passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

My Alpha Mate Wants Me Back - Rozdział #4 - autor Stephanie Nzekwue

My Alpha Mate Wants Me Back

/

Rozdział 4

3. Ukradnij trochę ubrań na bal. 3. Steal Some Clothes For The Ball

Jestem tematem rozmów na zamku, a być może w całej Neredii.

To jednak najmniejszy z moich problemów. Sztuczka, którą wykonałem, spowodowała, że matka Alfy, Luna Renae, nakazała Głównej Pokojówce pomnożyć moje obowiązki, włącznie z czyszczeniem stajni. Nie jestem tylko tematem rozmów na zamku, stałem się także pośmiewiskiem. Nazwali mnie Szaloną Jessamine.

Celem Luni Renae jest zajęcie mnie tak bardzo, że nie będę w stanie nadążyć za zadaniami dla konkurentów.

Ja gr

oan, rzucając grabie w ścianę. Wieczorem odbędzie się bal, aby uczcić rozpoczęcie selekcji. Alfa Kier weźmie do ręki najpiękniej ubraną kobietę z zebrania i obdarzy ją tańcem. Bal jest tematyczny, maskowy, aby zapewnić wszystkim uczestnikom równą szansę.

Nie mam sukienki ani butów i śmierdzę jak końskie gówno.

Ale wezmę udział w tym balu. To pierwszy krok w moim planie.

Godzina do balu, kończę sprzątanie stajni i wracam z powrotem do

Zamek. Widzę Lovette na kręcących się schodach i macham do niej. „Lov—“

Ona spojrzy w moim kierunku i odwraca się, szybko idąc w drugą stronę. Marszcząc brwi, dobiegam do niej, ignorując pokojówki, które zatykają nosy, gdy mijam, a także elegancko ubranych konkurentów, którzy się ze mnie śmieją. „Lovette,” mówię, chwytając ją za ramię. „Dlaczego mnie unikasz?”

Lovette patrzy na mnie, a ja zauważam, że ma zaczerwienione oczy. Wyrywa rękę z mojego uścisku, uderzając mnie w ramię. "Ty

Obiecałeś, że nie zrobisz nic głupiego, a powinienem był wiedzieć lepiej niż zgadzać się na zakrywanie za ciebie. Teraz za to jestem karany."

Moje brwi marszczą się z dezorientacją. "Co masz na myśli?"

Ona wącha, wycierając łzy spod oczu. "Beta Randale dowiedział się, że rozpoczęliśmy walkę jako rozproszenie, abyś mógł dostać swoje imię na liście. Zostaję wygnana z watahy."

Moje serce zwalnia. "Co?"

Złościąc się, ona znów wyciera policzki. "Czy naprawdę nie widzisz poza swoimi głupimi urojeniami?

Pytania? Wiesz, że nie mam gdzie indziej pójść. Wiesz, że samotne wilki nie przetrwają poza stadem. Dlaczego musiałaś to wszystko zrobić, Jessamine?! Czy nie możesz być jak reszta z nas, którzy zadowalają się tym, co mamy i rzucają kamienie w studnię życzeń, aby nasi partnerzy przyszli do nas? Dlaczego musi to być Alfa?!"

Jej słowa są jak policzek w moją twarz i głęboko mnie ranią. "Przepraszam, Lovette. Nie pomyślałam..."

"Nie. Nigdy nie myślisz o nikim innym niż o sobie."

Ja...

sięgam po jej ramię, ale ona cofa się, gniew przyciemniając jej oczy. Moje ręce opadają na boki i wydobywa się ze mnie cichutki szloch. "Naprawdę mi przykro. Porozmawiam z Alfą Kierem..."

Lovette śmieje się we mnie. "I on cię wysłucha? Wszyscy wiedzą, że po tym dziwnym numerze, który dzisiaj odwaliłeś, nigdy nie zdobędziesz jego łaski. Znieważyłeś go i wyzwałeś, przed jego poddanymi. Dziwię się, że nie kazał cię wsadzić do lochów."

