Grace Shields. Bo tak miała na imię. To imię jest zakazane w świecie Noaha. „Jak się tu dostało? To miała być nowa książka. Czy może jakiś służący to podniósł i położył tutaj?” zapytał sam siebie. Otworzył swoje szuflady i włożył zdjęcie do środka. Zabezpieczył je na klucz. Wziął swoją kurtkę i wyszedł. Jego ojciec wezwał go i zamierzał odpowiedzieć staremu człowiekowi. Schodził po schodach pogrążony w głębokiej zadumie. Miał zobaczyć się z ojcem. Nie byli blisko, ale jednocześnie nie mieli problemów. Oddalili się od siebie, gdy zmarła matka Noaha. Noah potrząsnął głową, jakby chciał pozbyć się tej myśli. Zatrzymał się w pół kroku, gdy zauważył Emily przy stole. Miała na twarzy uśmiech zadowolenia, gdy jadła kolację. „W końcu osiągnęła swój cel poprzez swoje zwodnicze sposoby,” pomyślał. Emily była szczęśliwa z powodu odrobiny wolności i niezwykle bogatego jedzenia, które miała tej nocy. Nie było Rose, Olivii ani Williamsa, żeby nią rządzić, mimo obecności służących. Czuła, że ktoś ją obserwuje. Przestała jeść i spojrzała w górę. Noah nadal ją obserwował ze schodów. Zadrżała i cofnęła się ze strachu. Noah spokojnie zszedł po schodach. Podszedł do stołu, nie spuszczając z niej wzroku. Emily wstała w strachu, gdy się zbliżył. Noah w końcu odwrócił od niej wzrok. Wziął jabłko z koszyka z owocami i spokojnie wyszedł z domu. „Uff.” Emily w końcu wypuściła oddech, który wstrzymywała ze strachu. „Co za przerażający facet.” Noah siedział cicho w samochodzie, gryząc jabłko, które zabrał z jadalni. „Czego ten człowiek teraz ode mnie chce?” mruknął. Wyjął butelkę wody i wypił całą zawartość. Włączył zapłon i ruszył do domu ojca. Dom był bardzo duży i dobrze zaprojektowany. Jeden rzut oka wystarczył, żeby zrozumieć, że właściciel jest multimiliarderem. To był dom Joshuy Harpera, ojca Noaha. Strażnicy byli rozmieszczeni w strategicznych punktach, aby zabezpieczyć dom. Noah wjechał i zaparkował samochód przed budynkiem. Gdy wysiadał z samochodu, podbiegł do niego strażnik.
"Dobry wieczór, młody panie Noah," przywitał się, ale Noah go zignorował. Był już do tego przyzwyczajony, więc kontynuował.
"Młody panie, proszę o klucze, abym mógł zabrać samochód do garażu."
"Nie ma potrzeby. Wkrótce wychodzę," odpowiedział i podszedł do drzwi. Złapał za klamkę i zawahał się.
"Mamo, znowu jestem w domu. Postaram się być posłuszny." Wziął głęboki oddech i otworzył drzwi.
"Dobry wieczór, młody panie," służący przywitali go chórem.
Przebadał ich wszystkich wzrokiem i zignorował powitanie.
"Gdzie jest ojciec?" zapytał.
"Jest w swoim gabinecie, młody panie," odpowiedziała jedna z pokojówek. Noah odwrócił się i skierował do gabinetu.
"Młody pan Noah tak szybko wrócił," szepnął jeden ze służących, otwierając pole do plotek.
"Tak. To dość zaskakujące. Zastanawiam się, o co chodzi," dołączył inny.
"Miejmy nadzieję, że tym razem wszystko pójdzie dobrze, w przeciwnym razie będziemy mieli kłopoty," odezwał się ktoś inny.
"Byli kiedyś dobrzy. Tęsknię za małym wesołym Noem," powiedział stary lokaj. Był ich najstarszym sługą i widział, jak Noe dorastał.
Zapadła cisza, gdy zauważyli Noego za sobą. Nie zauważyli jego powrotu. Modlili się gorliwie, aby im wybaczył.
"Hej, przynieś mi szklankę wody," powiedział, wskazując na najbliższego sługę.
"Tak jest, proszę pana," odpowiedział i podał mu ją natychmiast. Noe wziął ją i odszedł ku ich wielkiej uldze i radości.
