passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

One Night Stand With My Husband’s Brother - Rozdział #3 - autor A Ifeoma

One Night Stand With My Husband’s Brother

/

Rozdział 3

Rozdział 2 - JAKBY NIE ZDRADZIŁ 2 – AS IF HE DIDN’T JUST CHEAT

Przeszła korytarzem, żywo wspominając ten dzień, kiedy opuściła dom i wyszła za mąż. Tamtego zachwycającego wieczoru jej oczy były zdeterminowane, by ruszyć naprzód do kolejnego etapu życia.

Myślała, że zostawienie ojca będzie najlepszą opcją. W ten sposób nie będzie dla niego ciężarem, a nawet mu pomoże. Ale teraz, będąc zamężną, nie była w stanie nic zrobić, by mu pomóc. Nawet nie pozwoliła mu przyjechać do niej.

Jak mogłaby to zrobić?

Jej ojciec był biedny i niewykształcony. Nie był godnym przeciwnikiem dla rodziny, do której wyszła za mąż. Choć była taka sama jak jej ojciec, to jej mąż podniósł jej standard życia do poziomu swojej rodziny.

Łzy Mackenzie nadal spływały, gdy opuściła korytarz i skierowała się ku wyjściu.

Co teraz mogła zrobić?

Po powrocie do domu Mackenzie powiedziała swojemu mężowi i teściowej, że nie jest w ciąży, tylko ma guza. Jak zareagują?

Mackenzie przechodziła obok rozsuwanych drzwi, na jej twarz uderzył zimny wiatr, ale poczuła się jakby na nią prysła wiadro zimnej wody. Jej obecna sytuacja do niej dotarła i otrzeźwiła, nagle zyskując wgląd w to, jak sobie z nią poradzić.

Rozejrzała się, odrzuciła włosy do tyłu i odeszła od budynku na parking, gdzie na nią czekał kierowca Ben.

"Gratulacje, pani" - powiedział kierowca, gdy znaleźli się w tej samej odległości. Mackenzie po prostu go zignorowała i wsiadła do samochodu.

Nawet kierowca cieszył się na wieści o jej ciąży. Mogła tylko wyobrazić sobie, jak rozczarowani będą inni.

Podróż do domu była cicha.

W powietrzu czuło się napięcie, a sporadyczne spojrzenia kierowane przez kierowcę w stronę Mackenzie świadczyły, że czuł, że coś nie jest w porządku. Jednak byłby nie na miejscu, gdyby zapytał.

Kiedy dotarli do znajomego terenu, Mackenzie opuściła szybę i patrzyła na willę, która dumnie wznosiła się pośród otaczających ją drzew i roślin.

Jechali jeszcze trochę, aż zatrzymali się przed podwórkiem oddzielającym główny dom od mniejszej jednostki. Tutaj Mackenzie zamieszkiwała razem z mężem. Mimo że było mniejsze od głównego domu, było większe od przeciętnego mieszkania i miało duży park i ogród. Miało nawet patio.

Kierowca zatrzymał się przed domem na małym parkingu obok czarnego Mercedesa, który Mackenzie widziała wcześniej. Ale nie u siebie. Nigdy wcześniej.

Mackenzie ponownie spojrzała na samochód i wydawało się, że przypomina siostrę jej szwagra. Może Selene wpadła, żeby przywitać męża po powitaniu teścia.

Mackenzie w myślach uspokoiła się trochę na myśl o tym. Miała już pewien osobisty kontakt z Selene i mogła powiedzieć z całego serca, że jest ona miła. Pomimo napiętego harmonogramu znalazła czas, aby przyjść i odwiedzić. Taka miła.

Pomyślała Mackenzie, kiedy weszła do domu i oceniła drzwi. Strasznie, że były otwarte.

Mackenzie uśmiechnęła się. To zabawne było z tymi odblokowanymi drzwiami, co do czego nie myślała wiele i poszła do środka. Jednak gdy wkroczyła, zauważyła coś dziwnego.

Torba Louis Vuitton leżała dokładnie na środku schodów.

Czy Selene miała wypadek i upadła?

Mackenzie zawsze pamiętała, że Selene zawsze chodziła na obcasach, więc to była jedyna możliwość, o której pomyślała, widząc drogą torbę na schodach.

Wolno przeszła po schodach i minęła korytarz do sypialni, którą dzieliła z ukochanym mężem. Jednak gdy zbliżała się do drzwi...

"ARGH! TAK!"

Dźwięki mokrej cipki, która jest obmacywana, napełniły jej uszy.

"Kochasz to, prawda, moja miłości?"