"W takim razie porozmawiam z Gammą Lloydem. On mnie wysłucha," mówię do niej.

i trzymam jej ciepłą dłoń w swojej. "Zaufaj mi, Lovette. Poradzę sobie z tym."

Lovette się odwraca. "Byłabym głupia, żeby ufać szalonej kobiecie."

Odchodzi bez słowa, nawet ja wiem, że coś spieprzyłem. Nie przypuszczałem, że Lovette wpadnie w kłopoty, gdy poprosiłem ją o pomoc. Jesteśmy przyjaciółmi od zawsze, a ona mnie kocha jak siostra. Nie mogę pozwolić, żeby z tego powodu ją wyrzucili. Ma rację. Samotne wilki nie przetrwają poza stadem. Wygrywają z nimi wędrowne.

W budynku jest sześć pięter.

Zamek Króla Alfa. Kieruję się na trzecie piętro, gdzie znajdują się pokoje Beta i Gamma, a także biblioteki i sale treningowe. Biegnę po schodach, gdy ktoś woła mnie.

"Jessamine Everhart."

Obracam się, aby zobaczyć Panią Moirę idącą po schodach, w otoczeniu wielu rywalów. Wyróżnia się spośród nich. Jest piękna i pełna wdzięku w sposób, w jaki inni nie są. Jej skóra świeci się pod miękkim światłem, a jej sukienka jest najpiękniejsza, jaką widziałam.

Nigdy wcześniej nie widziałem czegoś tak pięknego. Otacza ją, lekki i eteryczny, delikatny różowy, który dodaje niewinności i uwodzi zarazem.

Konkurencja. Ta kobieta, która jest oszałamiająca jak bogini, to jedna z tych, z którymi będę rywalizować o uwagę Alfy. Moje serce jest ciasne. Jak mogę ją pokonać?

Zatrzymuje się przede mną i jej wargi w kolorze wiśni uniosły się w uśmiechu, gdy mnie ocenia. "Ktoś by pomyślał, że po twoim występie będziesz gotowa na bal."

Ktoś wydaje dźwięk.

Węcham dźwięk obok niej. "Pachnie sianem i obornikiem" - mówi inna osoba i wybuchają śmiechem.

"Czy jest jakiś powód, dla którego mnie wezwałaś?" pytam, powstrzymując swoje rozdrażnienie i zamykając je w miejscu, z którego nie ucieknie, by nie odepchnąć tych kobiet ze schodów.

Moira krok w przód, złośliwy uśmiech tańczący na jej ustach. "Oczywiście. Chcę cię pochwalić. Nigdy nie spotkałam nikogo tak bezwstydnej jak ty."

Rysuję kpiący ukłon. "Cóż, przyjemność jest moja".

Wszystko moje."

Pochyla się do przodu, słowa spadają na cichy szept, "Słyszałam, że Alfa już ma oko na kogoś. Naprawdę nie chciałabym widzieć, jak jesteś załamana, gdy weźmie mnie za rękę dziś wieczorem."

I choć absolutnie śmierdzę i mam siano we włosach, a także gnój na policzku, zbliżam się do niej. "Nie będę, bo on nie będzie tańczył z tobą, Moira."

Odchodzę, zanim może odpowiedzieć, i może po prostu poddam się natarczywym myślom i wyrwę jej ładne włosy.

Wzdycham, idąc. Teraz otworzyłem swoje wielkie usta i złożyłem oświadczenie. Skąd mam wziąć sukienkę? Co ważniejsze, jak się pozbyć tego smrodu?

****************

"Wejdź" - dźwięk z tłumionym dźwiękiem Gamma Lloyda dochodzi do mnie zza drzwi, gdy pukam.

Podnosi głowę z papierów na biurku, gdy wchodzę do jego gabinetu. Jego usta wykrzywiają się w żałosnym uśmiechu. "Mała Jess" - szepcze. "Wyjeżdżam na jeden dzień i słyszę, że zniszczyłaś zamek."

