passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Ex-Luna's Revenge - Rozdział #3 - autor Blessing Okosi

Ex-Luna's Revenge

/

Rozdział 3

ROZDZIAŁ 2

BRIELLE

­

Zapach narkotyków dotarł do mojego nosa. Poczułam irytację, kręcąc głową, by odpędzić ten zapach.

­

Z powodu irytacji moje oczy natychmiast się otworzyły.

­

Zobaczyłam nad sobą inny sufit, nie taki, do którego byłam przyzwyczajona.

­

"Gdzie ja jestem?" wymówiłam, wciąż patrząc.

­

Dźwięk piknięcia przyciągnął moją uwagę. Spojrzałam w bok i zobaczyłam, że jestem podłączona

podłączona do kroplówki z aparaturą podtrzymującą życie.

­

"To jest szpital," zdałam sobie sprawę, zmuszając się do podniesienia.

­

To wtedy drzwi się otworzyły i wszedł lekarz.

­

"Och, Luna, obudziłaś się. Jak się czujesz?" zapytała, zbliżając się do mnie.

­

"Doktor Nicole," zawołałam, rozpoznając ją.

­

Jest lekarzem w rezydencji stada.

­

Była

ta osoba, która napisała i ujawniła mi moją ciążę.

­

Położyła swoją dłoń na moim czole i zasugerowała, żebym się położyła na chwilę, żeby odpocząć.

­

"Miałaś ciężki upadek i straciłaś trochę krwi. Ale będziesz w porządku. Po prostu odpocznij," zasugerowała, powoli kładąc mnie.

­

Kiedy usłyszałam, co powiedziała o moim krwawieniu, moje myśli natychmiast skierowały się ku dziecku w moim łonie.

­

Zaniepokojona, zapytałam, "A co z

moje dziecko? Czy wszystko w porządku?"

­

Doktor Nicole patrzyła na mnie bez słowa. Jej wyraz twarzy zaczynał mnie przerażać, gdy westchnęła i powiedziała, "Przykro mi, Luno, ale nie udało nam się uratować twojego dziecka."

­

"Co?" Moje oczy zrobiły się duże na jej stwierdzenie.

­

Wyjaśniła mi, jak upadek spowodował poronienie, zabijając dziecko natychmiastowo.

­

"Wiem, że to dla ciebie przygnębiające, Luno. Nawet y

nasz mąż był zdruzgotany, gdy usłyszał wiadomość. Musiał odejść. Bardzo mi przykro," Przeprosiła mnie, poklepując po ramieniu.

­

Kiedy wspomniała imię Argona, wróciłam myślami do sceny, przypominając sobie jego wzrok, gdy leżałam na dole schodów, krwawiąc.

­

Ten wyraz w jego oczach... Ten uśmiech...

­

Chwyciłam się boku łóżka, powoli przesuwając rękę do brzucha, aby poczuć miejsce, w którym zawsze czułam ten ciężar.

­

iv>

To było moje dziecko.

­

Ale teraz, już go tam nie ma.

­

Odeszło.

­

Moje usta zaczęły drżeć, a oczy napełniły się łzami. Nie mogąc się opanować, zaczęłam płakać.

­

Doktor próbował mnie uspokoić, obejmując mnie.

­

Udało mi się trochę uspokoić, słuchając lekarza, który zasugerował, abym odpoczęła przez następne dwie godziny przed wypisaniem.

­

Według niej, Ar

gon nie chciał, żebym tam zostawał zbyt długo. Chciał, żebym wrócił do domu, żeby mógł mnie uspokoić.

­

"Potrzebujecie nawzajem swojej miłości, aby przetrwać ten trudny czas. Proszę, odpocznij."

­

Wkrótce zostawiła mnie samego, abym mógł pogrążyć się w swoich bólach.

­

Myślałem o Argonie i jego ojcu, zmarłym Alfie.

­

Mimo że byłem sierotą bez wilka, ten starzec przyjął mnie i uczynił Luną swojego syna.

­

Obiecałem mu, że

na łożu śmierci, że nie opuszczę jego syna, ale zawsze będę go uszczęśliwiać.

