Cisza zapadła nad nimi.
"Naprawdę, mamo? Nadal masz odwagę przypominać mi o mamie?" - powiedział Noah, wstając ze swojego miejsca. Z wściekłości przewrócił filiżankę z kawą.
"Noah! Co się z tobą dzieje?" - zapytał Joshua, również wstając.
"Jeszcze nie wybaczyłem ci tego, co stało się z mamą, a ty nadal o niej wspominasz," - powiedział Noah, jego oczy były przekrwione, a łzy zbierały się w jego oczach, grożąc spadnięciem w każdej chwili.
"Plask!" Joshua wymierzył Noahowi siarczysty policzek. Noah stał nieruchomo przez chwilę, patrząc na swojego ojca. Wziął kluczyki do samochodu ze stołu i opuścił pokój w gniewie.
"Noah!" - zawołał jego ojciec, ale Noah się nie odwrócił.
W łazience dało się słyszeć dźwięk lecącej wody z prysznica. A tam stał muskularny, seksowny, ociekający wodą chłopak, który się kąpał. Spędził więcej czasu na myśleniu niż na kąpieli. Po około trzydziestu minutach w końcu wyłączył prysznic. Jego czarne włosy ociekały wodą, co sprawiało, że wyglądał jeszcze lepiej i bardziej seksownie. Wyciągnął rękę do uchwytu na ręcznik i wziął z niego swój bardzo duży ręcznik, którym wytarł ciało. Następnie owinął go wokół talii, zakrywając nagie ciało. Wyszedł z łazienki z zadowolonym uśmiechem, wdychając słodki zapach swojego mydła do kąpieli. To było ulubione mydło jego matki i używał go przez całe życie.
Ubrał się i położył na łóżku na jakiś czas, mając nadzieję, że poczuje się lepiej. Potem wyszedł z pokoju i zszedł po schodach. Kąpiel go uspokoiła, czas było opuścić dom. Spotkał swojego ojca przed drzwiami, palącego papierosa.
"Wychodzę," oznajmił.
"Za chwilę będę u ciebie w domu. Ta dziewczyna nigdy nie będzie moją synową. Żadna kobieta bez klasy nie jest tu mile widziana. Albo sam to załatwisz wkrótce, albo zrobię to po swojemu," zagroził Joshua.
Noe spojrzał na niego i przez jakiś czas nic nie powiedział.
„Dobranoc, ojcze,” powiedział po prostu i poszedł do swojego samochodu.
„Grrrhhh Grrrhhh,” zadzwonił jej budzik. Emily natychmiast się obudziła. Przeciągnęła się i wstała. Wtedy zdała sobie sprawę, gdzie jest. Nie musiała wstawać wcześnie, ponieważ nie miała żadnej pracy do wykonania. Noah jeszcze jej nie zatrudnił. Przeciągnęła się, ziewnęła i wróciła do snu.
Właśnie skończyła kąpiel, gdy zadzwonił dzwonek do drzwi. Ubrała się w proste szorty i T-shirt i poszła otworzyć drzwi.
„Dzień dobry, pani,” przywitał się dobrze ubrany, przystojny młody mężczyzna. Tuż za nim szły dwie kobiety.
„Dzień dobry,” odpowiedziała.
„Jesteśmy z Velvet Mansion,” wyjaśnił, wręczając jej wizytówkę. „Zostaliśmy poinstruowani, aby wziąć pani wymiary do ubrań.”
Emily wzięła wizytówkę i spojrzała na nią. Rzeczywiście, była z Velvet Mansion. Nigdy nie marzyła o noszeniu ubrań z najbardziej znanego sklepu projektanta mody w kraju. Sukienka kosztowała prawie 2000 dolarów. Kiedy Noah powiedział, że zamierza wymienić jej ubrania, nie spodziewała się aż tyle.
„Dzięki, Noah,” powiedziała w myślach. Kobieta następnie wzięła jej wymiary. Kilka minut później przybyły ubrania.
„Proszę, pani, wybierz te, których potrzebujesz,” powiedziała kobieta.
Było tam tyle ubrań. Emily nie wiedziała, które wybrać. Wszystkie były dobrze zaprojektowane i wykonane z materiałów wysokiej jakości. Wysokiej klasy i najnowszego wzoru.
"Młody pan powiedział, że może mieć wszystkie," odparł młody człowiek.
"Wszystkie?" zapytała Emily z zaskoczeniem.
"Tak, proszę pani. To są nasze najnowsze projekty. Mam nadzieję, że się spodobają."
