passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Marked By The Demon Triplet Alpha Kings - Rozdział #4 - autor Seun Oyogho

Marked By The Demon Triplet Alpha Kings

/

Rozdział 4

Rozdział 3

Damon

Moje kły zgrzytały z wściekłością, gdy moje oczy zwężone spotkały pół-umarłego mężczyznę błagającego o życie przede mną jak tchórz.

Nienawidziłem tchórzy!

A błaganie tylko ożywia płonące we mnie piekło.

"Bądź kurwa mężczyzną, a nie cipą!" Wykrzyknąłem na niego, ignorując jego krzyki, gdy moje wydłużone pazury głęboko wdarły się w jego ciało, rozcinając jego brzydką twarz.

"Nie błagałeś, gdy dołączyłeś do spisku," splunąłem, irytując się jego żałosnym stanem.

Przeklęty hipokryto!

"Proszę, mój królu", kaszlał słabo. Czułem, jak jego puls słabł z każdą sekundą. A propos, jego krew się wylewała, nie przetrwa długo.

"To był diabeł", jego drżące palce chwyciły krawędź mojej koszuli w desperacji.

Ogarnęła mnie oślepiająca wściekłość, gdy moje oczy stały się czerwone.

Jak śmie on dotykać moich ubrań swoimi brudnymi rękami?! Miał szczęście, że mnie nie dotknął.

"Byłoby mi przyjemnością cię odesłać z powrotem

"Wróć do niego" - powiedziałem zimno, wyrwując mu serce z klatki piersiowej i obserwując, jak jego bezwładne ciało opada jak talia kart.

"Co zrobiłeś? Ty potworze!" - zawołał głos zza pleców.

Potwór?

Zostałem nazwany wszelkimi dziwnymi imionami, ale nie potworem.

Dreszczyk emocji przeszył moje kości przy dźwięku tego imienia na jego ustach.

Potwór. Hm. To mi się podoba.

Ciemny uśmiech zagrał na moich ustach, gdy się odwróciłem, aby się z nim spotkać, "Ja za

Złapałem cię, byłeś tu przez chwilę -" Podeszłem do mojego drugiego więźnia. Natychmiast go rozpoznałem, mimo jego poobijanej twarzy. Był członkiem mojej rady.

Dudniący odgłos mojego ciężkiego buta o twardą podłogę i jego nieregularne oddychanie były jedynymi dźwiękami, które wypełniały lochy.

W przeciwieństwie do pierwszego, ten nie był tchórzem. Był prawdziwym mężczyzną. Ale pod jego odważną twarzą krył się przerażony kot. Zapach jego strachu tylko mnie podniecał.

Nie mogłem się doczekać, aż skonsumuję jego strach i zakończę jego życie!

Nienawidziłem długich rozmów.

"Wiemy, kto jest naszym królem. Nie będziesz zajmować tej pozycji długo, twój koniec jest bliski, demonie!" Zaryczał, wbijając we mnie swoje spojrzenie.

Demon? To też mi się podobało.

Pochwaliłem jego śmiałość, ale jego arogancja zaczęła mnie irytować.

"A kto będzie nieszczęśliwym następcą?" Spokojnie zapytałem, zbliżając się do niego.

Uśmiechnął się, mrużąc skrwawione zęby i rozerwane wargi, "To będzie niespodzianka," Jego przekrwione oczy były z.

Poprawię się na swoim.

Czy mnie wyzywał?

"Myślisz, że lubimy cię i chcemy, żebyś rządził nami jako Król Alfa?" Zaczął.

To nie było żadne nowe, że prawie wszyscy członkowie mojej rady mnie nienawidzili i nie lubili mojej oceny. Nienawidzili, że przetrwałem tak długo na tronie jako Król Alfa, ale nie pozwalałem sobie na to zrazić. Prowadzenie mojego ludu było moim priorytetem, bez względu na to, jak okrutny byłem.

Nadszedł czas, aby oczyścić moich członków rady.

"Nadchodzi wojna.

„Ng, Damon” – jego głos wypełnił moje uszy, wyrywając mnie z myśli.

Wzburzenie ogarnęło mnie na sposób, w jaki zwrócił się do mnie bez dodania mojego tytułu. Ale powstrzymałem się, chciałem usłyszeć, co ten drań ma do powiedzenia.

„Zostaniesz obalony, a twoje życie zostanie zmarnowane, tak jak brata i Ivy” – powiedział.

„Wystarczy!”

„Nie potrafisz nawet spłodzić dziecka…” – wyśmiał się.

„Wystarczy!” – ryknąłem, warcząc na niego i cięcie w jego twarz z moim.

Pazury. Mój głos był tak głośny, że czułem, jak pokój drży.

Czułem, jak wściekłość przejmuje nade mną, gdy mnie ogarniał dym.

Jak on ośmielił się wspomnieć o moich zmarłych braciach i mojej towarzyszce!

I mój problem.

Jego słowa tylko przywołały wspomnienia, których starałem się zapomnieć. Jego słowa były jak ostry nóż, który przeszył moje serce, otwierając i drapiąc ogromną, jeszcze niecałkowicie zagojoną ranę.