­

Teraz zaczynam żałować, że kiedykolwiek zgodziłem się na tę obietnicę.

­

Żałuję tego.

­

.

­

Po odpoczynku w szpitalu zostałem zabrany do domu przez jednego z ochroniarzy Argona w jednym z jego samochodów.

­

W moim osłabionym stanie udałem się do rezydencji, gdzie czekali na mnie Argon i Estelle.

­

Oboje byli w t

wejście, witając mnie z powrotem z kpiną w głosach, pytając o dziecko i co powiedział lekarz.

­

Kiedy nic nie powiedziałam, próbując ich ignorować, Estelle wyszła śmiejąc się, mówiąc o moim martwym dziecku.

­

"Ten bękart dostał to, na co zasłużył," Zaśmiała się, klaszcząc w ręce.

­

Poczułam uderzenie w piersi, kiedy obraziła moje martwe dziecko. Chciałam coś odpowiedzieć, ale nie mogłam.

­

Byłam

jest po prostu zbyt słaba.

­

"Weź to," powiedział Argon, rzucając mi papierem w twarz.

­

"To papiery rozwodowe."

­

Dreszcze przeszły mi po plecach, gdy usłyszałem Argona. Podniosłem oczy, by spojrzeć na jego twarz, kiedy kazał mi to podpisać przed upływem dwudziestu czterech godzin.

­

"Mój prawnik wróci po to, gdy upłynie twój czas. Lepiej się nie spóźniaj," ostrzegł mnie, przyciągając Estelle blisko, gdy kierowali się w górę

schody, robiąc się przytulnie.

­

Trzymałam papiery w rękach, wpatrując się w nie z szokiem.

­

Otworzyłam każdą stronę i zobaczyłam, że Argon już się podpisał. Wszystko, co pozostało, to mój podpis, aby sfinalizować rozwód.

­

Sercem złamanym tym faktem, pobiegłam do swojego pokoju i zamknęłam się w nim. Upadłam na podłogę, gorzko płacząc.

­

"Po wszystkim, bogini, to jest to, co dostaję?" zaszlochałam, pozwalając łzom płynąć.

­

Z w

Co napotkałem w rękach Argona, postanowiłem go zadowolić i odejść na dobre.

­

Wziąłem długopis i miałem podpisać się na stronach, gdy coś się wydarzyło.

­

"Nie podpisuj tych papierów, Brielle," rozkazał silny, dziewczęcy głos, wzbudzając strach w moim sercu.

­

Wstałem od razu, szukając, kto mówił.

­

"Kto tam jest?" zapytałem, drżąc na miejscu, obracając się dookoła.

­

v>­

W chwili, gdy mój wzrok padł na lustro, napotkałem dwoje zielonych oczu spoglądających na mnie.

­

Krzyknąłem ze strachu, odsuwając się, tylko po to, by poczuć coś wewnątrz mojego ciała, intensywnie dudniącego.

­

Upadłem na kolana, czując ból wewnątrz mnie. To było tak, jakby mój żołądek miał zaraz eksplodować.

­

Wtedy właśnie zielone falujące światło wyszło ze mnie, formując coś hipnotyzującego przed moimi oczami.

­

Wpatrywałem się w to, dopóki nie za

pozostawił mnie w totalnym szoku.

­

To, co zobaczyłam, wprawiło mnie w osłupienie.

­

Był tam potężny czarny wilk z zielonymi oczami, patrzący prosto na mnie.

­

Uśmiechnął się i powiedział kobiecym tonem: "Nie podpisuj tego, Brielle. To nie jest droga IVYS."

­

Jego oczy zaświeciły, gdy się do mnie uśmiechnął.

­

Byłam wstrząśnięta obecnością tego potężnego wilka w moim pokoju.

­

Aura dochodząca

to było przerażające.

­

Nawet same oczy wystarczyły, by wprawić cię w przerażenie.

­

A wilk z zielonymi oczami?

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 3

BRIELLE

­

Drżąc, odpełzłam od tego zielonookiego potwora, bojąc się, co może mi zrobić, jeśli spróbuję zawołać o pomoc.