"Mmh, oczywiście, monstrze - aarhh tak!"

Dźwięk miażdżenia bioder o siebie doskonale zsynchronizowany z jękami i narzekaniami mężczyzny i kobiety osiągających szczyt rozkoszy.

Mackenzie istotnie uważałaby to za piękne, gdyby nie rozpoznała tych głosów. Serce zaparło jej dech w piersiach, a widok udowodnił jej prawdziwość tych niesamowitych jęków.

Nogi Selene były obwinięte wokół szyi jej męża, a narzędzie przyjemności męża, które było dla niej zarezerwowane, było zakopane w pochwach Selene.

Samo to widok było okropne, ale reakcja na ich twarzach, gdy zostali przyłapani, była tym, co ją przerażało. Nie mogła uwierzyć we własne oczy.

Jeffrey odsunął się od Selene, trzymając swój narząd przyjemności, który opadł po orgazmie i spokojnie spojrzał na nią. "Co się dzieje, kobieto? Kot ci wyciął język?"

Mackenzie drżąc, widząc obojętny wyraz twarzy męża, przechodzącego obok niej jakby nic się nie stało. Nawet kobieta w łóżku z nim nie wydawała się zawstydzona. To było dla niej jak bolesne uderzenie w twarz, brutalne przypomnienie o jej wartości dla niego.

"J-Jeff" - Mackenzie z trudem wypowiedziała z drżącymi ustami. "J-jak mogłeś to zrobić?"

Następnie spojrzała na Selene, która wydawała się niezainteresowana, gdy odwróciła się od męża. Wyglądało na to, że Selene nawet nie obchodzi fakt, że Mackenzie właśnie przyłapała ją na ruchaniu jej męża. "S-Selene" - Mackenzie drżąc teraz ze złości i rozgoryczeniem.

Nawet jeśli jej mąż, Jeff, ją zdradził, mógł to zrobić z kimś innym. Dlaczego z żoną jego brata, Selene?

Odpowiedzialność za to wszystko ponosiła nie tylko jej mąż, dlatego Selene również musiała ponieść konsekwencje. Gdyby nie zgodziła się na jego zaloty, nie byliby teraz w tej sytuacji.

"Jak mogłaś to zrobić, Selene?! Jesteś żoną brata mojego męża—"

- "Zamknij się" - Selene oddaliła się od Jeffrey'a na łóżku, stanęła na nogach, ukazując swój błyszczący organizm w pełnej okazałości.

Miała jędrne, małe piersi, które drżały przy każdym jej ruchu i płaski brzuch. Nie miała szerokich bioder, ale miała szczupłą talię i najdłuższe nogi, jakie kiedykolwiek widziała Mackenzie. Co więcej, miała najczystszą skórę i pachniała jak raj.

Kto by w niej nie chciał?

Ale mimo to... to było złe!

"Bo twój głupi przerywacz zepsuł nastrój, wcale już nie jestem zainteresowana. A myśleć, że porzuciłam zlecenie, tylko po to, by się dobrze bawić" - Selene powiedziała bezwstydnie, ziewając.

Selene O'Malley - tak miała na imię. Jasnordziawa, z parą urzekających zielonych oczu. Exkluzywna modelka Elite Model Management. Bez wątpienia piękna, ale jej obecne zachowanie ujawniło jej stronę, która sprawiła, że Mackenzie uznała ją za odrażającą. Wszystkie miłe zachowanie Selene okazało się niczym więcej jak obłudnymi gestami.

"Słuchaj uważnie." Selene rozzłościła się, zbliżając się do Mackenzie i uniosła jej podbródek, aby spotkała jej wzrok.

"Jeśli powiesz komuś o tym, co właśnie widziałaś, rozerwę wszystko, co dla ciebie jest cenne."

Mimo że głos Selene nie był zbyt głośny, Mackenzie poczuła się zagrożona. Zamarła, a gdy Selene zabrała swoje rzeczy i wyszła, Mackenzie poczuła się na tyle pokonana, że wiedziała, że nie zrobi nic w tej sprawie. Była zbyt przerażona i zbyt słaba, mimo że to, co właśnie widziała, wściekło ją.

"Zrób tak, jak powiedziała Selene, dobrze?" - głos Jeffrey'a zabrzmiał obojętnie, podczas gdy nałożył spodnie i swobodnie zarzucił koszulkę na ramię.

Przed wyjściem z pokoju rzucił na nią spojrzenie i dodał: "Do zobaczenia później, dobrze?"

I tak odszedł, a huk zamkniętych drzwi uderzył w Mackenzie jak cios.