Zamknąłem oczy, aby powstrzymać gorące łzy spływające po mojej twarzy. Widok mojego płaczu był ostatnią rzeczą, jakiej pragnąłem.

Nikt nigdy mnie nie widział płakać i nikt nie zobaczy!

Wspomnienia powróciły gwałtownie, odtwarzając się w mojej głowie. Były tak wyraźne, że mogłem sobie wyobrazić każdy szczegół.

Atak zbójcy na moją watahę pozbawił mnie wszystkiego, co kochałem. Moją partnerkę i moich braci.

Byliśmy potrójnymi Alfa Królami, rządzącymi innymi watahami bez strachu, ale byłem jedyny, który przeżył. Przez lata próbowałem iść do przodu, ale utknąłem.

Niezależnie od tego, co robiłem, nigdy się nie uzdrowiłem. Byłem zniszczony, nikt nie mógł mnie naprawić.

Zachowywałem się twardo przed moimi poddanymi, ale w głębi duszy byłem roztrzaskany na kawałki. Potrzebowałem pomocy, ale nie pozwoliłem nikomu dostrzec mojej wrażliwości. Byłem Królem Alfa.

Poruszanie się dalej było niemal niemożliwe, większość nocy widzę ich i rozmawiam z nimi tak, jakby nadal istnieli. Wiedziałem, że nie mogę iść dalej, bez względu na to, jak bardzo się starałem. Zamiast tego pogrzebałem się w pracy, ale tylko uczyniło mnie bardziej okrutnym i bezwzględnym.

Gryzłem mocno wargi, gdy poczucie winy mnie przyćmiło.

Może gdybym był

Jeśli byliśmy tam na czas, żeby pomóc, moi bracia nie zostaliby schwytani i zabici, a nasz towarzysz nie utonąłby w rzece z naszym... Nie! Nie chciałem o tym myśleć. Ostatnią rzeczą, jakiej chciałem, było stracić panowanie nad sobą przed tym skurwielem.

Rozżarzona złość przetoczyła się we mnie, gdy chwyciłem go za kołnierz, mocno dusząc go i przygwożdżając moimi płonącymi oczami.

"Jak śmiesz mówić o moim bracie i naszym towarzyszu?!" ryknąłem, mocno uderzając go w twarz, aż stracił przytomność.

Jednakże nie skończyłem jeszcze z nim.

Rozszarpałbym go na kawałki!

Upewniłbym się, że nie zapomni o mnie tak szybko po tym, jak go zabiję w najbardziej niepojęty sposób.

Zadowolenie przebiegało przeze mnie, gdy jego strach dusił go szybciej niż go dusiłem.

Teraz mogłem się najeść jego strachem.

Warczałem, odsłaniając moje kły, gdy irytowało mnie to, jak jego oczy spoczywały na moich.

Przeklęta arogancja!

Upewniłbym się, że on...

saw był ciemnością, gdy przechodził samotną ścieżką prowadzącą do piekła.

"Nie odważ się na mnie spojrzeć!" wykrzyknąłem, wydłubując mu oczy bez ostrzeżenia, rozkoszując się jego przeraźliwymi krzykami.

Ale jeszcze nie skończyłem z nim.

"Masz jakieś ostatnie słowa, zanim cię wyślę do piekła?" zaśmiałem się niebezpiecznie, podnosząc duży hak, który spoczywał na ścianie i go głaszcząc.

Nie mogłem się doczekać, aż go wykorzystam. Moje ręce bolały z niecierpliwością.

"

Nie zapomnę o tobie w pośpiechu i upewnię się, że omijam cię, jeśli przyjdziemy na świat po raz drugi... " Wyszedł z niego kaszel krwią, łapiąc powietrze.

"Jesteś martwy!" Zaczął się dusić krwią, gdy wbiłem go hakiem, rozdzierając jego wnętrzności i obserwując, jak jego ciało rozpadło się na dwie części, gdy bezwładnie spadły na zimną podłogę.

Zarobiłem sobie kolejne imię. Śmierć! Kurwa, uwielbiam to.

Dźwięk kroków sprawił, że ostro spojrzałem na drzwi. Ulga

Przez mnie płynie uczucie widząc mojego Beta. Jasper był dla mnie wszystkim. Mój Beta był więcej niż najlepszym przyjacielem, był dla mnie jak brat. Był moim prawą ręką i ufałem mu całym moim życiem.

"Potwór, Demon, a teraz Śmierć? Jestem pod wrażeniem. Jak to zrobiłeś?" Zapytał podekscytowany, klaskając w dłonie.

"Obserwuj i ucz się, Jasperze" odpowiedziałem mojemu Betowi szorstkim głosem, "Ucz się od najlepszego,"

Tylko mam nadzieję, że powie, co chce i odejdzie. Nie byłem w nastroju.

nastrój na zabawę, dzięki temu skurwysynowi.

"Nie chcę psuć ci zabawy, ale teraz mamy spotkanie z Alfa watahy Diamond Heart," powiedział, przeglądając swojego iPada, zanim odłożył go i rzucił na mnie okiem.

W momencie, kiedy jego oczy stępiły się, odwróciłem wzrok. Nie chciałem być przez niego zawracany.

