.

Westchnęła na myśl o błądzących myślach i usiłowała się pocieszyć. W końcu Mistrz Biskup nie był tak okropny, jak mówią plotki. Nawet udało jej się go spotkać i teraz wygodnie leżała pod kocem. Gdy tylko zdobędzie wystarczająco dużo pieniędzy, będzie mogła wyprowadzić dziadka.

Hank, który był w

Leżąc na łóżku, nagle powiedziała: "Bądź cicho".

Przestraszona szybko chwyciła kołdrę.

Ale przecież nic nie powiedziała, prawda? Czy to mogło być westchnienie, które wcześniej wydała? Natychmiast zakryła usta i nie odważyła się wydać żadnego innego dźwięku.

Mimo to, Hank wydawał się mieć trudności z ponownym zaśnięciem. Jego lodowaty ton, przypominający Sarze świeży śnieg na gałęziach drzewa, przerwał ciszę, gdy zapytał ją: "Czy tylko przybyłaś do Biskupa?"

;s residence today?"

Sara skinęła głową.

Hank czekał, "..."

Zdając sobie sprawę, że mężczyzna jej nie widzi, szeptała cichym głosem do ciemności, "Tak."

"Czy przeprowadziłaś badanie ciała?" zapytał. Był dobrze zaznajomiony z tradycją rodziny Bishopów, każda panna młoda, która wchodziła do ich domu, musiała być pewna, że jest dziewicą, i wiedział, że nie będzie żadnych wyjątków dla tej młodej panny młodej.

Niewytłumaczalnie, myśl

sprawiło mu to pewien niepokój.

Nie zależało mu bardzo na dziewczynie, ale jakoś czuł, że teraz ona do niego należy, dlatego inni nie mieli prawa jej dotykać.

Sara zarumieniła się na jego pytanie. Po długiej chwili milczenia odpowiedziała cicho: "Nie, ktoś nas przerwał tuż przed rozpoczęciem".

Poczuł się trochę lepiej po tych zapewnieniach. Wstał nagle i spojrzał na nią z łóżka. "Czyli nie zaczęło się? W takim razie będę musiał to zrobić osobiście".

. "Powiedział."

Na początku zareagowała na jego nagłe poruszenie, a następnie ponownie na usłyszenie jego słów. Jej twarz zrobiła się czerwona jak czerwony kameleon, nic bardziej nie chciała niż owinąć się jak gąsienica i udawać martwą.

Ton Hanka pozostał chłodny, "Czy zamierzasz zdjąć swoje ubrania, czy chcesz, żebym to zrobił?"

Sara ugryzła wargę i szeptem powiedziała sobie, że to nie jest odpowiedni czas, żeby stracić panowanie. Jej dziadek nie był obok niej, nikt nie był.

Pod wpływem swojego usposobienia, była tu posłuszna. Jedyną rzeczą, którą mogła zrobić, było być posłuszną.

Choć tak myślała, piękne migdałowe oczy Sary zaczęły się wypełniać łzami. Powoli wstała i trzymając głowę opuszczoną, unikała spojrzenia Hanka. Pod przygaszonym światłem, jej palce były jasne i delikatne, powoli rozpinały czarne guziki.

Przed wyjściem z domu dzisiaj specjalnie założyła staromodną, czarną koszulę w kratę i spleciona w brzydkie warkocze włosy, aby Mistrz Bi

sklep nie byłby nią zainteresowany. Jednak w tym momencie jej jasne palce kontrastowały z czarnymi guzikami, gdy rozpięła swoją koszulę, a jej gładka, niemowlęca skóra odsłaniała się cal po calu. Jej obojczyki wyglądały jak motyl, który miał zaraz wzbić się w powietrze, i to sprawiło, że poczuł podniecenie na widok tego.

Oczy Hanka zaciemniły się. Przez lata miał tylu wielbicieli, ale tylko czuł wstręt. Nigdy nie spodziewał się, że zostanie uwiedziony przez ciało młodej dziewczyny.

Sara

już rozpięła trzeci guzik, odsłaniając bladoróżowy top na spodniej koszuli. Zaraz miała zdławić swą zakłopotanie, aby rozpiąć czwarty, gdy nagle w cichym pokoju rozległo się gromkie burczenie.

Sara zastygła w bezruchu.

Hank uśmiechnął się i powiedział: "Jesteś głodna?"

