passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Ex-Luna's Revenge autor Blessing Okosi

Ex-Luna's Revenge

/

Rozdział 1

ROZDZIAŁ 1

BRIELLE

­

Moje ciało zadrżało na widok Argona i Estelle całujących się w sypialni. Próbowałam powstrzymać łzy napływające do oczu, ale nie mogłam.

­

Moje serce było zbyt ciężkie, by je dłużej utrzymać.

­

Słyszałam, jak Argon i Estelle śmieją się z taką radością, gdy Estelle wykrzykiwała słowo "Tak" do Argona.

­

"Wyjdę za ciebie, mój ukochany. Jestem gotowa być twoją partnerką," zaakceptowała jego propozycję, obejmując go

ramiona wokół jego szyi, a jej usta zamykają się na jego w ułamku sekundy.

­

To była moja i Argona pierwsza rocznica po naszym ślubie. Nie mogłam się doczekać tego dnia, aby dać Argonowi prezent, który rozjaśni nie tylko nasze małżeństwo, ale także jego serce dla mnie.

­

A ten prezent był właśnie w mojej ręce w formie raportu szpitalnego.

­

Jestem w ciąży z pierwszym dzieckiem mojego Alfy.

­

On nigdy nie patrzył na mnie z miłością s

od dnia, kiedy zostałam jego Luną przez zmarłego Alfę, jego ojca.

­

Argon zawsze znajdował wady w każdej drobnej rzeczy, którą robiłam, i kończyło się to tym, że zostawiał mnie we łzach. Ale jedyny dzień, w którym czułam się pożądana, to noc, kiedy mnie po raz pierwszy wziął i uczynił kobietą.

­

Przyszłam z wynikiem tamtej nocy, mając nadzieję, że miłość, której tak długo pragnęłam, w końcu zostanie mi dana, kiedy dowie się, że spodziewam się jego dziecka.

­

Ale kogo ja oszukuję?

>

­

Estelle, córka Alfy Derona z watahy Redwood i supermodelka w mieście, zawsze była oczkiem w głowie Argona.

­

Była i zawsze była jego pierwszą miłością, zanim ja pojawiłam się na horyzoncie.

­

Estelle zawsze była w sercu Argona, a dzisiaj, w rocznicę naszego ślubu, w końcu udało mu się ją przekonać, by powiedziała mu "tak".

­

"Należę tylko do ciebie, Estelle. Ty jesteś moją prawdziwą partnerką," wyznał Argon, chwytając ją za rękę.

obejmując ją w pasie, całując jej szyję.

­

Estelle jęknęła z rozkoszy, wtulając się w jego objęcia.

­

Widok ten głęboko mnie poruszył.

­

Odsunąłem się, opierając się o ścianę obok pokoju, całym ciałem drżąc.

­

Poczułem, jak moje usta drżą, zaciskając pięść wokół trzymanego raportu, z łzami płynącymi z oczu.

­

"Gdzie ja stoję, bogini?"

Szlochałam, starając się jak najlepiej powstrzymać łzy, żeby nie zostać usłyszaną.

­

Nagle...

­

"Co tu robisz?!" Zapytał głos, powodując, że podskoczyłam ze strachu.

­

Odwróciłam się do drzwi i zobaczyłam Argona i Estelle stojących tam, patrzących na mnie gniewnie.

­

"Szpiegowałaś nas, bezwstydna kobieto?" Jęknęła Estelle, robiąc krok do przodu, by mnie uderzyć.

­

Wycofałam się, żeby uniknąć h

er atak, ale Argon przyciągnął ją do siebie, uspokajając jej temperament głaskaniem po głowie.

­

"Kochanie, myślałam, że powiedziałeś, że się jej pozbędziesz?! Co ona jeszcze robi w naszym domu?!"

­

"Uspokój się, moja miłości. Nie musisz się nią martwić. Ona jest nikim," powiedział okrutnie, głaszcząc twarz swojej kochanki na moich oczach.

­

Jego słowa uderzające w moje złamane serce sprawiły, że opuściłam głowę, żeby ukryć

łzy płynące strumieniami.

­

"Jesteś głupi? Myślałem, że powiedziałem ci, żebyś nie zbliżał się do mojego pokoju?" Zapytał surowo, powodując, że moje ciało zadrżało.

­

Bałam się powiedzieć mu, dlaczego tu jestem, ale moje serce zmusiło mnie do przemówienia.