"Do zobaczenia później, dobrze?"

Jego słowa rozbrzmiewały w jej uszach.

Jak mógł to powiedzieć? Jakby jej właśnie nie zdradził?

"JAK?!" - krzyknęła z rozpaczą.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3 - LECZENIE Z UŻYCIEM CZĘŚCI CIAŁA 3 – THE CURE WITH BODY PARTS

Mackenzie wypiła kolejne szklankę, życząc sobie, żeby alkohol rozpuścił ciężar na jej sercu.

Jak jej mąż, którego czciła przez lata w ich małżeństwie, mógł ją zdradzić z...?

Łza spłynęła po jej policzku.

Trzy lata temu, była radosną młodą kobietą w najlepszym okresie życia. Mimo że mieszkała na wsi z ojcem, była szczęśliwa, ponieważ mogła mu pomagać i masować mu stopy, gdy tego potrzebował po ciężkim dniu na farmie. Ich życie było bardzo ograniczone, ale ponieważ była z ojcem i sąsiedzkimi siostrami, nie nienawidziła go.

Wtedy pojawił się Jeffrey, wciągając ją całkowicie od pierwszego spojrzenia - czy to ona nie pierwsza zakochała się w nim?

Jeffrey był nowicjuszem w Dakocie Północnej i jakoś się zagubił w wiosce Noose Hage z powodu ulewnego deszczu. Jako urocza kobieta, pomogła mu przejść pod parasolem przez deszcz.

Seks nastąpił i zrodziła się z tego gorąca miłość. Zaszła w ciążę, a Jeffrey natychmiast ją poślubił. Oślepiona miłością, nie dała sobie szansy na wątpliwość. Nie obejrzała się nawet na swojego starego. Wierzyła, że może dać mu lepsze życie.

Mackenzie wypiła kolejny drink i płakała.

Zbyt często myślała o Jeffreyu jak o bogu i patrzyła na niego z zniekształconym spojrzeniem.

Ślicznie się ubierał. Razem z jego eleganckimi strojami był człowiekiem o uroczym usposobieniu i wyszukaną osobowością. Tak go widziała, ale potem...

Pewnego dnia poprosił ją, żeby wyprostowała włosy. Jej naturalne czarne loki były za niedbałe, by mieć włosy w takim stanie w obecności jego rodziny.

Bez zrozumienia ukrytego znaczenia, wyprostowała włosy i powoli zobaczyła, jak znikają błysk w jej oczach wraz z pasją, by być sobą.

Zaczęła żyć dla swojego męża i dziecka, którego oczekiwali.

Kiedy w końcu urodziła, dziecko przyszło martwe na świat. Nie udało jej się przywrócić życia swojemu potomstwu.

To było wtedy, gdy zaczęła się zmiana.

Jej mąż się zmienił. Nie zmienił się o 180 stopni, ale od kiedy poświęciła się jemu, dostrzegała subtelne zmiany. Jednak ta zmiana stała się czymś, czego się obawiała, gdy jej teściowa zaczęła zachowywać się wrogo, jakby nie straciła dziecka.

Nawet nie miała czasu opłakiwać swojej martwej pociechy. Zamiast tego poświęciła ten moment trudności na uspokajanie swojego męża i teściowej, tak żeby jej nie zaniedbali. Jej mąż był dla niej nadal ważny, nawet gdy wydawało się, że w jego sercu nie ma dla niej tej samej wagi po utracie dziecka.

Jak może żyć kobieta, której nowe życie zależy od męża?

Chciała odzyskać jego uwagę. A co najważniejsze - jego uczucie. Widziała, jak ważne było dla niego posiadanie dziecka, więc postanowiła zrezygnować ze swoich wewnętrznych ran, żeby mu dać kolejne.

Żywego dziecka.

Przeżywała obelgi ze strony teściowej i zaniedbywanie ze strony męża. Ostatnio ich zachowanie wobec niej zaczęło być bardziej pozytywne, gdy zaczęli podejrzewać, że jest w ciąży - wczesne symptomy takie jak senność, zmęczenie i zawroty głowy, które kobiety, które kiedyś były w ciąży, potwierdzą.

Czy to była łaskawość losu następnym razem?

Czy znów zostanie akceptowana i kochana po powiedzeniu im tego, czego chcieli usłyszeć? Że jest w ciąży?

Mackenzie wzięła alkohol i wypiła go, nie czując niczego poza pustką, kiedy popijała swoje smutki.

Ale gdy dotarła do szpitala...