Joshua Harper siedział w swoim gabinecie, a na stole stała filiżanka kawy. Od czasu do czasu popijał ją, czytając książkę. Usłyszał pukanie do drzwi.
"Dobry wieczór, ojcze," przywitał się Noe, gdy wszedł.
"Dobry wieczór, synu," odpowiedział Joshua i wskazał, by usiadł.
"Noe, co słyszałem? Co jest w wiadomościach? Kim jest twoja narzeczona?" zapytał Joshua. Doskonale wiedział, jak pojawiła się ta kobieta. To on polecił sługom, aby go odurzyli. Ale słudzy nie zdołali ukryć niedociągnięć i niestety paparazzi wykorzystali to, uchwytując wiadomość. Słudzy zostali już za to ukarani. Ale pytanie brzmi, dlaczego ogłosił ją swoją narzeczoną?
"Nic, ojcze," odpowiedział Noe. Jego powściągliwa natura dała o sobie znać.
"Noah!" zawołał jego ojciec.
To było tylko jego imię, które zostało wywołane, ale wiadomość była jasna.
"Zrobiłem to, aby uratować swój wizerunek. Co innego mogłem zrobić?" zapytał Noah.
"Naprawdę, zadowoliłeś się kimś bez klasy i ogłosiłeś ją swoją narzeczoną?" krzyknął Joshua, uderzając pięściami w stół.
"Co mogłem zrobić? Powiedz mi. Co miałem zrobić? Powiedzieć światu, że syn wielkiego Joshuy Harpera sypia z kim popadnie? Co? Odpowiedz mi, ojcze!" odparł Noah, jego temperament narastał.
Jego ojciec zatrzymał się na chwilę i przemyślał to. Noah nie był daleko od prawdy. Ogłoszenie jej jego narzeczoną było jedyną opcją, jaką mieli, aby zachować twarz i utrzymać godność.
"Ożeniłem się z nią," ogłosił Noah.
"Co? Oszalałeś?" krzyknął Joshua.
"Nie," odpowiedział, jeszcze bardziej irytując ojca.
Joshua wziął oddech i zapytał spokojnie,
"Dlaczego synu? Cóż, rozumiem, że zrobiłeś to, aby zachować twarz. Musisz się z nią teraz rozwieść, a ja zaaranżuję ci inną dziewczynę. Taką, która pasuje do twojego statusu i z wyższej klasy jak nasza," zaproponował.
"Nie. Nie wtrącaj się w moje sprawy. Nie potrzebuję tego," powiedział Noah stanowczo.
"Noah! Zachowuj się."
"Zachowuję się, ojcze. Nie wtrącaj się w moje prywatne sprawy. Uratowałem nas przed skandalem. Zrobię, co mi się podoba," odparł Noah.
"Twoja matka nie będzie zadowolona, gdy usłyszy, jak do mnie mówisz."
"Czy właśnie powiedziałeś, mama?" zapytał Noah cicho.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Cisza zapadła nad nimi.
"Naprawdę, mamo? Nadal masz odwagę przypominać mi o mamie?" - powiedział Noah, wstając ze swojego miejsca. Z wściekłości przewrócił filiżankę z kawą.
"Noah! Co się z tobą dzieje?" - zapytał Joshua, również wstając.
"Jeszcze nie wybaczyłem ci tego, co stało się z mamą, a ty nadal o niej wspominasz," - powiedział Noah, jego oczy były przekrwione, a łzy zbierały się w jego oczach, grożąc spadnięciem w każdej chwili.
"Plask!" Joshua wymierzył Noahowi siarczysty policzek. Noah stał nieruchomo przez chwilę, patrząc na swojego ojca. Wziął kluczyki do samochodu ze stołu i opuścił pokój w gniewie.
"Noah!" - zawołał jego ojciec, ale Noah się nie odwrócił.
W łazience dało się słyszeć dźwięk lecącej wody z prysznica. A tam stał muskularny, seksowny, ociekający wodą chłopak, który się kąpał. Spędził więcej czasu na myśleniu niż na kąpieli. Po około trzydziestu minutach w końcu wyłączył prysznic. Jego czarne włosy ociekały wodą, co sprawiało, że wyglądał jeszcze lepiej i bardziej seksownie. Wyciągnął rękę do uchwytu na ręcznik i wziął z niego swój bardzo duży ręcznik, którym wytarł ciało. Następnie owinął go wokół talii, zakrywając nagie ciało. Wyszedł z łazienki z zadowolonym uśmiechem, wdychając słodki zapach swojego mydła do kąpieli. To było ulubione mydło jego matki i używał go przez całe życie.