Emily po prostu skinęła głową, zbyt zszokowana, by mówić.
"Gdzie mamy umieścić ubrania, proszę pani?"
Nawet zaproponowali, że je wniosą do środka. Poprowadziła ich, a ubrania zostały przyniesione do jej pokoju. Było ich tak wiele, że nie wiedziała, gdzie je umieścić. Spojrzała na łóżko i na wszystkie ubrania.
"Dlaczego marnować pieniądze w ten sposób? Te ubrania są zbyt liczne i kosztowne."
Służący zaczęli przybywać jeden po drugim, by wykonywać swoje obowiązki. Byli zdumieni, gdy zobaczyli Emily. Było dziwne widzieć kobietę w domu.
"Kim ona jest?" zapytał pierwszy służący.
„Może narzeczona młodego pana” - zgadł jeden.
„Co? On jest gejem” - odparł inny.
„To kobieta z tamtej nocy. Kobieta z wiadomości” - odpowiedział kolejny, który wydawał się znać wszystkie odpowiedzi.
„Och! To wyjaśnia sprawę. Dlaczego ona jest w jego domu?”
„Czy zostanie nową panią?”
Służący, których było czterech, mieli coś do powiedzenia. Plotkowali przez chwilę i poszli wykonywać swoje obowiązki.
Pokój konferencyjny był cichy. Menedżerowie modlili się w ciszy swoich serc.
„Nie.”
„Odrzucone.”
„To jest nie do przyjęcia.”
Noah miał negatywny komentarz do każdego pliku, który mu przekazano.
„Co to za propozycje? Czy w ten sposób prowadzimy tę firmę?” grzmiał.
„Przepraszamy, prezesie Harper,” chórem odpowiedzieli menedżerowie.
Noah pojawił się w pracy wyraźnie zirytowany. Wiedzieli, że dzisiejsze spotkanie nie będzie przyjazne. Odrzucał wszystkie propozycje biznesowe, które mu przedstawiano, niezależnie od tego, jak były zrewidowane, dobre, dopracowane czy dochodowe.
„Przyjrzyjcie się i zrewidujcie wszystkie te propozycje,” powiedział Noah i odszedł.
„Propozycje zostaną zatwierdzone, gdy się uspokoi,” zapewniali się menedżerowie. Zaczęli wychodzić z pokoju jeden po drugim.
Noah wszedł do swojego biura i poluzował krawat. Zdjął marynarkę i rozpiął koszulę. Miał seksowną klatkę piersiową i mięśnie brzucha. Zapukał i wszedł jego sekretarz z filiżanką kawy.
„Nie potrzebuję jej. Powiedz kierowcy, żeby przygotował samochód,” rozkazał Noah, odrzucając kawę i odprawiając go.
„Tak jest, proszę pana,” zasalutował i wyszedł z kawą.
Noah wstał po kilku minutach i opuścił biuro. Jego kierowca czekał jak zwykle przed budynkiem.
"Dzień dobry, sir," przywitał się. Otworzył drzwi dla Noego, a ten wszedł. "Na cmentarz," polecił Noe i zamknął oczy.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Prywatny cmentarz był cichy, tak jak się spodziewano. Cmentarz rodziny Harperów. Noah podszedł do grobu swojej matki i położył na nim czerwoną różę. To był jej ulubiony kwiat. Odwiedzał ją co roku od jej śmierci. Odwiedzał jej grób także wtedy, gdy był przygnębiony.
"Mamo, Noah znowu wrócił. Tęsknię za tobą, mamo," powiedział, a łzy spływały mu po twarzy. Przypomniał sobie szczęśliwą rodzinę i to, jak stracił matkę. Odmawiał uwierzenia w cokolwiek innego poza faktem, że jego ojciec był odpowiedzialny za śmierć jego matki.
"On ją zabił," wymamrotał. Jego ojciec nigdy nie odwiedził jej grobu od czasu jej śmierci. Noah wierzył, że jego ojciec nie dbał o to. To sprawiło, że jeszcze bardziej się od niego oddalił.
"Wszystko staje się nudne, mamo. Tęsknię za czasami, które spędziłem z tobą, mamo. Czy możesz uwierzyć, że zostałem wrobiony? Poza tym, gdybyś tu była, mamo. Żałuję, że zasugerowałem tamtą przejażdżkę. Może bylibyśmy razem. Nie odeszłabyś tak szybko..." dusił się słowami. Przypomniał sobie, jak to się stało. Żywo, jakby to było wczoraj. Zawsze pozostawało to w jego umyśle. Odmawiało odejścia.
