passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Billionaire's Creed - Rozdział #3 - autor Gia Hunter

The Billionaire's Creed

/

Rozdział 3

Rozdział 2

MYKEL

Jest piekielnie gorąca!

Zachwycająca. Wyśmienita.

Zanim sytuacja stała się niezręczna, przekazałem swoje zdanie i odszedłem od kobiety po naszym krótkim stosunku. Byłem typem na jedną noc. Większość ludzi o tym wiedziała. Byłem zajętą osobą; budowanie swojego imperium i związek nie były moim priorytetem na następne dziesięć lat lub więcej. Oczywiście, człowiek wciąż miał potrzeby od czasu do czasu. Byłem nadal człowiekiem, któremu potrzebny był dotyk kobiety.

Potem zobaczyłem, jak ktoś wyszedł z mieszkania Knoxa. Byłem nawet zszokowany, odkrywając, że kobieta, z którą byłem, mieszkała tuż obok, ale nie miałem czasu się wycofać i zmienić zdania. Sprawiła, że stanąłem na baczność i była gotowa na stosunek.

W następnej chwili podążyłem za tą kobietą. Była za niska, aby była moim typem, nawet jeśli miała na sobie seksowne wysokie szpilki, ale cholera. Było w niej coś, co wywoływało we mnie jakieś uczucie. Nie mogłem dobrze jej przyjrzeć się w twarz, ale znałem ją sercem - była olśniewająca, jak dzieło sztuki warte milion dolarów. Im starsza była, tym bardziej wartość rosła.

Moje serce zaczęło bić szybciej, gdy wszedłem z nią do windy. Od razu uderzył mnie jej zapach. Jej zapach był jak drogi perfum i znałem to, kiedy poczułem go.

Ta fascynująca kobieta wyglądała delikatnie i elegancko w czerwonej sukience z głębokim dekoltem, która podkreślała jej kształty we właściwych miejscach. Może nie miała ciała modelki, ale dla mnie była idealna. Dobrze znałem kobiece ciało. Miałem swoje doświadczenie z modelkami i celebrytkami, ale ta była inna pod wieloma względami, co czyniło ją bardziej intrygującą, wyszukaną i godną uwagi.

Ale moje usta i mój umysł nie działały najlepiej razem.

Kiedy zaczęła rozmawiać, jej głos był tak seksowny, jak go sobie wyobrażałem, i było już za późno, żeby być miłym. Ale najlepsze dopiero miało nadejść - nie miała żadnego pojęcia, kim jestem.

Po tym, jak odjechała taksówką, zrobiłem zdjęcie numeru rejestracyjnego i wysłałem je do Saxa Rydera, mojego ochroniarza.

Mój telefon wibrował natychmiast po wysłaniu wiadomości.

"Czego od mnie chcesz, szefie?" zapytał, witając się.

"Poproś o adres ostatniej pasażerki. Kobieta. Powiedz im, że musisz oddać coś, co zostawiła w twoim mieszkaniu."

"Czy mam cię odebrać?"

"Nie. Dowiedz się, kim jest ta kobieta i zgłoś mi to, jak tylko coś dowiesz się." Bo jakoś miałem wrażenie, że ją znam.

"Rozumiem. Czy mam zwrócić to, co zostawiła?"

"Nie. Nic nie zostawiła."

Nastąpiła kilkusekundowa cisza, zanim odpowiedział: "Rozumiem. Nawołam do ciebie niedługo, szefie."

"Dobrze. Dzięki."

Gdy tylko dotarłem do swojego apartamentu na ostatnim piętrze, otrzymałem żądane informacje. Nie wiedziałem, jak Sax tak szybko je zdobył. Szczerze mówiąc, byłem pod wrażeniem jego pomysłowości.

"Adley Xael Kross." Jej imię brzmiało jak słodkie wino. "Kross, co za mały świat." Uśmiech rozciągnął mi się na ustach.

Szybko wyszukałem jej imię w mediach społecznościowych, gdzie łatwo można było znaleźć każdego, kogo chciało się znaleźć. Znalazłem ją od razu. Jej osobiste konto nie było jeszcze zweryfikowane, ale konto biznesowe tak.

Miałem wrażenie, że właśnie znalazłem złoty garnek na końcu tęczy.

