passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Lonely Bride - Rozdział #2 - autor shikha.a

Lonely Bride

/

Rozdział 2

D-Day

POV SARAH

Stojąc w kościele przed moim mężem. Tak, moim mężem, który jeszcze mi nawet nie rzucił okiem.

"Teraz możesz pocałować Pannę Młodą", ogłosił ksiądz.

Usłyszawszy to, zesztywniałam, moja pięść się spociła, ale zachowałam się tak uporządkowanie, jak tylko mogłam. Zacisnęłam dłoń i zacisnęłam szczękę, aby opanować emocje.

Ostatecznie odwrócił się w moją stronę, a ja wpatrywałam się w jego twarz, ale nie wyrażał żadnych uczuć. Nie uśmiech, nie złość, nie czułość, nie frustracja i więcej...

Ponadto, BRAK MIŁOŚCI!

Tęsknię za śmiechem na myśl: Czy istnieje na ziemi ktoś, kto mnie nawet pokocha?

On powoli się do mnie zbliżył i lekko przechylił głowę. Podniosłam wzrok, aby zobaczyć jego twarz. Patrzyłam w jego niebieskie oczy, a on spoglądał w moje szare oczy.

Zdenerwowanie ogarnęło mnie, gdy zbliżył się do mnie bardzo blisko. Zamknęłam oczy i czekałam na pocałunek, ale nigdy nie poczułam jego ust na mojej skórze.

Wytrąciła mnie z oczekiwań radosna wrzawa naszej rodziny.

I kilku przyjaciół, którzy zostali zaproszeni na ślub.

A potem zrozumiałam, że tylko udawał, jakby mnie pocałował.

Mimo że spotkałam wiele, to była najlepsza obraza, jakiej doświadczyłam do teraz.

Wow, mąż odmówił pocałunku swojej nowożeńskiej żonie. Po prostu wow.

Łzy napłynęły mi do oczu, ale natychmiast je ukryłam, bo nie chciałam, żeby ktoś zobaczył moją słabość.

Znowu na niego spojrzałam, a on uśmiechał się do wszystkich, mówiąc dziękuję.

''Co za akt!'

t; Patrzyłem z powrotem na ludzi wokół nas.

Po pewnym czasie pożegnaliśmy się z moim ojcem, który był szczęśliwszy, że wychodzę z jego życia.

Moja babcia jest jedyną osobą w moim życiu. Kiedy ją widzę, czuję, że nadal jestem kochany przez kogoś i że miłość istnieje również w moim życiu.

Trzymała moją dłoń, a ja miałem łzy w oczach, ponieważ to właśnie od niej zawsze dostawałem ciepło, ale mój ojciec zabrał mi to również i wysłał mnie do odległego internatu. A dziś znowu to zrobił.

„Księżniczko, nie martw się; to jest koniec twoich trudów w życiu. Teraz nie jesteś sama. Sean jest przy tobie i będzie się tobą opiekował” - kiwnąłem trochę głową, bo wiem lepiej, jak bardzo się mną zaopiekuje.

Ona spojrzała na niego i powiedziała: „Synu, bądź opiekunem mojej księżniczki. Ona jest moim dumą”.

Spoglądam w stronę Seana. Milczał przez chwilę, coś przemyślał, potem kiwnął głową, ale patrząc w jego oczy, widziałem, jak niepewny był tego obietnicy. Uśmiecham się pod nosem, bo znam go dobrze.

los.

Spojrzałem na moją babcię i powiedziałem: "Bądź ostrożna, babciu, i dzwoń do mnie codziennie, dobrze?"

"Oczywiście, moje małe kwiatku, tak zrobię," powiedziała, gładząc moje policzki.

W końcu odpoczęliśmy w samochodzie i ruszyliśmy - nie wiem dokąd.

Dotarliśmy do rezydencji, która była prawie taka sama jak nasza, może trochę większa, ale dla mnie i tak była taka sama, bo nie obchodzą mnie te materialistyczne rzeczy.