Zamiast diagnozy ciąży, zdiagnozowano jej cholernego guza!

Czemu?!

Mackenzie krzyczała w swojej głowie. Jej ospały układ i nieczułe ciało nie pozwalały jej wydobyć tych krzyków. Łzy spływały dalej po jej policzkach, których nie zamierzała wytrzeć.

Światła w barze były ściemnione. Muzyka była dość głośna. Była sama w tłumie ludzi, kompletnie i zupełnie pijana.

Jakby Kupidyn ingerował, na miejscu obok niej siedział mężczyzna, którego całe postępowanie wskazywało na bogactwo i moc.

"Jeśli nie możesz znosić alkoholu, nie pij" - doradził jej, skupiając się na kelnerze, który składał zamówienie.

Światła wydawały się ciemniejsze, gdy Mackenzie spojrzała w górę z równie obojętnym spojrzeniem na mężczyznę, który do niej przemówił z pogardą. Na widok go z boku, łatwo mogła zobaczyć, że był wspaniałym mężczyzną. Nawet siedząc, jego umięśnione i silne ramiona były podłużne jak wieś.

Czy to powstrzymało jej wściekłość? Nie.

Jak śmiał?

Czy wie, przez co przechodzi? Nie. Czy ma pojęcie, że nie ma dla niej nadziei? Nie. Nie ma więc prawa siedzieć przy jej stoliku tylko po to, żeby ją gnębić!

"Jeśli..." - jej głos drżał, a gorąco jej złości promieniowało z niej - "Jeśli nie wiesz, przez co ktoś przechodzi, nie masz prawa być dla niego okrutny!"

Zapadła chwila ciszy, gdy światła w barze stały się jeszcze ciemniejsze, aby pasować do miękkiej, ale szalonej muzyki, która rozbłyskiwała w tle.

Mężczyzna spojrzał na nią, zafascynowany jej surowością w głosie i dzikością w jej oczach. Zauważył rozdzielone pasmo jedwabistych włosów przysłaniających jej twarz i przygaszenie świateł. On spoglądał na nią ze swoimi intensywnymi niebieskimi oczami, choć jej widzenie było mgliste, ale była zbyt wściekła, żeby teraz o to dbać.

Bez słowa, Mackenzie ze szkocką naładowaną do końca wyszła z krzesła, położyła stos pieniędzy na stole i wyszła na zewnątrz.

Gdy oddalała się od okolicy klubu, poczuła krople zimnej wody spadające na swoją twarz. Wypiła alkohol, który trzymała, żeby się uspokoić, ale kiedy ciężarki na niebie pogłębiły się i spuściły ulewny deszcz, eksplodowała w łzach i butelka upadła obok jej stóp, roztrzaskując się na tysiąc kawałków.

"DLACZEGO?!" - ryknęła w deszcz.

Tłum przeszedł obok niej w panice, szukając schronienia przed deszczem. Jednak ona nie ruszyła się z miejsca, mimo nieustannego, ale niezamierzonego odpychania na bok i na ramiona.

Deszcz nadal padał gromadnie, ale ona stała tam, przemoczona do suchej nitki. Czuła się na tyle rozbity, na ile była w środku.

"Hej! Ty, tutaj!" - odezwał się głos.

Rzuciła okiem, a kosmyk jej kiedyś wyprostowanych włosów spadł jej na twarz.

Czuło się to niesamowicie znajomo.

Tak samo jak za pierwszym razem, gdy spotkała Jeffreya, jej włosy były mokre i naturalnie kręcone. Palce Mackenzie instynktownie sięgnęły, by dotknąć jej włosów, gdy w powietrzu pojawił się kolejny krzyk.

"Pani! Wsiada czy nie?!"

Podążając za dźwiękiem, spojrzenie Mackenzie padło na czekający taksi kilka metrów dalej, drzwi były otwarte, a ręka przyciągała ją. Jakby na autopilocie, zbliżyła się do taksówki, jej ruchy oderwały się od jej myśli. Wsiadając na tylne siedzenie, zamknęła drzwi i dopiero wtedy w pełni uświadomiła sobie, jak przemoczona jest.

"Przepraszam, jestem całkowicie przemoczona" - wyszeptała jednostajnym głosem.

"Nie martw się. Dokąd mogę panię zabrać?" - zapytał kierowca.

Mackenzie powiedziała mu, żeby zawiózł ją do najbliższego hotelu. W przeciwieństwie do wielu szczęśliwych ludzi, już nie miała domu. Przynajmniej na dzisiejszą noc czułaby się komfortowo w każdym miejscu w Greensville Hills. Tak długo, jak tylko nie było w domu jej męża.

