ADLEY
Co jest ze mną nie tak?
Ten facet był przystojny, miał poczucie humoru i interesowały nas ta sama muzyka i jedzenie. Jednak to się nie wydawało właściwe.
Odepchnęłam go i się odsunęłam. Wciąż czułam smak piwa, które wypił. Wciąż czułam mrowienie na ustach, przypominające mi o tym, że jest dobrym pocałunkiem.
Spotkaliśmy się wcześniej wieczorem w barze. Po kilku drinkach zabrał mnie do siebie, ale nie zaczął nic, dopóki mu nie powiedziałam, że to w porządku. Jego mieszkanie było całkiem ładne i nie było żadnych oznak złej przeczucia.
"Co się dzieje?" Jego dłonie obejmowały moją twarz.
Zamknęłam oczy i westchnęłam, rozczarowana sobą. Naprawdę nie wiedziałam, co ze mną nie tak. Nie miałam chłopaka od roku teraz. Dlatego postanowiłam wyjść jak każda samotna kobieta.
Gryzłam wargę, kiedy otworzyłam oczy, żeby na niego spojrzeć. Jego brwi spotkały się z zaniepokojeniem, gdy spoglądał na mnie. Był wysoki, wyższy ode mnie pięć stóp i dwa cale z dodatkowymi czterema calami dzięki Louboutin.
"Przepraszam." Westchnęłam znów.
"Czy robimy to zbyt szybko?"
Potrząsnęłam głową, próbując się zebrać. Nie chciałam brzmieć niegrzecznie, ale teraz nadchodził moment na kliszę. "To ja. Nie umawiałam się od dłuższego czasu i zwykle nie jestem taka. Nie spieszę się. Nie jestem spontaniczna jak inne kobiety—"
"To w porządku. Nie musisz się tłumaczyć." Położył dłonie na moich ramionach. "Przepraszam jeśli sprawiłem, że czułaś się nieswojo."
"Nie. Nie zrobiłeś nic złego."
"W porządku. Możemy po prostu usiąść, obejrzeć film i poznać się." Jego sugestia miała sprawić, żeby się zrelaksować, przynajmniej po tym, jak pokazał, że jest prawdziwie szlachetny.
Kiedy sytuacja stała się dziwna, wygładziłam ręce po sukience. "Przykro mi. Nie mogę. Co powiesz na zaplanowanie na przyszły weekend? Daj mi swoją numer i zadzwonię."
Uśmiechnął się z żalem i powiedział: "Nie, nie zadzwonisz."
"Zadzwonię, Knox." Wyciągnęłam telefon z torebki i podałam go jemu.
Podczas gdy wpisywał swój numer, powiedział: "Jeśli czegoś potrzebujesz. Nie musi być to odcinek seksualny. Zadzwoń do mnie lub daj znać."
Udało mi się roześmiać i wykręciłam jego numer, aby mógł zapisać mój. "Dzięki."
"Nie ma problemu. Pozwól, że zadzwonię po taksówkę."
"Nie będzie konieczne."
"To najmniej, co mogę zrobić, Adley. Czy Adley to twoje prawdziwe imię?"
"Tak." Skinęłam głową. "Do zobaczenia."
Moja twarz płonęła, gdy wyszłam z jego mieszkania. Z miłością się rozprawiłam. On też poszedł dalej. Kiedy moja najlepsza przyjaciółka, Blaze, powiedziała mi, żebym zaczęła żyć jak singielka, zgodziłam się, bo zdałam sobie sprawę, że wiele straciłam.
Byłam zajęta pracą w mojej firmie od podstaw przez prawie dwa lata, a mój były chłopak mnie zostawił, bo byłam zbyt zaabsorbowana biznesem projektowania wnętrz.
Nacisnęłam guzik windy z przewróconym żołądkiem. Czułam się okropnie za to, co zrobiłam, ale nie mogłam zmusić się do zrobienia czegoś, czym się nie czułam komfortowo. Nie mogłam zmusić się do bycia kimś, kim nie jestem. I zmiana nie nastąpiła z dnia na dzień.
Nie mam nic przeciwko jednorazowym przygodom, ale może po prostu nie jestem taką osobą.