­

"Kim jesteś?" zapytałam, zbliżając się do drzwi.

­

Wyszła śmiejąc się, mówiąc: "Więc nadal się nie domyśliłaś, co? Dosłownie wyszłam z ciebie, a ty zadajesz mi takie głupie pytanie?"

­

Stanęłam, usłyszawszy wilka.

­

Jej oczy wciąż świeciły, kołysząc głową na moje pytania.

­

"Czy może śmierć naszego nienarodzonego dziecka odebrała ci również zmysły, Brielle?"

­

"Nasze nienarodzone dziecko?" wykrztusiłem, patrząc na bestię przede mną z niedowierzaniem.

­

Jej uśmiech stał się szeroki, cierpliwie czekając na moją odpowiedź.

­

I wtedy mnie olśniło.

­

"Mój wilk. Jesteś moim wilkiem?"

­

iv>

"Możesz nazywać mnie Bane," zachichotała z satysfakcją.

­

Nie mogłem w to uwierzyć. Wpatrywałem się w to zielonookie bestię w szoku, próbując zrozumieć, jak to było możliwe.

­

"Nie, to niemożliwe. Nie mam wilka," wątpiłem, odmawiając uwierzenia w to.

­

To wywołało u niej warkot gniewu.

­

"Więc komu zamierzasz uwierzyć? Słowom tych idiotów, którzy nic nie wiedzą, czy swojemu własnemu

n oczy?" Zapytała.

­

Byłam cicha, patrząc na moje ciało i przypominając sobie, skąd ona wyszła.

­

"Lepiej uwierz, Brielle," powiedział Bane, przyciągając moją uwagę ponownie.

­

"Zawsze miałaś wilka."

­

"Zawsze?" Wybrałam to słowo, zastanawiając się, co miała na myśli.

­

To wtedy Bane ujawnił mi, że była we mnie przez długi,

ale nie mogłem jej usłyszeć.

­

Obserwowała mnie od tak dawna, ale nie wiedziała, jak się ze mną skomunikować, aż do dzisiaj.

­

"W końcu zdecydowałeś się podjąć własną decyzję bez niczyjej namowy, i to nas połączyło." Ostrożnie położyła się na ziemi, krzyżując łapy.

­

I zrozumiałem, co miała na myśli.

­

Plan Argona, by się ze mną rozwieść po wszystkich poświęceniach, jakie poczyniłem, doprowadził

doprowadziło mnie do decyzji o opuszczeniu go na dobre.

­

Ten sam ogień łączył mnie z moim wilkiem.

­

Teraz, akceptując rzeczywistość, zapytałem o pochodzenie Bane'a.

­

Nie była podobna do żadnego innego wilka, jakiego widziałem.

­

Widzisz albo czerwone, złote, niebieskie, a nawet żółte. Ale ona jest pierwszym wilkiem, którego spotkam z zielonymi oczami.

­

Z radością Bane ujawniła nasze pochodzenie.

­

div>

Ona nazwała mnie BLUSZCZEM, rzadką linią wilków, które podobno wymarły dawno temu.

­

Wilki bluszczowe są wyzwalane przez odrobinę wściekłości i ogień woli nosiciela wilka. Właśnie dlatego Bane mógł do mnie dotrzeć po tym wszystkim.

­

"Ciągle pozwalałaś, by ten głupiec używał cię jak swojej zabawki. Po całym bólu i śmierci naszego dziecka, chcesz zaakceptować jego rozwód i odejść?" Ona prychnęła na mnie, wstając na nogi.

­

"

„Jest powód, dla którego nazywają nas Bluszczami, Brielle. Nie obchodzi nas, kim jesteś ani skąd pochodzisz. Nasze drugie imię to Trucizna. Gdy nas skrzywdzisz, zemścimy się i sprawimy, że będziesz cierpieć.”

­

Jej oczy rozjaśniły się z zachwytu, przeszywając mnie dreszczem.

­

„Więc jak to będzie? Chcesz zostawić Argona, by cieszył się życiem, podczas gdy ty będziesz pogrążać się w bólu? Czy pokażesz mu prawdziwą moc Bluszcza?” zapytała, g

dając mi dwa wybory.

