Kiedy się obudziłem, głowa mnie bolała, a w uszach było lekkie dzwonienie. Otworzyłem oczy i kilka razy mrugnąłem, zanim rozejrzałem się dookoła. Wciąż byłem w furgonetce, ale zamiast ławki, leżałem na podłodze. Próbowałem się poruszyć, ale wtedy zdałem sobie sprawę, że leżę na brzuchu, a moje ręce i nogi były związane za plecami, lewa kostka do prawego nadgarstka, a prawa kostka do lewego nadgarstka. Próbowałem się przekręcić, ale kajdanki były ciasne i nie było szans, żebym się uwolnił.
Wyszłam z nich. Miałem również zaklejony usta. Przykrywał je ohydny smakowy materiał, a na wargach umieszczono taśmę klejącą.
"Obudź się."
Zmarszczyłam brwi, gdy Blake uśmiechnął się do mnie.
"Wygodnie?" Eli zapytał, a moje spojrzenie stało się bardziej groźne. "Mówiłem, że cię uciszę."
Poruszałam się po podłodze i starałam się jak najbardziej poluzować więzy, ale były one doskonale związane.
Nic innego nie oczekiwałam po Eli Reynoldsie. W Agencji kilku z nas.
byliśmy "wschodzącymi gwiazdami". Byliśmy najlepsi z najlepszych. Zawsze sprowadzało się do Eli'ego i mnie. Nigdy się nie spotkaliśmy, ale zawsze to ja i on rywalizowaliśmy o pierwsze miejsce.
Aż uciekłem.
Słyszałem wiele historii o nim, tak jak pewnie on słyszał historie o mnie.
Słyszałem, że jest bardzo zdolnym wojownikiem, bez emocji, silnym, szybkim i ogólnie... Doskonałym zabójcą.
To było to, czym byliśmy. Agencja szkoliła takich jak my nastolatków, aby być wysoko wykwalifikowanymi.
wykształceni zabójcy.
"Nie wydostaniesz się," powiedział Eli. "Przestań próbować."
Zmarszczyłem brwi, ale on tylko patrzył na mnie.
"Możesz równie dobrze się zrelaksować i zrobić sobie wygodę, mamy jeszcze kilka godzin przed powrotem do Agencji," powiedział Blake.
Złapałem wzrok Jacka, a potem spojrzałem na butelkę wody, która była między jego nogami. "Ona chce wody," powiedział Jack i podniósł butelkę z wodą.
"Zrobię to," powiedział Blake.
wziąłem wodę od Jacka i ukląkłem przede mną. "Nie odważysz się mnie ugryźć?"
Zdarłam taśmę klejącą i wyplułam materiał. "Marzyłoby mi się," powiedziałem sarkastycznie, a Blake podniósł butelkę z wodą do moich ust. Po kilku łykach rzucił butelkę na podłogę i trzymał zgnieciony materiał w ręku. "Otwórz usta."
"No dalej, nie musisz mnie kneblować," powiedziałem.
"To nie będzie..."
"To będzie pierwszy raz, kiedy coś ci wsadzę do ust" - ostrzegł Blake, a moje oczy rozszerzyły się na jego uwagę.
"Świnio" - skrzywiłem się, a on uśmiechnął się złośliwie. "Poczekaj, nie możesz mi zatkać ust, co jeśli dostanę napadu kaszlu? Zacznę się dusić."
"Jack dał ci antidotum. Już nie będziesz odkrztuszać krwią" - powiedział Blake. "Teraz otwórz usta."
"Nie musisz mnie kurwa kneblować" - odparłem, a Blake uśmiechnął się złośliwie.
"Ale uwielbiam to widzieć
"Związuję cię i czynię bezradnym, Dais" - szepnął i złapał mnie za brodę, zmuszając do otwarcia ust i wciskając mi w nie szmatkę. Nakleił na moje usta taśmę klejącą, a ja na niego spojrzałem groźnie. "Nie marszcz twarzy" - zaśmiał się - "jeszcze tylko kilka godzin i będziemy w domu".
*
Znów zasnąłem, ale obudziłem się gwałtownie, gdy taśma klejąca została oderwana z moich ust. Otworzyłem szeroko oczy i wściekłym spojrzeniem przyglądałem się Blakowi, wypluwając szmatkę. Eli przysiadł za mną, a ja...
odciąłam moje pęta, ale gdy tylko mogłam się swobodnie poruszać, on i Blake złapali mnie za ręce i wyrwali mnie na nogi.
"Nie próbuj niczego", ostrzegł Blake, puścił jedną rękę i chwycił kajdanki leżące na podłodze. Eli złapał moją drugą rękę i mocno mnie przycisnął do swojego klatki piersiowej. Czułam jego chłodny oddech na tyłku szyi i przełknęłam z powodu naszej bliskości.
Weszłam do domu, w którym mieszkałam przez ostatni rok i westchnęłam. Szczerze mówiąc, myślałam, że nigdy już tu nie wrócę.
"Hej, słodka buzia!" zawołał Mason i przeszedł obok mnie w drodze do kuchni. Uderzył mnie w tyłek, a ja nie mogłem się powstrzymać przed przekręceniem oczami. "Życie w podróży ci nie służyło, co?" Powiedział, a ja poszłam za nim do kuchni z lekkim utykiem w kroku.
"Nie widziałem, żeby to się udało," odpowiedziałem sarkastycznie i usiadłem na stole w kuchni. "Jak tam życie?"
"Spędziłem każdą minutę od kiedy zdecydowałaś być małym utrapieniem.
