passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

His Hybrid Mate - Rozdział #4 - autor T.H.Jessica

His Hybrid Mate

/

Rozdział 4

Rozdział 3

Annette miała dzisiaj zmianę w sklepie. Mimo że jej partner ją zdradził, musiała żyć dalej.  W końcu była Samotnicą i potrzebowała pieniędzy, ponieważ nie mogła liczyć na wsparcie żadnej watahy.  Gdy Annette dotarła do bramy, przed nią zatrzymał się znajomy samochód.  Drzwi się otworzyły i wysiadły z niego dwie osoby.  To byli Kyle i Lena.  Annette zatrzymała się.  Chciała się odwrócić, żeby ich uniknąć, ale Lena ją zawołała.  "Annette."  Lena podbiegła do Annette spod parasola. Chwyciła jej dłonie.  "Annette, tak bardzo przepraszam. To wszystko moja wina. Jestem okropną osobą. Zrobię wszystko, żebyś mi tylko wybaczyła."  Kyle podbiegł i trzymał parasol nad Annette i Leną.  Kyle spojrzał na Annette z poczuciem winy na twarzy. "Annette, nie wiem, co we mnie wczoraj wstąpiło. Ja..."  Annette patrzyła na nich stojących przed nią. Jej serce znów zabolało, ale tym razem nie tak mocno.  Pomyślała, że takie historie powinny się zdarzać tylko w telenowelach.  Jedno z nich było jej partnerem, a drugie współlokatorką.  Nigdy nie przypuszczała, że jej partner ją zdradzi. Przespał się z jej przyjaciółką, a ona przyłapała ich na gorącym uczynku.  Annette nie odpowiedziała Lenie. Spojrzała na Kyle'a i powiedziała: "Kiedy pierwszy raz przyszłam na uniwersytet wilkołaków, miałam wielu adoratorów. Mogłam cię odrzucić, ale tego nie zrobiłam. Wiesz dlaczego?"  Kyle milczał, a jego twarz była pełna poczucia winy.  Annette uśmiechnęła się i powiedziała: "Bo wierzyłam w Księżycową Boginię. Wierzyłam w partnera, którego Księżycowa Bogini dla mnie wybrała."  Lena wystąpiła do przodu i stanęła między Annette a Kyle'em. Lena powiedziała: "Annette, to wszystko moja wina. To ja zaczęłam pierwsza. Więc nie obwiniaj jego, dobrze?"  Annette starała się zachować spokój. Spojrzała na Lenę.  Annette powiedziała do Kyle'a: "Każdy musi zapłacić cenę, żeby znaleźć prawdziwą miłość. Dzięki tobie nauczyłam się swojej lekcji. Kyle, przez ciebie teraz wiem, że Księżycowa Bogini też popełnia błędy. Nie powinnam była tak ślepo ufać swojemu partnerowi."  "Przepraszam, Annette," Kyle wciąż przepraszał.  Annette westchnęła. Potrząsnęła głową i uśmiechnęła się: "Kyle, nie musisz mnie przepraszać. Jesteśmy kwita. Dzięki tobie dostałam pracę, której chciałam. Nic mi nie jesteś winien. A ty, Lena, skoro przespałaś się z Kyle'em, przestałyśmy być przyjaciółkami. Teraz jest twój. Więc od teraz nie udawaj, że jesteśmy blisko, bo nie zasługujesz na to, żeby być moją przyjaciółką. Teraz muszę iść do pracy."  Po tych słowach Annette cofnęła się i pobiegła w stronę krawężnika.  Biegła szybko i nie zauważyła czarnego samochodu, który skręcał w stronę uniwersytetu.  Gdy zauważyła samochód, było już za późno i została przez niego potrącona.  Zachwiała się i upadła na ziemię.  Kyle krzyknął z tyłu: "Annette!"  Chciał do niej podbiec, gdy zobaczył, jak Annette podciąga się na nogi, używając samochodu jako podpory.  Bez słowa, kulejąc, podeszła do samochodu, otworzyła drzwi i wsiadła.  Oprócz kierowcy, w samochodzie był jeszcze jeden mężczyzna.  Nie przyjrzała mu się bliżej i tylko spojrzała przez okno na Kyle'a. Zbliżał się i krzyczał do kierowcy: "Zawieź mnie do sklepu na drugiej ulicy, albo zgłoszę wypadek na policję."  Kierowca się wahał. W tym czasie mężczyzna siedzący z tyłu powiedział: "Zawieź ją tam, gdzie prosiła."  Głos wydawał się znajomy. Odwróciła się zaskoczona i powiedziała: "Alfa Connor?"  Connor podał jej chusteczkę i powiedział: "Jesteś przemoczona. Najpierw się wytrzyj.  "Zaskoczona, że mnie widzisz?"  Annette wzięła chusteczkę i przeprosiła: "Przepraszam za zabrudzenie twojego samochodu. Umyję go, gdy przestanie padać."  Samochód zatrzymał się przy sklepie na skrzyżowaniu. Annette otworzyła drzwi i chciała wysiąść.  Connor powiedział do kierowcy: "Daj jej parasol."  Kierowca podał Annette parasol.  Annette otworzyła parasol. Odwróciła się do Connora i powiedziała: "Alfa Connor, dziękuję za pomoc."  "Samo dziękowanie nie wystarczy." Wyraz twarzy Connora był chłodny.  "Do widzenia." Cofnęła się i kulejąc ruszyła w stronę sklepu.  "Zatrzymaj samochód," Connor powiedział do kierowcy, który właśnie uruchomił silnik.  Wysiadł z samochodu z drugim parasolem. Dogonił Annette i złapał ją.  Annette odwróciła się zaskoczona. "Alfa Connor?"  "Jesteś ranna? Chodź ze mną do watahy. Każę lekarzowi cię zbadać," powiedział Connor.  "Nic mi nie jest, a ja muszę pracować," odmówiła Annette.  "Praca w sklepie?" Connor spojrzał na sklep niedaleko nich. Powiedział: "Możesz sprzątać mój dom. Nie wiem, ile ci płacą, ale ja zapłacę ci trzy razy więcej."  "Mówiłam ci wcześniej, że nie chcę cię więcej widzieć, więc nie," powiedziała Annette.  "Wiesz, że mam wiele sposobów, żeby uniemożliwić ci znalezienie jakiejkolwiek pracy," powiedział Connor nonszalancko.  "Nie możesz mi tego zrobić." Annette zacisnęła zęby. Potem prychnęła: "W takim razie chcę więcej pieniędzy."  "Podnosisz cenę?"  "Zgadza się."  "W porządku. Jak sobie życzysz. Ale lepiej się nie spóźnij."  Po tych słowach Connor odszedł. Annette spóźniła się przez rozmowę z Connorem.  Kierownik sklepu był miły. Nie potrącił Annette z wypłaty, więc pracowała pół godziny dłużej.  Gdy Annette wróciła do akademika uniwersytetu wilkołaków, zobaczyła Lenę siedzącą na łóżku i czytającą książkę.  Lena nie była zadowolona na widok Annette.  Annette podeszła do Leny, spojrzała na nią i powiedziała zimno: "Lena, myślę, że powinnaś się wyprowadzić."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Annette poprosiła Lenę o przeprowadzkę do innego akademika. Jej chłodna postawa rozgniewała Lenę.

