passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Daisy - Rozdział #3 - autor Tashapage writing

Daisy

/

Rozdział 3

Rozdział 2

Zanim ktokolwiek się ruszył, wyskoczyłem i uderzyłem Blake'a w jaja. Wydusił z siebie jęk i podwójnie się pochylił z bólu.

"Suczko", wydusił, ale udało mu się złapać mnie za ramię i wyrzucić do tyłu. Uderzyłem głową w ścianę vana i zaszczypałem z bólu.

"Wszyscy, wsiadajcie!" krzyknął Jack, a ja jęknąłem, gdy drzwi vana zatrzasnęły się. Byłem uwięziony.

"W jaja?" Blake skrzywił się i złapał mnie za ramię, zmuszając do siadu na ławce. "Serio?"

"Nie bądź taki płaczliwy" - mamrotałem, a on wyciągnął pistolet z pasa swoich dżinsów i zadał cios w moje skronie. "To po prostu niegrzeczne" - jęknąłem, gdy moja głowa zagrzmiała, a czarne plamki zasłoniły mi wzrok. Nie było to wystarczająco mocne, żeby mnie wybić, ale po tym jak zostałem pchnięty w drzwi vana i uderzyłem głową w ścianę vana, na pewno wystarczyło, żeby mnie zamroczyć.

Blake sięgnął pod ławkę i usłyszałem brzęczenie łańcuchów. Byłem zbyt zamroczony, żeby się bronić.

, Ledwo mogłem skoncentrować się na siedzeniu prosto, nie mówiąc już o walce z Blake'em. Podniósł garść łańcuchów i zakuł mi ręce w kajdanki. Zrobił to samo z moimi nogami, a następnie przypiął kajdanki do metalowej belki pod ławą. Moje ręce i nogi były połączone kawałkiem łańcucha i westchnąłem.

Naprawdę byłem uwięziony.

"Czy to wszystko jest naprawdę konieczne?" zapytał jeden z gości, których nie znałem. "Przecież ona nie wygląda na wystarczająco sprawna, aby się bronić."

&quo

"Ona mogłaby być umierająca, a i tak stawiałaby opór," Jack szydził. "To właśnie Daisy."

"Kiedy będę mógł myśleć normalnie i nie widzieć dwóch z was, zamierzam cię zabić," warknąłem, a Jack uśmiechnął się.

"Jak długo kaszlesz krwią?" zastanawiał się i słabo ciągnąłem łańcuchy. "Czy masz już migreny? A co z nudnościami?"

"Dostajesz mi migreny," syknąłem i zaczęłem gwałtownie kaszleć ponownie.

Nie mogłem unieść rąk wyżej niż do pasa, więc nie mogłem zakryć ust i kaszlałem krwią. Blake to zobaczył i wyciągnął chusteczkę z kieszeni, zakrywając nią moje usta. Napad kaszlu trwał około 5 minut, a gdy skończyłem, jęknąłem i oparłem się plecami o ścianę vana. Blake upuścił zakrwawioną chusteczkę i wytrzeł ręce o moje jeansy, uśmiechając się do mnie, gdy na niego spojrzałem z gniewem.

Zajął miejsce naprzeciwko mnie, a ja rozejrzałem się, widząc, że wszyscy się na mnie patrzą.

Eli

siedział obok mnie i zmarszczył brwi. "Co jej zrobiłeś?" zastanawiał się. "Wygląda jak gówno."

"Dzięki," uśmiechnął się Jack.

"Kiedy podejrzewaliśmy, że ma myśli o odejściu, Jack ją zatruł," wyjaśnił Blake.

"Działa to powoli i pogarsza się z czasem. Czujesz się chory, masz silne bóle głowy, a żołądek wydaje się, że jest rozrywany od środka, dlatego krztusi się krwią," powiedział Jack.

"H

„Jak to zatrzymać?” zapytał jeden z przypadkowych facetów.

„Mamy antidotum” powiedział Jack.

„Co by się stało, gdyby go nie dostała?”

„Zginęłaby” zgadł Eli.

„Bingo” powiedziałem i przewróciłem oczami.

„Myślałem, że nie chcesz, żeby zginęła” powiedział Eli.

„Wiedzieliśmy, że albo sama się zgłosi, jeśli zachoruje za bardzo, albo przez chorobę zdradzi się i ją znajdziemy” powiedział Blake.

 

"Jak mnie znalazłeś?"

"Przegapiłeś kamerę," wzruszył ramionami Blake.

"Gdzie?"

"Dwie dziewczyny robiły sobie selfie," Jack się śmiał. "Byłeś w tle."

"Cholera jasna," westchnąłem. "Co się ze mną stanie, gdy wrócimy do Agencji? Zdezerterowani są zabijani."

"Ale wszyscy wiemy, że tobie się to nie przydarzy," Jack zaśmiał się złośliwie.

"Więc co się stanie?"

"Dowiesz się

"Gdy wrócimy, wyjdzie" - wzruszył ramionami Blake i jego oczy spoczęły na moim udzie. Moje dżinsy były czerwone od krwi. "Jack, podaj nam apteczkę." Jack sięgnął pod ławkę i podniósł apteczkę, podał ją Blake'owi, który założył rękawiczki, a potem ukląkł przede mną. "Spróbuj czegoś, a nie zawaham się rozbić twojej uroczej twarzy, Daisy" - ostrzegł Blake.

"Myślałem, że jesteście drużyną. Nie jesteście zbyt przyjaźni" - powiedział jeden z chłopaków, których nie zdążyłem rozpoznać.

Nie wiesz, jak się nazywa, więc Blake spojrzał na niego z gniewem.

