passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Virgin Dot Com - Rozdział #8 - autor Yan Stellar

Virgin Dot Com

/

Rozdział 8

Rozdział 7

Byłam tak pogrążona w rozmyślaniach o mailu z Virtue Exchange, że wszechświat postanowił znów ze mnie zakpić. Nie zauważyłam, jak Liam wyszedł z sali konferencyjnej, dopóki niemal na niego nie wpadłam.

Jego ręce natychmiast odruchowo sięgnęły po moją talię, palce zacisnęły się zaskakująco mocno.

"Spokojnie, Jasmine," powiedział, a na jego twarzy rozlał się ten łatwy uśmiech, ciepły jak miód. "Wszystko w porządku?"

Bliskość uderzyła mnie jak narkotyk, od którego nie wiedziałam, że jestem uzależniona.

Czułam jego perfumy — coś drogiego, świeżego i okrutnie kosztownego. Koszula była perfekcyjnie skrojona, podkreślała ramiona świadczące o tym, że rzeczywiście korzystał z tej karnetowej siłowni dla kadry kierowniczej.

A jego dłonie wciąż spoczywały na mnie, kciuk bezwiednie muskał materiał mojej bluzki, jakby nawet nie zdawał sobie z tego sprawy.

Spoiler: ja zdecydowanie zdawałam sobie z tego sprawę, sądząc po natychmiastowej wilgoci między udami. Cholera.

"Tak, przepraszam. Wszystko okej," wydusiłam, ale mój głos zabrzmiał bardziej zadyszany, niż zamierzałam.

Oczy Liama pociemniały i nagle staliśmy tam w korytarzu jak para idiotów, a powietrze między nami aż iskrzyło od napięcia, które mogłoby zasilić cały budynek.

Stojąc tak blisko niego, czując ciepło bijące od jego ciała, mój umysł postanowił wybrać się na urlop do Pornolandii.

Co by było, gdybym była odważniejsza? Gdybym nie była jego pracownicą? Gdybym po prostu sięgnęła i przeczesała palcami to idealnie rozczochrane włosy?

A gdyby te silne dłonie odkrywały coś więcej niż tylko moją talię?

Gorąco zebrało się nisko w moim brzuchu i musiałam przygryźć wargę, żeby nie wydać z siebie żadnego żenującego dźwięku, który zdradziłby dokładnie, o czym myślę.

Jak to by było poczuć usta Liama na swoich? Poczuć, jak przyciska mnie do ściany i—

"Właściwie," głos Liama przerwał mój erotyczny sen na jawie, sprawiając, że mrugnęłam, jakby ktoś oblał mnie zimną wodą, "miałem nadzieję cię złapać. Mogłabyś wpaść na chwilę do mojego gabinetu? Jest coś, o czym chciałbym porozmawiać."

Kiwnęłam głową, nie ufając, że moje usta uformują jakiekolwiek słowa, i ruszyłam za nim wzdłuż korytarza.

Próba skupienia się na czymś innym niż to, jak jego ramiona poruszają się pod idealnie skrojoną koszulą, była jak próba nie oddychania. Niemożliwa i lekko dusząca.

W jego gabinecie Liam wskazał mi fotel, sam opierając się o biurko — wystarczająco blisko, żebym widziała jasne iskierki w jego zielonych oczach. Wystarczająco blisko, by było to niebezpieczne.

"Jasmine, nie będę owijał w bawełnę. Nasza poprzednia asystentka osobista musiała niespodziewanie się przeprowadzić, a moi bracia i ja dyskutowaliśmy, kto mógłby ją zastąpić." Zawiesił głos, patrząc mi intensywnie w twarz. "Chcielibyśmy zaproponować to stanowisko tobie."

Mój mózg się zaciął. "Asystentka osobista dla was wszystkich?"

"To oznacza więcej odpowiedzialności, bardziej wymagające godziny pracy i współpracę z nami przy wrażliwych projektach."

Jego głos nieco się obniżył i przysięgam, poczułam to w miejscach, które nie powinny reagować podczas rozmów zawodowych.

"Ale wiąże się to również z wyraźnym wzrostem pensji — niemal podwójną stawką względem obecnej."