"Dlaczego?" Lena wstała, spojrzała na Annette i powiedziała ze złością: "Annette, Kyle sypia ze mną, bo mnie kocha. Czy ty nadal wierzysz w to, co nauczyciel mówi o partnerach? Nie jesteśmy już starożytnymi wilkołakami. Nie jesteśmy już pradawnymi bestiami, OK? Robisz z Kyle'a swojego niewolnika tylko dlatego, że jest twoim partnerem. Kyle jest wolnym człowiekiem i w porównaniu z tobą, ja bardziej do niego pasuję."

Annette zamknęła książkę. Wstała, by spojrzeć na Lenę zimnym i odległym wzrokiem.

Annette powiedziała: "Jeśli ignorowanie więzi między partnerami i romans to jest to, czego on chce, to masz rację. Nie jestem dla niego odpowiednią osobą. Bo ja nie sypiam z kim popadnie jak on. Poza tym, powiedziałam, że go odrzucę. Więc tylko jedna z nas może zostać w tym akademiku."

"Tak sądzisz? W takim razie ty powinnaś się wyprowadzić. Ja nie zamierzam," Lena uniosła głowę i powiedziała z zadowoleniem.

Annette uśmiechnęła się zimno: "W porządku. Lepiej, żebyś tego nie żałowała."

"I co? Chcesz mnie wyzwać? Nie zapomnij, że jesteś tylko Roguem."

