Cechy Hanka były pociągające. Jego brwi były chłodnie wygięte, a pod podwójnymi powiekami znajdowały się jego długie rzęsy. Jego ciemne oczka były zimne i pozbawione emocji, ale zarazem ostre i piękne.
Jego wargi były cienkie z małym zacięciem, kolor na nich ledwo widoczny. W połączeniu z bladą karnacją, wystarczało to, aby dreszcze przechodziły po plecach tych, którzy na niego spoglądali. Jakby nie był człowiekiem, ale raczej Władzą Śmierci, która się wydostała z
świat podziemny.
Sara zacisnęła pięści ze strachu i nie odważyła się ruszyć do przodu.
Hank wydawał się niecierpliwy i powiedział szorstko: "Kazałem ci tu przyjść".
Jego pogłębiony głos rozbrzmiewał w pomieszczeniu, sprawiając, że brzmiało to jeszcze bardziej przerażająco.
Sara mogła tylko zrobić kilka kroków do przodu, gdy nagle wyciągnął rękę i złapał ją. Sara straciła równowagę i spadła na łóżko. W szoku gorączkowo próbowała się podnieść, ale zorientowała się, że jej ręce trzymają...
zamiast tego przytulił ją do swojego ciepłego klaty. Hank spoglądał na nią, potem obrócił ją jak małą żółwinkę.
Jej śnieżnobiałe policzki były rumiane, a łzy zbierały się w jej oczach. Była już uroczą i piękną młodą dziewczynką, a jej płacząca twarz sprawiała, że wyglądała jeszcze bardziej żałośnie.
Ale Sara nie odważyła się płakać. Jej gardło zaciskało się, gdy powstrzymywała łzy, uważnie spoglądając na Hanka. Bała się, że on usłyszy jej hałas i ją zabije.
Trzymał się łóżka i ga
Dał jej surowe spojrzenie. "Ile masz lat?" - zapytał.
Jej serce biło szybko w jej klatce piersiowej, czuła jego oddech na swojej skórze. Zamykając oczy, jakby była już martwa, wyszeptała: "Mam osiemnaście lat..."
Wyraz twarzy Hanka pozostał stoicki, a jego piękne oczy wyglądały zimno i odległe. Nagle szydził i powiedział: "Więc Pani naprawdę kupiła mi małą dziewczynkę, żeby odpędzić Pechowca."
Sara nie odważyła się otworzyć oczu ani odezwać
k, jej drobne ciało drżało lekko.
W końcu się podniósł i powiedział: "Wstań".
Oczywiście, był świadomy tej małej dziewczynki i jej przeszłości, ponieważ pani Bishop poinformowała go wcześniej. Jeśli była nieczysta, nie mogłaby zbliżyć się do dziedzińca.
Sara podniosła się z łóżka i zobaczyła, jak siedzi przed nią. Ale nie mogła stanąć na nogi, więc tylko siedziała winnie na łóżku.
Nagle Hank kaszlał kilka razy, jego ręka się zacięła.
Zakrył usta i była na nich krew. Jej oczy rozszerzyły się na widok tego. Mistrz Bishop był naprawdę na skraju śmierci.
Kiedy zobaczył jej przerażony wyraz twarzy, w jego oczach pojawił się delikatny uśmiech.
"To... przeraża cię?" Zażartował.
Wstał nonszalancko i poszedł do łazienki umyć ręce. Dopiero wtedy Sara zdała sobie sprawę, że ten mężczyzna był szczególnie wysoki i szczupły, a z jego bladą karnacją wyglądał trochę słabo.
Wtedy przypomniała sobie umięśnioną t
ciało, które widziała wcześniej, a jej policzki ponownie różowiły się. Podczas gdy Hank był wciąż w łazience, szybko wstała z łóżka i posłusznie stanęła przy łóżku, czując się w tej chwili bezradna.
Pojęcie zaangażowania dobroczynnej panny młodej było nieznane większości ludzi w nowoczesnym społeczeństwie, więc naturalnie młoda Sara nie była zaznajomiona z taką praktyką. Ponadto, fakt, że jej wybranym partnerem był infamouszny Mistrz Biskup, który miał być okrutny i brutalny, był nieznany dla niej.
l, spowodował, że drżała ze strachu.