­

Nie wiedziałem, co wybrać. Wciąż byłem przytłoczony tym nagłym objawieniem, że nie mogłem myśleć jasno.

­

"Nie wiem," powiedziałem, podnosząc wzrok na Bane.

­

Ale jej już nie było.

­

.

­

Moje dwadzieścia cztery godziny minęły.

­

Argon i Estelle zapukali do moich drzwi, domagając się, żebym im otworzył.

­

Byłem w łóżku,

zagubiony w myślach, kiedy zapukali.

­

Otworzyłem drzwi i zostałem odepchnięty przez Estelle, która weszła do mojego pokoju w swojej najnowszej sukni od projektanta, żądając dokumentów rozwodowych.

­

"Mam nadzieję, że je podpisałeś. Mój prawnik zaraz tu będzie," Argon zapytał, rozglądając się po moim pokoju.

­

Nie odpowiedziałem mu, tylko podszedłem do miejsca, gdzie trzymałem dokumenty. Wyjąłem je i przyniosłem przed Argona.

&sh

y;

Natychmiast wyrwał to z mojej ręki i otworzył.

­

"Co to jest? " Zapytał z gniewem, przewracając strony w moją twarz.

­

"Dlaczego nie podpisałaś papierów? Na co jeszcze czekasz?!" Krzyknął, rzucając papiery w moją stronę.

­

Estelle podeszła bliżej, sugerując, że powinien mnie wyrzucić z domu, jeśli nie zrobię tego, co mi kazano.

­

"Ona nadal myśli, że jest Luną tego

rezydencja. Po prostu ją wyrzuć."

­

Kiedy usłyszałem Estelle, odpowiedziałem z pochyloną głową, "To nie jest powód. Nie mogłem się zmusić do podpisania dokumentów po obietnicy, którą złożyłem twojemu ojcu, nieżyjącemu Alfie."

­

Opowiedziałem Argonowi o obietnicy, jednocześnie składając prośbę.

­

"Proszę, daj mi trzy miesiące na spełnienie jego ostatniego życzenia. Gdy pomogę tobie i twojej przyszłej pannie młodej wziąć ślub, ja...

27;ll odejdę na dobre," poprosiłem, podnosząc głowę, by spojrzeć na Argona.

­

Patrzył na mnie z uniesioną brwią w zdziwieniu, podczas gdy Estelle wybuchnęła śmiechem.

­

"Ostatnie życzenie? Musisz być szalony, jeśli myślisz, że my...

­

"W porządku," zgodził się Argon, szokując Estelle.

­

"Pozwolę ci zostać przez trzy miesiące. Kiedy będziesz gotowy, żeby odejść, podpiszesz te dokumenty i wyjdziesz. Czy ja

czy wyrażam się jasno?"

­

"Tak, Alpha," odpowiedziałem, kłaniając się przed nim.

­

Decyzja Argona rozzłościła Estelle. Natychmiast zaprotestowała przeciwko temu, mówiąc mu, aby ją odrzucił.

­

Ale Argon odmówił.

­

"To było ostatnie życzenie mojego ojca. To jej obowiązek, by mnie uszczęśliwić. W rzeczywistości będzie bardziej ekscytująco, gdy wszyscy zobaczą, jak przekazuje ci twoje prawowite stanowisko," powiedział Argon, dopingując Estelle

;s nastrój.

­

Ona z radością zgodziła się na tę decyzję, patrząc na mnie gniewnie.

­

"Poza tym, jest słabeuszem. Założę się, że nie wytrzyma miesiąca," Argon drwił ze mnie, wychodząc z pokoju z Estelle.

­

Podniosłam oczy, obserwując ich wyjście.

­

Wtedy usłyszałam głos Bane'a.

­

"Dokonałaś mądrego wyboru, Brielle. Bardzo dobrze."

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 4

BRIELLE

­

Moja prośba została spełniona, ale moje stanowisko zostało mi odebrane w ułamkach sekund.

­

Argon przekazał szybką wiadomość wszystkim służącym w rezydencji, aby przestali nazywać mnie jego Luną.