­

Przypomniałam Argonowi, że dzisiaj jest nasza rocznica ślubu, co sprawiło, że oboje zaczęli się histerycznie śmiać.

­

"Rocznica ślubu? Wygląda na to, że ten głupiec wciąż

Jestem ślepy na prawdę. Powiedz jej, moja miłości," chwaliła się Estelle, unosząc palec, by pokazać mi pierścionek, który Argon jej założył.

­

Argon śmiało podzielił się swoją propozycją dla Estelle i tym, jak zamierza uczynić ją swoją Luną.

­

"Byłaś tylko wilczym brzemieniem bez rodziny. Oszukałaś mojego biednego ojca, aby cię pożałował i uczynił moją Luną. Ale tym razem zamierzam to naprawić."

­

Odsuwając Estelle na bok, Argon stanął naprzód

rd i powiedział: "Ja, Alpha Argon z Wilczego Grzbietu, odrzucam cię, Brielle."

­

W momencie, gdy to powiedział, poczułam ostry ból w sercu, powodując, że moje nogi zaczęły drżeć.

­

Położyłam rękę na piersi, próbując złagodzić ból.

­

Argon się tym nie przejmował. Zaczął śmiać się z Estelle. Patrzyłam, jak bawili się ze sobą czule, ignorując moją obecność.

­

Moje łzy zaczęły płynąć, gdy zaczęłam płakać przed nimi, powoli ukrywając

sporządzała raport za moimi plecami.

­

"Och, ona płacze. Imbecylka." Szydziła Estelle.

­

"Argon nigdy nie był twój. Należy do... Co to jest?"

­

Usłyszałam, jak Estelle pyta, podnosząc oczy, by zobaczyć, o czym mówiła. Tylko po to, by zobaczyć, jak patrzy bezpośrednio na rękę, którą ukrywałam za plecami.

­

To sprawiło, że serce zaczęło mi szybciej bić.

­

"To nic," skłamałam, próbując

ukryj raport przed nimi.

­

Estelle, bardziej ciekawa niż kiedykolwiek, podbiegła do mnie i siłą wyrwała raport z mojej ręki.

­

"Nie!" Próbowałem go od niej odebrać, ale Argon stanął mi na drodze, błyszcząc złotymi oczami.

­

Moje serce zaczęło bić ze strachu, patrząc prosto na Estelle.

­

Jej twarz była cała spuchnięta z szoku, ciągnąc Argona z powrotem do swojego punktu.

­

"Co to jest? &

" - zapytał Argon, stojąc obok niej.

­

Jego oczy zrobiły się wielkie, biorąc raport od Estelle.

­

Czułam, jak moje ręce drżą, a gorąco ogarnia całe moje ciało. Moje stopy cofnęły się, patrząc na ich oszołomione twarze.

­

"Pozytywny? Jesteś... w ciąży?" - wykrztusił Argon, opuszczając wzrok na mnie.

­

Wyraz ich oczu niepokoił moje szybko bijące serce. Nie mogłam powiedzieć, czy zaskoczenie Argona było radością, czy też czymś innym.

e odwrotnie.

­

Po prostu wpatrywał się we mnie.

­

"Miałeś zamiar to przede mną ukryć?" Zapytał, stawiając krok naprzód.

­

Jego ton i temperament były całkowicie spokojne, powoli zabierając mój strach. Patrzyłem, jak oddala się od zszokowanej Estelle, zbliżając się do mnie.

­

Nie miałem odwagi, by dać mu odpowiedź. Po prostu cofałem się, czując strach.

­

Ale kiedy jego dłoń zaczęła głaskać moją twarz, m

serce mi rozpromieniło.

­

W oczach Argona był spokojny wyraz, który sprawił, że wpatrywałem się w niego.

­

Czy to może być znak od bogini?

­

Czy w końcu usłyszała moje modlitwy?

­

Ale ku mojemu największemu zaskoczeniu, Argon szarpnął mnie za włosy, chwytając za gardło.

­

Zadławiłem się, chwytając jego ręce, aby uwolnić się z jego uścisku.

­

"Nie ma mowy, żebym pozwolił ci

znosić to coś," jęknął, ściskając mocniej.

­

Po kilku próbach udało mi się wyrwać z uścisku Argona, uciekając od niego.

