passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

My Alpha Mate Wants Me Back - Rozdział #2 - autor Stephanie Nzekwue

My Alpha Mate Wants Me Back

/

Rozdział 2

1. Wyznaj swoje uczucia 1. Confess Your Feelings

Jest wybór.

Alpha Kier nie znalazł swojej partnerki i zrezygnował z poszukiwań. Myślałam, że to oznacza, że mam szansę. Myślałam, że pewnego dnia zauważy mnie w moich łachach, ukrytą w kącie, zawsze go obserwując.

Ale nie. On ma nad sobą Alfa samice, które wybiorą odpowiednią kobietę, by się z nią pareować i uczynić ją swoją Luną.

A ja? Jestem tutaj, myjąc talerze, na których będą jeść zaproszone panie.

Każdy szklany talerz głośno brzęczy, gdy go opróżniam.

zatrzymuje się w zlewie, widocznie drgając z oburzeniem. Nie potrafię sobie poradzić. Naprawdę nie potrafię sobie poradzić z tym. Dlaczego nie mogę być jego narzeczoną? Bo nie mam krwi Alfy w moich żyłach? Bo jeszcze nie przemieniłam się? Bo nie jestem wystarczająco piękna?

Mama zawsze mówiła, że mam najpiękniejsze oczy; oczy, które przyciągają uwagę i zatrzymują ją. Oczy, które oczarowują i uwodzą. Mówiła, że to może kiedyś być pomocne. Nie widzę jak, skoro Alpha Kier nie chce na mnie patrzeć.

ja.

"Nie pozwól, żebym cię uderzył w głowę, Jessamine! Jeśli znowu zniszczysz jeden talerz, będziesz spać w stajniach!" Krzyknie Główny Kucharz, a ja przykucam z powodu złowieszczej tonacji.

Ktoś śmieje się niedaleko mnie. Prawdopodobnie Amelie. "Rzeczywistość w końcu mocno ją uderzyła. Może teraz przestanie krążyć wokół Alfy jak pijawka. Głupia."

Wykrzywiam zęby w jej stronę, a inni dołączają do śmiechu. Wszyscy wiedzą o moich uczuciach, oprócz tej jednej osoby, do której je żywię.

Codziennie nazywają mnie głupim. Nazywają mnie głupcem. Nazywają mnie szalonym za myślenie, że kiedykolwiek zostanę zauważony. Wokół zamku gromadzą się kobiety, które chcą, żeby na nie spojrzał. Piękne kobiety z wpływowych rodzin i watah. Wszystkie go chcą.

On jest najbogatszym, najpotężniejszym Alfą w Neredii. Nie pomaga też to, że ma wygląd, który powinien przynależeć bogu. Wygląd, który pasowałby tylko do partnerki samej Bogini. Ale to nie dlatego się w nim zakochałem.

"Pospiesz się teraz! Oni już przyjeżdżają!" Słyszę krzyk Głównej Pokojówki zza okna, biegnącej do środka z podniesioną spódnicą w rękach. "Na zewnątrz z deserem! Teraz! Jessamine, przestań tam stać! Potrzebujemy wszystkich rąk, jakie możemy zdobyć!"

Wycieram łzę z policzka, porzucając brudne naczynia i zostawiając je mojej partnerce, Layanie. Rzuca mi złym spojrzeniem i mruczy coś pod nosem o tym, jakim jestem złudnym idiotą.

Dostaję w ręce dwie tace i zmuszam się do ruchu.

Stoję w szeregach pokojówek zmierzających w kierunku Wielkiej Sali, gdzie odbywają się najważniejsze wydarzenia. Powietrze opuszcza moje płuca, a oddychanie staje się trudne i szybkie. Kolejna łza spływa z moich oczu, a ja zmuszam swoje stopy do poruszania się naprzód.

Zostaję szarpana i popychana, aż dotrzemy do sali. Oddychanie staje się jeszcze trudniejsze. Kobiety wszystkie są tak niezwykle piękne, poruszają się z wdziękiem, o jakim nigdy nie śniłabym. Ich głosy brzęczą, a śmiech przypomina gargoyle — jeśli gargoyle kiedykolwiek śmiałby się.

gle. Wydzielają moc, wyrafinowanie i.

Chcę coś dźgnąć.

Nie mogłem czekać dwanaście lat od spotkania go, aż Alpha zauważy mnie, tylko po to, aby został odebrany przez jedną z tych próżnych uwodzicielek.

Alpha Kier jest mój. On po prostu jeszcze o tym nie wie. Nazwij mnie urojonym lub chorym psychicznie, ale bycie Omegą nie czyni mnie słabym umysłowo. Mogę mieć marzenia i pragnienia. Mogę walczyć o to, co kocham. Mogę być kobietą, jaką chcę być.