Niemal podwójna. Te słowa były jak koło ratunkowe rzucone komuś tonącemu w długach u lichwiarza.

"Tak," powiedziałam natychmiast, a na mojej twarzy rozlał się szeroki uśmiech, zanim zdążyłam go powstrzymać. "Tak, z przyjemnością przyjmę."

W momencie, gdy ten uśmiech się pojawił, coś zmieniło się w wyrazie twarzy Liama. Zastygł w bezruchu, wpatrując się we mnie z taką intensywnością, że aż zabrakło mi tchu.

W jego spojrzeniu było coś niemal nabożnego, jakby ktoś po raz pierwszy zobaczył światło słoneczne po latach spędzonych w jaskini.

Powietrze między nami stało się elektryczne. Poczułam, jak ciepło wspina się po mojej szyi i zalewa policzki pod ciężarem jego uwagi. Cisza się przeciągała, ciężka od wszystkich tych rzeczy, o których zdecydowanie nie powinniśmy myśleć.

Liam pierwszy przełamał czar, chrząkając i przeczesując dłonią włosy — gest, który zaczynałam już rozpoznawać jako jego nerwowy tik.

"Twój uśmiech," powiedział głosem bardziej szorstkim niż zwykle, "jest po prostu... rozświetla cały pokój."

Znowu chrząknął, wyraźnie próbując odzyskać zawodową powagę. "To znaczy, twoja pozytywna postawa to dokładnie to, czego potrzebujemy na tym stanowisku."

Komplement, nawet ubrany w korporacyjną mowę, sprawił, że zaczerwieniłam się chyba do poziomu radioaktywności.

"Jesteś gotowa zacząć od razu?" zapytał, wyraźnie próbując sprowadzić nas na bezpieczniejsze tory. "Możesz przenieść swoje rzeczy do biurka tuż za moim gabinetem. Ułatwi to koordynację."

Tłumaczenie: będę ustawiona dokładnie na linii ognia między całą trójką braci. Fantastycznie.

"Oczywiście," powiedziałam, wstając na lekko drżących nogach. "Mogę zacząć od razu."

"Dobrze." Jego uśmiech był ciepły, ale opanowany. "Poproszę HR o przesłanie ci dokumentów, a o nowych obowiązkach porozmawiamy później, jeszcze dziś."

Wyszłam z jego gabinetu z poczuciem, jakbym unosiła się w powietrzu. Niemal podwójna pensja, praca bezpośrednio z całą trójką braci — to było tak, jakby wszechświat rzucał mi linę ratunkową dokładnie wtedy, gdy najbardziej jej potrzebowałam.

Następna godzina minęła jak we mgle, gdy przenosiłam swoje rzeczy ze starego biurka do nowej przestrzeni. Lokalizacja była strategiczna, ustawiona dokładnie pomiędzy gabinetami wszystkich trzech braci, jakbym dosłownie znalazła się w centrum ich zawodowego świata.

Porządkowałam nowe przybory, kiedy pojawiła się Nora, oczy błyszczały jej ciekawością i figlarnym uśmiechem.

"No proszę, proszę," powiedziała, siadając na brzegu mojego nowego biurka, jakby była tu u siebie. "Ktoś tu dostał awans. Opowiadaj wszystko."

"Zaproponowali mi stanowisko asystentki osobistej," wyjaśniłam, starając się, żeby mój głos zabrzmiał swobodnie. "To spora podwyżka i więcej obowiązków."

Znaczący uśmiech Nory sugerował, że nie kupuje mojego profesjonalnego tonu ani na sekundę.

"O mój Boże," zaśmiała się, "etap pierwszy planu 'przelecieć jednego z seksownych szefów' oficjalnie zaliczony! Kolejny krok — obcisłe spódniczki i bluzki, które wreszcie pokażą te krągłości, które skrywasz pod korporacyjną maską."

"Nora!" syknęłam, nerwowo rozglądając się, czy nikt nie słyszał. "Nie ma żadnego takiego planu! To tylko awans!"

"Taak, jasne." Już wstała, złośliwy uśmiech nie znikał jej z twarzy. "A skarbie?" Pochyliła się konspiracyjnie. "Po następnym spotkaniu z Liamem może zechcesz ścisnąć uda, jeśli nie chcesz, żeby wszyscy zauważyli, jak bardzo ci się podoba nowe stanowisko."

