POV ARII
Kiedy Xander oderwał się od naszego pocałunku, myślałam, że położy mnie na łóżku i wspiął się na mnie.
Zamiast tego wstał i pociągnął mnie za sobą.
„Gdzie idziemy?” zapytałam, wciąż łapiąc oddech.
„Po prostu chodź tu”, powiedział, ciągnąc mnie za rękę przez pokój.
Zatrzymał się przed lustrem w pełnej długości, zamontowanym na jego komodzie. Odbicie było natychmiastowe—ja, zarumieniona i rozczochrana, on stojący za mną z ręką na mojej talii.
„Spójrz na siebie”, powiedział.
Rzuciłam okiem w lustro i od razu chciałam odwrócić wzrok. „Wyglądam okropnie.”
„Nie. Nie wyglądasz.” Jego uścisk lekko się wzmocnił. „Patrz dalej.”
„Xander—”
„Co widzisz?”
Westchnęłam. „Dziewczynę, która płakała. Dziewczynę, która nie powinna być w takim pokoju. Z tobą.”
„To nie to, co ja widzę.”
Poczułam, jak podchodzi bliżej. Jego usta musnęły muszlę mojego ucha.
„Pozwól, że pokażę ci, co widzę.”
Lekko się pochylił i ściągnął mi majtki. Zamarłam.
„Spokojnie”, wymamrotał. „Zaufaj mi.”
Przykucnął, powoli zsuwając materiał z moich nóg, przesuwając dłońmi po moich udach, gdy się podnosił. Potem podszedł do komody, otworzył szufladę i wyjął kawałek czerwonej bielizny—cienkie ramiączka, przezroczysta koronka, prawie nic.
Patrzyłam na to. „Chcesz, żebym to założyła?”
„Chcę, żebyś zobaczyła siebie w tym.”
Zanim zdążyłam zaprotestować, już mi pomagał ją założyć. Podciągał ją w górę moich nóg, przesuwał ramiączka na ramiona, wygładzał ją na moim ciele. Jego dłonie nie były nieśmiałe—obejmowały, muskały, sunęły po każdej krzywiźnie, jakby miał do tego prawo. Całował moje plecy, jego usta były gorące na mojej skórze.
Moje sutki stwardniały. Uda już przylegały do siebie.
Gdy się cofnął, w końcu spojrzałam.
I nie poznałam siebie.
Czerwona koronka opinała moje ciało, jakby została stworzona dla mnie. Moja skóra wyglądała na ciepłą, zarumienioną. Klata unosiła mi się gwałtownie. Wyglądałam… seksownie. Jak ktoś, na kogo sama zwróciłabym uwagę.
„Powiedz, co widzisz”, powiedział Xander.
„Ja—” Głos mi ugrzązł w gardle. „Nie wiem.”
„Wiesz. Powiedz to.”
Spojrzałam jeszcze raz. „Wyglądam… seksownie.”
Uśmiechnął się za mną, zębami muskając tył mojej szyi. „Tak, wyglądasz.”
Puls bił mi w gardle. „To prawie nic nie zakrywa.”
„O to chodzi.”
Przyciągnął mnie mocniej do siebie. Poczułam jego kutasa, twardego i grubego, napierającego na moje dolne plecy. Jego dłonie zsunęły się na mój brzuch, tak nisko, że zaczęłam się wiercić.
„Czujesz to?” wyszeptał. „To właśnie robisz ze mną.”
Wypuściłam drżący oddech. Moje uda były mokre. Wszystko we mnie krzyczało jeszcze bardziej.
Wtedy usłyszałam kliknięcie. Podniosłam wzrok—jego telefon był w jego dłoni.
„Robisz zdjęcie?” Mój głos podskoczył.
„Tylko jedno. W lustrze. Ty w tym.” Jego wolna ręka wróciła na mój bok. „Dla mnie. Dla ciebie. Na wypadek, gdybyś zapomniała, jak zajebiście wyglądasz.”
Wahałam się. Ale się nie ruszyłam.
Podniósł telefon. Zobaczyłam nasze odbicie na ekranie—jego klatka piersiowa przyciśnięta do moich pleców, jego dłoń na mojej talii, ja w samej czerwonej koronce, zarumieniona i spragniona.
„Kurwa”, powiedział. „To moje nowe ulubione zdjęcie.”
Nie powstrzymałam go. Nie czułam wstydu.
Czułam się pożądana.
Jego dłoń wsunęła się między moje nogi, palce musnęły miejsce, gdzie byłam już cała mokra. Zajęczałam.
„To cię podnieca?” zapytał. „Widząc to, co ja widzę?”
Pokiwałam głową, zbyt bez tchu, by mówić.
„Dobrze. Bo jeszcze z tobą nie skończyłem.”
Przesuń w górę, aby kontynuować
PERSPEKTYWA ARII
Wciąż patrzyłam w lustro, oszołomiona tym, jak inaczej wyglądam w jego oczach, kiedy Xander wsunął telefon do kieszeni i zbliżył się tuż za mną.
„Wiesz, co się właśnie stało, prawda?” wyszeptał mi do ucha, głosem niskim, rozpalonym żarem.
„Co masz na myśli?”
„Oficjalnie zostałaś pocałowana…” Jego dłoń ścisnęła moją talię. „Naprawdę pocałowana. I…” stuknął palcem w kieszeń z kpiącym uśmiechem. „Twoje nagie zdjęcia zostały udostępnione.”
Oczy mi się rozszerzyły. „Xander!”
Zachichotał, muskając ustami mój policzek. „Spokojnie. Tylko jedno. Tylko ja. I mi pozwoliłaś.”
Przygryzłam wargę, serce waliło jak oszalałe. Miał rację. To zdjęcie. Ta bielizna. To napięcie między nami. Nie czułam wstydu.