Ale byłem w błędzie, zobaczył moją zmartwioną twarz, zanim zdążyłem ukryć swoje wyrażenie.

Świetnie!

Zaczyna się teraz niekończąca się lekcja.

Lubię to.

Fakt, że się o mnie troszczył i stawiał mnie i paczkę na pierwszym miejscu, ale czasami kiwnąłem, żeby być sam. Nie chciałem jego współczucia.

"Czy wszystko w porządku?" Delikatnie zapytał, idąc na spotkanie ze mną. Niezręcznie się poczułem, gdy jego dłonie trzymały moje.

Nie czułem się komfortowo z fizycznym kontaktem.

"Czy to przez to, co ten skurwiel powiedział? Czy przez nadchodzący atak i spisek?" Lekko mnie ścisnął, sprawiając, że się spiąłem.

Nie lubiłem fizycznego dotyku.

Spotkałem się z tym. Było jeszcze gorzej z płcią przeciwną.

"Nie martw się o atak. To dlatego, że nie masz jeszcze spadkobiercy. Jak tylko znajdziesz spadkobiercę, ta szaleństwo się skończy" - zapewnił, poklepując mnie po ramieniu.

To brzmiało tak łatwo.

Znajdź spadkobiercę i to wszystko się skończy. Ale próbuję i nie działa. Nic nie wydaje się działać.

Nie wiem, co jeszcze mogę zrobić.

Już się dość miałem samego siebie.

Pokręciłem oczami, dając mu zamyślony

spójrz, podczas gdy podnosił ręce w geście poddania.

Wiedział, jak bardzo nie lubię przypominania mi o moim problemie.

Nie potrzebuję jego litości. Nie potrzebuję litości nikogo. Litość oznacza słabych ludzi. Ja nie byłem słabeuszem!

Mogę sobie poradzić z czymkolwiek. Byłem Królem Alfa.

"Podsluchujesz?" zapytałem, machając jego pytaniami.

"Nie mogłem cię zostawić z nimi, a poza tym nie mogłem oprzeć się pokusie, żeby zobaczyć, jak go zabijesz," westchnął.

d, wskazując na mężczyznę, który został rozdarty na pół.

"Skąd się biorą te twórcze sposoby na zabijanie?"

"Obejrzyj i się naucz," powiedziałem, odwracając wzrok od niego.

Nie mogłem zaprzeczyć, że to, co ten skurwiel powiedział, bardzo mnie dotknęło.

Mój wnętrzności płonęły z wściekłości, a moje ręce drżały.

Kurwa!

Szybko schowałem ręce w kieszeni, żeby mój Beta nie zauważył. Nie chciałem kolejnej rundy wykładów i współczucia.

Cisza się przedłużała, a moje br

Oddychanie stało się bardziej nieregularne. Nie mogłem być w pobliżu niego, mój język ciała by mnie zdradził.

Potrzebowałem rozproszenia uwagi.

"Daj mi chwilę" powiedziałem ostro, od razu oddalając się, nie dając mu miejsca na pytania.

Miałem bardzo zły temperament i nienawidziłem, gdy go traciłem.

Nie mogłem iść do watahy Diamond Heart w takim stanie, mogłem ich wszystkich zabić.

Dlaczego musiał o tym wspominać, wiedząc, jak bardzo nienawidzę przypominania sobie mojej przeszłości i tego, jak zawiodłem.

Rodzina?

Wiedziałem, że robi to, aby się ze mnie naśmiewać, aby przypomnieć mi, że jestem słaby. Ale udowodnię mu, że się myli.

Potrzebowałem się teraz uwolnić od tego ciężaru.

Wypełniła mnie niepokój, gdy moje nogi znalazły drogę do komnaty Róży. Róza była odpowiednia.

Róza była moją kochanką. Była jedyną osobą, która mogła mnie ulżyć i zaakceptować takim, jakim jestem. Po śmierci mojej Luni, Róza była jedyną kobietą, jaką miałem. Zadowalała mnie tak, jak żadna inna kobieta i rozumiała moje pragnienia i ograniczenia.

Wi

Bez pukania, rzuciłem jej drzwi otwarte, wdzierając się do jej pokoju i zalewając go moją przerażającą aurą. Nie musiałem patrzeć na pokojówki, zanim nie wyskoczyły jak przestraszone szczury z jej pokoju.

"Rozebrać się!" rozkazałem, nie pozostawiając miejsca na wahanie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Damon

"Mój królu!" Rosa krótko się ukłoniła, przerywając to, co robiła, zanim rzuciła mi pytające spojrzenie.

Czułem jej zdziwienie. Moje przybycie wprawiło ją w zakłopotanie, mogłem to poczuć po spojrzeniu, które mi rzuciła.

Czy spodziewała się kogoś innego? Nie odważy się!

Wzburzałem się na myśl, że widziała kogoś innego oprócz mnie.

Jej cipka była moja. Nikt nie powinien ruchać tego, co ja ruchałem.

Uspokój się, Damon, to tylko kochanka. Narzędzie.

lub przyjemność i zabawę. Łatwo się pozbyć, gdy się zużyje.

Wzburzenie ogarniało mnie, gdy widziałem jej niechęć do zdjęcia przezroczystej sukienki.