Lena spojrzała na Annette prowokacyjnie. Ku jej zaskoczeniu, Annette przestała się z nią kłócić.

Annette usiadła i otworzyła książkę.

Lena zacisnęła pięści i wróciła do swojego łóżka.

Następnego dnia wszyscy na uniwersytecie plotkowali o Lenie i Kyle'u. Lena poszła do swojej szafki po książki na następne zajęcia.

Usłyszała, jak ludzie w pobliżu szepczą, że uwiodła Kyle'a i zniszczyła jego związek z Annette oraz że przyniosła wstyd wszystkim wilkołakom.

Lena była tak zła, że jej twarz poczerwieniała.

Po zajęciach, gdy Annette miała właśnie opuścić salę, Lena wbiegła z zewnątrz.

Lena podeszła do Annette, płacząc: "Annette, dlaczego mi to zrobiłaś? Myślałam, że jesteś moją przyjaciółką. Dlaczego mnie oczerniaś?"

Annette trzymała książkę w ramionach. Wstała i spojrzała na Lenę.

Potem Annette powiedziała "smutnym" tonem: "Leno, zawsze uważałam cię za przyjaciółkę. Ale widok ciebie i Kyle'a w łóżku zabija mnie, ponieważ on jest moim partnerem. Założę się, że nie wiesz, jak to jest. Potem powiedziałaś mi, że go kochasz. Więc odrzuciłam Kyle'a dla ciebie. Czego jeszcze ode mnie chcesz?"

Otarła łzy i uciekła od Leny.

Lena była oszołomiona. Prawda wyszła na jaw podczas ich rozmowy.

Wkrótce wszyscy na uniwersytecie usłyszeli o tym, co zrobiła Lena. Jej imię reprezentowało typ kobiety, która rozdziela partnerów wśród wilkołaków.

Annette wyszła z budynku. Zastanawiała się, czy powinna poszukać nowego miejsca do zamieszkania. Wtedy zadzwonił jej telefon.

Wyjęła telefon. To był Connor.

Pomyślała: 'Dlaczego znowu do mnie dzwoni?'

Odebrała telefon i powiedziała: "Cześć, Alpha Connor."

"To piękny dzień," powiedział Connor.

"Naprawdę?" Annette spojrzała w niebo i powiedziała bezradnie. "Cóż, cokolwiek powiesz."

"Pamiętam, że wczoraj powiedziałaś, że umyjesz mój samochód, gdy przestanie padać."

"Rozumiem." Annette rozłączyła się.

Po chwili Annette przybyła do firmy Connora. Kierowca zabrał ją na parking i pokazał samochód z poprzedniego dnia.

"To ten, panno Hall. Oto klucz." Następnie kierowca odszedł.

Annette wzięła kluczyk do samochodu. Nie wiedziała, co teraz zrobić. Chociaż miała prawo jazdy, nigdy nie miała samochodu i nie wiedziała, jak prowadzić.

Okrążyła czarny samochód i w końcu zdecydowała się wsiąść.

W tym czasie Connor otworzył drzwi i wysiadł z samochodu.

Annette była zaskoczona. "Alpha Connor, co robisz w samochodzie?"

"Cóż, to mój samochód, czyż nie?"

"Nie o to mi chodziło. Myślałam, że mam go zawieźć do myjni."

Connor spojrzał na nią zimno i zapytał: "Nie umiesz prowadzić, prawda?"

Annette kiwnęła głową.

Connor rozłożył ręce i powiedział: "Daj mi klucz i wsiadaj."

Uruchomił samochód. Annette powiedziała uprzejmie: "Zniszczyłam fotel samochodowy, a teraz ty musisz mnie zawieźć do myjni. Tak mi przykro."

"Cóż, nie potrzebuję twoich przeprosin, więc daję ci szansę, żebyś zrobiła coś dla mnie przed umyciem samochodu."

"Co chcesz, żebym zrobiła?"

"Zjedz ze mną lunch."

Spojrzała na Connora i powiedziała: "Lunch? Obawiam się, że odmówię. Nie jestem głodna. Poza tym nie powinnam wychodzić z tobą na taki posiłek."

"Wiesz co? To bardzo drogi samochód. Dywanik, który zniszczyłaś wczoraj, był limitowaną edycją od Hermesa, ale muszę go wyrzucić. Wolisz za to zapłacić, czy zjeść ze mną lunch?"