Kiedy dotarli do hotelu, przestało padać. Mackenzie zapłaciła za przejazd i weszła do hotelu.

Zameldowała się i dostała klucz do pokoju numer 223.

O tej porze była już całkowicie zmęczona i wykończona. Nie miała już kontroli nad swoim ciałem. Chociaż to duch jej został złamany, wpływało to na każdy kawałek jej istnienia.

Dziing!

Mackenzie wyszła z windy i zaczęła rozpinać koszulę, kiedy dostrzegła numer swojego pokoju. Otworzyła drzwi swobodnie, zapominając o potrzebie klucza.

"Zły pokój..." - odezwał się głos z wewnątrz.

"Nie..." - szeptała.

To był ten sam mężczyzna z wcześniej. Tej głębokiej, męskiej głosy. Jego gorące niebieskie spojrzenie przewinęło się po jej skórze, przyglądając się jej nieporządkowi i wilgotnemu wyglądowi. Jego usta drgnęły, gdy ją usłyszał.

Mackenzie rozwaliła ostatni guzik od koszuli i odrzuciła ją na bok, odsłaniając mokrą, ale solidną biustonosz, który przylegał blisko do jej piersi, eksponując pełne piersi.

Zanim mężczyzna zdążył cokolwiek powiedzieć, zsunęła ze swoich bioder spódnicę, a mężczyzna dopiero się zbliżył, kiedy jej spódnica spadła na podłogę.

"Pani" - powiedział.

Zachwiała się, a on złapał ją, zanim upadła, otulając ją w swoje mocne ramiona.

Chciał zachować dystans między nimi, ale wydawało się to niemal niemożliwe, ponieważ ta kobieta wyraźnie nawet nie umiała stać.

Przeszedł mu dreszcz, świadomie oplatając skórę. Pomimo zimna, poczuł, jak jego ciało grzeje się na skutek interakcji z jej skórą. Nie mógł zignorować szybkiego pulsowania między nogami, pod spodem ręcznika.

Ten naturalnie inteligentny człowiek spojrzał na twarz Mackenzie i był zdumiony.

Widział już wiele kobiet, ale żadnej nie czuł takiej prawdziwości i niewinności jak ona.

Mackenzie rzuciła ramiona na jego szyję, a całe jej napięcie i podporządkowanie własnym zasadom zostały złamane.

To nie dostarczyło jej daleko w jej małżeństwie.

Gdyby musiała skończyć robiąc coś tak niesłychanego, nie miała nic przeciwko. Chociaż jej sztywność wobec standardów męża nie miała znaczenia. Nadal zdradzał.

Więc pocałowała drobnego nieznajomego, a łza spłynęła jej po twarzy.

Obcy zamarł, zaskoczony zuchwałością kobiety. Ale bardziej zdziwił go fakt, jak bardzo jego ciało reagowało na jej dotyk. Jej usta...

Jednakże odciął się i delikatnie odepchnął ją, ale ona zdawała się znajdować swój sposób, aby do niego wrócić. Był gotów odepchnąć ją jeszcze raz, ale gdy spojrzał na nią pełnymi błagalnymi oczami, wahał się.

Mackenzie złapała jego dłonie i z drżącymi ustami powiedziała: "Proszę... dotknij mnie".

Bliskość.

Co to dokładnie jest?

Obcy zabrał ją do swojego łóżka, zamknął drzwi i odrzucił ręcznik. Następnie położył się na niej i powiedział jeszcze raz: "Jesteś pewna?"

Dotknęła jego dolnej części i wydusiła "tak".

Jej oczy były zapłakane, ale pewne, pokazujące jej determinację. Obcy nie wiedział, czym to jest, ale miał wrażenie, że ta kobieta potrzebowała czegoś, a on miał w jakiś sposób to lekarstwo.

Więc uprawiał miłość z nią. Przyjmując ją z pasją, o której myślała, że wie, ale który był nieobecny w jej życiu przez cały czas.

Bliskość...

Czy to tylko połączenie dwóch ciał? Czy oznaczało coś więcej?

Takiego jak połączenie dwóch dusz, z których jedna leczy ból drugiej?

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4 - CO ZROBIĆ NASTĘPNIE 4 – WHAT TO DO NEXT

Noc powoli minęła, wraz z Amorkową strzałą namiętności, która wydawała się oddana wcześniej.

Dzip

Dzip

Dźwięk powiadomienia o wiadomości wydawał się ledwo wystarczający, aby obudzić tak ociężałego mężczyznę jak Chase'a, ale jednak to zrobił.