"I jestem gotowy uciekać, słysząc o tobie. Mam dosyć twojego imienia" - powiedział Mason przeszukując szafki, które najprawdopodobniej były puste. Ja byłem tym, kto robił zakupy.
Uśmiechnąłem się. "Mimo to tęskniłeś za mną."
"Wreszcie miałem porządną nocny sen" - powiedział Mason i zamknął szafkę, gdy nie udało mu się znaleźć jedzenia. Drapał swoje jasnobrązowe zarost i spojrzał na mnie. "Było miło spać bez słuchania waszego hałasu, ty i Blake."
Zakaszlałem.
Uniosłem brwi z niedowierzaniem na widok Masona. On zaś uśmiechnął się i wyciągnął telefon z kieszeni. "Zamawiam pizzę, a ty płacisz."
"Kto tak mówi?"
"Ja tak mówię" - wzruszył ramionami. "Ty zniknąłeś na dwa miesiące. Masz wiele do nadrobienia, zanim wrócimy do porozumienia."
"To co to jest, jeśli nie porozumienie?" - zastanawiałem się, gestykulując między nami.
"Ja jestem miły, bo cię lubię"
"Czuję się strasznie i jestem pewien, że Rob już na ciebie krzyczał, więc zostawię moje krzyki na inną okazję" - powiedział Mason.
"Mason jest naprawdę szczęśliwy" - powiedział Jack, dołączając do nas w kuchni. "Cieszy się, że jesteś z powrotem, więc może patrzeć na twoją pupę za każdym razem, gdy się schylasz."
Mason zepchnął Jacka z wściekłością, a ja kopnąłem go w bok.
"Hej!" - krzyknął Jack i się cofnął. "Po prostu mówię to tak, jak jest."
"Mówiąc o tym..."
"Zaczynaj lepić się w prochach," powiedziałem i spojrzałem na Jacka. "Lepiej zacznij, jeśli chcesz, żebym ci wybaczył otrucie mnie."
"Nie żałuję tego," Jack wzruszył ramionami. "Gdyby nie to, może teraz byś tu nie siedział."
"Nie, byłbym setki kilometrów stąd, budując nowe życie," powiedziałem, patrząc na niego z gniewem.
"Twoje życie jest tutaj," powiedział Blake i pojawił się w drzwiach.
"Gdzie my wszyscy chodzimy zabijać ludzi?" powiedziałem.
"Nigdy wcześniej nie miałeś z tym problemu, kochanie" - wzruszył ramionami Mason i wykręcił numer telefonu, przyłożył go do ucha i czekał, aż pizzeria odbierze.
"Teraz mam" - wzruszyłam ramionami. "Masz z tym jakiś problem?"
"Tak" - potaknął Blake, a ja pokazałam mu środkowy palec.
"Nie obchodzi mnie to" - wzruszyłam ramionami.
"Gdzie jest Oli?" - zastanawiał się Mason. "Czy będzie chciał pizzy?"
"On sra" - odpowiedziałam.
Jack wzruszył ramionami. "Oczywiście, że tak zrobi."
Mason wymienił kilka różnych rodzajów pizzy, a następnie podał moje dane karty bankowej.
"Ej!" krzyknąłem. "Skąd wiesz moje dane karty!" Skoczyłem z stołu, zapominając znowu o nodze. Zasyczałem z bólu, ale skierowałem się w stronę Masona, który na mnie uśmiechał.
"Powiedziałem mu" powiedział Blake i chwycił mnie za ramię, przyciągając do siebie.
"A jak ty je znasz?" domagałem się.
"Ukradłem twoją k
"Człowieku," wzruszył ramionami, a ja uderzyłem go w żebra.
"Głupku," mruknąłem, gdy Oli dołączył do nas.
"Stary, twoje gówno śmierdzi, czuję to stąd," szepnął Blake i zmarszczył nos.
Oli tylko się uśmiechnął, a potem objął mnie ramieniem i zacierał pięścią moją głowę. "Popatrz, co kot przyniósł!" zawołał, a ja jęknąłem, próbując się uwolnić.
"Zejdź ze mnie, ty gnidzie," jęczałem, a Oli puścił mnie. Szybko się oddaliłem.
Układając włosy, westchnęłam i usiadłam na stole. "Miło cię widzieć, Oli."
"Dobrze cię widzieć, Dais" powiedział szczerym tonem. "Wyglądasz jak gówno."
Odwróciłam się, patrząc gniewnie na Blake'a, który tylko wzruszył ramionami. "Mogłeś uniknąć całego tego bólu, gdybyś przyszedł dobrowolnie."
"To ty jej to zrobiłeś?" zastanawiał się Oli, przyglądając się mojej posiniaczonej i pociętej twarzy.
"Głównie tak," kiwnął głową Blake.
"Beth też się przyczyniła," dodałam.
powiedziałam. "Trafił mnie prosto w szczękę."
"Była tak wkurzona na ciebie," Jack się zaśmiał. "Nie mogę uwierzyć, że ją postrzeliłeś."
"Mój umysł był nieco zamazany tej nocy, gdy uciekałem," przyznałem. "Upewniłem się, że to był czysty strzał. Wiedziałem, że będzie w porządku."
Mason schował telefon do kieszeni. "Pizza będzie tu w ciągu godziny."
"Założę nowe konto bankowe," mamrotałem.
"Dobra, możemy porozmawiać o słoniu w pokoju?"
"O co chodzi?" zapytała Ola, a ja delikatnie zeszłam z stołu i poszłam do zlewu.
"Po prostu skończ to" mamrotałam i napełniłam szklankę wodą. Z utykanym krokiem wróciłam do stołu i usiadłam z powrotem.
