passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Half Blood Luna - Rozdział #7 - autor The Black Daisy

The Half Blood Luna

/

Rozdział 7

Rozdział 6

POV ElliPod koniec nocy każdy centymetr mojego ciała krzyczał z bólu. Alfa Grey dotrzymał słowa. Torturował mnie przez dwie godziny różnymi biczami. Moje plecy, przód, tył i uda były naznaczone jego biczem. Wszędzie zostawił czerwone, gniewne ślady. Najgorsze były te 20 ran na plecach, które dostałam jako karę za spóźnienie. Moja pochwa też krwawiła. Wielokrotne wymuszanie zawsze powodowało rozdarcia.Z trudem wstałam z jego łóżka, gdzie chrapał bez żadnych trosk. Ubrałam się, przygryzając policzki od środka, bo każdy ruch sprawiał, że chciałam krzyczeć, ale musiałam zachować ciszę, żeby go nie obudzić. Rzuciłam na niego ostatnie spojrzenie przed wyjściem. Spał jak cholerne niemowlę, które właśnie napiło się mleka matki i napełniło brzuch. Po cichu modliłam się, żeby ktoś rozprół mu jutro wnętrzności podczas bitwy.Poszłam do kuchni, wiedząc, że tej nocy nie zasnę z bólu. Nauczyłam się pewnych rzeczy w czasie, gdy celowo pozwalał mi odejść bez jego krwi, jak gotowanie ziół w wodzie, które zapobiegają infekcjom i łagodzą ból ran na plecach. Poczekałam, aż woda będzie ciepła, po czym zabrałam miskę do swojego pokoju. To było bardzo małe pomieszczenie na najniższych poziomach domu watahy, tuż nad lochami, gdzie czasami trzymano więźniów.Nie miałam oczywiście łóżka, tylko dwa łóżka polowe ułożone jedno na drugim przy ścianie. Jedno z nich należało kiedyś do mojego ojca, gdy dzieliliśmy pokój. Po jego śmierci wzięłam jego łóżko i położyłam je na swoim, ponieważ moje stawało się zbyt cienkie po 17 latach spania na nim.W moim pokoju nie było wiele. Pod przeciwległą ścianą stał mały drewniany stół, gdzie trzymałam wszystkie książki, które dostałam w szkole do 10 roku życia. Czytałam je w kółko, żeby nie zapomnieć tego, czego się nauczyłam, a także dla rozrywki, gdy się nudziłam. Nie mogłam oglądać telewizji jak normalni ludzie, bo nigdy jej nie miałam. Większość książek była teraz bardzo zniszczona. Obok stołu stała mała drewniana szafa bez drzwi, w której trzymałam złożone swoje nieliczne rzeczy.Postawiłam miskę z ciepłą ziołową wodą na podłodze obok łóżka i zaczęłam zdejmować koszulkę, krzywiąc się przy tym. Wyjęłam ze szafy starą, zniszczoną koszulkę, której już nie nosiłam, zamoczylam ją w ciepłej wodzie. Wycisnęłam nadmiar wody i położyłam na plecach, wzdychając, gdy poczułam, że pieczenie trochę zelżało. Położyłam się na brzuchu i co jakiś czas moczyłam koszulkę. Nadal bolało, ale było znośnie, albo moja tolerancja na ból się zwiększyła, pomyślałam z goryczą. Bogini, co bym dała, żeby przespać ten ból i obudzić się w innym miejscu, gdzie wszystko jest piękne, a mężczyźni nie są draniami. Zgadza się, mężczyźni w liczbie mnogiej - miałam w życiu wystarczająco dużo złych przykładów mężczyzn, by wyrobić sobie zdanie o wszystkich. Mężczyźni to mściwe świnie, kropka.Zamknęłam oczy i pozwoliłam myślom odwrócić uwagę od ciągłego pulsowania na plecach. Śniłam o pięknym drewnianym domu i ogrodzie pełnym kolorowych kwiatów. Śniłam o śmiechu i radości. Śniłam o bezpieczeństwie i cieple. Śniłam o matczynym uścisku, który natychmiast odpędzał wszystkie złe rzeczy. Moje łzy spadały na łóżko, gdy próbowałam wyobrazić sobie jej twarz, jej zapach, nawet jej dotyk. Zaczęłam się trząść, gdy mój szloch się nasilił. Gdyby tu była, nigdy nie pozwoliłaby nikomu mnie dotknąć ani podnieść na mnie ręki. Dlaczego to ona musiała umrzeć? Zawsze śniłam o tym, jak potoczyłoby się moje życie, gdyby mój ojciec zmarł przed moim urodzeniem, a matka przeżyła poród. Mieszkałybyśmy w świecie ludzi. Życie byłoby trudne, byłybyśmy biedne, ale miałybyśmy siebie nawzajem i nic innego by się nie liczyło, dopóki byłybyśmy razem. Zasnęłam, śniąc o tym, jak jej dotyk koi moje ciało, a ona nuci mi kołysankę, by ukoić moją samotność i tęsknotę za nią.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 7