Wysiadł z samochodu i wszedł do środka, nawet się nie oglądając.

Na mnie. Poczułem się trochę źle, ale potem wewnętrznie się zaśmiałem. Czy oczekiwałem, że mnie obejmie i weźmie do środka?

Moje myśli przerwałem, gdy usłyszałem, jak ktoś odchrząknął i spojrzałem w górę, zobaczyłem kierowcę stojącego przy otwartych drzwiach.

Skinąłem mu głową w podziękowaniu i zacząłem wchodzić do środka.

To rezydencja wygląda pięknie. Patrzę na swoje otoczenie. Ma piękny ogród, duże drzewa wokół i tyle ochroniarzy.

Czy on jest prezydentem czy kimś takim? Po co mu tyle ochrony?

Co za nadmiar bezpieczeństwa? Potrząsam głową z powodu niepotrzebnego dramatu tego bogacza.

Zacząłem podchodzić do ogromnych drzwi. Moje obcasy wydawały dźwięk stukający o piękny, lśniący marmur.

Przeszedłem przez werandę i dotarłem do salonu, gdzie go zobaczyłem, stojącego tam w całej swojej chwale, trzymającego ręce w kieszeniach. Wydawało mi się, że czeka na mnie.

Stałem na swoim miejscu kilka stóp od niego i patrzyłem na niego, czekając aż zacznie mówić. I w końcu dostałem łaskę, aby to zrobił.

Jego głos (nie ignoruj mojej sarkazmu).

"Po pierwsze, nigdy nie zapominaj, że to jest mój dom, i jeśli zdecydujesz się tu mieszkać, musisz przestrzegać moich zasad. A jeśli nie chcesz tu mieszkać, spadaj. Nie lubię hałasu w domu. Po drugie, nie wtrącaj się w moje sprawy, a po trzecie, nie stawaj mi na drodze, jeśli to możliwe, i rób, co chcesz." Pokazał mi czarną kartę, którą trzymał w ręce i powiedział: "I nigdy mi nie przeszkadzaj."

Rzucił kartę na stół i zaczął...

Zaczął mówić, ale przerwał i zawołał Annę. Kobieta w średnim wieku zaczęła biec, skłoniła się w jego stronę i odpowiedziała "Tak, Mistrzu".

"Pokaż jej piwnicę". Powiedział to za jednym razem i zniknął, nie wiem gdzie.

Serce mi się rozpadło na kawałki, gdy to usłyszałam. Przeżyłam wiele rzeczy w swoim życiu, będąc nadal częścią bogatej rodziny. Zawsze miałam luksus wokół mnie. Nigdy nie przypuszczałam, że będę mieszkać w piwnicy po ślubie.

Spojrzała na mnie z bliskością.

Ona skinęła głową w moją stronę, żeby poszłam za nią, i ponieważ nie miałam innego wyboru, zrobiłam to, co mi kazano, ale nie przedtem, niż złapałam jego kartę.

Dotarliśmy do piwnicy po przejściu jedenastu schodów.

Tak, policzyłam.

Ona zapaliła światło, a ja spojrzałam na to miejsce i niestety nie była to zwykła piwnica; to był piękny mały dom z małym salonem, kuchnią i jedną ogromną sypialnią.

Patrząc na to, czuję pewną ulgę; przynajmniej nie jest tak źle, jak myślałam.

ht.

Poczuj się jak w domu, Pani Williams - powiedziała Anna z pewnym goryczą.

Spojrzałem w jej stronę. "Dla ciebie to jest pani Hudson" - powiedziałem, podnosząc brwi. Co myślała, że może mię dominować? Bez względu na to, czy jej się to podoba czy nie, nadal jestem jego legalnie poślubioną żoną i nic tego nie zmieni. Uśmiechnąłem się do niej, myśląc: "Oh, kochanie, jeszcze mnie nie znasz".

"Oczywiście pani" - powiedziała, uśmiechając się z powrotem, nazywając mnie mamą.