Gorączka wstępuje mi na policzki. Gamma

Ja i on nie jesteśmy szczególnie bliscy, ale przez lata zyskałem jego sympatię, zwłaszcza po licznych razach, gdy przyłapał mnie na śledzeniu Alfy Kier. "Przepraszam, jeśli sprawiłem ci jakiekolwiek kłopoty."

On chichocze, machając mi ręką, żeby przyszła bliżej. "Nigdy nie jest kłopotem, kiedy chodzi o ciebie. Czego potrzebujesz?"

Zaczynam mówić, gdy coś w rogu jego gabinetu przyciąga moją uwagę. Na dużej kanapie leżą kilka paczek z podpisami, ale na szczycie wszystkiego znajduje się sukienka. Sukienka pani Moiry.

w porównaniu do tego arcydzieła. Jest tak piękne, że porusza mnie do łez.

Wyglądałabym jak Luna, gdybym to nosiła.

"Co to jest?" pytam Gamma Lloyda, nie spuszczając oczu z czerwonej sukienki.

"Luna Renae poprosiła mnie, abym kupił prezenty dla zawodników, którzy nie zostaną wybrani i wrócą do domu." Lekka pauza. "Sukienka zostanie założona przez kobietę, którą Alfa wybierze na swoją Lunę na koniec selekcji."

Siłą odkładam wzrok na bok, żeby zobaczyć, że Gamma Lloyd mnie obserwuje.

z tymi wspaniałymi czarnymi oczami, które wydają się widzieć przez wszystko. "Przyszedłem tu, by prosić. Mój przyjaciel, Lovette, zostaje wygnany z watahy. Czy możesz mi pomóc? Nie ma gdzie indziej się udać. Nic nie zrobiła. To wszystko była moja wina, a ona nie powinna za to cierpieć."

Gamma Lloyd odchyla się w swoim fotelu. "To będzie trochę trudne... ale zrobię, co w mojej mocy."

Uśmiecham się. "Och, bardzo ci dziękuję!" piszczę.

Po tym mamy małą pogawędkę, ale przez cały ten czas moje serce jest wypełnione nadzieją.

Moje oczy ciągle wracają do sukienki.

To dlatego robię drugą najbardziej szaloną rzecz w swoim życiu. Czekam w korytarzu, aż zobaczę, jak Gamma Lloyd wychodzi, i wkradam się do tego gabinetu, pożyczając sukienkę. I przy okazji, pożyczam też maskę.

Oczywiście, oddam je. Zaraz po tym, jak skradnę show.

Przesuń w górę, aby kontynuować

4. Ukradnij show 4. Steal The Show

Kier.

Nigdy nie byłem osobą, która lubiła uczestniczyć w balach, ale to jest częścią władzy. Można by pomyśleć, że bycie Królem Alfa daje wystarczającą przewagę, aby unikać tego rodzaju spotkań, ale jest dokładnie odwrotnie.

"Czy nie uważasz, że Lady Moira wygląda doskonale?" Matka szeptem mówi mi po raz trzeci, a ja spoglądam w kierunku kobiety.

Tak, była absolutnie bez skazy. Kobieta pełna wdzięku i honoru. Skłania głowę pokornie, gdy przyjmuje taniec od

Alpha Dorian z Północnej Watahy i zakrywa usta, nieśmiało ukrywając rumieńce. Moira to dokładnie taki rodzaj kobiety, jakiej moja matka chciałaby dla mnie, i nie ma wątpliwości, że to byłby doskonały wybór.

Jednak mój wilk, Zephyr, nie przepada za nią zbytnio. Ja jednak lubię ją, chociaż nie mogę oprzeć się wrażeniu, że jej czegoś brakuje.

Nie żeby to miało znaczenie. Decyzja, kto zostanie Luną, nie ma nic wspólnego z tym, co ja myślę. To wszystko dla dobra watahy. A teraz, wydaje się, że to Moira. Najlepszy wybór. Jedyny.

"Tak, Matko," mruknąłem, spoglądając na podawane napoje. To był długi dzień i potrzebuję jednego.

