passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Ex-Luna's Revenge - Rozdział #2 - autor Blessing Okosi

Ex-Luna's Revenge

/

Rozdział 2

ROZDZIAŁ 1

BRIELLE

­

Moje ciało zadrżało na widok Argona i Estelle całujących się w sypialni. Próbowałam powstrzymać łzy napływające do oczu, ale nie mogłam.

­

Moje serce było zbyt ciężkie, by je dłużej utrzymać.

­

Słyszałam, jak Argon i Estelle śmieją się z taką radością, gdy Estelle wykrzykiwała słowo "Tak" do Argona.

­

"Wyjdę za ciebie, mój ukochany. Jestem gotowa być twoją partnerką," zaakceptowała jego propozycję, obejmując go

ramiona wokół jego szyi, a jej usta zamykają się na jego w ułamku sekundy.

­

To była moja i Argona pierwsza rocznica po naszym ślubie. Nie mogłam się doczekać tego dnia, aby dać Argonowi prezent, który rozjaśni nie tylko nasze małżeństwo, ale także jego serce dla mnie.

­

A ten prezent był właśnie w mojej ręce w formie raportu szpitalnego.

­

Jestem w ciąży z pierwszym dzieckiem mojego Alfy.

­

On nigdy nie patrzył na mnie z miłością s

od dnia, kiedy zostałam jego Luną przez zmarłego Alfę, jego ojca.

­

Argon zawsze znajdował wady w każdej drobnej rzeczy, którą robiłam, i kończyło się to tym, że zostawiał mnie we łzach. Ale jedyny dzień, w którym czułam się pożądana, to noc, kiedy mnie po raz pierwszy wziął i uczynił kobietą.

­

Przyszłam z wynikiem tamtej nocy, mając nadzieję, że miłość, której tak długo pragnęłam, w końcu zostanie mi dana, kiedy dowie się, że spodziewam się jego dziecka.

­

Ale kogo ja oszukuję?

>

­

Estelle, córka Alfy Derona z watahy Redwood i supermodelka w mieście, zawsze była oczkiem w głowie Argona.

­

Była i zawsze była jego pierwszą miłością, zanim ja pojawiłam się na horyzoncie.

­

Estelle zawsze była w sercu Argona, a dzisiaj, w rocznicę naszego ślubu, w końcu udało mu się ją przekonać, by powiedziała mu "tak".

­

"Należę tylko do ciebie, Estelle. Ty jesteś moją prawdziwą partnerką," wyznał Argon, chwytając ją za rękę.

obejmując ją w pasie, całując jej szyję.

­

Estelle jęknęła z rozkoszy, wtulając się w jego objęcia.

­

Widok ten głęboko mnie poruszył.

­

Odsunąłem się, opierając się o ścianę obok pokoju, całym ciałem drżąc.

­

Poczułem, jak moje usta drżą, zaciskając pięść wokół trzymanego raportu, z łzami płynącymi z oczu.

­

"Gdzie ja stoję, bogini?"

Szlochałam, starając się jak najlepiej powstrzymać łzy, żeby nie zostać usłyszaną.

­

Nagle...

­

"Co tu robisz?!" Zapytał głos, powodując, że podskoczyłam ze strachu.

­

Odwróciłam się do drzwi i zobaczyłam Argona i Estelle stojących tam, patrzących na mnie gniewnie.

­

"Szpiegowałaś nas, bezwstydna kobieto?" Jęknęła Estelle, robiąc krok do przodu, by mnie uderzyć.

­

Wycofałam się, żeby uniknąć h

er atak, ale Argon przyciągnął ją do siebie, uspokajając jej temperament głaskaniem po głowie.

­

"Kochanie, myślałam, że powiedziałeś, że się jej pozbędziesz?! Co ona jeszcze robi w naszym domu?!"

­

"Uspokój się, moja miłości. Nie musisz się nią martwić. Ona jest nikim," powiedział okrutnie, głaszcząc twarz swojej kochanki na moich oczach.

­

Jego słowa uderzające w moje złamane serce sprawiły, że opuściłam głowę, żeby ukryć

łzy płynące strumieniami.

­

"Jesteś głupi? Myślałem, że powiedziałem ci, żebyś nie zbliżał się do mojego pokoju?" Zapytał surowo, powodując, że moje ciało zadrżało.