"Co to ma niby znaczyć?" zapytałam, ale Nora już odchodziła, zostawiając mnie czerwoną na twarzy i roztrzęsioną.

"Domyśl się, kochanie," rzuciła przez ramię. "Wierzę w ciebie."

Opadłam na nowe krzesło, próbując przetrawić wszystko, co właśnie się wydarzyło.

Rozejrzałam się po nowym miejscu pracy, idealnie ustawionym z widokiem na gabinety wszystkich trzech braci, i zdałam sobie sprawę, że Nora miała rację co do jednego.

To nie chodziło tylko o pracę. To chodziło o pragnienie czegoś, na co nigdy wcześniej sobie nie pozwalałam. I po raz pierwszy w życiu poczułam, że może, tylko może, to coś pragnie także mnie.

Telefon zawibrował z wiadomością od Leo:

Młodszy brat: Jak idzie szukanie pracy? Udało się znaleźć coś dodatkowego?

Wpatrywałam się w wiadomość, a poczucie winy ścisnęło mnie w żołądku. Nie miał pojęcia o awansie, o Virtue Exchange, o żadnych desperackich krokach, które rozważałam, by go uratować.

Napisałam z powrotem. Ja: Pracuję nad tym. Nie martw się.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 8

Praca jako osobista asystentka braci Blackwood jest jak wrzucenie do alternatywnej rzeczywistości, gdzie granice zawodowe są raczej delikatną sugestią niż zasadą, a każda interakcja przypomina grę wstępną ukrytą pod płaszczykiem korporacyjnej wydajności.

Minęły trzy dni od mojego awansu, a ja tracę rozum.

Rada Nory o tym, żeby „ściskać uda”, przestaje być żartem, a coraz bardziej staje się strategią przetrwania. Każde spojrzenie, każdy przypadkowy dotyk sprawia, że gorąco rozlewa się nisko w moim brzuchu i uświadamia mi, jak bardzo moje ciało mnie zdradza w ich obecności.

Ale ciągle powtarzam sobie, że to wszystko siedzi tylko w mojej głowie. Projekcja. Pobożne życzenia dziewicy, która za dużo doszukuje się w niewinnych, zawodowych kontaktach.

Bo jest jedna rzecz, która sprawia, że wszystko wydaje się pokręcone i złe: aukcja.

Dziś jest ostatni dzień. Za kilka godzin dowiem się, który obcy człowiek zdobędzie prawo do mojej dziewictwa za odpowiednią cenę. Sama myśl o tym sprawia, że mój żołądek robi gwałtowne fikołki.

A co jeśli to jakiś stary zboczeniec? Jakiś świr z kolekcją więzów i wątpliwą higieną? Jakiś roszczeniowy dupek, który uzna, że kupując mój pierwszy raz, zyskuje władzę nad całym moim życiem?

Te obawy sprawiają, że moje fantazje o braciach Blackwood wydają się brudne. Splamione.

Jak mogę marzyć o mężczyznach takich jak oni—sukcesywnych, pięknych, wystarczająco potężnych, by mieć każdego—skoro dosłownie za chwilę mam stać się towarem dla najwyższego licytanta?

Czuję się niegodna. Towar z defektem, zanim jeszcze dojdzie do transakcji.

Więc kiedy Finn podchodzi do mojego biurka w piątkowe popołudnie z tym swoim charakterystycznym, swobodnym uśmiechem, jestem już na skraju emocjonalnych możliwości.

„Hej, Jasmine. Urodziny Ashera się zbliżają, a my próbujemy wymyślić idealny prezent. Masz jakiś pomysł?”

Proponuję typowe korporacyjne bzdury—drogą whisky, limitowaną edycję winyla, jakiś rzemieślniczy gadżet, na który bogacze udają, że im zależy. Ale Finn kręci głową z namysłem.

„Może wpadniesz dziś wieczorem do Liama na wspólne burzowanie pomysłów ze mną i z nim?”