"Może powinniśmy odwołać selekcję i nazwać ją Luną -"

Moje spojrzenie spotyka się z matczynymi, piwnymi oczami. "Wiesz, że wywołałoby to zamieszanie wśród watah, gdyby pomyśleli, że faworyzuję jedną kandydatkę ponad innymi."

Ona westchnęła. "Po prostu chcę, żeby to już się skończyło. Mamy już za sobą jeden incydent z tą szalona kobietą. Łatwiej byłoby teraz dokonać wyboru i wysłać resztę do t...

Ichocze w ich odpowiednich domach. Jestem pewien, że Moira odniosłaby sukces w każdym zadaniu."

Wariacka kobieta; Jessamine Everhart. Zaskoczyło mnie jej śmiałe wyznanie. Powiedziała, że mnie kocha. To najbardziej zabawna rzecz, jaką słyszałem od dawna. Wyzwała mnie, a Zephyr się podekscytował, zmuszając mnie do zawarcia tego głupiego zakładu. Powinienem był ją wsadzić do lochu za jej bezczelność. Nie jestem mężczyzną, który toleruje nawet najmniejsze.

Ale jej oczy... było w nich coś nieludzkiego.

wchodzisz w nie i czujesz pieszczotę kochanka. Patrzysz na nie i zostajesz uwięziony. Patrzysz na nie i chcesz jej dogodzić. Przez chwilę poczułem się jak kornik i trzymałem gniew, żeby nie upaść.

Czyżby była czarownicą?

Nie. Czarownice nie istnieją.

Czym więc może być? Żadne wilki ani istoty nie powinny mieć takiej mocy w jednym spojrzeniu. To mnie wstrząsa w sposób, który nie powinien. Mnie to niepokoi.

Bogini, potrzebuję drinka.

***************

"Przez ten tydzień ataki się nasiliły" - mówi Randale, wąchając moje drinki, zanim poda mi go. Nie ma znaczenia, ile razy mu mówię, że nie musi się tym martwić. Po tym jak zostałem otruty wilczą trawą w zeszłym roku i prawie umarłem, postanowił, że to jego zadanie.

Lloyd klepie mnie po ramieniu. "Naprawdę nie powinieneś rozmawiać o atakach łotrów, kiedy wokół jest tyle pięknych kobiet". Zatrzymuje się, popijając swój drink. "Więc kto będzie dzisiaj, Alpha? Moira? Helen wygląda również bardzo atrakcyjnie".

Randale prycha, podając mi mój napój. "Helen jest zbyt łagodna dla Kiera. On ją złamie w ciągu tygodnia."

Śmieję się z tego i łykam ze szklanki, oczy przeszukują tłum w poszukiwaniu innego wyboru. To jest daremne. Nikt nie przewyższa Moiry.

"Musisz teraz podjąć decyzję, Alpha," mówi Lloyd.

Ma rację. Goście zaczęli patrzeć na mnie oczekująco, kobiety rumienią się i poprawiają staniki, aby ich piersi wyglądały dla mnie bardziej zachęcająco. Śmieszne, naprawdę. Nie obchodzą mnie one.

Na razie nie ma takiej opcji.

Wylewam zawartość mojego kieliszka, mentalnie przygotowując się na rozmowę z Moirą, gdy Randale przeklina pod nosem, "Goddess, kim ona jest?"

Lloyd wpatruje się w tę samą stronę, zaskoczony. Tłum zatrzymuje się. Muzyka przestaje grać. Wszystko i wszyscy zatrzymują się, aby zauważyć tę osobę, która ośmieliła się przyjść później niż ja.

Mój wzrok wędruje na górę schodów, szukając osoby, która wprowadziła wszystkich w osłupienie, a drink prawie wypada z mojej ręki.

ręka.

Jedna kobieta schodzi po schodach. Jej sukienka jest zupełnie inna niż cokolwiek, co kiedykolwiek widziałam. Czerwień tak głęboka, że mogłaby być krwią. Wplatają się w nią misternie złote nici, rozchodzące się jak pnącza bluszczu, które wspinają się po murach zamku. Chwytają światło i moje tchnienie zatrzymuje się w gardle, gdy zaczyna świecić.

