POV Elli
Przez 10 miesięcy każdej nocy byłam biczowana po całym ciele, a następnie wielokrotnie wykorzystywana seksualnie przez alfę, aż tracił przytomność. Niektóre noce były gorsze od innych. W zależności od nastroju alfy i ilości alkoholu, którą wypił, znaczył każdy centymetr mojego ciała biczem do momentu, gdy traciłam przytomność z bólu.
Tracąc przytomność, nie kończyłam dla niego odliczania. Wtedy zmuszał mnie do wypicia kropli swojej krwi - nie dość, by mnie wyleczyć, ale wystarczająco, by przywrócić świadomość. Potem kazał mi kontynuować liczenie od miejsca, w którym przerwałam.
Czasami sama sprowokowałam jego gniew, pyskując. Nie zawsze potrafiłam być posłuszną niewolnicą, która poddaje się temu draniowi. Zdarzało się, że walczyłam i nie poddawałam się tak łatwo. W takie noce sprawiał, że żałowałam każdego wypowiedzianego słowa i każdego przejawu nieposłuszeństwa.
Zdarzały się noce, gdy był tak pijany, że po prostu brał mnie kilka razy, a potem zasypiał bez biczowania. Te noce były bardzo rzadkie - jak prezent gwiazdkowy w porównaniu z tym, co zwykle musiałam znosić.
Pewnej nocy był tak pijany, że gdy tylko otworzył mi drzwi, upadł na ziemię. Zaniosłam go do łóżka i chciałam wyjść, ale złapał mnie za rękę i posadził obok siebie na brzegu łóżka.
"Czy kiedykolwiek mówiłem ci, jak zginął twój ojciec, Ella?" zapytał bełkotliwym głosem. Ledwo rozumiałam jego słowa.
"Nie, alfo."
"Cóż, pozwól, że ci powiem - ja go zabiłem" zaśmiał się głośno.
"Najpierw upewniłem się, że zrobi to, o co go prosiłem, a potem kazałem go zabić, żeby nikomu nie powiedział, że wykonywał moje rozkazy. Widzisz, zawsze próbowałem przejąć pewną watahę, ale miała bardzo silnego alfę - nigdy nie mogłem go pokonać. Więc czekałem, aż uczyni swojego syna alfą, i wtedy wykonałem ruch. Wysłałem twojego ojca pod przykrywką - udawał sługę w ich domu. Rozkazałem mu dodać śmiertelną dawkę tojadu do jedzenia, które podawał. Moje instrukcje były bardzo jasne - chciałem, żeby zabił partnerkę nowego alfy i jego ojca. W ten sposób byłby zbyt słaby, zbyt złamany, by walczyć, gdy spróbuję przejąć jego watahę."
Krew zawrzała mi w żyłach, gdy usłyszałam jego słowa. Byłam całkowicie zdegustowana tym, że mój ojciec zgodził się wykonać brudną robotę dla alfy. Odebranie komuś życia nic nie znaczyło dla alfy ani mojego ojca. Było dla nich tak naturalne jak oddychanie.
"Dlaczego nie otruliście też nowego alfy? W ten sposób nie musielibyście w ogóle walczyć" zapytałam, nie starając się ukryć obrzydzenia w głosie. I tak był zbyt pijany, by zapamiętać tę rozmowę.
"Gdzie byłaby w tym zabawa? Powiedźmy, że żyję dla emocji pościgu."
"Udało ci się go zabić i przejąć jego watahę?" zapytałam.
"Nie, jeszcze nie. Chcę, żeby jeszcze trochę się pomarynował. Żeby poczuł, jak to jest tracić wszystko po kawałku."
Jego oczy się zamykały, ale nie mogłam zmarnować tej rzadkiej okazji.
"Czy masz jeszcze jakieś ukryte sekrety, którymi chciałbyś się podzielić, alfo Grey?" zapytałam, udając delikatny i czuły ton.
"Och, mam wiele sekretów. Którym mam się najpierw podzielić?" zapytał sennie.
"Najważniejszym, oczywiście" odpowiedziałam, głaszcząc lekko jego włosy.
"Ta wataha, do której wysłałem twojego ojca... Chciałem zemsty na jej starym alfie, bo ukradł mi coś wiele lat temu" odpowiedział z zamkniętymi oczami.
Zanim zdążyłam zapytać, co mu ukradziono, kontynuował:
"Więc ja też coś im ukradłem... wiele lat temu."
Potem zasnął i nie mogłam wyciągnąć z niego nic więcej.
W noce, gdy alfa Grey nie używał mnie jako swojej niewolnicy seksualnej - czy to z braku nastroju, czy nieobecności w domu watahy - czasami tę rolę przejmował jego beta Sam. Lubił posmakować tego, co miał jego alfa.