I kobietą, jaką chcę być.

jest kobietą Alfy.

Moje oczy przesuwają się po zatłoczonym holu, zwracając uwagę na układ miejsc wszystkich pokazujących się dziewic z pełnymi biustami i wciśniętymi w gorsety taliami. Zauważam, że Beta Randale odhacza imiona na liście i monitoruje nowo przybyłych.

Mam plan.

Przyzwyczaj się do tego. Moja głowa zawsze jest pełna szalonych rzeczy, które zawsze kończą się kłopotami.

Moje palce poślizgują się na jednym z talerzyków i herbata wylewa się na jedną z zawodniczek. Ona wstaje na swoje

nogi natychmiastowo, rzucając w moją twarz wachlarz. Uderza mnie prosto w czoło, gdy ona krzyczy: "Głupi, czy masz pojęcie, ile kosztują kamienie na tej sukience?!"

"Przepraszam, nie chciałem..."

"Randale?" Woła, jasne oczy mierzą mnie z ukrytą pogardą. Beta Randale natychmiast pojawia się u jej boku. "Czy uczysz swoich służących, aby odpowiadali i obrażali gości?"

Zmarszczam brwi. "Ale ja nawet..."

Beta Randale skrzyżowuje na mnie oczy i wiem, że lepiej nie kontynuować.

Rozmawiam. "Przepraszam Panią Moirę."

Może zamiast tego opróżnię całą filiżankę herbaty na jej lśniące ciemne włosy?

Wbrew mojemu rozsądkowi i dlatego, że muszę uruchomić mój plan przed przybyciem Alfy Kiera i jego matki, skłaniam głowę w pokorze. "Przepraszam za moje niedociągnięcia, Pani Moiro. Jeśli mogę coś zrobić, żeby..."

Irrytująca kobieta wydycha powietrze z wściekłością i odsuwa mnie na bok, oddalając się ode mnie w trakcie mojej przeprosin. Podnoszę trochę głowę i zauważam, że Beta

Ryzykowne spojrzenie Randale'a na mnie. Uśmiecham się. On nie odwzajemnia uśmiechu. Po prostu daje mi ostry spojrzenie i mówi: "Dzisiaj nie, Jessamine. Zachowaj się."

Odchodzi, ale moje oczy są skierowane na zwój w jego rękach. Zwoje zawierają listę uprawnionych kandydatów na stanowisko Luny. Muszę wpisać swoje imię na tę listę.

"Nie rób tego, Jess" słyszę Lovette mówiąc obok mnie, gdy stawiamy tace na nowych stolikach. Lovette to mój jedyny przyjaciel w tym miejscu, a połowę czasu jest albo mnie karci.

e lub ostrzegaj mnie przed moimi natrętnymi myślami.

Mrugam niewinnie. "Co masz na myśli?"

Jej brązowe oczy zwężają się na mnie, a ona wyciera pot z brody. "Znowu masz ten wyraz w oczach."

Uśmiecham się nieśmiało. "Jaki wyraz?"

"Ten, który mówi, że zamierzasz zrobić coś szalonego. Błagam cię w imię Bogini, proszę, nie dzisiaj" - mówi, chwytając moje nadgarstek i wciągając mnie za sobą na zewnątrz.

Wyrywam rękę z jej dłoni, gdy już jesteśmy na zewnątrz. "Nie zamierzam".

nic nie robię". Mamroczę. "Przynajmniej nic nietypowego".

Ona szydzi. "To samo mówiłaś przed tym, jak włamałaś się przez okno Alfy i utknęłaś w jego łazience. Gdybym nie sprzątała tamtego dnia, gnijeszłabyś w lochach!"

Przykładam rękę do jej ust. "A jeśli ktoś cię usłyszy?!" Ona gryzie mnie w rękę i puszcza, gdy zaczynamy przykuwać dziwne spojrzenia pokojówek i strażników przechodzących obok.

Chwytając ją za ramiona, mówię szeptem: "Po prostu... okryj się".

r dla mnie. Przez pięć minut po przybyciu Alpha Kier.”

“Dlaczego?” Jej oczy zbaczą na korytarz za mną i na przygotowania trwające tam, a także na służące przemierzające pomieszczenie w obszernych sukniach. “Nie ma mowy, Jessamine! Czy oszalałaś? Czy zamierzasz dołączyć do selekcji? Jesteś przeklętym Omegą. Pierwszym wymogiem było posiadanie krwi Alfy!”

Żwawo gryzę dolną wargę. “To jest najlepsza szansa, jaką kiedykolwiek będę miała, żeby zwrócił na mnie uwagę i uznał mnie za coś. On mnie pokocha...

