passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

From His Slave to Luna - Rozdział #2 - autor itsvlada

From His Slave to Luna

/

Rozdział 2

1. Rozdział 1

Głos Lilith wypełnił pokój, gdy opowiadała o swoim najnowszym treningu. Jej rodzice patrzyli na nią z rozjaśnioną dumą, z szerokimi, pełnymi aprobaty uśmiechami.

– Jesteś taka utalentowana, Lilith – powiedziała matka. – Jesteś wszystkim, czym powinna być przyszła Luna.

– Lilith ma w sobie wrodzoną grację – dodał ojciec. – Jest praktycznie stworzona do tego, by być Luną.

Lilith odrzuciła złote włosy do tyłu, a na jej twarzy na moment pojawił się zadowolony uśmieszek. Po drugiej stronie pokoju, Celine siedziała na skraju kanapy, malutka i cicha, próbując stać się niewidzialną.

– Każdy mógłby być dobry po tylu ćwiczeniach – powiedziała cicho Celine, ledwie słyszalnym głosem.

Prychnął ostro jej ojciec. – Nie, Celine. To wymaga talentu. Prawdziwego talentu. – Jego spojrzenie spoczęło na niej, pełne rozczarowania. – Może powinnaś się bardziej postarać. Ucz się od siostry.

Słowa były ostre i zimne jak nóż, ale Celine zagryzła język. W pokoju zapanowała cisza, którą przerywał tylko dźwięk, gdy Lilith nachyliła się bliżej, jej głos był słodki, ale szyderczy.

– Może gdybyś przestała bujać w obłokach, byłabyś w czymś przyzwoita – rzuciła Lilith z cukierkowym uśmiechem.

Celine milczała, ale w jej głowie szalały gorzkie wspomnienia – Lilith zakradająca się do jej pokoju, wyrywająca strony z jej dzienników, nabazgrane okrutne notki, jak „Jesteś nic niewarta” albo „Nikt nigdy cię nie zechce”.

Zawsze była tą lepszą córką.

Piękno Lilith było niezaprzeczalne, jej ciemny blond lśnił jak złoto, a przenikliwe niebieskie oczy zarówno rozkazywały, jak i hipnotyzowały. Celine, w porównaniu z nią, czuła się bladym odbiciem. Jej miękkie, srebrzyste blond włosy łapały światło niczym blask księżyca, a półksiężycowate znamię na policzku było cechą, z której Lilith bezlitośnie drwiła.

Imię „brzydula” podążało za Celine jak cień.

Ale tamtego wieczoru, gdy wymknęła się z rodzinnego pokoju w chłodne nocne powietrze, zamiast bólu w piersi pojawiła się iskierka nadziei. Czuła to od dni – głębokie, magnetyczne przyciąganie. Gdzieś w stadzie Midnight Crest czekał na nią jej przeznaczony partner.

Ta myśl ją ogrzewała. Jej usta wygięły się w mały, sekretny uśmiech, gdy wyobrażała sobie życie, w którym wreszcie będzie wolna.

Ale dwa dni później jej świat się rozpadł.

Główna sala stada wrzała energią, gdy Celine weszła do środka, z sercem bijącym jak oszalałe. Jej wzrok natychmiast padł na Luke’a – wojownika o szerokich ramionach i surowej sile. Jej klatka piersiowa ścisnęła się, gdy uderzyło ją rozpoznanie niczym piorun. On jest mój.

Ale zanim zdążyła się ruszyć, rozległ się znajomy głos.

– Luke! Tu jesteś – zawołała Lilith, bez trudu wsuwając ramię pod jego.

Celine zamarła, gdy siostra nachyliła się do niego, szepcząc coś, co wywołało u niego cichy śmiech. Jego ramię objęło Lilith w talii, zaborczo.

– Luke? – wydusiła Celine, jej głos drżał.

Uniósł wzrok, wyraz twarzy miał uprzejmy, lecz zdystansowany. – Celine – powiedział krótko, skinął głową.

Usta Lilith wygięły się w okrutny uśmiech. – Och, Celine, nie wiedziałaś? – Przesunęła palcami po piersi Luke’a. – Luke i ja… cóż, właśnie rozmawialiśmy o naszej przyszłości. Wygląda na to, że to mój partner.