"W przypadku, gdybyś nie zauważył, Daisy jest jedną z najlepszych. Gdyby nie była chora, związana i prawdopodobnie wstrząśnięta, robiłaby wszystko, co w jej mocy, żeby nas pokonać. Pewnie by was trzech zabiła," Blake skinął głową w stronę Eli i dwóch facetów, których nie znałem, "a jeśli miałałaby dobry humor, zostawiłaby mnie i Jacka z piękną raną; nic, co by nas nie zabiło, ale wyeliminowałoby nas na długo.

Ona jest zabójczynią, tak jak my. Jest jedną z najlepszych. To, że jest dziewczyną, nie czyni jej mniej bezwzględną. Jest powód, dlaczego nie zastrzeliłem jej, to dlatego, że kiedyś byliśmy drużyną. Gdyby to był ktokolwiek inny, zastrzeliłbym go i byłoby po wszystkim. Traktuję ją przyjaźnie. "

"Blake to urocza osoba, która oprócz uderzania cię w głowę pistoletem, lubi też cię dźgnąć podczas treningu" - powiedziałem sarkastycznie.

„To był wypadek” mamrotał Blake.

Jack prychnął. „Wypadek moje dupsko! Byłeś po prostu zirytowany, że nie chciała spać-” Zimne spojrzenie zarówno mnie, jak i Blake'a uciszyło Jacka, a Blake wyciągnął nożyczki z apteczki.

Przyglądałem się nożyczkom i próbowałem znaleźć sposób, aby chwycić je od Blake'a związanych razem rękoma.

„Nawet nie myśl o tym” ostrzegł Blake. „Pójdą prosto do twojego żołądka, jeśli”

Twoje ręce ledwo drgną, Daisy.

"Czy zawsze są tacy uprzejmi dla siebie?" zapytał Eli, a ja odwróciłem się, żeby na niego spojrzeć.

"Woah, co do cholery robisz?" zażądałem, gdy Blake zaczął przecinać moje dżinsy. "Do diabła, były nowe, ty drańu."

"Przestań marudzić" - powiedział Blake i przewrócił oczami. "Muszę mieć czysty widok na ranę."

"Rana?" powtórzyłem. "To nie tylko rana, Blake.

Powinieneś wiedzieć, biorąc pod uwagę, że mnie ugodziłeś.

"Powiedziałem, że to był wypadek" - mruknął Blake, a ja obserwowałem, jak przecinał moje dżinsy do połowy uda. Gdy odsłonił ranę, przeciął przesiąknięte krwią opatrunki i wrzucił je na podłogę. Moja noga była we krwi, a Blake westchnął, przecierając większość krwi chusteczką. "Łączenia się rozerwały, będziesz musiał mieć nowe."

"Teraz?"

"To długa droga z powrotem do

Podstawy, chyba że chcesz wyciekać krwią, wtedy tak, teraz - powiedział Blake. Rana całkowicie się otworzyła.

Wolę wyciekać krwią niż wracać - powiedziałem, a Blake zadrwił. Zaczął nawlekać sterylizowaną igłę i spojrzał na mnie.

Nie mam niczego do znieczulenia bólu, będzie bolało - powiedział i zobaczyłem, jak butelka wódki przeszła do Blake'a.

Po co do diabła masz wódkę? - powiedziałem.

Nie ma nic innego, co bym miał - odpowiedział Blake.

oczyść ranę," wzruszył ramionami Blake.

"O kurwa, nie, nie polewaj tego na- Ah, cholera!" Wykrzyknąłem z bólu, gdy Blake wlał wódkę na moją nogę, a ja skrzywiłem się, gdy zaczęło piec moją ranę. "Skurwysynu," burknąłem.

"Eli, możesz przytrzymać jej nogę?" Powiedział Blake, a Eli skinął głową, kucając przede mną i mocno kładąc ręce na moim kolanie. "Staraj się nie ruszać za bardzo."

"Nie miałem zamiaru się ruszać," mruknąłem.

Blake

uniosłem igłę do mojej skóry i jęknąłem, gdy przejechaliśmy przez wybój na drodze i moja głowa ponownie uderzyła w ścianę vana. "Cholera," przeklął Blake, uderzając w ścianę oddzielającą nas od Olego, który prowadził. "Uważaj, człowieku, próbuję zszyć Daisy!"

"Zawsze nienawidziłem igieł," burknąłem, a Blake umieścił igłę blisko góry mojego uda. Dopiero wtedy zdałem sobie sprawę, że zarówno Eli, jak i Blake mieli klarowny widok na część mojej koronkowej figi z powodu

gdzie Blake przeciął moje jeansy.

"Daisy, czy się rumienisz?" Blake zażartował, kiedy zauważył na co patrzę. "Nie mogę powiedzieć tego samego o Eli, ale to nic, czego wcześniej nie widziałem."

Tak bardzo chciałam uderzyć Blake'a w towarzyszący mu uśmiech, ale zatrzymałam się, bo trzymał igłę tak blisko mojej skóry.

"Po prostu to zrób", mruknęłam, a Blake przepchnął igłę przez moją skórę. Skrzywiłam się i zacisnęłam zęby, gdy Blake pracował.

. Eli stężał uścisk na mojej nodze i zmusił ją do spokoju. Blake miał dużo doświadczenia w szyciu ran, ale nigdy wcześniej nie musiał radzić sobie w nierównym vanie. „Uważaj!” jęknąłem, gdy van szarpnął i igła boleśnie pociągnęła skórę.

Po kilku minutach Blake skończył i zawiązał nitkę. Wytarł krew i schował apteczkę. „Zrobione” powiedział, a Eli puścił moją nogę i zajął miejsce obok mnie. Obserwowałem Blake'a, gdy on...

Podniósł butelkę wódki i wziął łyk, następnie polał resztę na moją ranę.