Spójrz na mnie dzisiaj, Lovette. Naprawdę spojrzy na mnie i zobaczy mnie!"

Z ust Lovette wydobywa się cichy dźwięk. "Boże, wreszcie oszalała."

Ignoruję jej komentarz. "Dosłownie nie mam nic do stracenia. Albo mnie odrzuci, albo mnie zaakceptuje -"

"Och, zdecydowanie cię odrzuci. Co ci jest? To nie jest żart. Jeśli to pójdzie źle - a na pewno pójdzie - zostaniesz wyrzucona z watahy."

Słyszę ją, ale nie można doradzać kobiecie, która jest zakochana i ma już podjętą decyzję. "Alfa Kier

Warto ryzykować. Obiecuj, że mi pomożesz. Proszę."

Lovette westchnęła. "Lepiej, żeby nie było z tego kłopotów, Jess."

******

Okazało się, że kradzież zwinięcia jest dość łatwa. Wystarczyło tylko sprowokować walkę między innym zawodnikiem a Lovette, a Beta Randale przybiegł, wsunął zwój do tylnej kieszeni. Uśmiechając się jak głupiec, wziąłem go i wcisnąłem swoje imię w dolnym rogu strony, tuż przed oficjalnym stemplem Alfa Kiera.

Potem będzie mnie to obchodziło.

Przeczytałem papier przed jego oddaniem tam, gdzie go znalazłem.

Opuszczam kolejną tackę deseru przed kolejnym mężczyzną - Alfa w średnim wieku, który patrzy na mnie tak, jakbym była jego posiłkiem - kiedy to czuję. Aura zmienia się w pomieszczeniu. Elektryczność trzaska w powietrzu. Włosy stają mi dęba na karku i skórze.

Nie wiem jak, ale zawsze wiem, kiedy Alfa Kier jest blisko. Jego obecność jest tak fundamentalna dla mojego istnienia, jak powietrze, które oddycham. Czuję to w duszy i ciele, wstrząsy i przytłaczającą ciepło.

Mój puls przyspiesza do momentu, w którym przestaje bić - jeśli rozumiesz, co mam na myśli.

Jest też jego zapach. Pachnie śniegiem, piżmem i czymś drzewnym. Kiedy przechodzi obok mnie, wdycham jego zapach i moje wnętrzności całkowicie się rozpuszczają. Trzy razy włamałam się do pokoju Alfy, żeby ukraść jego ubrania. Ma ich zbyt wiele, żeby zauważyć, gdy jedno zniknie. Albo trzy. Owijam je wokół mojej poduszki i zasypiam z jego zapachem w nosie.

Nie mam wstydu w bezwzględnej miłości do niego i nie wstydzę się krzyknąć.

do końca Neradii.

"Poruszajcie nogami! Alfa jest tutaj! Wyjdźcie z sali!" mówi Główna Pokojówka Leah, prowadząc nas wszystkich przez tylne drzwi. Szybko spoglądam w stronę Lovette i ukrywam się za filarem, ufając jego szerokiej konstrukcji, że mnie schowa.

Pozostaję nieruchomy, aż ogromne podwójne drzwi zostaną zamknięte i ogłoszone zostaje obecność Alfy.

Zerkam za filar i wypuszczam westchnienie tęsknoty. Siedzący na podium z głową opartą na dłoni jest th

On jest miłością mojego życia. Jedyny mężczyzna z moich marzeń. Jego płomiennie rude włosy opadają na ramiona, a jego soczyste wargi wykrzywiają się w napięty uśmiech, gdy jego matka coś do niego szeptuje. Chytre orzechowe oczy przemierzają pokój, jakby szukały czegoś, kogoś. Jego piękno jest tego rodzaju, które odbiera mowę. Każda krzywizna i struktura jego twarzy jest doskonała. Patrzysz na Alfa Kiera i pragniesz. Potrzebujesz. Żądasz i pragniesz. Odbiera ci oddech i zostawia cię z trudem łapiącym powietrze.

Zakuty w królewską marynarkę i spodnie w kolorach watahy - czarnym i złotym - wygląda świetnie.

Beta Randale wchodzi na podium i szeptem mówi coś do ucha Alfy Kiera, co sprawia, że on kiwa głową z rezerwą.

Beta zwraca się do tłumu i zwraca się do nas. "Witajcie..."

Nie słyszę ani jednego słowa z jego przemówienia. Jestem zbyt zajęty wpatrywaniem się w Alfa. Jakby mnie wyczuł, jego głowa obraca się w moim kierunku i ja schylam się za filarem, serce skacze mi w piersi. Kiedy ponownie wyglądam, czas na

Panny przedstawiają się formalnie przed nim.