Moje serce zaczyna bić szybciej—nie tylko z powodu zaproszenia, ale też dlatego, że właśnie dziś kończy się aukcja. Dowiem się, kto mnie kupił.

„Doceniam propozycję, ale jestem dziś naprawdę zmęczona”, próbuję ostrożnie, wymyślając wymówki, które nawet mnie wydają się słabe. „Może w poniedziałek?”

„Daj spokój”, nalega Finn z tą swoją przekonującą charyzmą, która pewnie przekonałaby zakonnicę do wejścia do klubu ze striptizem. „Jest piątek, koniec tygodnia pracy. Może to będzie fajny sposób na spędzenie wieczoru i lepsze poznanie się. Oczywiście, zawodowo.”

Jego uśmiech jest ciepły, ale stanowczy, i mimo że w mojej głowie rozbrzmiewają wszystkie alarmy związane z deadlinem aukcji, jego perswazyjna natura kruszy mój opór niczym woda ścierająca kamień.

I tak właśnie ląduję w penthousie Liama, doświadczając czegoś, co można określić jedynie jako „wymuszoną owulację” na widok niego rozpartego w szarych dresach i obcisłym białym t-shircie, który podkreśla każdy zarys jego torsu.

Luzacki Liam to zupełnie inny gatunek niż CEO Liam Blackwood. Mniej wypolerowanej kontroli, więcej surowej męskości, która sprawia, że mam sucho w ustach i mokro w majtkach.

„Hej, kochani”, powiedział, jego głos był bardziej entuzjastyczny niż zwykle. „Wchodźcie.”

Rozsiadamy się przy jego stole w jadalni, niby po to, by omówić prezent dla Ashera.

Na początku rozmowa płynie swobodnie, lecz pod spodem czai się napięcie, które sprawia, że powietrze aż iskrzy. Liam bez przerwy przygryza dolną wargę i patrzy na mnie z niezwykłą intensywnością, jakby toczył wewnętrzną walkę.

Kiedy przedstawiam swoje propozycje na prezent dla Ashera, Finn wszystkie zbywa z figlarnym uśmiechem, który natychmiast zapala mi lampki ostrzegawcze w głowie.

Za każdym razem, gdy któryś z nich się do mnie odzywał, czułam, jakby naprawdę mnie widzieli, nie tylko słuchali.

Finn znów odrzuca każdą z moich sugestii z figlarnym uśmiechem. „Myślę, że mam najlepszy pomysł.”

Wstaje, wyciąga telefon z kieszeni i okrąża stół w moją stronę. W jego ruchach było coś drapieżnego, co przyspieszało moje tętno.

Gdy dociera do mojego krzesła, pochyla się nade mną, zagradzając mi ucieczkę, opierając dłonie po obu stronach na stole, a jego ciało emanuje ciepłem.

Następnie kładzie telefon przede mną, ekranem do góry, a moja krew zamienia się w pieprzony lód.

Patrzy na mnie moja własna twarz z profilu Virtue Exchange. Starannie przygotowany katalogowy wpis wystawiający moje dziewictwo na aukcję dla obcych.

Zamieram zupełnie. Nie mogę mówić, nie mogę się ruszyć, nawet oddychać nie mogę.

Moje oczy gorączkowo szukają Liama, który patrzy na mnie z wyrazem, jakiego nigdy wcześniej u niego nie widziałam—surowy, pierwotny głód ledwo trzymany na wodzy.

„Byłem naprawdę zszokowany,” szepcze Finn, jego oddech ciepły przy moim uchu, „kiedy odkryłem, czym dokładnie zajmuje się moja pracownica w godzinach pracy.”

Jego ton jest zaczepny, ale nie okrutny, podszyty czymś, co brzmi niemal jak podziw.

„Nie wyglądaj na tak przerażoną, kochanie,” kontynuuje, wciąż ciepło dmuchając mi w ucho. „Nie jesteśmy rozczarowani, uwierz mi.”

Przesunął ekran na stronę licytacji tuż przed moim nosem, gdzie liczby, których ledwie pojmowałam, migały na wyświetlaczu. Moja aukcja przyciągnęła poważną uwagę.