"Co się stanie z Daisy? Wraca do drużyny czy co?"
"Cóż, na pewno nie wyjdzie nam z pola widzenia przez jakiś czas" powiedział Blake. "Rozmawiałem z Robem, gdy była na badaniach medycznych. Wróci do swojego starego trybu życia."
dużo, ale nie jest dopuszczona do misji.
"Dobrze," mamrotałem.
"Jack umieścił w niej śledzik, więc wie, że nie ma sensu uciekać," powiedział Blake i odwróciłem się, patrząc gniewnie na Jacka, który się do mnie uśmiechnął. "Nie wolno jej być bez nadzoru przez długi czas."
"Więc jesteście wszyscy moimi opiekunami?" powiedziałem i przewróciłem oczami. "Co, jeśli będę potrzebować długiego srania?"
"Jestem pewien, że Mason chętnie ci towarzyszy," powiedział Blake.
i Mason wzruszył ramionami.
"Zobaczenie jej nago na pewno przyspieszyłoby moje wybaczenie jej" - powiedziałem i potrząsnąłem głową.
"Taki zboczeniec" - mruknąłem i wziąłem łyk wody.
Chłopaki wszyscy się roześmiali i spojrzałem na Blake'a. "Co to jest, co słyszałem o połączeniu dwóch zespołów?"
"Rob powiedział, że ci o tym powiedział. Chce zobaczyć, jak dwa różne zespoły pracują razem. Jeśli to się uda, zacznie tworzyć większe zespoły."
"Dzięki temu mogą przeprowadzać większe zamachy", powiedział Blake.
"Więc to prawda", jęknąłem. "Będę musiał zobaczyć więcej tego skurwiela, który mnie związał i zakneblował w furgonetce."
"Ktoś wyjaśni?" zapytał Oli, a Blake cicho się roześmiał.
"Daisy była sobą", powiedział Blake.
"Trudna?" zgadł Mason, a Blake skinął głową.
"Hej!" zmarszczyłem brwi.
"Próbowała uciec, a Eli się zdenerwował", wyjaśnił Jack.
.
"Eli?" powiedział Oli. "Nah, jest spoko. Nie chciałbym się z nim zaprzyjaźniać, ale jest zabawny."
"On jest dupkiem i zamierzam zesrać się na jego łóżku" powiedziałem z gniewem.
"Po prostu jesteś zirytowany, że cię związał" Jack zaśmiał się.
"My wszyscy dobrze się dogadujemy z nim, myślę, że tylko tobie przeszkadza" zaśmiał się Blake. "Jesteś taka urocza osoba, nie wiem dlaczego on by cię nie lubił".
Trzymaj się tam.
"Lepiej uważaj na ten sarkazm, Blake", ostrzegłem.
"O naprawdę? Co zamierzasz z tym zrobić, kaleko?" Zaśmiał się.
"Kaleka?" Powtórzyłem. "Gdybym się nie czuł jak gówno, rozszarpałbym cię na strzępy!"
"Pewnie, że byś tak zrobił", szydził Blake, a ja na niego patrzyłem z gniewem.
Telefon Oliego zadzwonił i Oli przeczytał otrzymaną wiadomość. "Drugi zespół się dzisiaj wprowadza", powiedział.
"Wprowadza się?"
"Zapytałem" - powiedziałem.
"Będziesz mieszkać z Twoim nowym najlepszym przyjacielem" - zaśmiał się Blake.
Przesuń w górę, aby kontynuować
"Daisy," powiedział Blake do mojego ucha i potrząsnął mną groźnie. "Obudź się."
Zażęczałem i zmusiłem oczy do otwarcia. "Lepiej masz dobry powód, żeby mnie budzić," burknąłem.
"Zaufaj mi," uśmiechnął się Blake. "Wstawaj, idziemy spać."
Zauważyłem, że zasnąłem na kolanach Blake'a i szybko wskoczyłem w górę, przeklinając, gdy za dużo nacisnąłem na moją nogę.
"Jesteś idiotą," zaśmiał się Blake. "Idziemy spać, więc lepiej się poruszaj."
W porządku, chłopaki.
"Nie rób niczego, czego nie zrobiłyby twoje matki!" - zawołał Mason, a ja przewróciłem oczami, gdy wyszliśmy z pokoju.
"Oni na pewno się przelezą" - mruknął Jack, a Blake zaśmiał się, gdy wchodziliśmy po schodach do jego pokoju. Jak tylko za nami zamknięto drzwi, Blake złapał mój top, technicznie rzecz biorąc jego, i przyciągnął mnie na swoje łóżko. Jego usta znalazły moje i nagle poczułem, że wcale nie było mnie tak długo. Sciągnąłem jego top
ponad jego głową, a jego ręce ściągnęły moje spodenki w dół.
Westchnęłam cicho, a Blake przesuwał pocałunki w dół mojej szyi. Rozpiąłem jego pasek, gdy jego ręce poszły w dół i ściągnęły mój stringi. Delikatnie drażnił moje łechtaczkę palcami, odmawiając dalszego działania, dopóki nie udało mi się rozpiąć jego cholernego pasa. Gdy go rozpiąłem, ściągnąłem jego dżinsy, a jego usta były znowu na moich.
"Boże, tęskniłem za tym" - jęknął Blake, a ja uniosłam plecy, gdy wszedł we mnie. Cicho jęknęłam i chwyciłam...
Jego ramiona poruszały się coraz mocniej i szybciej.
"Ja też," wyszeptałam.
