passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

My Alpha Mate Wants Me Back - Rozdział #3 - autor Stephanie Nzekwue

My Alpha Mate Wants Me Back

/

Rozdział 3

2. Zostań odrzucony 2. Get Rejected

Zostań odrzucony.

Okay. Może powinienem był to lepiej ująć.

Moi palce drżą, gdy Alpha Kier podnosi się z jego stanowiska władzy, górując nademną na kilka wysokości. Muszę przechylić głowę do tyłu, żeby na niego spojrzeć, i wtedy nie mogę się oprzeć myśli, że to najpiękniejszy mężczyzna, jaki istnieje.

"Co powiedziałeś?" Jego głos dociera aż do mojego żołądka, a motyle w nim szybko się rozpraszają.

"Powiedziałem..." Mój głos wydobywa się jako pisk. Przełykam ślinę i zaczynam od nowa. "

powiedziałem, że chcę być twoją Luną, Alfa."

Jego spojrzenie przenika przez mnie, jakby szukało w głębi mojej duszy. "Nie, ostatnia część. Co to było?"

Cała sala jest tak cicha, że można usłyszeć śpiew ptaków na zewnątrz, a także dźwięk kroków na korytarzu poza salą. Mogę nawet usłyszeć własne bicie serca. Jest tak głośne, że jestem pewien, że cała sala je słyszy. Moje usta się otwierają, ale moje język czuje się zbyt ciężki, żeby powtórzyć te słowa, wyznać to, co czuję dla niego.

.

To nie powinno być takie trudne. Marzyłam o tym momencie codziennie; momencie, gdy Alfa spojrzy mi w oczy i powiem mu, jak długo na niego czekałam i jak zachowałam dla niego czystość.

"Kocham cię" szepczę, nawet jeśli cała sala to słyszy.

Alfa Kier obserwuje mnie przez chwilę, ciemne brwi uniosły się, gdy mnie ocenia. Moje serce wciąż skacze w klatce piersiowej, czekając na jego odpowiedź. Naprawdę nie byłam pewna, czego się spodziewałam. To problem zbyt wielu marzeń.

Pani przestaje być w stanie odróżnić rzeczywistość od fantazji. A jeśli Lovette miała rację i naprawdę straciłam zmysły?

No cóż, to nie nowość. Wszyscy znają Jessamine Everhart. Zawsze byłem szurniętą osobą. No, wszyscy oprócz Alfy i jego matki. Są zbyt zajęci opieką nad stadem i atakami watahy, żeby się mną przejmować.

Alfa Kier cofa się o krok i dopiero teraz zauważam, jak dużo ciepła promieniuje od niego. A potem zaczyna się śmiać. To ostry dźwięk, a wkrótce wszyscy w

Hall dołącza.

Gorączka wstydząca mi wstępuje na policzki, ale odmawiam, bym opuścił głowę wstydu.

On opada z powrotem na swoje miejsce, machając ręką w kierunku Beta Randale. "Kiedy prosiłem o rozrywkę, nie miałem na myśli tego, Beta". Do mnie mówi: "Idź sobie. Dobrze się pośmiałem".

Robię przerwę, zdezorientowanie marszczy moje rysy. Czy on myśli, że żartuję?

Beta Randale zaczyna zbliżać się w moim kierunku, gniew zaciska jego rysy, ale nie jestem tak łatwo odrzucony. Ja się zaczynam...

Staję krok do przodu, zanim on może mnie dogonić i wykrzykuję: "Uważasz mnie za żart, bo jestem Omegą?" Moje głos niesie się dobrze po sali, a zamiast śmiechu słyszę zdziwione westchnienia. Wskazując za siebie, kontynuuję: "Czy nie mogę być twoją Luną, bo nie mam luksusu, który mają inni? Chwalisz się, że jesteś sprawiedliwym Alfa, mężczyzną, który traktuje wszystkich członków swojej stada jak równych, ale wydaje się, że to tylko puste słowa, gdy ignorujesz mnie tylko dlatego, że jestem służącą, a nie córką jakiegoś potężnego Alfa!"

