passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Getting away with the Alpha's Pup - Rozdział #3 - autor T.H.Jessica

Getting away with the Alpha's Pup

/

Rozdział 3

Rozdział 2

Wiśnia

Troska przebiegła przeze mnie. Po raz tysięczny zastanawiałem się, czy z mną wszystko w porządku. Dylan nie okazał żadnego znaku przyciągania do mnie. Wydawał się w ogóle niezainteresowany mną w ten sposób. Nawet mnie nie pocałował, a mieszkaliśmy razem przez cały rok.

Gorączka przelała się przez moją skórę, gdy ktoryś z moich zwykłych fantazji przechodził przez moje myśli: Wysoki, muskularny Dylan wchodzący przez drzwi mojej sypialni, jego ciemne oczy zgarniające moje, zanim również byWziął mnie w swoje ramiona i pocałował. Ale tu się świat marzeń często kończył, tak jak zawsze. W końcu, nie miałem dużego doświadczenia w tej kwestii. Kim próbowałem oszukać? Nie miałem żadnego doświadczenia seksualnego.

Nic.

Bezradność mnie ogarnęła. Prawdą było, że od momentu, gdy nasz Alfa i Luna powiedzieli mi, że Dylan jest moim przeznaczonym partnerem, dorastałem z wiarą, że między nami wszystko po prostu się wydarzy. Nie jest tak, że celowo zachowywałem się dla Dylana, ale przypuszczam, że w mojej nieufności czekałem na odpowiedni moment.

wróciłem wtedy, gdy fantazjowałem o całowaniu kogoś, i zawsze, gdy się rozweselałem, zawsze przedstawiałem sobie Dylana.

Zirytowany, wyszedłem z mojego pokoju do kuchni, zapalając światło. Dni dopiero zaczęły się wydłużać, gdy nadszedł wiosenny skok. Ale niedługo dni będą dłuższe, i będziemy mieć więcej czasu wieczorami, aby spędzić razem jakość czasu z Dylanem. Myśl o tym przywróciła mi wesoły krok.

Wyciągnąłem Instant Pot i postanowiłem zrobić danie Dylana.Ulubiona potrawa. Po podsmażeniu mięsa, wrzuciłem je do garnka. Gdy przyprawiałem mięso i bogaty zapach wypełnił kuchnię, ogarnęło mnie uczucie sympatii. Zaczynałem lepiej poznawać Dylana przez ostatni rok. Znałem jego ulubione kolacje, filmy i sporty, ale czy to wystarczyło? Wstyd przeszył mnie.

Tłumiąc swoje obawy, zajęłem się przygotowywaniem reszty obiadu, obierając ziemniaki i marchewki, gotując je, a potem przygotowując bogaty bulion do duszenia jagnięciny.Byłem pewny, że ugotowałem wystarczająco dla trzech osób. Jeśli Bert, Beta Dylana, przynosił klucze, istniało duże prawdopodobieństwo, że zostanie na kolację. Uśmiechnąłem się, myśląc o tym łagodnym zmieniającym się osobniku, który miał nawyk odwiedzania w okolicach posiłków. Był tylko o kilka lat starszy ode mnie, więc byliśmy przyjaciółmi jak szczeniaki. Jako małe dzieci, mieliśmy razem te same lekcje w wataze, potem byliśmy w liceum, aby zdawać egzaminy. Bert był tym, przez którego poznałem Dylana; przyjacielem, które mieliśmy wspólnie.

BNajlepsze czasy dla Dylana i mnie wydawały się być wtedy, gdy Bert był z nami, jedząc obiad lub oglądając film. Czasami, gdy nasz przyjaciel był w pobliżu, Dylan wydawał się zapominać o swojej chłodności, którą był uparty w okazywaniu wobec mnie, i stawał się miły, może nawet uśmiechnięty. Ale to nigdy nie trwało.