Obudziłam się całkowicie naga, leżąc obok Blake'a.
"Dzień dobry," mamrotał, a ja ziewnęłam.
"Dzień dobry," powiedziałam i chciałam się usiąść, ale Blake złapał mnie za pas i przyciągnął do swojego klatka piersiowa. Przejechał palcami po moich żebrach i wzdłuż uda, przez co przeszedł mnie dreszcz.
"Gdybyś uciekła, nie doświadczyłabyś tego ostatniej nocy," uśmiechnął się Blake, a ja zwinęłam się w kłębek.
Podniosłem wzrok.
Nagle drzwi się rozwarły, a ja zaskoczony zaniemówiłem, gdy Oli i Jack wpadli do środka.
"Jezus, wynoście się!" krzyknąłem, a Blake przeklął, chwytając koc z łóżka i okrywając nas oboje.
"Dobrze, oni się poszli pieprzyć," Jack kiwnął głową.
"Oczywiście!" syczałem.
"Jeśli wdzieracie się tu dla jakiegoś bezsensownego powodu, to zaraz wam dam w łeb moim skarpetkiem," ostrzegł Blake, a jego dłoń pod kołdrą zsunęła się na mój brzuch, gdy rozmawiał z chłopakami.
&quo
"Muszą cię mieć w Agencji o 13:00", powiedziała Oli i spiąłem się, gdy Blake zaczął opuszczać swoją rękę niżej. "Musisz pomóc w zajęciach samoobrony dla rekrutów."
Mason przeszedł obok pokoju i zatrzymał się za Jackiem i Oli. "A my potrzebujemy jedzenia," zawołał i spojrzał na mnie, "to twoje zadanie, słodkie policzki."
"Okej, cokolwiek", powiedziałem i miałem nadzieję, że odejdą. Ugryzłem wargę, gdy palce Blake'a dotarły do wrażliwych miejsc.
p>"Kurwa, to obrzydliwe, przed nami?" powiedział Mason i Blake uśmiechnął się.
"Co?" Oli zmarszczył brwi.
"Blake, przestań obmacywać Daisy i wynoś się z łóżka", powiedział Mason, na co ja jęknąłem, rumieniąc się.
"O, uroczo", Jack powiedział sarkastycznie, a wkrótce drzwi się zamknęły i zostaliśmy sami.
Blake się roześmiał i wyskoczył z łóżka. Sięgnąłem na bok łóżka i chwyciłem podkoszulkę, którą miałem na sobie wczoraj wieczorem. Wciągnąłem ją
Podniósłem się z bólem w głowie i jęknąłem, kiedy bolała mnie noga. Szybko założyłem majtki i przeczesałem długie włosy palcami.
"Jak się czujesz?" zastanawiał się Blake, zakładając na siebie szare dresowe spodnie.
"Cudownie" mamrotałem i spojrzałem w lustro Blake'a, które wisiało na jego ścianie. Miałem brzydką ranę nad prawym łukiem brwiowym, miałem piękną siniak na lewym policzku poniżej oka i miałem także siniak na skroni od uderzenia Blake'a.
z pistoletem. Dotknąłem delikatnej skóry i zacisnąłem zęby. „Miałeś gorsze” - wzruszył ramionami Blake i wyszedł z pokoju. Westchnąłem i poszedłem za nim, wchodząc do kuchni, która wydawała się bardzo ruchliwa. Będzie dziwnie przyzwyczajać się do życia z pięcioma nowymi osobami. Spojrzałem na Elego, który stał przed czajnikiem, i westchnąłem, podchodząc do niego. „Czy możesz się przesunąć?” - powiedziałem, a on spojrzał na mnie. Był bez koszulki, jak wszyscy chłopcy, a jego ramię
s były przekreślone na jego tatuażowym, pokrytym klatce piersiowej.
"Nie."
"Odsuń się z mojej drogi" - warknąłem.
"Powiedziałem nie."
"Chcesz dostać w twarz?"
Eli wzruszył ramionami i przewrócił oczami. "Możesz spróbować jak możesz najlepiej."
Skrzywiłem oczy, ale zanim zdążyłem cokolwiek zrobić, Mason przeszedł obok mnie i uderzył mnie w tyłek, który ledwo przykrywała koszulka Blake'a.
Obróciłem się i zamierzyłem się na Masona, ale Blake skoczył mi na drogę i złapał moją pięść.
t. "Minęło mniej niż jeden dzień, Mason może poczekać trochę dłużej, zanim dostanie cios," uśmiechnął się Blake i zmusił mnie, żebym schował pięść.
Mason spojrzał przez ramię i uśmiechnął się do mnie.
"Jesteś taki zboczony!" zawołałem.
"To ty chodzisz wokół z ledwo zakrytym tyłkiem, kochanie," zadrwił Mason. "Ja tylko jestem facetem."
Zanim zdążyłem odpowiedzieć, rozległ się głośny pukanie do drzwi frontowych i rzuciłem gniewne spojrzenie w stronę Eli, zanim zakończyłam.
Wchodząc na obcasie z kuchni, otworzyłem drzwi, aby ujawnić Roba, ubranego elegancko w garnitur. Jego brązowe włosy były elegancko zaczesane do tyłu, a on spoglądał na swój telefon.
Miał tylko 40 kilka lat. Nie planował mnie adoptować, po prostu uratował mnie z trudnej sytuacji, a adopcja była improwizacją. Nie mieliśmy najlepszego stosunku, ale byłem mu winien życie i mimo że nigdy bym tego nie przyznał, kochałem go.
Odszedłem i zostawiłem go.