"Czekasz na specjalne zaproszenie? Powiedziałem, żebyś się rozebrała!" rozkazałem, z trudem powstrzymując gniew.

Dlaczego zachowywała się jakby to był jej pierwszy raz? Nawet jeśli to był jej pierwszy raz, byłem Królem Alfa, mogłem mieć to, czego chciałem w każdej chwili, bez pytań.

Słowa tego gnoja wciąż odbijały się w mojej głowie. To wpływało na moje

temperament źle i musiałem przenieść agresję na nią.

Kurwa!

"Tak, mój królu," odpowiedziała, nieporadnie bawiąc się brzegiem swojej sukienki.

Zatrzeszczałem z niecierpliwością, podchodząc do niej i rozdzierając jej sukienkę. Odrzuciłem porwane stroje na bok. Nie obchodziło mnie, gdzie się skończą.

"Wiesz, czego nie znoszę?" zapytałem, popychając ją do dużego stołu, który opierał się o ścianę, "Niechęci... wahania. Kiedy mówię, żebyś się rozebrała, to się rozbierasz!" zawołałem, mocno klapiąc jej po tyłku.

aby stało się różowe.

Przenosiłem na nią agresję, ale nie obchodziło mnie to.

"Tak, mój królu" mruknęła. Wiedziała lepiej niż milczeć.

"Za to, co zrobiłaś, zostaniesz ukarana. Ale czy wiesz dlaczego?"

Przełknęła ciężko, przypinając spojrzenie do podłogi, "Wahalam się, byłam niechętna twojemu rozkazowi,"

"Dobra dziewczynka. Odwróć się, ręce płasko na stole,"

Pokiwaliłem zadowolony, gdy posłuchała mojego rozkazu.

>"Będę cię uderzał pięć razy. To jest twoja kara. Uważaj, żebyś policzył. Czy to jasne?" Zapytałem, irytując się sposobem, w jaki potaknęła głową.

"Odpowiedz!" Odpaliłem ją mocno, czując jej wydzielanie na moim palcu.

"Tak, mój królu," jęknęła.

"Niegrzeczna dziewczynka," Jej podniecenie unosiło się wokół niej.

W jednym mgnieniu oka odpiąłem pasek, tocząc krawędź na dłoni, zanim uderzyłem ją w jasne pośladki.

Zadowolenie przyszło do mnie, kiedy

pierwszy cios spadł na jej tyłek.

"Jeden,"

Dobra dziewczynka.

Bez ostrzeżenia, drugi cios spadł na jej tyłek, powodując, że podniosła stopy, zaciskając palce u stóp.

"Dwa," Szczypnęła wargi, wydając stłumiony jęk.

"Podoba ci się?" Zapytałem o chrapliwym głosie. Moje ciało pragnie przypiąć ją do stołu i zerżnąć na całego.

"Pięć," Krzyknęła, jęcząc. Jej wytrysk spływał po jej nogach, które drżały. Jej tyłek był teraz jasnoczerwony.

p>

Kochałem czerwień. Bardzo mnie podniecało.

Odrzuciłem pasek na bok, rozsunąłem zamek błyskawiczny i uwolniłem swojego tętniącego grubego kutasa, a następnie głęboko w nią wniknąłem.

Jej bolesne krzyki napełniły powietrze, ale nie pozwoliłem jej się zregenerować, wciskając mój kutas jeszcze głębiej, chwytając garść jej włosów i nadal zadając jej twarde, bolesne ciosy.

"Nie jesteś nawet zdolny do ojcostwa!"

Gniew wzrósł w mojej klatce piersiowej, gdy głos skurwiela odbił się w mojej głowie. Szyderstwo

Jego ton głosu jeszcze bardziej mnie rozzłościł.

Udowodnię mu, że potrafię być ojcem dzieci.

Raniłem Rosę, ale nie obchodziło mnie to. Udowodnię temu skurwysynowi, że będę miał dziedzica i położę kres tej obłędnej sytuacji.

Jak zwierzę, zawłaszczyłem ją, wykrzywiając jej ciało w niewyobrażalny sposób, jednocześnie wykonując głębokie ruchy.

"Do jasnej cholery!" jęknąłem, czując zbliżający się wytrysk. Natychmiast się wycofałem, zastępując swojego penisa palcami.

Jej krzyki nasiliły się, gdy dołożyłem [missing text]

Jej czwarty palec. Poruszała się jak dżdżownica, skręcając i obracając się we wszystkich kierunkach.

"Czy podoba ci się to, co ci robię?" zapytałem, wciskając palce w jej ociekającą cipkę.

"Kurwa, tak!" zawołała, drgając.

Jej orgazm był blisko, czułem to.

"Spuść się dla mnie" rozkazałem, obserwując jak coraz mocniej się trząsie, wypełniając moją dłoń swoim uwalnianiem.

Chwyciłem jej włosy, dopasowując jej biodra do moich gdy w nią wchodziłem, uderzając mocno.

Trudziłem się nią mocno, aż wypełniłem ją swoim gęstym, ciepłym nasieniem.

Mam nadzieję, że to wystarczyło, żeby zrobić dzieci.