Kiedy skończyłem gotować, spojrzałem na zegar - 18:30. Nie chciałem przeszkadzać w pracy Dylanowi. Nie było jeszcze tak późno, a on powiedział, że ma wiele do zrobienia. Postanowiłem wylać sobie szklankę wina.

Wziąłem butelkę wina i ustawiłem kuchenkę oraz piekarnik na niską temperaturę, żeby utrzymać ciepło. Wycofałem się do salonu, żeby na niego poczekać.

Włączając lampki, usiadłem w rogu skórzanej kanapy. Przez ostatni rok starałem się uczynić pokój bardziej przytulnym. Dodałem trochę ciepła, zmieniając kolorowe zasłony na kremowe z pastelową lamówką. Popijając wino, przypomniałem sobie, że skończyłem pokrowce na poduszki. Zabierając je, szybko posypałem wcześniej nagość skórzanej kanapy moimi gotowymi dziełami. Widząc końcówkęUstawienie gotowych produktów w ich zamierzonym miejscu sprawiło mi przyjemność po popołudniu spędzonym w domu mojego taty. Mogłam przenieść moją maszynę do szycia tutaj, ale trzymanie jej u taty oznaczało, że za każdym razem, gdy miałam kreatywny projekt do wykonania, mogłam go odwiedzić. On nadal pracował dla firmy, ale często pracował z domu. Po tym jak się wyprowadziłam, wiedziałam, że docenia moje wizyty, zwłaszcza po śmierci mojej mamy.

Podziwiając, jak delikatne tekstylia komponują się z kanciastymi liniami kanapy, zastanawiałam się, czy są one wspaniałym uzupełnieniem.zachłysnąłem się winem, a moje myśli znów powróciły do zastanawiania się, czy ostry charakter Dylana, tak kłujący w moją stronę, z czasem nie stanie się bardziej łagodny.

Jak gdyby zaczarowane przez moje myśli, odgłos kroków w korytarzu oznajmił jego przybycie. Serce zabiło mi mocniej. Wziąłem kolejny łyk wina, a mój gardłoNagle staje się suchy.

"Doskonały czas, obiad jest gotowy" - powiedziałem, gdy Dylan dołączył do mnie.

Jego ciemne brwi złączyły się. "Oh... nie jestem bardzo głodny. Miałem duży lunch." Jakby widział moje rozczarowanie, dodał kolejną wymówkę. "Poza tym, jestem trochę przytłoczony sprawami związku."

Zniknął w kuchni i wrócił z butelką wody. Mamrotał: "Lepiej wracać do tego".

Jego kroki ucichły, a pustka, którą pozostawił za sobą, zdawała się we mnie brzęczeć. Moje apetyt

Chociaż apetyt mi zniknął, nie chciałem marnować jedzenia, więc zmusiłem się do nakładania na talerz. Jednak przy dźwięku mojego skrobienia sztućcami jako jedynym towarzystwu, samotność osiedliła się we mnie, czując się tak gęsta i nieunikniona jak noc.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

Dylan

Kliknąłem drzwi zamknięte do mojego gabinetu, przeciągając ręce przez moje włosy z rozdrażnieniem.

Rozdrażnienie z powodu Cherry, z powodu siebie, z powodu całej cholernie tej sytuacji. Przez chwilę, wyrzuty sumienia trzymały mnie przy drzwiach. Pomyślałem o Cherry siedzącej na taboretce, jedzącej samotnie w kuchni. Jej szare oczy były wyblakłe i delikatnie dłubiące w swoim posiłku. Prawie wróciłem. Prawie.

To nie oznaczało, że mi na niej nie zależy. Ona była...

Kim ona jest?

Prawda była taka, że już nie wiedziałem. Aleoptymistyczny ton w wypowiedzi Cherry, gdy powiedziała, że obiad jest gotowy, związał mi żołądek. Nie miałem tego w związku z myślą o jej gotowaniu.

Jej jedzenie jest zawsze cholernie pyszne.

