POV ElliTeraz, gdy opowiedziałam wam o sobie i moich rodzicach, pozwólcie, że opowiem o alfie i becie mojej watahy. Właściwie mogę opisać ich obu jednym zdaniem. Byli draniami, którzy zasługiwali na najbardziej okropną i makabryczną śmierć. Tak, byli aż tak źli.
Moja opinia o nich, zanim zostałam przez nich zauważona, ograniczała się do tego, że byli po prostu draniami. Jednak po tym, jak poznałam ich osobiście, modliłam się codziennie do każdej bogini, która faktycznie słucha modlitw, by umarli wijąc się z bólu i błagając o śmierć przez wiele dni. Nigdy nikogo nie nienawidziłam tak, jak ich.
Alfa Grey miał około 50 lat. Był bardzo masywny i duży, z szarymi oczami i ciemnoszarymi włosami, które zawsze wiązał w kucyk. Został alfą swojej watahy w wieku 18 lat, po zabiciu poprzedniego alfy - swojego ojca. Samo zabicie własnego ojca, by zostać alfą, powinno być wystarczającym powodem, by go nienawidzić, ale to nie wszystko.
Po objęciu stanowiska alfy, zamordował każdego, kto popierał jego ojca i nie chciał mu się podporządkować. Kary takie jak biczowanie i publiczne kamienowanie były wtedy bardzo często stosowane. Są stosowane do dziś, ale nie tak często jak kiedyś. Nigdy nie uczestniczyłam w publicznej karze, bo nie chciałam tego pamiętać.
Był bardzo okrutny i miał serce z kamienia. Nigdy nie znalazł swojej bratniej duszy, więc myślę, że to spotęgowało jego okrucieństwo i nieludzkość. Jego beta Sam został mianowany zaraz po tym, jak alfa Grey przejął władzę - też miał wtedy 18 lat. Byli identyczni, jeśli chodzi o egzekwowanie prawa i pilnowanie, by nikt nie wykraczał poza szereg.
Podczas swoich rządów prowadził wiele wojen z różnymi watahami. Był żądny władzy i nie lubił, gdy ktoś mu się sprzeciwiał. Kiedy pokonał innego alfę, zmuszał jego watahę do przyłączenia się albo groził śmiercią. Albo to, albo tamto - nigdy nie dawał im możliwości odejścia gdzie indziej.
Pierwszy raz alfa Grey zauważył mnie zaraz po śmierci mojego ojca. Podawałam mu kolację wraz z betą Samem, gdy przypadkowo przewróciłam jego kieliszek z winem, podnosząc pustą misę po zupie. Kieliszek roztrzaskał się na milion kawałków. Zamarłam, nie mogąc uwierzyć w swoją głupotę.
Po kilku sekundach wymamrotałam ciche przeprosiny, odkładając pustą misę na stół, i już miałam uklęknąć, by pozbierać odłamki. Wtedy alfa Grey złapał mnie gwałtownie za ramię i obrócił w swoją stronę. Nie zdążyłam się przygotować na to, co nastąpiło - spoliczkował mnie z ogromną siłą. Gdyby nie to, że trzymał mnie za ramię, upadłabym na ziemię od siły uderzenia.
Zanim zdążyłam poczuć ból, uderzył mnie ponownie w drugi policzek. Mimowolnie sapnęłam, gdy moje policzki paliły z bólu. Oczy zaszły mi łzami, a serce waliło jak szalone. To był pierwszy raz, gdy ktoś podniósł na mnie rękę, ale z pewnością nie ostatni.
Myślałam wtedy, że jego policzki były najbardziej bolesną rzeczą, jakiej kiedykolwiek doświadczę w życiu, ale jak bardzo się myliłam. Patrzył na mnie, jakby chciał mnie zamordować tu i teraz. Moje usta drżały, gdy próbowałam znaleźć głos i błagać o życie.
'P... proszę alfo, w... w... wybacz mi, ja...'
Nagle zerwał mi czapkę z głowy, sprawiając, że moje włosy opadły. Wpatrywał się we mnie przez kilka sekund, aż beta Sam odchrząknął.
'Idziesz ze mną, służąca' powiedział alfa Grey niskim, złowrogim głosem.