­

Bałam się powiedzieć mu, dlaczego tu jestem, ale moje serce zmusiło mnie do przemówienia.

­

Przypomniałam Argonowi, że dzisiaj jest nasza rocznica ślubu, co sprawiło, że oboje zaczęli się histerycznie śmiać.

­

"Rocznica ślubu? Wygląda na to, że ten głupiec wciąż

Jestem ślepy na prawdę. Powiedz jej, moja miłości," chwaliła się Estelle, unosząc palec, by pokazać mi pierścionek, który Argon jej założył.

­

Argon śmiało podzielił się swoją propozycją dla Estelle i tym, jak zamierza uczynić ją swoją Luną.

­

"Byłaś tylko wilczym brzemieniem bez rodziny. Oszukałaś mojego biednego ojca, aby cię pożałował i uczynił moją Luną. Ale tym razem zamierzam to naprawić."

­

Odsuwając Estelle na bok, Argon stanął naprzód

rd i powiedział: "Ja, Alpha Argon z Wilczego Grzbietu, odrzucam cię, Brielle."

­

W momencie, gdy to powiedział, poczułam ostry ból w sercu, powodując, że moje nogi zaczęły drżeć.

­

Położyłam rękę na piersi, próbując złagodzić ból.

­

Argon się tym nie przejmował. Zaczął śmiać się z Estelle. Patrzyłam, jak bawili się ze sobą czule, ignorując moją obecność.

­

Moje łzy zaczęły płynąć, gdy zaczęłam płakać przed nimi, powoli ukrywając

sporządzała raport za moimi plecami.

­

"Och, ona płacze. Imbecylka." Szydziła Estelle.

­

"Argon nigdy nie był twój. Należy do... Co to jest?"

­

Usłyszałam, jak Estelle pyta, podnosząc oczy, by zobaczyć, o czym mówiła. Tylko po to, by zobaczyć, jak patrzy bezpośrednio na rękę, którą ukrywałam za plecami.

­

To sprawiło, że serce zaczęło mi szybciej bić.

­

"To nic," skłamałam, próbując

ukryj raport przed nimi.

­

Estelle, bardziej ciekawa niż kiedykolwiek, podbiegła do mnie i siłą wyrwała raport z mojej ręki.

­

"Nie!" Próbowałem go od niej odebrać, ale Argon stanął mi na drodze, błyszcząc złotymi oczami.

­

Moje serce zaczęło bić ze strachu, patrząc prosto na Estelle.

­

Jej twarz była cała spuchnięta z szoku, ciągnąc Argona z powrotem do swojego punktu.

­

"Co to jest? &

" - zapytał Argon, stojąc obok niej.

­

Jego oczy zrobiły się wielkie, biorąc raport od Estelle.

­

Czułam, jak moje ręce drżą, a gorąco ogarnia całe moje ciało. Moje stopy cofnęły się, patrząc na ich oszołomione twarze.

­

"Pozytywny? Jesteś... w ciąży?" - wykrztusił Argon, opuszczając wzrok na mnie.

­

Wyraz ich oczu niepokoił moje szybko bijące serce. Nie mogłam powiedzieć, czy zaskoczenie Argona było radością, czy też czymś innym.

e odwrotnie.

­

Po prostu wpatrywał się we mnie.

­

"Miałeś zamiar to przede mną ukryć?" Zapytał, stawiając krok naprzód.

­

Jego ton i temperament były całkowicie spokojne, powoli zabierając mój strach. Patrzyłem, jak oddala się od zszokowanej Estelle, zbliżając się do mnie.

­

Nie miałem odwagi, by dać mu odpowiedź. Po prostu cofałem się, czując strach.

­

Ale kiedy jego dłoń zaczęła głaskać moją twarz, m

serce mi rozpromieniło.

­

W oczach Argona był spokojny wyraz, który sprawił, że wpatrywałem się w niego.

­

Czy to może być znak od bogini?

­

Czy w końcu usłyszała moje modlitwy?

­

Ale ku mojemu największemu zaskoczeniu, Argon szarpnął mnie za włosy, chwytając za gardło.

­

Zadławiłem się, chwytając jego ręce, aby uwolnić się z jego uścisku.