Chase obudził się i wtedy, gdy to zrobił, jego kobieta nie była przy nim w ramionach.

Jego kobieta?!

Chase usiadł w łóżku, trzepiąc ociężałość ze swoich oczu, ale zdaje się, że to nic nie dało. Odgarnął potargowane od seksu włosy i wydyszał oddech.

Wczoraj wieczorem…

Niewinność głosu tej kobiety, intensywność uczuć w jej oczach i precyzja, z jaką wyryte były jej krągłości. Piękne loki, które tańczyły na jej twarzy, melodyjne jęki, gdy płakała z przyjemności. Niesamowite było, jak dużo wpływu wywarła na niego, by poczuł się na tyle szalonym, aby życzyć sobie, aby była jego kobietą.

Ale gdzie ona jest?

Dotknął swoich warg i gdy spojrzał na prześcieradła, był przekonany, że była tutaj, w jego pokoju.

Nie była snem!

Wzrok Chase'a przesunął się na nocny stolik i zaskoczyło go zestawienie stosu pieniędzy obok napisanej notatki.

Czy kobieta z zeszłej nocy to zostawiła?

Jego domysł okazał się dokładnie taki, kiedy złapał notatkę i przeczytał ją.

Cześć... To ja, kobieta, z którą miałeś jednorazowy romans. Przepraszam... ale proszę, zapomnij, że się to w ogóle zdarzyło. Jestem zamężną kobietą i wczoraj wieczorem to się stało z powodu mojego niedbalstwa. Naprawdę mi przykro, proszę przyjmij moje przeprosiny.

Chase przeczytał notatkę jeszcze raz i ścisnął ją w dłoni, złość wydobywając się z niego, kiedy spojrzał na stos pieniędzy na nocnym stoliku.

Jak ona sobie go wyobrażała?

Jak mogła nazwać wczorajszy wieczór... pomyłką?

Przypomniał sobie masowanie jej piersi i jak bezbronnie leżała pod nim. Jak jej ciało rozpalało jego namiętność i pomagało mu doprowadzić ją do orgazmu?

Chase nie był głupcem. Widział piękne kobiety. Wiele z nich miało wysoką klasę, niektóre z nich nawet poddawały się procedurom kosmetycznym, aby jeszcze bardziej uwydatnić swoje już zachwycające piękno, żeby mu się podobały. Oczywiście, były atrakcyjne, ale on do nich nie czuł się przyciągany. Nawet jego żona, królowa piękności, która nie poddała się żadnym zabiegom kosmetycznym.

Wielu by się zastanawiało, dlaczego mężczyzna, który ma piękną żonę, miał jednorazowy romans z kobietą, która nie dorównywała pięknu jego żony.

Chase również nie wiedział.

Ale wiedział, że ta tajemnicza kobieta zapaliła w nim płomień, którego myślał, że będzie brakowało mu przez całe życie. Czego jego żona nigdy nie mogła od niego wyciągnąć. Nawet nie pamiętał, kiedy ostatnio był intymny z swoją doskonałą żoną.

Dzyn!

Dzyn!

Dzwonienie telefonu przykuło uwagę Chase'a i teraz musiał go odebrać, próbując sobie poradzić z odrzuceniem tajemniczej kobiety, która nie zostawiła żadnego śladu, kim była. Nawet jej imienia nie zostawiła.

"Cześć?"

"Hej, Chase, to już czas, żebyś odebrał. Co robiłeś wczoraj wieczorem? Próbowałem się dodzwonić, ale nie mogłem się dodzwonić. Nie mów mi, że jesteś pogrzebany w pracy podczas twojego urlopu, Panie Pracoholiku?" Odpowiedział entuzjastyczny, a zarazem droczący głos.

Chase wcierał sobie skronie.

To jego bliski przyjaciel i kuzyn, West, który czerpał przyjemność z dokuczania mu.

**********************

Mackenzie myślała o cichym wejściu do domu, aby nie zwracać uwagi męża na jej eskapady nocne, ale gdy dotarła na sam szczyt schodów, spotkała swoją teściową na korytarzu.

"Mackenzie" spojrzenie jej teściowej przykuło jej uwagę, powodując, że zamarła "Gdzie byłaś wczoraj wieczorem? Nawet nie wpadłaś na rezydencję, żeby podzielić się ze mną i dziadkiem dobrą nowiną."

Mackenzie poczuła dreszcz przebiegający jej po plecach.

"D-dobra nowina?" słowa wyszły jej z użyciem jąknięcia.