­

Obaj ruszyli za mną, próbując mnie dogonić. Biegłem dalej, modląc się, żeby się od nich uwolnić.

­

W końcu dotarłem do schodów, gotów zbiec na dół, gdy ktoś pchnął mnie mocno od tyłu, powodując, że potoczyłem się ciężko w dół.

­

Moje ciało z hukiem uderzyło o podłogę, nie mogąc t

o ruszyć się.

­

Powoli podniosłem wzrok po schodach i zobaczyłem Argona i Estelle wpatrujących się we mnie, bez żadnych wyrzutów sumienia za swoje działanie.

­

"Ktoś pomóż! Ona krwawi!" Krzyknęła przerażona pokojówka, gdy moje oczy się zamknęły.

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 2

BRIELLE

­

Zapach narkotyków dotarł do mojego nosa. Poczułam irytację, kręcąc głową, by odpędzić ten zapach.

­

Z powodu irytacji moje oczy natychmiast się otworzyły.

­

Zobaczyłam nad sobą inny sufit, nie taki, do którego byłam przyzwyczajona.

­

"Gdzie ja jestem?" wymówiłam, wciąż patrząc.

­

Dźwięk piknięcia przyciągnął moją uwagę. Spojrzałam w bok i zobaczyłam, że jestem podłączona

podłączona do kroplówki z aparaturą podtrzymującą życie.

­

"To jest szpital," zdałam sobie sprawę, zmuszając się do podniesienia.

­

To wtedy drzwi się otworzyły i wszedł lekarz.

­

"Och, Luna, obudziłaś się. Jak się czujesz?" zapytała, zbliżając się do mnie.

­

"Doktor Nicole," zawołałam, rozpoznając ją.

­

Jest lekarzem w rezydencji stada.

­

Była

ta osoba, która napisała i ujawniła mi moją ciążę.

­

Położyła swoją dłoń na moim czole i zasugerowała, żebym się położyła na chwilę, żeby odpocząć.

­

"Miałaś ciężki upadek i straciłaś trochę krwi. Ale będziesz w porządku. Po prostu odpocznij," zasugerowała, powoli kładąc mnie.

­

Kiedy usłyszałam, co powiedziała o moim krwawieniu, moje myśli natychmiast skierowały się ku dziecku w moim łonie.

­

Zaniepokojona, zapytałam, "A co z

moje dziecko? Czy wszystko w porządku?"

­

Doktor Nicole patrzyła na mnie bez słowa. Jej wyraz twarzy zaczynał mnie przerażać, gdy westchnęła i powiedziała, "Przykro mi, Luno, ale nie udało nam się uratować twojego dziecka."

­

"Co?" Moje oczy zrobiły się duże na jej stwierdzenie.

­

Wyjaśniła mi, jak upadek spowodował poronienie, zabijając dziecko natychmiastowo.

­

"Wiem, że to dla ciebie przygnębiające, Luno. Nawet y

nasz mąż był zdruzgotany, gdy usłyszał wiadomość. Musiał odejść. Bardzo mi przykro," Przeprosiła mnie, poklepując po ramieniu.

­

Kiedy wspomniała imię Argona, wróciłam myślami do sceny, przypominając sobie jego wzrok, gdy leżałam na dole schodów, krwawiąc.

­

Ten wyraz w jego oczach... Ten uśmiech...

­

Chwyciłam się boku łóżka, powoli przesuwając rękę do brzucha, aby poczuć miejsce, w którym zawsze czułam ten ciężar.

­

iv>

To było moje dziecko.

­

Ale teraz, już go tam nie ma.

­

Odeszło.

­

Moje usta zaczęły drżeć, a oczy napełniły się łzami. Nie mogąc się opanować, zaczęłam płakać.

­

Doktor próbował mnie uspokoić, obejmując mnie.

­

Udało mi się trochę uspokoić, słuchając lekarza, który zasugerował, abym odpoczęła przez następne dwie godziny przed wypisaniem.

­

Według niej, Ar

gon nie chciał, żebym tam zostawał zbyt długo. Chciał, żebym wrócił do domu, żeby mógł mnie uspokoić.

­

"Potrzebujecie nawzajem swojej miłości, aby przetrwać ten trudny czas. Proszę, odpocznij."

­

Wkrótce zostawiła mnie samego, abym mógł pogrążyć się w swoich bólach.