­

"Nie ma mowy, żebym pozwolił ci

znosić to coś," jęknął, ściskając mocniej.

­

Po kilku próbach udało mi się wyrwać z uścisku Argona, uciekając od niego.

­

Obaj ruszyli za mną, próbując mnie dogonić. Biegłem dalej, modląc się, żeby się od nich uwolnić.

­

W końcu dotarłem do schodów, gotów zbiec na dół, gdy ktoś pchnął mnie mocno od tyłu, powodując, że potoczyłem się ciężko w dół.

­

Moje ciało z hukiem uderzyło o podłogę, nie mogąc t

o ruszyć się.

­

Powoli podniosłem wzrok po schodach i zobaczyłem Argona i Estelle wpatrujących się we mnie, bez żadnych wyrzutów sumienia za swoje działanie.

­

"Ktoś pomóż! Ona krwawi!" Krzyknęła przerażona pokojówka, gdy moje oczy się zamknęły.

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 2

BRIELLE

­

Zapach narkotyków dotarł do mojego nosa. Poczułam irytację, kręcąc głową, by odpędzić ten zapach.

­

Z powodu irytacji moje oczy natychmiast się otworzyły.

­

Zobaczyłam nad sobą inny sufit, nie taki, do którego byłam przyzwyczajona.

­

"Gdzie ja jestem?" wymówiłam, wciąż patrząc.

­

Dźwięk piknięcia przyciągnął moją uwagę. Spojrzałam w bok i zobaczyłam, że jestem podłączona

podłączona do kroplówki z aparaturą podtrzymującą życie.

­

"To jest szpital," zdałam sobie sprawę, zmuszając się do podniesienia.

­

To wtedy drzwi się otworzyły i wszedł lekarz.

­

"Och, Luna, obudziłaś się. Jak się czujesz?" zapytała, zbliżając się do mnie.

­

"Doktor Nicole," zawołałam, rozpoznając ją.

­

Jest lekarzem w rezydencji stada.

­

Była

ta osoba, która napisała i ujawniła mi moją ciążę.

­

Położyła swoją dłoń na moim czole i zasugerowała, żebym się położyła na chwilę, żeby odpocząć.

­

"Miałaś ciężki upadek i straciłaś trochę krwi. Ale będziesz w porządku. Po prostu odpocznij," zasugerowała, powoli kładąc mnie.

­

Kiedy usłyszałam, co powiedziała o moim krwawieniu, moje myśli natychmiast skierowały się ku dziecku w moim łonie.

­

Zaniepokojona, zapytałam, "A co z

moje dziecko? Czy wszystko w porządku?"

­

Doktor Nicole patrzyła na mnie bez słowa. Jej wyraz twarzy zaczynał mnie przerażać, gdy westchnęła i powiedziała, "Przykro mi, Luno, ale nie udało nam się uratować twojego dziecka."

­

"Co?" Moje oczy zrobiły się duże na jej stwierdzenie.

­

Wyjaśniła mi, jak upadek spowodował poronienie, zabijając dziecko natychmiastowo.

­

"Wiem, że to dla ciebie przygnębiające, Luno. Nawet y

nasz mąż był zdruzgotany, gdy usłyszał wiadomość. Musiał odejść. Bardzo mi przykro," Przeprosiła mnie, poklepując po ramieniu.

­

Kiedy wspomniała imię Argona, wróciłam myślami do sceny, przypominając sobie jego wzrok, gdy leżałam na dole schodów, krwawiąc.

­

Ten wyraz w jego oczach... Ten uśmiech...

­

Chwyciłam się boku łóżka, powoli przesuwając rękę do brzucha, aby poczuć miejsce, w którym zawsze czułam ten ciężar.

­

iv>

To było moje dziecko.

­

Ale teraz, już go tam nie ma.

­

Odeszło.

­

Moje usta zaczęły drżeć, a oczy napełniły się łzami. Nie mogąc się opanować, zaczęłam płakać.

­

Doktor próbował mnie uspokoić, obejmując mnie.

­

Udało mi się trochę uspokoić, słuchając lekarza, który zasugerował, abym odpoczęła przez następne dwie godziny przed wypisaniem.

­

Według niej, Ar

gon nie chciał, żebym tam zostawał zbyt długo. Chciał, żebym wrócił do domu, żeby mógł mnie uspokoić.