Nacisnęłam przycisk do holu. Kiedy drzwi windy zamknęły się, ktoś wkroczył do środka.
"Przepraszam."
Odsunęłam się na bok.
Byłam sama w windzie, dopóki ogromny człowiek w garniturze nie dołączył do mnie, przerywając moje myśli. Zanim mógłam zakończyć moje rozważania, czułam, że patrzy na mnie, stoi nieruchomo i obserwuje mnie. Jego spojrzenie było niepokojąco proste i niezachwiane. Coś kłuło mnie w nosie jak drogie drzewo i żywica.
"Nie rozmowny, co?" Jego głos był głęboki i ostry, jak u kogoś przyzwyczajonego do wydawania poleceń.
Byłam pewna, że do mnie mówił, biorąc pod uwagę, że w windzie byliśmy tylko we dwójkę.
"Czy muszę coś powiedzieć?" Odpowiedziałam, spoglądając na niego. Jego kasztanowe oczy były skupione na mnie. Jego gęste ciemne brwi były pochylone. Miał zarost pięcioo'clock shadow, który dodawał ostrych konturów do szczęki. I z trudem powstrzymywałam się od zauważenia jego mocnej szczęki i dołeczka.
"Ach, to nie poszło dobrze." Wydał krótki śmiech. Było w jego głosie nuta zabawy, co mnie irytowało.
"Przepraszam?" Spojrzałam na niego ostrym spojrzeniem.
Wsunął ręce do kieszeni i wzruszył ramionami. "Nie zajęło to dużo czasu. Nie wyglądasz na wyczerpaną, i nie ma blasku na twoich policzkach."
Przełknęłam, próbując zebrać myśli, starając się, by jego uwagi nie podziałały na mnie. Był obcym i nie powinien mnie dotyczyć. To była moja decyzja, że wyszłam, kiedy mogłam się trochę pobawić.
"To nie twój interes." Mój żołądek burczał gwałtownie.
Zachichotał. "Dlaczego nie przyznasz się, że był kiepskim partnerem?"
"A teraz zgaduję, że ty jesteś dobry w łóżku." Odpowiedziałam, drażniąc się, irytacja wylewała się z mojego wnętrza, gdy rzucałam mu ostre spojrzenie. "I właśnie wyszedłeś od swojej partnerki na noc, a teraz powiesz, że była to najlepsza noc w jej życiu. Tak, być może nie spałam z nim, bo tak zdecydowałam, i jeśli masz zamiar powiedzieć jeszcze jedno słowo, wyrwę ci oczy, idioto. Życie nie kręci się wokół seksu, a nasze życie nie kręci się wokół takiego faceta jak ty, dupek."
Odwrócił się, by spojrzeć na mnie najbardziej intensywnie, sprawiając, że zimny dreszcz przebiegł mi po plecach. Myślałam, że powinnam poczuć panikę, że zrobi coś, aby mnie zepchnąć do kąta, przydusić do ściany windy i skrzywdzić, ale tak się nie stało. Zamiast tego jego ciało zadrżało, aż wybuchnął śmiechem.
Prawie skoczyłam. Moje serce waliło mi w klatce piersiowej.
Jego oczy błyszczały. Jego zęby były idealnie białe i naturalne. Jego kawa potrzebowała strzyżenia i była w nieładzie po dzikiej nocy z kimkolwiek był najszczęśliwszą kobietą.
Byłam zaskoczona, nie wiedziałam, co powiedzieć, a jednocześnie byłam wkurzona na tego niezwykle natrętnego obcego - porażająco atrakcyjnego nieznajomego, mogę dodać.
Nagle przerwał. Przesunął wzrok od moich oczu do moich ust, a potem w dół do mojej klatki piersiowej. Intensywność sprawiła, że moja kręgosłup zesztywniał.
Miałam na sobie sukienkę z dekoltem w kształcie litery V. Nie byłam tak wysoka jak modelka, ale byłam zadowolona z mojej figurą klepsydry. Moja pupa może nie wygląda jak Kardashianki, ale była naturalna.
"To jego strata."
"Powiedziałam ci, że jeśli cokolwiek zrobisz—".