POV Elli

Miałam koszmar. Cóż, nie był to dokładnie koszmar, bardziej wspomnienie. Każdego ranka przed przebudzeniem zawsze powracało jedno ze wspomnień moich indywidualnych sesji z alfą Greyem. Czasami nawet z betą Samem. Sądzę, że to się nazywa zespół stresu pourazowego, choć w moim przypadku nie jest to tak naprawdę "po" traumie, ale raczej trwający proces traumatycznych tortur.

Myślę, że to była nasza miesięcznica. Właśnie skończył mnie gwałcić po raz czwarty, gdy wyszedł ze mnie i natychmiast zasnął po drugiej stronie łóżka. Czterokrotny gwałt sprawił, że od razu stracił przytomność, bo wymaga sporo wysiłku, by odebrać dziewczynie jej wolną wolę. Byłoby w porządku, gdyby drań dał mi swoją krew przed zaśnięciem, ale tego nie zrobił. Jakby nie było oczywiste, że zemdlałam od bóla po tym, jak wychłostał mnie po plecach i pośladkach. Jakby ignorując moje omdlenie, dał mi tylko kroplę swojej krwi, żebym się obudziła i mógł kontynuować tortury.

Byłam tak wyczerpana, że słowa nie mogły tego opisać. Więc zrobiłam bardzo głupią rzecz, oczywiście nieumyślnie. Zemdlałam na jego super wygodnym łóżku.

Kiedy nadszedł ranek, zapłaciłam za to karą. Obudziłam się z bólem. Gdy jego bicz wgryzał się w ciało na moich plecach, krzyczałam z bólu. Próbowałam obudzić się z koszmaru, ale nie mogłam, a gdy jego drugi cios rozciął moją skórę, zdałam sobie sprawę, że to nie koszmar. Próbowałam zejść z łóżka, uciec jak najdalej od bólu. Ale alfa Grey musiał przykuć moje ręce i nogi do łóżka, gdy spałam. Byłam uwięziona.

"Obudziłaś się, służąca?" wysyczał alfa ze wściekłością, stojąc obok mnie.

BICS!

Mogłam tylko krzyczeć.

"Jak śmiałaś pomyśleć, że możesz spać w moim pieprzonym łóżku, służąca?"

BICS!

"Alfa Grey, tak bardzo przepraszam, zemdlałam z bólu wczoraj w nocy, nie zrobiłam tego celowo, proszę przestań, nawet nie wyleczyłam się po ostatnim chłostaniu" płakałam z bólu

BICS!

Wiłam się w agonii, czystej agonii.

"Mam w dupie twoje powody do spania, jedyne co mnie obchodzi to to, że po tym jak kończę z tobą w nocy, zabierasz swój brudny tyłek z mojego łóżka. A teraz musisz dobrze zapamiętać tę lekcję."

Podszedł do stolika nocnego, przy którym spał i wyciągnął czarny pejcz z małymi kolcami wystającymi ze wszystkich rzemieni. Widziałam go po raz pierwszy i już sam jego widok sprawił, że łzy napłynęły mi do oczu.