Moje serce przeskakuje, gdy każda z nich kolejno podchodzi przed niego i odpowiada na pytania zadawane przez poprzednią Lunę, jego matkę.

Moje stopy stają się coraz zimniejsze, a gdy Beta Randale zatrzymuje się, patrząc na listę z dezorientacją, wiem, że teraz moja kolej.

"Co się dzieje, Beta?" pyta matka Alfy.

Beta Randale zatrzymuje się. "Jest tu pewne imię... Musi być jakiś błąd..."

Alfa Kier wygląda znudzony. "Powiedz już, Randale. Nie marnuj mojego czasu."

/p>

Beta Randale zatrzymuje się na chwilę, potem potrząsa głową z niedowierzaniem, mówiąc: "Jessamine Everhart z watahy Sunfire."

Moje serce bije tak szybko, że wydaje się, że wyleci mi z piersi. To jest to, Jess. Idź i zdobądź swojego Alfa.

Plecy proste jak struna i głowa uniesiona w górę, opuszczam swoje kryjówkę, przechodząc przez kilka rzędów elegancko ubranych kobiet, których ubrania stanowią duży kontrast w porównaniu do mojego starego, podartego munduru. Ignoruję westchnienia, które wypełniają powietrze, oraz powszechne pytanie, które się pojawia.

Wszystko pytają.

Pokojówka?

Zatrzymuję się przed dniem, utrzymując wzrok skierowany na Alphie Kier.

Moje kolana osłabły. Patrzy na mnie. Jestem obiektem jego zainteresowania i teraz patrzy na mnie. Mogłabym umrzeć szczęśliwa.

"Na pewno to żart", mówi jego matka. Odwraca się do Betta Randale. "Zostałeś powołany do sprawdzenia nazw na liście. Jakim cudem nazwisko Omegi tam się znalazło?"

Kiedy Beta Randale nie odpowiada, odwraca się do mnie, zimne zielone oczy.

Przebijają mnie jej słowa. "Musisz wiedzieć, że to pomyłka. Nie masz tutaj miejsca. Pokojówka i Omega nie mogą być brane pod uwagę na stanowisku Luni."

Nie spoglądam na nią. Patrzę wprost na Alfa Kiera, który obserwuje mnie z kocim rozbawieniem i mówię jedyną rzecz, która wypływa z serca. "To może być pomyłka, ale moje uczucia do Alfa nie są. Ja, Jessamine Everhart, Omega niczym nie wyróżniająca się, proszę o Twoją rękę w małżeństwie, Alfa. Chcę być Twoją Luną. Kocham Cię."

Przesuń w górę, aby kontynuować

2. Zostań odrzucony 2. Get Rejected

Zostań odrzucony.

Okay. Może powinienem był to lepiej ująć.

Moi palce drżą, gdy Alpha Kier podnosi się z jego stanowiska władzy, górując nademną na kilka wysokości. Muszę przechylić głowę do tyłu, żeby na niego spojrzeć, i wtedy nie mogę się oprzeć myśli, że to najpiękniejszy mężczyzna, jaki istnieje.

"Co powiedziałeś?" Jego głos dociera aż do mojego żołądka, a motyle w nim szybko się rozpraszają.

"Powiedziałem..." Mój głos wydobywa się jako pisk. Przełykam ślinę i zaczynam od nowa. "

powiedziałem, że chcę być twoją Luną, Alfa."

Jego spojrzenie przenika przez mnie, jakby szukało w głębi mojej duszy. "Nie, ostatnia część. Co to było?"

Cała sala jest tak cicha, że można usłyszeć śpiew ptaków na zewnątrz, a także dźwięk kroków na korytarzu poza salą. Mogę nawet usłyszeć własne bicie serca. Jest tak głośne, że jestem pewien, że cała sala je słyszy. Moje usta się otwierają, ale moje język czuje się zbyt ciężki, żeby powtórzyć te słowa, wyznać to, co czuję dla niego.

.

To nie powinno być takie trudne. Marzyłam o tym momencie codziennie; momencie, gdy Alfa spojrzy mi w oczy i powiem mu, jak długo na niego czekałam i jak zachowałam dla niego czystość.

"Kocham cię" szepczę, nawet jeśli cała sala to słyszy.

Alfa Kier obserwuje mnie przez chwilę, ciemne brwi uniosły się, gdy mnie ocenia. Moje serce wciąż skacze w klatce piersiowej, czekając na jego odpowiedź. Naprawdę nie byłam pewna, czego się spodziewałam. To problem zbyt wielu marzeń.

Pani przestaje być w stanie odróżnić rzeczywistość od fantazji. A jeśli Lovette miała rację i naprawdę straciłam zmysły?