No cóż, nie mogę już...

Nie muszę już nic mówić, skoro mój mąż nie chce mnie zaakceptować jako swojej żony. Nawet nie chce dzielić tego samego domu. Zapomnij o pokoju. Co więc mogę powiedzieć kamerzystce?

"Przynieś moje rzeczy tutaj i możesz odejść" - powiedziałam, kierując się do kuchni, bo potrzebowałam wody, żeby się uspokoić.

Ona kiwnęła głową i wyszła stamtąd, a ja odetchnęłam z ulgą.

Zrobiłam sobie rundkę, żeby dokładnie poznać całą okolicę, i okazało się, że kuchnia jest w pełni wyposażona z zapasami.

lodówka i spiżarnia z pralnią. Moja sypialnia ma łóżko king-size, sofę, telewizor, ładną garderobę i w pełni wyposażoną łazienkę. I nie zapominajmy, że ma Wi-Fi jako swoje podstawowe połączenie.

Zobaczyłem otwarte drzwi i kolejny piękny ogród oraz widok na basen. Mogę wyjść bezpośrednio przez te drzwi, więc nie muszę korzystać z głównych drzwi. A klucze dały mi wyraźny znak, że to są drzwi, których muszę używać.

Wróciłem i zobaczyłem moje rzeczy leżące

Siedziałam w salonie. Wyjęłam moją prostą sukienkę, ponieważ chciałam jak najszybciej pozbyć się tej sukni ślubnej.

Po gorącej i relaksującej kąpieli usiadłam na kanapie i zamknęłam oczy.

Przeszedł mi przez myśl całe moje życie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Czy to miłość?

Całe moje życie przewinęło się przede mną.

Jestem Sarah Rose William, teraz Sarah Rose Hudson, osiemnaście lat. Obecnie mieszkam w Nowym Jorku, skończyłam szkołę średnią i teraz studiuję, aby zdobyć dyplom z inżynierii oprogramowania na odpowiednim kierunku.

Moja babcia powiedziała mi, że moja matka zmarła tuż po moim urodzeniu z powodu pewnych powikłań, a mój tata obwiniał mnie za to, ponieważ bardzo kochał moją matkę. Nigdy nie ożenił się z nikim po jej śmierci. Moi dziadkowie zawsze byli...

Pokochał mnie, a moim dziadkiem był ten, który dał mi imię Sarah Rose. Rose to imię mojej babci, i jak zwykle, on ją kocha. Więc dostałam moje drugie imię, Rose, które kocham. Niestety, mój ojciec nigdy nie pozwolił mi zbliżyć się do nich, i nie mogli sprzeciwić się życzeniom mojego ojca.

Dorastałam z służbą, którą zmieniał co pół roku, mówiąc, że ja też mogłabym ich zabić, ale teraz rozumiem, że nie chciał, aby ktokolwiek zbliżył się do mnie.

W końcu pewnego dnia, wysłał mnie do internatu.

w wieku pięciu lat.

Czasami moi dziadkowie odwiedzali mnie, ale nie wolno mi było nigdzie wychodzić z nimi. Spędzałem większość wakacji tylko w internacie, ponieważ nikt nigdy nie przychodził po mnie. Internat nie miał nic przeciwko temu, ponieważ otrzymywali spore sumy od mojego ojca, aby zapewnić mi tam wygodne warunki.

Od piątego roku życia do siedemnastego roku życia siedziałem w ciemnym pokoju, trzymając zdjęcie mojej matki i każdej nocy wylewałem z siebie całe serce. Gdyby była tutaj, moje życie

Byłoby inaczej.

Ciemność i samotność stały się moimi najlepszymi przyjaciółmi. Każdej nocy siadałem przy oknie i szukałem mojej matki w tych milionach gwiazd.

Dom studencki stał się moim domem. Moi dziadkowie byli ze mną w stałym kontakcie i byli jedynymi ludźmi, których mogłem swoimi nazwać. Prawie nie widzę mojego ojca. Nigdy nie przychodzi na żadne zebranie rodziców ani na żadną inną okazję w mojej szkole.