Oczywiście alfa Grey o tym nie wiedział, bo beta Sam pociąłby mnie na kawałki, gdybym tylko spróbowała otworzyć usta przy alfie Greyu. Sam miał wszędzie swoich ludzi, którzy wszystkiego pilnowali. Był równie kreatywny w zadawaniu bólu jak jego alfa.
Jedno mieli wspólne - lubili, by ich niewolnica była wolna od blizn przed rozpoczęciem sesji biczowania/gwałtów, lubili obserwować efekty swojej pracy po skończeniu. Dlatego każdej nocy pozwalali mi wypić znaczną ilość swojej krwi, dzięki czemu następnej nocy było tak, jakby nic się nie stało. Byli czystej krwi, więc picie od nich przyspieszało proces gojenia 10-krotnie, ponieważ moje zdolności regeneracyjne były wolniejsze niż u większości mieszańców.
W noce, gdy alfa Grey wiedział, że rano wyjeżdża załatwiać sprawy lub prowadzić wojnę i nie wróci przez kilka dni, zmuszał mnie do wypicia małej filiżanki tojadu i powstrzymywał się od dawania mi swojej krwi po skończeniu. W ten sposób nie byłam w pełni wyleczona do jego powrotu. To był jego chory sposób na zaznaczenie swojego roszczenia do mnie i naznaczenie mnie jako swojej - nawet jeśli go nie było, nadal sprawiał mi ból. Te dni były dla mnie kompletną torturą. Podczas gdy moja męczarnia trwała tylko kilka godzin z rąk alfy, pozostawienie mnie na dni bez leczenia sprawiało, że cierpiałam z bólu każdej sekundy do jego powrotu.
W takie noce nigdy nie mogłam zasnąć z powodu bólu, który czułam w całym ciele. To właśnie w takie noce poważnie rozważam odebranie sobie życia i skończenie z tym wszystkim. Do diabła z czekaniem na okazję do ucieczki i do diabła z czekaniem, aż ktoś go zabije. Ale za każdym razem, gdy myślę o poddaniu się, zaczynam marzyć o dniu, w którym w końcu ucieknę z tego miejsca i zacznę nowe życie. Szczęśliwe życie. Pewnego dnia, obiecuję sobie, będę miała swoje szczęśliwe zakończenie... albo zginę, próbując.
Przesuń w górę, aby kontynuować
POV Elli
Kończę zmywać ostatni talerz po kolacji, szybko wycieram ręce i praktycznie biegnę do sypialni alfy. Spóźniłam się 10 minut i byłam pewna, że okrutnie mnie za to ukarze. Nie spóźniłam się celowo - kolacja, którą on i jego najbliższe otoczenie jedli, zaczęła się później, bo ustalali ostatnie plany na jutrzejsze przejęcie kolejnej biednej watahy. Byłam odpowiedzialna za zmywanie naczyń tego wieczoru, więc nie mogłam przekazać tego komuś innemu i powiedzieć, że muszę spotkać się z alfą w jego sypialni na romantyczną rozmowę.
Dziś mija 10 miesięcy mojego koszmaru. Wzdycham w duchu. Czy to się kiedyś skończy? Bogini, mam nadzieję, że tak, bo jeśli nie, na pewno dojdę do punktu, w którym sama go zabiję, a to z pewnością zapewni mi publiczną egzekucję. Cóż, i tak nawet nie żyłam. To nie jest życie, nie, to jest powolna śmierć w najczystszej postaci.
Dochodzę do jego drzwi i zamykam oczy. Proszę, Bogini, pozwól mi przetrwać kolejną torturującą noc i wyjść z tego żywą. Pukam do drzwi dwa razy, przygotowując się na kilka godzin agonii. Można by pomyśleć, że spędzanie prawie każdej nocy, cierpiąc to samo w kółko, przyzwyczaiłoby mnie do tego. Ale każda noc jest inna z alfą Greyem. Każdej nocy jest nowy sposób, by mnie zranić i usłyszeć mój krzyk bólu.
Otwiera drzwi niecierpliwie i wciąga mnie do środka, po czym zamyka je na klucz.
"Spóźniłaś się, służąca!" alfa Grey wypluwa ze złością.
"Musiałam skończyć zmywanie naczyń, alfa, a kolacja zaczęła się później. Starałam się jak mogłam, by zdążyć na czas, proszę, wybacz mi!" praktycznie błagałam go ze łzami w oczach. To była tylko gra, by złagodzić karę za spóźnienie. Czasami płaszczenie się działało, ale nie zawsze.