"Będziesz mi wyłupywać oczy. Słyszałem cię. To nie był obelżywy komentarz. Jesteś piękna i z pewnością mógłbym—"
Na szczęście winda się otworzyła. Drzwi się rozsuwały, zanim zdążył mnie czymś "pokłuć" — cóż, szczerze mówiąc, był niebezpiecznie przystojny w irytujący sposób, zwłaszcza gdy się uśmiechał. To był ten rodzaj człowieka, na którego spojrzysz jeszcze raz i marzysz o byciu z nim pod twoimi prześcieradłami. Może gdybym była zbyt śmiała i spotkała go w barze, ale nie byłem. A ten facet krzyczał niebezpieczeństwo z napisem uwodziciel na swojej twarzy i złamałby ci serce nie dbając.
"Jak masz na imię?"
"Cholera z tobą." Wyszedłam z windy.
"Już tam jestem, kochanie." Wiedziałam, że mnie podążał, albo obydwoje szliśmy w tę samą stronę.
Przyspieszyłam, ale biorąc pod uwagę, jak wysoki był, nie potrzebował wysiłku, jeśli chciał mnie złapać. Mimo to przez irytację ignorowałam go.
Na szczęście nie trzeba było długo czekać na taksówkę. Nadzwyczaj przystojny nawet machnął ręką i pożegnał się.
***
"Wstałaś wcześnie."
Nalałem kawy do kubka, ignorując Blaze'a za mną. "Dzień dobry."
"Albo przestraszyłaś się wczoraj wieczorem." Przelewał sobie kawę z dzbankiem, zanim dołączył do mnie na wyspie kuchennej.
"Oboje. A potem był ten facet z windy, który jest kompletnym palantem." Samo słowo facet było dla niego obraźliwe, ponieważ nie przypominał w żaden sposób takowego. To był mężczyzna - wyjątkowy z wyjątkowym ego.
Jego niebieskie oczy wniknęły w moje. "Co masz na myśli? Kim jest ten facet z windy?" To on namawiał mnie, żebym zaczęła żyć, jakby mój zegar biologiczny wybijał ostatnie sekundy.
"Nie wiem i nie obchodzi mnie. Więc wczoraj wieczorem spotkałam kogoś. On jest miły i od razu się polubiliśmy. Poszliśmy do jego mieszkania i zaczęliśmy się całować. Nagle poczułam, jakbym zdradzała kogoś. Czułam się okropnie. Mimo to dał mi swój numer nawet jeśli sam powiedział, że nie zadzwonię. Powiedział, że jeśli czegoś potrzebuję, nie wahaj się do niego dzwonić, nawet jeśli nie mam ochoty na seks."
"Nie czuj się źle. To się zdarza, gdy trzymasz się czegoś. To nie oznacza, że jest miły; że jest odpowiednią osobą. Wiesz, kiedy jest dla ciebie właściwy."
"Nie szukam związku." Chwyciłam laptop i sprawdziłam pocztę.
"Nie szukasz też jednorazowego romansu."
Spuściłam wzrok na niego. "Chcę romansu, ale może on szuka związku. Dlatego wczoraj wieczorem się nie udało."
"Jak zechcesz. I tak wyjdziesz w piątek. W każdym razie, mamy klienta."
"To dobra wiadomość."
"Już umówiłem spotkanie. A zgadnij, kto jest naszym klientem?"
"Bogaty staruszek, który tragicznie zepsuł sobie botox ożenił się z atrakcyjną influencerką społecznościową w jednym z kompleksów turystycznych w Chile?"
"Nie. To jest pan Creed."
Przesuń w górę, aby kontynuować
MYKEL
Jest piekielnie gorąca!
Zachwycająca. Wyśmienita.
Zanim sytuacja stała się niezręczna, przekazałem swoje zdanie i odszedłem od kobiety po naszym krótkim stosunku. Byłem typem na jedną noc. Większość ludzi o tym wiedziała. Byłem zajętą osobą; budowanie swojego imperium i związek nie były moim priorytetem na następne dziesięć lat lub więcej. Oczywiście, człowiek wciąż miał potrzeby od czasu do czasu. Byłem nadal człowiekiem, któremu potrzebny był dotyk kobiety.