"Jezus Chryste!" krzyknąłem i jęknąłem z bólu. "Kurwa, Blake! Co do cholery!" Próbowałem kopnąć Blake'a, ale kajdanki nie dawały mi wiele miejsca do poruszania się, a Blake wycofał się na swoje miejsce naprzeciwko mnie. "Cholera, czy to było konieczne!"

"To za kopnięcie mnie w jaja," westchnął.

"Jesteś takim skurwielem!" syczałem, ale on tylko...

Uśmiechnął się do mnie.

"Wygląda na to, że ktoś przez jakiś czas nie będzie ruchał," powiedział Jack, uśmiechając się zadziornie do Blake'a.

"Zamknij się," powiedziałem i skrzywiłem się na Jacka.

"Czy wy trzej nigdy nie przestajecie kłócić się?" powiedział Eli, ledwo na nas patrząc. "To jest dość irytujące."

"Och, przepraszam," powiedziałem z sarkazmem. "Chciałbyś być zwolniony? Po prostu otwórz drzwi i skocz pod autobus, wtedy nie będziesz musiał się więcej martwić."

Posłuchaj nas.

"Wolałbym cię rzucić pod autobusem" - Eli wzruszył ramionami.

"W przypadku, że zapomniałeś, wszyscy mnie porwaliście. Nie wybrałem bycia tutaj, więc albo usiądziesz i posłuchasz naszego kłótni albo spadaj" - powiedziałem z irytacją.

"Albo mogę cię uciszyć" - Eli wzruszył ramionami.

"Idź w cholerę, zarozumiały dupku" - skrzywiłem się.

"Ona się wkrótce uspokoi" - powiedział Blake. "Jest głównie zła, że jest tu przetrzymywana."

„Nie wierzę w to” - mruknął Eli, a ja spojrzałem na niego gniewnie, przesuwając zakuwany stopą i stąpając mu na stopę. „Hej!” - zgrzmiał i ostry łokciem uderzył mnie w żebra.

„O kurwa, boli” - jęknąłem, skrzywiając się na ostry cios.

„Zamierzam cię znokautować” - ostrzegł Eli.

„Och, naprawdę się boję” - powiedziałem sarkastycznie i przewróciłem oczami. Ignorowałem Eli po tym incydencie.

i skoncentrowałem się na planowaniu mojej ucieczki.

Przez następne kilka godzin byłem cichy. Teraz miałem zupełnie czystą głowę i plan. Dyskretnie rozejrzałem się i zobaczyłem, że nikt nie zwracał na mnie uwagi. Zacząłem ciągnąć za kajdanki, próbując wyciągnąć rękę bez konieczności wykręcenia kciuka. Potrzebowałem tylko jednej wolnej ręki do tego. Zacisnąłem zęby, gdy zdałem sobie sprawę, że nic nie osiągam. Musiałem wykręcić kciuk. Starałem się nie okazywać bólu, gdy to zrobiłem, i powoli wyciągnąłem moją rękę.

Wydostałem się z kajdan. Jak tylko było wolne, sięgnąłem po broń wystającą z kieszeni Eli'ego, ale zanim zdążyłem ją złapać, jego ręka wysunęła się i złapała moje nadgarstek. Skręcił moją rękę w nieznośnym kącie i krzyknąłem z bólu.

"Jesteś dość przewidywalna, Daisy" - powiedział Eli, a ja próbowałem się uwolnić z jego chwytu. "Zrezygnuj i nie złamię ci ręki."

"Zejdź ze mnie!" - rozzłościłem się.

"Robiliśmy to po twojemu i nie przyniosło to rezultatów. Teraz zrób to po mojemu."

Od kilku godzin, odkąd ona zamilkła, on planował, jak uciec. Teraz zrobimy to po mojemu", powiedział stanowczo Eli, a Blake wzruszył ramionami.

"Zrób, co zechcesz", powiedział i nagle moje światło zgasło.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Kiedy się obudziłem, głowa mnie bolała, a w uszach było lekkie dzwonienie. Otworzyłem oczy i kilka razy mrugnąłem, zanim rozejrzałem się dookoła. Wciąż byłem w furgonetce, ale zamiast ławki, leżałem na podłodze. Próbowałem się poruszyć, ale wtedy zdałem sobie sprawę, że leżę na brzuchu, a moje ręce i nogi były związane za plecami, lewa kostka do prawego nadgarstka, a prawa kostka do lewego nadgarstka. Próbowałem się przekręcić, ale kajdanki były ciasne i nie było szans, żebym się uwolnił.

Wyszłam z nich. Miałem również zaklejony usta. Przykrywał je ohydny smakowy materiał, a na wargach umieszczono taśmę klejącą.

"Obudź się."

Zmarszczyłam brwi, gdy Blake uśmiechnął się do mnie.

"Wygodnie?" Eli zapytał, a moje spojrzenie stało się bardziej groźne. "Mówiłem, że cię uciszę."

Poruszałam się po podłodze i starałam się jak najbardziej poluzować więzy, ale były one doskonale związane.

Nic innego nie oczekiwałam po Eli Reynoldsie. W Agencji kilku z nas.

byliśmy "wschodzącymi gwiazdami". Byliśmy najlepsi z najlepszych. Zawsze sprowadzało się do Eli'ego i mnie. Nigdy się nie spotkaliśmy, ale zawsze to ja i on rywalizowaliśmy o pierwsze miejsce.

Aż uciekłem.

Słyszałem wiele historii o nim, tak jak pewnie on słyszał historie o mnie.

Słyszałem, że jest bardzo zdolnym wojownikiem, bez emocji, silnym, szybkim i ogólnie... Doskonałym zabójcą.

To było to, czym byliśmy. Agencja szkoliła takich jak my nastolatków, aby być wysoko wykwalifikowanymi.

wykształceni zabójcy.