Wyczerpana, upadła na podłogę, łapiąc oddech z uśmiechem na twarzy, podczas gdy zasunąłem zamek w moich spodniach i zapiąłem pasek.

Bez spojrzenia na nią ani słowa, opuściłem jej komnaty.

***

"Tędy, Królu Damonie" - powitał nas mężczyzna, którego zidentyfikowałem jako Bete - "Proszę, wejdźcie do rezydencji, Królu Damonie i Beto Jasperze".

er. Mam nadzieję, że podobał ci się twój wyjazd" - żeński głos, który rozpoznałem jako Luna, przejął od Alfy, prowadząc nas dalej do domu.

Zachowałem poważną minę, podczas gdy Jasper odpowiadał jej. Nie miałem ochoty na drobne rozmowy.

Chciałem tylko to przetrwać i opuścić tę cholerną watahę.

"Alfa jest tam w środku. Beta, proszę, zabierz ich," powiedziała Luna do Betы, odwracając się w innym kierunku, "Dołączę do was wkrótce,"

"Tędy,

proszę - powiedział Beta, otwierając dla nas duże podwójne drzwi.

Właśnie miałem wejść, gdy wpadłem na dziewczynę... nie, dziewczyna wpadła na mnie.

Nie wiedziałem co się ze mną stało, gdy moje ręce ją uspokajały. Ale jakiś dziki prąd elektryczny spowodował, że dreszcze i wibracje przeszły mi po plecach.

Wiedziałem, że dziewczyna czuła to samo, taca z pięknym zestawem naczyń w jej ręce spadła na podłogę i się stłukła.

Powinienem był być wściekły, prawda?

Mój temperament miałby ją rozerwać.

na kawałki.

Ale nie wiedziałem o dziwnym spokoju, który ogarnął mnie.

Byłem żal, gdy w jej oczach pojawił się natychmiastowy przerażenie, gdy szybko schyliła się, by podnieść rozbite naczynia.

W powietrzu w pokoju panowało napięcie, gdy wszelka uwaga skupiała się na nas.

Była w poważnych tarapatach. Wiedziałem to.

"Zajmij się tym", rozkazałem innej pokojówce, która bez wahania zabrała się do zadania.

Podniosłem ją, oddalając ją od szkła, aby jej nie ukłuło, ale ona

natychmiast wycofała swoje ręce z moich, sprawiając, że moje dłonie poczuły się puste. Jej dłonie były tak miękkie, że prawie wydałem dźwięk mruczenia.

Byłem zdezorientowany, gdy jej oczy rozszerzyły się ze zdziwienia, gdy oddaliła się ode mnie, biegnąc bez oglądania się.

Dziwne iskry znów mnie ogarnęły, wysyłając dreszcze po mojej kręgosłupie.

Dlaczego czuję się dziwnie przyciągany do niej?

Dlaczego się tak zachowała?

Szybko się dostosowałem, wchodząc do sali, jakby nic się nie stało, ale nie umknął mi spojrzenie mojego Beta.

Gorąco mnie.

Wiem i byłem zaskoczony, tak jak on.

"Chcę wiedzieć wszystko o tej dziewczynie. Rozpocznij teraz swoje śledztwo!" Przesłałem myśli do Jaspera, ignorując jego pytania.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

Aurora

Nie wiedziałam, co bardziej mnie przerażało: roztrzaskanie ulubionego zestawu naczyń Alfy czy rozbicie naczyń na ciele Króla Alfa.

Obydwa kary oznaczały piekło, ale wolałabym karę od Nathalii niż od Króla Alfa.

Mój umysł się wylądował, a serce wystrzeliło mi do gardła, gdy naczynia głośno rozbiły się na podłodze, natychmiast się roztrzaskując.

Byłam skończona.

Szybko się pochyliłam, próbując posprzątać rozbite przedmioty i ignorując

cięcia, które skaleczyły moje palce.

Ale śmiertelna aura uderzyła w moje nozdrza, budząc moje zmysły.

Panika ogarnęła mnie, gdy uświadomiłem sobie, co zrobiłem. Nie mogłem myśleć o niczym innym, jak tylko o ucieczce o życie. Nie chciałem, żeby zabił mnie w najbardziej niewyobrażalny sposób.

Słychać było plotki, że może wyłupać ci oczy, jeśli spojrzysz na niego niewłaściwie. Może przeciąć ci język, jeśli mówisz bez zezwolenia, a co gorsza, może przeciąć ci uszy, jeśli słuchasz tego, czego nie powinieneś.

Był dzikim bestią, bezwzględnym Królem Alfa, który rządził wilkołakami przez lata. Jego imię wywoływało sensację w ciele. Nie ten rodzaj, który wywołuje motyle w brzuchu, ale przerażające uczucie.

Jego zamek znajdował się na wzgórzach, daleko od granic innych watah.

Przez dziesięciolecia był terroryzując zarówno ludzi, jak i wilki. Nie był nazywany Królem Demonem Alfa bez powodu. Był najokrutniejszym i najbezlitosnym Królem. Nikt nie zadzierał z nim, bo w przeciwnym razie się przekonał.

Porwij ich kończynami i wysyłaj ich potem do piekła.