Dzieci wyśmiewały mnie, mówiąc, że jestem sierotą; cóż, nie byłem gorszy od nich.

jej.

Nikt nie chciał się ze mną zaprzyjaźnić z tego powodu, i stopniowo przestałem też próbować zaprzyjaźniać się z kimkolwiek i zacząłem cieszyć się moją samotnością.

Zaczęłam kochać czytanie i stałam się molem książkowym. Byłam prymusem, a komputer stał się moim ulubionym przedmiotem, mam w nim pewnego rodzaju specjalizację.

Życie w akademiku nauczyło mnie wiele i uczyniło mnie silniejszą niż ktokolwiek inny mógłby być.

Ponieważ jedno z dzieci przyjaciół mojego ojca studiowało w tym samym akademiku.

l, dowiedzieli się, że byłem przyczyną śmierci mojej matki. I zaczęli nazywać mnie mordercą mojej matki.

Jak noworodek może być mordercą? Wiem, że są chorzy i ich myśli są chore, więc nigdy nie brałem ich słów do serca, bo nie jestem taki głupi.

To jest mój ostatni rok szkoły. Już złożyłem wiele podań do uniwersytetów na studia wyższe, bo wiem, że nikt nie przyjdzie po mnie tym razem również.

To był ostatni dzień moich egzaminów i dostałem

wiadomość, że mój dziadek odszedł. Moje świat został zniszczony, słysząc to, ale tym razem ktoś przyszedł po mnie.

Dotarłem do naszej rezydencji i zobaczyłem moją babcię. Pobiegłem do niej, wylewając z siebie całe moje serce. Oni oboje są jedynymi, których mam na tym świecie. Następnego dnia odbyła się jego kremacja, ponieważ czekali na mnie.

Nie spałem przez całą noc i wylewałem z siebie całe moje serce, obejmując babcię. Ona nieustannie mnie pocieszała. Kiedy zobaczyłem ostatnią chwilę mojego dziadka, moje serce się zatrzymało.

Widząc, jak się żegnał, rozpłakałem się.

Byłem w swoim pokoju, gdy ojciec wezwał mnie do swojego gabinetu o godzinie 10. Spojrzałem na zegar. Była godzina 9, więc miałem jeszcze godzinę czasu.

Stałem przed jego gabinetem dokładnie o 9:59. Nigdy dotąd nie pytano mnie o moją obecność. Dlaczego więc chciał się ze mną spotkać? Nagle zaczęło mi się nasuwać wiele pytań. Powoli uspokoiłem się i zapukałem do drzwi. Usłyszałem "wejdź" i wszedłem do środka.

Ujrzałem ojca siedzącego na swoim

krzesło, a moja babcia siedziała na kanapie. W pokoju siedziało jeszcze czterech innych ludzi. Spojrzałem na wszystkich. Jeden człowiek był prawie w wieku mojego dziadka. Wydaje mi się, że widziałem go gdzieś wcześniej, a dwóch innych ma po czterdziestce. Jeden mężczyzna może mieć około dwudziestu lat. Wszyscy się do mnie uśmiechali oprócz mojego ojca i tego pana, gdyż mój ojciec był zajęty na mnie patrzeniem, a ten pan zajęty był swoim telefonem.

Popatrzyłem na moją babcię, a ona powiedziała mi żebym usiadł obok niej, na co się zgodziłem.

d.

Czekałem, aż ktoś przerwie ciszę, ale chyba nikt nie chciał. Po pewnym czasie usłyszeliśmy ponownie pukanie do drzwi, a mój ojciec poprosił osobę, aby wejść.

Ujrzałem wysokiego mężczyznę w wieku około 50 lat, który podszedł i uścisnął dłoń z moim ojcem. Mój ojciec poprosił go, aby zajął miejsce, i tak też zrobił.