"Nie wydostaniesz się," powiedział Eli. "Przestań próbować."

Zmarszczyłem brwi, ale on tylko patrzył na mnie.

"Możesz równie dobrze się zrelaksować i zrobić sobie wygodę, mamy jeszcze kilka godzin przed powrotem do Agencji," powiedział Blake.

Złapałem wzrok Jacka, a potem spojrzałem na butelkę wody, która była między jego nogami. "Ona chce wody," powiedział Jack i podniósł butelkę z wodą.

"Zrobię to," powiedział Blake.

wziąłem wodę od Jacka i ukląkłem przede mną. "Nie odważysz się mnie ugryźć?"

Zdarłam taśmę klejącą i wyplułam materiał. "Marzyłoby mi się," powiedziałem sarkastycznie, a Blake podniósł butelkę z wodą do moich ust. Po kilku łykach rzucił butelkę na podłogę i trzymał zgnieciony materiał w ręku. "Otwórz usta."

"No dalej, nie musisz mnie kneblować," powiedziałem.

"To nie będzie..."

"To będzie pierwszy raz, kiedy coś ci wsadzę do ust" - ostrzegł Blake, a moje oczy rozszerzyły się na jego uwagę.

"Świnio" - skrzywiłem się, a on uśmiechnął się złośliwie. "Poczekaj, nie możesz mi zatkać ust, co jeśli dostanę napadu kaszlu? Zacznę się dusić."

"Jack dał ci antidotum. Już nie będziesz odkrztuszać krwią" - powiedział Blake. "Teraz otwórz usta."

"Nie musisz mnie kurwa kneblować" - odparłem, a Blake uśmiechnął się złośliwie.

"Ale uwielbiam to widzieć

"Związuję cię i czynię bezradnym, Dais" - szepnął i złapał mnie za brodę, zmuszając do otwarcia ust i wciskając mi w nie szmatkę. Nakleił na moje usta taśmę klejącą, a ja na niego spojrzałem groźnie. "Nie marszcz twarzy" - zaśmiał się - "jeszcze tylko kilka godzin i będziemy w domu".

*

Znów zasnąłem, ale obudziłem się gwałtownie, gdy taśma klejąca została oderwana z moich ust. Otworzyłem szeroko oczy i wściekłym spojrzeniem przyglądałem się Blakowi, wypluwając szmatkę. Eli przysiadł za mną, a ja...

odciąłam moje pęta, ale gdy tylko mogłam się swobodnie poruszać, on i Blake złapali mnie za ręce i wyrwali mnie na nogi.

"Nie próbuj niczego", ostrzegł Blake, puścił jedną rękę i chwycił kajdanki leżące na podłodze. Eli złapał moją drugą rękę i mocno mnie przycisnął do swojego klatki piersiowej. Czułam jego chłodny oddech na tyłku szyi i przełknęłam z powodu naszej bliskości.

Weszłam do domu, w którym mieszkałam przez ostatni rok i westchnęłam. Szczerze mówiąc, myślałam, że nigdy już tu nie wrócę.

"Hej, słodka buzia!" zawołał Mason i przeszedł obok mnie w drodze do kuchni. Uderzył mnie w tyłek, a ja nie mogłem się powstrzymać przed przekręceniem oczami. "Życie w podróży ci nie służyło, co?" Powiedział, a ja poszłam za nim do kuchni z lekkim utykiem w kroku.

"Nie widziałem, żeby to się udało," odpowiedziałem sarkastycznie i usiadłem na stole w kuchni. "Jak tam życie?"

"Spędziłem każdą minutę od kiedy zdecydowałaś być małym utrapieniem.

"I jestem gotowy uciekać, słysząc o tobie. Mam dosyć twojego imienia" - powiedział Mason przeszukując szafki, które najprawdopodobniej były puste. Ja byłem tym, kto robił zakupy.

Uśmiechnąłem się. "Mimo to tęskniłeś za mną."

"Wreszcie miałem porządną nocny sen" - powiedział Mason i zamknął szafkę, gdy nie udało mu się znaleźć jedzenia. Drapał swoje jasnobrązowe zarost i spojrzał na mnie. "Było miło spać bez słuchania waszego hałasu, ty i Blake."

Zakaszlałem.

Uniosłem brwi z niedowierzaniem na widok Masona. On zaś uśmiechnął się i wyciągnął telefon z kieszeni. "Zamawiam pizzę, a ty płacisz."

"Kto tak mówi?"

"Ja tak mówię" - wzruszył ramionami. "Ty zniknąłeś na dwa miesiące. Masz wiele do nadrobienia, zanim wrócimy do porozumienia."

"To co to jest, jeśli nie porozumienie?" - zastanawiałem się, gestykulując między nami.

"Ja jestem miły, bo cię lubię"

"Czuję się strasznie i jestem pewien, że Rob już na ciebie krzyczał, więc zostawię moje krzyki na inną okazję" - powiedział Mason.

"Mason jest naprawdę szczęśliwy" - powiedział Jack, dołączając do nas w kuchni. "Cieszy się, że jesteś z powrotem, więc może patrzeć na twoją pupę za każdym razem, gdy się schylasz."

Mason zepchnął Jacka z wściekłością, a ja kopnąłem go w bok.

"Hej!" - krzyknął Jack i się cofnął. "Po prostu mówię to tak, jak jest."

"Mówiąc o tym..."

"Zaczynaj lepić się w prochach," powiedziałem i spojrzałem na Jacka. "Lepiej zacznij, jeśli chcesz, żebym ci wybaczył otrucie mnie."

"Nie żałuję tego," Jack wzruszył ramionami. "Gdyby nie to, może teraz byś tu nie siedział."

"Nie, byłbym setki kilometrów stąd, budując nowe życie," powiedziałem, patrząc na niego z gniewem.