Wkrótce Hank wrócił z łazienki i zobaczył ją stojącą bezczynnie przy łóżku, przypominającą bezradne zwierzę. Młoda dziewczyna miała wdzięczne ciało, jej skóra była biała jak śnieg, a twarz delikatna jak kwiat. To było miłe widoczko, że była tam.
Podszedł, żeby usiąść na łóżku i powiedział do niej obojętnie: "Nie ważne, jaki masz związek z Panią, powinnaś się zachowywać przyzwoicie w przyszłości. Nie zabiję cię za to.
Na razie. Ale jeśli zrobisz coś nierozważnego...
Zatrzymał się w połowie zdania. Początkowo chciał powiedzieć, że ją zabije. Ale słowa wyszły mu z ust jako "W takim razie będziemy musieli być pochowani razem ze mną." powiesz
Sara szeroko otworzyła oczy na jego ostrzeżenie, "...
Pochowani razem?"
"Czy starsza pani Bishop nie powiedziała ci o tym?" zapytał.
Przygryzła dolną wargę.
To było dopiero wczoraj, kiedy odkryła, że ma iść na groby razem z nim.
Planując sprzedaż dla Hanka, Sara nie wiedziała o żadnych innych szczegółach. Musiało to zostać omówione prywatnie z jej ojcem.
Szepnęła cicho: "Rozumiem".
Miała miły i delikatny głos, a gdy mówiła tak cicho, było to tak słodkie, że rozczulało serce słuchającego.
Hank spojrzał na nią bez emocji i powiedział: "Jako moja młoda żona, powinnaś spać ze mną".
Twarz Sary natychmiast się zaczerwieniła, zwłaszcza jej płatki uszne.
, i wyglądało to jak odcień krwawej czerwieni.
Jej usta otwarły się z zdziwieniem, a ona nieświadomie cofnęła się o dwa kroki.
Pomimo jej reakcji, kontynuował: „Robi się ciemno”.
Wydusiła krzyk, rozumiejąc, co miał na myśli. Zacisnęła pięści, czując gęsią skórkę na plecach, ale nie odważyła się nieposłuszeństwa wobec mężczyzny. Niechętnie zbliżyła się do łóżka i powoli usiadła obok niego.
Nie wypowiedział ani jednego słowa i tylko patrzył.
na nią.
Hank zabrał wiele istnień, czy to mężczyzn czy kobiet, młodych czy starych. Ale rzadko je obserwował. Choć niektórzy z nich byli niezwykle nieustraszeni wobec śmierci, nigdy nie wzbudzali jego zainteresowania.
To było pierwsze, gdy poczuł się zaintrygowany jakąś osobą.
Ta 18-letnia dziewczyna wyglądała delikatnie na każdym calu swojego ciała. Miała piękne brwi i mały guzikowy nos, a na jej delikatnych ustach widniał blady ślad, który wcześniej na nich ugryzła. Jej skóra była jasna i tak delikatna, że c
Mogła zostać łatwo rozdarta. Jej szyja była smukła jak rzeźbiony marmur, a jej talia była tak cienka i miękka, że mężczyzna nie mógł się powstrzymać od dotknięcia jej.
Hank szybko sięgnął po jej zaczerwienione płatek ucha. Na nieoczekiwany gest Sara szeroko otworzyła oczy ze zdziwieniem.
Było bolesne, gdy kontynuował nieczułe uszczypnięcie jej różowego ucha, ale ona nie odważyła się wyrazić swojego dyskomfortu. Mogła tylko na niego patrzeć z żałosnym spojrzeniem.
Zapytał: "Dlaczego jesteś lo
Patrzy na mnie?"
"Gdybym tylko mogła wygrać z tobą w walce, to nie tylko bym patrzyła na ciebie" - pomyślała sobie. Zebrała całą swoją odwagę i odpowiedziała: "To boli..."
Był trochę zdezorientowany.
Czy to bolało tylko dlatego, że bawił się jej płatkami uszu? Czy wszystkie dziewczyny teraz były takie delikatne?
Ale ucho Sary stawało się coraz bardziej czerwone przez jego szczypanie, więc puścił je i ona pośpiesznie zakryła je ręką.
Zgodnie z jego legendarnym...
Wahania nastroju, powiedział do niej ozięble: "Będziesz spać na podłodze dzisiaj."