No cóż, to nie nowość. Wszyscy znają Jessamine Everhart. Zawsze byłem szurniętą osobą. No, wszyscy oprócz Alfy i jego matki. Są zbyt zajęci opieką nad stadem i atakami watahy, żeby się mną przejmować.

Alfa Kier cofa się o krok i dopiero teraz zauważam, jak dużo ciepła promieniuje od niego. A potem zaczyna się śmiać. To ostry dźwięk, a wkrótce wszyscy w

Hall dołącza.

Gorączka wstydząca mi wstępuje na policzki, ale odmawiam, bym opuścił głowę wstydu.

On opada z powrotem na swoje miejsce, machając ręką w kierunku Beta Randale. "Kiedy prosiłem o rozrywkę, nie miałem na myśli tego, Beta". Do mnie mówi: "Idź sobie. Dobrze się pośmiałem".

Robię przerwę, zdezorientowanie marszczy moje rysy. Czy on myśli, że żartuję?

Beta Randale zaczyna zbliżać się w moim kierunku, gniew zaciska jego rysy, ale nie jestem tak łatwo odrzucony. Ja się zaczynam...

Staję krok do przodu, zanim on może mnie dogonić i wykrzykuję: "Uważasz mnie za żart, bo jestem Omegą?" Moje głos niesie się dobrze po sali, a zamiast śmiechu słyszę zdziwione westchnienia. Wskazując za siebie, kontynuuję: "Czy nie mogę być twoją Luną, bo nie mam luksusu, który mają inni? Chwalisz się, że jesteś sprawiedliwym Alfa, mężczyzną, który traktuje wszystkich członków swojej stada jak równych, ale wydaje się, że to tylko puste słowa, gdy ignorujesz mnie tylko dlatego, że jestem służącą, a nie córką jakiegoś potężnego Alfa!"

Mo

Kiedyś mówiono, że urodziłam się źle. Mam zbyt wiele ognia, by być Omegą. W takie dni jak dziś, wierzę jej, ponieważ żadna Omega nie może stawić czoła Alfa. To anomalie. Jestem anomaliami. Nie powinnam móc stanąć przed nim i krzyczeć na niego. Nawet nie powinnam móc stać w takim pomieszczeniu, gdzie potężne aury różnych Alfa prawie mnie duszą.

Quebec Kier zaciska szczękę, a w jego oczach miga gniew. "Bardzo uważaj, co mówisz, Jessamine Everhart."

Mentall

tak, mój szczęka opada. Bogini, zna moje imię i nawet je wymówił. Moje wnętrze topi się, muszę się trzymać, żeby nie wyrzucić mózgu przez okno. "Nie mylę się" mówię, nie ustępując. Alfa Kier prostuje się w swoim krześle, a jego oczy stają się tak zimne, że drżę. "Zabierz ją z mojego wzroku" mówi do nikogo konkretnego. Łzy kłują mi w oczy, gdy strażnicy zbliżają się do mnie. Nienawidzi mnie. Obrzydza mu się aż tak bardzo? Czy powinnam podchodzić do tego w taki sposób?

Inny sposób? Czy coś źle zrobiłem? Czy nie powinienem tego powiedzieć? Jak mogłem tak szybko to zepsuć? Muszę to naprawić, bo stracę szansę na ponowne spotkanie z nim.

Upadam na kolana, zgięty w pół, i skłaniam głowę tak nisko, aż moje czoło dotyka ziemi. "Przekroczyłem granice i za to przepraszam, ale nie przepraszam za to, że czuję to, co czuję. Czy miłość może być kiedykolwiek zła? Nie mogę przestać kochać cię. Zawsze tak było i zawsze będzie."

"Ona straciła zmysły", słyszę ludzi mówiących za mną.

Jaka to szalona kobieta. Zauważasz te łachmany, w których chodzi? Jak Alfa mógł nie zauważyć szalonej kobiety grasującej w jego zamku?

Całkowicie bezwstydne. Bezwartościowa istota jak ona odważa się nawet myśleć o byciu z Alfa Kierem?

To się dzieje, kiedy dajesz chłopom miarkę.

Słowa ciągle płyną i mogą równie dobrze rzucać we mnie kamieniami. Stopa strażnika ociera się o moją rękę i w momencie, gdy czuję, jak ktoś mnie podnosi, Alfa

Jeden z kierowników podnosi rękę. "Zostaw ją."

Moje oczy rozszerzają się, gdy mocne dłonie mnie puściły. Jego matka zwraca się do niego. "Mamy ważne sprawy do załatwienia, Kier. Słowa podstępnej pokojówki nie mogą zatrzymać tego wydarzenia."