­

"Potrzebujecie nawzajem swojej miłości, aby przetrwać ten trudny czas. Proszę, odpocznij."

­

Wkrótce zostawiła mnie samego, abym mógł pogrążyć się w swoich bólach.

­

Myślałem o Argonie i jego ojcu, zmarłym Alfie.

­

Mimo że byłem sierotą bez wilka, ten starzec przyjął mnie i uczynił Luną swojego syna.

­

Obiecałem mu, że

na łożu śmierci, że nie opuszczę jego syna, ale zawsze będę go uszczęśliwiać.

­

Teraz zaczynam żałować, że kiedykolwiek zgodziłem się na tę obietnicę.

­

Żałuję tego.

­

.

­

Po odpoczynku w szpitalu zostałem zabrany do domu przez jednego z ochroniarzy Argona w jednym z jego samochodów.

­

W moim osłabionym stanie udałem się do rezydencji, gdzie czekali na mnie Argon i Estelle.

­

Oboje byli w t

wejście, witając mnie z powrotem z kpiną w głosach, pytając o dziecko i co powiedział lekarz.

­

Kiedy nic nie powiedziałam, próbując ich ignorować, Estelle wyszła śmiejąc się, mówiąc o moim martwym dziecku.

­

"Ten bękart dostał to, na co zasłużył," Zaśmiała się, klaszcząc w ręce.

­

Poczułam uderzenie w piersi, kiedy obraziła moje martwe dziecko. Chciałam coś odpowiedzieć, ale nie mogłam.

­

Byłam

jest po prostu zbyt słaba.

­

"Weź to," powiedział Argon, rzucając mi papierem w twarz.

­

"To papiery rozwodowe."

­

Dreszcze przeszły mi po plecach, gdy usłyszałem Argona. Podniosłem oczy, by spojrzeć na jego twarz, kiedy kazał mi to podpisać przed upływem dwudziestu czterech godzin.

­

"Mój prawnik wróci po to, gdy upłynie twój czas. Lepiej się nie spóźniaj," ostrzegł mnie, przyciągając Estelle blisko, gdy kierowali się w górę

schody, robiąc się przytulnie.

­

Trzymałam papiery w rękach, wpatrując się w nie z szokiem.

­

Otworzyłam każdą stronę i zobaczyłam, że Argon już się podpisał. Wszystko, co pozostało, to mój podpis, aby sfinalizować rozwód.

­

Sercem złamanym tym faktem, pobiegłam do swojego pokoju i zamknęłam się w nim. Upadłam na podłogę, gorzko płacząc.

­

"Po wszystkim, bogini, to jest to, co dostaję?" zaszlochałam, pozwalając łzom płynąć.

­

Z w

Co napotkałem w rękach Argona, postanowiłem go zadowolić i odejść na dobre.

­

Wziąłem długopis i miałem podpisać się na stronach, gdy coś się wydarzyło.

­

"Nie podpisuj tych papierów, Brielle," rozkazał silny, dziewczęcy głos, wzbudzając strach w moim sercu.

­

Wstałem od razu, szukając, kto mówił.

­

"Kto tam jest?" zapytałem, drżąc na miejscu, obracając się dookoła.

­

v>­

W chwili, gdy mój wzrok padł na lustro, napotkałem dwoje zielonych oczu spoglądających na mnie.

­

Krzyknąłem ze strachu, odsuwając się, tylko po to, by poczuć coś wewnątrz mojego ciała, intensywnie dudniącego.

­

Upadłem na kolana, czując ból wewnątrz mnie. To było tak, jakby mój żołądek miał zaraz eksplodować.

­

Wtedy właśnie zielone falujące światło wyszło ze mnie, formując coś hipnotyzującego przed moimi oczami.

­

Wpatrywałem się w to, dopóki nie za

pozostawił mnie w totalnym szoku.

­

To, co zobaczyłam, wprawiło mnie w osłupienie.

­

Był tam potężny czarny wilk z zielonymi oczami, patrzący prosto na mnie.

­

Uśmiechnął się i powiedział kobiecym tonem: "Nie podpisuj tego, Brielle. To nie jest droga IVYS."

­

Jego oczy zaświeciły, gdy się do mnie uśmiechnął.

