Wysłali sygnał.
Jej mąż był martwy, a oni nadchodzili po nią. Wiedziała o tym i miała tylko chwilę, zanim ją zlokalizują i też ją zabiją. Nie było czasu na żałobę po jej zmarłym mężu. Miała całe życie na to, żeby to zrobić, jeśli przeżyje. Teraz jej uwaga skupiała się na tym, żeby zabrać siebie i swoją małą córkę stamtąd i zapewnić im bezpieczeństwo. Musieli udać się w miejsce daleko stąd, gdzie nie będą ich szukać, dopóki ona nie odzyska sił.
Pospieszyła do gabinetu
żeby podnieść długopis i papier. Tak szybko, jak to możliwe, zapisała notatkę:
Ktokolwiek jesteś, kto ją znalazł, to było moje ostatnie życzenie, zanim umrę, abyś zapewnił bezpieczeństwo mojej córki i żeby żyła. Miej serce i spełnij ostatnie życzenie umierającej i bezradnej matki. Zabierz ją do jej ciotki pod poniższym adresem:
6th Avenue, New Jersey.
Ostatnią rzeczą, jaką chciała, było, żeby jej córka dorastała w domu zastępczym. Starannie złożyła kartkę i wybiegła na zewnątrz.
Badanie. Jej córka była w rogu salonu. Siedziała na podłodze, bawiąc się klockami. Była niewinna i mała. Nie zdawała sobie sprawy, co się dzieje, co prawdopodobnie się wydarzy. Podszedła do córki i uklękła, by być na jej poziomie.
"Kochanie, musimy iść" powiedziała, odsuwając klocki i wyciągając ręce do córki. Przytuliła ją, mocno ją obejmując, bo wiedziała, że to prawdopodobnie ostatni raz, gdy ją trzyma.
Jej córka.
"Gdzie, Mamo?" Mały i uroczy głos jej trzyletniej córki wystarczył, żeby straciła panowanie nad sobą. Przez cały czas powstrzymywała łzy, ale teraz zaczęły się lać, jej ramiona trzęsły się niekontrolowanie.
"Mamo, dlaczego płaczesz?"
Zwolniła swoją córkę i otrzepała łzy dłonią. Nie powinna pozwolić jej widzieć jej w ten sposób. Nie chciała jej przestraszyć. Jej córka zasługiwała na spokój ducha, który był podarowany dla wszystkich.
bardzo małe dziecko.
Trzymając jej obie ramiona, spojrzała w górę w oczy swojej córki. "Wiesz, że mama cię kocha, prawda?"
"Wiem, mamo. Ja też cię kocham, mamo."
"Nigdy bym cię nie zostawiła celowo, skarbie. Nigdy bym tego nie zrobiła. Musisz to zrozumieć." Była małym dzieckiem, więc dla niej słowo "celowo" mogło być niejednoznaczne, ale nie było czasu, żeby to wyjaśniać. Po prostu musiała jej to powiedzieć. Dorosła i zrozumie.
Jako
jeśli poczuła powagę sytuacji, jej zazwyczaj dociekliwa córka nie trudziła się pytaniem o znaczenie tego słowa celowo. Była za to bardzo wdzięczna.
"Mamo, gdzie jest tata? Czy pojedzie z nami?"
Niezaplaczone łzy groziły, że spadną. Nie było czasu na emocje. Tu była matka, która musiała być silna dla swojej córki.
"Spotka nas tam." Kłamała. Nie czekając na odpowiedź córki, kontynuowała,
"Zabierz
to, kochanie." Włożyła złożoną notatkę do małej kieszeni na swojej sukience. "Kiedykolwiek mnie nie ma, kiedy nie możesz mnie zobaczyć, daj to komuś. Każdemu - oprócz policjanta, ok? Zrobisz to dla mnie, kochanie?"
"Tak, mamo." Odpowiedziała jej córka, kiwając głową.
"Wiesz, jaki jest mundur policjanta, prawda?" Zapytała.
"Tak, mamo."
"Nigdy nie dawaj tego komuś w tym mundurze, dobrze, kochanie?"
"Tak, mamo."
"Jesteś odważną dziewczynką. Odważną jak twoja mama" - powiedziała, całując córkę w obie policzki. "Chodź. Musimy iść".