Mo

Kiedyś mówiono, że urodziłam się źle. Mam zbyt wiele ognia, by być Omegą. W takie dni jak dziś, wierzę jej, ponieważ żadna Omega nie może stawić czoła Alfa. To anomalie. Jestem anomaliami. Nie powinnam móc stanąć przed nim i krzyczeć na niego. Nawet nie powinnam móc stać w takim pomieszczeniu, gdzie potężne aury różnych Alfa prawie mnie duszą.

Quebec Kier zaciska szczękę, a w jego oczach miga gniew. "Bardzo uważaj, co mówisz, Jessamine Everhart."

Mentall

tak, mój szczęka opada. Bogini, zna moje imię i nawet je wymówił. Moje wnętrze topi się, muszę się trzymać, żeby nie wyrzucić mózgu przez okno. "Nie mylę się" mówię, nie ustępując. Alfa Kier prostuje się w swoim krześle, a jego oczy stają się tak zimne, że drżę. "Zabierz ją z mojego wzroku" mówi do nikogo konkretnego. Łzy kłują mi w oczy, gdy strażnicy zbliżają się do mnie. Nienawidzi mnie. Obrzydza mu się aż tak bardzo? Czy powinnam podchodzić do tego w taki sposób?

Inny sposób? Czy coś źle zrobiłem? Czy nie powinienem tego powiedzieć? Jak mogłem tak szybko to zepsuć? Muszę to naprawić, bo stracę szansę na ponowne spotkanie z nim.

Upadam na kolana, zgięty w pół, i skłaniam głowę tak nisko, aż moje czoło dotyka ziemi. "Przekroczyłem granice i za to przepraszam, ale nie przepraszam za to, że czuję to, co czuję. Czy miłość może być kiedykolwiek zła? Nie mogę przestać kochać cię. Zawsze tak było i zawsze będzie."

"Ona straciła zmysły", słyszę ludzi mówiących za mną.

Jaka to szalona kobieta. Zauważasz te łachmany, w których chodzi? Jak Alfa mógł nie zauważyć szalonej kobiety grasującej w jego zamku?

Całkowicie bezwstydne. Bezwartościowa istota jak ona odważa się nawet myśleć o byciu z Alfa Kierem?

To się dzieje, kiedy dajesz chłopom miarkę.

Słowa ciągle płyną i mogą równie dobrze rzucać we mnie kamieniami. Stopa strażnika ociera się o moją rękę i w momencie, gdy czuję, jak ktoś mnie podnosi, Alfa

Jeden z kierowników podnosi rękę. "Zostaw ją."

Moje oczy rozszerzają się, gdy mocne dłonie mnie puściły. Jego matka zwraca się do niego. "Mamy ważne sprawy do załatwienia, Kier. Słowa podstępnej pokojówki nie mogą zatrzymać tego wydarzenia."

Ignorując ją, wstaje z krzesła i podchodzi do mnie, klęczącej na ziemi. Chyli się nisko, chwytając mój podbródek, aby móc przyjrzeć się mojej twarzy. Przechyla moją głowę w lewo, prawo i w górę, oczy śledzą każdą linię i kontur mojej twarzy. "Ogień w twoich oczach nie będzie wystarczający, żebyś stała się Luną.

a. Pozbądź się złudzenia, że ja, Król Alfa Kier, kiedykolwiek zniżę się do kopulacji z niską służącą. Ty i twoje uczucia dla mnie nie znaczą nic i nigdy nie będą miały znaczenia."

Moje serce czuje się jakby zostało rozerwane. Ból, surowy i palący ból, przeszywa mnie, gdy wpatruję się w jego oczy, które są tak zimne i obojętne jak jego słowa, które wciąż rozbrzmiewają w moich uszach. Wiem, że jestem niskiego pochodzenia, ale ta służąca widziała więcej z niego niż ktokolwiek inny w tym zamku.

Zawsze go obserwowałem z oddali.

Wiem, jak wygląda, gdy jest zły, smutny, opłakuje czy jest szczęśliwy. Zdejmowałam mu buty w nocy, gdy zasypiał pijany, i przykrywałam go kocem. I wiem, że nie wie, że jestem jego prześladowcą, ale to nie przeszkadza mi czuć się zdradzonym i wściekłym.

