Aurora
Zasnąłem niedługo po tym, jak zostałem wrzucony do lochu, aby przetrwać przez całą noc.
Czułem, jak robaki w moim żołądku burczą z głodu, przypominając mi, że nie jadłem przez cały dzień.
Byłem tak pochłonięty obowiązkami, że nie jadłem.
Nathalia zadbała o to.
Mimo że spałem głęboko, nie mogłem powstrzymać zębów przed stukotem ze strachu, ściskając mocniej moje poturbowane ciało.
Noc miała być długą, mroźną.
Przebiegł mną przerażenie, gdy poczułem, jak para małych nóg przemknęła mi po ciele.
To mogło być tylko jedno.
Szczury!
Księżycowa bogini wie, jak bardzo nie znoszę tych ohydnych stworzeń.
Wydarł się ze mnie krzyk, gdy w mgnieniu oka wstałem na równe nogi, uciekając w miejsce wolne od szczurów. Stłumiłem kolejny krzyk, gdy moja głowa uderzyła o twardą ceglaną ścianę, a ja natychmiast upadłem na zimną podłogę.
Przez kilka sekund wszystko stało się czarne, a w mojej głowie rozbrzmiewały powtarzające się dźwięki.
Przez chwilę masowałem...
pulsujące miejsce na mojej głowie, gdy siedziałem, opierając się plecami o ścianę, skrzywiłem się z bólu.
Zerkając w ciemność, która mnie otaczała, strach szarpał moje serce i szybko odwróciłem wzrok. Moje serce mocno biło w mojej klatce piersiowej, a oddech stał się ciężki.
Przez boginię Księżyca, nienawidzę ciemnych miejsc. Sprawiają, że czuję się jakbym była wśród gigantycznych potworów.
I na dodatek, byłem jedyną osobą w tej części lochu.
Cicho, pełzałem ostrożnie, aż znalazłem bezpieczne miejsce.
Skuliłem się w kulkę i schowałem twarz między dłonie.
Powoli zapałem w głęboki sen. To było jedyne sposobem, w jaki mogłem przetrwać w ciemności.
Ostatnią rzeczą, którą usłyszałem, były powtarzające się dudnienia moich zębów, ponieważ moje porwane ubrania nie mogły przykryć mojego ciała, oraz szybkie bicie serca, gdy byłam przerażony.
Zaraz po zamknięciu oczu przeniosłem się do innego świata.
Strach wypełnił moje serce, gdy szedłem pośród dwóch kobiet, które się na mnie gapiły.
Moja matka i Luna.
&quo;
"Mamo, pomóż!" wołałem do niej, wyciągając rękę, gdy wiatr mnie porwał, ale ona pozostała spokojna, patrząc na mnie z pogardą, gdy z trudem próbowałem wstać, wiatr mnie porzucając.
"Proszę, Mamo, pomóż mi!" krzyczałem głośniej, desperacko próbując się do niej dobliżyć, "Mamo..."
"Nie odważaj się do mnie tak wołać!" Wrzasnęła, warcząc na mnie jak dzikie zwierzę.
Luna natomiast spokojnie patrzyła na mnie z współczuciem, nieprzerwanie...
Jak moja matka, której wygląd przypominał ognistego potwora.
"Tonę! Pomocy, Mamo!" krzyknęłam, walcząc z piaskiem, który miał mnie pochłonąć, i wiatrem, który sprawiał, że ciągle upadałam.
"Myślisz, że mnie to obchodzi? Zrujnowałaś moje życie, nienawidzę cię!" Wrzasnęła złośliwie, odwróciła się i obojętnie odeszła.
"Pomogę ci, droga," gładki głos Luni wypełnił moje uszy i z moich ust wydobył się zdziwiony okrzyk.
Jak miło!
Zbliżałem się, żeby wyciągnąć rękę, by spotkać się z jej ręką, kiedy wiatr mnie złapał i wywrócił, zakopując mnie w piasku.
Wystraszyłem się mocno, gdy obudziłem się z koszmaru, otwierając szeroko oczy, gdy moje bicie serca przyspieszyło.
Sen był tak realistyczny, że prawie czułem zapach mojej matki.
Marzyłem o nonszalanckim zachowaniu mojej matki wobec mnie... ale coś było dziwnego w tym śnie.
Przerażało mnie to.
Wykrzyknąłem ze strachu, kiedy moje oczy spotkały się z przerażającym...
Oświetlająca ciemność.
Było tak, jakby postać mojej matki patrzyła na mnie.
Mimo jej nieobecności, czułem jej palące spojrzenie unoszące się wokół mojej bezbronnej postaci.
Czy ona znajduje przyjemność w nawiedzaniu mnie nawet we śnie?!
Przełknąłem twardą kulę w gardle, przytulając kolana i chowając twarz w nich.
Myślenie o tym tylko wypełniłoby mnie strachem. Musiałem to wybić z głowy.