Ubrał się i położył na łóżku na jakiś czas, mając nadzieję, że poczuje się lepiej. Potem wyszedł z pokoju i zszedł po schodach. Kąpiel go uspokoiła, czas było opuścić dom. Spotkał swojego ojca przed drzwiami, palącego papierosa.
"Wychodzę," oznajmił.
"Za chwilę będę u ciebie w domu. Ta dziewczyna nigdy nie będzie moją synową. Żadna kobieta bez klasy nie jest tu mile widziana. Albo sam to załatwisz wkrótce, albo zrobię to po swojemu," zagroził Joshua.
Noe spojrzał na niego i przez jakiś czas nic nie powiedział.
„Dobranoc, ojcze,” powiedział po prostu i poszedł do swojego samochodu.
„Grrrhhh Grrrhhh,” zadzwonił jej budzik. Emily natychmiast się obudziła. Przeciągnęła się i wstała. Wtedy zdała sobie sprawę, gdzie jest. Nie musiała wstawać wcześnie, ponieważ nie miała żadnej pracy do wykonania. Noah jeszcze jej nie zatrudnił. Przeciągnęła się, ziewnęła i wróciła do snu.
Właśnie skończyła kąpiel, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi. Ubrała się w proste szorty i T-shirt i poszła otworzyć drzwi.
„Dzień dobry, pani,” przywitał się dobrze ubrany, przystojny młody mężczyzna. Tuż za nim szły dwie kobiety.
„Dzień dobry,” odpowiedziała.
„Jesteśmy z Velvet Mansion,” wyjaśnił, wręczając jej wizytówkę. „Zostaliśmy poinstruowani, aby wziąć pani wymiary do ubrań.”
Emily wzięła wizytówkę i spojrzała na nią. Rzeczywiście, była z Velvet Mansion. Nigdy nie marzyła o noszeniu ubrań z najbardziej znanego sklepu projektanta mody w kraju. Sukienka kosztowała prawie 2000 dolarów. Kiedy Noah powiedział, że zamierza wymienić jej ubrania, nie spodziewała się aż tyle.
„Dzięki, Noah,” powiedziała w myślach. Kobieta następnie wzięła jej wymiary. Kilka minut później przybyły ubrania.
„Proszę, pani, wybierz te, których potrzebujesz,” powiedziała kobieta.
Było tam tyle ubrań. Emily nie wiedziała, które wybrać. Wszystkie były dobrze zaprojektowane i wykonane z materiałów wysokiej jakości. Wysokiej klasy i najnowszego wzoru.
"Młody pan powiedział, że może mieć wszystkie," odparł młody człowiek.
"Wszystkie?" zapytała Emily z zaskoczeniem.
"Tak, proszę pani. To są nasze najnowsze projekty. Mam nadzieję, że się spodobają."
Emily po prostu skinęła głową, zbyt zszokowana, by mówić.
"Gdzie mamy umieścić ubrania, proszę pani?"
Nawet zaproponowali, że je wniosą do środka. Poprowadziła ich, a ubrania zostały przyniesione do jej pokoju. Było ich tak wiele, że nie wiedziała, gdzie je umieścić. Spojrzała na łóżko i na wszystkie ubrania.
"Dlaczego marnować pieniądze w ten sposób? Te ubrania są zbyt liczne i kosztowne."
Służący zaczęli przybywać jeden po drugim, by wykonywać swoje obowiązki. Byli zdumieni, gdy zobaczyli Emily. Było dziwne widzieć kobietę w domu.
"Kim ona jest?" zapytał pierwszy służący.
„Może narzeczona młodego pana” - zgadł jeden.
„Co? On jest gejem” - odparł inny.
„To kobieta z tamtej nocy. Kobieta z wiadomości” - odpowiedział kolejny, który wydawał się znać wszystkie odpowiedzi.
„Och! To wyjaśnia sprawę. Dlaczego ona jest w jego domu?”
„Czy zostanie nową panią?”
Służący, których było czterech, mieli coś do powiedzenia. Plotkowali przez chwilę i poszli wykonywać swoje obowiązki.
Pokój konferencyjny był cichy. Menedżerowie modlili się w ciszy swoich serc.
„Nie.”
„Odrzucone.”
„To jest nie do przyjęcia.”
Noah miał negatywny komentarz do każdego pliku, który mu przekazano.