O Boże, Jessamine, całkowicie się ośmieszyłaś.

Moją twarz spala wstyd z powodu mojego odrzucenia, a oddychanie staje się żmudnym zadaniem. Wszystko się rozmywa, gdy powstrzymuję łzy przed wylaniem się.

>

Nie jestem szalona. Naprawdę go kocham, z każdym bicie mojego serca, każdym włóknem mojego istnienia. . a on mnie odrzucił. Dlaczego? Ponieważ nie jestem tym, czego on pragnie. Nie jestem jak kobiety za mną. Nie mam nic i nie jestem nikim.

To mnie wkurza, a moje mózg nie działa dobrze, gdy jestem zły.

Śmiali się z mojego wyznania i nazwali to szaleństwem. Mówią, że nie mogę być Luną. Mówią, że jestem szalona. Ale jakoś ich działania i słowa nie ranią mnie tak bardzo, jak Alpha Kiera.

On

mówię, że jestem zwykłą służącą i dla niego niczym.

Sprawię, że zje swoje słowa. Sprawię, że zakocha się we mnie na zabój. Sprawię, że będzie we mnie obsesyjny.

Wciągam ostro powietrze, utrzymując jego spojrzenie w sobie płonącym innym rodzajem ognia. Uśmiecham się ozięble. "Więc nie powinno być problemu, aby pozwolić mi wziąć udział w selekcji".

Jego ręka odchodzi od mojej twarzy, choć dostrzegam ulotną iskrę zaskoczenia w jego oczach. "To nie jest twoje miejsce—"

"Nie masz się czego obawiać, Alpha,

"Przerywam ostro. Chyba że martwisz się, że jest możliwość, że zdobędę twoje serce."

Alpha Kier zaciska szczęki i wiem, że podrażniłem w nim drapieżnika, który lubi być wyzwany. Jego głowa szybko obraca się w stronę Beta Randale. "Jessamine Everhart będzie rywalką". Do mnie dodaje: "Przegrasz i zostaniesz wygnana z tej watahy i każdej innej".

To mogłoby wzbudzić strach u innych, ale ja nie planuję przegrać.

Przesuń w górę, aby kontynuować

3. Ukradnij trochę ubrań na bal. 3. Steal Some Clothes For The Ball

Jestem tematem rozmów na zamku, a być może w całej Neredii.

To jednak najmniejszy z moich problemów. Sztuczka, którą wykonałem, spowodowała, że matka Alfy, Luna Renae, nakazała Głównej Pokojówce pomnożyć moje obowiązki, włącznie z czyszczeniem stajni. Nie jestem tylko tematem rozmów na zamku, stałem się także pośmiewiskiem. Nazwali mnie Szaloną Jessamine.

Celem Luni Renae jest zajęcie mnie tak bardzo, że nie będę w stanie nadążyć za zadaniami dla konkurentów.

Ja gr

oan, rzucając grabie w ścianę. Wieczorem odbędzie się bal, aby uczcić rozpoczęcie selekcji. Alfa Kier weźmie do ręki najpiękniej ubraną kobietę z zebrania i obdarzy ją tańcem. Bal jest tematyczny, maskowy, aby zapewnić wszystkim uczestnikom równą szansę.

Nie mam sukienki ani butów i śmierdzę jak końskie gówno.

Ale wezmę udział w tym balu. To pierwszy krok w moim planie.

Godzina do balu, kończę sprzątanie stajni i wracam z powrotem do

Zamek. Widzę Lovette na kręcących się schodach i macham do niej. „Lov—“

Ona spojrzy w moim kierunku i odwraca się, szybko idąc w drugą stronę. Marszcząc brwi, dobiegam do niej, ignorując pokojówki, które zatykają nosy, gdy mijam, a także elegancko ubranych konkurentów, którzy się ze mnie śmieją. „Lovette,” mówię, chwytając ją za ramię. „Dlaczego mnie unikasz?”

Lovette patrzy na mnie, a ja zauważam, że ma zaczerwienione oczy. Wyrywa rękę z mojego uścisku, uderzając mnie w ramię. "Ty

Obiecałeś, że nie zrobisz nic głupiego, a powinienem był wiedzieć lepiej niż zgadzać się na zakrywanie za ciebie. Teraz za to jestem karany."