To było jej brzuchowe burczenie.

Sara opuściła jeszcze bardziej głowę i odpowiedziała bardzo cichym głosem: "Tak."

Nie jadła przez cały dzień. B

Przed wyjazdem z domu nie było dla niej śniadania. Nikt nie przygotował dla niej jedzenia również u rodziny Bishop. W końcu, w oczach wszystkich członków rodziny Bishop, mogła nawet nie przeżyć tej nocy.

Hank lekko zapytał, "Czy chcesz coś zjeść?"

Sara ostrożnie spojrzała na niego i delikatnie kiwnęła głową.

On wtedy zirytowany zbeształ, "Czy nie umiesz mówić? Dlaczego zawsze tylko kiwasz głową?" Trzymała mocno kołdrę. Po chwili odpowiedziała, "M

aster Bishop, jestem głodny...

Hank zapytał: "Jak mnie nazwałeś?"

Oczy Sary się rozszerzyły.

"Jeśli nie Mistrzu Bishop, to jak powinnam go nazywać? Młody Mistrz?... Mąż?" rozważała.

Zdecydowanie nie nazwałaby go "mężem".

Nagle Hank uszczypnął jej podbródek, a jego kciuk powoli przesuwał się po jej wilgotnych, czerwonych ustach. Jej twarz drżała nieznacznie w jego dłoni.

"Być może, gdybym wyszła za mąż wcześniej,

Moja córka mogłaby mieć nawet taki sam wiek jak ty" - powiedział nagle mężczyzna.

Sara była bez słowa. "Jaki kłamca! Kto mógłby być ojcem dziecka w wieku 14 lat?"

Hank przez jakiś czas wpatrywał się w Sarę, a następnie powiedział: "Nazwij mnie wujkiem, a dam ci coś do jedzenia."

Brzuch Sary znowu zagrzmiał. Zarumieniła się i cichym głosem zawołała: "Wujku".

Głos dziewczynki był bardzo delikatny i słodki.

Hank zmrużył oczy. Puścił ją.

r, nacisnął jeden z metalowych przycisków przy łóżku.

W mniej niż minutę ktoś zapukał do jego drzwi i powiedział: "Mistrzu Bishop".

Hank krótko się do niej odwrócił i zapytał: "Czego chcesz zjeść?"

Sara była zaskoczona na chwilę.

Poza swoim dziadkiem nikt nigdy nie pytał jej, czego chce zjeść. Po hospitalizacji swojego dziadka, nigdy więcej nie usłyszała tych słów.

Nie spodziewała się, że to właśnie ten diabeł zapytał ją o to.

to pytanie...

Sara zacisnęła usta. Nie chciała przeszkadzać ludziom w nocy, więc odpowiedziała: "Cokolwiek".

"Słyszałeś to?" Hank zapytał zimnym głosem.

Mężczyzna za drzwiami wydawał się trochę zdziwiony, ale i tak posłusznie podporządkował się.

Po pół godzinie Sara dostała gorący gulasz z owocami morza.

Gulasz z owocami morza był bardzo gęsty. Zapach owoców morza i smaczny bulion ładnie się ze sobą połączyły. Smakowite danie ogarniało całe usta.

Podała jej język.

Hank tylko patrzył na Sarę, która jadła miskę gulaszu jak chomik, i zapytał: "Czy jest pyszne?"

Ona odpowiedziała ostrożnie: "Tak, jest super pyszne".

"Pozwól mi spróbować" powiedział Hank. Zanim zdążyła zareagować, już opuścił głowę i wziął łyżkę z jej ręki.

Sara była zszokowana.

Hank zmrużył oczy i skomentował: "Jest tak sobie".

Sara wstrzymała oddech.

Ponieważ

W tamtym momencie Hank był tak blisko niej, że mogła wyraźnie widzieć jego rzęsy i wąchać jego oddech.

Miał na sobie gorzki zapach lekarstwa i nutkę niewytłumaczalnego drzewnego zapachu. Zapach był ledwo wyczuwalny, ale sprawiał, że miała trudności z oddychaniem.

"Jesteś najedzona?" Hank zapytał ponownie, widząc że Sara się zesztywniała.

Spiesznie nabierała łyżkę gulaszu do ust. Po chwili zdała sobie sprawę, że jest to ta sama łyżka, którą Hank właśnie użył.