„Co to za propozycje? Czy w ten sposób prowadzimy tę firmę?” grzmiał.
„Przepraszamy, prezesie Harper,” chórem odpowiedzieli menedżerowie.
Noah pojawił się w pracy wyraźnie zirytowany. Wiedzieli, że dzisiejsze spotkanie nie będzie przyjazne. Odrzucał wszystkie propozycje biznesowe, które mu przedstawiano, niezależnie od tego, jak były zrewidowane, dobre, dopracowane czy dochodowe.
„Przyjrzyjcie się i zrewidujcie wszystkie te propozycje,” powiedział Noah i odszedł.
„Propozycje zostaną zatwierdzone, gdy się uspokoi,” zapewniali się menedżerowie. Zaczęli wychodzić z pokoju jeden po drugim.
Noah wszedł do swojego biura i poluzował krawat. Zdjął marynarkę i rozpiął koszulę. Miał seksowną klatkę piersiową i mięśnie brzucha. Zapukał i wszedł jego sekretarz z filiżanką kawy.
„Nie potrzebuję jej. Powiedz kierowcy, żeby przygotował samochód,” rozkazał Noah, odrzucając kawę i odprawiając go.
„Tak jest, proszę pana,” zasalutował i wyszedł z kawą.
Noah wstał po kilku minutach i opuścił biuro. Jego kierowca czekał jak zwykle przed budynkiem.
"Dzień dobry, sir," przywitał się. Otworzył drzwi dla Noego, a ten wszedł. "Na cmentarz," polecił Noe i zamknął oczy.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Prywatny cmentarz był cichy, tak jak się spodziewano. Cmentarz rodziny Harperów. Noah podszedł do grobu swojej matki i położył na nim czerwoną różę. To był jej ulubiony kwiat. Odwiedzał ją co roku od jej śmierci. Odwiedzał jej grób także wtedy, gdy był przygnębiony.
"Mamo, Noah znowu wrócił. Tęsknię za tobą, mamo," powiedział, a łzy spływały mu po twarzy. Przypomniał sobie szczęśliwą rodzinę i to, jak stracił matkę. Odmawiał uwierzenia w cokolwiek innego poza faktem, że jego ojciec był odpowiedzialny za śmierć jego matki.
"On ją zabił," wymamrotał. Jego ojciec nigdy nie odwiedził jej grobu od czasu jej śmierci. Noah wierzył, że jego ojciec nie dbał o to. To sprawiło, że jeszcze bardziej się od niego oddalił.
"Wszystko staje się nudne, mamo. Tęsknię za czasami, które spędziłem z tobą, mamo. Czy możesz uwierzyć, że zostałem wrobiony? Poza tym, gdybyś tu była, mamo. Żałuję, że zasugerowałem tamtą przejażdżkę. Może bylibyśmy razem. Nie odeszłabyś tak szybko..." dusił się słowami. Przypomniał sobie, jak to się stało. Żywo, jakby to było wczoraj. Zawsze pozostawało to w jego umyśle. Odmawiało odejścia.
Tamtego dnia rodzina siedziała na balkonie, śmiejąc się serdecznie. To było chłodne letnie popołudnie. Wszyscy, łącznie z pogodą, uśmiechali się.
"Chodźmy na przejażdżkę, bez kierowcy, tylko ja, ty, mama i nasz maluch," zasugerował Noah. Jego matka była wtedy w zaawansowanej ciąży. Zdecydowali się pojechać na plażę. Jego rodzice poinstruowali służbę, co spakować na piknik.
Wyruszyli na gładką przejażdżkę. Dotarli na plażę, świetnie się bawili i wkrótce ruszyli w drogę powrotną. To był naprawdę wspaniały piknik. Droga powrotna była jeszcze lepsza niż poprzednia. Wszystko szło dobrze, dopóki nie wybuchła gorąca kłótnia między jego rodzicami. Nie do końca zrozumiał powód. Ale jego matka została oskarżona przez ojca o zdradę i próbowała się bronić. Krzyczeli na siebie bez przerwy. W pewnym momencie ojciec podniósł ręce i uderzył matkę, a ona straciła przytomność na jego oczach. Została przewieziona do szpitala, gdzie zaczęła rodzić i zmarła później. Noah był pewien, że urodziła to dziecko, a dziecko żyło. Ale jego ojciec postąpił po swojemu i powiedział Noahowi, że jego matka i dziecko zmarli. Może ojciec nigdy nie zaakceptował dziecka, skoro oskarżył żonę o zdradę. Dla Noaha jego ojciec nie odczuwał wyrzutów sumienia za to, co się stało. Śmierć matki oraz śmierć lub zniknięcie dziecka spowodowały zimną wojnę między Noahem a jego ojcem. Minęło wiele lat, ale ich więź nie została zcementowana. Noah nigdy nie ufał ojcu od tamtego dnia. Noah wiedział, że ma gdzieś siostrę i przysiągł ją znaleźć, bez względu na to, ile to potrwa.