Czułam się potężna.
„To już dwie rzeczy z twojej listy,” powiedział, obracając mnie twarzą do siebie. „Robimy postępy.”
„A następna?” zapytałam, głosem cichszym, niż zamierzałam.
„Cierpliwości,” odparł, całując mnie powoli, drażniąco. „Wracaj do łóżka.”
Chwycił mnie za rękę i poprowadził przez pokój, ale tym razem nie popchnął mnie ani nie położył się na mnie.
Zamiast tego usiadł na krawędzi łóżka, oparł się na łokciach i spojrzał na mnie, jakbym była jedyną rzeczą, którą chce wielbić.
„Wejdź na górę,” powiedział.
Mrugnęłam. „Czekaj, co?”
„Chcę, żebyś to ty przejęła kontrolę.” Jego oczy przesuwały się po moim ciele w tej ledwie widocznej czerwonej koronce. „Chcę poczuć, jak mnie dosiadasz.”
Zaschło mi w ustach.
„Jesteś pewny?”
„Nie pytałbym, gdybym nie był.”
Moja skóra zapiekła od oczekiwania. Wspięłam się powoli na jego biodra, kolana po obu stronach jego ciała, cienka tkanina bielizny wcale nie ukrywała, jak bardzo byłam mokra. Przyciągnął mnie do siebie, aż usiadłam na nim okrakiem, nasze ciała ściśle się przylgnęły.
Czułam jego kutasa przez bokserki—gorący, twardy, pulsujący pod spodem. Moje biodra poruszyły się instynktownie, pocierając o niego. Jego oddech przyspieszył.
„Kurwa, Aria…” jęknął. „Właśnie tak.”
Pochylił się, całując mój dekolt, przesuwając językiem po koronce, aż była wilgotna. Jęknęłam, poruszając się mocniej. Jego dłonie zacisnęły się na moich biodrach, prowadząc ruch, ale pozwalając mi prowadzić.
„Nie przestawaj,” powiedział, głosem napiętym. „Weź, czego potrzebujesz.”
Wzięłam. Kręciłam biodrami w powolnych, nieprzyzwoitych okręgach, przeciągając swoją wilgoć po nim raz za razem. To tarcie było rozkoszne, doprowadzało do szaleństwa.
„Boże, to takie dobre,” sapnęłam.
Objął moją pupę, przyciągając mnie bliżej, dociskając mocniej do swojego członka. Odchyliłam głowę do tyłu, goniąc za każdym impulsem przyjemności, uczucie narastało zbyt szybko, by nad nim panować.
„Zaraz—o mój Boże—Xander—”
Złapał mnie w talii i przyciągnął mocno do siebie, trzymając ciasno, gdy zadrżałam i doszłam na jego kolanach, krzycząc w zgięcie jego szyi. Całe ciało mi drżało, uda były napięte, mięśnie pulsowały wokół niczego poza desperackim żarem i przesiąkniętą koronką.
Opadłam na jego pierś, dysząc, oszołomiona. Gładził powoli moje plecy, jego usta muskały mój skroń.
„To było...” zaczęłam, wciąż łapiąc oddech.
„Cholernie gorące,” dokończył. „Byłaś niesamowita.”
Spojrzałam na niego, zarumieniona, bez tchu. „Chcę cię.”
Uniósł lekko brew. „Już mnie masz.”
„Nie, ja...”, zawahałam się. „Chcę, żebyś był moim pierwszym. Teraz.”
Jego dłonie znieruchomiały. Szczęka się zacisnęła.
„Nie.”
Mrugnęłam. „Nie?”
Gładził moje włosy, oczy poważne, ale czułe. „Jeszcze nie.”
„Dlaczego?” wyszeptałam.
„Bo robimy to na twoich warunkach. A twoja lista nie kończy się seksem. Kończy się przed nim.” Przesunął palcem po moim policzku. „Nie pozwolę ci pominąć reszty, tylko po to, żeby rzucić się w coś, co wszystko zmienia.”
„Ale jestem gotowa—”
Ujął moją twarz. „Myślisz, że jesteś. Ale kiedy ten moment nadejdzie, chcę, żeby to było zakończenie czegoś pięknego, nie tylko odhaczenie punktu z listy.”
Przełknęłam ślinę. Moje ciało bolało, rwało do niego, ale rozumiałam. W głębi duszy wiedziałam, że ma rację.
„Ale to nie znaczy, że skończyłem z tobą na dziś,” dodał, jego głos się obniżył.
Położył mnie z powrotem na łóżku i uklęknął między moimi udami, odsuwając bieliznę z przewrotnym uśmiechem.
„Nie zaśniesz, dopóki nie usłyszę, jak ponownie krzyczysz moje imię.”
„Xander—”
Jego język zastąpił palce, zanim zdążyłam dokończyć zdanie.
Gorący. Mokry. Niepowstrzymany.
Lizał mnie, jakby próbował zapamiętać każdy dźwięk, jaki wydaję, każdy drżący ruch moich ud, każde urwane jęknięcie. Wczepiłam się w pościel, biodra mi falowały, głowa rzucała się na boki, gdy delektował się mną bez pośpiechu.
„Kurwa, właśnie tam—Xander—”
Jęknął przeciwko mnie, wibracja pchnęła mnie prosto przez krawędź. Doszłam ponownie, tym razem mocniej, nogi drżały nie do opanowania.
Ledwo czułam, jak przysunął się obok mnie.
Jedyne, co pamiętam, to ciężar jego ramienia na mojej talii, dłoń odgarniającą włosy z twarzy i niski pomruk jego głosu, gdy odpływałam w sen.
„Odpocznij, Aria. Zasłużyłaś.”
Przesuń w górę, aby kontynuować
