Dylan
Kliknąłem drzwi zamknięte do mojego gabinetu, przeciągając ręce przez moje włosy z rozdrażnieniem.
Rozdrażnienie z powodu Cherry, z powodu siebie, z powodu całej cholernie tej sytuacji. Przez chwilę, wyrzuty sumienia trzymały mnie przy drzwiach. Pomyślałem o Cherry siedzącej na taboretce, jedzącej samotnie w kuchni. Jej szare oczy były wyblakłe i delikatnie dłubiące w swoim posiłku. Prawie wróciłem. Prawie.
To nie oznaczało, że mi na niej nie zależy. Ona była...
Kim ona jest?
Prawda była taka, że już nie wiedziałem. Aleoptymistyczny ton w wypowiedzi Cherry, gdy powiedziała, że obiad jest gotowy, związał mi żołądek. Nie miałem tego w związku z myślą o jej gotowaniu.
Jej jedzenie jest zawsze cholernie pyszne.
Wiedziałem, że część mnie będzie żałować, że nie usiadłem na chwilę na posiłek. Ale to, co czyhało pod tym prostym oferowaniem jedzenia, było ważne. Ważnym elementem więzi małżeńskiej było pragnienie partnera, by go odżywiać. Im częściej uległem jej gotowaniu i jadłem razem z nią, tym większa była szansa na więź, która była przeznaczona do... istnieje między nami związek, który rośnie.
Bez wątpienia, to częściowo dlatego moi rodzice kazali Cherry wprowadzić się do mnie zaraz po tym, jak skończyła osiemnaście lat. Przytłumiłem jęk, gdy pomyślałem o mojej mamie i tacie, zanim podeszłem do biurka i opadłem na krześle. Włączyłem laptopa i odpaliłem go. Moi rodzice byli tak aroganccy. Kochałem ich i szanowałem, nie tylko jako rodziców, ale też jako Alfa i Lunę. Ale to, co mi zrobili w tej sprawie, było gorzką pigułką do przełknięcia.
W wieku siedemnastu lat powiedzieli mi, że CCherry i ja byliśmy przeznaczonymi sobie partnerami. Oczywiście, mój tata śmiał się z mojego niedowierzającego wyrazu twarzy, mówiąc, że poczuję się inaczej, kiedy dziewczyna stanie się kobietą. Cierpliwie czekaj, powiedział, z całą pewnością siebie Alfy, obdarzonego przez Boga Księżyca, Nuu-Chah. A także z pewnością czerpaną z własnego doświadczenia życiowego. W końcu, moja mama i tata sami byli przeznaczonymi sobie partnerami. Ale różnica była taka, że mama pochodziła z innego stada i nie spotkała się z tatą dopóki oboje nie mieli po dwudziestce.
To była zupełnie inna historia niż to, jak sytuacja wyglądała pomiędzy mną a Cherry.Może to była różnica wieku. Może to był mój brak wiary. Może to był zadowolony sposób, w jaki mój ojciec powiedział mi o istnieniu mojej partnerki, jak gdyby zrobił mi wielką przysługę, ją znalazł. Ale przede wszystkim, od czasu, gdy miałem siedemnaście lat, towarzyszyło mi uczucie złości.
Kiedy miałem siedemnaście lat i usłyszałem tę ekscytującą wiadomość, ja i inni nastolatkowie z mojej watahy uczęszczaliśmy do lokalnego liceum w. . .
Seattle, aby przystąpić do egzaminów. To było moje pierwsze prawdziwe doświadczenie wolności, z dala od Lorda Hillsa i czuwającego oka mojego ojca, Alfabetu Starsmoon. I ta przestrzeń i wolność mnie zachwyciły.Dotąd moi rodzice podzielili się ze mną tylko wieścią o moim przyszłym partnerze. Jeszcze nie ogłoszono tego publicznie całej watahy. Tak więc, jako dziedzic Alfabetu Starsmoon i ze względu na moją siłę i dobre wyglądy, nie było trudne zdobyć zainteresowania jednej z przesuwających się żeńskich istot w moim roku. To zaczęło się jako akt of bunt. Za każdym razem, gdy uciekałem z dziewczyną do ukrytego miejsca na terenie szkoły, czułem elektryzujące wrażenie. Robiłem to, czego chciałem.