­

Byłam wstrząśnięta obecnością tego potężnego wilka w moim pokoju.

­

Aura dochodząca

to było przerażające.

­

Nawet same oczy wystarczyły, by wprawić cię w przerażenie.

­

A wilk z zielonymi oczami?

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 3

BRIELLE

­

Drżąc, odpełzłam od tego zielonookiego potwora, bojąc się, co może mi zrobić, jeśli spróbuję zawołać o pomoc.

­

"Kim jesteś?" zapytałam, zbliżając się do drzwi.

­

Wyszła śmiejąc się, mówiąc: "Więc nadal się nie domyśliłaś, co? Dosłownie wyszłam z ciebie, a ty zadajesz mi takie głupie pytanie?"

­

Stanęłam, usłyszawszy wilka.

­

Jej oczy wciąż świeciły, kołysząc głową na moje pytania.

­

"Czy może śmierć naszego nienarodzonego dziecka odebrała ci również zmysły, Brielle?"

­

"Nasze nienarodzone dziecko?" wykrztusiłem, patrząc na bestię przede mną z niedowierzaniem.

­

Jej uśmiech stał się szeroki, cierpliwie czekając na moją odpowiedź.

­

I wtedy mnie olśniło.

­

"Mój wilk. Jesteś moim wilkiem?"

­

iv>

"Możesz nazywać mnie Bane," zachichotała z satysfakcją.

­

Nie mogłem w to uwierzyć. Wpatrywałem się w to zielonookie bestię w szoku, próbując zrozumieć, jak to było możliwe.

­

"Nie, to niemożliwe. Nie mam wilka," wątpiłem, odmawiając uwierzenia w to.

­

To wywołało u niej warkot gniewu.

­

"Więc komu zamierzasz uwierzyć? Słowom tych idiotów, którzy nic nie wiedzą, czy swojemu własnemu

n oczy?" Zapytała.

­

Byłam cicha, patrząc na moje ciało i przypominając sobie, skąd ona wyszła.

­

"Lepiej uwierz, Brielle," powiedział Bane, przyciągając moją uwagę ponownie.

­

"Zawsze miałaś wilka."

­

"Zawsze?" Wybrałam to słowo, zastanawiając się, co miała na myśli.

­

To wtedy Bane ujawnił mi, że była we mnie przez długi,

ale nie mogłem jej usłyszeć.

­

Obserwowała mnie od tak dawna, ale nie wiedziała, jak się ze mną skomunikować, aż do dzisiaj.

­

"W końcu zdecydowałeś się podjąć własną decyzję bez niczyjej namowy, i to nas połączyło." Ostrożnie położyła się na ziemi, krzyżując łapy.

­

I zrozumiałem, co miała na myśli.

­

Plan Argona, by się ze mną rozwieść po wszystkich poświęceniach, jakie poczyniłem, doprowadził

doprowadziło mnie do decyzji o opuszczeniu go na dobre.

­

Ten sam ogień łączył mnie z moim wilkiem.

­

Teraz, akceptując rzeczywistość, zapytałem o pochodzenie Bane'a.

­

Nie była podobna do żadnego innego wilka, jakiego widziałem.

­

Widzisz albo czerwone, złote, niebieskie, a nawet żółte. Ale ona jest pierwszym wilkiem, którego spotkam z zielonymi oczami.

­

Z radością Bane ujawniła nasze pochodzenie.

­

div>

Ona nazwała mnie BLUSZCZEM, rzadką linią wilków, które podobno wymarły dawno temu.

­

Wilki bluszczowe są wyzwalane przez odrobinę wściekłości i ogień woli nosiciela wilka. Właśnie dlatego Bane mógł do mnie dotrzeć po tym wszystkim.

­

"Ciągle pozwalałaś, by ten głupiec używał cię jak swojej zabawki. Po całym bólu i śmierci naszego dziecka, chcesz zaakceptować jego rozwód i odejść?" Ona prychnęła na mnie, wstając na nogi.

­

"

„Jest powód, dla którego nazywają nas Bluszczami, Brielle. Nie obchodzi nas, kim jesteś ani skąd pochodzisz. Nasze drugie imię to Trucizna. Gdy nas skrzywdzisz, zemścimy się i sprawimy, że będziesz cierpieć.”