"Twoje życie jest tutaj," powiedział Blake i pojawił się w drzwiach.

"Gdzie my wszyscy chodzimy zabijać ludzi?" powiedziałem.

"Nigdy wcześniej nie miałeś z tym problemu, kochanie" - wzruszył ramionami Mason i wykręcił numer telefonu, przyłożył go do ucha i czekał, aż pizzeria odbierze.

"Teraz mam" - wzruszyłam ramionami. "Masz z tym jakiś problem?"

"Tak" - potaknął Blake, a ja pokazałam mu środkowy palec.

"Nie obchodzi mnie to" - wzruszyłam ramionami.

"Gdzie jest Oli?" - zastanawiał się Mason. "Czy będzie chciał pizzy?"

"On sra" - odpowiedziałam.

Jack wzruszył ramionami. "Oczywiście, że tak zrobi."

Mason wymienił kilka różnych rodzajów pizzy, a następnie podał moje dane karty bankowej.

"Ej!" krzyknąłem. "Skąd wiesz moje dane karty!" Skoczyłem z stołu, zapominając znowu o nodze. Zasyczałem z bólu, ale skierowałem się w stronę Masona, który na mnie uśmiechał.

"Powiedziałem mu" powiedział Blake i chwycił mnie za ramię, przyciągając do siebie.

"A jak ty je znasz?" domagałem się.

"Ukradłem twoją k

"Człowieku," wzruszył ramionami, a ja uderzyłem go w żebra.

"Głupku," mruknąłem, gdy Oli dołączył do nas.

"Stary, twoje gówno śmierdzi, czuję to stąd," szepnął Blake i zmarszczył nos.

Oli tylko się uśmiechnął, a potem objął mnie ramieniem i zacierał pięścią moją głowę. "Popatrz, co kot przyniósł!" zawołał, a ja jęknąłem, próbując się uwolnić.

"Zejdź ze mnie, ty gnidzie," jęczałem, a Oli puścił mnie. Szybko się oddaliłem.

Układając włosy, westchnęłam i usiadłam na stole. "Miło cię widzieć, Oli."

"Dobrze cię widzieć, Dais" powiedział szczerym tonem. "Wyglądasz jak gówno."

Odwróciłam się, patrząc gniewnie na Blake'a, który tylko wzruszył ramionami. "Mogłeś uniknąć całego tego bólu, gdybyś przyszedł dobrowolnie."

"To ty jej to zrobiłeś?" zastanawiał się Oli, przyglądając się mojej posiniaczonej i pociętej twarzy.

"Głównie tak," kiwnął głową Blake.

"Beth też się przyczyniła," dodałam.

powiedziałam. "Trafił mnie prosto w szczękę."

"Była tak wkurzona na ciebie," Jack się zaśmiał. "Nie mogę uwierzyć, że ją postrzeliłeś."

"Mój umysł był nieco zamazany tej nocy, gdy uciekałem," przyznałem. "Upewniłem się, że to był czysty strzał. Wiedziałem, że będzie w porządku."

Mason schował telefon do kieszeni. "Pizza będzie tu w ciągu godziny."

"Założę nowe konto bankowe," mamrotałem.

"Dobra, możemy porozmawiać o słoniu w pokoju?"

"O co chodzi?" zapytała Ola, a ja delikatnie zeszłam z stołu i poszłam do zlewu.

"Po prostu skończ to" mamrotałam i napełniłam szklankę wodą. Z utykanym krokiem wróciłam do stołu i usiadłam z powrotem.

"Co się stanie z Daisy? Wraca do drużyny czy co?"

"Cóż, na pewno nie wyjdzie nam z pola widzenia przez jakiś czas" powiedział Blake. "Rozmawiałem z Robem, gdy była na badaniach medycznych. Wróci do swojego starego trybu życia."

dużo, ale nie jest dopuszczona do misji.

"Dobrze," mamrotałem.

"Jack umieścił w niej śledzik, więc wie, że nie ma sensu uciekać," powiedział Blake i odwróciłem się, patrząc gniewnie na Jacka, który się do mnie uśmiechnął. "Nie wolno jej być bez nadzoru przez długi czas."

"Więc jesteście wszyscy moimi opiekunami?" powiedziałem i przewróciłem oczami. "Co, jeśli będę potrzebować długiego srania?"

"Jestem pewien, że Mason chętnie ci towarzyszy," powiedział Blake.

i Mason wzruszył ramionami.

"Zobaczenie jej nago na pewno przyspieszyłoby moje wybaczenie jej" - powiedziałem i potrząsnąłem głową.

"Taki zboczeniec" - mruknąłem i wziąłem łyk wody.

Chłopaki wszyscy się roześmiali i spojrzałem na Blake'a. "Co to jest, co słyszałem o połączeniu dwóch zespołów?"

"Rob powiedział, że ci o tym powiedział. Chce zobaczyć, jak dwa różne zespoły pracują razem. Jeśli to się uda, zacznie tworzyć większe zespoły."

"Dzięki temu mogą przeprowadzać większe zamachy", powiedział Blake.

"Więc to prawda", jęknąłem. "Będę musiał zobaczyć więcej tego skurwiela, który mnie związał i zakneblował w furgonetce."

"Ktoś wyjaśni?" zapytał Oli, a Blake cicho się roześmiał.

"Daisy była sobą", powiedział Blake.

"Trudna?" zgadł Mason, a Blake skinął głową.

"Hej!" zmarszczyłem brwi.

"Próbowała uciec, a Eli się zdenerwował", wyjaśnił Jack.

.

"Eli?" powiedział Oli. "Nah, jest spoko. Nie chciałbym się z nim zaprzyjaźniać, ale jest zabawny."