Spanie pomoże.
***
"...suka...jak śmie...ukraść..."
t;
Kręciłem się we śnie, jęcząc i zakrywając uszy dłonią.
Kto robił ten piekielny hałas?!
Nie byłem w stanie zrozumieć słów, gdyż sen jeszcze mętnie przysłaniał mi oczy. Zajęło mi trochę czasu, aby zasnąć po dziwnym koszmarze.
"Złap ją... natychmiast..."
"Przestań już, "szepnąłem, gdy głos stał się głośniejszy, przewracając się, szukając wygodnego miejsca na zimnej, twardej podłodze.
"Otwórz to, teraz!" Rozkazał głos, ale nie zostałem zakłócony.
łóżko. Nic złego nie zrobiłem. Tymczasem było jeszcze wcześnie.
Byłem tak pochłonięty snem, że nie wiedziałem, kiedy moje drzwi zostały otwarte z impetem.
Obudziłem się od chlupotu wody.
Okazało się, że na mnie został wylany wiadro wody.
Dlaczego tak się stało? Co tym razem zrobiłem?
Wciąż przetwarzałem wszystko, gdy poczułem znajomy nastrój. Moja mina pogłębiła się, gdy uświadomiłem sobie.
Ta suka, Nathalia!
Powinienem był wiedzieć, że to ona była tą, która zaczęła.
Wrzeszczała jak szalona. Bolała mnie głowa po złym śnie i jej irytującym głosie.
Czego ona teraz chce?
"Jakim cudem kradniesz moje biżuterię!" Nathalia krzyknęła, a dźwięk jej głosu wbił się mi w uszy, sprawiając, że się skrzywiłem.
Sen z oczu i mętny obraz zniknęły w momencie, gdy usłyszałem jej słowa.
Czy ona właśnie powiedziała "kradniesz"?
Spojrzałem w kierunku, aby się upewnić, na kogo się odnosi, a jej wzrok padł na mnie.
Napewno to jakiś błąd.
„
"Jesteś głuchy? Gdzie jest moja biżuteria?" - domagała się, wyciągając w moją stronę rękę.
Mineły się moje brwi z dezorientacją, gdy moje mózg próbował przetworzyć moje ostatnie spotkanie z nią.
Nakazała mi skończyć obowiązki, które zwykle wykonuje dziesięć osób. Wykonałem je bez narzekania i znalazłem się w lochu.
Dlaczego oskarża mnie o kradzież biżuterii?
Brakowało mi słów, gdy patrzyłem na nią z coraz większym zdziwieniem, oczekując, że zaraz wybuchnie perłą śmiechu.
powiedziała mi, że to był żart, ale jej twarz pozostała twarda jak skała.
Zanim zdążyłem otworzyć usta, moje policzki piekły od ciężkiego uderzenia. Łzy spadały mi z oczu, gdy moja dłoń głaskała moją twarz. Byłem pewien, że jest teraz czerwona.
Czy ona właśnie mnie uderzyła?
Wzburzenie we mnie narastało, ale starałem się opanować.
Była córką Alfy, a przeciwstawienie się jej przyniosłoby więcej kary.
"Ale nie ukradłam twojej biżuterii", krzyknąłem, więcej lat.
Łzy spływały mi po policzkach, gdy ciężko połknąłem.
"Czy krzyczysz na mnie?" zapytała, histerycznie się śmiejąc, "Czy udajesz głupią? Tania dziwko. Jesteś prostytutką, tak samo jak twoja matka!" Wybuchła.
Jej słowa nie dotarły do mnie, ale w tym momencie przecięły mnie jak gorący nóż, sprawiając ból, który przeszył moje serce.
"Zamknij się!" krzyknąłem, ignorując pulsujący ból głowy.
Jak odważyła się niesłusznie mnie oskarżyć?
Nie pozwolę jej na to.
tak mnie rzucać. Byłam też córką Alfy!
"Nie odważaj się podnosić na mnie głosu!"
Jej ręka właśnie miała trafić w moją twarz, ale złapałam ją w połowie, powstrzymując się od uderzenia.
Zadowolenie płynie we mnie, gdy jej oczy rozszerzają się ze zdziwienia.
Nie spodziewała się, że potrafię stanąć w swojej obronie.
Wprowadziła mnie w ścianę.
"Zdejmij zdrajcze ręce z siebie, suko!" Wrzasnęła, odepchnąwszy mnie jakbym była.
Cholernie zostaw mnie w spokoju. Zmusiłeś mnie do pracy od świtu do zmierzchu. Nawet nie jadłem ani nie zrobiłem sobie przerwy. Ty jesteś powodem, dla którego spędziłem noc w tej piekielnej sytuacji, a teraz oskarżasz mnie o kradzież twojej biżuterii?!" Wybuchłem. Gniew podnosił się w mojej klatce piersiowej, gdy wpatrywałem się w jej irytującą twarz.