Ignorując ją, wstaje z krzesła i podchodzi do mnie, klęczącej na ziemi. Chyli się nisko, chwytając mój podbródek, aby móc przyjrzeć się mojej twarzy. Przechyla moją głowę w lewo, prawo i w górę, oczy śledzą każdą linię i kontur mojej twarzy. "Ogień w twoich oczach nie będzie wystarczający, żebyś stała się Luną.

a. Pozbądź się złudzenia, że ja, Król Alfa Kier, kiedykolwiek zniżę się do kopulacji z niską służącą. Ty i twoje uczucia dla mnie nie znaczą nic i nigdy nie będą miały znaczenia."

Moje serce czuje się jakby zostało rozerwane. Ból, surowy i palący ból, przeszywa mnie, gdy wpatruję się w jego oczy, które są tak zimne i obojętne jak jego słowa, które wciąż rozbrzmiewają w moich uszach. Wiem, że jestem niskiego pochodzenia, ale ta służąca widziała więcej z niego niż ktokolwiek inny w tym zamku.

Zawsze go obserwowałem z oddali.

Wiem, jak wygląda, gdy jest zły, smutny, opłakuje czy jest szczęśliwy. Zdejmowałam mu buty w nocy, gdy zasypiał pijany, i przykrywałam go kocem. I wiem, że nie wie, że jestem jego prześladowcą, ale to nie przeszkadza mi czuć się zdradzonym i wściekłym.

O Boże, Jessamine, całkowicie się ośmieszyłaś.

Moją twarz spala wstyd z powodu mojego odrzucenia, a oddychanie staje się żmudnym zadaniem. Wszystko się rozmywa, gdy powstrzymuję łzy przed wylaniem się.

>

Nie jestem szalona. Naprawdę go kocham, z każdym bicie mojego serca, każdym włóknem mojego istnienia. . a on mnie odrzucił. Dlaczego? Ponieważ nie jestem tym, czego on pragnie. Nie jestem jak kobiety za mną. Nie mam nic i nie jestem nikim.

To mnie wkurza, a moje mózg nie działa dobrze, gdy jestem zły.

Śmiali się z mojego wyznania i nazwali to szaleństwem. Mówią, że nie mogę być Luną. Mówią, że jestem szalona. Ale jakoś ich działania i słowa nie ranią mnie tak bardzo, jak Alpha Kiera.

On

mówię, że jestem zwykłą służącą i dla niego niczym.

Sprawię, że zje swoje słowa. Sprawię, że zakocha się we mnie na zabój. Sprawię, że będzie we mnie obsesyjny.

Wciągam ostro powietrze, utrzymując jego spojrzenie w sobie płonącym innym rodzajem ognia. Uśmiecham się ozięble. "Więc nie powinno być problemu, aby pozwolić mi wziąć udział w selekcji".

Jego ręka odchodzi od mojej twarzy, choć dostrzegam ulotną iskrę zaskoczenia w jego oczach. "To nie jest twoje miejsce—"

"Nie masz się czego obawiać, Alpha,

"Przerywam ostro. Chyba że martwisz się, że jest możliwość, że zdobędę twoje serce."

Alpha Kier zaciska szczęki i wiem, że podrażniłem w nim drapieżnika, który lubi być wyzwany. Jego głowa szybko obraca się w stronę Beta Randale. "Jessamine Everhart będzie rywalką". Do mnie dodaje: "Przegrasz i zostaniesz wygnana z tej watahy i każdej innej".

To mogłoby wzbudzić strach u innych, ale ja nie planuję przegrać.

Przesuń w górę, aby kontynuować

3. Ukradnij trochę ubrań na bal. 3. Steal Some Clothes For The Ball

Jestem tematem rozmów na zamku, a być może w całej Neredii.

To jednak najmniejszy z moich problemów. Sztuczka, którą wykonałem, spowodowała, że matka Alfy, Luna Renae, nakazała Głównej Pokojówce pomnożyć moje obowiązki, włącznie z czyszczeniem stajni. Nie jestem tylko tematem rozmów na zamku, stałem się także pośmiewiskiem. Nazwali mnie Szaloną Jessamine.

Celem Luni Renae jest zajęcie mnie tak bardzo, że nie będę w stanie nadążyć za zadaniami dla konkurentów.

Ja gr

oan, rzucając grabie w ścianę. Wieczorem odbędzie się bal, aby uczcić rozpoczęcie selekcji. Alfa Kier weźmie do ręki najpiękniej ubraną kobietę z zebrania i obdarzy ją tańcem. Bal jest tematyczny, maskowy, aby zapewnić wszystkim uczestnikom równą szansę.

Nie mam sukienki ani butów i śmierdzę jak końskie gówno.