Zadzwoniłem do mojej asystentki. Zazwyczaj jej nie przeszkadzałem o tej porze, ale potrzebowałem dużej przysługi i to nie mogło się już dłużej czekać. Było to już niedotrzymane zobowiązanie, a teraz była idealna okazja.

"Elise, wiem, przepraszam bardzo." Upewniłem się, że w moim głosie było wyczuwalne poczucie winy.

"Chcesz, żebym cię odwiozła do domu?" Brzmiała jakby właśnie obudziła się, a ja czułem się jeszcze bardziej winny. Elise była jedną z pierwszych osób, które zatrudniłem do swojego grona. Była jak siostra, której nigdy nie miałem, z którą mogłem dzielić się tajemnicami i rozczarowaniami, a ona nie oceniłaby.

"Nie. Jestem już w domu. Ale chcę, żebyś zatrudniła kogoś, kto zaprojektuje biuro tutaj, w moim strychu."

"Myślałam, że nie chcesz biura i bierzesz pracę do domu."

"Zmieniłem zdanie. Wiem, że głównie pracowałem na laptopie, kiedy byłem w domu, ale zdaję sobie sprawę, że biuro może się przydać i to nie jest taki zły pomysł, co nie?" Nie wiedziałem dlaczego muszę się tłumaczyć, może dlatego, że miałem coś w zanadrzu.

"Wpadasz na ten pomysł akurat teraz, o tej porze?"

"Wiem, mieliśmy umowę. Żadnych telefonów po późnym zmroku, ale to możesz zrobić rano."

"To czemu nie może poczekać do rana?"

"Przepraszam, Elise."

"Oszczędź sobie uczucia winy. W porządku. A tak w ogóle, znam długoletnich projektantów wnętrz. Śledziłam ich na ich biznesowym koncie na Instagramie. Powiedz mi tylko, czy masz jakieś konkretne instrukcje, pomysły lub ograniczenia cenowe?"

"Będę tam, żeby coś zaproponować."

"Dlaczego? Odkąd masz czas, ja-jestem-zajętym-kapitalistą-nie-mam-czasu-na-bzdury?"

Zachichotałem. "To dla mnie osobista sprawa."

"Dobra. Zadzwonię rano."

"Nie zatrudniaj projektantów wnętrz. Ja się tym zajmę. Wysyłam ci link." Wysłałem go na jej email.

"Otrzymałam."

Kilka sekund później zabrzmiała zaskoczona. "Co do cholery?"

"Co się dzieje?"

"Skąd znalazłeś K&B Designs?"

"Znasz to?"

"Naprawdę, Creed. To ci, o kim mówiłam," powiedziała radośnie. "Robią magię. A ty pokochasz swoje nowe biuro w domu. Ufaj mi."

Co za zbieg okoliczności, prawda? Może w końcu uwierzę w bzdury o przeznaczeniu. "Wygląda na to, że mamy ten sam gust. Do zobaczenia później."

"Wiem, że będe dostawać płatność w ten weekend, Creed."

"Dobra, dręczycielko."

***

Dostałem właśnie wiadomość od Elise, że jest w drodze i nie mogłem się doczekać reakcji Adley na mnie po tym, jak nazwała mnie wczoraj wieczorem.

Jeśli mam być szczery, zasłużyłem na to. Po prostu myślałem, że Knox nie zasługuje na nią. Tak samo jak ja. I byłem ostatnią osobą, o której powinna myśleć jako o kochanku, ale byłem chciwym i samolubnym skurwielem. Więc albo miała mnie, albo pozostałaby singlem do końca życia. A to dopiero początek.

Usłyszałem dzwonek do drzwi.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 3

MYKEL

Elise miała klucz do mojego penthouse'u, ale zawsze dzwoniła do drzwi, gdy byłam w domu. Nawet jeśli wiedziała, że nigdy nie zaprowadzę kobiet do mojego mieszkania, zawsze szanowała moją prywatność. To było dlatego, że bardzo jej zależało na mnie.

"Dzień dobry." Położyła torebkę, którą kupiłem dla niej, na leżaku, zanim pokazała mi mój harmonogram na iPadzie. Byłem hojny dla moich pracowników, zwłaszcza dla niej i mojej ochrony, Saxa i Kye.

"Dzień dobry."

"Przeniosłam twoje spotkanie w poniedziałek wieczorem na popołudnie, żebyś miał czas na odpoczynek przed lotem do LA." Wysłała to na mój telefon.

"To nie jest długi lot, Elise."