Głos Liama, szorstki od ledwie kontrolowanych emocji, włącza się do rozmowy. „Jesteśmy wściekli, że poczułaś się zmuszona sprzedać siebie obcym. Ale jesteśmy też...” Zawiesza głos, jego oczy palą się na mnie. „Głęboko tobą zafascynowani.”

Ręka Finna unosi się, by łagodnie pogładzić moje włosy, dotyk zaskakująco czuły.

„Nas jest troje, Jasmine. Próbowaliśmy z tym walczyć, próbować zachować profesjonalizm, ale widząc to...” Wskazuje na ekran telefonu. „Nie możemy znieść myśli, że jakiś obcy dostanie to, czego my pragniemy.”

Moje misternie zbudowane mury nie tylko się kruszą—one po prostu pierdolą się w gruzy. Upokorzenie z powodu przyłapania walczy z rozpaczliwym pragnieniem, które tłumiłam jakby to było cholerne przestępstwo federalne.

Ich słowa, ich obecność, żar bijący z ich ciał—to przeciążenie zmysłów w najlepszym i najgorszym tego słowa znaczeniu.

„Wy… pragnęliście mnie?” Słowa wyślizgują się zanim zdążę się zatrzymać, niedowierzanie sprawia, że mój głos załamuje się jakbym znowu przechodziła przez okres dojrzewania.

Liam pochyla się do przodu, jego powściągliwość wisi na tak cienkiej nitce, że niemal widzę ją rozwarstwiającą się w czasie rzeczywistym.

„Żartujesz? Chodzisz po tym biurze jakbyś nie miała pojęcia, co z nami robisz. Te konserwatywne stroje, które w jakiś sposób sprawiają, że jesteś bardziej kusząca niż gdybyś nie miała na sobie nic.”

„Sposób, w jaki przygryzasz wargę, kiedy się koncentrujesz,” dorzuca Finn, jego kciuk podąża wzdłuż mojej szczęki. „To, jak się rumienisz, gdy cię komplementujemy. Jak próbujesz ukryć swoją reakcję, gdy podchodzimy za blisko...”

Moja twarz płonie. „Ja nie—”

„Robisz.” Głos Finna jest łagodny, ale pewny. „Ściskasz uda za każdym razem, gdy któreś z nas zbliży się do ciebie na dwa kroki. Myślisz, że tego nie zauważyliśmy?”

Chryste. Rejestrują zdrady mojego ciała jak naukowcy badający szczególnie interesujący okaz.

„Więc co próbujecie mi powiedzieć?” Udało mi się wyszeptać.

Liam pochyla się do przodu, jego powściągliwość wyraźnie wisi na włosku.

„Jeśli naprawdę uważasz, że musisz sprzedać swoje ciało,” mówi cicho, jego oczy nie odrywają się od moich, „to pozwól, by było to dla mężczyzn, którym możesz zaufać. Mężczyzn, którzy już się o ciebie troszczą.”

W pokoju zalega cisza, przerywana tylko moim galopującym sercem i odgłosem całego mojego światopoglądu stającego na głowie.

W głowie szaleją mi konsekwencje—pieniądze, które jestem winna, przerażona twarz Leo, groźby wiszące nad nami jak miecz Damoklesa. Ale też ta niespodziewana szansa od trzech mężczyzn, którzy najwyraźniej widzą we mnie coś więcej niż tylko transakcję.

„Chcecie mnie kupić,” mówię, testując te słowa.

„Chcemy cię wybrać,” poprawia mnie Liam. „I żebyś ty wybrała nas.”

„Wszyscy chcemy cię adorować,” dodaje Finn, jego głos opada do tonacji, która zupełnie pomija mój rozum. „Lepiej dać ci coś niezapomnianego, niż pozwolić, żebyś stała się towarem dla obcych, prawda?”

Ta brutalna szczerość uderza mnie jak rozpędzony pociąg towarowy. To już nie są tylko moi szefowie.

„Cała nasza trójka cię pragnie,” mówi Liam, jego opanowanie zaczyna pękać. „Chcieliśmy cię od tygodni. Może miesięcy. Ale myśleliśmy, że jesteś poza naszym zasięgiem. Nietykalna. Za dobra dla takich jak my.”

Prawie śmieję się z ironii. „Za dobra? Dosłownie sprzedaję się w internecie.”