Spojrzał na mnie figlarnie z przebiegłym uśmiechem na ustach i powiedział: "Przykro mi, ale nie jestem dziś w wybaczającym nastroju. Jutro mam do stoczenia wojnę i muszę być w szczytowej formie, zaczynając od ciebie." Wskazał na zestaw łańcuchów zwisających z filarów jego łóżka. Westchnęłam i zdjęłam wszystko, co miałam na sobie, po czym uniosłam ręce, by mógł mnie przykuć.
"No, no, spóźniłaś się 10 minut, a wiesz, że nienawidzę, gdy każesz mi na siebie czekać. Powinnaś na mnie czekać, służąca. Więc co powinnam z tobą zrobić?" zaczął przesuwać rękami po całym moim ciele. Trzymałam się łańcuchów i ciągnęłam je, walcząc z chęcią odgryzienia mu głowy.
"Cóż, najpierw..." Podszedł do nocnego stolika i wziął mały kubek z płynem z tojadu, po czym wrócił do mnie.
Mimowolnie próbowałam się od niego odsunąć, ale nie mogłam, będąc uwięzioną przez krępujące mnie łańcuchy.
"Jak wiesz, wyjeżdżam jutro na kilka dni, więc znasz procedurę. Tojad i żadnej krwi dla ciebie dziś w nocy, żebym zawsze był w twoich myślach, pij" powiedział, uśmiechając się do mnie złowieszczo, gdy przystawił kubek do moich ust.
Rozważałam przytrzymanie zawartości w ustach i wyplucie jej z powrotem na jego twarz. Założę się, że by go to zabolało. Ale zrobienie tego byłoby jak podpisanie własnego wyroku śmierci. Posłusznie otworzyłam usta i wypiłam. Czułam się, jakbym piła wrzącą, żrącą wodę, paliło wszystko po drodze do mojego żołądka. Zakrztusiłam się i kaszlałam przez kilka sekund.
"Teraz co mówimy, gdy daję ci coś, służąca?"
"Dziękuję, alfa" udało mi się powiedzieć ochrypłym głosem.
"To może zaczniemy noc?" klaszcze w dłonie z podekscytowaniem.
Wraca do nocnego stolika, by odłożyć pusty kubek, potem otwiera pierwszą szufladę i wyjmuje różne rodzaje batów. Układa je wszystkie na łóżku i zaczyna się zastanawiać, którego użyć najpierw. Udaje mi się przełknąć ślinę i mocniej chwycić łańcuchy, przygotowując się na agonię.
W końcu wybiera skórzany bicz, ten, który boli najbardziej, oczywiście.
"Za spóźnienie, karzę cię 20 uderzeniami biczem, zacznij liczyć, służąca"
"Tak, alfa" mówię drżącym głosem
ŚWIST!
"Jeden" krzyczę i czuję natychmiastowe rozcięcie na plecach. Ten bicz nie żartuje, 20 uderzeń oznacza 20 cięć na moich plecach, które nie zagoją się porządnie przez dni.
ŚWIST!
"Dwadzieścia" ledwo szepczę, gdy ostatnie uderzenie głęboko rozcina moją skórę. Całe moje ciało drży od przemocy. Nie jesteśmy nawet w połowie nocy, a ja już osiągam szczyt swojej wytrzymałości.
"Alfa, to boli, proszę, nie bij więcej, błagam cię" krzyczę z bólu i rozpaczy.
"Właśnie skończyliśmy twoją karę za spóźnienie. Jeszcze nawet nie zacząłem, Ella"
Łapie mnie za włosy i odciąga moją głowę do tyłu, by szepnąć mi do ucha
"Do końca nocy każdy cal tego smakowitego ciała będzie naznaczony moimi batami. Do naszego następnego spotkania za kilka dni"
Puszcza moje włosy, po czym wraca na bok łóżka, gdzie odkłada bicz i zaczyna wybierać następny.
"Teraz powiedz mi, czy nauczyłaś się swojej lekcji o tym, że to alfa czeka na ciebie, a nie na odwrót, czy mam to wyjaśnić jaśniej?"
"Nauczyłam się lekcji, alfa, nigdy więcej się nie spóźnię, przysięgam" mówię drżąco
"Kontynuujmy więc naszą noc" powiedział alfa Grey z diabelskim uśmiechem.