"Wiem, ale nie chcę, żebyś narzekał na brak snu, a jesteś okropnym szefem, gdy go brakuje."

"Nie będę przemawiał przed Radą Narodów Zjednoczonych. Pamiętasz, że to twój pomysł? Mówić i zachęcać młodzież do pracy nad swoją przyszłością." Zacytowałem w powietrzu.

"To dla mnie wiele znaczy. Po prostu nie chcę, żebyś zmienił zdanie."

"Wiem i nie zmienię. Wiesz, że nigdy nie wycofuję się, jak już się na coś zobowiążę. I byłem kiedyś studentem. Poradzę sobie." Jej pomysł, aby zaakceptować zaproszenie do przemówienia przed starszymi studentami, nie był zły z punktu widzenia public relations. "A potem mam jeszcze spotkanie biznesowe."

"Jesteś najlepszy."

"Dzięki."

Kolejny dzwonek przerwał naszą rozmowę.

"To oni." Zaczęła się kłusować do drzwi w dziarski sposób.

Czekałem, aż wejdą, i nie mogłem się doczekać, aby zobaczyć Adley, gdy rzuci mi swoją sarkastyczną uwagę.

"Dzięki, że przyszliście na tak krótkie zaproszenie. Naprawdę podziwiam waszą pracę i śledzę was od czasu, gdy zrobiliście mieszkanie mojej przyjaciółki. Było przepiękne. Mąż je uwielbiał, a żona nie mogła przestać opowiadać swoim przyjaciółkom o waszych projektach."

"Dziękuję. To bardzo miło z jej strony. Pozwalali nam na magiczne przedstawienie, i cieszymy się, że jej się to spodobało." Adley miała na sobie jeansy boyfriend i białą koszulę. Jej falowane, miedziane włosy były związane w kok z kilkoma luźnymi pasmami, odsłaniając delikatną, szczupłą szyję, i nigdy nie wyglądała na tyle pociągającą dla mnie.

Wtedy dołączył do nich facet - partner biznesowy. "Mamy nadzieję, że spełnimy wasze marzenie o biurze."

Nie musiałem się martwić, prawda? Byłem pewny, że go nie obchodziła, albo Adley była zbyt naiwna, żeby zauważyć, czy jest zainteresowany. Czy wiedział, że Adley wczoraj wieczorem była na randce? Pewnie wiedział.

"Chciałbym Was przedstawić mojemu szefowi. To jego biuro, w którym będziecie działać swoją magię."

Przeszliśmy w ich stronę. Partner biznesowy ciągle przyglądał się obrazom na ścianach.

"Ty?" Dobrze, na tę reakcję się spodziewałem. Jej duże, szafirowe oczy stały się jeszcze większe, gdy natychmiast mnie rozpoznała, przypominając mi burzowe niebo.

"Adley, prawda?" Zmniejszyłem naszą odległość, wyciągając rękę.

Tak, jak sobie wyobrażałem, spojrzała na mnie z wrogością, nie zwracając uwagi na podniesioną ku niej rękę oczekującą na jej miękką, delikatną i małą dłoń do uścisku.

"Jestem jej partnerem biznesowym, Blaze Burns. Miło mi cię poznać osobiście, panie Creed." Nieszczęśnik przerwał nam, podając mi rękę.

"Mykel wystarczy."

"Panie Hart, przepraszam, że straciłem czas. Może przeoczyłem nasz kalendarz, ale jesteśmy całkowicie zajęci przez cały miesiąc. Mogę zaproponować kilku innych projektantów wnętrz."

Blaze złapał ją za ramię, patrząc na nią z zakłopotaniem. Byłem wczoraj wieczorem skurwysynem dla niej, i na pewno nie spodziewała się mnie zobaczyć tak szybko. Nie byłem zdziwiony, jeśli mnie odrzuci, nawet jeśli byłem dużym klientem.

"Adley, możemy porozmawiać?" Spojrzał na mnie przepraszająco. "Proszę, daj nam chwilę."

Gdy byli w kącie, szeptały i syczały na siebie. Elise przyszła, rzucając mi pytające spojrzenie.

Zanim mogła cokolwiek zapytać, wiedziałem, że zrobi to. Powiedziałem jej pierwszy. "Nie zrobiłem tego."

"To dlaczego zachowała się tak zszokowana i jakby chciała cię zbić?"