„Próbujesz ratować swojego brata,” głos Finna przecina napięcie jak ostrze. „Wiemy o długu Leo.”

Oczywiście, że wiedzą. To przecież bracia Blackwood. Pewnie znają mój PESEL i ulubione zamówienie na kawę.

„Naprawdę was wszystkich?” Pytanie wyrywa się, zanim zdążę je przefiltrować.

Temperatura w pokoju wzrasta o jakieś czterdzieści stopni.

„Jeśli tego właśnie chcesz,” mówi Liam, jego kontrola pęka na tyle, by pokazać żar pod spodem. „Nie mamy nic przeciwko dzieleniu się.”

Uśmiech Finna staje się przewrotny. „Ja i moi kuzyni dzieliliśmy się wszystkim od dzieciństwa. Czemu nie najpiękniejszą kobietą, jaką kiedykolwiek spotkaliśmy?”

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 9

Bez ostrzeżenia, Finn przesuwa palcem na stronie z licytacją na żywo w swoim telefonie, a mój cały świat przechyla się na bok.

Zaczyna wpisywać kwoty, lekko przyciskając mnie do pleców, jego usta niebezpiecznie blisko mojej kości policzkowej, gdy pochyla się nad moim krzesłem.

Ten swobodny kontakt przesyła przez moje ciało nieoczekiwane gorąco, mimo szoku, który właśnie paraliżuje mój mózg.

„Co myślisz, kuzynie?” — Finn drażni się z Liamem, jego głos jest cichy i figlarny, gdy wprowadza pierwszą ofertę. „Ile powinniśmy postawić na v-card naszej pięknej asystentki?”

Jezus Maria. Naprawdę to robią. Tuż przede mną. Licytują mnie jak jakiś przedmiot na aukcji, co... okej, technicznie rzecz biorąc, nim jestem, ale mimo wszystko.

Całe moje ciało spięło się, uwięzione między paniką a... gorącem. Płynne, zawrotne gorąco.

„Pięćdziesiąt tysięcy” — odpowiada Liam natychmiast, jego głos jest szorstki od ledwo powstrzymywanego pożądania, a oczy nie opuszczają mojej zszokowanej twarzy.

Patrzyłam z przerażonym fascynacją, jak Finn wpisuje kwotę. Jego wolna ręka swobodnie zsunęła się na moje udo, ten dotyk palił i chciałam się wzdrygnąć, a jednocześnie pozostać całkowicie nieruchoma i poczuć wszystko, nawet w tej szalonej sytuacji.

Po kilku sekundach na ekranie pojawiła się kolejna oferta. Wyższa.

Finn zaśmiał się, jego oddech musnął moje ucho, a ja niemal jęknęłam.

„Siedemdziesiąt pięć” — mruczy, jego ciało teraz całkowicie przylega do moich pleców, gdy wpisuje to z pełnym spokojem.

To jest szaleństwo. To jest kompletnie pieprzone szaleństwo.

Wojna licytacyjna szybko nabiera tempa, Finn i Liam podają coraz wyższe kwoty.

Powinnam być przerażona. Powinnam być wściekła. Powinnam uciekać do drzwi.

Zamiast tego siedzę tutaj jak jakaś chętna uczestniczka własnej komodyfikacji, robiąc się mokra od tego, jak traktują mnie jak najcenniejszą rzecz, którą kiedykolwiek chcieli zdobyć.

Co jest ze mną nie tak?

Kwoty wciąż rosły. Inni uczestnicy walczyli, ale Finn i Liam wydawali się zdeterminowani, by przelicytować wszystkich. Gdy Finn wpisał ostatnią ofertę, 213 000 dolarów, siedziałam w oszołomionej ciszy, gdy wygrała aukcję.

Ta kwota była astronomiczna, wystarczająca, by spłacić dług Leo pięć razy. Więcej pieniędzy, niż kiedykolwiek widziałam na oczy.

Ci mężczyźni naprawdę byli gotowi zapłacić tyle, by spędzić ze mną noc?

Rzeczywistość uderza jak cios fizyczny, a wraz z dezorientującym podnieceniem pojawia się złość. Zaczynam wstawać, gotowa ich skonfrontować, słowa oburzenia już formują się na moich ustach.