"

..." Zarumieniła się, jej twarz prawie płonęła.

Hank wydawał się zmęczony, więc nie wspomniał już o badaniu ciała i po prostu poszedł położyć się na łóżku.

Sara skończyła duszoną potrawę i poszła do łazienki. Po prostym umyciu, położyła się pod swoim ciepłym i wygodnym kocem. Pomyślała sobie: "Pan Hank nie jest taki straszny, jak wszyscy mówią. Nawet dał mi trochę jedzenia."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Zawsze było trudno dla Sary wstawać wcześnie rano, ale ponieważ była w tym samym pokoju z morderczym maniakiem, obawiała się, że jej szyja zostanie odcięta. Była tak zmartwiona, że nie mogła dobrze spać. Przez kilka godzin spała przerywanie i obudziła się o szóstej rano.

Nie śmiała wydać żadnego dźwięku, bo bała się zakłócić Hanka. Ostrożnie wstała i zobaczyła, że mężczyzna wciąż leży w łóżku.

Poprzedniego dnia nie śmiała się rozejrzeć

Uważnie. Teraz, gdy poranne słońce świeciło przez okno, a rozproszone światło padło na jego twarz, jego doskonale wyrzeźbiona twarz wyglądała nieskazitelnie. Była tak przystojna, że nie można było się nie zauroczyć.

Sara nigdy nie sądziła, że mężczyzna może wyglądać tak. Nie było na nim śladu kobiecości. Wręcz przeciwnie, wyglądał groźnie i niebezpiecznie, ale wzbudzająco atrakcyjnie.

Sara powoli odwróciła wzrok i cicho poszła do łazienki. Nie miała żadnych przyborów toaletowych.

Ale była zbyt nieśmiała, żeby zapytać Hanka. Więc spróbowała sprawdzić szafkę pod zlewem i znalazła szczoteczkę do zębów, ale nie było jeszcze pasty do zębów.

Popatrzyła na jedyny kubek na stole i ostrożnie wyjęła pastę do zębów. Wycisnęła odrobinę i spłukała ją wodą, zanim nałożyła trochę na swoją szczoteczkę.

Po ukradnięciu pasty do zębów od Hanka, zarumieniła się.

Gdy skończyła się umywać, Hank wciąż nie obudził się. Sara nie wiedziała, czego potrzebowała.

robić jako młoda panna młoda. Ale myśląc o młodych pannach młodych w dawnych czasach, były one podobne do służących. I tak pomyślała, że powinna służyć Hankowi jak jedna z nich, ale...

Nie ośmieliła się.

Sara była nieco zmartwiona.

Właśnie wtedy drzwi sypialni się otworzyły, a wchodził wysoki mężczyzna z tacą w ręku. Na tacy stała miska czarnego leku. Sara czuła zapach gorzkości.

Bella zatrzymał się na chwilę, kiedy zobaczył Sarę. Potem przypomniał sobie, że musi...

Była młodą panną, którą Madame kupiła dla Hanka, aby przeciwdziałać jego złemu szczęściu.

Bella myślała, że nie będzie miała okazji poznać tej dziewczyny. Nikt w rodzinie nie spodziewał się zobaczyć kobiety w pokoju Pana Bishopa.

Przez chwilę nie wiedział, jak zwrócić się do Sary, więc tylko skinął jej głową.

Sara skromnie zapytała cicho: "Przyszłaś dostarczyć lekarstwo Panu Bishopowi?"

Bella skinęła głową i powiedziała: "Cześć, Panno Martin. Jestem Ma

Podwładna pana Stera. Możesz do mnie mówić Bella."

Sara skinęła głową w odpowiedzi i posłusznie stanęła w rogu. Nie mówiła, ale jej drobna postać była bardzo sympatyczna.

Bella odłożyła lekarstwo na bok i wyszeptała: "Panu, czas na przyjęcie lekarstwa."

Sara nie odważyła się spojrzeć na Hanka. Zamiast tego zaczęła skupiać się na misce z lekarstwem.