Byłem o krok od rzucenia się na nią i złamania jej nosa.
"Powodem, dla którego nie spałeś, było to, że chciałeś coś ukraść. Wiesz, że Król Alfa będzie tu...
Chwila, to była przyczyna, dla której chcesz wyglądać pięknie z moją naszyjnikiem, prawda?"
Zachrzęściłem, gdy jej słowa mnie irytowały.
Ja? Kraść?
"Wyraźnie jesteś poza zmysłami" - syknąłem, oddalając się od niej, ale ona złapała mnie za włosy i rzuciła mnie o ścianę.
Przygryzłem wargi, żeby nie krzyczeć. Czułem, jak mój kość pęka w tym procesie. Moje nogi nie mogły podtrzymać mojego ciała i runąłem na podłogę, trzymając bok, który bolał.
Dobrze, że wilkołaki się goją.
ast.
"Ukradłeś to! Pani znalazła moje biżuterię w twoim pokoju, gdy na ciebie czekała. Zgłoszono również, że porzuciłeś obowiązki. Mogę powiedzieć, że to było wtedy, kiedy schowałeś to w swoim pokoju, bo czułeś, że nikt nie patrzy," Jej usta skrzywiły się w złowrogim uśmiechu, gdy na mnie patrzyła.
Moje serce stało się ciężkie, gdy moja matka wszedł, potwierdzając wszystko, co powiedziała Nathalia.
"Przysięgam, matko, to nieprawda. Wyszedłem tylko raz, żeby się oddać. Ona kłamie,"
/p>
"Cisza!" Rozkazała moja matka, zanim mocno mnie uderzyła w moje miejsce, "Jak to się dostało do twojego pokoju? Czy wyrosło skrzydła i poleciało?" Zapytała, śmiejąc się histerycznie.
Tym razem pozwoliłem łzom swobodnie spływać z moich oczu, gdy moje wargi drżały.
Nie mogłem uwierzyć, że moja matka mnie uderzyła z powodu Nathalii.
Nawet nie zainteresowała się prawdą!
Jaka to była za matka?
"Myślałam, że umieszczenie cię na czasie pozwoli ci dojść do rozsądku."
u. Ale się myliłem. Ty niewdzięczne dziecko! Jedyne, co robisz, to mnie kompromitujesz. Nienawidzę cię!" Jej spojrzenie na mnie było pełne złości, zanim nieco się złagodziło, gdy odwróciła się do Nathalii, "Powinna być ukarana,"
Moje serce rozpadło się na tysiące kawałków, gdy jej słowa wbiły się głęboko w moje serce, jeszcze bardziej je rozdzierając.
Nie mogłem uwierzyć, że moja matka postawiła obcą osobę ponad mnie.
Teraz sen nabierał sensu.
"Zrób to szybko, kochanie," Namawiała Nathalię, "Skończyłaś mnie kompromitować,
Ona powinna się wstydzić! - syczała, gdy jej oczy spotkały się z moimi.
Proszę, uwierz mi. Nigdy niczego nie ukradłam, przysięgam. Ktoś to włożył do mojego pokoju. Cały dzień nie wchodziłam do swojego pokoju - desperacko próbowałam ją przekonać.
Nie wychowałam złodziejki! - mruknęła, odwracając wzrok.
Zauważyłam fałszywy uśmiech, który Nathalia skierowała w stronę mojej matki. Nie dlatego, że ją lubiła, ale dlatego, że nienawidzenie mnie było jedynym powodem, dla którego się dogadywały.
To było t-
jedyną rzeczą, którą mieli wspólną.
Z ciężkim sercem patrzyłem na moją matkę, gdy nie mogła się doczekać kary dla Nathalii. Wiedziałem, że jest podekscytowana.
"Będzie uczestniczyć w spotkaniu, które będziemy mieli z Królem Alfa. Ale zamiast uczestniczyć jako część rodziny Alfa, jak się wcześniej umówiliśmy, będzie tam tylko jako służąca, podając nam potrawy", Nathalia uśmiechnęła się do mojej matki, gdy skończyła, przed spojrzeniem na mnie.
"Niech tak będzie,&quo
t; Moja matka potwierdziła i odeszła, zostawiając mnie z Nathalią i strażnikiem.
Moje serce przeskoczyło dwa razy przy oświadczeniu Nathalii, sprawiając, że cofnąłem się.
Nie mogłem uwierzyć własnym uszom.
Miałam siedzieć, podczas gdy pokojówka nas obsługiwała. Dlaczego Nathalia uczyniła mnie pokojówką? Czy nie pomyślała o wstydzie po mojej stronie?
"Nic nie ukradłam!" krzyknęłam z frustracją, mając nadzieję, że moje łzy dotrą do serca mojej matki, ale jej uszy były głuche na to
moje błagania.