Przesuń w górę, aby kontynuować
POV ElliPod koniec nocy każdy centymetr mojego ciała krzyczał z bólu. Alfa Grey dotrzymał słowa. Torturował mnie przez dwie godziny różnymi biczami. Moje plecy, przód, tył i uda były naznaczone jego biczem. Wszędzie zostawił czerwone, gniewne ślady. Najgorsze były te 20 ran na plecach, które dostałam jako karę za spóźnienie. Moja pochwa też krwawiła. Wielokrotne wymuszanie zawsze powodowało rozdarcia.Z trudem wstałam z jego łóżka, gdzie chrapał bez żadnych trosk. Ubrałam się, przygryzając policzki od środka, bo każdy ruch sprawiał, że chciałam krzyczeć, ale musiałam zachować ciszę, żeby go nie obudzić. Rzuciłam na niego ostatnie spojrzenie przed wyjściem. Spał jak cholerne niemowlę, które właśnie napiło się mleka matki i napełniło brzuch. Po cichu modliłam się, żeby ktoś rozprół mu jutro wnętrzności podczas bitwy.Poszłam do kuchni, wiedząc, że tej nocy nie zasnę z bólu. Nauczyłam się pewnych rzeczy w czasie, gdy celowo pozwalał mi odejść bez jego krwi, jak gotowanie ziół w wodzie, które zapobiegają infekcjom i łagodzą ból ran na plecach. Poczekałam, aż woda będzie ciepła, po czym zabrałam miskę do swojego pokoju. To było bardzo małe pomieszczenie na najniższych poziomach domu watahy, tuż nad lochami, gdzie czasami trzymano więźniów.Nie miałam oczywiście łóżka, tylko dwa łóżka polowe ułożone jedno na drugim przy ścianie. Jedno z nich należało kiedyś do mojego ojca, gdy dzieliliśmy pokój. Po jego śmierci wzięłam jego łóżko i położyłam je na swoim, ponieważ moje stawało się zbyt cienkie po 17 latach spania na nim.W moim pokoju nie było wiele. Pod przeciwległą ścianą stał mały drewniany stół, gdzie trzymałam wszystkie książki, które dostałam w szkole do 10 roku życia. Czytałam je w kółko, żeby nie zapomnieć tego, czego się nauczyłam, a także dla rozrywki, gdy się nudziłam. Nie mogłam oglądać telewizji jak normalni ludzie, bo nigdy jej nie miałam. Większość książek była teraz bardzo zniszczona. Obok stołu stała mała drewniana szafa bez drzwi, w której trzymałam złożone swoje nieliczne rzeczy.Postawiłam miskę z ciepłą ziołową wodą na podłodze obok łóżka i zaczęłam zdejmować koszulkę, krzywiąc się przy tym. Wyjęłam ze szafy starą, zniszczoną koszulkę, której już nie nosiłam, zamoczylam ją w ciepłej wodzie. Wycisnęłam nadmiar wody i położyłam na plecach, wzdychając, gdy poczułam, że pieczenie trochę zelżało. Położyłam się na brzuchu i co jakiś czas moczyłam koszulkę. Nadal bolało, ale było znośnie, albo moja tolerancja na ból się zwiększyła, pomyślałam z goryczą. Bogini, co bym dała, żeby przespać ten ból i obudzić się w innym miejscu, gdzie wszystko jest piękne, a mężczyźni nie są draniami. Zgadza się, mężczyźni w liczbie mnogiej - miałam w życiu wystarczająco dużo złych przykładów mężczyzn, by wyrobić sobie zdanie o wszystkich. Mężczyźni to mściwe świnie, kropka.Zamknęłam oczy i pozwoliłam myślom odwrócić uwagę od ciągłego pulsowania na plecach. Śniłam o pięknym drewnianym domu i ogrodzie pełnym kolorowych kwiatów. Śniłam o śmiechu i radości. Śniłam o bezpieczeństwie i cieple. Śniłam o matczynym uścisku, który natychmiast odpędzał wszystkie złe rzeczy. Moje łzy spadały na łóżko, gdy próbowałam wyobrazić sobie jej twarz, jej zapach, nawet jej dotyk. Zaczęłam się trząść, gdy mój szloch się nasilił. Gdyby tu była, nigdy nie pozwoliłaby nikomu mnie dotknąć ani podnieść na mnie ręki. Dlaczego to ona musiała umrzeć? Zawsze śniłam o tym, jak potoczyłoby się moje życie, gdyby mój ojciec zmarł przed moim urodzeniem, a matka przeżyła poród. Mieszkałybyśmy w świecie ludzi. Życie byłoby trudne, byłybyśmy biedne, ale miałybyśmy siebie nawzajem i nic innego by się nie liczyło, dopóki byłybyśmy razem. Zasnęłam, śniąc o tym, jak jej dotyk koi moje ciało, a ona nuci mi kołysankę, by ukoić moją samotność i tęsknotę za nią.
Przesuń w górę, aby kontynuować