Jej przyrodnia siostra, William, i macocha, Lilly Miller, zawsze narzekały, że matka Sary była bezwstydna.

domowa niszczycielka, która uwodziła żonatych mężczyzn. Jednak matka Sary była w rzeczywistości cenną córką rodziny uczonych. Jej dziadek był znanym lekarzem specjalizującym się w alternatywnej medycynie ziołowej, a Sara także posiadała ten sam talent. Przez kilka lat mieszkała u dziadka w dzieciństwie i tam zdobyła sporo wiedzy medycznej. Lilly obawiała się, że Sara skończy jako sławny lekarz jak jej dziadek i przejmie dziedzictwo.

Martin Pharma. Dlatego Lilly odesłała Sarę do rodziny Martinów, gdy miała dziesięć lat.

Niemniej jednak, osiągnięcia Sary w dziedzinie medycyny nadal były głębokie. Bez oglądania resztek ziół, była w stanie powiedzieć, co jest w środku tylko po zapachu.

"Cóż, to lekarstwo na leczenie uszkodzeń wewnętrznych organów" - pomyślała Sara.

"Hej, dziewczynko. Chodź tutaj."

Sara obojętnie spojrzała w górę i zobaczyła ciemne oczy Hanka.

"Chodź i

"Podaj mi moje lekarstwo," Hank usiadł przy łóżku i powiedział spokojnie.

Dopiero wtedy Sara zdała sobie sprawę, że "dziewczyną", którą on nazwał, była właśnie ona. Szybko podszedła i podniosła miskę z lekarstwem, którą Bella właśnie postawiła na stole.

Przez chwilę wahała się i powiedziała cicho, "Mistrzu Bishop, lekarstwo jest zaprawione bardzo gorzkim ziołem. Jeśli będziesz pił je małymi łykami, wciąż poczujesz gorzkość, gdy będziesz jadł później. Może..."

"Powiedziałem,

"Podaj mi lekarstwo" - powtórzył Hank zimno.

Sara była tak przerażona, że jej ręce prawie drżały.

Bella była oniemiała i pomyślała: "Co jest nie tak z Panem Biskupem dzisiaj? To jest takie torturowanie pić to lekarstwo małymi łyczkami! I dlaczego traktuje dziewczynę tak okropnie?"

Patrząc na Sarę, która gryzła wargę z lekko urażoną miną, Bella wewnętrznie westchnęła.

Długie, kręcone rzęsy Sary przysłaniały jej oczy, gdy nabierała łyżeczkę.

czarna medycyna z niebieską porcelanową łyżką. Na jej twarzy unosił się silny gorzki smak. Lekko marszczyła delikatny nos i czuła, że medycyna jest trochę za gorąca. Podświadomie dmuchała na łyżkę, zanim podała ją Hankowi.

Hank spojrzał na nią i wypił to.

Sara często karmiła lekami swojego dziadka, więc była w tym dosyć wprawna.

Jednak nie odważyła się spojrzeć Hankowi w oczy.

Bella stała obok nich i zaczęła sobie wyobrażać bi

Gorzkość w ustach Mistrza Biskupa, gdy go obserwował, jak połyka lekarstwo.

Wkrótce lekarstwo dochodziło do ostatnich resztek. Sara odłożyła miskę. Kiedy nie wiedziała, co robić, ktoś na zewnątrz nagle krzyknął: "Mistrz Biskup, rodzina Panny Martin jest tutaj!"

Sara przez chwilę była oszołomiona.

Rodzina? Czy to był Yen Martin? Hank spojrzał na dziewczynę i zapytał: "Chcesz iść?"

Nie bardzo chciała widzieć rodzinę Martinów, ale ona...

pomyślała, że może jej ojciec tego żałował...

Zawsze miała trochę nadziei w sercu, więc skinęła głową.

Hank spokojnie powiedział: "Zarządź, żeby ktoś przygotował śniadanie. Po śniadaniu pójdziemy." Bella była zaskoczona, ale ukryła swoje zdziwienie i po prostu posłuchała polecenia.

Po tym, jak Sara zjadła śniadanie sama, została zaprowadzona do przedpokoju. Bella spojrzała na Hanka z wątpliwością i zapytała: "Mistrzu, dlaczego to zrobiłeś?"

Hank wiedział, o co naprawdę pytała, i odpowiedział obojętnie,

"Ona jest dość urocza. Trzymam ją przy sobie dla zabawy."

Bella nie mogła zrozumieć, dlaczego jej pan traktuje miłą dziewczynę jak zwierzątko, nie wiedziała, co powiedzieć.