Nigdy mi nie uwierzy, bez względu na to, co powiem lub zrobię.
To był stracony czas próbować ją przekonać.
W tamtej chwili znienawidziłem swoje życie.
Może powinienem po prostu zakończyć to wszystko i uwolnić się od tortur, skoro ona nienawidzi mojego istnienia.
"Będzie takie zabawne patrzeć, jak zostaniesz upokorzony," uśmiechnęła się, jej twarz płonęła z gniewu i zazdrości.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Damon
Moje kły zgrzytały z wściekłością, gdy moje oczy zwężone spotkały pół-umarłego mężczyznę błagającego o życie przede mną jak tchórz.
Nienawidziłem tchórzy!
A błaganie tylko ożywia płonące we mnie piekło.
"Bądź kurwa mężczyzną, a nie cipą!" Wykrzyknąłem na niego, ignorując jego krzyki, gdy moje wydłużone pazury głęboko wdarły się w jego ciało, rozcinając jego brzydką twarz.
"Nie błagałeś, gdy dołączyłeś do spisku," splunąłem, irytując się jego żałosnym stanem.
Przeklęty hipokryto!
"Proszę, mój królu", kaszlał słabo. Czułem, jak jego puls słabł z każdą sekundą. A propos, jego krew się wylewała, nie przetrwa długo.
"To był diabeł", jego drżące palce chwyciły krawędź mojej koszuli w desperacji.
Ogarnęła mnie oślepiająca wściekłość, gdy moje oczy stały się czerwone.
Jak śmie on dotykać moich ubrań swoimi brudnymi rękami?! Miał szczęście, że mnie nie dotknął.
"Byłoby mi przyjemnością cię odesłać z powrotem
"Wróć do niego" - powiedziałem zimno, wyrwując mu serce z klatki piersiowej i obserwując, jak jego bezwładne ciało opada jak talia kart.
"Co zrobiłeś? Ty potworze!" - zawołał głos zza pleców.
Potwór?
Zostałem nazwany wszelkimi dziwnymi imionami, ale nie potworem.
Dreszczyk emocji przeszył moje kości przy dźwięku tego imienia na jego ustach.
Potwór. Hm. To mi się podoba.
Ciemny uśmiech zagrał na moich ustach, gdy się odwróciłem, aby się z nim spotkać, "Ja za
Złapałem cię, byłeś tu przez chwilę -" Podeszłem do mojego drugiego więźnia. Natychmiast go rozpoznałem, mimo jego poobijanej twarzy. Był członkiem mojej rady.
Dudniący odgłos mojego ciężkiego buta o twardą podłogę i jego nieregularne oddychanie były jedynymi dźwiękami, które wypełniały lochy.
W przeciwieństwie do pierwszego, ten nie był tchórzem. Był prawdziwym mężczyzną. Ale pod jego odważną twarzą krył się przerażony kot. Zapach jego strachu tylko mnie podniecał.
Nie mogłem się doczekać, aż skonsumuję jego strach i zakończę jego życie!
Nienawidziłem długich rozmów.
"Wiemy, kto jest naszym królem. Nie będziesz zajmować tej pozycji długo, twój koniec jest bliski, demonie!" Zaryczał, wbijając we mnie swoje spojrzenie.
Demon? To też mi się podobało.
Pochwaliłem jego śmiałość, ale jego arogancja zaczęła mnie irytować.
"A kto będzie nieszczęśliwym następcą?" Spokojnie zapytałem, zbliżając się do niego.
Uśmiechnął się, mrużąc skrwawione zęby i rozerwane wargi, "To będzie niespodzianka," Jego przekrwione oczy były z.
Poprawię się na swoim.
Czy mnie wyzywał?
"Myślisz, że lubimy cię i chcemy, żebyś rządził nami jako Król Alfa?" Zaczął.
To nie było żadne nowe, że prawie wszyscy członkowie mojej rady mnie nienawidzili i nie lubili mojej oceny. Nienawidzili, że przetrwałem tak długo na tronie jako Król Alfa, ale nie pozwalałem sobie na to zrazić. Prowadzenie mojego ludu było moim priorytetem, bez względu na to, jak okrutny byłem.
Nadszedł czas, aby oczyścić moich członków rady.
"Nadchodzi wojna.
„Ng, Damon” – jego głos wypełnił moje uszy, wyrywając mnie z myśli.
Wzburzenie ogarnęło mnie na sposób, w jaki zwrócił się do mnie bez dodania mojego tytułu. Ale powstrzymałem się, chciałem usłyszeć, co ten drań ma do powiedzenia.
„Zostaniesz obalony, a twoje życie zostanie zmarnowane, tak jak brata i Ivy” – powiedział.
„Wystarczy!”
„Nie potrafisz nawet spłodzić dziecka…” – wyśmiał się.
„Wystarczy!” – ryknąłem, warcząc na niego i cięcie w jego twarz z moim.