Moje brwi marszczą się z dezorientacją. "Co masz na myśli?"

Ona wącha, wycierając łzy spod oczu. "Beta Randale dowiedział się, że rozpoczęliśmy walkę jako rozproszenie, abyś mógł dostać swoje imię na liście. Zostaję wygnana z watahy."

Moje serce zwalnia. "Co?"

Złościąc się, ona znów wyciera policzki. "Czy naprawdę nie widzisz poza swoimi głupimi urojeniami?

Pytania? Wiesz, że nie mam gdzie indziej pójść. Wiesz, że samotne wilki nie przetrwają poza stadem. Dlaczego musiałaś to wszystko zrobić, Jessamine?! Czy nie możesz być jak reszta z nas, którzy zadowalają się tym, co mamy i rzucają kamienie w studnię życzeń, aby nasi partnerzy przyszli do nas? Dlaczego musi to być Alfa?!"

Jej słowa są jak policzek w moją twarz i głęboko mnie ranią. "Przepraszam, Lovette. Nie pomyślałam..."

"Nie. Nigdy nie myślisz o nikim innym niż o sobie."

Ja...

sięgam po jej ramię, ale ona cofa się, gniew przyciemniając jej oczy. Moje ręce opadają na boki i wydobywa się ze mnie cichutki szloch. "Naprawdę mi przykro. Porozmawiam z Alfą Kierem..."

Lovette śmieje się we mnie. "I on cię wysłucha? Wszyscy wiedzą, że po tym dziwnym numerze, który dzisiaj odwaliłeś, nigdy nie zdobędziesz jego łaski. Znieważyłeś go i wyzwałeś, przed jego poddanymi. Dziwię się, że nie kazał cię wsadzić do lochów."

"W takim razie porozmawiam z Gammą Lloydem. On mnie wysłucha," mówię do niej.

i trzymam jej ciepłą dłoń w swojej. "Zaufaj mi, Lovette. Poradzę sobie z tym."

Lovette się odwraca. "Byłabym głupia, żeby ufać szalonej kobiecie."

Odchodzi bez słowa, nawet ja wiem, że coś spieprzyłem. Nie przypuszczałem, że Lovette wpadnie w kłopoty, gdy poprosiłem ją o pomoc. Jesteśmy przyjaciółmi od zawsze, a ona mnie kocha jak siostra. Nie mogę pozwolić, żeby z tego powodu ją wyrzucili. Ma rację. Samotne wilki nie przetrwają poza stadem. Wygrywają z nimi wędrowne.

W budynku jest sześć pięter.

Zamek Króla Alfa. Kieruję się na trzecie piętro, gdzie znajdują się pokoje Beta i Gamma, a także biblioteki i sale treningowe. Biegnę po schodach, gdy ktoś woła mnie.

"Jessamine Everhart."

Obracam się, aby zobaczyć Panią Moirę idącą po schodach, w otoczeniu wielu rywalów. Wyróżnia się spośród nich. Jest piękna i pełna wdzięku w sposób, w jaki inni nie są. Jej skóra świeci się pod miękkim światłem, a jej sukienka jest najpiękniejsza, jaką widziałam.

Nigdy wcześniej nie widziałem czegoś tak pięknego. Otacza ją, lekki i eteryczny, delikatny różowy, który dodaje niewinności i uwodzi zarazem.

Konkurencja. Ta kobieta, która jest oszałamiająca jak bogini, to jedna z tych, z którymi będę rywalizować o uwagę Alfy. Moje serce jest ciasne. Jak mogę ją pokonać?

Zatrzymuje się przede mną i jej wargi w kolorze wiśni uniosły się w uśmiechu, gdy mnie ocenia. "Ktoś by pomyślał, że po twoim występie będziesz gotowa na bal."

Ktoś wydaje dźwięk.

Węcham dźwięk obok niej. "Pachnie sianem i obornikiem" - mówi inna osoba i wybuchają śmiechem.