Potem zobaczyłem, jak ktoś wyszedł z mieszkania Knoxa. Byłem nawet zszokowany, odkrywając, że kobieta, z którą byłem, mieszkała tuż obok, ale nie miałem czasu się wycofać i zmienić zdania. Sprawiła, że stanąłem na baczność i była gotowa na stosunek.
W następnej chwili podążyłem za tą kobietą. Była za niska, aby była moim typem, nawet jeśli miała na sobie seksowne wysokie szpilki, ale cholera. Było w niej coś, co wywoływało we mnie jakieś uczucie. Nie mogłem dobrze jej przyjrzeć się w twarz, ale znałem ją sercem - była olśniewająca, jak dzieło sztuki warte milion dolarów. Im starsza była, tym bardziej wartość rosła.
Moje serce zaczęło bić szybciej, gdy wszedłem z nią do windy. Od razu uderzył mnie jej zapach. Jej zapach był jak drogi perfum i znałem to, kiedy poczułem go.
Ta fascynująca kobieta wyglądała delikatnie i elegancko w czerwonej sukience z głębokim dekoltem, która podkreślała jej kształty we właściwych miejscach. Może nie miała ciała modelki, ale dla mnie była idealna. Dobrze znałem kobiece ciało. Miałem swoje doświadczenie z modelkami i celebrytkami, ale ta była inna pod wieloma względami, co czyniło ją bardziej intrygującą, wyszukaną i godną uwagi.
Ale moje usta i mój umysł nie działały najlepiej razem.
Kiedy zaczęła rozmawiać, jej głos był tak seksowny, jak go sobie wyobrażałem, i było już za późno, żeby być miłym. Ale najlepsze dopiero miało nadejść - nie miała żadnego pojęcia, kim jestem.
Po tym, jak odjechała taksówką, zrobiłem zdjęcie numeru rejestracyjnego i wysłałem je do Saxa Rydera, mojego ochroniarza.
Mój telefon wibrował natychmiast po wysłaniu wiadomości.
"Czego od mnie chcesz, szefie?" zapytał, witając się.
"Poproś o adres ostatniej pasażerki. Kobieta. Powiedz im, że musisz oddać coś, co zostawiła w twoim mieszkaniu."
"Czy mam cię odebrać?"
"Nie. Dowiedz się, kim jest ta kobieta i zgłoś mi to, jak tylko coś dowiesz się." Bo jakoś miałem wrażenie, że ją znam.
"Rozumiem. Czy mam zwrócić to, co zostawiła?"
"Nie. Nic nie zostawiła."
Nastąpiła kilkusekundowa cisza, zanim odpowiedział: "Rozumiem. Nawołam do ciebie niedługo, szefie."
"Dobrze. Dzięki."
Gdy tylko dotarłem do swojego apartamentu na ostatnim piętrze, otrzymałem żądane informacje. Nie wiedziałem, jak Sax tak szybko je zdobył. Szczerze mówiąc, byłem pod wrażeniem jego pomysłowości.
"Adley Xael Kross." Jej imię brzmiało jak słodkie wino. "Kross, co za mały świat." Uśmiech rozciągnął mi się na ustach.
Szybko wyszukałem jej imię w mediach społecznościowych, gdzie łatwo można było znaleźć każdego, kogo chciało się znaleźć. Znalazłem ją od razu. Jej osobiste konto nie było jeszcze zweryfikowane, ale konto biznesowe tak.
Miałem wrażenie, że właśnie znalazłem złoty garnek na końcu tęczy.
Zadzwoniłem do mojej asystentki. Zazwyczaj jej nie przeszkadzałem o tej porze, ale potrzebowałem dużej przysługi i to nie mogło się już dłużej czekać. Było to już niedotrzymane zobowiązanie, a teraz była idealna okazja.
"Elise, wiem, przepraszam bardzo." Upewniłem się, że w moim głosie było wyczuwalne poczucie winy.
"Chcesz, żebym cię odwiozła do domu?" Brzmiała jakby właśnie obudziła się, a ja czułem się jeszcze bardziej winny. Elise była jedną z pierwszych osób, które zatrudniłem do swojego grona. Była jak siostra, której nigdy nie miałem, z którą mogłem dzielić się tajemnicami i rozczarowaniami, a ona nie oceniłaby.