Nic dobrego nie wynikło z poprzedniego dnia, zwłaszcza nie z jej pijackiej eskapady w nocy.

Ale czyn był dokonany i stawić czoła swojemu zachowaniu teraz sprawiało, że czuła się jak porażka. Jaki był sens zeszłej nocy, jeśli nawet nie mogła się do tego przyznać? Spojrzenie na swoją teściową sprawiło, że chciała załamać się. Jak bardzo więcej musi stawić czoła swojemu mężowi?

Był dumny zdradźca, ona nie była.

"Wiesz..." jej teściowa zasugerowała z subtelnością mrugnięcia, "twoja mała wizyta w szpitalu."

Mackenzie o tym doskonale wiedziała.

Ale szczerze mówiąc...

Po prostu nie mogła.

"Nie musisz mi o tym teraz mówić!"

"Co—"

"Możesz podzielić się tym z całą rodziną podczas kolacji."

"Kolacja?" Mackenzie wypowiedziała te słowa w cichym szeptu.

"Dokładnie. Dziadek poprosił, abyś ty i Jeffrey dołączyli do nas na kolację. I jest jeszcze jedna rzecz, twój szwagier i jego żona też będą tam, więc bądź przygotowana."

"Czy mam się zapytać o menu kolacji, abym mogła nadzorować personel kuchni?"

"—Nie!" Przerwanie ze strony teściowej było zbyt szybkie, co skłoniło Mackenzie do spojrzenia na nią z nieufnością.

Zawsze było normalne, że Mackenzie nadzorowała gotowanie w domu swojego męża i organizowała specjalne kolacje na spotkania w domu teścia, więc jej zaangażowanie w przygotowanie posiłków zazwyczaj było doceniane. Mackenzie nie mogła się nie zastanawiać, dlaczego tym razem było inaczej.

"Cóż" jej teściowa powiedziała z gracją, przeciągając perfekcyjnie zadbany palec po swojej szyi. "To, co chcę powiedzieć... nie musisz gotować dziś wieczorem ani na żadne kolejne posiłki. Spójrz na siebie." Wyraz twarzy teściowej zmienił się na zatroskany i Mackenzie miała trudności z rozszyfrowaniem, czy troska była prawdziwa, czy też nie.

"Wydajesz się blada, a te cienie pod oczami..."

Jej teściowa nagląco westchnęła i pogłaskała twarz Mackenzie. "Nie mów mi, że ten uparty syn też cię denerwuje. Naprawdę, potrafi być bardzo wymagający, ale mogę ci zapewnić, że bardzo cię kocha!"

Atmosfera między nimi nagle się zmieniła, gdy Mackenzie spojrzała w dół na swoje stopy, zdając się być oburzonym na to, żeby mówić.

Jej teściowa również to zauważyła, ale zignorowała to nerwowym śmiechem. "Dlaczego nie pójdziesz do swojego pokoju i odpoczniesz, co? Zrelaksuj się i powiedz mi, czy czegoś potrzebujesz, dobrze?"

Po poklepaniu dłoni Mackenzie, odeszła z entuzjastycznym krokiem.

Mackenzie wiedziała.

Jej teściowa traktowała ją dobrze, bo myślała, że jest w ciąży.

Mackenzie opuściła głowę. Chociaż nie podobało jej się, że jej mąż ją zdradził, czuła, że ​​może się jakoś ułożyć i pozostaną szczęśliwą rodziną.

Weszła do swojego pokoju i otworzyła szafki, gdzie zazwyczaj trzymała swoje suplementy, ale to, co zobaczyła, prawie spowodowało atak serca. To był pakiet prezerwatyw!

Wiedziała, że ona i Jeffery nigdy nie używali prezerwatyw, gdy byli razem, ponieważ planowali mieć dziecko, ale dla Jeffery'ego, aby mieć tyle prezerwatyw?

Mackenzie sprawdziła pobliski kosz na śmieci i natychmiast odsunęła się od widoku wielu użytych prezerwatyw.

Teraz, gdy zwróciła uwagę na pokój, zapach spermy ją piętnował. Nawet nie mogła już płakać.

Jeffery'ę również odbierała to od niej. Chęć opłakania utraty uczucia ze strony męża.

Więc wyszła z pokoju, zabierając ze sobą suplement witaminowy i swoją torbę.

Na dole, obok patio był mały pokój.

Dawniej było to jej bezpieczne schronienie, gdzie mogła uprawiać swoje hobby. Stolarkę.

Od czasów nastoletnich interesowała się stolarką meblową, i zazwyczaj udzielała pomocy tym, którzy potrzebowali jej pomocy, a to za darmo.