"On jest dupkiem i zamierzam zesrać się na jego łóżku" powiedziałem z gniewem.

"Po prostu jesteś zirytowany, że cię związał" Jack zaśmiał się.

"My wszyscy dobrze się dogadujemy z nim, myślę, że tylko tobie przeszkadza" zaśmiał się Blake. "Jesteś taka urocza osoba, nie wiem dlaczego on by cię nie lubił".

Trzymaj się tam.

"Lepiej uważaj na ten sarkazm, Blake", ostrzegłem.

"O naprawdę? Co zamierzasz z tym zrobić, kaleko?" Zaśmiał się.

"Kaleka?" Powtórzyłem. "Gdybym się nie czuł jak gówno, rozszarpałbym cię na strzępy!"

"Pewnie, że byś tak zrobił", szydził Blake, a ja na niego patrzyłem z gniewem.

Telefon Oliego zadzwonił i Oli przeczytał otrzymaną wiadomość. "Drugi zespół się dzisiaj wprowadza", powiedział.

"Wprowadza się?"

"Zapytałem" - powiedziałem.

"Będziesz mieszkać z Twoim nowym najlepszym przyjacielem" - zaśmiał się Blake.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

"Daisy," powiedział Blake do mojego ucha i potrząsnął mną groźnie. "Obudź się."

Zażęczałem i zmusiłem oczy do otwarcia. "Lepiej masz dobry powód, żeby mnie budzić," burknąłem.

"Zaufaj mi," uśmiechnął się Blake. "Wstawaj, idziemy spać."

Zauważyłem, że zasnąłem na kolanach Blake'a i szybko wskoczyłem w górę, przeklinając, gdy za dużo nacisnąłem na moją nogę.

"Jesteś idiotą," zaśmiał się Blake. "Idziemy spać, więc lepiej się poruszaj."

W porządku, chłopaki.

"Nie rób niczego, czego nie zrobiłyby twoje matki!" - zawołał Mason, a ja przewróciłem oczami, gdy wyszliśmy z pokoju.

"Oni na pewno się przelezą" - mruknął Jack, a Blake zaśmiał się, gdy wchodziliśmy po schodach do jego pokoju. Jak tylko za nami zamknięto drzwi, Blake złapał mój top, technicznie rzecz biorąc jego, i przyciągnął mnie na swoje łóżko. Jego usta znalazły moje i nagle poczułem, że wcale nie było mnie tak długo. Sciągnąłem jego top

ponad jego głową, a jego ręce ściągnęły moje spodenki w dół.

Westchnęłam cicho, a Blake przesuwał pocałunki w dół mojej szyi. Rozpiąłem jego pasek, gdy jego ręce poszły w dół i ściągnęły mój stringi. Delikatnie drażnił moje łechtaczkę palcami, odmawiając dalszego działania, dopóki nie udało mi się rozpiąć jego cholernego pasa. Gdy go rozpiąłem, ściągnąłem jego dżinsy, a jego usta były znowu na moich.

"Boże, tęskniłem za tym" - jęknął Blake, a ja uniosłam plecy, gdy wszedł we mnie. Cicho jęknęłam i chwyciłam...

Jego ramiona poruszały się coraz mocniej i szybciej.

"Ja też," wyszeptałam.

Obudziłam się całkowicie naga, leżąc obok Blake'a.

"Dzień dobry," mamrotał, a ja ziewnęłam.

"Dzień dobry," powiedziałam i chciałam się usiąść, ale Blake złapał mnie za pas i przyciągnął do swojego klatka piersiowa. Przejechał palcami po moich żebrach i wzdłuż uda, przez co przeszedł mnie dreszcz.

"Gdybyś uciekła, nie doświadczyłabyś tego ostatniej nocy," uśmiechnął się Blake, a ja zwinęłam się w kłębek.

Podniosłem wzrok.

Nagle drzwi się rozwarły, a ja zaskoczony zaniemówiłem, gdy Oli i Jack wpadli do środka.

"Jezus, wynoście się!" krzyknąłem, a Blake przeklął, chwytając koc z łóżka i okrywając nas oboje.

"Dobrze, oni się poszli pieprzyć," Jack kiwnął głową.

"Oczywiście!" syczałem.

"Jeśli wdzieracie się tu dla jakiegoś bezsensownego powodu, to zaraz wam dam w łeb moim skarpetkiem," ostrzegł Blake, a jego dłoń pod kołdrą zsunęła się na mój brzuch, gdy rozmawiał z chłopakami.

&quo

"Muszą cię mieć w Agencji o 13:00", powiedziała Oli i spiąłem się, gdy Blake zaczął opuszczać swoją rękę niżej. "Musisz pomóc w zajęciach samoobrony dla rekrutów."

Mason przeszedł obok pokoju i zatrzymał się za Jackiem i Oli. "A my potrzebujemy jedzenia," zawołał i spojrzał na mnie, "to twoje zadanie, słodkie policzki."

"Okej, cokolwiek", powiedziałem i miałem nadzieję, że odejdą. Ugryzłem wargę, gdy palce Blake'a dotarły do wrażliwych miejsc.

p>"Kurwa, to obrzydliwe, przed nami?" powiedział Mason i Blake uśmiechnął się.

"Co?" Oli zmarszczył brwi.

"Blake, przestań obmacywać Daisy i wynoś się z łóżka", powiedział Mason, na co ja jęknąłem, rumieniąc się.

"O, uroczo", Jack powiedział sarkastycznie, a wkrótce drzwi się zamknęły i zostaliśmy sami.

Blake się roześmiał i wyskoczył z łóżka. Sięgnąłem na bok łóżka i chwyciłem podkoszulkę, którą miałem na sobie wczoraj wieczorem. Wciągnąłem ją

Podniósłem się z bólem w głowie i jęknąłem, kiedy bolała mnie noga. Szybko założyłem majtki i przeczesałem długie włosy palcami.