Jej oczy natychmiast rozbłysły na wieść o tym i przestała zwracać uwagę na pulsujący płatek ucha.
Spanie na podłodze! To oznacza, że nie ma potrzeby dla niej...
Hank położył się na łóżku i zignorował dziewczynę w pokoju, która była pełna ulgi. Nie odważając się go przeszkadzać, cicho przeszukała pokój jak mała chomik i w końcu znalazła koc w szafce.
Był kwiecień, a powietrze było nadal chłodne, ale na szczęście ogrzewanie podłogowe ogrzało pokój, aby dostosować się do choroby Hanka. Sara ostrożnie położyła kołdrę na ziemi i spróbowała na niej leżeć. Czując się komfortowo, westchnęła z ulgą.
Urodziła się przedwcześnie, a jej dziadek włożył wiele wysiłku, aby zapewnić jej przetrwanie. Jej ciało zawsze było słabe. Tam, gdzie inni mogli łatwo wyzdrowieć po zwykłym przeziębieniu, delikatna Sara była przykuta do łóżka na dni lub nawet na dłużej.
Miesiące minęły. Dlatego Sara chciała uniknąć zachorowania, obawiając się, że gdyby tak się stało, Hank byłby zirytowany i się jej pozbył.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Jeśli zostałaby oddana przez rodzinę Bishopów, martwiła się, że jej dziadek zostanie niesprawiedliwie potraktowany.
Nie była bezkręgową osobą, pomimo swojego wyglądu. Gdyby to inni ją tak źle traktowali, od razu by się broniła i stawiła opór, ale...
Sara patrzyła bezmyślnie na sufit.
To był jej biologiczny ojciec, który ją sprzedał.
Jeśli zostanie wypędzona, rodzina Bishopów złamie swoje obietnice, a jej dziadek nie będzie w stanie...
e aby ukończyć swoje leczenie. Śmierć nieuchronnie pukała do jego drzwi. To było powodem, dla którego rodzina Matinów zmusiła ją do zamieszkania w domu Biskupa.
Westchnęła na myśl o błądzących myślach i usiłowała się pocieszyć. W końcu Mistrz Biskup nie był tak okropny, jak mówią plotki. Nawet udało jej się go spotkać i teraz wygodnie leżała pod kocem. Gdy tylko zdobędzie wystarczająco dużo pieniędzy, będzie mogła wyprowadzić dziadka.
Hank, który był w
Leżąc na łóżku, nagle powiedziała: "Bądź cicho".
Przestraszona szybko chwyciła kołdrę.
Ale przecież nic nie powiedziała, prawda? Czy to mogło być westchnienie, które wcześniej wydała? Natychmiast zakryła usta i nie odważyła się wydać żadnego innego dźwięku.
Mimo to, Hank wydawał się mieć trudności z ponownym zaśnięciem. Jego lodowaty ton, przypominający Sarze świeży śnieg na gałęziach drzewa, przerwał ciszę, gdy zapytał ją: "Czy tylko przybyłaś do Biskupa?"
;s residence today?"
Sara skinęła głową.
Hank czekał, "..."
Zdając sobie sprawę, że mężczyzna jej nie widzi, szeptała cichym głosem do ciemności, "Tak."
"Czy przeprowadziłaś badanie ciała?" zapytał. Był dobrze zaznajomiony z tradycją rodziny Bishopów, każda panna młoda, która wchodziła do ich domu, musiała być pewna, że jest dziewicą, i wiedział, że nie będzie żadnych wyjątków dla tej młodej panny młodej.
Niewytłumaczalnie, myśl
sprawiło mu to pewien niepokój.
Nie zależało mu bardzo na dziewczynie, ale jakoś czuł, że teraz ona do niego należy, dlatego inni nie mieli prawa jej dotykać.
Sara zarumieniła się na jego pytanie. Po długiej chwili milczenia odpowiedziała cicho: "Nie, ktoś nas przerwał tuż przed rozpoczęciem".
Poczuł się trochę lepiej po tych zapewnieniach. Wstał nagle i spojrzał na nią z łóżka. "Czyli nie zaczęło się? W takim razie będę musiał to zrobić osobiście".
. "Powiedział."
Na początku zareagowała na jego nagłe poruszenie, a następnie ponownie na usłyszenie jego słów. Jej twarz zrobiła się czerwona jak czerwony kameleon, nic bardziej nie chciała niż owinąć się jak gąsienica i udawać martwą.