"Czy jest jakiś powód, dla którego mnie wezwałaś?" pytam, powstrzymując swoje rozdrażnienie i zamykając je w miejscu, z którego nie ucieknie, by nie odepchnąć tych kobiet ze schodów.

Moira krok w przód, złośliwy uśmiech tańczący na jej ustach. "Oczywiście. Chcę cię pochwalić. Nigdy nie spotkałam nikogo tak bezwstydnej jak ty."

Rysuję kpiący ukłon. "Cóż, przyjemność jest moja".

Wszystko moje."

Pochyla się do przodu, słowa spadają na cichy szept, "Słyszałam, że Alfa już ma oko na kogoś. Naprawdę nie chciałabym widzieć, jak jesteś załamana, gdy weźmie mnie za rękę dziś wieczorem."

I choć absolutnie śmierdzę i mam siano we włosach, a także gnój na policzku, zbliżam się do niej. "Nie będę, bo on nie będzie tańczył z tobą, Moira."

Odchodzę, zanim może odpowiedzieć, i może po prostu poddam się natarczywym myślom i wyrwę jej ładne włosy.

Wzdycham, idąc. Teraz otworzyłem swoje wielkie usta i złożyłem oświadczenie. Skąd mam wziąć sukienkę? Co ważniejsze, jak się pozbyć tego smrodu?

****************

"Wejdź" - dźwięk z tłumionym dźwiękiem Gamma Lloyda dochodzi do mnie zza drzwi, gdy pukam.

Podnosi głowę z papierów na biurku, gdy wchodzę do jego gabinetu. Jego usta wykrzywiają się w żałosnym uśmiechu. "Mała Jess" - szepcze. "Wyjeżdżam na jeden dzień i słyszę, że zniszczyłaś zamek."

Gorączka wstępuje mi na policzki. Gamma

Ja i on nie jesteśmy szczególnie bliscy, ale przez lata zyskałem jego sympatię, zwłaszcza po licznych razach, gdy przyłapał mnie na śledzeniu Alfy Kier. "Przepraszam, jeśli sprawiłem ci jakiekolwiek kłopoty."

On chichocze, machając mi ręką, żeby przyszła bliżej. "Nigdy nie jest kłopotem, kiedy chodzi o ciebie. Czego potrzebujesz?"

Zaczynam mówić, gdy coś w rogu jego gabinetu przyciąga moją uwagę. Na dużej kanapie leżą kilka paczek z podpisami, ale na szczycie wszystkiego znajduje się sukienka. Sukienka pani Moiry.

w porównaniu do tego arcydzieła. Jest tak piękne, że porusza mnie do łez.

Wyglądałabym jak Luna, gdybym to nosiła.

"Co to jest?" pytam Gamma Lloyda, nie spuszczając oczu z czerwonej sukienki.

"Luna Renae poprosiła mnie, abym kupił prezenty dla zawodników, którzy nie zostaną wybrani i wrócą do domu." Lekka pauza. "Sukienka zostanie założona przez kobietę, którą Alfa wybierze na swoją Lunę na koniec selekcji."

Siłą odkładam wzrok na bok, żeby zobaczyć, że Gamma Lloyd mnie obserwuje.

z tymi wspaniałymi czarnymi oczami, które wydają się widzieć przez wszystko. "Przyszedłem tu, by prosić. Mój przyjaciel, Lovette, zostaje wygnany z watahy. Czy możesz mi pomóc? Nie ma gdzie indziej się udać. Nic nie zrobiła. To wszystko była moja wina, a ona nie powinna za to cierpieć."

Gamma Lloyd odchyla się w swoim fotelu. "To będzie trochę trudne... ale zrobię, co w mojej mocy."

Uśmiecham się. "Och, bardzo ci dziękuję!" piszczę.

Po tym mamy małą pogawędkę, ale przez cały ten czas moje serce jest wypełnione nadzieją.

Moje oczy ciągle wracają do sukienki.

To dlatego robię drugą najbardziej szaloną rzecz w swoim życiu. Czekam w korytarzu, aż zobaczę, jak Gamma Lloyd wychodzi, i wkradam się do tego gabinetu, pożyczając sukienkę. I przy okazji, pożyczam też maskę.