Wstała i podniosła córkę, nosząc ją na boku. Szybko pobiegła do drzwi frontowych i otworzyła je. Dźwięk samochodów parkujących przed ich domem zatrzymał ją. Nasłuchiwała. Kroki podążały za dźwiękiem, zbliżając się do nich, ciężkie i szybkie.
Głęboko wewnątrz wiedziała, że jest już za późno, ale nie była
Nie zamierzała łatwo się poddać. Zamierzała walczyć do ostatniego tchu. Pospiesznie pobiegła do kuchni, korzystając z tylnych drzwi, po drodze chwytając nóż. Otworzyła szufladę blisko drzwi i wyjęła pęk kluczy.
Upuszczając swoją córkę, próbowała odnaleźć, gdzie jest klucz, jej ręce nerwowo się poruszały. Huk na przednich drzwiach sprawił, że skoczyła do góry, a jej córka zacisnęła ręce mocno wokół jej nóg. Dwa kolejne huki i przednie drzwi runęły na ziemię.
"Znajdźcie ich!"
"quot; to były okrutne i zimne słowa, które dosięgły jej uszu. Głos był głęboki i dziki. To był tylko cień tego, co spotkałoby ich wiarę, gdyby ta osoba ich złapała. Nie poddając się, nadal próbowała kluczy. To nie był często używany drzwi, więc ledwo wiedziała, który klucz jest właściwy.
Kroki zbliżały się, a jej dłonie stawały się spocone. Była na skraju ataku paniki. Jeśli nie przeżyje tego, jej córka musi.
"Kiedy otworzę drzwi, kochanie. Uciekaj, uciekaj
, i nie oglądaj się". Szeptała do swojej córki, wciąż próbując kluczy, gdy mówiła.
Drzwi zaskrzypiały.
Znalazła klucz. Uśmiechając się z łzami spływającymi po twarzy, spojrzała na swoją córkę, wiedząc, że to ostatni raz, kiedy ją zobaczy.
"Nie ruszaj się!" To było to samo głębokie i zimne głos. Wzięła głęboki oddech i otworzyła drzwi tak szybko, jak tylko mogła.
"Biegnij, Kochanie! Biegnij!" Krzyczała ze wszystkich sił. To były jej
ostatnie słowa, zanim kula przebiła jej głowę.
Przesuń w górę, aby kontynuować
Damien Culhane spędza sobotnie wieczory w klubie ze striptizem razem z trójką swoich przyjaciół, Lucasem, Brianem i Charlesem. To był jedyny sposób na spędzanie czasu razem w ich napiętym grafiku. Wszyscy byli bogatymi biznesmenami, więc rzadko mieli czas na spontaniczne i niepotrzebne spotkania. Sobotnie wieczory były po to, aby nadrobić to i uniknąć zerwania więzi. Byli związani jak bracia. Gadając między sobą, opowiadając o swoich przeżyciach z tygodnia, Damien znalazł swoje skupienie
Siedział na jednym z krzeseł w klubie, mając lepszy widok z loży VIP. Obserwował, jak jej duże pośladki drgają w rytm muzyki, jego oczy śledząc każdy ruch w górę i w dół. Tańczyła na rurze, a gdy się odwróciła, jej piersi podskakiwały.
Nie była dokładnie piękna, ale była seksowniejsza od pozostałych striptizerów. Damien oblizał usta. Znalazł sobie dziewczynę na tę noc.
"Damien! Damien! Czy jesteś ze mną?" To był Lucas.
przywołując.
Damien zmusił się do oderwania oczu od striptizerki i odwrócił się, patrząc na Lucasa, niewinnie się uśmiechając. "Czy słyszałeś coś, co Brian właśnie powiedział?" - zapytał Lucas, uniesioną brwią. Lucas był jego najlepszym i najbliższym przyjacielem spośród trójki.
"Nie, co powiedział?" - Damien zapytał nonszalancko, jego oczy powróciły do gorącej dziewczyny, którą zauważył. Wszystkie trzy pary oczu podążyły za nim tam, gdzie patrzył.
"Nie masz wstydu, Damienie" - powiedział Charles, chu
ckling.
"Wiem" Damien odpowiedział, uśmiechając się. "Ty też chcesz ją ocenić, ale ktoś musi być wierny swojej dziewczynie" Dodał i puścił oczko do Charlesa.