Pazury. Mój głos był tak głośny, że czułem, jak pokój drży.
Czułem, jak wściekłość przejmuje nade mną, gdy mnie ogarniał dym.
Jak on ośmielił się wspomnieć o moich zmarłych braciach i mojej towarzyszce!
I mój problem.
Jego słowa tylko przywołały wspomnienia, których starałem się zapomnieć. Jego słowa były jak ostry nóż, który przeszył moje serce, otwierając i drapiąc ogromną, jeszcze niecałkowicie zagojoną ranę.
Zamknąłem oczy, aby powstrzymać gorące łzy spływające po mojej twarzy. Widok mojego płaczu był ostatnią rzeczą, jakiej pragnąłem.
Nikt nigdy mnie nie widział płakać i nikt nie zobaczy!
Wspomnienia powróciły gwałtownie, odtwarzając się w mojej głowie. Były tak wyraźne, że mogłem sobie wyobrazić każdy szczegół.
Atak zbójcy na moją watahę pozbawił mnie wszystkiego, co kochałem. Moją partnerkę i moich braci.
Byliśmy potrójnymi Alfa Królami, rządzącymi innymi watahami bez strachu, ale byłem jedyny, który przeżył. Przez lata próbowałem iść do przodu, ale utknąłem.
Niezależnie od tego, co robiłem, nigdy się nie uzdrowiłem. Byłem zniszczony, nikt nie mógł mnie naprawić.
Zachowywałem się twardo przed moimi poddanymi, ale w głębi duszy byłem roztrzaskany na kawałki. Potrzebowałem pomocy, ale nie pozwoliłem nikomu dostrzec mojej wrażliwości. Byłem Królem Alfa.
Poruszanie się dalej było niemal niemożliwe, większość nocy widzę ich i rozmawiam z nimi tak, jakby nadal istnieli. Wiedziałem, że nie mogę iść dalej, bez względu na to, jak bardzo się starałem. Zamiast tego pogrzebałem się w pracy, ale tylko uczyniło mnie bardziej okrutnym i bezwzględnym.
Gryzłem mocno wargi, gdy poczucie winy mnie przyćmiło.
Może gdybym był
Jeśli byliśmy tam na czas, żeby pomóc, moi bracia nie zostaliby schwytani i zabici, a nasz towarzysz nie utonąłby w rzece z naszym... Nie! Nie chciałem o tym myśleć. Ostatnią rzeczą, jakiej chciałem, było stracić panowanie nad sobą przed tym skurwielem.
Rozżarzona złość przetoczyła się we mnie, gdy chwyciłem go za kołnierz, mocno dusząc go i przygwożdżając moimi płonącymi oczami.
"Jak śmiesz mówić o moim bracie i naszym towarzyszu?!" ryknąłem, mocno uderzając go w twarz, aż stracił przytomność.
Jednakże nie skończyłem jeszcze z nim.
Rozszarpałbym go na kawałki!
Upewniłbym się, że nie zapomni o mnie tak szybko po tym, jak go zabiję w najbardziej niepojęty sposób.
Zadowolenie przebiegało przeze mnie, gdy jego strach dusił go szybciej niż go dusiłem.
Teraz mogłem się najeść jego strachem.
Warczałem, odsłaniając moje kły, gdy irytowało mnie to, jak jego oczy spoczywały na moich.
Przeklęta arogancja!
Upewniłbym się, że on...
saw był ciemnością, gdy przechodził samotną ścieżką prowadzącą do piekła.
"Nie odważ się na mnie spojrzeć!" wykrzyknąłem, wydłubując mu oczy bez ostrzeżenia, rozkoszując się jego przeraźliwymi krzykami.
Ale jeszcze nie skończyłem z nim.
"Masz jakieś ostatnie słowa, zanim cię wyślę do piekła?" zaśmiałem się niebezpiecznie, podnosząc duży hak, który spoczywał na ścianie i go głaszcząc.
Nie mogłem się doczekać, aż go wykorzystam. Moje ręce bolały z niecierpliwością.
"
Nie zapomnę o tobie w pośpiechu i upewnię się, że omijam cię, jeśli przyjdziemy na świat po raz drugi... " Wyszedł z niego kaszel krwią, łapiąc powietrze.
"Jesteś martwy!" Zaczął się dusić krwią, gdy wbiłem go hakiem, rozdzierając jego wnętrzności i obserwując, jak jego ciało rozpadło się na dwie części, gdy bezwładnie spadły na zimną podłogę.
Zarobiłem sobie kolejne imię. Śmierć! Kurwa, uwielbiam to.
Dźwięk kroków sprawił, że ostro spojrzałem na drzwi. Ulga
Przez mnie płynie uczucie widząc mojego Beta. Jasper był dla mnie wszystkim. Mój Beta był więcej niż najlepszym przyjacielem, był dla mnie jak brat. Był moim prawą ręką i ufałem mu całym moim życiem.