Pamiętałem, jak nasze całowanie pod trybunami szybko przerodziło się w wyjazdy na bardziej ustronne miejsca. To było ekscytujące. Oboje byliśmy opętani sobą, nasze pocałunki przeradzały się w pieszczoty, aż w końcu skończyliśmy w tyle samochodu uprawiając seks. I nasze tajemne spotkania trwały przez miesiące. W końcu polubiłem tę dziewczynę - lot.
Emily. Jej imię było Emily.
Powiedziałem Emily, żebyśmy utrzymali naszą relację w tajemnicy. Na początku, bo nie chciałem, żeby coś tak przyjemnego się skończyło. Potem uświadomiłem sobie, że myśl o tym, że moim rodzicom się o niej dowiedzą, mnie martwiła. Co by zrobili, gdyby się o niej dowiedzieli? Kazałem Emily przysiąc ponownie i ponownie, że nie powie nikomu o tym, co robimy.
Ale ta piękna, pocałowalna dziewczyna nie potrafiła utrzymać języka na wodzy. Kiedy mój ojciec się dowiedział, Emily została wysłana z dala. IWięc, nie widziałem jej od osiemnastego roku życia. Za sprawą rozkazu mojego Alfy, ojciec zabronił mi nawet jej szukania. Jestem związany przysięgą, że nigdy jej nie będę szukać.
To wszystko.
Sięgnęło mnie rozczarowanie, gdy obojętnie otworzyłem e-mail dotyczący działalności watahy: coś związanego z granicami w wataze na jednej z posiadłości w Lord Hill.
Gdy obojętnie czytałem e-mail, myśli ukierunkowały się na to, jak moje własne życie było pełne ograniczeń. Stuknąłem palcamiPrzezusłazałem palcami po biurku, niepokojąc się tym, że byłam w domu zaledwie pół godziny i już miałem wrażenie, że ściany zamykają się na mnie. Im więcej czasu spędzałem tutaj z Cherry, tym bardziej traciłem to poczucie możliwości, które czułem z Emily. Czy podekscytowanie, które odczuwałem wtedy, było po prostu zniknięte z mojego życia? Czy kiedykolwiek będę w stanie poczuć to z Cherry?
Przesuń w górę, aby kontynuować
Ponownie wyobrazałem sobie smukłą kobietę siedzącą w kuchni, jej długie blond włosy i gładka buzia w kształcie serca niezaprzeczalnie piękne. To było dlatego, że nie mogłem dzielić z nią pokoju, pomimo wiadomości o tym, jak bardzo ją to raniło. W końcu byłem gorącokrwistym mężczyzną, który widział, jak cholernie piękna była - każdego dnia. Nie ufam sobie, żeby spać w jednym łóżku z taką piękną kobietą i trzymać ręce przy sobie. Wiedziałem, że Cherry ma tylko osiemnaście lat i najprawdopodobniej nie miała jeszcze żadnego doświadczenia z chłopcami.
Po wszystkim, już od jedenastego roku życia wiedziała, że jest przeznaczona na moją partnerkę i przyszłą Lunę Starsmoon. Zasługiwała na pierwszy raz z kimś, kto naprawdę o nią dbał. Choć uważałem ją za piękną i pożądaną ze względu na moich rodziców i przyszłość, którą dla nas zdekreowali, Cherry miała ze sobą zbyt wiele bagażu. Ja byłem przyszłym Alfa. Moja przyszłość nie byłaby dyktowana przez nikogo.Pewnego razu, po kilku piwach, wyznałem to wszystko Bertowi, mojemu beta i przyjacielowi. Doradził on.Spróbuję czegoś z Cherry. Poznać ją dla niej samej. Powiedział mi, że zna ją lepiej niż ja i widzi, jak może być dla mnie właściwa, jeśli tylko dałbym jej szansę. Bert był tylko kilka lat starszy od Cherry. Przyjaźnił się z nią i uczył się z nią, gdy byli dziećmi. Razem przekształcili się w młode wilki i wpadli w typowe niebezpieczeństwa, jakie wszystkie dzieciaki robią, zachęcając się nawzajem do biegania po terenach wypoczynkowych lub podglądania przedmieść Sea.Mały.