Ton Hanka pozostał chłodny, "Czy zamierzasz zdjąć swoje ubrania, czy chcesz, żebym to zrobił?"
Sara ugryzła wargę i szeptem powiedziała sobie, że to nie jest odpowiedni czas, żeby stracić panowanie. Jej dziadek nie był obok niej, nikt nie był.
Pod wpływem swojego usposobienia, była tu posłuszna. Jedyną rzeczą, którą mogła zrobić, było być posłuszną.
Choć tak myślała, piękne migdałowe oczy Sary zaczęły się wypełniać łzami. Powoli wstała i trzymając głowę opuszczoną, unikała spojrzenia Hanka. Pod przygaszonym światłem, jej palce były jasne i delikatne, powoli rozpinały czarne guziki.
Przed wyjściem z domu dzisiaj specjalnie założyła staromodną, czarną koszulę w kratę i spleciona w brzydkie warkocze włosy, aby Mistrz Bi
sklep nie byłby nią zainteresowany. Jednak w tym momencie jej jasne palce kontrastowały z czarnymi guzikami, gdy rozpięła swoją koszulę, a jej gładka, niemowlęca skóra odsłaniała się cal po calu. Jej obojczyki wyglądały jak motyl, który miał zaraz wzbić się w powietrze, i to sprawiło, że poczuł podniecenie na widok tego.
Oczy Hanka zaciemniły się. Przez lata miał tylu wielbicieli, ale tylko czuł wstręt. Nigdy nie spodziewał się, że zostanie uwiedziony przez ciało młodej dziewczyny.
Sara
już rozpięła trzeci guzik, odsłaniając bladoróżowy top na spodniej koszuli. Zaraz miała zdławić swą zakłopotanie, aby rozpiąć czwarty, gdy nagle w cichym pokoju rozległo się gromkie burczenie.
Sara zastygła w bezruchu.
Hank uśmiechnął się i powiedział: "Jesteś głodna?"
To było jej brzuchowe burczenie.
Sara opuściła jeszcze bardziej głowę i odpowiedziała bardzo cichym głosem: "Tak."
Nie jadła przez cały dzień. B
Przed wyjazdem z domu nie było dla niej śniadania. Nikt nie przygotował dla niej jedzenia również u rodziny Bishop. W końcu, w oczach wszystkich członków rodziny Bishop, mogła nawet nie przeżyć tej nocy.
Hank lekko zapytał, "Czy chcesz coś zjeść?"
Sara ostrożnie spojrzała na niego i delikatnie kiwnęła głową.
On wtedy zirytowany zbeształ, "Czy nie umiesz mówić? Dlaczego zawsze tylko kiwasz głową?" Trzymała mocno kołdrę. Po chwili odpowiedziała, "M
aster Bishop, jestem głodny...
Hank zapytał: "Jak mnie nazwałeś?"
Oczy Sary się rozszerzyły.
"Jeśli nie Mistrzu Bishop, to jak powinnam go nazywać? Młody Mistrz?... Mąż?" rozważała.
Zdecydowanie nie nazwałaby go "mężem".
Nagle Hank uszczypnął jej podbródek, a jego kciuk powoli przesuwał się po jej wilgotnych, czerwonych ustach. Jej twarz drżała nieznacznie w jego dłoni.
"Być może, gdybym wyszła za mąż wcześniej,
Moja córka mogłaby mieć nawet taki sam wiek jak ty" - powiedział nagle mężczyzna.
Sara była bez słowa. "Jaki kłamca! Kto mógłby być ojcem dziecka w wieku 14 lat?"
Hank przez jakiś czas wpatrywał się w Sarę, a następnie powiedział: "Nazwij mnie wujkiem, a dam ci coś do jedzenia."
Brzuch Sary znowu zagrzmiał. Zarumieniła się i cichym głosem zawołała: "Wujku".
Głos dziewczynki był bardzo delikatny i słodki.
Hank zmrużył oczy. Puścił ją.
r, nacisnął jeden z metalowych przycisków przy łóżku.
W mniej niż minutę ktoś zapukał do jego drzwi i powiedział: "Mistrzu Bishop".
Hank krótko się do niej odwrócił i zapytał: "Czego chcesz zjeść?"
Sara była zaskoczona na chwilę.