"Potwór, Demon, a teraz Śmierć? Jestem pod wrażeniem. Jak to zrobiłeś?" Zapytał podekscytowany, klaskając w dłonie.
"Obserwuj i ucz się, Jasperze" odpowiedziałem mojemu Betowi szorstkim głosem, "Ucz się od najlepszego,"
Tylko mam nadzieję, że powie, co chce i odejdzie. Nie byłem w nastroju.
nastrój na zabawę, dzięki temu skurwysynowi.
"Nie chcę psuć ci zabawy, ale teraz mamy spotkanie z Alfa watahy Diamond Heart," powiedział, przeglądając swojego iPada, zanim odłożył go i rzucił na mnie okiem.
W momencie, kiedy jego oczy stępiły się, odwróciłem wzrok. Nie chciałem być przez niego zawracany.
Ale byłem w błędzie, zobaczył moją zmartwioną twarz, zanim zdążyłem ukryć swoje wyrażenie.
Świetnie!
Zaczyna się teraz niekończąca się lekcja.
Lubię to.
Fakt, że się o mnie troszczył i stawiał mnie i paczkę na pierwszym miejscu, ale czasami kiwnąłem, żeby być sam. Nie chciałem jego współczucia.
"Czy wszystko w porządku?" Delikatnie zapytał, idąc na spotkanie ze mną. Niezręcznie się poczułem, gdy jego dłonie trzymały moje.
Nie czułem się komfortowo z fizycznym kontaktem.
"Czy to przez to, co ten skurwiel powiedział? Czy przez nadchodzący atak i spisek?" Lekko mnie ścisnął, sprawiając, że się spiąłem.
Nie lubiłem fizycznego dotyku.
Spotkałem się z tym. Było jeszcze gorzej z płcią przeciwną.
"Nie martw się o atak. To dlatego, że nie masz jeszcze spadkobiercy. Jak tylko znajdziesz spadkobiercę, ta szaleństwo się skończy" - zapewnił, poklepując mnie po ramieniu.
To brzmiało tak łatwo.
Znajdź spadkobiercę i to wszystko się skończy. Ale próbuję i nie działa. Nic nie wydaje się działać.
Nie wiem, co jeszcze mogę zrobić.
Już się dość miałem samego siebie.
Pokręciłem oczami, dając mu zamyślony
spójrz, podczas gdy podnosił ręce w geście poddania.
Wiedział, jak bardzo nie lubię przypominania mi o moim problemie.
Nie potrzebuję jego litości. Nie potrzebuję litości nikogo. Litość oznacza słabych ludzi. Ja nie byłem słabeuszem!
Mogę sobie poradzić z czymkolwiek. Byłem Królem Alfa.
"Podsluchujesz?" zapytałem, machając jego pytaniami.
"Nie mogłem cię zostawić z nimi, a poza tym nie mogłem oprzeć się pokusie, żeby zobaczyć, jak go zabijesz," westchnął.
d, wskazując na mężczyznę, który został rozdarty na pół.
"Skąd się biorą te twórcze sposoby na zabijanie?"
"Obejrzyj i się naucz," powiedziałem, odwracając wzrok od niego.
Nie mogłem zaprzeczyć, że to, co ten skurwiel powiedział, bardzo mnie dotknęło.
Mój wnętrzności płonęły z wściekłości, a moje ręce drżały.
Kurwa!
Szybko schowałem ręce w kieszeni, żeby mój Beta nie zauważył. Nie chciałem kolejnej rundy wykładów i współczucia.
Cisza się przedłużała, a moje br
Oddychanie stało się bardziej nieregularne. Nie mogłem być w pobliżu niego, mój język ciała by mnie zdradził.
Potrzebowałem rozproszenia uwagi.
"Daj mi chwilę" powiedziałem ostro, od razu oddalając się, nie dając mu miejsca na pytania.
Miałem bardzo zły temperament i nienawidziłem, gdy go traciłem.
Nie mogłem iść do watahy Diamond Heart w takim stanie, mogłem ich wszystkich zabić.
Dlaczego musiał o tym wspominać, wiedząc, jak bardzo nienawidzę przypominania sobie mojej przeszłości i tego, jak zawiodłem.
Rodzina?
Wiedziałem, że robi to, aby się ze mnie naśmiewać, aby przypomnieć mi, że jestem słaby. Ale udowodnię mu, że się myli.
Potrzebowałem się teraz uwolnić od tego ciężaru.
Wypełniła mnie niepokój, gdy moje nogi znalazły drogę do komnaty Róży. Róza była odpowiednia.
Róza była moją kochanką. Była jedyną osobą, która mogła mnie ulżyć i zaakceptować takim, jakim jestem. Po śmierci mojej Luni, Róza była jedyną kobietą, jaką miałem. Zadowalała mnie tak, jak żadna inna kobieta i rozumiała moje pragnienia i ograniczenia.