Wiedziałem, że część mnie będzie żałować, że nie usiadłem na chwilę na posiłek. Ale to, co czyhało pod tym prostym oferowaniem jedzenia, było ważne. Ważnym elementem więzi małżeńskiej było pragnienie partnera, by go odżywiać. Im częściej uległem jej gotowaniu i jadłem razem z nią, tym większa była szansa na więź, która była przeznaczona do... istnieje między nami związek, który rośnie.

Bez wątpienia, to częściowo dlatego moi rodzice kazali Cherry wprowadzić się do mnie zaraz po tym, jak skończyła osiemnaście lat. Przytłumiłem jęk, gdy pomyślałem o mojej mamie i tacie, zanim podeszłem do biurka i opadłem na krześle. Włączyłem laptopa i odpaliłem go. Moi rodzice byli tak aroganccy. Kochałem ich i szanowałem, nie tylko jako rodziców, ale też jako Alfa i Lunę. Ale to, co mi zrobili w tej sprawie, było gorzką pigułką do przełknięcia.

W wieku siedemnastu lat powiedzieli mi, że CCherry i ja byliśmy przeznaczonymi sobie partnerami. Oczywiście, mój tata śmiał się z mojego niedowierzającego wyrazu twarzy, mówiąc, że poczuję się inaczej, kiedy dziewczyna stanie się kobietą. Cierpliwie czekaj, powiedział, z całą pewnością siebie Alfy, obdarzonego przez Boga Księżyca, Nuu-Chah. A także z pewnością czerpaną z własnego doświadczenia życiowego. W końcu, moja mama i tata sami byli przeznaczonymi sobie partnerami. Ale różnica była taka, że mama pochodziła z innego stada i nie spotkała się z tatą dopóki oboje nie mieli po dwudziestce.

To była zupełnie inna historia niż to, jak sytuacja wyglądała pomiędzy mną a Cherry.

Może to była różnica wieku. Może to był mój brak wiary. Może to był zadowolony sposób, w jaki mój ojciec powiedział mi o istnieniu mojej partnerki, jak gdyby zrobił mi wielką przysługę, ją znalazł. Ale przede wszystkim, od czasu, gdy miałem siedemnaście lat, towarzyszyło mi uczucie złości.

Kiedy miałem siedemnaście lat i usłyszałem tę ekscytującą wiadomość, ja i inni nastolatkowie z mojej watahy uczęszczaliśmy do lokalnego liceum w. . .

Seattle, aby przystąpić do egzaminów. To było moje pierwsze prawdziwe doświadczenie wolności, z dala od Lorda Hillsa i czuwającego oka mojego ojca, Alfabetu Starsmoon. I ta przestrzeń i wolność mnie zachwyciły.

Dotąd moi rodzice podzielili się ze mną tylko wieścią o moim przyszłym partnerze. Jeszcze nie ogłoszono tego publicznie całej watahy. Tak więc, jako dziedzic Alfabetu Starsmoon i ze względu na moją siłę i dobre wyglądy, nie było trudne zdobyć zainteresowania jednej z przesuwających się żeńskich istot w moim roku. To zaczęło się jako akt of bunt. Za każdym razem, gdy uciekałem z dziewczyną do ukrytego miejsca na terenie szkoły, czułem elektryzujące wrażenie. Robiłem to, czego chciałem.

Pamiętałem, jak nasze całowanie pod trybunami szybko przerodziło się w wyjazdy na bardziej ustronne miejsca. To było ekscytujące. Oboje byliśmy opętani sobą, nasze pocałunki przeradzały się w pieszczoty, aż w końcu skończyliśmy w tyle samochodu uprawiając seks. I nasze tajemne spotkania trwały przez miesiące. W końcu polubiłem tę dziewczynę - lot.

Emily. Jej imię było Emily.