"Za spanie w nocy w moim łóżku, karzę cię 50 uderzeniami w plecy i pośladki, żebyś następnym razem dobrze pamiętała, by nie popełnić tego błędu drugi raz. Teraz licz na głos i radzę ci nie pomylić żadnej liczby"

BICS!

Obudziłam się z krzykiem ze wspomnienia. Pieczenie bicza było tak realne, że instynktownie dotknęłam pleców. Skrzywiłam się, gdy moje ręce dotknęły rozcięcia od bicza z wczorajszej kary. Oczywiście nie było zagojone. Nic na moim ciele nie było zagojone. Byłam pokryta czerwonymi śladami od jego biczów oraz rozcięciami, które zrobił bicz na moich plecach. Tojad, który wypiłam zeszłej nocy, o to zadbał. Minie co najmniej trzy dni, zanim moje zdolności regeneracyjne zaczną działać.

Zastanawiałam się, która jest godzina. Mój pokój oczywiście nie miał okien, bo to byłby luksus, na który służąca jak ja nie zasługuje. Miałam jednak zegar ścienny, ale to była konieczność, by upewnić się, że zaczynam obowiązki na czas. Cholera! Spóźniłam się 15 minut. Byłam odpowiedzialna za przygotowanie śniadania tego ranka. Dlaczego nikt nie zapukał do moich drzwi?

Wstałam z bólem, założyłam koszulę, która wciąż była lekko wilgotna od wody z ziołami i wzięłam kolejną z długimi rękawami z szafy. Włożyłam znoszone kapcie i wyszłam za drzwi. Pospieszyłam tak szybko, jak pozwalało mi ciało, do kuchni i zastałam ją pełną służących rozmawiających ze sobą.

To było dziwne. O tej porze w kuchni powinny być tylko osoby odpowiedzialne za przygotowanie śniadania. Wszyscy inni powinni być rozproszeni po całym domu watahy, wykonując przydzielone obowiązki. Podeszłam do pierwszych dwóch służących najbliżej miejsca, gdzie stałam przy drzwiach. Były to dwie kobiety w średnim wieku, które znały mnie z kilku krótkich rozmów, gdy byłyśmy przydzielone razem.

"Umm, czy coś przegapiłam? Dlaczego wszyscy tu są?" zapytałam zdezorientowana

"Nigdy w to nie uwierzysz, Ella!" powiedziała jedna z nich zszokowanym tonem. Chyba ma na imię Maggie

"Co się stało?" zapytałam nerwowo, moje serce biło szybko, czując, że dzieje się tu coś niezwykle ważnego

"Alfa Grey i beta Sam... zostali zabici dziś rano w walce przeciwko watasze Półksiężyca, ich alfa, alfa Klaus przejmie naszą watahę jutro rano i każe nam mu się podporządkować jako naszemu nowemu alfie"

Cofnęłam się o krok. Śniłam, zaraz się obudzę i zorientuję, że to był tylko sen, i poczuję rozczarowanie. Czy to mogło być prawdziwe? Czy w końcu jestem wolna od nich?

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 8

Punkt widzenia ElliTo było bardzo realne. Oni odeszli. Martwi. Zabici. Wciąż próbowałam to pojąć. Ktoś w końcu usłyszał moje modlitwy. Oni zniknęli. Nigdy więcej nie skrzywdzą mnie ani nie naruszą mojego ciała. Wzięłam głęboki oddech i poczułam, jakbym trzymała go przez 10 miesięcy.

„Oczywiście nie wiemy, czy powinniśmy być szczęśliwi, czy przerażeni” powiedziała Maggie, unosząc brwi w stronę Sary, drugiej służącej.

„Dlaczego, co masz na myśli?” zapytałam cicho.

„Cóż, wszyscy mówią o alfie Klausie i o tym, jakie będą jego rządy. Oczywiście żaden z nas, służących, go nie zna, ale żołnierze, którzy wrócili z wiadomościami o alfie Greyu i becie Samie, byli dość przerażeni. Mówili, że był bezwzględny, zabijał każdego, kto stanął mu na drodze podczas bitwy, dopóki nie dotarł do alfy Greya, a potem rozszarpał go na kawałki i nie pozwolił mu nawet poddać się pokojowo” powiedziała Sara z przerażeniem w głosie.