Oczywiście, oddam je. Zaraz po tym, jak skradnę show.

Przesuń w górę, aby kontynuować

4. Ukradnij show 4. Steal The Show

Kier.

Nigdy nie byłem osobą, która lubiła uczestniczyć w balach, ale to jest częścią władzy. Można by pomyśleć, że bycie Królem Alfa daje wystarczającą przewagę, aby unikać tego rodzaju spotkań, ale jest dokładnie odwrotnie.

"Czy nie uważasz, że Lady Moira wygląda doskonale?" Matka szeptem mówi mi po raz trzeci, a ja spoglądam w kierunku kobiety.

Tak, była absolutnie bez skazy. Kobieta pełna wdzięku i honoru. Skłania głowę pokornie, gdy przyjmuje taniec od

Alpha Dorian z Północnej Watahy i zakrywa usta, nieśmiało ukrywając rumieńce. Moira to dokładnie taki rodzaj kobiety, jakiej moja matka chciałaby dla mnie, i nie ma wątpliwości, że to byłby doskonały wybór.

Jednak mój wilk, Zephyr, nie przepada za nią zbytnio. Ja jednak lubię ją, chociaż nie mogę oprzeć się wrażeniu, że jej czegoś brakuje.

Nie żeby to miało znaczenie. Decyzja, kto zostanie Luną, nie ma nic wspólnego z tym, co ja myślę. To wszystko dla dobra watahy. A teraz, wydaje się, że to Moira. Najlepszy wybór. Jedyny.

"Tak, Matko," mruknąłem, spoglądając na podawane napoje. To był długi dzień i potrzebuję jednego.

"Może powinniśmy odwołać selekcję i nazwać ją Luną -"

Moje spojrzenie spotyka się z matczynymi, piwnymi oczami. "Wiesz, że wywołałoby to zamieszanie wśród watah, gdyby pomyśleli, że faworyzuję jedną kandydatkę ponad innymi."

Ona westchnęła. "Po prostu chcę, żeby to już się skończyło. Mamy już za sobą jeden incydent z tą szalona kobietą. Łatwiej byłoby teraz dokonać wyboru i wysłać resztę do t...

Ichocze w ich odpowiednich domach. Jestem pewien, że Moira odniosłaby sukces w każdym zadaniu."

Wariacka kobieta; Jessamine Everhart. Zaskoczyło mnie jej śmiałe wyznanie. Powiedziała, że mnie kocha. To najbardziej zabawna rzecz, jaką słyszałem od dawna. Wyzwała mnie, a Zephyr się podekscytował, zmuszając mnie do zawarcia tego głupiego zakładu. Powinienem był ją wsadzić do lochu za jej bezczelność. Nie jestem mężczyzną, który toleruje nawet najmniejsze.

Ale jej oczy... było w nich coś nieludzkiego.

wchodzisz w nie i czujesz pieszczotę kochanka. Patrzysz na nie i zostajesz uwięziony. Patrzysz na nie i chcesz jej dogodzić. Przez chwilę poczułem się jak kornik i trzymałem gniew, żeby nie upaść.

Czyżby była czarownicą?

Nie. Czarownice nie istnieją.

Czym więc może być? Żadne wilki ani istoty nie powinny mieć takiej mocy w jednym spojrzeniu. To mnie wstrząsa w sposób, który nie powinien. Mnie to niepokoi.

Bogini, potrzebuję drinka.

***************

"Przez ten tydzień ataki się nasiliły" - mówi Randale, wąchając moje drinki, zanim poda mi go. Nie ma znaczenia, ile razy mu mówię, że nie musi się tym martwić. Po tym jak zostałem otruty wilczą trawą w zeszłym roku i prawie umarłem, postanowił, że to jego zadanie.

Lloyd klepie mnie po ramieniu. "Naprawdę nie powinieneś rozmawiać o atakach łotrów, kiedy wokół jest tyle pięknych kobiet". Zatrzymuje się, popijając swój drink. "Więc kto będzie dzisiaj, Alpha? Moira? Helen wygląda również bardzo atrakcyjnie".

Randale prycha, podając mi mój napój. "Helen jest zbyt łagodna dla Kiera. On ją złamie w ciągu tygodnia."

