BRIELLE
Drżąc, odpełzłam od tego zielonookiego potwora, bojąc się, co może mi zrobić, jeśli spróbuję zawołać o pomoc.
"Kim jesteś?" zapytałam, zbliżając się do drzwi.
Wyszła śmiejąc się, mówiąc: "Więc nadal się nie domyśliłaś, co? Dosłownie wyszłam z ciebie, a ty zadajesz mi takie głupie pytanie?"
Stanęłam, usłyszawszy wilka.
Jej oczy wciąż świeciły, kołysząc głową na moje pytania.
"Czy może śmierć naszego nienarodzonego dziecka odebrała ci również zmysły, Brielle?"
"Nasze nienarodzone dziecko?" wykrztusiłem, patrząc na bestię przede mną z niedowierzaniem.
Jej uśmiech stał się szeroki, cierpliwie czekając na moją odpowiedź.
I wtedy mnie olśniło.
"Mój wilk. Jesteś moim wilkiem?"
iv>
"Możesz nazywać mnie Bane," zachichotała z satysfakcją.
Nie mogłem w to uwierzyć. Wpatrywałem się w to zielonookie bestię w szoku, próbując zrozumieć, jak to było możliwe.
"Nie, to niemożliwe. Nie mam wilka," wątpiłem, odmawiając uwierzenia w to.
To wywołało u niej warkot gniewu.
"Więc komu zamierzasz uwierzyć? Słowom tych idiotów, którzy nic nie wiedzą, czy swojemu własnemu
n oczy?" Zapytała.
Byłam cicha, patrząc na moje ciało i przypominając sobie, skąd ona wyszła.
"Lepiej uwierz, Brielle," powiedział Bane, przyciągając moją uwagę ponownie.
"Zawsze miałaś wilka."
"Zawsze?" Wybrałam to słowo, zastanawiając się, co miała na myśli.
To wtedy Bane ujawnił mi, że była we mnie przez długi,
ale nie mogłem jej usłyszeć.
Obserwowała mnie od tak dawna, ale nie wiedziała, jak się ze mną skomunikować, aż do dzisiaj.
"W końcu zdecydowałeś się podjąć własną decyzję bez niczyjej namowy, i to nas połączyło." Ostrożnie położyła się na ziemi, krzyżując łapy.
I zrozumiałem, co miała na myśli.
Plan Argona, by się ze mną rozwieść po wszystkich poświęceniach, jakie poczyniłem, doprowadził
doprowadziło mnie do decyzji o opuszczeniu go na dobre.
Ten sam ogień łączył mnie z moim wilkiem.
Teraz, akceptując rzeczywistość, zapytałem o pochodzenie Bane'a.
Nie była podobna do żadnego innego wilka, jakiego widziałem.
Widzisz albo czerwone, złote, niebieskie, a nawet żółte. Ale ona jest pierwszym wilkiem, którego spotkam z zielonymi oczami.
Z radością Bane ujawniła nasze pochodzenie.
div>
Ona nazwała mnie BLUSZCZEM, rzadką linią wilków, które podobno wymarły dawno temu.
Wilki bluszczowe są wyzwalane przez odrobinę wściekłości i ogień woli nosiciela wilka. Właśnie dlatego Bane mógł do mnie dotrzeć po tym wszystkim.
"Ciągle pozwalałaś, by ten głupiec używał cię jak swojej zabawki. Po całym bólu i śmierci naszego dziecka, chcesz zaakceptować jego rozwód i odejść?" Ona prychnęła na mnie, wstając na nogi.
"
„Jest powód, dla którego nazywają nas Bluszczami, Brielle. Nie obchodzi nas, kim jesteś ani skąd pochodzisz. Nasze drugie imię to Trucizna. Gdy nas skrzywdzisz, zemścimy się i sprawimy, że będziesz cierpieć.”
Jej oczy rozjaśniły się z zachwytu, przeszywając mnie dreszczem.
„Więc jak to będzie? Chcesz zostawić Argona, by cieszył się życiem, podczas gdy ty będziesz pogrążać się w bólu? Czy pokażesz mu prawdziwą moc Bluszcza?” zapytała, g
dając mi dwa wybory.
Nie wiedziałem, co wybrać. Wciąż byłem przytłoczony tym nagłym objawieniem, że nie mogłem myśleć jasno.
"Nie wiem," powiedziałem, podnosząc wzrok na Bane.
Ale jej już nie było.
.
Moje dwadzieścia cztery godziny minęły.
Argon i Estelle zapukali do moich drzwi, domagając się, żebym im otworzył.
Byłem w łóżku,
zagubiony w myślach, kiedy zapukali.
Otworzyłem drzwi i zostałem odepchnięty przez Estelle, która weszła do mojego pokoju w swojej najnowszej sukni od projektanta, żądając dokumentów rozwodowych.
"Mam nadzieję, że je podpisałeś. Mój prawnik zaraz tu będzie," Argon zapytał, rozglądając się po moim pokoju.
Nie odpowiedziałem mu, tylko podszedłem do miejsca, gdzie trzymałem dokumenty. Wyjąłem je i przyniosłem przed Argona.
y;
Natychmiast wyrwał to z mojej ręki i otworzył.
"Co to jest? " Zapytał z gniewem, przewracając strony w moją twarz.
"Dlaczego nie podpisałaś papierów? Na co jeszcze czekasz?!" Krzyknął, rzucając papiery w moją stronę.
Estelle podeszła bliżej, sugerując, że powinien mnie wyrzucić z domu, jeśli nie zrobię tego, co mi kazano.