"Nie. Jestem już w domu. Ale chcę, żebyś zatrudniła kogoś, kto zaprojektuje biuro tutaj, w moim strychu."
"Myślałam, że nie chcesz biura i bierzesz pracę do domu."
"Zmieniłem zdanie. Wiem, że głównie pracowałem na laptopie, kiedy byłem w domu, ale zdaję sobie sprawę, że biuro może się przydać i to nie jest taki zły pomysł, co nie?" Nie wiedziałem dlaczego muszę się tłumaczyć, może dlatego, że miałem coś w zanadrzu.
"Wpadasz na ten pomysł akurat teraz, o tej porze?"
"Wiem, mieliśmy umowę. Żadnych telefonów po późnym zmroku, ale to możesz zrobić rano."
"To czemu nie może poczekać do rana?"
"Przepraszam, Elise."
"Oszczędź sobie uczucia winy. W porządku. A tak w ogóle, znam długoletnich projektantów wnętrz. Śledziłam ich na ich biznesowym koncie na Instagramie. Powiedz mi tylko, czy masz jakieś konkretne instrukcje, pomysły lub ograniczenia cenowe?"
"Będę tam, żeby coś zaproponować."
"Dlaczego? Odkąd masz czas, ja-jestem-zajętym-kapitalistą-nie-mam-czasu-na-bzdury?"
Zachichotałem. "To dla mnie osobista sprawa."
"Dobra. Zadzwonię rano."
"Nie zatrudniaj projektantów wnętrz. Ja się tym zajmę. Wysyłam ci link." Wysłałem go na jej email.
"Otrzymałam."
Kilka sekund później zabrzmiała zaskoczona. "Co do cholery?"
"Co się dzieje?"
"Skąd znalazłeś K&B Designs?"
"Znasz to?"
"Naprawdę, Creed. To ci, o kim mówiłam," powiedziała radośnie. "Robią magię. A ty pokochasz swoje nowe biuro w domu. Ufaj mi."
Co za zbieg okoliczności, prawda? Może w końcu uwierzę w bzdury o przeznaczeniu. "Wygląda na to, że mamy ten sam gust. Do zobaczenia później."
"Wiem, że będe dostawać płatność w ten weekend, Creed."
"Dobra, dręczycielko."
***
Dostałem właśnie wiadomość od Elise, że jest w drodze i nie mogłem się doczekać reakcji Adley na mnie po tym, jak nazwała mnie wczoraj wieczorem.
Jeśli mam być szczery, zasłużyłem na to. Po prostu myślałem, że Knox nie zasługuje na nią. Tak samo jak ja. I byłem ostatnią osobą, o której powinna myśleć jako o kochanku, ale byłem chciwym i samolubnym skurwielem. Więc albo miała mnie, albo pozostałaby singlem do końca życia. A to dopiero początek.
Usłyszałem dzwonek do drzwi.
Przesuń w górę, aby kontynuować
MYKEL
Elise miała klucz do mojego penthouse'u, ale zawsze dzwoniła do drzwi, gdy byłam w domu. Nawet jeśli wiedziała, że nigdy nie zaprowadzę kobiet do mojego mieszkania, zawsze szanowała moją prywatność. To było dlatego, że bardzo jej zależało na mnie.
"Dzień dobry." Położyła torebkę, którą kupiłem dla niej, na leżaku, zanim pokazała mi mój harmonogram na iPadzie. Byłem hojny dla moich pracowników, zwłaszcza dla niej i mojej ochrony, Saxa i Kye.
"Dzień dobry."
"Przeniosłam twoje spotkanie w poniedziałek wieczorem na popołudnie, żebyś miał czas na odpoczynek przed lotem do LA." Wysłała to na mój telefon.
"To nie jest długi lot, Elise."
"Wiem, ale nie chcę, żebyś narzekał na brak snu, a jesteś okropnym szefem, gdy go brakuje."
"Nie będę przemawiał przed Radą Narodów Zjednoczonych. Pamiętasz, że to twój pomysł? Mówić i zachęcać młodzież do pracy nad swoją przyszłością." Zacytowałem w powietrzu.