Śmieję się z tego i łykam ze szklanki, oczy przeszukują tłum w poszukiwaniu innego wyboru. To jest daremne. Nikt nie przewyższa Moiry.

"Musisz teraz podjąć decyzję, Alpha," mówi Lloyd.

Ma rację. Goście zaczęli patrzeć na mnie oczekująco, kobiety rumienią się i poprawiają staniki, aby ich piersi wyglądały dla mnie bardziej zachęcająco. Śmieszne, naprawdę. Nie obchodzą mnie one.

Na razie nie ma takiej opcji.

Wylewam zawartość mojego kieliszka, mentalnie przygotowując się na rozmowę z Moirą, gdy Randale przeklina pod nosem, "Goddess, kim ona jest?"

Lloyd wpatruje się w tę samą stronę, zaskoczony. Tłum zatrzymuje się. Muzyka przestaje grać. Wszystko i wszyscy zatrzymują się, aby zauważyć tę osobę, która ośmieliła się przyjść później niż ja.

Mój wzrok wędruje na górę schodów, szukając osoby, która wprowadziła wszystkich w osłupienie, a drink prawie wypada z mojej ręki.

ręka.

Jedna kobieta schodzi po schodach. Jej sukienka jest zupełnie inna niż cokolwiek, co kiedykolwiek widziałam. Czerwień tak głęboka, że mogłaby być krwią. Wplatają się w nią misternie złote nici, rozchodzące się jak pnącza bluszczu, które wspinają się po murach zamku. Chwytają światło i moje tchnienie zatrzymuje się w gardle, gdy zaczyna świecić.

Moje oczy opadają, gdy ona schodzi jeszcze jedno piętro. Jej talia jest nierealna w tym gorsecie, a moje palce skręcają i rozpuszczają się, gdy wyobrażam sobie, jak owijają się wokół jej smukłej szerokości.

To pasowałoby idealnie.

Jej biodra się rozszerzają, a sukienka opada dalej. Jeszcze jeden krok odsłania niebezpiecznie wysoki rozporek, który odsłania bladą skórę jak księżyc, i przełykam, zmuszając wzrok do skierowania na jej twarz.

Jest przykryta maską Lisicy. Jednak jej oczy... i ta pulchna, czerwieniąca się buzia...

Dociera do podstawy schodów, a tłum się rozstępuje, ustępując jej miejsca. Te oczy są skierowane na mnie, i im bliżej zbliża się do mnie, tym bardziej wydają się znajome.

A kiedy zatrzymuje się na wprost.

Przedstawia mi się, oczy najrzadszego fioletu przenikają moje. Skłania głowę w eleganckim ukłonie, a jej lekkie, falujące włosy unoszą się wokół jej głowy, delikatnie niesione przez łagodny wiatr.

"Alfa."

Jej głos jest jak śpiew syreny i znajduję się na niego odpowiedź. "Moja Pani."

Jej brwi uniosły się, a lekka zabawa rozświetliła te oczy, które jestem całkiem pewien, że już wcześniej widziałem, chociaż nie mam dość obecności, aby zauważyć gdzie. Ta tajemnicza kobieta ukradła moje myśli i moje...

wdech.

Weź ją za rękę. Zephyr mówi mi, żebym z nią tańczył.

Nie sądzę, żebym kiedykolwiek odzyskał zmysły, jeśli nie zatańczę z tą kobietą. Krok naprzód, wyciągam rękę. "Zatańcz ze mną."

Jej usta wykrzywiają się w zmysłowym uśmiechu, bliźniacze dołeczki pojawiają się po obu stronach jej policzków, a zamiast wziąć moją rękę, cofa się o krok, skręcając w lewo.

Patrzę na nią, trochę zdezorientowany, i nigdy nie czułem się bardziej upokorzony w całym moim życiu niż wtedy, gdy się zatrzymuje.

Gamma Lloyd podchodzi do Lloyda i mówi: "Zatańcz ze mną, Gamma Lloydzie".

Przesuń w górę, aby kontynuować

My Alpha Mate Wants Me Back

My Alpha Mate Wants Me Back

109 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

109

Treść

Aa