Poza swoim dziadkiem nikt nigdy nie pytał jej, czego chce zjeść. Po hospitalizacji swojego dziadka, nigdy więcej nie usłyszała tych słów.
Nie spodziewała się, że to właśnie ten diabeł zapytał ją o to.
to pytanie...
Sara zacisnęła usta. Nie chciała przeszkadzać ludziom w nocy, więc odpowiedziała: "Cokolwiek".
"Słyszałeś to?" Hank zapytał zimnym głosem.
Mężczyzna za drzwiami wydawał się trochę zdziwiony, ale i tak posłusznie podporządkował się.
Po pół godzinie Sara dostała gorący gulasz z owocami morza.
Gulasz z owocami morza był bardzo gęsty. Zapach owoców morza i smaczny bulion ładnie się ze sobą połączyły. Smakowite danie ogarniało całe usta.
Podała jej język.
Hank tylko patrzył na Sarę, która jadła miskę gulaszu jak chomik, i zapytał: "Czy jest pyszne?"
Ona odpowiedziała ostrożnie: "Tak, jest super pyszne".
"Pozwól mi spróbować" powiedział Hank. Zanim zdążyła zareagować, już opuścił głowę i wziął łyżkę z jej ręki.
Sara była zszokowana.
Hank zmrużył oczy i skomentował: "Jest tak sobie".
Sara wstrzymała oddech.
Ponieważ
W tamtym momencie Hank był tak blisko niej, że mogła wyraźnie widzieć jego rzęsy i wąchać jego oddech.
Miał na sobie gorzki zapach lekarstwa i nutkę niewytłumaczalnego drzewnego zapachu. Zapach był ledwo wyczuwalny, ale sprawiał, że miała trudności z oddychaniem.
"Jesteś najedzona?" Hank zapytał ponownie, widząc że Sara się zesztywniała.
Spiesznie nabierała łyżkę gulaszu do ust. Po chwili zdała sobie sprawę, że jest to ta sama łyżka, którą Hank właśnie użył.
"
..." Zarumieniła się, jej twarz prawie płonęła.
Hank wydawał się zmęczony, więc nie wspomniał już o badaniu ciała i po prostu poszedł położyć się na łóżku.
Sara skończyła duszoną potrawę i poszła do łazienki. Po prostym umyciu, położyła się pod swoim ciepłym i wygodnym kocem. Pomyślała sobie: "Pan Hank nie jest taki straszny, jak wszyscy mówią. Nawet dał mi trochę jedzenia."
Przesuń w górę, aby kontynuować
Zawsze było trudno dla Sary wstawać wcześnie rano, ale ponieważ była w tym samym pokoju z morderczym maniakiem, obawiała się, że jej szyja zostanie odcięta. Była tak zmartwiona, że nie mogła dobrze spać. Przez kilka godzin spała przerywanie i obudziła się o szóstej rano.
Nie śmiała wydać żadnego dźwięku, bo bała się zakłócić Hanka. Ostrożnie wstała i zobaczyła, że mężczyzna wciąż leży w łóżku.
Poprzedniego dnia nie śmiała się rozejrzeć
Uważnie. Teraz, gdy poranne słońce świeciło przez okno, a rozproszone światło padło na jego twarz, jego doskonale wyrzeźbiona twarz wyglądała nieskazitelnie. Była tak przystojna, że nie można było się nie zauroczyć.
Sara nigdy nie sądziła, że mężczyzna może wyglądać tak. Nie było na nim śladu kobiecości. Wręcz przeciwnie, wyglądał groźnie i niebezpiecznie, ale wzbudzająco atrakcyjnie.
Sara powoli odwróciła wzrok i cicho poszła do łazienki. Nie miała żadnych przyborów toaletowych.
Ale była zbyt nieśmiała, żeby zapytać Hanka. Więc spróbowała sprawdzić szafkę pod zlewem i znalazła szczoteczkę do zębów, ale nie było jeszcze pasty do zębów.
Popatrzyła na jedyny kubek na stole i ostrożnie wyjęła pastę do zębów. Wycisnęła odrobinę i spłukała ją wodą, zanim nałożyła trochę na swoją szczoteczkę.
Po ukradnięciu pasty do zębów od Hanka, zarumieniła się.