Ale wezmę udział w tym balu. To pierwszy krok w moim planie.

Godzina do balu, kończę sprzątanie stajni i wracam z powrotem do

Zamek. Widzę Lovette na kręcących się schodach i macham do niej. „Lov—“

Ona spojrzy w moim kierunku i odwraca się, szybko idąc w drugą stronę. Marszcząc brwi, dobiegam do niej, ignorując pokojówki, które zatykają nosy, gdy mijam, a także elegancko ubranych konkurentów, którzy się ze mnie śmieją. „Lovette,” mówię, chwytając ją za ramię. „Dlaczego mnie unikasz?”

Lovette patrzy na mnie, a ja zauważam, że ma zaczerwienione oczy. Wyrywa rękę z mojego uścisku, uderzając mnie w ramię. "Ty

Obiecałeś, że nie zrobisz nic głupiego, a powinienem był wiedzieć lepiej niż zgadzać się na zakrywanie za ciebie. Teraz za to jestem karany."

Moje brwi marszczą się z dezorientacją. "Co masz na myśli?"

Ona wącha, wycierając łzy spod oczu. "Beta Randale dowiedział się, że rozpoczęliśmy walkę jako rozproszenie, abyś mógł dostać swoje imię na liście. Zostaję wygnana z watahy."

Moje serce zwalnia. "Co?"

Złościąc się, ona znów wyciera policzki. "Czy naprawdę nie widzisz poza swoimi głupimi urojeniami?

Pytania? Wiesz, że nie mam gdzie indziej pójść. Wiesz, że samotne wilki nie przetrwają poza stadem. Dlaczego musiałaś to wszystko zrobić, Jessamine?! Czy nie możesz być jak reszta z nas, którzy zadowalają się tym, co mamy i rzucają kamienie w studnię życzeń, aby nasi partnerzy przyszli do nas? Dlaczego musi to być Alfa?!"

Jej słowa są jak policzek w moją twarz i głęboko mnie ranią. "Przepraszam, Lovette. Nie pomyślałam..."

"Nie. Nigdy nie myślisz o nikim innym niż o sobie."

Ja...

sięgam po jej ramię, ale ona cofa się, gniew przyciemniając jej oczy. Moje ręce opadają na boki i wydobywa się ze mnie cichutki szloch. "Naprawdę mi przykro. Porozmawiam z Alfą Kierem..."

Lovette śmieje się we mnie. "I on cię wysłucha? Wszyscy wiedzą, że po tym dziwnym numerze, który dzisiaj odwaliłeś, nigdy nie zdobędziesz jego łaski. Znieważyłeś go i wyzwałeś, przed jego poddanymi. Dziwię się, że nie kazał cię wsadzić do lochów."

"W takim razie porozmawiam z Gammą Lloydem. On mnie wysłucha," mówię do niej.

i trzymam jej ciepłą dłoń w swojej. "Zaufaj mi, Lovette. Poradzę sobie z tym."

Lovette się odwraca. "Byłabym głupia, żeby ufać szalonej kobiecie."

Odchodzi bez słowa, nawet ja wiem, że coś spieprzyłem. Nie przypuszczałem, że Lovette wpadnie w kłopoty, gdy poprosiłem ją o pomoc. Jesteśmy przyjaciółmi od zawsze, a ona mnie kocha jak siostra. Nie mogę pozwolić, żeby z tego powodu ją wyrzucili. Ma rację. Samotne wilki nie przetrwają poza stadem. Wygrywają z nimi wędrowne.

W budynku jest sześć pięter.

Zamek Króla Alfa. Kieruję się na trzecie piętro, gdzie znajdują się pokoje Beta i Gamma, a także biblioteki i sale treningowe. Biegnę po schodach, gdy ktoś woła mnie.

"Jessamine Everhart."

Obracam się, aby zobaczyć Panią Moirę idącą po schodach, w otoczeniu wielu rywalów. Wyróżnia się spośród nich. Jest piękna i pełna wdzięku w sposób, w jaki inni nie są. Jej skóra świeci się pod miękkim światłem, a jej sukienka jest najpiękniejsza, jaką widziałam.

Nigdy wcześniej nie widziałem czegoś tak pięknego. Otacza ją, lekki i eteryczny, delikatny różowy, który dodaje niewinności i uwodzi zarazem.

Konkurencja. Ta kobieta, która jest oszałamiająca jak bogini, to jedna z tych, z którymi będę rywalizować o uwagę Alfy. Moje serce jest ciasne. Jak mogę ją pokonać?

Zatrzymuje się przede mną i jej wargi w kolorze wiśni uniosły się w uśmiechu, gdy mnie ocenia. "Ktoś by pomyślał, że po twoim występie będziesz gotowa na bal."