Otworzyłem drzwi, by Rob mógł wejść. Wróciłem do kuchni, a wszyscy nowi chłopcy, oprócz Eli, siedzieli przy stole z Blake'em, Jackiem i Masonem, pijąc kawę i jedząc prawdopodobnie czerstwe płatki.
Oparłem się o blat kuchenny obok Olego i spojrzałem gniewnie na Eli, który stał naprzeciwko mnie.
"Kto to był, Dais?" zastanawiał się Blake, gdy właśnie Rob wszedł do pokoju.
Nowi chłopcy, oprócz Eli, byli zszokowani jego obecnością i wstali z szacunkiem w postawie.
Razem z wszystkimi innymi, oprócz mnie. Pozostałem przygarbiony na blacie. Uśmiechnąłem się do zszokowanej twarzy nowego chłopaka, nie zdarzało się codziennie, że właściciel organizacji zabójców, dla której pracowałeś, przychodził do domu.
"Na luzie, chłopaki," powiedział Rob przyjaznym tonem. Odwrócił się, aby na mnie patrzeć surowo, a ja uśmiechnąłem się słodko, nie przejmując się, że jestem niegrzeczny. "Cieszę się, że wszyscy się dogadujecie."
"Nie wszyscy z nas," zakasłał Blake, a Rob prze
Zakłopotany, patrzył na mnie i Eli.
"Jesteście dorosłymi, poradźcie sobie z tym", powiedział, ale głównie skierowane to było w moją stronę. "Czy ona już próbowała uciekać?"
"Nie jest głupia", zaśmiała się Blake.
"Włożyłem w nią śledzik, jak mówiłeś", wyjaśnił Jack, a ja pocierałem bolejące nadgarstki. "Nie ucieknie".
"Mimo to i tak spróbuje, gdy będzie miała okazję", wzruszył ramionami Rob.
Poklepałem się po głowie.
t. "Znasz swoją córkę tak dobrze."
Nagle Carter zachłysnął się płatkami zbożowymi i z szeroko otwartymi oczami spoglądał na Roba i mnie. "Córka?"
"Przybrana córka," mruknęłam.
"Wygląda na to, że bardzo chce mi o tym przypominać," mruknął Rob. "Miałem zamiar powiedzieć Daisy sama, ale potem zdałem sobie sprawę, że by nie poszła, więc mówię to wszystkim, żeby nie miała wyboru. Musi chodzić do Agencji co środę i piątek o 11 rano na konsultacje."
Idź. Upewnij się, że ona idzie. - powiedziałam.
"Nie potrzebuję terapii, Robie" - powiedziałam.
"Chłopaki, przeciągnijcie ją tam, kopiąc i krzycząc, naprawdę mi nie zależy, byleby tylko tam dotarła" - wzruszył ramionami Rob i zmarszczyłam brwi na jego widok.
"Kurwa, nie potrzebuję jebanego psychologa, tato" - warknęłam.
"Upewnimy się, że tam pójdzie" - odezwał się Oli. Zazwyczaj był odpowiedzialnym z nas.
"Dziękuję, Oli" - uśmiechnął się Rob i podał coś.
z kieszeni. Poszedł do przodu i położył to na stole. To była mała srebrna opaska, która wyglądała na wystarczająco dużą, aby owinąć wokół nadgarstka. "Nie obchodzi mnie jak, ale spraw, żeby to znalazło się na jej nadgarstku."
"Jestem tutaj, nie musisz o mnie mówić, jakbym nie był," powiedziałem.
"I tak byś mnie zignorował, nawet gdybym to zrobił," powiedział Rob, nie patrząc na mnie.
"Co to jest?" zapytał Tom, podnosząc opaskę.
"To taki rodzaj lokalizatora,"
"Jack wyjaśnił. "Zaprojektowałem prototyp. Po umieszczeniu go na nadgarstku osoby, będzie śledził każde jej ruchy online i technologiczne. Jeśli osoba zacznie zagłębiać się w rzeczy, których nie powinna, zablokuje jej dostęp."
"Dlaczego mam to nosić?" zapytałem.
"Bo nie ufam ci, że po prostu usiądziesz i zaakceptujesz powrót tutaj", powiedział Rob. "Wychowałem cię na jednego z najlepszych agentów, wiem, że będziesz się potajemnie poruszał, szukając sposobów na ucieczkę.
e znowu. Ta grupa cię powstrzyma. Nawet nie będziesz w stanie podnieść telefonu, żeby nikt nie wiedział. Nawet jeśli zmienisz kanał telewizyjny, bransoletka to zauważy. Powstrzyma cię przed włamywaniem się do Agencji."
"Twoje zaufanie do mnie jest przytłaczające," powiedziałem, a Rob uśmiechnął się z wyższością.
"Nie spodziewałbym się niczego innego po mojej córce," powiedział. "Ale nie uciekniesz, Daisy."
Ja tylko westchnąłem i skrzyżowałem ręce na piersiach.
"Jesteś również objęty/a aresztem domowym" - powiedział Rob - "aż powiem, że to się skończy".
"Areszt domowy?" - powtórzyłem/am.
"Tak. Jesteś uziemiony/a, młoda damo" - powiedział surowo. "Nie myśl, że zapomniałem o karaniu cię. Potrafię zrobić twoje życie piekłem, Daisy, więc lepiej zacznij się zachowywać".
"Panie, tak, panie" - odparłem/am z tupetem.
"Tylko możesz opuszczać dom na swoje sesje z doradcą. Czy jestem jasny?"
&quo;
"Chrystal," westchnąłem.