Ale Finn delikatnie obraca mnie na krześle, bym spojrzała mu w twarz, zanim zdążę coś powiedzieć.

„Spokojnie, króliczku”, mówi cicho, jego kciuk przesuwa się po mojej szczęce, kompletnie rozbrajając moją złość tym prostym dotykiem.

Zanim zdążę zrozumieć, co się dzieje, Liam pojawia się obok nas, jego duże, ciepłe dłonie delikatnie obejmują moją twarz, zmuszając mnie, bym spojrzała w jego intensywnie zielone oczy, gdy wtulam się w ramiona Finna, a jego klatka piersiowa znów przyciska się do moich pleców.

„Nie dotkniemy cię wbrew twojej woli”, mówi łagodnie, jego głos jest spokojny i uspokajający. „I dostaniesz swoje pieniądze, niezależnie od tego, co wydarzy się tej nocy. Ale Jasmine...” Jego kciuk głaszcze moją kość policzkową. „Chcemy, żebyś wiedziała, że to już nie chodzi tylko o aukcję.”

Za mną dłoń Finna zsuwa się z mojej twarzy na mój brzuch, ruch powolny, celowy, zawłaszczający .

„Chcielibyśmy pokazać ci, jak dobrze potrafimy się tobą zaopiekować”, szepcze mi do ucha, a jego słowa sprawiają, że mój oddech zamiera, a moje wnętrze zaciska się z pożądania. „Ale musisz przyznać się do własnych pragnień. Musisz nam powiedzieć, że też tego chcesz.”

Czuję pulsującą potrzebę między udami, rozpaczliwe pragnienie czegoś więcej niż tylko ich delikatnych pieszczot. Moje ciało całkowicie mnie zdradza, reagując na nich w sposób, który sprawia, że czuję się zawstydzona i upokorzona, a jednocześnie ekstremalnie podniecona.

Jak mogę tak bardzo tego chcieć, skoro powinnam być wściekła? Jak ich dotyk może sprawiać, że czuję się jakbym płonęła żywym ogniem z pożądania?

„Nie rozumiem”, szepczę, mój głos ledwo słyszalny. „Dlaczego ja? Moglibyście mieć każdą.”

Palec Liama unosi się, by lekko dotknąć mojej dolnej wargi, gest tak czuły i intymny, że moje serce bije jeszcze szybciej.

„Bo jesteś niezwykła”, mówi Liam po prostu. „Jesteś mądra, odważna i piękna. Bo obserwowaliśmy cię, pragnęliśmy cię , przez miesiące.”

„Ponieważ,” dodał Finn, przesuwając kciukiem po moim policzku, „nie chcemy tylko twojego ciała, Jasmine. Chcemy ciebie. Całej ciebie.”

Szczerość w jego głosie odbiera mi dech.

Jego oczy wpatrują się w moje, czekając na odpowiedź, a ja dostrzegam w nich coś, co ściska mi serce. Nie tylko pożądanie, ale prawdziwą czułość. Troskę. Może nawet coś głębszego.

Połączenie ich pełnych czci dotyków, szczerych obietnic i mojej własnej desperackiej tęsknoty w końcu przełamało cały mój opór. Moje ciało krzyczało za ich dotykiem i nie mogłam już dłużej zaprzeczać prawdzie—chciałam tego równie mocno jak oni.

Z sercem bijącym tak mocno, że byłam pewna, iż mogą to usłyszeć, skinęłam nieśmiało głową, ledwo mogąc spojrzeć im w oczy, gdy poddawałam się temu, czego pragnęłam od tak dawna.

W chwili gdy skinęłam głową, usta Liama były już na moich—na początku delikatne, niemal pełne czci, jakby całował coś świętego. Jego usta poruszały się powoli na moich, smakując każdy muśnięty fragment, każdy wspólny oddech, jakby miał całą wieczność, by mnie odkrywać.

„Dobra dziewczynka,” mruczy Finn przy mojej szyi, jego głos pełen aprobaty i pragnienia, gdy jego usta znaczą płonące pocałunki na mojej wrażliwej skórze, sprawiając, że wyginam się ku niemu.