Złapał mnie i praktycznie biegłam, by nadążyć za jego długimi krokami. Moje serce miało wybuchnąć ze strachu. Przez głowę przemknęło mi milion myśli o tym, dokąd mnie zabiera i co ze mną zrobi. Czy zamknie mnie w celi za stłuczenie kieliszka wina? Czy spali mi rękę? Odetnie ją? Złamie? To nie było nic z tych rzeczy. To było coś o wiele, wiele gorszego.
Przesuń w górę, aby kontynuować
*Ostrzeżenie: ten rozdział zawiera sceny przemocy fizycznej i seksualnej, czytasz na własną odpowiedzialność*
Perspektywa Elli
Zabrał mnie do swojej sypialni. Puścił moją dłoń i podszedł do szafy, zaczął czegoś szukać. Nie miałam pojęcia, co tu robię. To było ostatnie miejsce, do którego spodziewałam się, że mnie zabierze. Stałam na środku pokoju, obejmując się nerwowo i rozglądając dookoła. To był ogromny pokój z największym łóżkiem, jakie kiedykolwiek widziałam. Miało cztery wysokie kolumny po każdej stronie.
"Jak masz na imię, służąca?" zapytał alfa Grey.
Skończył już przy szafie i stał przede mną, trzymając wiele łańcuchów.
"Ella" wyszeptałam.
"Czy twoi rodzice też tu pracują?"
"Mój tata był służącym, ale zmarł... nazywał się Bill"
W jego oczach pojawiło się zrozumienie na wzmiankę o imieniu mojego ojca.
Podszedł przed łóżko i położył na nim łańcuchy. Następnie zaczął je przyczepiać do haków zamontowanych na górze i dole dwóch kolumn na końcu łóżka. Gdy skończył, odwrócił się do mnie i zaczął iść w moją stronę. Coś w tych łańcuchach wiszących przy kolumnach sprawiło, że wszystko zaczęło układać się w całość w mojej głowie i chciałam uciec z pokoju. Ale zanim zdążyłam cofnąć się o dwa kroki, przyciągnął mnie do łóżka i ustawił twarzą do niego, zaczynając przykuwać moje ręce i nogi. Walka z nim była bezcelowa, był tysiąc razy silniejszy ode mnie.
Po skończeniu, rozdarł moją koszulę gołymi rękami wraz z biustonoszem i zrobił to samo ze spodniami i bielizną. Byłam całkowicie naga i bezradna. Trzęsłam się od stóp do głów, a moje serce biło tak głośno, że prawdopodobnie słyszeli je ludzie dwa piętra niżej. Wrócił do szafy i wyciągnął długi czarny bat.
"Czy wiesz, że wino, które rozlałaś na podłogę, było bardzo drogie, Ella?" powiedział alfa Grey zza moich pleców zimnym, niskim głosem.
"Bardzo przepraszam, to był wypadek, przysięgam, że następnym razem będę bardziej uważać" powiedziałam drżącym, cichym głosem.
"Zrób tak następnym razem, ale musisz zostać ukarana za to, ponieważ nie pozwalam, by jakikolwiek błąd pozostał bez kary. Wychłostam cię 15 razy, a ty będziesz liczyć każde uderzenie na głos. Jeśli się pomylisz, zacznę od nowa, rozumiesz?"
Moje serce zamarło, jak, do diabła, mam wytrzymać 15 uderzeń!
Czekał na odpowiedź, a ja bałam się, że jeśli będę zwlekać zbyt długo z odpowiedzią, zwiększy liczbę, więc odpowiedziałam szybko. "Tak, rozumiem"
TRZASK!
Jak tylko słowa opuściły moje usta, uderzył mnie batem w plecy tak mocno, że krzyknęłam z bólu. To był zupełnie inny poziom bólu niż policzek w twarz.
"Tak co?" krzyknął alfa Grey
"Tak, alfa"
"Dobra służąca, teraz zacznij liczyć na głos"
TRZASK!
"Jeden"
TRZASK!
"Dwa"
Wyłączyłam swój umysł od odczuwania czegokolwiek i koncentrowałam się tylko na liczeniu, będąc absolutnie pewna, że jeśli się pomylę, zacznie wszystko od nowa.
...
TRZASK!