"Zamknij się, stary. Jestem zadowolony z mojej żony" Charles szybko odpowiedział. Był jedynym żonatym spośród czwórki.
"Dobra, miłośniku" Damien odpowiedział, uśmiechając się z wyższością. "Choć jeśli jesteś zadowolony, nie powinieneś tu być".
"To nasza sprawa. Nie wtrącaj się" Charles spojrzał na niego groźnie.
czerwony w Damien.
Damien podniósł obie ręce. "Dobra, dobra, żartowałem tylko."
"Dobra, może powinniśmy zmienić miejsce. Moglibyśmy spędzać nasze sobotnie wieczory gdzieś indziej niż tutaj." powiedział Charles.
"Nie ma mowy, bro!" odpowiedział Lucas, uśmiechając się. "Nikt ci nie kazał uciekać i brać ślubu."
Wszyscy się śmiali oprócz Charlesa. "No dalej, powinniście być wyrozumiali," powiedział Charles, westchnął. "Ona zaczęła narzekać na...
Wyjdź z tego. ''
"Po prostu powiedz jej, że po prostu spotykasz się z chłopakami" - sugerował Brian.
"Albo możemy po prostu zmienić jebane miejsce."
"Przepraszamy, kolego, robimy to od lat. Nie możemy po prostu zmienić tego, bo się ożeniłeś" - powiedział Lucas.
"Poza tym, wszyscy niecierpliwimy się na sobotnie wieczory z tego powodu" - dodał Damien, wskazując na striptizerki.
"Mów za siebie" - powiedział Charles. "
Już najwyższy czas, żebyście się poważnie wzięli za życie.
Lucas zmarszczył brwi, zszokowany jego komentarzem. "Whoa, whoa, moment, kolego. To, że nie jesteśmy żonaci, nie oznacza, że nie traktujemy życia poważnie."
Damien zaśmiał się. "Nie każdy tutaj jest miłośnikiem jak ty, Charlesie."
"A poza tym masz pieniądze po nieślubnym ojcu. My też mamy pieniądze po nieślubnym ojcu. Jedyna różnica między tobą a nami polega na tym, że założyłeś pierścionek na palec kobiecie." Brian dodał.
T
hej wszyscy się śmiali, włącznie z Charlesem.
"Więc wy się nie zgodzicie zmienić lokalizacji?" Charles zapytał ponownie.
"Nie," Damien odpowiedział, skupiając się ponownie na striptizerce.
Lucas wstał. Postawił się przed Damienem, blokując mu widok. Skrzyżował ręce i powiedział: "Czy mógłbyś przynajmniej udawać, że jesteś przyzwoity?"
"W żaden sposób nie jestem przyzwoity," Damien odpowiedział, wzruszając ramionami. "Zejdź mi z drogi."
"Wiem, dlatego powiedziałem, żebyś udawał
głupi dupek. I nie, zostaję tutaj. Rozmawialiśmy o czymś, zanim zostaliśmy przerwani, dzięki twojej braku uwagi i umiejętności patrzenia w oczy."
"To jest jego obiad. Nie chcesz, żeby go stracił. Zaufaj mi." powiedział Brian, śmiejąc się.
Damien uśmiechnął się złośliwie, wyciągnął prawą rękę i złożył ją w pięść. Zderzył pięści z Brianem.
"O, ty też to dobrze wiesz."
"Jesteście po prostu bezwstydni", powiedział Charles zwięźle.
&qu
"Wiem. Już to mówiłeś, mój kochanie" - naśladował Damien głos kobiety. Następnie obdarował Charlesa szerokim uśmiechem.
"Dorosnij, ziomek!" - powiedział Charles, śmiejąc się. Pozostali dwaj dołączyli.
Gwiżdżąc, Lucas wrócił na swoje miejsce, na twarzy pojawił się uśmiech szyderczy. "Popatrz, kto nadchodzi." - powiedział, z oczami wpatrzonymi w wejście do VIP-a. Wszyscy się odwrócili, żeby spojrzeć. To była Bella, ubrana skąpo, i kierowała się w ich stronę, a konkretnie do Damiena.
&q
"O matko, ta kobieta zrobiłaby wszystko, żeby znów dostać się do twoich spodni, popatrz na te piersi, nawet trochę ich nie ukrywała," wykrzyknął Brian, w tonie, który słyszeli tylko oni.