Tamtego dnia rodzina siedziała na balkonie, śmiejąc się serdecznie. To było chłodne letnie popołudnie. Wszyscy, łącznie z pogodą, uśmiechali się.
"Chodźmy na przejażdżkę, bez kierowcy, tylko ja, ty, mama i nasz maluch," zasugerował Noah. Jego matka była wtedy w zaawansowanej ciąży. Zdecydowali się pojechać na plażę. Jego rodzice poinstruowali służbę, co spakować na piknik.
Wyruszyli na gładką przejażdżkę. Dotarli na plażę, świetnie się bawili i wkrótce ruszyli w drogę powrotną. To był naprawdę wspaniały piknik. Droga powrotna była jeszcze lepsza niż poprzednia. Wszystko szło dobrze, dopóki nie wybuchła gorąca kłótnia między jego rodzicami. Nie do końca zrozumiał powód. Ale jego matka została oskarżona przez ojca o zdradę i próbowała się bronić. Krzyczeli na siebie bez przerwy. W pewnym momencie ojciec podniósł ręce i uderzył matkę, a ona straciła przytomność na jego oczach. Została przewieziona do szpitala, gdzie zaczęła rodzić i zmarła później. Noah był pewien, że urodziła to dziecko, a dziecko żyło. Ale jego ojciec postąpił po swojemu i powiedział Noahowi, że jego matka i dziecko zmarli. Może ojciec nigdy nie zaakceptował dziecka, skoro oskarżył żonę o zdradę. Dla Noaha jego ojciec nie odczuwał wyrzutów sumienia za to, co się stało. Śmierć matki oraz śmierć lub zniknięcie dziecka spowodowały zimną wojnę między Noahem a jego ojcem. Minęło wiele lat, ale ich więź nie została zcementowana. Noah nigdy nie ufał ojcu od tamtego dnia. Noah wiedział, że ma gdzieś siostrę i przysiągł ją znaleźć, bez względu na to, ile to potrwa.
"Łup," deszcz spadł mu na głowę, przerywając jego myśli. Spojrzał w górę i zobaczył, że pogoda się zmieniła.
"Do zobaczenia znowu, mamo," powiedział i otarł łzy. Potem opuścił cmentarz.
Emily postanowiła przejść się po okolicy. Nie była przyzwyczajona do siedzenia w domu przez cały dzień. Ubrała się i wyruszyła. Miała przyjemny czas na zwiedzanie. Okolica była miejscem, gdzie mieszkali bogaci. Miała okazję zobaczyć wiele miłych rzeczy. Kropla deszczu spadła na nią. Nie miała parasola. Musiała się spieszyć do domu. Odszukała swoje kroki i skierowała się w stronę domu. Samochód poruszał się z dużą prędkością w jej kierunku. Emily nie zauważyła nadjeżdżającego za nią samochodu. Samochód prawie w nią wjechał. Wtedy silne ramię złapało ją i ściągnęło z drogi. Oboje przewrócili się na ziemię. Emily była ranna i łapała oddech. Nie rozpoznała mężczyzny, który ją uratował. Próbowała mówić, ale nie mogła. Zemdlała.
Mężczyzna, który uratował Emily, szybko zadzwonił do swojego szefa.
"Proszę pana, panią przewieziono do szpitala. Ktoś próbował ją zabić samochodem."
"Zbadaj tę sprawę. Znajdź, kto to zrobił i ukaraj go odpowiednio. Pamiętaj też, aby wysłać jej jedzenie," odpowiedział Noah i zakończył rozmowę.
Emily otworzyła oczy i zorientowała się, że jest w szpitalu.
"Obudziłaś się," powiedziała pielęgniarka. "Na szczęście nie masz żadnych wewnętrznych obrażeń. Zemdlałaś tylko z powodu szoku. Rana na twoim ramieniu została również opatrzona. Maść jest na stole. Po obiedzie odpocznij trochę i potem możesz wyjść," poinstruowała pielęgniarka.
Emily podziękowała jej. Zastanawiała się, kto ją uratował i przyniósł jej obiad. Młody mężczyzna, który ją wcześniej uratował, przyszedł ponownie.
"Pozwól, że odwiozę cię do domu, pani."
Zwrócił się do niej per pani. Emily od razu wiedziała, że jest od Noaha. Ale jak Noah dowiedział się o wypadku i ją uratował?