"Piętnaście" wykrzyknęłam ostatnią liczbę drżącym głosem. Moja twarz była wykrzywiona z bólu, a łzy pokrywały całą moją twarz. Czułam każde z piętnastu uderzeń na moich plecach jednocześnie. Paliły jak ogień. Dziękowałam bogini, że to już koniec, wydawało się, że minęły godziny, zanim doszłam do piętnastu.
Alfa Grey ciężko oddychał za mną. Oczywiście, że był zdyszany, pomyślałam. Wkładał całą swoją siłę w każde uderzenie wymierzone w moje plecy. Wszystko to przez głupie rozlane wino!
"Czy jesteś dziewicą, służąca?" zapytał alfa Grey zza moich pleców.
Nie, nie, to się nie dzieje naprawdę, proszę bogini, uratuj mnie przed tym potworem.
TRZASK!
"Kiedy zadaję ci pytanie, odpowiadasz natychmiast, służąca, rozumiesz?" krzyknął alfa Grey
"Tak alfa, jestem wciąż dziewicą" odpowiedziałam natychmiast, panika wypełniała mój głos, gdy wyczułam, do czego to zmierza.
"Cóż, musimy to natychmiast zmienić" powiedział alfa Grey manipulacyjnym tonem.
Tej nocy straciłam dziewictwo, zostałam wykorzystana seksualnie przez alfę Greya.
Od tej nocy, gdy alfa Grey położył na mnie oczy, rozpoczął się mój koszmar, i nigdy nie sądziłam, że się skończy, dopóki nie umrę, albo z jego rąk, albo z własnych.
Przesuń w górę, aby kontynuować
POV Elli
Przez 10 miesięcy każdej nocy byłam biczowana po całym ciele, a następnie wielokrotnie wykorzystywana seksualnie przez alfę, aż tracił przytomność. Niektóre noce były gorsze od innych. W zależności od nastroju alfy i ilości alkoholu, którą wypił, znaczył każdy centymetr mojego ciała biczem do momentu, gdy traciłam przytomność z bólu.
Tracąc przytomność, nie kończyłam dla niego odliczania. Wtedy zmuszał mnie do wypicia kropli swojej krwi - nie dość, by mnie wyleczyć, ale wystarczająco, by przywrócić świadomość. Potem kazał mi kontynuować liczenie od miejsca, w którym przerwałam.
Czasami sama sprowokowałam jego gniew, pyskując. Nie zawsze potrafiłam być posłuszną niewolnicą, która poddaje się temu draniowi. Zdarzało się, że walczyłam i nie poddawałam się tak łatwo. W takie noce sprawiał, że żałowałam każdego wypowiedzianego słowa i każdego przejawu nieposłuszeństwa.
Zdarzały się noce, gdy był tak pijany, że po prostu brał mnie kilka razy, a potem zasypiał bez biczowania. Te noce były bardzo rzadkie - jak prezent gwiazdkowy w porównaniu z tym, co zwykle musiałam znosić.
Pewnej nocy był tak pijany, że gdy tylko otworzył mi drzwi, upadł na ziemię. Zaniosłam go do łóżka i chciałam wyjść, ale złapał mnie za rękę i posadził obok siebie na brzegu łóżka.
"Czy kiedykolwiek mówiłem ci, jak zginął twój ojciec, Ella?" zapytał bełkotliwym głosem. Ledwo rozumiałam jego słowa.
"Nie, alfo."
"Cóż, pozwól, że ci powiem - ja go zabiłem" zaśmiał się głośno.
"Najpierw upewniłem się, że zrobi to, o co go prosiłem, a potem kazałem go zabić, żeby nikomu nie powiedział, że wykonywał moje rozkazy. Widzisz, zawsze próbowałem przejąć pewną watahę, ale miała bardzo silnego alfę - nigdy nie mogłem go pokonać. Więc czekałem, aż uczyni swojego syna alfą, i wtedy wykonałem ruch. Wysłałem twojego ojca pod przykrywką - udawał sługę w ich domu. Rozkazałem mu dodać śmiertelną dawkę tojadu do jedzenia, które podawał. Moje instrukcje były bardzo jasne - chciałem, żeby zabił partnerkę nowego alfy i jego ojca. W ten sposób byłby zbyt słaby, zbyt złamany, by walczyć, gdy spróbuję przejąć jego watahę."