Ktoś wydaje dźwięk.

Węcham dźwięk obok niej. "Pachnie sianem i obornikiem" - mówi inna osoba i wybuchają śmiechem.

"Czy jest jakiś powód, dla którego mnie wezwałaś?" pytam, powstrzymując swoje rozdrażnienie i zamykając je w miejscu, z którego nie ucieknie, by nie odepchnąć tych kobiet ze schodów.

Moira krok w przód, złośliwy uśmiech tańczący na jej ustach. "Oczywiście. Chcę cię pochwalić. Nigdy nie spotkałam nikogo tak bezwstydnej jak ty."

Rysuję kpiący ukłon. "Cóż, przyjemność jest moja".

Wszystko moje."

Pochyla się do przodu, słowa spadają na cichy szept, "Słyszałam, że Alfa już ma oko na kogoś. Naprawdę nie chciałabym widzieć, jak jesteś załamana, gdy weźmie mnie za rękę dziś wieczorem."

I choć absolutnie śmierdzę i mam siano we włosach, a także gnój na policzku, zbliżam się do niej. "Nie będę, bo on nie będzie tańczył z tobą, Moira."

Odchodzę, zanim może odpowiedzieć, i może po prostu poddam się natarczywym myślom i wyrwę jej ładne włosy.

Wzdycham, idąc. Teraz otworzyłem swoje wielkie usta i złożyłem oświadczenie. Skąd mam wziąć sukienkę? Co ważniejsze, jak się pozbyć tego smrodu?

****************

"Wejdź" - dźwięk z tłumionym dźwiękiem Gamma Lloyda dochodzi do mnie zza drzwi, gdy pukam.

Podnosi głowę z papierów na biurku, gdy wchodzę do jego gabinetu. Jego usta wykrzywiają się w żałosnym uśmiechu. "Mała Jess" - szepcze. "Wyjeżdżam na jeden dzień i słyszę, że zniszczyłaś zamek."

Gorączka wstępuje mi na policzki. Gamma

Ja i on nie jesteśmy szczególnie bliscy, ale przez lata zyskałem jego sympatię, zwłaszcza po licznych razach, gdy przyłapał mnie na śledzeniu Alfy Kier. "Przepraszam, jeśli sprawiłem ci jakiekolwiek kłopoty."

On chichocze, machając mi ręką, żeby przyszła bliżej. "Nigdy nie jest kłopotem, kiedy chodzi o ciebie. Czego potrzebujesz?"

Zaczynam mówić, gdy coś w rogu jego gabinetu przyciąga moją uwagę. Na dużej kanapie leżą kilka paczek z podpisami, ale na szczycie wszystkiego znajduje się sukienka. Sukienka pani Moiry.

w porównaniu do tego arcydzieła. Jest tak piękne, że porusza mnie do łez.

Wyglądałabym jak Luna, gdybym to nosiła.

"Co to jest?" pytam Gamma Lloyda, nie spuszczając oczu z czerwonej sukienki.

"Luna Renae poprosiła mnie, abym kupił prezenty dla zawodników, którzy nie zostaną wybrani i wrócą do domu." Lekka pauza. "Sukienka zostanie założona przez kobietę, którą Alfa wybierze na swoją Lunę na koniec selekcji."

Siłą odkładam wzrok na bok, żeby zobaczyć, że Gamma Lloyd mnie obserwuje.

z tymi wspaniałymi czarnymi oczami, które wydają się widzieć przez wszystko. "Przyszedłem tu, by prosić. Mój przyjaciel, Lovette, zostaje wygnany z watahy. Czy możesz mi pomóc? Nie ma gdzie indziej się udać. Nic nie zrobiła. To wszystko była moja wina, a ona nie powinna za to cierpieć."

Gamma Lloyd odchyla się w swoim fotelu. "To będzie trochę trudne... ale zrobię, co w mojej mocy."

Uśmiecham się. "Och, bardzo ci dziękuję!" piszczę.

Po tym mamy małą pogawędkę, ale przez cały ten czas moje serce jest wypełnione nadzieją.

Moje oczy ciągle wracają do sukienki.

To dlatego robię drugą najbardziej szaloną rzecz w swoim życiu. Czekam w korytarzu, aż zobaczę, jak Gamma Lloyd wychodzi, i wkradam się do tego gabinetu, pożyczając sukienkę. I przy okazji, pożyczam też maskę.

Oczywiście, oddam je. Zaraz po tym, jak skradnę show.

Przesuń w górę, aby kontynuować

My Alpha Mate Wants Me Back

My Alpha Mate Wants Me Back

109 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

109

Treść

Aa