"Bardzo ci dziękuję. Dziękuję za uratowanie mnie," powiedziała z wdzięcznością.
"To mój obowiązek, pani."
"Czy on wyznaczył cię na mojego strażnika?" zapytała.
"Wcale nie, madam. Ale jako ktoś pracujący dla młodego pana, moim obowiązkiem jest troszczyć się o panią w każdej chwili i wszędzie," wyjaśnił.
Noah siedział w jadalni, jedząc owoce, kiedy weszła Emily.
"Dobry wieczór, panie Noah. Dziękuję za wcześniejsze, za ubrania i lunch," powiedziała.
"Czy zranienie się to twój sposób, by zmusić mnie do opieki nad tobą?" zapytał złośliwie.
"Co!... Ja... Jak..." Emily jąkała się, szukając właściwych słów.
"Nie daj się zwieść. Żadne twoje sztuczki ani plany nie sprawią, że zakocham się w tobie lub będę się tobą opiekował. Znać swoje granice," stwierdził i zwrócił uwagę na owoce przed sobą.
Emily obudziła się następnego ranka. Na stole leżał list z powołaniem do pracy i karta bankowa zawierająca 10 milionów dolarów. Miała rozpocząć pracę następnego dnia. Czekała na powrót Noaha, aby mu podziękować. Ale to nigdy się nie stało. Czekała dniami, a on nigdy nie pojawił się w domu. Zdała sobie sprawę, że Noah zniknął.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Dni zamieniły się w tygodnie, a tygodnie w miesiące. Noah nigdy się nie pojawił ponownie. Zniknął, zostawiając Emily całkowicie samą, choć związana była z nim aktem małżeństwa. Emily budziła się każdego dnia z tą samą rutyną. Wstawała, jadła śniadanie i szła do pracy. Była przyjazną dziewczyną i wkrótce zyskała kilku dobrych przyjaciół w pracy. Często spędzała czas z tymi kilkoma przyjaciółmi po pracy, a potem wracała do nudnego domu. Jej członkowie rodziny, którzy nigdy się nią nie interesowali, nie dzwonili do niej. W końcu zawsze chcieli, żeby była martwa i zapomniana. Po tym jak zaplanowany wypadek Jaydena nie powiódł się, jego człowiek został ukarany. Na szczęście dla Jaydena, człowiek ten był zbyt przestraszony Jaydena, by wydać jego imię, wiedząc, jakie mogą być tego konsekwencje. Jayden nigdy więcej jej nie niepokoił.
Zegar tykał, dni mijały i wkrótce minął rok i pół. Pewnego wieczoru, po zakończeniu pracy, Emily siedziała z trzema przyjaciółkami, jedząc chipsy i pijąc sok.
„Emily, jest duży klub, który będzie dziś wieczorem tętnił życiem. Musisz przyjść i się zabawić,” powiedziała Lilian, jedna z jej przyjaciółek.
„Będzie potrzebowała biletu. Chodźmy i załatwmy jej jeden,” dodała Jane.
„Nie ma potrzeby. Nie jestem zainteresowana,” powiedziała Emily płasko.
„Daj spokój, Emily. Trochę zabawy, żeby rozjaśnić dzień i weekend. To weekend. Musisz być szczęśliwa. Nie robić ciągle trójkątnych ruchów. Chcę zobaczyć piękny i beztroski uśmiech na twojej twarzy,” nalegała Lilian.
„Tutaj, mam dodatkowy bilet,” Lisa odezwała się po raz pierwszy. Przekazała bilet Emily. „Nie możesz odmówić, Emily. Przyjdziesz, prawda?” zapytała z błagalnym wzrokiem.
„Nie byłoby złym pomysłem trochę się zabawić w końcu,” pomyślała Emily.
„Tak, przyjdę,” powiedziała w końcu.
„Juuupi!” chórem wykrzyknęły jej trzy przyjaciółki.