Krew zawrzała mi w żyłach, gdy usłyszałam jego słowa. Byłam całkowicie zdegustowana tym, że mój ojciec zgodził się wykonać brudną robotę dla alfy. Odebranie komuś życia nic nie znaczyło dla alfy ani mojego ojca. Było dla nich tak naturalne jak oddychanie.
"Dlaczego nie otruliście też nowego alfy? W ten sposób nie musielibyście w ogóle walczyć" zapytałam, nie starając się ukryć obrzydzenia w głosie. I tak był zbyt pijany, by zapamiętać tę rozmowę.
"Gdzie byłaby w tym zabawa? Powiedźmy, że żyję dla emocji pościgu."
"Udało ci się go zabić i przejąć jego watahę?" zapytałam.
"Nie, jeszcze nie. Chcę, żeby jeszcze trochę się pomarynował. Żeby poczuł, jak to jest tracić wszystko po kawałku."
Jego oczy się zamykały, ale nie mogłam zmarnować tej rzadkiej okazji.
"Czy masz jeszcze jakieś ukryte sekrety, którymi chciałbyś się podzielić, alfo Grey?" zapytałam, udając delikatny i czuły ton.
"Och, mam wiele sekretów. Którym mam się najpierw podzielić?" zapytał sennie.
"Najważniejszym, oczywiście" odpowiedziałam, głaszcząc lekko jego włosy.
"Ta wataha, do której wysłałem twojego ojca... Chciałem zemsty na jej starym alfie, bo ukradł mi coś wiele lat temu" odpowiedział z zamkniętymi oczami.
Zanim zdążyłam zapytać, co mu ukradziono, kontynuował:
"Więc ja też coś im ukradłem... wiele lat temu."
Potem zasnął i nie mogłam wyciągnąć z niego nic więcej.
W noce, gdy alfa Grey nie używał mnie jako swojej niewolnicy seksualnej - czy to z braku nastroju, czy nieobecności w domu watahy - czasami tę rolę przejmował jego beta Sam. Lubił posmakować tego, co miał jego alfa.
Oczywiście alfa Grey o tym nie wiedział, bo beta Sam pociąłby mnie na kawałki, gdybym tylko spróbowała otworzyć usta przy alfie Greyu. Sam miał wszędzie swoich ludzi, którzy wszystkiego pilnowali. Był równie kreatywny w zadawaniu bólu jak jego alfa.
Jedno mieli wspólne - lubili, by ich niewolnica była wolna od blizn przed rozpoczęciem sesji biczowania/gwałtów, lubili obserwować efekty swojej pracy po skończeniu. Dlatego każdej nocy pozwalali mi wypić znaczną ilość swojej krwi, dzięki czemu następnej nocy było tak, jakby nic się nie stało. Byli czystej krwi, więc picie od nich przyspieszało proces gojenia 10-krotnie, ponieważ moje zdolności regeneracyjne były wolniejsze niż u większości mieszańców.
W noce, gdy alfa Grey wiedział, że rano wyjeżdża załatwiać sprawy lub prowadzić wojnę i nie wróci przez kilka dni, zmuszał mnie do wypicia małej filiżanki tojadu i powstrzymywał się od dawania mi swojej krwi po skończeniu. W ten sposób nie byłam w pełni wyleczona do jego powrotu. To był jego chory sposób na zaznaczenie swojego roszczenia do mnie i naznaczenie mnie jako swojej - nawet jeśli go nie było, nadal sprawiał mi ból. Te dni były dla mnie kompletną torturą. Podczas gdy moja męczarnia trwała tylko kilka godzin z rąk alfy, pozostawienie mnie na dni bez leczenia sprawiało, że cierpiałam z bólu każdej sekundy do jego powrotu.
W takie noce nigdy nie mogłam zasnąć z powodu bólu, który czułam w całym ciele. To właśnie w takie noce poważnie rozważam odebranie sobie życia i skończenie z tym wszystkim. Do diabła z czekaniem na okazję do ucieczki i do diabła z czekaniem, aż ktoś go zabije. Ale za każdym razem, gdy myślę o poddaniu się, zaczynam marzyć o dniu, w którym w końcu ucieknę z tego miejsca i zacznę nowe życie. Szczęśliwe życie. Pewnego dnia, obiecuję sobie, będę miała swoje szczęśliwe zakończenie... albo zginę, próbując.
Przesuń w górę, aby kontynuować