Mimo że wyszła za mąż, jej zainteresowanie stolarswem nie zanikło, niestety teściowa jej nie lubiła, więc wywaliła niektóre meble, które wykonała, zostawiając tylko kilka śmieci.

Mackenzie pogładziła powierzchnię jednego ze stołków z przeszłości, który pozostawiła niedokończony.

W końcu jej teściowa powiedziała,

"Stolarswo jest brudne. Już tego nie możesz robić! Teraz, kiedy wyszłaś za mojego syna, musisz zwracać uwagę na wszystko, co robisz, żeby go i naszą rodzinę nie ośmieszyć!"

Mackenzie nie wiedziała, jak długo tam stała, podziwiając swoje nieukończone dzieła i pragnąc trochę się nimi pobawić, gdy usłyszała głosy dochodzące z patio. Nie mogła nie zauważyć zamieszania, przecież to pomieszczenie było najbliżej patia.

Mackenzie zbliżyła się do okna i uchyliła je nieznacznie, zobaczyła swojego męża i teściową na zewnątrz. Wydawało się, że prowadzą gorącą rozmowę, jak można było wywnioskować z tonu głosu i mowy ciała.

Jednak Jeffrey wydawał się bardziej opanowany.

Zazwyczaj Mackenzie unikałaby słuchania rozmowy między matką a synem, ale czuła się do tego przyciągnięta. Z jakiegoś powodu czuła, że jest w niej wiadomość, która jest dla niej przeznaczona w ich rozmowie.

"Jeffrey, czy możesz być trochę łagodniejszy dla Mackenzie?"

"Mówisz o tej wiedźmie?"

Oczy Mackenzie rozszerzyły się.

Wiedźma?

Słysząc to słowo z ust swojego męża sprawiło, że poczuła się nikom. Chociaż rozumiała, że gdy poznała Jeffreya, nie zwracała zbytniej uwagi na swoje wygląd, po ślubie poprawiła swoje wyglądy, aby bardziej mu się podobać. Czy on nawet o tym nie pomyślał?

"Nie ważne! Słyszałem, że dziś rano nie poszedłeś do biura i zamiast tego poszedłeś do hotelu z jakąś piękną panią. Słyszałem, że cię zostawiła i dlatego wróciłeś do domu wcześnie, a nie dlatego, że skończyłeś pracę na czas."

Cisza

"Myślałeś, że się nie dowiem? Kurczę, co ty myślisz o mnie!"

"Matko, przecież to nie tak, jakby moje wkłady miały znaczenie. Po prostu pozwól mojemu asystentowi robić całą robotę, jak zwykle."

"Ty głupcze!"

"Ale wiesz, że to prawda, matko. Dopóki masz mnie za sobą, nic złego się nie stanie. A co do Mackenzie, nie ma problemu. Nawet jeśli zdradzę ją przed jej oczami, nigdy mnie nie opuści. Taka to właśnie słaba kobieta"

Mackenzie bez trudu opuściła okno i oparła się o ścianę.

"Słaba kobieta" szepnęła z bólem wyrazu.

"Mimo wszystko, bądź dobra dla niej. Jest w ciąży. Teraz to dla niej i dla nas ważny czas"

"Ach, ta kobieta jest taka nachalna. Dlaczego musiała tak łatwo zajść w ciążę, jeśli miała urodzić martwe dziecko."

"Wiem, prawda? Wtedy to ja przekonałem cię do jej poślubienia, bo była w ciąży. Gdybym wiedział, że to nie jest dobre, powiedziałbym ci, żebyś ją zostawił, ale teraz jest znów w ciąży. Jeśli urodzi syna, dziesięć procent akcji Axford conglomerates przypadać będzie tobie. To procent udziału, który obiecał ci twój ojciec wtedy, nie wierzę, że o tym zapomni szybko."

"Tak."

"To wszystko, co masz do powiedzenia? To nie dobre! Musisz mi obiecać, że będziesz dobrze traktować Mackenzie. Nie zapominaj, że to dla twojego dobra."

"Dobrze, matko. Zrobię, jak mówisz."

"A to mój mądry chłopcze!"

To było wszystko, co usłyszała Mackenzie, zanim głosy i kroki zniknęły.

To właśnie wtedy podjęła decyzję, co dalej zrobić.

I na pewno nie miało to związek z powrotem do dobrych relacji z mężem.

Przesuń w górę, aby kontynuować

One Night Stand With My Husband’s Brother

One Night Stand With My Husband’s Brother

100 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

100

Treść

Aa