Moje oczy opadają, gdy ona schodzi jeszcze jedno piętro. Jej talia jest nierealna w tym gorsecie, a moje palce skręcają i rozpuszczają się, gdy wyobrażam sobie, jak owijają się wokół jej smukłej szerokości.

To pasowałoby idealnie.

Jej biodra się rozszerzają, a sukienka opada dalej. Jeszcze jeden krok odsłania niebezpiecznie wysoki rozporek, który odsłania bladą skórę jak księżyc, i przełykam, zmuszając wzrok do skierowania na jej twarz.

Jest przykryta maską Lisicy. Jednak jej oczy... i ta pulchna, czerwieniąca się buzia...

Dociera do podstawy schodów, a tłum się rozstępuje, ustępując jej miejsca. Te oczy są skierowane na mnie, i im bliżej zbliża się do mnie, tym bardziej wydają się znajome.

A kiedy zatrzymuje się na wprost.

Przedstawia mi się, oczy najrzadszego fioletu przenikają moje. Skłania głowę w eleganckim ukłonie, a jej lekkie, falujące włosy unoszą się wokół jej głowy, delikatnie niesione przez łagodny wiatr.

"Alfa."

Jej głos jest jak śpiew syreny i znajduję się na niego odpowiedź. "Moja Pani."

Jej brwi uniosły się, a lekka zabawa rozświetliła te oczy, które jestem całkiem pewien, że już wcześniej widziałem, chociaż nie mam dość obecności, aby zauważyć gdzie. Ta tajemnicza kobieta ukradła moje myśli i moje...

wdech.

Weź ją za rękę. Zephyr mówi mi, żebym z nią tańczył.

Nie sądzę, żebym kiedykolwiek odzyskał zmysły, jeśli nie zatańczę z tą kobietą. Krok naprzód, wyciągam rękę. "Zatańcz ze mną."

Jej usta wykrzywiają się w zmysłowym uśmiechu, bliźniacze dołeczki pojawiają się po obu stronach jej policzków, a zamiast wziąć moją rękę, cofa się o krok, skręcając w lewo.

Patrzę na nią, trochę zdezorientowany, i nigdy nie czułem się bardziej upokorzony w całym moim życiu niż wtedy, gdy się zatrzymuje.

Gamma Lloyd podchodzi do Lloyda i mówi: "Zatańcz ze mną, Gamma Lloydzie".

Przesuń w górę, aby kontynuować

5. Tańcz z jego gammą 5. Dance With His Gamma

Jessamine

Czy odrzucenie Alfy było częścią mojego planu?

Tak. Jak inaczej miałabym sprawić, żeby się we mnie zakochał, jeśli nie pokazałabym mu, czego może stracić? Byłabym głupia, gdybym myślała, że to, że weźmie mnie za rękę na balu, zapewni mi szczęśliwe zakończenie z nim. Nie jestem aż taka zapatrzona w siebie.

Więc planuję sprawić, żeby o mnie myślał przez cały dzień i widział mnie wszędzie - nawet we śnie. Dam mu trochę "Szalonej Jessamine" i zostawię go w niepewności.

"Będziesz tańczyć zaskakująco

Jessamine, jesteś naprawdę świetna - mówi Gamma Lloyd, kręcąc mnie po raz piąty.

Na co? Na Omegę? - kokietuję słodko, ściskając jego marynarkę, gdy wirujemy szybko, dopasowując się do zmieniającego się rytmu piosenki. Jestem świetną tancerką. Matka uczyła mnie, gdy jeszcze żyła. Lekcja za lekcją, nigdy żadnej nie opuszczała. Nawet wtedy, gdy byliśmy głodni i ledwo mieliśmy jedzenie, żeby przetrwać.