­

Myślałem o Argonie i jego ojcu, zmarłym Alfie.

­

Mimo że byłem sierotą bez wilka, ten starzec przyjął mnie i uczynił Luną swojego syna.

­

Obiecałem mu, że

na łożu śmierci, że nie opuszczę jego syna, ale zawsze będę go uszczęśliwiać.

­

Teraz zaczynam żałować, że kiedykolwiek zgodziłem się na tę obietnicę.

­

Żałuję tego.

­

.

­

Po odpoczynku w szpitalu zostałem zabrany do domu przez jednego z ochroniarzy Argona w jednym z jego samochodów.

­

W moim osłabionym stanie udałem się do rezydencji, gdzie czekali na mnie Argon i Estelle.

­

Oboje byli w t

wejście, witając mnie z powrotem z kpiną w głosach, pytając o dziecko i co powiedział lekarz.

­

Kiedy nic nie powiedziałam, próbując ich ignorować, Estelle wyszła śmiejąc się, mówiąc o moim martwym dziecku.

­

"Ten bękart dostał to, na co zasłużył," Zaśmiała się, klaszcząc w ręce.

­

Poczułam uderzenie w piersi, kiedy obraziła moje martwe dziecko. Chciałam coś odpowiedzieć, ale nie mogłam.

­

Byłam

jest po prostu zbyt słaba.

­

"Weź to," powiedział Argon, rzucając mi papierem w twarz.

­

"To papiery rozwodowe."

­

Dreszcze przeszły mi po plecach, gdy usłyszałem Argona. Podniosłem oczy, by spojrzeć na jego twarz, kiedy kazał mi to podpisać przed upływem dwudziestu czterech godzin.

­

"Mój prawnik wróci po to, gdy upłynie twój czas. Lepiej się nie spóźniaj," ostrzegł mnie, przyciągając Estelle blisko, gdy kierowali się w górę

schody, robiąc się przytulnie.

­

Trzymałam papiery w rękach, wpatrując się w nie z szokiem.

­

Otworzyłam każdą stronę i zobaczyłam, że Argon już się podpisał. Wszystko, co pozostało, to mój podpis, aby sfinalizować rozwód.

­

Sercem złamanym tym faktem, pobiegłam do swojego pokoju i zamknęłam się w nim. Upadłam na podłogę, gorzko płacząc.

­

"Po wszystkim, bogini, to jest to, co dostaję?" zaszlochałam, pozwalając łzom płynąć.

­

Z w

Co napotkałem w rękach Argona, postanowiłem go zadowolić i odejść na dobre.

­

Wziąłem długopis i miałem podpisać się na stronach, gdy coś się wydarzyło.

­

"Nie podpisuj tych papierów, Brielle," rozkazał silny, dziewczęcy głos, wzbudzając strach w moim sercu.

­

Wstałem od razu, szukając, kto mówił.

­

"Kto tam jest?" zapytałem, drżąc na miejscu, obracając się dookoła.

­

v>­

W chwili, gdy mój wzrok padł na lustro, napotkałem dwoje zielonych oczu spoglądających na mnie.

­

Krzyknąłem ze strachu, odsuwając się, tylko po to, by poczuć coś wewnątrz mojego ciała, intensywnie dudniącego.

­

Upadłem na kolana, czując ból wewnątrz mnie. To było tak, jakby mój żołądek miał zaraz eksplodować.

­

Wtedy właśnie zielone falujące światło wyszło ze mnie, formując coś hipnotyzującego przed moimi oczami.

­

Wpatrywałem się w to, dopóki nie za

pozostawił mnie w totalnym szoku.

­

To, co zobaczyłam, wprawiło mnie w osłupienie.

­

Był tam potężny czarny wilk z zielonymi oczami, patrzący prosto na mnie.

­

Uśmiechnął się i powiedział kobiecym tonem: "Nie podpisuj tego, Brielle. To nie jest droga IVYS."

­

Jego oczy zaświeciły, gdy się do mnie uśmiechnął.

­

Byłam wstrząśnięta obecnością tego potężnego wilka w moim pokoju.

­

Aura dochodząca

to było przerażające.

­

Nawet same oczy wystarczyły, by wprawić cię w przerażenie.

­

A wilk z zielonymi oczami?

Przesuń w górę, aby kontynuować

Ex-Luna's Revenge

Ex-Luna's Revenge

168 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

168

Treść

Aa