Bert twierdził, że Cherry była jednym z najodważniejszych wilków w tych wyczynach. Bezwzględna. Luna w tworzeniu. Z jakiegoś powodu opowieści Berta o doskonałości Cherry tylko mnie rozgniewały. Miałem na myśli, gdzie był ten odważny wilk, o którym mówił? Jeśli była taka, jak mogła się zgodzić na to, co los nam zgotował? Gdzie były jej wilcze upór i agresja? Dlaczego tylko się poddawała? Była uosobieniem oswajania: zawsze gotowała i sprzątała dla mnie. Do diabła, recenNiedawno nawet naprawiała moje ubrania, twierdząc, że jej się to podoba, kiedy mówiłem jej, że nie musi tego robić.
Kto do diabła lubi szyć?
Ale tej nocy, gdy Bert próbował przekonać mnie swoimi przygodowymi historiami o Cherry, byłem tak wkurzony, że mój przyjaciel próbuje mnie uwięzić w tej opresywnej życiowej pułapce, że powiedziałem mu, że jeśli uważa ją za taką wspaniałą, to niech spłodzi jej dziewictwo.
Słowa nie minęły sekundy i Bert mnie powalił.
Trudne. Mój Beta. W innym czasie bym się przeciwstawił takiemu braku szacunku. Ale tamtej nocy odszedłem od niego, wstydząc się samego siebie. Cherry zasługiwała na większy szacunek.Z westchnieniem otworzyłem kolejny email, mając nadzieję znaleźć coś, co zajmie moje myśli.
Nagle delikatne pukanie rozległo się przy drzwiach. "Tak?" zawołałem.
Cherry otworzyła drzwi niosąc parujący kubek. Kolejny z jej wieczornych nawyków, zwłaszcza jeśli nie jadłem z nią kolacji. Podgrzewała filiżankę mi...
Przynieś to mi, proszę."Hej" położyła filiżankę na moim biurku. "Nie pracuj za bardzo. Pamiętaj, że to wciąż będzie tam rano, a przyszły Alfa potrzebuje odpoczynku." Uśmiechnęła się słodko.
Wpatrywałem się w nią, zastanawiając się, jak bardzo się starała, mimo że ja ją odsuwałem. Jej szary wzrok był zadumany, ale było tam coś więcej. Uczucie. Uderzyła mnie myśl, że będzie mnie traktować dobrze, bez względu na to, jak wiele razy ją odrzucę.
JaZaśmiałem się serdecznie. „Nie zamierzam, obiecuję” Podniosłem kubek, przybliżając go do ust, miejmy nadzieję, że to da jej trochę satysfakcji, widząc jak piję.
Mleko miało idealną temperaturę, z delikatnym aromatem miodu, i zanim się obejrzałem, wypiłem je. Opuszczając pusty kubek z ust, zauważyłem zdziwienie na twarzy Cherry.
Cholera.
Za późno. Zrozumiałem, że to było pierwsze, kiedy skończyłem którekolwiek z jej przyniesionych mi napojów. Zazwyczaj zostawiam w połowie.
Skoczki są już ukończone tutaj, w moim gabinecie. Wydaje się, że jako niezbyt subtelny protest, nie poddałem się żadnej części więzi partnerskiej.Zmarszczyłem brwi, starając się umniejszyć to, co właśnie się stało. "Zrobiłeś to doskonale."
Połosiłem z tyłu dłonią zbłąkany kroplę mleka z kącika ust, a potem zauważyłem skupione spojrzenie Cherry, które ślizgało się na moje usta. Zauważyłem, jak drga jej gardło, oglądając mnie.
"Dzięki" - powiedziałem nagle, odłożyłem kubek i skierowałem moją uwagę z powrotem na komputer.Skupiony na czytaniu, udawałem zainteresowanie emailem przed sobą.
"Nie ma sprawy" - powiedziała, jej głos nisko brzmiący, podniosła filiżankę i wyszła z pokoju.