"Jak się czujesz?" zastanawiał się Blake, zakładając na siebie szare dresowe spodnie.

"Cudownie" mamrotałem i spojrzałem w lustro Blake'a, które wisiało na jego ścianie. Miałem brzydką ranę nad prawym łukiem brwiowym, miałem piękną siniak na lewym policzku poniżej oka i miałem także siniak na skroni od uderzenia Blake'a.

z pistoletem. Dotknąłem delikatnej skóry i zacisnąłem zęby. „Miałeś gorsze” - wzruszył ramionami Blake i wyszedł z pokoju. Westchnąłem i poszedłem za nim, wchodząc do kuchni, która wydawała się bardzo ruchliwa. Będzie dziwnie przyzwyczajać się do życia z pięcioma nowymi osobami. Spojrzałem na Elego, który stał przed czajnikiem, i westchnąłem, podchodząc do niego. „Czy możesz się przesunąć?” - powiedziałem, a on spojrzał na mnie. Był bez koszulki, jak wszyscy chłopcy, a jego ramię

s były przekreślone na jego tatuażowym, pokrytym klatce piersiowej.

"Nie."

"Odsuń się z mojej drogi" - warknąłem.

"Powiedziałem nie."

"Chcesz dostać w twarz?"

Eli wzruszył ramionami i przewrócił oczami. "Możesz spróbować jak możesz najlepiej."

Skrzywiłem oczy, ale zanim zdążyłem cokolwiek zrobić, Mason przeszedł obok mnie i uderzył mnie w tyłek, który ledwo przykrywała koszulka Blake'a.

Obróciłem się i zamierzyłem się na Masona, ale Blake skoczył mi na drogę i złapał moją pięść.

t. "Minęło mniej niż jeden dzień, Mason może poczekać trochę dłużej, zanim dostanie cios," uśmiechnął się Blake i zmusił mnie, żebym schował pięść.

Mason spojrzał przez ramię i uśmiechnął się do mnie.

"Jesteś taki zboczony!" zawołałem.

"To ty chodzisz wokół z ledwo zakrytym tyłkiem, kochanie," zadrwił Mason. "Ja tylko jestem facetem."

Zanim zdążyłem odpowiedzieć, rozległ się głośny pukanie do drzwi frontowych i rzuciłem gniewne spojrzenie w stronę Eli, zanim zakończyłam.

Wchodząc na obcasie z kuchni, otworzyłem drzwi, aby ujawnić Roba, ubranego elegancko w garnitur. Jego brązowe włosy były elegancko zaczesane do tyłu, a on spoglądał na swój telefon.

Miał tylko 40 kilka lat. Nie planował mnie adoptować, po prostu uratował mnie z trudnej sytuacji, a adopcja była improwizacją. Nie mieliśmy najlepszego stosunku, ale byłem mu winien życie i mimo że nigdy bym tego nie przyznał, kochałem go.

Odszedłem i zostawiłem go.

Otworzyłem drzwi, by Rob mógł wejść. Wróciłem do kuchni, a wszyscy nowi chłopcy, oprócz Eli, siedzieli przy stole z Blake'em, Jackiem i Masonem, pijąc kawę i jedząc prawdopodobnie czerstwe płatki.

Oparłem się o blat kuchenny obok Olego i spojrzałem gniewnie na Eli, który stał naprzeciwko mnie.

"Kto to był, Dais?" zastanawiał się Blake, gdy właśnie Rob wszedł do pokoju.

Nowi chłopcy, oprócz Eli, byli zszokowani jego obecnością i wstali z szacunkiem w postawie.

Razem z wszystkimi innymi, oprócz mnie. Pozostałem przygarbiony na blacie. Uśmiechnąłem się do zszokowanej twarzy nowego chłopaka, nie zdarzało się codziennie, że właściciel organizacji zabójców, dla której pracowałeś, przychodził do domu.

"Na luzie, chłopaki," powiedział Rob przyjaznym tonem. Odwrócił się, aby na mnie patrzeć surowo, a ja uśmiechnąłem się słodko, nie przejmując się, że jestem niegrzeczny. "Cieszę się, że wszyscy się dogadujecie."

"Nie wszyscy z nas," zakasłał Blake, a Rob prze

Zakłopotany, patrzył na mnie i Eli.

"Jesteście dorosłymi, poradźcie sobie z tym", powiedział, ale głównie skierowane to było w moją stronę. "Czy ona już próbowała uciekać?"

"Nie jest głupia", zaśmiała się Blake.

"Włożyłem w nią śledzik, jak mówiłeś", wyjaśnił Jack, a ja pocierałem bolejące nadgarstki. "Nie ucieknie".

"Mimo to i tak spróbuje, gdy będzie miała okazję", wzruszył ramionami Rob.

Poklepałem się po głowie.

t. "Znasz swoją córkę tak dobrze."

Nagle Carter zachłysnął się płatkami zbożowymi i z szeroko otwartymi oczami spoglądał na Roba i mnie. "Córka?"

"Przybrana córka," mruknęłam.

"Wygląda na to, że bardzo chce mi o tym przypominać," mruknął Rob. "Miałem zamiar powiedzieć Daisy sama, ale potem zdałem sobie sprawę, że by nie poszła, więc mówię to wszystkim, żeby nie miała wyboru. Musi chodzić do Agencji co środę i piątek o 11 rano na konsultacje."

Idź. Upewnij się, że ona idzie. - powiedziałam.

"Nie potrzebuję terapii, Robie" - powiedziałam.

"Chłopaki, przeciągnijcie ją tam, kopiąc i krzycząc, naprawdę mi nie zależy, byleby tylko tam dotarła" - wzruszył ramionami Rob i zmarszczyłam brwi na jego widok.