"To dla mnie wiele znaczy. Po prostu nie chcę, żebyś zmienił zdanie."
"Wiem i nie zmienię. Wiesz, że nigdy nie wycofuję się, jak już się na coś zobowiążę. I byłem kiedyś studentem. Poradzę sobie." Jej pomysł, aby zaakceptować zaproszenie do przemówienia przed starszymi studentami, nie był zły z punktu widzenia public relations. "A potem mam jeszcze spotkanie biznesowe."
"Jesteś najlepszy."
"Dzięki."
Kolejny dzwonek przerwał naszą rozmowę.
"To oni." Zaczęła się kłusować do drzwi w dziarski sposób.
Czekałem, aż wejdą, i nie mogłem się doczekać, aby zobaczyć Adley, gdy rzuci mi swoją sarkastyczną uwagę.
"Dzięki, że przyszliście na tak krótkie zaproszenie. Naprawdę podziwiam waszą pracę i śledzę was od czasu, gdy zrobiliście mieszkanie mojej przyjaciółki. Było przepiękne. Mąż je uwielbiał, a żona nie mogła przestać opowiadać swoim przyjaciółkom o waszych projektach."
"Dziękuję. To bardzo miło z jej strony. Pozwalali nam na magiczne przedstawienie, i cieszymy się, że jej się to spodobało." Adley miała na sobie jeansy boyfriend i białą koszulę. Jej falowane, miedziane włosy były związane w kok z kilkoma luźnymi pasmami, odsłaniając delikatną, szczupłą szyję, i nigdy nie wyglądała na tyle pociągającą dla mnie.
Wtedy dołączył do nich facet - partner biznesowy. "Mamy nadzieję, że spełnimy wasze marzenie o biurze."
Nie musiałem się martwić, prawda? Byłem pewny, że go nie obchodziła, albo Adley była zbyt naiwna, żeby zauważyć, czy jest zainteresowany. Czy wiedział, że Adley wczoraj wieczorem była na randce? Pewnie wiedział.
"Chciałbym Was przedstawić mojemu szefowi. To jego biuro, w którym będziecie działać swoją magię."
Przeszliśmy w ich stronę. Partner biznesowy ciągle przyglądał się obrazom na ścianach.
"Ty?" Dobrze, na tę reakcję się spodziewałem. Jej duże, szafirowe oczy stały się jeszcze większe, gdy natychmiast mnie rozpoznała, przypominając mi burzowe niebo.
"Adley, prawda?" Zmniejszyłem naszą odległość, wyciągając rękę.
Tak, jak sobie wyobrażałem, spojrzała na mnie z wrogością, nie zwracając uwagi na podniesioną ku niej rękę oczekującą na jej miękką, delikatną i małą dłoń do uścisku.
"Jestem jej partnerem biznesowym, Blaze Burns. Miło mi cię poznać osobiście, panie Creed." Nieszczęśnik przerwał nam, podając mi rękę.
"Mykel wystarczy."
"Panie Hart, przepraszam, że straciłem czas. Może przeoczyłem nasz kalendarz, ale jesteśmy całkowicie zajęci przez cały miesiąc. Mogę zaproponować kilku innych projektantów wnętrz."
Blaze złapał ją za ramię, patrząc na nią z zakłopotaniem. Byłem wczoraj wieczorem skurwysynem dla niej, i na pewno nie spodziewała się mnie zobaczyć tak szybko. Nie byłem zdziwiony, jeśli mnie odrzuci, nawet jeśli byłem dużym klientem.
"Adley, możemy porozmawiać?" Spojrzał na mnie przepraszająco. "Proszę, daj nam chwilę."
Gdy byli w kącie, szeptały i syczały na siebie. Elise przyszła, rzucając mi pytające spojrzenie.
Zanim mogła cokolwiek zapytać, wiedziałem, że zrobi to. Powiedziałem jej pierwszy. "Nie zrobiłem tego."
"To dlaczego zachowała się tak zszokowana i jakby chciała cię zbić?"
"Długa historia -"
"Gwizdek od windy? Ten idiota, o którym mówiłeś, to on?"
Elise zaśmiała się obok mnie. "Rozumiem."