Powiedziałem Emily, żebyśmy utrzymali naszą relację w tajemnicy. Na początku, bo nie chciałem, żeby coś tak przyjemnego się skończyło. Potem uświadomiłem sobie, że myśl o tym, że moim rodzicom się o niej dowiedzą, mnie martwiła. Co by zrobili, gdyby się o niej dowiedzieli? Kazałem Emily przysiąc ponownie i ponownie, że nie powie nikomu o tym, co robimy.

Ale ta piękna, pocałowalna dziewczyna nie potrafiła utrzymać języka na wodzy. Kiedy mój ojciec się dowiedział, Emily została wysłana z dala. IWięc, nie widziałem jej od osiemnastego roku życia. Za sprawą rozkazu mojego Alfy, ojciec zabronił mi nawet jej szukania. Jestem związany przysięgą, że nigdy jej nie będę szukać.

To wszystko.

Sięgnęło mnie rozczarowanie, gdy obojętnie otworzyłem e-mail dotyczący działalności watahy: coś związanego z granicami w wataze na jednej z posiadłości w Lord Hill.

Gdy obojętnie czytałem e-mail, myśli ukierunkowały się na to, jak moje własne życie było pełne ograniczeń. Stuknąłem palcamiPrzezusłazałem palcami po biurku, niepokojąc się tym, że byłam w domu zaledwie pół godziny i już miałem wrażenie, że ściany zamykają się na mnie. Im więcej czasu spędzałem tutaj z Cherry, tym bardziej traciłem to poczucie możliwości, które czułem z Emily. Czy podekscytowanie, które odczuwałem wtedy, było po prostu zniknięte z mojego życia? Czy kiedykolwiek będę w stanie poczuć to z Cherry?

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Ponownie wyobrazałem sobie smukłą kobietę siedzącą w kuchni, jej długie blond włosy i gładka buzia w kształcie serca niezaprzeczalnie piękne. To było dlatego, że nie mogłem dzielić z nią pokoju, pomimo wiadomości o tym, jak bardzo ją to raniło. W końcu byłem gorącokrwistym mężczyzną, który widział, jak cholernie piękna była - każdego dnia. Nie ufam sobie, żeby spać w jednym łóżku z taką piękną kobietą i trzymać ręce przy sobie. Wiedziałem, że Cherry ma tylko osiemnaście lat i najprawdopodobniej nie miała jeszcze żadnego doświadczenia z chłopcami.

Po wszystkim, już od jedenastego roku życia wiedziała, że jest przeznaczona na moją partnerkę i przyszłą Lunę Starsmoon. Zasługiwała na pierwszy raz z kimś, kto naprawdę o nią dbał. Choć uważałem ją za piękną i pożądaną ze względu na moich rodziców i przyszłość, którą dla nas zdekreowali, Cherry miała ze sobą zbyt wiele bagażu. Ja byłem przyszłym Alfa. Moja przyszłość nie byłaby dyktowana przez nikogo.

Pewnego razu, po kilku piwach, wyznałem to wszystko Bertowi, mojemu beta i przyjacielowi. Doradził on.Spróbuję czegoś z Cherry. Poznać ją dla niej samej. Powiedział mi, że zna ją lepiej niż ja i widzi, jak może być dla mnie właściwa, jeśli tylko dałbym jej szansę. Bert był tylko kilka lat starszy od Cherry. Przyjaźnił się z nią i uczył się z nią, gdy byli dziećmi. Razem przekształcili się w młode wilki i wpadli w typowe niebezpieczeństwa, jakie wszystkie dzieciaki robią, zachęcając się nawzajem do biegania po terenach wypoczynkowych lub podglądania przedmieść Sea.Mały.

Bert twierdził, że Cherry była jednym z najodważniejszych wilków w tych wyczynach. Bezwzględna. Luna w tworzeniu. Z jakiegoś powodu opowieści Berta o doskonałości Cherry tylko mnie rozgniewały. Miałem na myśli, gdzie był ten odważny wilk, o którym mówił? Jeśli była taka, jak mogła się zgodzić na to, co los nam zgotował? Gdzie były jej wilcze upór i agresja? Dlaczego tylko się poddawała? Była uosobieniem oswajania: zawsze gotowała i sprzątała dla mnie. Do diabła, recenNiedawno nawet naprawiała moje ubrania, twierdząc, że jej się to podoba, kiedy mówiłem jej, że nie musi tego robić.