­

Przedstawił im Estelle i ogłosił ją swoją prawdziwą partnerką i przyszłą Luną. Opowiedział im o ich planach ślubnych i o tym, jak chce, aby wszyscy okazywali jej należny szacunek.

­

Skąd o tym wszystkim wiedziałam?

­

Cóż, po tym jak Argon zaakceptował moją prośbę, wrócił z trzema strażnikami, aby usunąć mnie z mojego pokoju.

­

Zostałam zabrana do mniejszego pokoju w kwaterach służby, aby tam teraz przebywać.

­

"Jeśli masz pozostać pod moim dachem, to będziesz musiała pracować ze służbą. Nie jesteś już Luną," powiedział chłodno, pokazując mi moje miejsce.

­

Podczas jego ogłoszenia byłam ze służbą, gdy on przedstawił

d Estelle jako jego nową Lunę.

­

Służący patrzyli na mnie z sympatią w oczach. Ale nikt nie mógł nic zrobić, aby zmienić tę sytuację.

­

Nie byłam już Luną Alfy, lecz jego Ex-Luną.

­

Zaraz po zakończeniu spotkania Estelle wywołała mnie spośród służących i kazała mi przygotować jej coś do jedzenia.

­

Nie sprzeciwiłam się rozkazowi, lecz skinęłam głową, gotowa odejść.

­

v>

"Co to było? Tak, co?" Zapytała, przyciągając ucho, aby usłyszeć, jak mówię to słowo.

­

Nie mając wyboru, zrobiłem, jak chciała.

­

"Tak, Luna Estelle," zwróciłem się do niej z zadowoleniem.

­

"Dobrze. Teraz zniknij mi z oczu," rozkazała, tuląc się do Argona.

­

"Tak, Luna Estelle," powtórzyłem, odchodząc, nie patrząc na Argona.

­

Nie chciałem patrzeć na h

twarz z powodu uczuć we mnie.

­

Zacząłem przygotowywać coś do jedzenia dla Estelle, starając się szybko przyrządzić posiłek.

­

Kiedy posiłek był gotowy, nałożyłem go i przyniosłem Estelle, która siedziała w salonie z Argonem, oglądając wiadomości biznesowe dotyczące firmy Argona.

­

Poza przejęciem stanowiska po ojcu, Argon stał się właścicielem firmy swojego zmarłego ojca i prowadził ją według własnego uznania.

­

;

Dzięki swojej inteligencji i umiejętnościom, firma znalazła się na szczycie wśród innych.

­

Oboje świętowali, gdy podałem Estelle jej posiłek.

­

Nie pozwoliła mi odejść, ale kazała mi stać i czekać, aż skończy.

­

Nie sprzeciwiłem się, lecz posłuchałem, tylko po to, by Estelle wypluła jedzenie z ust, wołając o wodę.

­

Przestraszyłem się, gdy to zobaczyłem, zastanawiając się, co się z nią stało.

­

div>

Zanim się zorientowałem, Estelle wstała i uderzyła mnie w twarz, pozostawiając mnie w szoku.

­

"Czy ty oszalałeś?! Chcesz mnie zabić?!" Ryknęła.

­

Argon musiał stanąć u jej boku, pytając, o co chodzi.

­

"Co ona włożyła do jedzenia, moja miłości?" Zapytał, coraz bardziej się denerwując.

­

Estelle nie powiedziała żadnemu z nas o moim przestępstwie. Po prostu chwyciła jedzenie i rzuciła

ed it na moje ciało.

­

Spanikowałem, czując gorąco posiłku dotykającego mojej skóry. Oparzyło mnie do tego stopnia, że z bólu zmiatałem go z mojego ciała.

­

"Wracaj tam i zrób mi coś lepszego, ty zwierzę! Idź!" Krzyknęła na mnie.

­

Nadal cierpiąc z powodu oparzeń, udało mi się zebrać resztki posiłku zarówno z podłogi, jak i z mojego ciała, odwracając się, by odejść.

­

Gdy tylko wyszedłem z salonu, mój wilk

słuch został aktywowany, pozwalając mi usłyszeć, jak Argon pyta Estelle: "Co było w posiłku?"