„Czy sugerujesz, że będzie gorszy niż alfa Grey?” zapytałam.

„Nie wiem, ale podsłuchałam jednego z żołnierzy, jak mówił, że dał im te same opcje, które alfa Grey daje stadom po zabiciu ich alfy, poddać się lub zginąć” powiedziała Sara.

Cholera. To źle. A co jeśli byłby gorszy niż oni? Oczywiście, że był, powiedziałam sobie. Każdy, kto zmusza ludzi do poddania się wbrew ich woli, to maniak kontroli, żądny władzy szaleniec.

„Czy mówiłaś, że przyjeżdża tutaj do domu stada jutro rano?” zapytałam Maggie.

„Tak, tak powiedzieli żołnierze, chciał dać czas rannym, aby mogli wszyscy wziąć udział w jutrzejszej ceremonii poddania się” odpowiedziała Maggie.

Plan uformował się w mojej głowie natychmiast. Nie zamierzam czekać, aż alfa Klaus upokorzy mnie bardziej, niż już byłam upokarzana każdego dnia. Sądząc po tym, co usłyszałam, prawdopodobnie nawet nie obchodzi go, jakie prawa mają półkrwi albo co im się należy. Dlaczego miałby być inny? Czystokrwiści zawsze myślą tylko o sobie. Wyjeżdżam dziś wieczorem, martwa albo żywa.

Maggie i Sara kontynuują swoją rozmowę, nie zwracając na mnie uwagi. Odwracam się i wracam do swojego pokoju, zamykając za sobą drzwi. Przechadzam się po małym pokoju, rozmyślając o planie ucieczki. Nie wezmę nic ze sobą. To tylko mnie spowolni, a i tak mam wiele niedogodności. Nie mam wilka, więc nie mogę się przemienić i szybko biec, muszę uciekać pieszo, co jest wolniejsze. Nie wspominając, że wciąż boleśnie cierpię z powodu ostatniej nocy, co jest kolejnym spowolnieniem. Jedyną rzeczą, którą muszę zabrać, są pieniądze na prowadzenie spraw, kiedy dotrę do najbliższego miasta.

To była najłatwiejsza część, ponieważ miałam je ukryte tutaj w luźnym kamieniu w ścianie mojego pokoju. Zaczęłam kraść jednego dolara każdej nocy z sypialni alfy Greya. Pomyślałam, że muszę zaoszczędzić trochę pieniędzy, kiedy w końcu zdecyduję się uciec. Brałam tylko jednego dolara z jego porzuconych spodni, które zawsze zostawiał na podłodze, kiedy miał ze mną swoje sposoby. Nie mogłam wziąć więcej ze strachu, że odkryje, że ktoś kradnie mu pieniądze. To nigdy nie przeszłoby bez surowej kary. Po jego zaśnięciu brałam mój codzienny dolar i wychodziłam. Nie uważałam tego za kradzież, skoro wykorzystywał mnie jako niewolnicę seksualną/tortur każdej nocy. Najmniej co mógł zrobić, aby to zrekompensować, to sfinansowanie mojego planu ucieczki.

Zatrzymałam się przed starym stołem i wyciągnęłam książkę geograficzną. Otworzyłam książkę na zaznaczonej stronie z mapą, która pokazywała obszar otaczający moje stado. Najbliższe ludzkie miasto było około 4 km stąd. To prawdopodobnie zajmie mi około czterdziestu pięciu minut, aby się tam dostać. To nie jest bardzo długi spacer. Muszę tylko ominąć ludzi, którzy będą patrolować obwód.

Nigdy nie byłam poza domem stada, co było również dużą niedogodnością. Nie wiem, ilu ludzi będzie na nogach o 3 rano pilnując obwodu. Nie wspominając, że nie mam poczucia orientacji. Jak będę wiedziała, którą drogę obrać?