­

Jej oczy rozjaśniły się z zachwytu, przeszywając mnie dreszczem.

­

„Więc jak to będzie? Chcesz zostawić Argona, by cieszył się życiem, podczas gdy ty będziesz pogrążać się w bólu? Czy pokażesz mu prawdziwą moc Bluszcza?” zapytała, g

dając mi dwa wybory.

­

Nie wiedziałem, co wybrać. Wciąż byłem przytłoczony tym nagłym objawieniem, że nie mogłem myśleć jasno.

­

"Nie wiem," powiedziałem, podnosząc wzrok na Bane.

­

Ale jej już nie było.

­

.

­

Moje dwadzieścia cztery godziny minęły.

­

Argon i Estelle zapukali do moich drzwi, domagając się, żebym im otworzył.

­

Byłem w łóżku,

zagubiony w myślach, kiedy zapukali.

­

Otworzyłem drzwi i zostałem odepchnięty przez Estelle, która weszła do mojego pokoju w swojej najnowszej sukni od projektanta, żądając dokumentów rozwodowych.

­

"Mam nadzieję, że je podpisałeś. Mój prawnik zaraz tu będzie," Argon zapytał, rozglądając się po moim pokoju.

­

Nie odpowiedziałem mu, tylko podszedłem do miejsca, gdzie trzymałem dokumenty. Wyjąłem je i przyniosłem przed Argona.

&sh

y;

Natychmiast wyrwał to z mojej ręki i otworzył.

­

"Co to jest? " Zapytał z gniewem, przewracając strony w moją twarz.

­

"Dlaczego nie podpisałaś papierów? Na co jeszcze czekasz?!" Krzyknął, rzucając papiery w moją stronę.

­

Estelle podeszła bliżej, sugerując, że powinien mnie wyrzucić z domu, jeśli nie zrobię tego, co mi kazano.

­

"Ona nadal myśli, że jest Luną tego

rezydencja. Po prostu ją wyrzuć."

­

Kiedy usłyszałem Estelle, odpowiedziałem z pochyloną głową, "To nie jest powód. Nie mogłem się zmusić do podpisania dokumentów po obietnicy, którą złożyłem twojemu ojcu, nieżyjącemu Alfie."

­

Opowiedziałem Argonowi o obietnicy, jednocześnie składając prośbę.

­

"Proszę, daj mi trzy miesiące na spełnienie jego ostatniego życzenia. Gdy pomogę tobie i twojej przyszłej pannie młodej wziąć ślub, ja...

27;ll odejdę na dobre," poprosiłem, podnosząc głowę, by spojrzeć na Argona.

­

Patrzył na mnie z uniesioną brwią w zdziwieniu, podczas gdy Estelle wybuchnęła śmiechem.

­

"Ostatnie życzenie? Musisz być szalony, jeśli myślisz, że my...

­

"W porządku," zgodził się Argon, szokując Estelle.

­

"Pozwolę ci zostać przez trzy miesiące. Kiedy będziesz gotowy, żeby odejść, podpiszesz te dokumenty i wyjdziesz. Czy ja

czy wyrażam się jasno?"

­

"Tak, Alpha," odpowiedziałem, kłaniając się przed nim.

­

Decyzja Argona rozzłościła Estelle. Natychmiast zaprotestowała przeciwko temu, mówiąc mu, aby ją odrzucił.

­

Ale Argon odmówił.

­

"To było ostatnie życzenie mojego ojca. To jej obowiązek, by mnie uszczęśliwić. W rzeczywistości będzie bardziej ekscytująco, gdy wszyscy zobaczą, jak przekazuje ci twoje prawowite stanowisko," powiedział Argon, dopingując Estelle

;s nastrój.

­

Ona z radością zgodziła się na tę decyzję, patrząc na mnie gniewnie.

­

"Poza tym, jest słabeuszem. Założę się, że nie wytrzyma miesiąca," Argon drwił ze mnie, wychodząc z pokoju z Estelle.

­

Podniosłam oczy, obserwując ich wyjście.

­

Wtedy usłyszałam głos Bane'a.

­

"Dokonałaś mądrego wyboru, Brielle. Bardzo dobrze."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Ex-Luna's Revenge

Ex-Luna's Revenge

168 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

168

Treść

Aa