"Lepiej się oddalam," powiedział Rob. Przyszedł do mnie i szybko mnie pocałował w czoło, zanim odwrócił się na pięcie i odszedł.
"Pa, tato," burknąłem.
"Te bransoletki przeszły długą drogę od pierwszego prototypu," skomentował Jack, badając bransoletkę.
Jack był swojego rodzaju geniuszem. Uwielbiał projektować nową technologię i był w tym ekspertem. Wiele gadżetów, które mieliśmy w Agencji, pochodziło od niego. Miał tylko 19 lat, ale był jednym z najinteligentniejszych.
Najbardziej irytujący człowiek, jakiego kiedykolwiek spotkałem.
Był również jednym z najbardziej irytujących.
"To naprawdę genialny pomysł" - powiedział Erik brzmiąc pod wrażeniem. Okazało się, że Erik był kolejnym geniuszem, ale jego umiejętności skierowane były w stronę hakowania i kodów, a nie nauki i technologii, tak jak Jack.
"Czy możemy wrócić do momentu, gdy dowiedzieliśmy się, że Rob jest twoim ojcem?" - powiedział Carter. "Nawet nie wiedziałem, że ma córkę!"
"To żadna tajemnica" - wzruszyłam ramionami.
&q
"To jest obłąkane. Twój tata jest liderem organizacji zabójców!" powiedział Carter i kiwnąłem głową.
"Tak," odpowiedziałem.
"To niesamowite."
"To nie jest tak fajne, jak się wydaje," mamrotałem.
"Dobra, wracając do bransoletki," powiedział Jack. "Daisy, czy będziesz trudna czy po prostu ją założysz?"
"To Daisy, oczywiście, że będzie trudna," wyśmiał się Blake, a ja zacisnęłam usta.
yone odwrócił się do mnie.
"Możesz po prostu ignorować mojego taty", powiedziałem. "Ja robię to cały czas".
Blake zaśmiał się i wstał, wyrywając bransoletkę Jacka. Powoli zaczął podchodzić do mnie, a ja szybko się odsunąłem, gdy Oli próbował mnie złapać.
"Czy ty kiedykolwiek nie stawiasz oporu?" Eli mruknął i potrząsnął głową.
"Czy ty kiedykolwiek przestaniesz być dupkiem?" odparłem i cofnąłem się, gdy zarówno on, Oli, jak i Blake zbliżali się do mnie.
Przeskoczyłem pod ręką Oli'ego.
Usunąłem się, gdy próbował mnie złapać. Przebiegłem obok niego, ale wykrzyknąłem, gdy ktoś złapał mnie za włosy i wyrwał do tyłu. Eli uderzył mnie w brzuch i pochyliłem się. To nie było wystarczająco mocne, żeby wyrządzić jakiekolwiek szkody, ale i tak bardzo bolało.
Zazwyczaj stawiałbym większy opór, ale wciąż bolałem jak diabli po wczoraj.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Eli strącił mnie z nóg i upadłem na kolana. Wcisnął mnie na podłogę i boleśnie przygniótł kolano na mojej dolnej części pleców. Przytrzymał mi ręce do podłogi, a ja zaciśniłem zęby złością.
Blake przysiadł obok mnie, a Eli zmusił mnie do wyciągnięcia ręki, aby Blake mógł nałożyć opaskę na mnie. Przypiął ją do mojego nadgarstka, a ja westchnąłem z pokorą.
Blake uśmiechnął się do mnie i poklepał mnie po nosie. Spojrzałem na niego ze złością i próbowałem się wydostać z mocnego uścisku Eli. "Możesz mnie teraz puścić" - powiedziałem z irytacją.
Rozpocząłem czuć się niezręcznie, gdy byłem pewien, że mój t-shirt się podwinął, a moje pośladki były wyraźnie widoczne dla Eli.
Nie obchodziło mnie, czy Blake czy ktokolwiek z starego zespołu zobaczył, mieszkaliśmy razem przez rok i byliśmy bliscy, ale czułem się nieco niezręcznie z nowymi członkami zespołu. Szczególnie z Eli.
Nie chciałem, żeby był blisko mnie.
Odepchnąłem Elego ode mnie, gdy pozwolił mi wstać i spojrzałem na opaskę, która była zabezpieczona na moim nadgarstku, z wąskimi oczami.
Blake poszedł dalej.
Podszedłem do szafki i wyjąłem pudełko pełne aptecznych środków. "Musisz zmienić opatrunek."
Spojrzałem na opatrunek owinięty wokół mojego uda i zobaczyłem, jak plama krwi zaczynała rosnąć. Westchnąłem i skinąłem głową, wskakując na blat kuchenny. Powoli odwinąłem opatrunek i wrzuciłem go do kosza.
"Zrobię to," powiedział Blake, gdy zobaczył, że sięgam po świeży opatrunek. Przesunąłem się na krawędź blatu i pozwoliłem mu perfekcyjnie opatrzyć moją nogę. Cześć.
Jego ręce powędrowały trochę wyżej, niż było to akceptowalne publicznie, i uderzyłam go w ramię. "Nie rób tego" ostrzegłam, a on uśmiechnął się do mnie i przejechał palcami wzdłuż wewnętrznej strony mojego uda. "Już widziałem, jak poruszasz się z Daisy dziś rano, nie chcę tego ponownie widzieć" powiedział Mason i zdziwiłem się, jak bezceremonialnie o tym wspomniał przed nowymi chłopakami. "Nie widziałeś niczego" powiedział Blake i przewrócił oczami. "Koc zasłaniał"
"Nic," wyśmiał się Mason.