Te słowa ją zmiażdżyły, powietrze uciekło z jej płuc.

– Nie – wyszeptała Celine, kręcąc głową. – Nie możesz – on jest mój.

Spojrzenie Lilith stwardniało, uśmiech stał się jeszcze chłodniejszy. – Twój? – powtórzyła z cichym śmiechem. Jej oczy prześlizgnęły się po Celine z pogardą. – Naprawdę myślałaś, że ktoś taki jak on mógłby chcieć ciebie?

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 2

Stado zebrało się na szerokim dziedzińcu pod bezchmurnym niebem. Celine trzymała się blisko krawędzi tłumu, zaciśnięte dłonie miała przy bokach. Już głęboko w sobie wiedziała, dlaczego wszyscy zostali wezwani. Ale jakaś jej część wciąż kurczowo trzymała się nadziei, że może—choćby tylko może—rodzice okażą się sprawiedliwi.

„Jak wszyscy wiecie,” zaczął jej ojciec, „zostaliśmy pobłogosławieni dwiema córkami, ale tylko jedna może przewodzić stadu. Dziś ogłaszamy, że Lilith została wybrana na waszą przyszłą Lunę.”

Stado wybuchło oklaskami, niektórzy nawet wiwatowali. Oddech Celine ugrzązł w gardle. Ledwo zdołała pojąć jego słowa, zanim jej wzrok spoczął na Lilith, stojącej kilka kroków za ojcem, z dłonią splecioną z dłonią Luke’a. Wyraz twarzy siostry był mieszanką triumfu i zadowolenia, a każde spojrzenie rzucone w stronę Celine było jak sztylet drwiny.

Rozpacz ścisnęła gardło Celine. Przepchnęła się przez tłum, jej głos był drżący, ale stanowczy. „Ojcze,” zawołała, wychodząc naprzód, „to ja jestem starszą bliźniaczką. To ja powinnam być prawowitą Luną.” Rozejrzała się po tłumie, szukając wsparcia, ale znalazła tylko puste spojrzenia, kilka sceptycznych rzutów oka i zadowolony uśmiech Lilith.

Spojrzenie ojca stwardniało. „Celine, Lilith lepiej nadaje się do przewodzenia. Jest silniejsza, bardziej szanowana. Wybór jest oczywisty.”

Serce Celine ścisnęło się boleśnie, a upokorzenie rozbrzmiało echem po całym zgromadzeniu. Czuła na sobie każde spojrzenie—oceniające, odrzucające, pełne litości. „Ale... jestem pierworodną. Trenowałam równie ciężko, zrobiłam wszystko—”

Przerwał jej ostrym gestem. „Dość, Celine. Nie przynoś wstydu sobie ani naszej rodzinie. Lilith udowodniła swoją wartość. To dla stada.”

Głos Lilith zabrzmiał, przesiąknięty fałszywym współczuciem. „To nic osobistego, Celine. Niektórzy z nas po prostu są stworzeni do wielkości.”

Tłum mruczał z aprobatą. Luke patrzył na Lilith z otwartym uwielbieniem, a serce Celine rozpadło się na kawałki, gdy zobaczyła, jak składa pocałunek na czole jej siostry, jakby przypieczętowując zdradę.

Waga tego wszystkiego spadła na nią jak lawina, a świadomość była ostra i gorzka. Zawsze była outsiderką, zastępstwem, tolerowaną, ale nigdy naprawdę chcianą. Jej rodzina ją zdradziła, wybierając Lilith na przywódczynię—by zabrać wszystko, o czym Celine marzyła.

Przełykając ślinę, odwróciła się, z przygarbionymi ramionami zmuszając się do opuszczenia dziedzińca. Ale gdy to robiła, matka pochyliła się ku niej, a jej głos był jadowitym szeptem, przeznaczonym tylko dla Celine.

„Potrzebowaliśmy tylko jednej córki, by rządziła. Nie utrudniaj tego bardziej, niż musi być.”

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Blask księżyca wlewał się do małego pokoju Céline, rzucając srebrzyste cienie na ściany. Siedziała skulona na łóżku, kolana przyciągnięte do piersi, a jej umysł był istnym wirem bólu. Wszystko się rozpadło—więź, którą czuła z Lukiem, nadzieja, że może odnajdzie swoje miejsce w tym świecie. Własna rodzina odebrała jej to wszystko, pozostawiając ją dryfującą, niechcianą.