Kto do diabła lubi szyć?

Ale tej nocy, gdy Bert próbował przekonać mnie swoimi przygodowymi historiami o Cherry, byłem tak wkurzony, że mój przyjaciel próbuje mnie uwięzić w tej opresywnej życiowej pułapce, że powiedziałem mu, że jeśli uważa ją za taką wspaniałą, to niech spłodzi jej dziewictwo.

Słowa nie minęły sekundy i Bert mnie powalił.

Trudne. Mój Beta. W innym czasie bym się przeciwstawił takiemu braku szacunku. Ale tamtej nocy odszedłem od niego, wstydząc się samego siebie. Cherry zasługiwała na większy szacunek.

Z westchnieniem otworzyłem kolejny email, mając nadzieję znaleźć coś, co zajmie moje myśli.

Nagle delikatne pukanie rozległo się przy drzwiach. "Tak?" zawołałem.

Cherry otworzyła drzwi niosąc parujący kubek. Kolejny z jej wieczornych nawyków, zwłaszcza jeśli nie jadłem z nią kolacji. Podgrzewała filiżankę mi...

Przynieś to mi, proszę.

"Hej" położyła filiżankę na moim biurku. "Nie pracuj za bardzo. Pamiętaj, że to wciąż będzie tam rano, a przyszły Alfa potrzebuje odpoczynku." Uśmiechnęła się słodko.

Wpatrywałem się w nią, zastanawiając się, jak bardzo się starała, mimo że ja ją odsuwałem. Jej szary wzrok był zadumany, ale było tam coś więcej. Uczucie. Uderzyła mnie myśl, że będzie mnie traktować dobrze, bez względu na to, jak wiele razy ją odrzucę.

JaZaśmiałem się serdecznie. „Nie zamierzam, obiecuję” Podniosłem kubek, przybliżając go do ust, miejmy nadzieję, że to da jej trochę satysfakcji, widząc jak piję.

Mleko miało idealną temperaturę, z delikatnym aromatem miodu, i zanim się obejrzałem, wypiłem je. Opuszczając pusty kubek z ust, zauważyłem zdziwienie na twarzy Cherry.

Cholera.

Za późno. Zrozumiałem, że to było pierwsze, kiedy skończyłem którekolwiek z jej przyniesionych mi napojów. Zazwyczaj zostawiam w połowie.

Skoczki są już ukończone tutaj, w moim gabinecie. Wydaje się, że jako niezbyt subtelny protest, nie poddałem się żadnej części więzi partnerskiej.

Zmarszczyłem brwi, starając się umniejszyć to, co właśnie się stało. "Zrobiłeś to doskonale."

Połosiłem z tyłu dłonią zbłąkany kroplę mleka z kącika ust, a potem zauważyłem skupione spojrzenie Cherry, które ślizgało się na moje usta. Zauważyłem, jak drga jej gardło, oglądając mnie.

"Dzięki" - powiedziałem nagle, odłożyłem kubek i skierowałem moją uwagę z powrotem na komputer.Skupiony na czytaniu, udawałem zainteresowanie emailem przed sobą.

"Nie ma sprawy" - powiedziała, jej głos nisko brzmiący, podniosła filiżankę i wyszła z pokoju.

Ciągle czytając ten sam wiersz, echo jej szeptliwego głosu wciąż dzwoniło mi w uszach, a po pewnym czasie zdobyłem się na to, że moje palce cały czas dotykały kącika moich ust, jak gdyby jej spojrzenie zostawiło na mnie ślad.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Getting away with the Alpha's Pup

Getting away with the Alpha's Pup

231 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

231

Treść

Aa