Wi
Bez pukania, rzuciłem jej drzwi otwarte, wdzierając się do jej pokoju i zalewając go moją przerażającą aurą. Nie musiałem patrzeć na pokojówki, zanim nie wyskoczyły jak przestraszone szczury z jej pokoju.
"Rozebrać się!" rozkazałem, nie pozostawiając miejsca na wahanie.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Damon
"Mój królu!" Rosa krótko się ukłoniła, przerywając to, co robiła, zanim rzuciła mi pytające spojrzenie.
Czułem jej zdziwienie. Moje przybycie wprawiło ją w zakłopotanie, mogłem to poczuć po spojrzeniu, które mi rzuciła.
Czy spodziewała się kogoś innego? Nie odważy się!
Wzburzałem się na myśl, że widziała kogoś innego oprócz mnie.
Jej cipka była moja. Nikt nie powinien ruchać tego, co ja ruchałem.
Uspokój się, Damon, to tylko kochanka. Narzędzie.
lub przyjemność i zabawę. Łatwo się pozbyć, gdy się zużyje.
Wzburzenie ogarniało mnie, gdy widziałem jej niechęć do zdjęcia przezroczystej sukienki.
"Czekasz na specjalne zaproszenie? Powiedziałem, żebyś się rozebrała!" rozkazałem, z trudem powstrzymując gniew.
Dlaczego zachowywała się jakby to był jej pierwszy raz? Nawet jeśli to był jej pierwszy raz, byłem Królem Alfa, mogłem mieć to, czego chciałem w każdej chwili, bez pytań.
Słowa tego gnoja wciąż odbijały się w mojej głowie. To wpływało na moje
temperament źle i musiałem przenieść agresję na nią.
Kurwa!
"Tak, mój królu," odpowiedziała, nieporadnie bawiąc się brzegiem swojej sukienki.
Zatrzeszczałem z niecierpliwością, podchodząc do niej i rozdzierając jej sukienkę. Odrzuciłem porwane stroje na bok. Nie obchodziło mnie, gdzie się skończą.
"Wiesz, czego nie znoszę?" zapytałem, popychając ją do dużego stołu, który opierał się o ścianę, "Niechęci... wahania. Kiedy mówię, żebyś się rozebrała, to się rozbierasz!" zawołałem, mocno klapiąc jej po tyłku.
aby stało się różowe.
Przenosiłem na nią agresję, ale nie obchodziło mnie to.
"Tak, mój królu" mruknęła. Wiedziała lepiej niż milczeć.
"Za to, co zrobiłaś, zostaniesz ukarana. Ale czy wiesz dlaczego?"
Przełknęła ciężko, przypinając spojrzenie do podłogi, "Wahalam się, byłam niechętna twojemu rozkazowi,"
"Dobra dziewczynka. Odwróć się, ręce płasko na stole,"
Pokiwaliłem zadowolony, gdy posłuchała mojego rozkazu.
>"Będę cię uderzał pięć razy. To jest twoja kara. Uważaj, żebyś policzył. Czy to jasne?" Zapytałem, irytując się sposobem, w jaki potaknęła głową.
"Odpowiedz!" Odpaliłem ją mocno, czując jej wydzielanie na moim palcu.
"Tak, mój królu," jęknęła.
"Niegrzeczna dziewczynka," Jej podniecenie unosiło się wokół niej.
W jednym mgnieniu oka odpiąłem pasek, tocząc krawędź na dłoni, zanim uderzyłem ją w jasne pośladki.
Zadowolenie przyszło do mnie, kiedy
pierwszy cios spadł na jej tyłek.
"Jeden,"
Dobra dziewczynka.
Bez ostrzeżenia, drugi cios spadł na jej tyłek, powodując, że podniosła stopy, zaciskając palce u stóp.
"Dwa," Szczypnęła wargi, wydając stłumiony jęk.
"Podoba ci się?" Zapytałem o chrapliwym głosie. Moje ciało pragnie przypiąć ją do stołu i zerżnąć na całego.
"Pięć," Krzyknęła, jęcząc. Jej wytrysk spływał po jej nogach, które drżały. Jej tyłek był teraz jasnoczerwony.
p>
Kochałem czerwień. Bardzo mnie podniecało.
Odrzuciłem pasek na bok, rozsunąłem zamek błyskawiczny i uwolniłem swojego tętniącego grubego kutasa, a następnie głęboko w nią wniknąłem.
Jej bolesne krzyki napełniły powietrze, ale nie pozwoliłem jej się zregenerować, wciskając mój kutas jeszcze głębiej, chwytając garść jej włosów i nadal zadając jej twarde, bolesne ciosy.
"Nie jesteś nawet zdolny do ojcostwa!"