Ciągle czytając ten sam wiersz, echo jej szeptliwego głosu wciąż dzwoniło mi w uszach, a po pewnym czasie zdobyłem się na to, że moje palce cały czas dotykały kącika moich ust, jak gdyby jej spojrzenie zostawiło na mnie ślad.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Czereśnia
Cała nasza wataha zasiadła wokół ogromnego stołu bankietowego, przykrytego czystą białą lnianą serwetą i ozdobionego świecami i kwiatami. Poczęstunek z bogatymi potrawami spoczywał wzdłuż środka, które wataha razem przygotowała i teraz wszyscy cieszyli się nim.
Mimo radosnego nastroju, moje było napięte. Siedziałam po lewej stronie Dylana. On siedział po prawej stronie swojego ojca, podczas gdy Heather siedziała po lewej stronie Chrisa. Czułam, że Dylan i ja powinniśmy być odbiciem naszego Alfy i Luni, ale creWstydzę się tego, co we mnie budziło poczucie żenady. Nie mogłem nie zauważyć, jak często Heather nachylała się, by porozmawiać z Chrisem, czy delikatnie poklepywała męża po ramieniu i inne drobne gesty uczuć, które wskazywały, że są prawdziwą parą.
Podczas gdy Dylan i ja ledwie wymieniliśmy dwa słowa przez cały wieczór. Dylan głównie rozmawiał z ojcem o sprawach związanych z watahą. Jedyny raz, kiedy udało mi się do niego zagadać, było pytanie, czy spróbował łososia lub dzika i inne nudne rzeczy.
Krople potu zbierały się na moim czole, gdy rozmyślałem o tej sytuacji.
co musiał myśleć każdy, kiedy nas obserwował. Skóra na mnie się jeżyła i czułam, jakby oczy całej paczki były na mnie, mimo że wszyscy byli zbyt zajęci dobrze się bawić. Biesiada była wyśmienita. Heather, nasza Luna, nie szczędziła wysiłków, aby uczcić pięćdziesiąte urodziny swojego męża. Cała paczka zgromadziła się w ogromnym, otwartym na planie salonie przyjęć na terenie domu naszego Alfy i Luni. Budynek był przekształconym stajnią, ale żadne jego rolnicze korzenie nie były widoczne. Przestrzeń była przewiewna, o wysokim suficie.Wyglądałoby jak w domu w najbogatszych dzielnicach centrum Seattle. Byliśmy na drugim piętrze, z ogromnymi balkonami na obu końcach, otwartymi na gwieździste niebo.Poprawiałam pasek mojej sukienki. Byłam zachwycona, gdy założyłam ten srebrny numer dzisiaj wieczorem. Przylegał do każdej mojej krzywej, spływając wokół mnie jak wodospad w blasku księżyca. Ale czułam się nieswojo, bo to Heather mi ją podarowała. Powiedziała, że nosiła ją na swojej Ceremonii Księżyca i że to było dla niej ważne, żebym ją miała na sobie.To teraz tylko dodawało do tego gorącego, kłującego uczucia, które ogarnęło mnie. Byłam bladą imitacją tego, kim była Heather. Nie zasługiwałam na to, by to nosić, ponieważ Dylan nie chciał mnie jako swojej towarzyszki.
Wzruszenie wzięło mnie w gardło, ale wtedy głos Berta zabrzmiał obok mnie, "Myślisz, że John kiedykolwiek przestanie zajadać się żebrami?"
Podążyłam wzrokiem za przyjacielem, gryząc wargę, żeby schować uśmiech. John, jeden z starszych członków przeciwnej paczki, zajadał się trzecim talerzem czerwonego mięsa. Ten człowiek miał ogromnąokropna dnawa, ale słynął z braku umiaru. John często żartował, że ma wilcze apetyt. Przytłumiłem śmiech, gdy żona Johna go dręczyła.
Stały, nieustanny strumień Bertowego paplaniny był jedynym ratunkiem dzisiejszego wieczoru, jedyną rzeczą, która potrafiła mnie rozproszyć od moich trosk.