To prawie tak, jakby wiedziała, że ten dzień nadejdzie. Dzień, w którym jej Omega córka będzie tańczyć w pokoju wypełnionym...

wysocy goście, Alfy, Beta i Gamma z daleka, prestiżowe paczki i starsi. Dzień, w którym jej córka zatańczy w balowej sali Alfy i będzie świecić.

Wszyscy nas obserwują, włącznie z Alfa Kier. Wygląda coraz bardziej zły, szczęki zaciskają się, pięści kurczą się, jakby rozważał podejście tutaj i zemścienie się na Gammie Lloydzie za przyjęcie mojej ręki, zaraz po tym, jak go odrzuciłam.

"Nie. Poruszasz się lepiej niż większość kobiet, z którymi tańczyłem. To była komplementacja,

"Gamma Lloyd zauważa i uśmiecham się, opuszczając rzęsy. Dodaje po chwili: „Naprawdę nie powinnaś prowokować Alfy w ten sposób. To niebezpieczne.”

Odchylam się trochę, tańcząc wokół niego i przeczesując jego ramiona i szerokie plecy palcami. Mój wzrok przesuwa się tam, gdzie wiem, że jest Alfa, i nasze oczy się spotykają. O, wygląda na wściekłego.

To właśnie z Alfa samcami jest takie, że czują się uprawnieni do wszystkiego. Biorą to, co uważają, że powinno być ich, i się denerwują. Posiadacze.

W każdej chwili...

teraz Alpha Kier podejmie krok, aby zabrać mnie od Gamma Lloyda.

"Myślisz, że jestem lekkomyślna, a jednak zaakceptowałeś moją propozycję tańca. Dlaczego?" Pytam, spojrzenie utrzymując na nim, gdy poruszamy się w rytm, kołysząc się i dryfując do muzyki. Każdy ruch sprawia, że moja sylwetka świeci się, a rozcięcie daje dość rzadki widok moich ładnych nóg - nóg, na które Alpha Kier nieustannie spogląda.

Gamma śmieje się, palce sunąc wzdłuż mojej dolnej części pleców, przyciągając mnie bliżej. "Byłoby głupie odmówić prośbie najpiękniejszej...

Kobieta w zgromadzeniu". Przerwa. "Ta sukienka ci pasuje. Chociaż doceniłbym, gdybyś nie kradła z mojego gabinetu."

Wzruszam ramionami. "Nie ukradłam jej. Po prostu pożyczyłam". To naprawdę nie ma znaczenia. Sukienka wkrótce będzie moja.

Muzyka zmienia się, a Gamma Lloyd lekko ściska moje palce, kręcąc mnie w kółko, i śmieję się, nie mogąc się powstrzymać.

Ręce chwytają moje biodra i - oh. Wpatruję się w głębokozielone oczy, które wydają się przenikać we mnie. Alpha Kier mnie trzyma.

/p>

Mój puls przyspiesza, a ja odwracam się, żeby zobaczyć, jak Gamma Lloyd odchodzi. Zaskoczony, znów patrzę przed siebie. Spodziewałem się, że podejmie działanie, ale nie tak szybko.

Te palce mocno ściskają mój pas, gdy zaczynam się oddalać, a mój oddech zatrzymuje się, gdy ciepło jego palców przenika przez moją sukienkę, oznaczając moją skórę. Wewnętrznie drżę, gdy trzyma mnie przy swoim klatce piersiowej, spoglądając na mnie z oczami przyciemnionymi pożądaniem. "Kim jesteś?"

Moje usta się rozchylają, ale zanim mogę odpowiedzieć, h

On się lekko pochyla i zaniemawiam, gdy czuję jego dłoń pod moim kolanem, unosząc moje łydki i owijając je wokół jego talii - wszystko to część tego tańca.

Jednak myślę, że przekroczyliśmy granicę. Granicę, która oddzielała to od zwykłego tańca i uczyniła to drogą do zaspokojenia rosnącego w nim głodu.

Coś piecze mnie w klatce piersiowej. Nie sądzę, żeby uważał mnie za tę nędzną pokojówkę, z którą się śmiał. Myśli, że to jakaś tajemnicza kobieta, i już ją dotyka.