Gniew wzrósł w mojej klatce piersiowej, gdy głos skurwiela odbił się w mojej głowie. Szyderstwo
Jego ton głosu jeszcze bardziej mnie rozzłościł.
Udowodnię mu, że potrafię być ojcem dzieci.
Raniłem Rosę, ale nie obchodziło mnie to. Udowodnię temu skurwysynowi, że będę miał dziedzica i położę kres tej obłędnej sytuacji.
Jak zwierzę, zawłaszczyłem ją, wykrzywiając jej ciało w niewyobrażalny sposób, jednocześnie wykonując głębokie ruchy.
"Do jasnej cholery!" jęknąłem, czując zbliżający się wytrysk. Natychmiast się wycofałem, zastępując swojego penisa palcami.
Jej krzyki nasiliły się, gdy dołożyłem [missing text]
Jej czwarty palec. Poruszała się jak dżdżownica, skręcając i obracając się we wszystkich kierunkach.
"Czy podoba ci się to, co ci robię?" zapytałem, wciskając palce w jej ociekającą cipkę.
"Kurwa, tak!" zawołała, drgając.
Jej orgazm był blisko, czułem to.
"Spuść się dla mnie" rozkazałem, obserwując jak coraz mocniej się trząsie, wypełniając moją dłoń swoim uwalnianiem.
Chwyciłem jej włosy, dopasowując jej biodra do moich gdy w nią wchodziłem, uderzając mocno.
Trudziłem się nią mocno, aż wypełniłem ją swoim gęstym, ciepłym nasieniem.
Mam nadzieję, że to wystarczyło, żeby zrobić dzieci.
Wyczerpana, upadła na podłogę, łapiąc oddech z uśmiechem na twarzy, podczas gdy zasunąłem zamek w moich spodniach i zapiąłem pasek.
Bez spojrzenia na nią ani słowa, opuściłem jej komnaty.
***
"Tędy, Królu Damonie" - powitał nas mężczyzna, którego zidentyfikowałem jako Bete - "Proszę, wejdźcie do rezydencji, Królu Damonie i Beto Jasperze".
er. Mam nadzieję, że podobał ci się twój wyjazd" - żeński głos, który rozpoznałem jako Luna, przejął od Alfy, prowadząc nas dalej do domu.
Zachowałem poważną minę, podczas gdy Jasper odpowiadał jej. Nie miałem ochoty na drobne rozmowy.
Chciałem tylko to przetrwać i opuścić tę cholerną watahę.
"Alfa jest tam w środku. Beta, proszę, zabierz ich," powiedziała Luna do Betы, odwracając się w innym kierunku, "Dołączę do was wkrótce,"
"Tędy,
proszę - powiedział Beta, otwierając dla nas duże podwójne drzwi.
Właśnie miałem wejść, gdy wpadłem na dziewczynę... nie, dziewczyna wpadła na mnie.
Nie wiedziałem co się ze mną stało, gdy moje ręce ją uspokajały. Ale jakiś dziki prąd elektryczny spowodował, że dreszcze i wibracje przeszły mi po plecach.
Wiedziałem, że dziewczyna czuła to samo, taca z pięknym zestawem naczyń w jej ręce spadła na podłogę i się stłukła.
Powinienem był być wściekły, prawda?
Mój temperament miałby ją rozerwać.
na kawałki.
Ale nie wiedziałem o dziwnym spokoju, który ogarnął mnie.
Byłem żal, gdy w jej oczach pojawił się natychmiastowy przerażenie, gdy szybko schyliła się, by podnieść rozbite naczynia.
W powietrzu w pokoju panowało napięcie, gdy wszelka uwaga skupiała się na nas.
Była w poważnych tarapatach. Wiedziałem to.
"Zajmij się tym", rozkazałem innej pokojówce, która bez wahania zabrała się do zadania.
Podniosłem ją, oddalając ją od szkła, aby jej nie ukłuło, ale ona
natychmiast wycofała swoje ręce z moich, sprawiając, że moje dłonie poczuły się puste. Jej dłonie były tak miękkie, że prawie wydałem dźwięk mruczenia.
Byłem zdezorientowany, gdy jej oczy rozszerzyły się ze zdziwienia, gdy oddaliła się ode mnie, biegnąc bez oglądania się.
Dziwne iskry znów mnie ogarnęły, wysyłając dreszcze po mojej kręgosłupie.
Dlaczego czuję się dziwnie przyciągany do niej?
Dlaczego się tak zachowała?
Szybko się dostosowałem, wchodząc do sali, jakby nic się nie stało, ale nie umknął mi spojrzenie mojego Beta.
Gorąco mnie.
Wiem i byłem zaskoczony, tak jak on.
"Chcę wiedzieć wszystko o tej dziewczynie. Rozpocznij teraz swoje śledztwo!" Przesłałem myśli do Jaspera, ignorując jego pytania.
Przesuń w górę, aby kontynuować