"Ten idiota, Goa od windy, jest tutaj." Pomachałem ręką.
Twarz Adley czerwieniła się z irytacji, sprawiając, że jej kości policzkowe były bardziej zauważalne. Nie pamiętałem, kiedy ostatnio jakaś kobieta tak na mnie wpłynęła, i nigdy wcześniej nie spotkałem takiej, która nigdy nie mrugnęła do mnie rzęsami. Jest wyjątkowa. I nie mogłem się doczekać, żeby ją zobaczyć w akcji w moim biurze.
Cholera, nawet jej spojrzenie było seksowne. I zaczynałem tracić nad sobą panowanie.
"Podwoję płatność, albo możesz sobie wyznaczyć cenę."
"Nie potrzebujemy twoich pieniędzy. Oferujemy naszą usługę, a ty zapłacisz tyle samo, co nasi poprzedni klienci." Oczywiście wiedziałem, że pieniądze nie są dla niej problemem.
"Dobrze, niech będzie."
"Pokażę ci biuro." Elise zaproponowała Blaze'owi.
Kiedy byliśmy w środku, obserwowałem Adley, gdy rozglądała się po prostym białym pomieszczeniu, a Blaze zaczął mierzyć cztery rogi od końca do końca.
"Czy chciałbyś uwzględnić kolor i wzory z twojego salonu, panie Creed?"
"Mam dość salonu. A ty, Adley? Co chciałabyś zaproponować?"
Przestała coś zapisać na swoich notatkach, zanim uniosła spojrzenie i popatrzyła na mnie. Fałdka na jej czole wciąż była głęboka. "Mam dużo pomysłów. Widzisz, panie Creed, dom odzwierciedla osobowość osoby w nim mieszkającej. Mogę to zrobić dla ciebie, jeśli zechcesz."
Uśmiech sam się rozłożył na moich ustach. "Opowiedz mi o tym."
Z ukosa zauważyłem, że Blaze daje jej sygnał.
"Blaze, masz dla mnie jakieś pomysły na schematy kolorów?" Przypomniałem sobie, że muszę dać Elise premię i może jeszcze jedną torebkę od projektanta, którą tak uwielbia.
"Oczywiście. Chodź za mną."
Blaze i Elise wyszli z pokoju. Adley nagle zmieniła pozycję, świadoma faktu, że jesteśmy sami.
"Nie zrobię czegoś głupiego, jak wczoraj. To jest profesjonalna uprzejmość." Czekałem, aż rzuci swoim sarkazmem, ale to się nie stało.
"Nie wydajesz się zaskoczona, że pojawiłem się w twoim penthouse'ie. Wybrałeś mnie do tego zadania, prawda?" Odpowiedziała z wypiekami na twarzy.
"Sprawdzone." Uśmiechnąłem się.
"A teraz powiedz mi, czego chcesz? Na początek styl. Możesz wybrać spośród minimalistycznego, nowoczesnego, elektrycznego, tradycyjnego -"
"Zrób to, na co masz ochotę. Budżet jest nieograniczony. A może to dobry pomysł odzwierciedlić mój charakter. A może na kolację? Żebyś mogła mnie lepiej poznać."
Dla wyrafinowanej kobiety jak Adley Kross wiedziałem, że to nie zadziała. Zignorowała moje zaproszenie. "Jakich kolorów nie chciałbyś uwzględnić?"
"Różowego, żółtego."
"Z drugiej strony, może bym je połączyła, panie Creed." Próbowała ukryć uśmiech, ale w końcu jej się on wymknął.
"I nawet nie próbuj tego. Będziesz musiała to poprawić. Chyba że zamierzasz zobaczyć moją twarz ponownie."
Przewróciła oczami. Robię to, bo jesteś naszym klientem. Nic więcej."
Podążyłem za nią, gdy wychodziła. "Nic więcej?"
Zatrzymała się, odwracając się. "Wciąż myślę o wyłupieniu ci oczu, panie Creed. Więc bądź ostrożny z tymi kolejnymi słowami, albo możesz znaleźć swoje biuro urządzone w stylu Peppa Pig."
"Zwieszaj mi."
Przesuń w górę, aby kontynuować