Gdy skończyła się umywać, Hank wciąż nie obudził się. Sara nie wiedziała, czego potrzebowała.
robić jako młoda panna młoda. Ale myśląc o młodych pannach młodych w dawnych czasach, były one podobne do służących. I tak pomyślała, że powinna służyć Hankowi jak jedna z nich, ale...
Nie ośmieliła się.
Sara była nieco zmartwiona.
Właśnie wtedy drzwi sypialni się otworzyły, a wchodził wysoki mężczyzna z tacą w ręku. Na tacy stała miska czarnego leku. Sara czuła zapach gorzkości.
Bella zatrzymał się na chwilę, kiedy zobaczył Sarę. Potem przypomniał sobie, że musi...
Była młodą panną, którą Madame kupiła dla Hanka, aby przeciwdziałać jego złemu szczęściu.
Bella myślała, że nie będzie miała okazji poznać tej dziewczyny. Nikt w rodzinie nie spodziewał się zobaczyć kobiety w pokoju Pana Bishopa.
Przez chwilę nie wiedział, jak zwrócić się do Sary, więc tylko skinął jej głową.
Sara skromnie zapytała cicho: "Przyszłaś dostarczyć lekarstwo Panu Bishopowi?"
Bella skinęła głową i powiedziała: "Cześć, Panno Martin. Jestem Ma
Podwładna pana Stera. Możesz do mnie mówić Bella."
Sara skinęła głową w odpowiedzi i posłusznie stanęła w rogu. Nie mówiła, ale jej drobna postać była bardzo sympatyczna.
Bella odłożyła lekarstwo na bok i wyszeptała: "Panu, czas na przyjęcie lekarstwa."
Sara nie odważyła się spojrzeć na Hanka. Zamiast tego zaczęła skupiać się na misce z lekarstwem.
Jej przyrodnia siostra, William, i macocha, Lilly Miller, zawsze narzekały, że matka Sary była bezwstydna.
domowa niszczycielka, która uwodziła żonatych mężczyzn. Jednak matka Sary była w rzeczywistości cenną córką rodziny uczonych. Jej dziadek był znanym lekarzem specjalizującym się w alternatywnej medycynie ziołowej, a Sara także posiadała ten sam talent. Przez kilka lat mieszkała u dziadka w dzieciństwie i tam zdobyła sporo wiedzy medycznej. Lilly obawiała się, że Sara skończy jako sławny lekarz jak jej dziadek i przejmie dziedzictwo.
Martin Pharma. Dlatego Lilly odesłała Sarę do rodziny Martinów, gdy miała dziesięć lat.
Niemniej jednak, osiągnięcia Sary w dziedzinie medycyny nadal były głębokie. Bez oglądania resztek ziół, była w stanie powiedzieć, co jest w środku tylko po zapachu.
"Cóż, to lekarstwo na leczenie uszkodzeń wewnętrznych organów" - pomyślała Sara.
"Hej, dziewczynko. Chodź tutaj."
Sara obojętnie spojrzała w górę i zobaczyła ciemne oczy Hanka.
"Chodź i
"Podaj mi moje lekarstwo," Hank usiadł przy łóżku i powiedział spokojnie.
Dopiero wtedy Sara zdała sobie sprawę, że "dziewczyną", którą on nazwał, była właśnie ona. Szybko podszedła i podniosła miskę z lekarstwem, którą Bella właśnie postawiła na stole.
Przez chwilę wahała się i powiedziała cicho, "Mistrzu Bishop, lekarstwo jest zaprawione bardzo gorzkim ziołem. Jeśli będziesz pił je małymi łykami, wciąż poczujesz gorzkość, gdy będziesz jadł później. Może..."
"Powiedziałem,
"Podaj mi lekarstwo" - powtórzył Hank zimno.
Sara była tak przerażona, że jej ręce prawie drżały.
Bella była oniemiała i pomyślała: "Co jest nie tak z Panem Biskupem dzisiaj? To jest takie torturowanie pić to lekarstwo małymi łyczkami! I dlaczego traktuje dziewczynę tak okropnie?"
Patrząc na Sarę, która gryzła wargę z lekko urażoną miną, Bella wewnętrznie westchnęła.
Długie, kręcone rzęsy Sary przysłaniały jej oczy, gdy nabierała łyżeczkę.
czarna medycyna z niebieską porcelanową łyżką. Na jej twarzy unosił się silny gorzki smak. Lekko marszczyła delikatny nos i czuła, że medycyna jest trochę za gorąca. Podświadomie dmuchała na łyżkę, zanim podała ją Hankowi.