"Łup," deszcz spadł mu na głowę, przerywając jego myśli. Spojrzał w górę i zobaczył, że pogoda się zmieniła.
"Do zobaczenia znowu, mamo," powiedział i otarł łzy. Potem opuścił cmentarz.
Emily postanowiła przejść się po okolicy. Nie była przyzwyczajona do siedzenia w domu przez cały dzień. Ubrała się i wyruszyła. Miała przyjemny czas na zwiedzanie. Okolica była miejscem, gdzie mieszkali bogaci. Miała okazję zobaczyć wiele miłych rzeczy. Kropla deszczu spadła na nią. Nie miała parasola. Musiała się spieszyć do domu. Odszukała swoje kroki i skierowała się w stronę domu. Samochód poruszał się z dużą prędkością w jej kierunku. Emily nie zauważyła nadjeżdżającego za nią samochodu. Samochód prawie w nią wjechał. Wtedy silne ramię złapało ją i ściągnęło z drogi. Oboje przewrócili się na ziemię. Emily była ranna i łapała oddech. Nie rozpoznała mężczyzny, który ją uratował. Próbowała mówić, ale nie mogła. Zemdlała.
Mężczyzna, który uratował Emily, szybko zadzwonił do swojego szefa.
"Proszę pana, panią przewieziono do szpitala. Ktoś próbował ją zabić samochodem."
"Zbadaj tę sprawę. Znajdź, kto to zrobił i ukaraj go odpowiednio. Pamiętaj też, aby wysłać jej jedzenie," odpowiedział Noah i zakończył rozmowę.
Emily otworzyła oczy i zorientowała się, że jest w szpitalu.
"Obudziłaś się," powiedziała pielęgniarka. "Na szczęście nie masz żadnych wewnętrznych obrażeń. Zemdlałaś tylko z powodu szoku. Rana na twoim ramieniu została również opatrzona. Maść jest na stole. Po obiedzie odpocznij trochę i potem możesz wyjść," poinstruowała pielęgniarka.
Emily podziękowała jej. Zastanawiała się, kto ją uratował i przyniósł jej obiad. Młody mężczyzna, który ją wcześniej uratował, przyszedł ponownie.
"Pozwól, że odwiozę cię do domu, pani."
Zwrócił się do niej per pani. Emily od razu wiedziała, że jest od Noaha. Ale jak Noah dowiedział się o wypadku i ją uratował?
"Bardzo ci dziękuję. Dziękuję za uratowanie mnie," powiedziała z wdzięcznością.
"To mój obowiązek, pani."
"Czy on wyznaczył cię na mojego strażnika?" zapytała.
"Wcale nie, madam. Ale jako ktoś pracujący dla młodego pana, moim obowiązkiem jest troszczyć się o panią w każdej chwili i wszędzie," wyjaśnił.
Noah siedział w jadalni, jedząc owoce, kiedy weszła Emily.
"Dobry wieczór, panie Noah. Dziękuję za wcześniejsze, za ubrania i lunch," powiedziała.
"Czy zranienie się to twój sposób, by zmusić mnie do opieki nad tobą?" zapytał złośliwie.
"Co!... Ja... Jak..." Emily jąkała się, szukając właściwych słów.
"Nie daj się zwieść. Żadne twoje sztuczki ani plany nie sprawią, że zakocham się w tobie lub będę się tobą opiekował. Znać swoje granice," stwierdził i zwrócił uwagę na owoce przed sobą.
Emily obudziła się następnego ranka. Na stole leżał list z powołaniem do pracy i karta bankowa zawierająca 10 milionów dolarów. Miała rozpocząć pracę następnego dnia. Czekała na powrót Noaha, aby mu podziękować. Ale to nigdy się nie stało. Czekała dniami, a on nigdy nie pojawił się w domu. Zdała sobie sprawę, że Noah zniknął.
Przesuń w górę, aby kontynuować