Poza tym, nie odważyła się skomentować, tylko stwierdziła: "Panna Martin jest nieślubną córką. To prawdopodobnie nie dobre wieści dla rodziny Martinów, że jest tu w tym czasie."

Hank zatrzymał się na chwilę i rozkazał: "Idź i sprawdź."

W holu, Sara's f

Ojciec, Yen, jej przyrodnia siostra, William, i macocha Lilly byli tam wszyscy.

Rodzina Martinów była również znaną rodziną o ponad 100-letniej historii. Posiadali sławną firmę farmaceutyczną w mieście Jena. Yen był leniwym i bezambitnym człowiekiem, odziedziczył firmę po swoich przodkach, ale nie pracował ciężko. Dlatego Martin Pharma nigdy nie była w stanie się rozwinąć.

Lilly była córką bogatego biznesmena. Miała czterdzieści kilka lat, ale starzała się powoli. Przybrała na wadze

wytworny makijaż i miała na sobie drogą sukienkę maxi. Wyglądała bardzo godnie i miała dobrą reputację wśród bogatych. Przecież przyjęła córkę kochanki swojego męża i zatrzymała ją w rodzinie. Nie każdy potrafiłby być tak wyrozumiały. Przed nieznajomymi Lilly była dobrą macochą. William natomiast była ulubioną córką Boga. Była dobra w grze na pianinie i tańcu. Była także najpiękniejszą dziewczyną na kampusie. Bardzo przypominała Li

Ona miała piękne, V-kształtne i wyrzeźbione twarze. Nie wspominając, że miała tylko 19 lat, rok więcej niż Sara. Ale być może z powodu przebywania na terytorium rodziny Bishopów, jej oczy wyrażały pewną ostrożność.

Nie tylko William, ale nawet Lilly i Yen też poruszali się po tym miejscu na palcach, nie śmieli oddychać zbyt głośno.

Nikt z mistrzów rodziny Bishopów nie wyszedł, by ich powitać, tylko kilku służących. Rodzina Matin nie była tak szanowana,

wydawało się.

Gdy tylko Samantha wkroczyła do holu, Yen natychmiast wstał i złośliwie jej wytknął: "Dlaczego przyszłaś tak późno?"

Nadzieja w sercu Sary roztrzaskała się w jednej chwili.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

Lilly pociągnęła Yen za ramię i powiedziała: "Jak możesz tak rozmawiać z dzieckiem? Popatrz, jak Sara jest przerażona!"

Yen zniechęcony prychnął i powiedział: "Ona myśli, że jest już dorosła!"

Sara tylko zacisnęła usta i nie odezwała się.

Lilly pociągnęła czule za ramię Sarę i zapytała: "Sara, jak się tutaj czujesz?"

Sara czuła, jakby jej ramię było oplątane przez jadowitego węża, co było bardzo niekomfortowe. Cicho odciągnęła swoje ramię od Lilly i

odpowiedziałam: "Jestem dobrze".

Lilly uśmiechnęła się i powiedziała: "Dobrze wyszłaś za mąż. Spójrz, jaka prestiżowa jest rodzina Bishopów i jaki potężny jest Mistrz Bishop..."

Kiedyś Sara okazywała Lilly pewien szacunek. Ale teraz, Sara była całkowicie zniesmaczona spojrzeniem na jej twarz.

"Małżeństwo? Jak Lilly mogła nazwać ten akt handlu ludźmi małżeństwem?!" - pomyślała Sara z wściekłością.

Naprawdę była pod wrażeniem Lilly. Jeszcze niedawno Lilly szydziła z...

Sara, będąc córką rozbójnika domowego, sarkastycznie powiedziała, że powinna odwdzięczyć się za życzliwość rodziny Martina, wychowując Sarę. Ale właśnie teraz Lilly tak intymnie trzymała ramie Sary. Jak mogła być taka bezwstydna?!

Sara od razu wiedziała, że Lilly ma jakieś ukryte motywy. Potrzebowała pomocy Sary.

Sara spojrzała na nią i zapytała: "Dlaczego nie zaaranżowałaś, żeby William ożenił się z Panem Biskupem?"

Była w tym nutka drwiny w Sary.

Tonacja 's.

Uśmiech na twarzy Lilly zamarł.

Zamiast tego Yen odpowiedział: "O czym ty mówisz?! Jak doskonała dziewczyna jak twoja siostra może poślubić tego diabła!"