„Na zdrowie!” powiedzieli, stukając się kieliszkami. Dzięki pomocy Lilian, Lisy i Jane, Emily wybrała ładną i atrakcyjną sukienkę ze sklepu. Była atrakcyjna z odkrytym dekoltem. Emily czuła, że materiał jest zbyt odkrywczy. „Czy to nie jest zbyt odkrywcze?” zapytała. „Wcale nie. Jest idealna, Emily. Upewnij się, że ją założysz,” zakończyła Lilian. Impreza była żywa i głośna. DJ zaprosił wszystkich na parkiet. Wszelkie rodzaje i style tańca były prezentowane na parkiecie. Mężczyźni kołysali kobiety, które tańczyły beztrosko. W powietrzu unosił się zapach alkoholu i był zaskakująco przyjemny. Emily siedziała sama, pijąc wino, odrzuciwszy wszystkie zaproszenia od mężczyzn na taniec. Jej trzy przyjaciółki namawiały ją do przyłączenia się, ale odmówiła. Poszły bez niej. Emily piła swoje wino z uśmiechem na twarzy. Był to beztroski uśmiech. Czuła się tak dobrze i wydawało się, że jej obciążony i zamglony umysł się rozluźnia. Następnym razem, gdy Emily zdała sobie sprawę, gdzie jest, była w pokoju z mężczyzną. Była też pijana. On był nagi do pasa. Przyciągnął Emily do siebie i dał jej namiętny pocałunek. Skupił się na jej ustach i delikatnie skubał. Emily przestała oddychać, gdy jego delikatne palce dotknęły jej skóry. Przystąpił do zdejmowania jej sukienki. Wyciągnęła palec wskazujący i dotknęła jego sutka, a wtedy jego ręka szybko przesunęła się, by przykryć jej. „Chcę cię,” powiedział. Jej oczy opadły w dół, a jej usta lekko się zakrzywiły, „Wiem.” Jego wolna ręka przesunęła się przez jej włosy w tym samym momencie, gdy jego usta mocno zetknęły się z jej. Przesunął swoje ciało na jej, a jego pocałunek stał się natychmiast intensywny, głęboki i dominujący. Jego pocałunek był pełen czegoś, czego wcześniej nie było. Pełen uczuć, pełen nadziei. Wszystko inne opuściło jej umysł. Przesunął się jak błyskawica w dół jej ciała, zdejmując majtki i rzucając je przez pokój. I zaczął robić jej rzeczy swoimi palcami i ustami, które prawie sprawiły, że zemdlała. Wsunął język w nią, wywołując kolejny rozdzierający jęk, który był muzyką dla jego uszu. Była naprawdę instrumentem do grania, tak intensywnie nastrojonym, a jeśli dotknął jej właściwie, wydawała najwspanialsze dźwięki, surowe, intensywne i absolutnie pyszne dźwięki przyjemności, gdy plądrował ją swoim językiem. Dwa palce weszły w nią, a jej oczy przewróciły się do tyłu głowy. To musiało być złe. Powiedziała sobie, żeby przestać, ale nie mogła. Jakoś znalazła swoje ręce zaplątane w jego krótkie włosy.
"Po prostu mnie dotknij," jęknęła, wyginając się niecierpliwie w stronę jego ręki. Wygięła biodra w jego kierunku, a on stopniowo w nią wszedł. Krzyknęła w jego usta i zatonęła w tym uczuciu.
Smak jej, zapach jej, jej bliskość, skóra przy skórze. Czas i przestrzeń przestały mieć znaczenie. Była tylko ona.
Emily obudziła się i zdała sobie sprawę, że jest naga. Obok był mężczyzna, również nagi! Co ona zrobiła?? Nie mogła dostrzec jego twarzy w ciemności i nie zadała sobie trudu, aby dowiedzieć się, z kim się obściskiwała. Zauważyła tylko rzucający się w oczy tatuaż na jego plecach. Bardzo piękny wzór. Jednak mógł być widoczny tylko wtedy, gdy zdjął koszulę. Podniosła swoje ubrania, szybko się ubrała i wymknęła się po cichu. Nikomu o tym nie powiedziała. Starała się o tym nie myśleć. Odsunęła tę myśl i poszła dalej.
Trzy tygodnie później Emily zachorowała. Czuła się bardzo słaba i miała nudności. Wzięła kilka tabletek, ale to nie pomogło. Postanowiła pójść do szpitala na badania. Następnego dnia po pracy poszła do szpitala. Zrobiła kilka badań i czekała na wynik. Była pewna, że to będzie drobna choroba. Kilka godzin później została wezwana do gabinetu po wyniki. Wzięła je od pielęgniarki i otworzyła. Zamarła natychmiast.
"Gratulacje, pani, jest pani w trzecim tygodniu ciąży," powiedziała pielęgniarka z uśmiechem na twarzy. Emily wymusiła uśmiech i wyszła. Otworzyła wynik i spojrzała ponownie. To nie był żart. To nie był sen. Faktycznie była w trzecim tygodniu ciąży.
Przesuń w górę, aby kontynuować