"Długa historia -"

"Gwizdek od windy? Ten idiota, o którym mówiłeś, to on?"

Elise zaśmiała się obok mnie. "Rozumiem."

"Ten idiota, Goa od windy, jest tutaj." Pomachałem ręką.

Twarz Adley czerwieniła się z irytacji, sprawiając, że jej kości policzkowe były bardziej zauważalne. Nie pamiętałem, kiedy ostatnio jakaś kobieta tak na mnie wpłynęła, i nigdy wcześniej nie spotkałem takiej, która nigdy nie mrugnęła do mnie rzęsami. Jest wyjątkowa. I nie mogłem się doczekać, żeby ją zobaczyć w akcji w moim biurze.

Cholera, nawet jej spojrzenie było seksowne. I zaczynałem tracić nad sobą panowanie.

"Podwoję płatność, albo możesz sobie wyznaczyć cenę."

"Nie potrzebujemy twoich pieniędzy. Oferujemy naszą usługę, a ty zapłacisz tyle samo, co nasi poprzedni klienci." Oczywiście wiedziałem, że pieniądze nie są dla niej problemem.

"Dobrze, niech będzie."

"Pokażę ci biuro." Elise zaproponowała Blaze'owi.

Kiedy byliśmy w środku, obserwowałem Adley, gdy rozglądała się po prostym białym pomieszczeniu, a Blaze zaczął mierzyć cztery rogi od końca do końca.

"Czy chciałbyś uwzględnić kolor i wzory z twojego salonu, panie Creed?"

"Mam dość salonu. A ty, Adley? Co chciałabyś zaproponować?"

Przestała coś zapisać na swoich notatkach, zanim uniosła spojrzenie i popatrzyła na mnie. Fałdka na jej czole wciąż była głęboka. "Mam dużo pomysłów. Widzisz, panie Creed, dom odzwierciedla osobowość osoby w nim mieszkającej. Mogę to zrobić dla ciebie, jeśli zechcesz."

Uśmiech sam się rozłożył na moich ustach. "Opowiedz mi o tym."

Z ukosa zauważyłem, że Blaze daje jej sygnał.

"Blaze, masz dla mnie jakieś pomysły na schematy kolorów?" Przypomniałem sobie, że muszę dać Elise premię i może jeszcze jedną torebkę od projektanta, którą tak uwielbia.

"Oczywiście. Chodź za mną."

Blaze i Elise wyszli z pokoju. Adley nagle zmieniła pozycję, świadoma faktu, że jesteśmy sami.

"Nie zrobię czegoś głupiego, jak wczoraj. To jest profesjonalna uprzejmość." Czekałem, aż rzuci swoim sarkazmem, ale to się nie stało.

"Nie wydajesz się zaskoczona, że pojawiłem się w twoim penthouse'ie. Wybrałeś mnie do tego zadania, prawda?" Odpowiedziała z wypiekami na twarzy.

"Sprawdzone." Uśmiechnąłem się.

"A teraz powiedz mi, czego chcesz? Na początek styl. Możesz wybrać spośród minimalistycznego, nowoczesnego, elektrycznego, tradycyjnego -"

"Zrób to, na co masz ochotę. Budżet jest nieograniczony. A może to dobry pomysł odzwierciedlić mój charakter. A może na kolację? Żebyś mogła mnie lepiej poznać."

Dla wyrafinowanej kobiety jak Adley Kross wiedziałem, że to nie zadziała. Zignorowała moje zaproszenie. "Jakich kolorów nie chciałbyś uwzględnić?"

"Różowego, żółtego."

"Z drugiej strony, może bym je połączyła, panie Creed." Próbowała ukryć uśmiech, ale w końcu jej się on wymknął.

"I nawet nie próbuj tego. Będziesz musiała to poprawić. Chyba że zamierzasz zobaczyć moją twarz ponownie."

Przewróciła oczami. Robię to, bo jesteś naszym klientem. Nic więcej."

Podążyłem za nią, gdy wychodziła. "Nic więcej?"

Zatrzymała się, odwracając się. "Wciąż myślę o wyłupieniu ci oczu, panie Creed. Więc bądź ostrożny z tymi kolejnymi słowami, albo możesz znaleźć swoje biuro urządzone w stylu Peppa Pig."

"Zwieszaj mi."

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Billionaire's Creed

The Billionaire's Creed

86 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

86

Treść

Aa