"Czy możemy zacząć, jeśli wszyscy są tutaj?" zapytał, patrząc na mojego ojca, a ten kiwnął głową.

Otwiera swoją torbę, wyciąga jedno akta i spogląda w naszą stronę.

Więc, wszyscy,

Jestem Jerzym Frankiem. Jestem prawnikiem pana Samuela Williamsa i jak wszyscy wiemy, dzisiaj zamierzam odczytać jego ostatni testament dla was wszystkich.

Słuchałem go i starałem się zrozumieć, co się działo, ale gdy skończył, zaniemówiłem z wrażenia.

Więc mój drogi dziadek zabrał mi ostatnie szczęście. O, wow!

***

Przesuń w górę, aby kontynuować

I wszystko się zmieniło

Pewnie zastanawiasz się, co jest w testamencie, prawda?

No cóż, dał znaczną sumę mojej babci, żeby mogła spokojnie żyć, i ta posiadłość jest teraz jej.

I wszystko się zmieniło.

Podobnie, dał sporo mojemu ojcu i dał mu również inne nieruchomości.

Teraz resztę imperium przekazuje mnie. Jestem jedynym właścicielem tego, ale nie jestem gotowy na opiekę nad moim imperium. Więc firma pana Morrisa Hudsona, Hudson Inc., się tym zajmie.

Biznes.

Stwierdził więcej...

Po ukończeniu osiemnastu lat, wyjdzie za mąż za pana Seana Hudsona.

Jeśli panna Sarah Rose Williams odmówi tego układu, cała ta nieruchomość trafia do organizacji charytatywnej, wraz z udziałami pani Rose Williams i Matta Williamsa, oraz 51% udziałów w Hudson Inc.

Spojrzałem na mojego ojca, a on wyglądał spokojnie, jakby mu na tym nie zależało. Wiem dlaczego mu na tym nie zależy, bo ma swoje własne nieruchomości i własny biznes, więc nie obchodzi go to. Ale co z...

o moją babcię? Jak ona przetrwa? Nie mogę ufać mojemu ojcu w tej kwestii. Co jeśli nie będzie się opiekował moją babcią?

Patrzyłem na pozostałe trzy osoby, włączając moją babcię. Wszyscy się uśmiechali, jakby nic się nie stało, a zauważyłem innego pana. Nazywa się Sean Hudson i wściekał się z gniewem.

No cóż, stary, uczucia są wzajemne, przynajmniej w tej sytuacji.

Pani w wieku 40 lat wstała, podeszła do mnie, przytuliła mnie i powiedziała: "Cześć kochanie, jestem Jennifer; jestem Se

"Matka Ani". Nie wiedziałem, co zrobić ani co powiedzieć, więc tylko skinąłem głową na powitanie.

Bolała mnie głowa, a dłonie mi się pociły. Nie wiedziałem, co zrobić ani co powiedzieć, więc po prostu siedziałem tam bezczynnie, patrząc na swoje stopy.

Po pewnym czasie prawnik wyszedł, a teraz wszyscy jesteśmy tutaj.

Mój puls był jak bęben, a ja potężnie się pociłem. Nie mogłem przestać czyścić dłoni o ubranie, a woda była jedynym, czego teraz potrzebowałem.

"Nie zgadzam się z

W tym ustawieniu." Słyszę jego głos i patrzę w górę na mojego wybawcę.

Jego głos jest donośny, a polecenie, które wyrażał w swoim głosie, miało moc udowodnienia swoich punktów.

Nagle ulga wdarła się do moich żył, a moje oczy błyszczały niewypłakanymi łzami szczęścia.

"Ona jest dzieckiem, a wy chcecie, żeby się wyszła za mąż?"

'No cóż, ma rację!' - myśli moje umysł. Dziękuję Bogu, że przynajmniej ktoś tutaj ma rozum w tym pokoju. Jednak nie jestem jakieś szczególnie dziecko, ale oczywiście, jestem w porządku.