Wyraz twarzy Sary natychmiast się zmienił i wykrzyknęła: "Tato, jesteś teraz w domu Biskupa!"

Yen wiedział, że właśnie powiedział coś złego. Szybko zamknął usta, spojrzał na Sarę, a następnie ją ostrzegł: "Lepiej też znasz swoje miejsce!"

Lilly przerwała, &

"To już wystarczy, Yen! Uważaj na swój ton, gdy rozmawiasz z Sarą!"

Lilly spojrzała na Sarę z czułym spojrzeniem i powiedziała: "Sara, twój ojciec jest po prostu zły. Czekaliśmy dość długo. Znasz jego temperament. Wybacz mu."

Sara skończyła swój posiłek w mniej niż dziesięć minut, a spotkanie z nimi zająło zdecydowanie mniej niż piętnaście minut. To był naprawdę długi czas dla Yen i Williama w porównaniu z przeszłością, kiedy musiała się pojawiać natychmiast po-

zadzwoń.

Sara pozostała niewzruszona. Na jej jasnych policzkach nie było żadnego wyrazu, kiedy powiedziała: "Po prostu powiedz to otwarcie. Dlaczego mnie szukasz?"

Jej głos był miękki i delikatny, ale ton utrzymywała zimny.

Uśmiech na twarzy Lilly zniknął, a wewnątrz przeklinała: "Jak śmie ta mała suka odmówić, gdy dostaje szansę!". Wtedy Lilly przestała udawać i powiedziała szczerze: "Skoro weszłaś do rodziny Bishopów i przetrwałaś, to oznacza, że

Musisz być dość przebiegły. Idź porozmawiać z Mistrzem Biskupem i pozwól mu pomóc Williamowi dostać się do King College!"

Źrenice Sary skurczyły się, gdy patrzyła na arogancką Lilly w kompletnym niedowierzaniu.

King College był najlepszą szkołą średnią w całym kraju. Zwykli ludzie nie mieli szans na przyjęcie. Przyjmowali tylko dzieci z prestiżowych rodzin. Absolwenci mieli gwarantowane miejsce na renomowanych uniwersytetach nawet bez zdawania egzaminów wstępnych.

William zawsze chciał dołączyć do King College, nie dlatego, że bał się, że nie dostanie się do dobrej uczelni, ale dlatego, że tam było wielu geniuszy i utalentowanych ludzi. Wszyscy oni byli dziećmi szlachty. Byłoby niesamowite zawrzeć przyjaźnie z nimi, nie wspominając o najinteligentniejszych nauczycielach dostępnych w King.

Widocznie, gdy Lilly i Yen wysłali ją do rodziny Bishop, przygotowywali drogę dla Williama. Jeśli Sara została torturowana na śmierć przez

Hank, wtedy fundusz wciąż pomógłby w zapełnieniu luki finansowej w Martin Pharma. Natomiast jeśli ona przeżyła, wykorzystaliby ją jako przewagę i mieliby ją, aby pomóc Williamowi dostać się na King College...

Sara spojrzała na swojego ojca, i w tym momencie uważała sytuację za zabawną.

"Jak mogą być tak stronniczy? Jak mój ojciec może być skłonny wysłać mnie na śmierć tylko dla jasnej przyszłości Williama?" Sara nie mogła tego zrozumieć.

William spojrzał na Sarę.

;s wyraz zmartwienia i uśmiechnął się. "Sara, nie czuj się krzywdzona. Przecież twoja matka jest kochanką. Nie powinnaś istnieć na tym świecie. To było łaskawe ze strony ojca i matki, że oszczędzili ci życie. Jakże możesz im nie odpłacić?"

Sara była tak wściekła, że jej palce drżały. Spojrzała na Williama jak na małe wściekłe zwierzątko i głośno powiedziała: "Nie zrobię tego!"

Yen złością w głosie powiedział: "Jak śmiesz! Musisz to zrobić nawet jeśli nie chcesz.

!"

Lilly uśmiechnęła się i powiedziała: "Już poprosiłam służbę rodziny Biskupiej, żeby zaprosili starszą Panią w twoim imieniu. Sara, bądź sprytna, wiesz co masz zrobić!"

Sara zacisnęła zęby.