Cichy głos odezwał się w niej. Lira, jej wilczyca, była silna i opanowana, kotwicą pośród burzy.

„Pokazali swoje prawdziwe oblicza, Céline”, mruczała Lira, jej głos pulsował spokojem w myślach Céline. „Nie należymy tu. Nie potrzebujemy ich.”

Céline zamknęła oczy, czując znajome ciepło swojej wilczycy, pocieszenie, po które rzadko sięgała, ale teraz kurczowo się go trzymała. „Ale dokąd pójdę? Nie mam nikogo. I oni zadbali o to, by tak było.”

„Wszędzie będzie lepiej niż tutaj, Céline. Wybrali ją—niech ją sobie zatrzymają. Ja i ty. Znajdziemy wolność.”

Ale serce Céline było jak ciężar w piersi. Chciała uwierzyć w słowa Liry, odnaleźć tę siłę, którą miała jej wilczyca, ale strach ją powstrzymywał. Poza tymi ścianami czekała tylko niepewność, podczas gdy tutaj przynajmniej wiedziała, czego się spodziewać, nawet jeśli była to okrutność.

Później tej nocy, nie mogąc zasnąć, Céline zakradła się ciemnym korytarzem, zwabiona cichym szeptem głosów dochodzącym z gabinetu rodziców. Zatrzymała się, ukryta w cieniu, z sercem tłukącym się w piersi, gdy usłyszała swoje imię.

„Ten plan zadziałał perfekcyjnie,” mówiła jej matka, w głosie brzmiała satysfakcja, jakiej Céline nigdy wcześniej nie słyszała skierowanej do siebie. „Luke związał się z Lilith, dokładnie tak, jak chcieliśmy. Céline trzyma się na włosku.”

Śmiech Lilith był ostry, drwiący. „Mówiłam, że się złamie. Biedaczka nie radzi sobie z samotnością, a co dopiero bez swojego przeznaczonego partnera.”

Klatka piersiowa Céline się zacisnęła, gdy zakryła usta, powstrzymując się od westchnienia. Ustawili to wszystko od samego początku. Luke nie wybrał Lilith—jej rodzina nim manipulowała, odsuwała go od Céline i kierowała w stronę siostry. Chcieli ją wypędzić, złamać tak całkowicie, by nie miała innego wyjścia, jak tylko odejść.

Głos ojca wciął się, niski i pełen aprobaty. „Do wschodu słońca Céline zniknie z naszego życia na dobre. Lilith zajmie jej miejsce, tak jak powinno być.”

Céline zacisnęła dłoń na krawędzi ściany, wściekłość narastała w niej, silniejsza niż ból. Zdrada rodziny sięgała głębiej, niż sobie wyobrażała, ich okrucieństwo było wplecione w każdy fragment jej życia.

Dreszcz przebiegł jej po kręgosłupie, gdy umysł Céline wirował, wyobrażając sobie przerażającą możliwość, że ich plan może zakończyć się nie wygnaniem, lecz jej śmiercią. Prawie widziała to oczami wyobraźni—ojca wchodzącego do jej pokoju w martwej ciszy nocy, jego zimne spojrzenie przyćmione przez triumfalny uśmiech matki, a Lilith patrzącą z boku, w końcu wolną od niej na zawsze. Ta myśl odebrała jej oddech, strach ścisnął pierś tak mocno, że myślała, iż się udusi.

Ale wtedy coś w niej pękło, pierwotny instynkt przetrwania ryknął do życia, zagłuszając przerażenie. Nie będzie tu siedzieć, bezradna, czekając na to, by ją odtrącono albo gorzej. Już wszystko straciła—ich lojalność, swojego partnera, miejsce w stadzie.

Ta myśl napełniła ją dziwną, dziką determinacją i po raz pierwszy pozwoliła sobie uwierzyć, że może być silniejsza od nich, że potrafi uciec.

Przesuń w górę, aby kontynuować

From His Slave to Luna

From His Slave to Luna

100 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

100

Treść

Aa