Z powodu swojej bezwzględności był nazywany różnymi imionami, ale był najgorszą rzeczą, jaka mogła ci się przytrafić. Dla swoich wrogów był ich nemezis, ich najgorszym koszmarem.

Jego imion było tak wiele, że nawet nie znałem jego prawdziwego imienia.

Nawet tata wiedział. Jego krótka lekcja o trzymaniu się z dala od jego ścieżki teraz ma sens.

Ale dlaczego tata zaprosił kogoś, kto mógłby nas wszystkich zniszczyć?!

Chociaż jeszcze nie wiedziałem.

Poznałam go, ale nie wiedziałam, jak wyglądał. Główna pokojówka wcześniej ostrzegła mnie o jego przybyciu. Nakazała mi trzymać się od niego z daleka za wszelką cenę. Powiedziała mi, że jeśli zdecyduje się zabić kogokolwiek, nawet mojego ojca, Alfa nie będzie się sprzeciwiał, bo nie chce być po złej stronie Króla Alfa.

Jednak popełniłam ogromny błąd i byłam pewna, że mnie zabije po spotkaniu.

Wiadomość o mojej śmierci ucieszyłaby Nathalię i moją matkę.

p>Moi palce zsunęły się w dół, muskając to miejsce, które dotknęło Alfa Króla, i mogłam poczuć, jak moje policzki rozpalają się z podniecenia.

Nadal pamiętam, jak dziwnie elektryzujące uczucie przebiegło mi po kręgosłupie, powodując we mnie wibrację. Nie wiedziałam, dlaczego tak się stało.

Mineły mi brwi ze zdziwienia, gdy wpatrywałam się w to miejsce. Nigdy wcześniej nie czułam się w ten sposób.

Głęboko wiedziałam, że on czuł to samo, dlatego spojrzał na mnie gniewnie przez kilka sekund.

Jego śmiertelna aura zmieniła się w coś delikatnego.

Lmer, dziwnie mnie uspokajał. Jego smakowity zapach miodu i petrychoru wdzierał się do mojego nosa, uspokajając moje niespokojne myśli... a jego oczy, było w nich coś. Przenikały jakby głęboko w moją duszę. Ale przysięgam, że złagodniały gdy spoczęły na mnie.

Przez chwilę nie bałam się go.

To dziwne, jak mówiono, że jest ognistym potworem, a ja widzę tylko czarującego greckiego boga w ludzkiej postaci.

Skup się!

Moje podświadome wrzeszczało na mnie

.

Co było ze mną nie tak?!

Byłam w dużych tarapatach, a mimo to bezwstydnie śliniłam się nad okrutnym potworem i nawet gryzłam wargę?!

Nawet jeśli on mnie nie zabije, to Nathalia to zrobi, bo zbiłam ulubiony zestaw talerzy ojca.

Cholera!

Skoczyłam z przerażenia w momencie otwarcia drzwi, ale kiedy do środka wszedł znajomy kształt, odetchnęłam z ulgą.

To była Eve, Główna pokojówka. Pomimo surowości Nathalii, była dla mnie taka dobra.

Była moją przyjaciółką.

"Co tu robisz? Minęło już ponad 15 minut!" krzyknęła na pół.

"15 minut?!" powtórzyłem, szczęka opadając z szoku.

Przez 15 minut śliniłem się na Króla Alfa?!

Bogini!

"W każdym razie, pani Nathalia kazała mi to dać," powiedziała, wyciągając tacykę zawierającą szklany dzbanek wypełniony sokiem pomarańczowym.

Znowu szklanka!

Mam nadzieję, że nie rozleję tego.

"Proszę, Rory, bądź ostrożny

Teraz twoja kolej. Wiem, że pierwsza sytuacja nie była twoją winą. Ale musisz się skoncentrować. To łatwe. Po prostu idź tam, załatw swoje sprawy i wyjdź", powiedziała ostry ton, głaszcząc moją twarz, a potem poklepując mnie po ramieniu, namawiając mnie do odejścia, "Niech bogini będzie z tobą tym razem", modliła się, delikatnie całując mnie w czoło i otwierając dla mnie drzwi.

"Wiem, że nie ukradłeś biżuterii Nathalii," zatrzymałem się, ostrożnie odwracając się, aby spotkać jej ciepły uśmiech, "Nawet ja

Jeśli nikt w tobie nie wierzy, ja wierzę - dodała. Łzy napłynęły mi do oczu na jej słowa.

Czułem się dobrze wiedząc, że ktoś mi wierzy.

"Dziękuję, że mi wierzysz" - wyszeptałem, dając jej lekki uśmiech przed pójściem do jadalni.

"Skup się, Aurora, po prostu załatw swoje sprawy i wyjdź" - powtarzałem, wychodząc przez drzwi do jadalni.

Załatw swoje sprawy i wyjdź.

Łatwy jak bułka z masłem!

Kiedy dotarłem do drzwi o

Na korytarzu, na moim czole pojawiły się krople potu, a lęk otulił mnie jak płaszcz. Jak miałem się skoncentrować, kiedy jego aura doprowadzała mnie do szału?! Była wszędzie w tej rezydencji, dominującą nad aurą każdego. Zanim strażnicy otworzyli drzwi, zamknąłem oczy, wdychając powietrze, po czym powoli je wydychałem, odmawiając krótką modlitwę. "Zajmij się swoimi sprawami i odejdź" przypomniałem sobie, powtarzając to w myślach kilkakrotnie. Zaciągnąłem się

zadrapałem palce po tacy i przełknąłem ciężko, gdy zbliżyłem się do miejsca, gdzie siedzieli.