Wzdycham z frustracją. Powinnam była podjąć pewne ryzyko i eksplorować obwód, zanim alfa Grey został zabity. To by wiele ułatwiło. Przeczesuję rękami włosy. Muszę znaleźć kompas. To jedyny sposób. Powinien być jeden w zbrojowni. Nie mogę teraz zwracać na siebie uwagi, więc będę musiała go wziąć tuż przed wyjściem.

Wyrywam stronę z książki i wsuwam ją do tylnej kieszeni. Wychodzę z pokoju i wracam do mieszania się ze służącymi. Znajduję ich wszystkich w kuchni, tak jak ich zostawiłam.

Mieli późne śniadanie. Cóż, skoro byliśmy przez jeden dzień wolni od alfy, można było uzyskać z tego wakacje. Podaję sobie śniadanie, chociaż mój żołądek był węzłem i nie miałam apetytu, ale musiałam utrzymać swoją siłę, aby zwiększyć swoje szanse na udaną ucieczkę.

Usiadłam obok grupy służących, którzy wciąż rozmawiali o nowym alfie. Zaletą bycia niewidzialną i samotniczką było to, że mogłam usiąść gdziekolwiek, nie będąc zauważoną. Poza tym zawsze byli ludzie, którzy zadawali pytania w moim imieniu.

„Właśnie wróciłem z podawania śniadania ludziom patrolującym obwód, i zgadnijcie, co odkryłem?” powiedział jeden ze służących, podekscytowany, by podzielić się plotką, którą ma.

„Co odkryłeś?” zapytał inny z ciekawością.

„Alfa właśnie wysłał ogromną grupę ze swojego stada, aby otoczyła cały obszar, zabrania wszystkim opuszczania stada, dopóki nie przybędzie jutro rano”.

Prawie się zakrztusiłam jedzeniem i ryzykowałam, że zostanę zauważona. Jakby sprawy nie były wystarczająco skomplikowane, musiał wysłać więcej ludzi, aby uczynić moją ucieczkę bardziej niemożliwą niż już była. Powoli upiłam wody z kubka i połknęłam swoją złość.

„Kto byłby na tyle głupi, by ryzykować okropną śmierć z ręki alfy, próbując uciec? Ten nowy alfa to prawdopodobnie błogosławieństwo w przebraniu w porównaniu z alfą Greyem” zapytał inny służący.

Przewróciłam oczami. Jeśli najwyższe z twoich ambicji było być umysłowo umytym służącym, to myślę, że można to nazwać głupotą.

„Nie mów tego Erik, nawet czystokrwiści są przerażeni nowym alfą. Słyszałem, jak mówili, że był bardzo sprawiedliwy i współczujący, ale po śmierci swojej partnerki i dziecka stał się kimś zupełnie innym. To poważne, wiesz, jak okrutny był alfa Grey, a to wszystko dlatego, że nigdy nie znalazł swojej partnerki, zgadnij, jaki będzie alfa, który faktycznie znalazł jedną, a potem ją stracił, wraz z ich dzieckiem” powiedział służący, który zaczął plotkę.

Poczułam najmniejszy strumień współczucia dla alfy Klausa. To musiało być druzgocące, stracić ich. Ale odrzuciłam to, utrata kogoś, kogo się kocha, nie musi cię czynić bezdusznego potwora. Tak, to było straszne, przez co musiał przejść. Ale, jeśli jesteś odpowiedzialny za życie innych ludzi, musisz się opanować i puścić.

Nie wierzyłam przez chwilę, że sprawy byłyby inne, gdyby alfa Grey miał partnerkę w swoim życiu, ona popełniłaby samobójstwo po poznaniu tego faceta, byłam tego pewna. Mężczyźni to dupki, ponieważ tacy są i tacy wybierają być, i nic ich nie zmieni.

Chciałam, żeby ktoś zapytał, jak ona umarła, ale niestety rozmowa przybrała inny obrót, który mnie nie interesował. Zakończyłam swoje śniadanie w ciszy, próbując zdecydować, co zrobić z dodatkowym wsparciem, które alfa Klaus wysłał do mnie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Half Blood Luna

The Half Blood Luna

71 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

71

Treść

Aa