Annette czuła się zagrożona. Była niezadowolona z tego i zwróciła się do Connora. "Czy wszyscy przywódcy wilkołaków są tak drobiazgowi jak ty?"

"Więc, jaki jest twój wybór?" zapytał Connor.

"Pójdę z tobą." Nie było ją stać na drogi dywanik.

Connor uśmiechnął się złośliwie, gdy dostał to, czego chciał.

Gdy samochód zatrzymał się przy wejściu do restauracji, Connor wskazał na tył samochodu i powiedział: "Na tylnym siedzeniu jest sukienka. Idź się przebrać."

"Przebrać się w samochodzie?"

"Z tyłu jest bardzo prywatnie, nie martw się."

Wysiadł z samochodu i oparł się o drzwi, czekając na nią.

Wkrótce przebrała się i wysiadła z samochodu.

Ocenił ją z zadowoleniem.

Delikatnie położył jej dłoń na swoim ramieniu.

Weszli razem na górę. "Wszystko, co musisz zrobić, to się uśmiechać i cieszyć jedzeniem. Nie musisz rozmawiać."

Annette była nieco zdezorientowana. Miała jakieś przeczucie, że chodziło o coś więcej niż posiłek.

Podeszli do zarezerwowanego dla nich stolika i Annette zorientowała się, że dołączy do nich kobieta.

Zauważyła, że kobieta również była wilkołakiem.

Co więcej, kobieta była wilkołakiem z krwią Alphy.

Wilk Annette poczuł się nieco niespokojnie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

"Connor, ta młoda dama to..." zapytała uprzejmie wilkołaczyca, choć wydawała się zaskoczona widokiem Annette.

Connor uśmiechnął się i powiedział: "To jest Annette, nauczycielka mojego brata."

"Miło cię poznać, Annette. Jestem Alina Grace."

Annette uścisnęła dłoń Aliny i powiedziała: "Dzień dobry, pani Grace."

Connor usiadł i powiedział: "Proszę, usiądź." Annette zajęła miejsce obok niego.

Alina oderwała wzrok od Annette i spojrzała na Connora. Powiedziała łagodnie: "Martwiłam się, że przeszkodzę ci w pracy, zapraszając cię na lunch."

"Nie. Zabrałem ze sobą Annette. Nie masz nic przeciwko, prawda? W końcu najpierw miałem z nią umówione spotkanie." Alina potrząsnęła głową i uśmiechnęła się: "Absolutnie nie. Cieszę się, że ją widzę. Już zamówiłam dania, które lubisz. Nie wiem, co preferuje Annette. Poproszę kogoś, żeby przyniósł menu."

Annette machnęła ręką. "W porządku, pani Grace."

Connor delikatnie pogłaskał Annette po głowie. Spojrzał na nią łagodnie i powiedział: "Lubimy to samo jedzenie." Uśmiech Aliny zamarł.

Jednak uśmiechnęła się ponownie i powiedziała: "Cieszę się, że to słyszę. Mam nadzieję, że jedzenie wam zasmakuje."

Annette była coraz bardziej zakłopotana, zaskoczona jego nagłym gestem. Wkrótce kelner podał przystawki, a Connor był bardzo czuły wobec Annette podczas posiłku.

Podawał Annette serwetkę i prosił kelnera o dolewanie wina do jej kieliszka od czasu do czasu. Alina nie mówiła wiele i jadła elegancko.

Jednak Alina co jakiś czas spoglądała na Annette. Annette nie potrafiła odczytać emocji Aliny.

Po posiłku razem wyszli z restauracji. Connor objął ramieniem Annette, odprowadzając Alinę do jej samochodu.

Alina odwróciła się do Annette i powiedziała cicho: "Annette, czy nie masz nic przeciwko, jeśli porozmawiam z Connorem przez chwilę sam na sam?"

"Oczywiście, że nie. Poczekam w samochodzie." Annette odwróciła się i poszła w kierunku samochodu Connora.

Po wyjściu Annette, Alina spojrzała na Connora lekko zaczerwienionymi oczami i zapytała: "Jak się masz?"

"Całkiem dobrze."

"Nie próbuj mnie znowu w ten sposób denerwować. Nie chcę, żebyś czuł się źle."

Connor powiedział chłodno: "Nie robię tego. Poza tym, Annette to wspaniała dziewczyna. Nie uważasz?"

"Connor, wiem, że Annette nie jest twoją partnerką."

Connor uśmiechnął się i powiedział: "Po prostu jedź. Muszę jeszcze odwieźć Annette na uniwersytet. I mam później spotkanie."