"Kurwa!" Damien wyszeptał i wstał, próbując odejść.
"Tu jesteś, Damien! Szukałam cię wszędzie," pisnęła Bella. Chwytając go za rękę, przyciągnęła go z powrotem na kanapę i usadziła.
"Po co?" Damien zapytał surowo, nadal stojąc.
leasing his hand from hers but remaining seated.
"Huh?" She asked and sat down on the lap of Damien and wrapped her hands around his neck.
Damien stiffened. "Mówiłaś, że mnie szukałaś. Po co?" Zapytał, nadal mając surowy ton głosu.
"No dalej, Damy, nie bądź taki." Szepnęła, mrugając sztucznymi rzęsami.
.
"Nigdy więcej mnie tak nie nazywaj," Damien powiedział przez zaciśnięte zęby. "Czego chcesz, Bella?
Podnosząc się z jego kolan, odwróciła się, aby spojrzeć na Damiena. "Damien, dlaczego traktujesz mnie w ten sposób?"
"Czego chcesz, Bella?" Damien zapytał ponownie, ignorując jej pytanie.
Lucas zaszczycił. "Czy to nie jest oczywiste?"
"Ty, Damien, ty! Chcę tylko ciebie." Bella odpowiedziała z wyrazem urazy na twarzy. "Czy nie jestem dla ciebie wystarczająco dobra?"
"Nie," Damien odpowiedział prosto. Brian się roześmiał, ale przestał, gdy Bella odwróciła się, patrząc na niego ze złością.
&qu
"Nie? Dlaczego!" Wrzeszczała, spoglądając w dół na Damiena.
"Bello, zaczynam mieć dość twojej przylepności i zaczynam żałować, że cię przeleciałem" - powiedział zimno Damien.
"Ouch" - wymówił Lucas i Charles zrobił wszystko, żeby się nie zaśmiać na głos.
"Proszę, Damien. Nawet jeśli nie mogę być dla ciebie niczym. Chcę spać z tobą. Jeszcze raz."
"Bello, nie śpię z jedną kobietą więcej niż raz. Zapomnij o tym i zapomnij o mnie."
"Damien-
"To był tylko jednorazowy romans, nic więcej" przerwał jej Damien. "Zastanawiam się, dlaczego w ogóle znam twoje imię, dlaczego wciąż się widzimy i dlaczego teraz jesteś tutaj."
Z łzami spływającymi po twarzy Bella uciekła. Nie przed tym, jak powiedziała "Spierdalaj!"
"Teraz to dopiero umiliło noc, było bardzo zabawne" powiedział Lucas, śmiejąc się.
"Chcę tylko ciebie, Damien" naśladował Charles.
"Zamknij się!" Damien spojrzał groźnie.
t Charles.
"Brachu, po prostu daj jej to, czego chce. Po prostu ją jeszcze raz przeleć i skończ z nią." powiedział Lucas.
"Znasz mnie dobrze i znasz moje zasady. Przespimy się dwa razy, a znajdziesz się w związku."
"Związek nie jest zły," stwierdził Charles.
"Cokolwiek," Damien odpowiedział, wstając.
"Gdzie idziesz?" zapytał go Brian. "Czy odchodzisz?"
"Tak, muszę się czymś zająć. Już dawno się to nie stało."
Od dawna nie używałem Hotelu Kurwa." powiedział Damien, puszczając oczko. Rzeczywista nazwa hotelu to Grandees, najdroższy hotel w stanie, którego był właścicielem. Hotel Kurwa to nazwa, którą chłopcy mu nadali, ponieważ to tam Damien zabiera większość swoich jednonocnych znajomości.
Pożegnał się ze swoimi przyjaciółmi i opuścił sekcję VIP klubu. Damien rozejrzał się, próbując znaleźć tancerkę z dużym tyłkiem. Zauważył ją w rogu niedaleko baru.
Podeszł do niej z uśmiechem
nterest to us tonight."
Her eyes widened with excitement as she leaned closer, her lips brushing against his ear. "Lead the way," she whispered back, her voice filled with anticipation.
With a mischievous grin, Damien took her hand and led her out of the crowded room. They disappeared into the night, ready to indulge in their shared desires.
Interesuje Cię to.
Przesuń w górę, aby kontynuować