Wzburzenie narasta

wewnątrz mnie, plącząc się w gorączce, którą czuję, gdy jego palce suną w górę mojego uda, dalej w górę bioder i za moją talię, gdy schyla mnie tak nisko, że czuję się jakbym spadała.

Ale jego ręce zaciskają się wokół mojej talii w ostatniej chwili, trzymając mnie na miejscu, i patrzę w piękne oczy, które mienią się rzeczami, których nie rozumiem.

"Wiesz, kim jestem", szepczę.

On przechyla głowę, powoli mnie obserwując. "Pamiętałbym, gdyby tak było. Twoje rysy są ledwo zauważalne.

niezapomniane."

Przez moje cechy, może chodzić o moją twarz, lub o wypukłość moich piersi, które są tuż przed jego twarzą. Albo o moją talię, z którą zdaje się być dobrze zaznajomiony.

Okazuje się, że nie jestem jedyną bezwstydną osobą. On tak mocno ze mną flirtuje, ignorując fakt, że wszyscy patrzą. Jesteśmy jedyną parą tańczącą.

On, Kier Alfa, obdarowuje mnie, nędzną, bezklasową Omegę pokojówki, swoim pierwszym tańcem.

Alpha Kier bez wysiłku podnosi mnie i moje ręce plecionkami.

Przyciskam się do jego szerokiego klatka piersiowa, żeby się nie przewrócić na niego.

Jesteśmy tak blisko, że nasze nosy prawie się dotykają. Bogini, naprawdę mogłabym umrzeć szczęśliwa w ten sposób.

"Z jakiego stada pochodzisz? Jak masz na imię, Pani?"

Pani.

Nie jestem już przedmiotem drwin. Boli, że musiałam tylko założyć skandalizującą suknię i trochę makijażu, żeby wyglądać jak Pani. Wszystko, co on widział, to mój służbowy mundur i brudne, spocone włosy, kiedy mnie odrzucił.

Powiedziałam mu, że go kocham, a on wyśmiał mnie w twarz.

Ponieważ nie byłam ubrana w przepych i luksus jak inne kobiety. Ponieważ byłem w łachmanach.

Zastanawiam się, czy teraz by się śmiał, gdybym powiedziała mu te same słowa.

Zdecydowanie, opuszczam nogę z jego bioder i przestaję się ruszać, zatrzymując nasz taniec. Składam się w jego przestrzeń, szeptając: "Już mnie zapomniałeś?"

Jego oczy są zmęczone, zdezorientowane, i dodaję nadzieję w głosie, którym wyznałem moje uczucia.

Mówię do niego: "Kocham cię, Alpha."

Całe jego ciało się uspokaja. Jego palce zimnieją na mojej skórze i gwałtownie się cofa, oczy rozszerzają się. Patrzy na mnie od stóp do głów, wydychając zdziwienie.

Zaczynam się śmiać, zdejmując maskę. Kobiety piszczą, a moje imię zaczyna rozbrzmiewać po całej sali, wraz z moim nowym pseudonimem. Kieram Alfa, wykonując swój krok, kołysząc biodrami.

On nie rusza się ani o centymetr. Rozumie, co zamierzam zrobić. To jest

zwyczajem jest podziękować Alfa za taniec. Pocałunek w policzek jest wskazany.

Podnoszę się na palce, upewniając się, że moje usta muskają jego policzek i on drży. Nie kończę tam. Czuję się zły, dziki i szalony.

Więc robię coś innego, czego nikt w zdrowych zmysłach nie powinien. Gryzę w płatek ucha Alfa Kiera i szepczę: "Staraj się nie myśleć zbyt wiele o mnie, Alfa".

Z tym rzucając maskę na ziemię i odchodzę, ale nie przed uśmiechnięciem się do Moiry. Gdyby spojrzenia mogły zabijać, ja bym...

Byłbym martwy.

Przesuń w górę, aby kontynuować

My Alpha Mate Wants Me Back

My Alpha Mate Wants Me Back

109 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

109

Treść

Aa