­

"Nic, mój drogi. Zrobiłam to tylko po to, by ją ukarać za to, że postanowiła zostać," zaśmiała się.

­

Oni oboje śmiali się ze mnie, nie wiedząc, że słyszę wszystko, co mówią.

­

"Nie będzie miała wyboru, jak tylko odejść po kilku atakach," Estelle podzieliła się swoimi planami z Argonem.

­

Gorycz ogarnęła moje serce.

Zacisnąłem dłoń na talerzu, próbując ukryć ból.

­

I tak jak planowali, Argon i Estelle zaczęli utrudniać mój pobyt w rezydencji.

­

Nie dali mi żadnej chwili wytchnienia.

­

Argon zaczął doszukiwać się błędów w każdej drobnej pracy, którą wykonywałem, a Estelle zawsze go wspierała.

­

Złoty naszyjnik należący do Estelle zaginął i natychmiast mnie za to obwiniono.

­

Argon

i Estelle byli gotowi, aby mnie wyrzucić, gdyby nie pokojówka, która wyszła, aby ujawnić, gdzie widziała Estelle to trzymającą.

­

"Nie zabrała tego, Alfo. Luna Estelle zostawiła to w swojej torebce."

­

"Zamknij się! Kto cię o to prosił?" Estelle wybuchła złością, jęcząc nad ich nieudanym planem.

­

"Jestem pewien, że moja Luna tego tam nie zostawiła. Ktoś musiał to zrobić," powiedział Argon, kierując swoje słowa do mnie.

­

/div>

Wiedziałem, co robią, ale udawałem, że tego nie zauważam.

­

Po przejściu przez tyle udręk z ich strony, wycofałem się do swojego pokoju, padając na matę z łzami płynącymi z oczu.

­

Moje serce było przepełnione żalem, nie mogąc znieść dręczenia ze strony Argona i Estelle.

­

Nie mogłem już dłużej znieść tej udręki. Byłem teraz zdesperowany, aby się im odpłacić.

­

"Zrobiłem wszystko, co mogłem, aby

sprawić, byśmy byli szczęśliwi, ale wybrałeś dręczenie mnie. Jedyne szczęście, jakie miałem, zabiłeś. Już nie. Nie pozwolę wam dwóm robić ze mnie głupca. Musicie drogo zapłacić za swoje czyny."

­

"I tak się stanie, Brielle," powiedział Bane.

­

Jej głos nie pochodził z wnętrza, lecz zza mnie.

­

Odwróciłem się z załzawionymi oczami i zobaczyłem mojego wilka stojącego obok maty.

­

Jej zielone oczy lśniły na mnie, gdy powiedziała, &

"Na pewno dostaniesz to, czego chcesz, tylko jeśli pozwolisz mi całkowicie przejąć kontrolę."

­

Pociągnęłam nosem, siadając od razu.

­

Zbolała po nadużyciach, zaakceptowałam.

­

"Dobrze się zastanów, Brielle. Będziesz musiała zrezygnować ze swojej słodkiej natury. Czy na pewno jesteś gotowa?"

­

"Jestem gotowa. Już mnie nie obchodzi bycie dobrą, wierną, posłuszną... Co mi to dało w zamian?" Wyszeptałam przez łzy.

d, powstrzymując resztki łez.

­

Bane uśmiechnęła się złośliwie do mnie.

­

Zanim zdążyłem zapytać, co trzeba zrobić, rzuciła się na mnie, wchodząc z powrotem do mojego ciała z pełną siłą.

­

Poczułem, jak całe moje ciało drży, próbując pozostać silnym.

­

Czułem, jak porusza się w każdej części, aż...

­

"Jesteśmy w pełni zjednoczeni," głos Bane zabrzmiał we mnie.

­

Podniosłem wzrok na m

spojrzałem w lustro po lewej i zobaczyłem, że moje oczy świecą na zielono.

­

Zamiast czuć strach jak wcześniej, poczułem się silny i potężny...

­

Krótko mówiąc, poczułem się dobrze.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Ex-Luna's Revenge

Ex-Luna's Revenge

168 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

168

Treść

Aa