Cicho zaskomlałam, zaciskając dłonie na koszuli Liama, gdy pocałunek pogłębił się. Jego język wsunął się pomiędzy moje wargi, zachęcając mój do powolnego tańca, który sprawiał, że całe moje ciało drżało z tęsknoty.

Każdy ruch był jak obietnica, słodka zapowiedź tego, co miało nadejść.

Liam całował mnie jak człowiek wygłodzony, ale wciąż tak ostrożnie, aż do bólu delikatnie. Odchylił się tylko na tyle, by wyszeptać przy moich wargach: „Jesteś taka słodka, Jasmine… smakujesz jak miód.”

Jęknęłam cicho, pożądanie narastało we mnie jak burza. Otulona ich ciepłem, ich zapachem, ich uwagą, byłam całkowicie otoczona i zupełnie bezbronna.

Dłonie Finna były teraz bardziej śmiałe. Jedna wsunęła się pod brzeg mojej bluzki, muskając łuk mojego żebra, jego palce ciepłe i delikatne, gdy kreśliły leniwe kółka, od których ściskało mnie w żołądku.

Druga dłoń pozostała pewnie na moim udzie, wywierając lekki nacisk, jakby przypominając mi, że wciąż tu jest, wciąż jest częścią tego narastającego ognia.

Delektowali się mną, czcili mnie. I Boże pomóż mi, kochałam to.

„Czujesz to?” szepnął Finn, jego głos zgrubiały od pragnienia, gdy jego usta podążały za linią mojego ramienia. „To właśnie ty robisz z nami. Czekaliśmy tak długo, żeby dotknąć cię w ten sposób.”

Wstyd i wahanie zaczęły znikać, zastępowane czystym doznaniem i przytłaczającym uczuciem bycia pożądaną i otaczaną troską przez tych niezwykłych mężczyzn.

Ciało Finna przylegało do mnie tak blisko od tyłu, że czułam każdy ruch jego klatki piersiowej na swoich plecach. Zadrżałam, gdy jego usta pogłębiły pocałunki, świadomie sprawiając, że wyginałam się ku niemu. Wiedział doskonale, co robi.

Usta Liama poruszały się na moich z narastającym ogniem. Jego pocałunek był nie tylko namiętny, był pochłaniający, pełen powściągliwości, która zaczynała się łamać.

Jego dłonie odnalazły brzeg mojej bluzki i jednym spojrzeniem w moje oczy zdjął ją ze mnie, zostawiając mnie tylko w staniku, bez tchu i drżącą.

„Piękna,” wymamrotał przy moich ustach, jakby to słowo należało tylko do mnie.

Palce Finna przesunęły się pod paskiem mojej spódnicy, muskając wrażliwą skórę na biodrach. Zadrżałam, gdy jego dłonie zsunęły się niżej, chwytając mnie za uda, podnosząc na tyle, by zsunąć materiał w dół.

Odrzuciłam spódnicę bez wahania, zbyt pochłonięta ich dotykiem, ich ustami, żarem bijącym między nami. Ich dłonie nie przestawały się poruszać—powoli, zmysłowo, cierpliwie.

Kiedy Liam odpiął mój stanik i zsunął go z moich ramion, nie gapił się. Delikatnie mnie objął, muskając kciukami moje sutki, aż stwardniały pod jego dotykiem.

Jego usta podążyły za chwilę później—ciepłe, wilgotne, doprowadzające do szału. Mój jęk został pochłonięty przez pocałunek Finna, jego język drażnił mój, zachęcając mnie do głębszego poddania się.

Uwięziona między dwoma silnymi mężczyznami, z których każdy obsypywał mnie uwielbieniem, jakbym była czymś świętym, uświadomiłam sobie, że nawet nie wyobrażałam sobie, że mogę być dotykana w ten sposób.

Mam na sobie już tylko koronkowe majtki, zatracona w doznaniach pocałunków i pieszczot obu mężczyzn, gdy nagły odgłos kroków sprawia, że sztywnieję.

Asher wchodzi do pokoju, a upokorzenie zalewa mnie jak lodowata woda.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Virgin Dot Com

Virgin Dot Com

345 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

345

Treść

Aa