Jednak w jednej chwili mój śmiech zniknął. Chris, nasz Alfa, odsunął krzesło. Cicho stuknął bokiem swojego szklanki. Dyskomfort przepłynął przez mnie.
To był dzień urodzin Chrisa. Nie było powodu do mojego zdenerwowania. ThE-pack była tutaj na swoją alfa.
"Jak wiecie, cenię sobie, że moje przemówienia są jak moja żona, krótkie i słodkie."
Śmiech przebiegł przez tłum przy tym znajomym żartobliwym stwierdzeniu, ale niepokój przeszedł po mojej skórze. Nie mogłem się pozbyć strachu, że zaraz zostanę wrzucony w centrum uwagi. Spojrzałem w oczy Heather, na jej twarzy pojawił się ciepły uśmiech, jakby chciała powiedzieć, że mamy tyle wspólnego. Ponieważ miałem dość podobną sylwetkę do jej, mogłem pożyczyć jej sukienkę. Ale my nie byliśmy tacy sami.Przez moment się zorientowałem.
Moje oczy skierowały się w stronę Dylana, tylko po to, aby zobaczyć, że jego ciemne oczy stanowczo odwróciły się ode mnie. Smutek ogarnął mnie, gdy ponownie zobaczyłem, jak obojętny jest dla mnie.
Przemówienie naszego Alfy kontynuowało się: "Nic nie sprawia mi większej radości niż widok całej watahy razem i obecność mojej kochającej Luni i wspaniałego syna i dziedzica przy moim boku.
"Jednak może jest jeszcze jedna rzecz, która sprawiłaby mi większą radość, coś, czego chciałbym teraz podzielić się z wami wszystkimi, skoro jesteśmy tu razem. Nuu-Chah ma szalonych
Niech mi będzie wiadomo, że nasza wspaniała Cherry wkrótce oficjalnie dołączy do naszej rodziny. Chciałbym, żebyście wszyscy dołączyli do mnie w toastowaniu Dylana i Cherry, których ceremonia Księżycowa odbędzie się za trzy miesiące."Moje serce wskoczyło mi do gardła. Jego gwałtowne bicie wydawało się rywalizować z westchnieniami i brawami wybuchającymi wokół mnie.
Zapłotowane twarze naszej grupy otaczały mnie, i zdałem sobie sprawę, że podnoszą swoje kieliszki, żeby pić za Dylanem i mną. "Za Cherry i Dylana", słowa mnie otoczyły, mój wzrokśledzenie do mojego "kolegi".
Poczułem jak moje łamliwe uśmiechy tracą blask gdy zacisnął szczęki. Napięcie sztywniło jego szerokie ramiona, a jego spojrzenie stępiło się gdy spojrzał w moją stronę.
Tęskniłem, aby mnie pochłonęło całe podłoga. Nie mogłem tego znieść.
Nasza Ceremonia Księżyca miała się odbyć za trzy miesiące, a mimo to nie było żadnych oznak zmieniających się uczuć Dylana wobec mnie. Czułem, że tonę pod wszystkimi spojrzeniami. Wyobrażałem sobie, co muszą o tym myśleć. Ich nie wypowiedziane słowa zdawały się brzęczeć w mojej głowie.. "Nawet nasza przyszła Alfa jej nie lubi. Biedny Dylan - nie jest do niej przyciągany. Myślisz, że to błąd? Myślisz, że Alfa i Luna źle zinterpretowali życzenie Nuu-Chah?"
Na chwiejnych nogach zmusiłam się do wstawania obok Dylana, który już podawał rękę swojemu ojcu, który go poklepał po plecach. Nagle Heather objęła mnie ramionami. Walczyłam z łzami.
Nie będę płakać.
"Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko, że podarowałem ci sukienkę dziś wieczorem. Możesz to traktować jako próbę sukienki.""Masz do wyboru prawdziwy dzień, albo możesz wybrać własną sukienkę, jeśli chcesz czegoś nowego" - powiedziała Heather.
Pokiwałem głową i zdołałem powiedzieć: "Uwielbiam to. Chciałbym to nosić w dniu."
Moja Luna uśmiechnęła się do mnie z wzruszającym uczuciem.
Przesuń w górę, aby kontynuować