Aby teraz być nazywanym dzieckiem, żeby wyjść z tej sytuacji.

"18 lat to nie jest dziecko, przypuszczam." Pierwszy raz mój tata mówił.

'Wow, pierwszy raz, że to nie jest prawda. Moje niewinne oczy spoglądały na niego, zastanawiając się, dlaczego nie potrafi mnie dostrzec? Czy miłość to taka silna emocja? Czy on mnie nienawidzi, bo kiedyś tak bardzo kochał moją matkę, a teraz myśli, że jej nie ma przez mnie?'

"Ona jeszcze nie ma 18 lat," powiedział mój wybawca ponownie.

Moja ciąg myśli został przerwany słysząc autorytatywny głos z nieco wyższym tonem tym razem.

"Jutro kończy 18 lat", powiedział mój tata.

'O, więc pamięta moje urodziny?' Poczułem nadzieję, ale znowu rzeczywistość mocno mnie uderzyła. On pamięta śmierć mojej matki. Jak mogę to zapomnieć? Uśmiecham się, potrząsając trochę głową.

Wygląda na to, że mój tata nie może się doczekać, żeby się mnie pozbyć. I oczywiście, dlaczego nie? O to właśnie tak długo mu chodziło.

Spoglądałem w dół

n i słuchanie ich sprzeczek.

"Jednak osiemnaście lat to nie jest wiek małżeństwa, a między nami jest różnica wieku sześciu lat. I nie chcę zajmować się dzieckiem." Znowu się wzburzył.

"To niech będzie, z twoimi 51% udziałów." Powiedział mój ojciec.

Nie mogłem zignorować uśmiechu, jaki miał na twarzy.

"Chętnie, Panie William," powiedział i wyszedł z pokoju.

Wciąż walczyłem ze sobą o to, co zrobić. A moja babcia powiedziała: "S

Kochanie, nie martw się o nic. Jeśli nie chcesz tego ustalenia, nie ma presji i nie musisz się o mnie martwić.

Spoglądam na mojego ojca, a jego spojrzenie jest pełne rywalizacji.

Znowu spuszczam wzrok. Teraz nie mogę oddychać; to wszystko dla mnie zbyt wiele. Potrzebuję świeżego powietrza, żeby oczyścić swoje myśli.

Wstałam i powiedziałam: "Przepraszam", zaczęłam mówić, ale zatrzymałam się, słysząc głos.

Odwróciłam się i spojrzałam na właściciela tego głosu, a była to pan Devis Hudson.

/p>

Przyszedł do mnie i powiedział: "Wiem, droga, to dla ciebie za dużo, ale zaufaj mi, Sean nie jest taki zły. Nigdy nas nie zawiódł jako syn i wnuk, i wiem, że będzie wspaniałym mężem. A nie martw się o niego, porozmawiam z nim" - mówił miłościwie.

Jego głos niosł obietnicę i zapewnienie o mojej dobrej przyszłości, ale moje myśli były w chaosie, żeby cokolwiek zrozumieć.

Pokiwałam głową zgodnie i wyszłam z pokoju.

Poszłam do ogrodu i spojrzałam w górę na moją mamę, t

Uszy zapełniły mi się łzami, gdy mówiłem. "Mamo, spójrz, co się ze mną dzieje. Nigdy nie sądziłem, że Dziadek zrobi mi coś takiego. Mamo, dlaczego nie mogę przyjść do ciebie? Mamo, proszę, zadzwoń do mnie Mamo. Nie chcę tego, proszę." Płakałem przez godziny z całego serca.

Nie wiem, jak długo czułem się trochę lepiej, gdy poszedłem do mojego pokoju i od razu zasnąłem w łóżku. Byłem bardzo zmęczony tym psychicznym napięciem. To nie tylko napięcie, ale czułem, że to stanie się dla mnie traumą.

/p>

I patrz, dzisiaj jestem tutaj. Szczęśliwie zamężna.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Lonely Bride

Lonely Bride

134 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

134

Treść

Aa