"No cóż, zobaczyliśmy Daisy nago, ty się trochę spóźniłeś żeby to zobaczyć," szczerzył zęby Jack.
"Cholera," zaśmiał się Mason.
"Koniec rozmowy!" krzyknąłem głośno. "Musisz nauczyć się pukać."
"Ale gdzie w tym byłaby zabawa?" Jack uśmiechnął się, a ja przewróciłem oczami.
"Idę się przebrać," powiedziałem i ostrożnie zszedłem z blatu, pamiętając, żeby cała moja waga spoczywała na dobrej nodze.
Przeszedłem obok Eli i złapałem go w brzuch. "Nie dotykaj mnie więcej" - warknąłem, a Eli jęknął z bólu, co wywołało śmiech wszystkich chłopaków.
Poświęciłem sobie chwilę na wejście po schodach i w końcu wszedłem do mojego pokoju, którego nie widziałem od dwóch miesięcy. Wyglądał dokładnie tak samo, jak go zostawiłem, oprócz nieposprzątanego łóżka, na którym chłopcy spali zeszłej nocy.
Podeszłem do mojej szafy, w której nadal była większość moich ubrań, i odświeżyłem się w łazience.
Przed zmianą w parę szarych spodni do jogi i luźny biały crop top. Gdy zakładałam top na głowę, moje drzwi nagle się otworzyły, a Erik spojrzał na mnie szeroko otwartymi oczami.
"Cholera, przepraszam!" Wykrzyknął, a ja szybko całkowicie opuściłam swój top.
"Wyjdź, ty podglądaczu!" Krzyknęłam, a Erik podniósł ręce w górę.
"Nie podglądałem!" Powiedział. "Cholera, Daisy, przepraszam. Jestem gejem, obiecuję, że nie jestem natrętem!"
"Przestraszyłeś mnie jak diabli!
"Zejdź mi z drogi," mamrotałem i skrzyżowałem ręce na piersiach. "Zakładam, że czegoś chciałeś?"
"O tak, zostawiłem swojego laptopa w starym domu. Chłopaki powiedzieli, że mogę pożyczyć twój na razie?"
"Czy o tym wiedzieli?" powiedziałem i podszedłem do parapetu, gdzie zostawiłem laptopa w dniu, w którym wyjechałem. "Po prostu weź go." Podaję go Erikowi, który się do mnie uśmiecha. "Nie będę zbyt wiele robił z tym," powiedziałem i uniosłem go.
Ucięło mi nadgarstek.
"Złapałem się raz, jak włamywałem się do zabezpieczonych serwerów", przyznał Erik. "Miałem to na sobie przez miesiąc jako karę. Uniemożliwia ci dosłownie wszystko. Otworzyłem Instagram na telefonie i zostałem zablokowany."
"Wspaniale", powiedziałem sarkastycznie.
"Dzięki za laptopa", skinął głową Erik.
Wzruszyłem ramionami, a on wyszedł z mojego pokoju. Westchnąłem, związałem włosy i złapałem magazyn, zanim zszedłem na dół.
.
Wszedłem do kuchni, gdzie wszyscy faceci byli jeszcze, i włączyłem czajnik, wyciągając filiżankę z szafki.
"Potrzebujemy jedzenia", powiedziałem do nikogo konkretnie.
"To twoja robota", powiedział Jack. "Zawsze robisz zakupy."
"Chyba szkoda, że jestem na areszcie domowym", wzruszyłem ramionami i zrobiłem sobie filiżankę kawy. "Nawet napiszę cholerną listę, ale ktoś dzisiaj kupi jedzenie."
"Ja...
„Muszę dziś pójść do Agencji” – wzruszył ramionami Blake. „Jestem poza grą.”
„Pójdę ja” – powiedział Oli.
„Pójdę z tobą” – powiedział Erik, odrywając wzrok od mojego laptopa.
„Załatwione” – powiedziałem i wziąłem łyk gorącej czarnej kawy.
„Teraz się przygotuję, a potem pójdę do Agencji” – ogłosił Blake i wyszedł z pokoju. Chwyciłem magazyn z boku i udałem się do salonu, zajmując miejsce na sofy.
fa z moją kawą.
Niedługo po tym dołączyli do mnie Carter, Tom, Hampson, Mason, Jack i niestety Eli.
"Hej," powiedział Tom, siadając obok mnie.
Podniosłem wzrok i skinąłem głową, a potem spojrzałem z powrotem na swoje czasopismo.
"Chciałem przeprosić za, wiesz... całą tę porwanie," powiedział.
"Nie przejmuj się tym," wzruszyłem ramionami. "Niewiele wniosłeś."
"Więc nie nienawidzisz mnie?" zapytał. "Myślałem, że tak, odkąd..."
Ty i Eli sobie nie dogadujecie-"
"Eli to idiota. Ja jestem w porządku z tobą," powiedziałem, a Eli spojrzał na mnie ze złością.
"Spierdalaj," odparł.
"To jest mój dom. Możesz spierdalać do swojego, jeśli chcesz," powiedziałem.
"Przynajmniej mi wolno odejść," Eli powiedział z wyższością. "Na każdym kroku masz oczy na sobie. Nawet twój własny ojciec ci nie ufa."
"Nie mów o tym, o czym nie masz zielonego pojęcia!"
Ostrzegłem. "Nie mów o moim tacie!"
"Myślę, że jest całkiem jasne, jaki jest twój z nim związek" - Eli wzruszył ramionami. Miał złowrogie błysk w oczach, a jego zadowolony uśmiech sprawiał, że wyglądał jakby właśnie wygrał na loterii. Zrozumiał, co mnie denerwuje. Chłopaki wszyscy wiedzieli, że nie należy zbyt wiele rozmawiać ze mną o moim ojcu.