Tym razem żadnych wpadek.

Moje oczy od razu skierowały się na Króla Alfa, zanim spoczęły na innym mężczyźnie, który siedział obok niego. Tata, jego Beta, i Luna siedzieli po drugiej stronie stołu, naprzeciwko Króla Alfa, obcego mężczyzny i mojej matki, która nie przestawała próbować zacząć rozmowę.

Nathalia siedziała naprzeciwko pustego krzesła, które było zarezerwowane dla mnie.

Dzięki jej brudnym kłamstwom, krzesło

była wolna.

Ich głosy i fałszywe śmiechy ucichły w momencie, gdy zauważyli moją obecność. Ale tylko na dwie sekundy.

Mojemu sercu zadrżało dwa razy, gdy spojrzenie Alpha Kinga spotkało moje srebrne oczy. Prawie skoczyłem.

Skup się.

To będzie trudniejsze, niż myślałem.

Od razu oderwałem wzrok od niego, podchodząc do stołu, żeby załatwić swoje sprawy.

"To zaszczyt mieć cię wśród nas. Szczerze, jestem podekscytowany, że zgodziłeś się dać nam część o

na swojej ziemi. Nie spodziewałem się tego," uśmiechnął się mój ojciec, popijając potem ze swojej szklanki czerwonego wina.

"To moja przyjemność," odpowiedział chłodno. Z jego spojrzenia wiedziałem, że przemówienie mojego ojca go nudziło. Nie mógł się doczekać, żeby opuścić naszą watahę.

Gdyby wiedział, ile poświęcenia i ciężkiej pracy włożyliśmy w przygotowania na jego przyjazd, jadłby bez zostawiania okruszków.

Mój ostry ból przeciął mój żołądek i zdałem sobie sprawę, że

Nie jadłem od dwóch dni.

Moje usta zaczęły się ślinić na widok mnóstwa potraw, które zostaną zmarnowane po odejściu Króla Alfa.

Gdybym tylko mógł skosztować smacznego pieczonego kurczaka, który leniwie leżał na stole.

Modliłem się w myśli, aby mój żołądek nie zagrzmiał, ponieważ słuch wilkołaków był ostry.

Przeszywające uczucie ogarnęło mnie, gdy ponownie skrzyżował ze mną spojrzenie. Jego spojrzenie było tak przenikliwe, że nogi zmiękły.

Prawie zapomniałem jak chodzić.

Nie powinien był złapać mnie na gapienie się. Mam nadzieję, że nie wydrze mi oczu.

Przełknąłem ciężko, stawiając tacy na stole, tak aby było łatwo dostępne dla wszystkich.

Dobrze. Moje sprawy są załatwione, czas iść.

"Poczekaj, Aurora," zadźwięczał irytujący głos Nathalii, zatrzymując mnie w miejscu.

Wolno odwróciłem się, by spotkać jej mocno umalowaną twarz. Wewnętrznie wyśmiałem się, kiedy zobaczyłem jej dekolt na wystawie.

Te małe piersi dusiły się, ponieważ były prawie

z sukienki.

Czy próbowała uwieść Króla Alfa?

Czy usłyszałem zmianę w jej głosie?

"Dlaczego nie napełnisz kubka Króla Damona sokiem pomarańczowym?" - wykrzyknęła podekscytowana - "Zrobiłam je sama, pomyślałam, że mogą ci się spodobać," - zaśmiała się niewinnie, zmysłowo gryząc czerwone wargi.

"Spierdalaj!" - krzyknąłem na nią w myślach, ciągnąc nogami do stołu.

"To było tak miłe z twojej strony, kochanie,"

Luna skomentowała, co sprawiło, że z obrzydzeniem przewróciłam oczami.

Nic nie miałam przeciwko Lunie, była do mnie miła w pewnym stopniu i to doceniałam. Ale zachowanie Nathalii sprawiło, że prawie wybuchłam serią śmiechu.

Nigdy nie wiedziałam, że potrafi czegokolwiek zrobić tymi leniwymi rękami. Pokojówki praktycznie wszystko za nią robią, włączając w to pranie jej bielizny.

"Och, matko. Myślałam, że mogę pomóc w przygotowaniach, bo byłam znudzona. Skoro jestem singielką, mam dużo czasu" - powiedziała.

śmiejąc się, podkreślając 'singiel' i rzucając uwodzicielskie spojrzenia na Króla Alfa, aby zwrócić jego uwagę.

Mogłem powiedzieć, że jest bardzo zakochana w Królu.

Szkoda, że ​​on nawet nie zauważał jej istnienia.

Podniosłem dzbanek ze stołu, ignorując spojrzenie na twarzy mojego ojca. Nie pytał, aby nie robić sceny. Gdyby tylko był obecny, gdy Nathalia oskarżyła mnie o kradzież, nie musiałbym obsługiwać trunków jak pokojówka.