Otworzył jej drzwi samochodu. Alina westchnęła. Wsiadła do samochodu i odjechała.

Kiedy Connor wrócił do swojego samochodu, Annette spojrzała na niego i zapytała: "Więc zaprosiłeś mnie na lunch tylko po to, żeby sprowokować panią Grace?"

"Nic o tym nie wiesz." Twarz Connora była zimna. Uruchomił samochód i powiedział: "Nigdy więcej o niej nie mów."

Annette nie była przekonana. Jednak nie planowała więcej spotkań z Connorem.

Myślała, że to tylko wymówka Connora, by poprosić ją o umycie samochodu. Ale myliła się. Connor zawiózł ją do myjni i poprosił o umycie go.

Po tym jak Annette umyła samochód, sprawdził go i wydawał się zadowolony z jej pracy. Odetchnęła z ulgą i zdjęła rękawiczki.

"Alfo Connor, czy mogę już iść?"

Connor uśmiechnął się: "Jasne. Wsiadaj do samochodu. Podwiozę cię."

Powiedziała: "Nie, dziękuję. Nie chcę zniszczyć siedzenia i myć go ponownie."

Po tych słowach odwróciła się i opuściła myjnię. Connor nie nalegał.

Gdy przejeżdżał obok niej, pogroziła mu pięścią, gdy odjeżdżał. Connor zobaczył to w lusterku wstecznym i rozbawił go ten widok.

Podczas jazdy zadzwonił telefon leżący na siedzeniu pasażera. Spojrzał na niego. Annette zostawiła swój telefon w jego samochodzie.

Zatrzymał się i wziął telefon. To było połączenie przychodzące od Kyle'a. Pomyślał: "A więc jakiś facet do niej dzwonił."

Annette zaniepokoiła się, gdy zdała sobie sprawę, że zostawiła telefon w samochodzie Connora. Zastanawiała się, co zrobić, gdy Connor zawrócił.

Connor opuścił szybę i spojrzał na nią chłodno. "Wsiadaj do samochodu."

Podeszła, ale nie miała zamiaru wsiadać. "Oddaj mi mój telefon."

"Stąd na uniwersytet jest co najmniej półtorej godziny. Jesteś pewna, że się nie spóźnisz?"

Sprawdziła godzinę na nadgarstku i otworzyła drzwi samochodu. Connor ruszył.

Powiedział: "Ktoś właśnie do ciebie dzwonił."

Annette wyjęła telefon, spojrzała na ekran i zapytała: "Odebrałeś?"

"Oczywiście. A co, jeśli to było coś pilnego?"

Annette zmarszczyła brwi. Zapytała: "Co powiedział?"

"Zapytał, kim jestem i gdzie jesteś."

"I co mu odpowiedziałeś?"

"Czy to ważne?"

"To nie jest twój telefon. Odebrałeś go i nie chcesz mi powiedzieć, o co chodziło. To trochę nie na miejscu, nie uważasz?"

"Powiedziałem mu, że jestem twoim szefem i zostawiłaś torbę w moim samochodzie."

Annette nie powiedziała nic więcej.

Connor zapytał z ciekawością: "To twój chłopak? Czy twój partner? Pokłóciliście się?"

Spojrzała na niego. "To nie twoja sprawa."

"Jest interesująca. Zakochuję się w niej. Co o tym myślisz, Connor?" Leo powiedział podekscytowany w umyśle Connora.

"Nie sądzę, żebyś powinien interesować się wilkołakiem, który ma już partnera," Connor odpowiedział chłodno.

Leo wydał z siebie niezadowolone skomlenie, ale nie kłócił się z Connorem.

Connor odwiózł Annette z powrotem na Uniwersytet Wilkołaków. Annette wysiadła z samochodu. Skinęła głową do Connora i powiedziała: "Alfo Connor, dziękuję za podwiezienie. Do widzenia."

Następnie odwróciła się i weszła do budynku.

Po kilku krokach usłyszała, jak ktoś woła jej imię: "Ann."

Annette spojrzała w stronę drugiej strony bramy. Krzykliwy sportowy samochód był zaparkowany po drugiej stronie ulicy.

Wysoki i przystojny mężczyzna opierał się o samochód i uśmiechał się do niej.

Przesuń w górę, aby kontynuować

His Hybrid Mate

His Hybrid Mate

264 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

264

Treść

Aa