"Jak ci ludzie mogą być tak bezwstydni?" pomyślała z wściekłością.

Lilly pochyliła się bliżej i szepnęła cichym głosem: "Sara, nie zapomnij, że twój dziadek nadal jest w szpitalu. Mogę sprawić, że opuści cię na zawsze, jeśli zechcę."

Sara ugryzła wargę.

zdecydowanie przygryzła wargi.

Dziadku...

Był jedynym członkiem rodziny, który pozostał Sarze. Nie mogła pozwolić, by stało się mu coś złego.

Lilly uśmiechnęła się z wyższością i delikatnie dotknęła włosów Sary, mówiąc: "Sam, zawsze wiedziałam, że jesteś grzeczną dziewczynką".

Zdegustowana Sam próbowała się odsunąć od dotyku Lilly.

Lilly nie miała tego za złe, ponieważ i tak osiągnęła swój cel. Co do Sary, dla niej była tylko su*ką, która niebawem przestanie żyć. Wkraczając do Mistrza Bishopa...

Terytorium pani Bishop połączyłoby ją wkrótce z jej biologiczną matką.

Starsza pani z rodziny Bishop miała już 90 lat, ale była nadal bardzo energiczna. Mimo że jej włosy były całkowicie białe, nadal starannie upinała je w kok. Miała na sobie luźną jedwabną sukienkę, wyszywaną misternymi wzorami kwiatowymi. Była jeszcze jedna kobieta, ubrana w podobnym stylu, podtrzymująca starszą panią Bishop z tyłu, gdy obie wchodziły do przedniej sali.

Baza

Patrząc na jej wygląd, starsza pani wydawała się bardzo nieuprzejma i trochę złośliwa. Jedyny syn pani Bishop zmarł młodo. Pozostało jej tylko dwóch wnuków. Jeden był obecnym panem rodziny Bishop, Simon Bishop; a drugi był diabłem, Hankiem Bishopem, od którego każdy próbował uciec.

Być może dlatego, że pani Bishop była przyzwyczajona do sprawowania władzy, gdy wnuki były małe, jej styl pracy był bardzo samowolny.

Nawet nie spojrzała na kilka osób z M

rodzina Martinów. Usiadła bezpośrednio na krześle, a służący szybko podali jej herbatę.

Yen i Lilly byli bardzo aroganccy wobec Sary wcześniej, ale gdy zobaczyli panią Bishop, nie odważyli się powiedzieć ani słowa.

Pani Bishop nie lubiła Sary od samego początku. Kupiła Sary tylko dla zabawy swojego wnuka, Hanka, więc nie obchodziła jej wcale rodzina Martinów. Wcześniej, gdy pani Bishop dowiedziała się, że Sara prosiła o spotkanie, poczuła się nawet

coraz bardziej zniesmaczona. Ta mała dziewczynka dopiero wczoraj dołączyła do rodziny Bishopów i już zaczęła prosić o przysługi. Pani Bishop nie mogła oprzeć się myśli, że to może przynieść katastrofę w przyszłości, jeśli zdecydują się ją zatrzymać.

"W każdym razie nie będzie dla niej przyszłości tutaj..." pomyślała pani Bishop.

Pani Bishop spojrzała na Sarę z pogardą i szydziła w swoim sercu. Dobrze znała swojego wnuka, że nie będzie trzymał obcej osoby przy sobie. Teraz, że

Ona była tutaj, tylko pomagała Hankowi.

"Dziewczyno, dlaczego mnie szukałaś?" zapytała Pani Bishop z zimnym spojrzeniem w oczach.

Sara tylko opuściła głowę i nie odezwała się. Lilly szybko uszczypnęła Sarę.

Skóra Sary była bardzo miękka i delikatna. Zazwyczaj łatwo się siniła, gdy uderzyła w coś. Uszczypnięcie bardzo bolało, i była pewna, że pozostawi brzydki siniak.

Wzięła głęboki oddech, podniosła głowę i odpowiedziała: "Tak."

"To będzie ostatni raz... Kiedy zabiorę dziadka stąd... Nie będę już musiała być zagrożona przez tych ludzi..." pomyślała Sara.

"Pani Bishop, chciałabym prosić o pomoc w zapisaniu mojej siostry na King College" powiedziała uprzejmie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

CEO One Night Stand

CEO One Night Stand

324 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

324

Treść

Aa