To nie był temat, o którym chętnie rozmawiałem.
"Zamknij się" - warknąłem.
"Ledwo na ciebie spojrzał wcześniej" -
t; Eli kontynuował, a ja zobaczyłem, jak Mason i Jack spojrzeli na mnie niepewnie. "A wczoraj w jego biurze nawet nie wydawał się zadowolony, że jesteś w porządku."
"Zamknij się pierdolnięty! - wrzasnąłem i wstałem z miejsca, ale Mason i Jack byli gotowi i zablokowali mnie, zanim dotarłem do Eli. "Puśćcie mnie! Zamierzam wyrwać mu jelita i powiesić go na nich!"
"Uspokój się, kochanie!" - warknął Mason. "Wiesz, że on tylko mówił
Robię to tylko po to, żeby cię zdenerwować. Odstąp!
"Pozwól jej na mnie" - namawiał Eli, a ja próbowałem przebić się przez Masona i Jacka, ale trzymali mnie z tyłu.
"Zabiję cię!" - krzyczałem, a Eli uśmiechnął się złośliwie.
"Kurwa, co ją tak wkurza?" - zawołał Oli, wychylając głowę zza drzwi kuchni.
"Eli" - burknął Mason, a on wykrzywił się, gdy uderzyłem go łokciem w twarz.
"Wspomniałeś o jej tacie?" - zastanawiał się Oli.
"Możliwe, że tak" - E
kiwnąłem głową, a on na mnie spojrzał.
"Puść mnie!" krzyknąłem.
"Kurwa, ziomek, ona dostaje szału, gdy ktoś mówi coś o niej i jej tacie", mruknął Oli.
"Chyba już to zrozumieliśmy", powiedział Tom.
"Co do cholery się dzieje?" wrzasnął Blake, schodząc po schodach.
"Kurwa, pomóżcie jej się uspokoić!" syczał Mason, a Blake podszedł do mnie i łatwo mnie podniósł i rzucił mi na ramię.
"Blake, pozwól mi się z-
Och! - krzyknąłem i wykrzywiłem się, gdy moja głowa uderzyła w ścianę, gdy Blake brutalnie mnie opuścił i popchnął mnie w stronę ściany. Przypiął moje ręce nad moją głową i trzymał mnie mocno na miejscu. Nasze ciała były przylegające do siebie i wzrokiem pełnym gniewu spojrzałem na niego. "Chcę go zabić. Powoli i boleśnie."
"Co się stało?" - spokojnie zapytał Blake.
"Zaczął pleść bzdury o Robie" - burknąłem.
Blake westchnął i przewrócił oczami. "Nie przepadacie za sobą, co?"
Tak, rozumiem, Dais, ale łatwo się denerwujesz, oczywiście on będzie cię drażnił tematami, które cię dotyczą. Musisz nauczyć się to ignorować.
"Nawet nie będziesz się za mnie stawiał!" syczałem.
Blake się śmiał. "Daisy, jesteś ostatnią osobą, która potrzebuje obrony."
"Chcę, żeby go nie było."
"Jesteśmy drużyną."
"Czy wygląda na to, że mi na tym zależy?" zgrzytnąłem.
"Daisy, uspokoisz się
"Kiedy puścisz, nie będziesz robić nic głupiego" - powiedział Blake surowo.
"Zdefiniuj 'głupi'" - powiedziałem, a Blake uśmiechnął się złośliwie.
"Obiecujesz, że będziesz spokojna?"
"Obiecuję na mały palec" - powiedziałem sarkastycznie, a Blake powoli zaczął rozluźniać swoje chwyty.
Zanim zdążyłem zrobić krok w kierunku Eli, Blake z impetem przycisnął mnie do ściany.
"Daisy!" - krzyknął Blake nagle.
Jego usta były na moich. Natychmiast odpowiedziałam i gorąco go pocałowałam. Język Blake'a przebiegł po mojej wardze i otworzyłam usta, spotykając mój język z jego.
Blake odsunął się po kilku minutach i cicho westchnąłem, pocałunek odbierając mi oddech.
"Jesteś już spokojniejsza?" powiedział Blake i kiwnąłem głową, a potem znów mnie pocałował zanim się odsunął. "Jeśli nawet zbliżysz się w kierunku Eli'ego, przywiążę cię do łóżka na górze, jasne?"
Zacisnęłam zęby i wtargnęłam.
przez ramię Blake'a, gdy przeszedłem obok niego. Usiadłem na kanapie obok Toma i spojrzałem na Eli z wrogością.
"Nie zamierzasz mnie zaatakować, tak?
"Nie" mruknąłem, a Jack i Mason wrócili na swoje miejsca.
"Dobrze, już idę do Agencji" powiedział Blake.
"Zamierzasz zostawić nas z rozzłoszczoną Daisy? Nie możemy przecież podejść i całować jej, jeśli się rozzłości".
"Znowu ty," powiedział Jack, a Blake uniosł do mnie brwi.
"Nie zamierzasz oszaleć, prawda?" Powiedział i zaśmiał się. "Bo jeśli tak, to przez co najmniej kilka miesięcy nie będę nawet cię dotykać."
"To jest twoje zagrożenie?" Przyśmiałam się i przewróciłam oczami.
"Tak," potwierdził Blake. "Więc pytanie brzmi: czy chcesz, żebym cię dziś wieczorem pieprzył czy nie?"
Przesuń w górę, aby kontynuować