Hank spojrzał na nią i wypił to.
Sara często karmiła lekami swojego dziadka, więc była w tym dosyć wprawna.
Jednak nie odważyła się spojrzeć Hankowi w oczy.
Bella stała obok nich i zaczęła sobie wyobrażać bi
Gorzkość w ustach Mistrza Biskupa, gdy go obserwował, jak połyka lekarstwo.
Wkrótce lekarstwo dochodziło do ostatnich resztek. Sara odłożyła miskę. Kiedy nie wiedziała, co robić, ktoś na zewnątrz nagle krzyknął: "Mistrz Biskup, rodzina Panny Martin jest tutaj!"
Sara przez chwilę była oszołomiona.
Rodzina? Czy to był Yen Martin? Hank spojrzał na dziewczynę i zapytał: "Chcesz iść?"
Nie bardzo chciała widzieć rodzinę Martinów, ale ona...
pomyślała, że może jej ojciec tego żałował...
Zawsze miała trochę nadziei w sercu, więc skinęła głową.
Hank spokojnie powiedział: "Zarządź, żeby ktoś przygotował śniadanie. Po śniadaniu pójdziemy." Bella była zaskoczona, ale ukryła swoje zdziwienie i po prostu posłuchała polecenia.
Po tym, jak Sara zjadła śniadanie sama, została zaprowadzona do przedpokoju. Bella spojrzała na Hanka z wątpliwością i zapytała: "Mistrzu, dlaczego to zrobiłeś?"
Hank wiedział, o co naprawdę pytała, i odpowiedział obojętnie,
"Ona jest dość urocza. Trzymam ją przy sobie dla zabawy."
Bella nie mogła zrozumieć, dlaczego jej pan traktuje miłą dziewczynę jak zwierzątko, nie wiedziała, co powiedzieć.
Poza tym, nie odważyła się skomentować, tylko stwierdziła: "Panna Martin jest nieślubną córką. To prawdopodobnie nie dobre wieści dla rodziny Martinów, że jest tu w tym czasie."
Hank zatrzymał się na chwilę i rozkazał: "Idź i sprawdź."
W holu, Sara's f
Ojciec, Yen, jej przyrodnia siostra, William, i macocha Lilly byli tam wszyscy.
Rodzina Martinów była również znaną rodziną o ponad 100-letniej historii. Posiadali sławną firmę farmaceutyczną w mieście Jena. Yen był leniwym i bezambitnym człowiekiem, odziedziczył firmę po swoich przodkach, ale nie pracował ciężko. Dlatego Martin Pharma nigdy nie była w stanie się rozwinąć.
Lilly była córką bogatego biznesmena. Miała czterdzieści kilka lat, ale starzała się powoli. Przybrała na wadze
wytworny makijaż i miała na sobie drogą sukienkę maxi. Wyglądała bardzo godnie i miała dobrą reputację wśród bogatych. Przecież przyjęła córkę kochanki swojego męża i zatrzymała ją w rodzinie. Nie każdy potrafiłby być tak wyrozumiały. Przed nieznajomymi Lilly była dobrą macochą. William natomiast była ulubioną córką Boga. Była dobra w grze na pianinie i tańcu. Była także najpiękniejszą dziewczyną na kampusie. Bardzo przypominała Li
Ona miała piękne, V-kształtne i wyrzeźbione twarze. Nie wspominając, że miała tylko 19 lat, rok więcej niż Sara. Ale być może z powodu przebywania na terytorium rodziny Bishopów, jej oczy wyrażały pewną ostrożność.
Nie tylko William, ale nawet Lilly i Yen też poruszali się po tym miejscu na palcach, nie śmieli oddychać zbyt głośno.
Nikt z mistrzów rodziny Bishopów nie wyszedł, by ich powitać, tylko kilku służących. Rodzina Matin nie była tak szanowana,
wydawało się.
Gdy tylko Samantha wkroczyła do holu, Yen natychmiast wstał i złośliwie jej wytknął: "Dlaczego przyszłaś tak późno?"
Nadzieja w sercu Sary roztrzaskała się w jednej chwili.
Przesuń w górę, aby kontynuować