"Kurwa, nie potrzebuję jebanego psychologa, tato" - warknęłam.

"Upewnimy się, że tam pójdzie" - odezwał się Oli. Zazwyczaj był odpowiedzialnym z nas.

"Dziękuję, Oli" - uśmiechnął się Rob i podał coś.

z kieszeni. Poszedł do przodu i położył to na stole. To była mała srebrna opaska, która wyglądała na wystarczająco dużą, aby owinąć wokół nadgarstka. "Nie obchodzi mnie jak, ale spraw, żeby to znalazło się na jej nadgarstku."

"Jestem tutaj, nie musisz o mnie mówić, jakbym nie był," powiedziałem.

"I tak byś mnie zignorował, nawet gdybym to zrobił," powiedział Rob, nie patrząc na mnie.

"Co to jest?" zapytał Tom, podnosząc opaskę.

"To taki rodzaj lokalizatora,"

"Jack wyjaśnił. "Zaprojektowałem prototyp. Po umieszczeniu go na nadgarstku osoby, będzie śledził każde jej ruchy online i technologiczne. Jeśli osoba zacznie zagłębiać się w rzeczy, których nie powinna, zablokuje jej dostęp."

"Dlaczego mam to nosić?" zapytałem.

"Bo nie ufam ci, że po prostu usiądziesz i zaakceptujesz powrót tutaj", powiedział Rob. "Wychowałem cię na jednego z najlepszych agentów, wiem, że będziesz się potajemnie poruszał, szukając sposobów na ucieczkę.

e znowu. Ta grupa cię powstrzyma. Nawet nie będziesz w stanie podnieść telefonu, żeby nikt nie wiedział. Nawet jeśli zmienisz kanał telewizyjny, bransoletka to zauważy. Powstrzyma cię przed włamywaniem się do Agencji."

"Twoje zaufanie do mnie jest przytłaczające," powiedziałem, a Rob uśmiechnął się z wyższością.

"Nie spodziewałbym się niczego innego po mojej córce," powiedział. "Ale nie uciekniesz, Daisy."

Ja tylko westchnąłem i skrzyżowałem ręce na piersiach.

"Jesteś również objęty/a aresztem domowym" - powiedział Rob - "aż powiem, że to się skończy".

"Areszt domowy?" - powtórzyłem/am.

"Tak. Jesteś uziemiony/a, młoda damo" - powiedział surowo. "Nie myśl, że zapomniałem o karaniu cię. Potrafię zrobić twoje życie piekłem, Daisy, więc lepiej zacznij się zachowywać".

"Panie, tak, panie" - odparłem/am z tupetem.

"Tylko możesz opuszczać dom na swoje sesje z doradcą. Czy jestem jasny?"

&quo;

"Chrystal," westchnąłem.

"Lepiej się oddalam," powiedział Rob. Przyszedł do mnie i szybko mnie pocałował w czoło, zanim odwrócił się na pięcie i odszedł.

"Pa, tato," burknąłem.

"Te bransoletki przeszły długą drogę od pierwszego prototypu," skomentował Jack, badając bransoletkę.

Jack był swojego rodzaju geniuszem. Uwielbiał projektować nową technologię i był w tym ekspertem. Wiele gadżetów, które mieliśmy w Agencji, pochodziło od niego. Miał tylko 19 lat, ale był jednym z najinteligentniejszych.

Najbardziej irytujący człowiek, jakiego kiedykolwiek spotkałem.

Był również jednym z najbardziej irytujących.

"To naprawdę genialny pomysł" - powiedział Erik brzmiąc pod wrażeniem. Okazało się, że Erik był kolejnym geniuszem, ale jego umiejętności skierowane były w stronę hakowania i kodów, a nie nauki i technologii, tak jak Jack.

"Czy możemy wrócić do momentu, gdy dowiedzieliśmy się, że Rob jest twoim ojcem?" - powiedział Carter. "Nawet nie wiedziałem, że ma córkę!"

"To żadna tajemnica" - wzruszyłam ramionami.

&q

"To jest obłąkane. Twój tata jest liderem organizacji zabójców!" powiedział Carter i kiwnąłem głową.

"Tak," odpowiedziałem.

"To niesamowite."

"To nie jest tak fajne, jak się wydaje," mamrotałem.

"Dobra, wracając do bransoletki," powiedział Jack. "Daisy, czy będziesz trudna czy po prostu ją założysz?"

"To Daisy, oczywiście, że będzie trudna," wyśmiał się Blake, a ja zacisnęłam usta.

yone odwrócił się do mnie.

"Możesz po prostu ignorować mojego taty", powiedziałem. "Ja robię to cały czas".

Blake zaśmiał się i wstał, wyrywając bransoletkę Jacka. Powoli zaczął podchodzić do mnie, a ja szybko się odsunąłem, gdy Oli próbował mnie złapać.

"Czy ty kiedykolwiek nie stawiasz oporu?" Eli mruknął i potrząsnął głową.

"Czy ty kiedykolwiek przestaniesz być dupkiem?" odparłem i cofnąłem się, gdy zarówno on, Oli, jak i Blake zbliżali się do mnie.

Przeskoczyłem pod ręką Oli'ego.

Usunąłem się, gdy próbował mnie złapać. Przebiegłem obok niego, ale wykrzyknąłem, gdy ktoś złapał mnie za włosy i wyrwał do tyłu. Eli uderzył mnie w brzuch i pochyliłem się. To nie było wystarczająco mocne, żeby wyrządzić jakiekolwiek szkody, ale i tak bardzo bolało.

Zazwyczaj stawiałbym większy opór, ale wciąż bolałem jak diabli po wczoraj.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Daisy

Daisy

97 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

97

Treść

Aa