Moje ręce drżały.

krwawiłem trzymając dzban, ściskając go mocno ze wszystkich sił.

Jego aura nie pomagała, gdy zamgliła mi głowę.

Prawie zataczałem się, gdy jego płonące spojrzenie spoczęło na mojej dłoni, szyi i twarzy.

Skup się! krzyknąłem do siebie, ale nie mogłem.

On wpływał na mnie.

"Cholera!" szepnąłem cicho, gdy filiżanka przegapiła kubek, a sok pomarańczowy zaczął się lać na błyszczące skórzane buty Króla Alfa.

Zabij mnie, bogini Księżyca!

Zanim zdążyłem się zażenować.

sam siebie jeszcze bardziej i zniszcz swoje wymyślne buty, jego duże dłonie otoczyły moje, wysyłając iskry, które sprawiły, że prawie się zawaliłem.

"Stój" - rozkazał z autorytetem, zabierając ode mnie szklany dzbanek i sam wlewał jego zawartość do swojej szklanki - "Dziękuję. Ale nie lubię soku pomarańczowego."

Jak mu się udaje być autorytatywnym, a jednocześnie tak seksownym?

Prawie wybuchłem śmiechem na widok rozczarowanego spojrzenia Nathalii. Zazdrość migotała w jej oczach.

W

Dlaczego mi pomagał?

Bez zgody Nathalii, odwróciłem się, żeby odejść. Moje zadanie było wykonane.

Ale odchrząknięcie Nathalii sprawiło, że zatrzymałem się ponownie. To był sposób, w jaki sekretnie się ze mną porozumiewała, mówiąc mi, że moje zadanie nie zostało jeszcze zakończone.

Co ona znów chce?!

Już zrobiłem to, czego chciała.

"Czy tylko mi się wydaje, czy tutaj jest gorąco?" - zaczęła. Jej ręce wachlowały jej piersi i otworzyła je szerzej, spoglądając na Króla, który nie chciałby

zauważ ją.

"To miejsce jest takie nudne," zawodziła, opuszczając ręce na swojej odsłoniętej bladej piersi, "Trochę rozrywki mogłoby je ożywić," uśmiechnęła się.

Bogini, proszę. Mam nadzieję, że ta rozrywka mnie nie obejmuje.

"Może Aurora mogłaby nam pomóc," dodała, sprawiając, że moje serce zabiło mocniej.

"Auroro, proszę, zatańcz dla nas. Wiem, że jego wysokość by się nie obraził." Rzuciła słodki uśmiech na króla, który odpowiedział mu grymasem.

Nathalia nie mogła mi tego zrobić.

"Nie martw się, mój królu, ona tylko ukrywa swój talent. Ona jest wspaniałą tancerką,"

Prawie zadrżałem z dezaprobatą na jej słowa.

Dlaczego mówiła to wszystko, skoro wiedziała, że nawet najprostszych kroków tańca nie potrafię wykonać?

Napięta cisza zapanowała w pokoju, gdy wymieniałem spojrzenia i gapiłem się na Nathalię, błagając ją, aby cofnęła swoje polecenie.

Łzy zaczęły kłuć mi w oczy, gdy słowa jej echo rozbrzmiewały w mojej głowie.

"To było

byłoby tak zabawnie oglądać, jak jesteś poniżany,

Wszystko teraz miało sens. Zamieniła mnie w służącą, żeby mnie upokorzyć w obecności wszystkich.

"Wyjdź, Aurora," rozległ się głos Króla Alfa, sprawiając, że zaniemówiłem ze zdumienia.

Bez zwłoki uciekłem z pokoju tak szybko, jak tylko moje nogi mogły mnie ponieść, zanim Nathalia opracowała kolejny plan.

"Oczywiście," słyszałem, jak mówi z przegraną.

Wiedziałem, że gniew Nathalii jest jak wulkan, który zaraz wybuchnie, ale ona

nie odważyła się tego pokazać przed Królem Alfa, jeśli kochała swoje życie.

Uczułem ulgę, gdy zamknąłem drzwi, na szczęście strażnicy byli daleko.

Jedno pytanie pozostało mi w głowie. Dlaczego Król Alfa mi pomagał?

"Dziękuję za gościnę, Stefanie. Wyruszamy już," usłyszałem drugiego mężczyznę mówiącego i wyskoczyłem z terenu do swojego pokoju.

Trochę przesunąłem zasłonę, obserwując, jak Król Alfa i obcy mężczyzna wchodzą do czarnego, eleganckiego samochodu.

Musiał być przeklęty.

król bogaty.

Nie wiedziałem, kiedy drzwi się otworzyły, dopóki nie zostałem wyrzucony z równowagi przez mocny kopniak, który sprawił, że skrzywiłem się z bólu.

Podniosłem oczy, żeby zobaczyć, jak Nathalia wyglądała, jakby miała mnie zdzierać ze skóry.

"Jak śmiesz?!" Ryknęła z nienawiścią, mocno uderzając mnie w twarz, zanim zdążyłem zrozumieć, co się dzieje.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Marked By The Demon Triplet Alpha Kings

Marked By The Demon Triplet Alpha Kings

138 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

138

Treść

Aa