"Ona nadal myśli, że jest Luną tego
rezydencja. Po prostu ją wyrzuć."
Kiedy usłyszałem Estelle, odpowiedziałem z pochyloną głową, "To nie jest powód. Nie mogłem się zmusić do podpisania dokumentów po obietnicy, którą złożyłem twojemu ojcu, nieżyjącemu Alfie."
Opowiedziałem Argonowi o obietnicy, jednocześnie składając prośbę.
"Proszę, daj mi trzy miesiące na spełnienie jego ostatniego życzenia. Gdy pomogę tobie i twojej przyszłej pannie młodej wziąć ślub, ja...
27;ll odejdę na dobre," poprosiłem, podnosząc głowę, by spojrzeć na Argona.
Patrzył na mnie z uniesioną brwią w zdziwieniu, podczas gdy Estelle wybuchnęła śmiechem.
"Ostatnie życzenie? Musisz być szalony, jeśli myślisz, że my...
"W porządku," zgodził się Argon, szokując Estelle.
"Pozwolę ci zostać przez trzy miesiące. Kiedy będziesz gotowy, żeby odejść, podpiszesz te dokumenty i wyjdziesz. Czy ja
czy wyrażam się jasno?"
"Tak, Alpha," odpowiedziałem, kłaniając się przed nim.
Decyzja Argona rozzłościła Estelle. Natychmiast zaprotestowała przeciwko temu, mówiąc mu, aby ją odrzucił.
Ale Argon odmówił.
"To było ostatnie życzenie mojego ojca. To jej obowiązek, by mnie uszczęśliwić. W rzeczywistości będzie bardziej ekscytująco, gdy wszyscy zobaczą, jak przekazuje ci twoje prawowite stanowisko," powiedział Argon, dopingując Estelle
;s nastrój.
Ona z radością zgodziła się na tę decyzję, patrząc na mnie gniewnie.
"Poza tym, jest słabeuszem. Założę się, że nie wytrzyma miesiąca," Argon drwił ze mnie, wychodząc z pokoju z Estelle.
Podniosłam oczy, obserwując ich wyjście.
Wtedy usłyszałam głos Bane'a.
"Dokonałaś mądrego wyboru, Brielle. Bardzo dobrze."
Przesuń w górę, aby kontynuować
BRIELLE
Moja prośba została spełniona, ale moje stanowisko zostało mi odebrane w ułamkach sekund.
Argon przekazał szybką wiadomość wszystkim służącym w rezydencji, aby przestali nazywać mnie jego Luną.
Przedstawił im Estelle i ogłosił ją swoją prawdziwą partnerką i przyszłą Luną. Opowiedział im o ich planach ślubnych i o tym, jak chce, aby wszyscy okazywali jej należny szacunek.
Skąd o tym wszystkim wiedziałam?
Cóż, po tym jak Argon zaakceptował moją prośbę, wrócił z trzema strażnikami, aby usunąć mnie z mojego pokoju.
Zostałam zabrana do mniejszego pokoju w kwaterach służby, aby tam teraz przebywać.
"Jeśli masz pozostać pod moim dachem, to będziesz musiała pracować ze służbą. Nie jesteś już Luną," powiedział chłodno, pokazując mi moje miejsce.
Podczas jego ogłoszenia byłam ze służbą, gdy on przedstawił
d Estelle jako jego nową Lunę.
Służący patrzyli na mnie z sympatią w oczach. Ale nikt nie mógł nic zrobić, aby zmienić tę sytuację.
Nie byłam już Luną Alfy, lecz jego Ex-Luną.
Zaraz po zakończeniu spotkania Estelle wywołała mnie spośród służących i kazała mi przygotować jej coś do jedzenia.
Nie sprzeciwiłam się rozkazowi, lecz skinęłam głową, gotowa odejść.
v>
"Co to było? Tak, co?" Zapytała, przyciągając ucho, aby usłyszeć, jak mówię to słowo.
Nie mając wyboru, zrobiłem, jak chciała.
"Tak, Luna Estelle," zwróciłem się do niej z zadowoleniem.
"Dobrze. Teraz zniknij mi z oczu," rozkazała, tuląc się do Argona.
"Tak, Luna Estelle," powtórzyłem, odchodząc, nie patrząc na Argona.
Nie chciałem patrzeć na h
twarz z powodu uczuć we mnie.
Zacząłem przygotowywać coś do jedzenia dla Estelle, starając się szybko przyrządzić posiłek.
Kiedy posiłek był gotowy, nałożyłem go i przyniosłem Estelle, która siedziała w salonie z Argonem, oglądając wiadomości biznesowe dotyczące firmy Argona.
Poza przejęciem stanowiska po ojcu, Argon stał się właścicielem firmy swojego zmarłego ojca i prowadził ją według własnego uznania.
;
Dzięki swojej inteligencji i umiejętnościom, firma znalazła się na szczycie wśród innych.
Oboje świętowali, gdy podałem Estelle jej posiłek.
Nie pozwoliła mi odejść, ale kazała mi stać i czekać, aż skończy.
Nie sprzeciwiłem się, lecz posłuchałem, tylko po to, by Estelle wypluła jedzenie z ust, wołając o wodę.
Przestraszyłem się, gdy to zobaczyłem, zastanawiając się, co się z nią stało.
div>
Zanim się zorientowałem, Estelle wstała i uderzyła mnie w twarz, pozostawiając mnie w szoku.
"Czy ty oszalałeś?! Chcesz mnie zabić?!" Ryknęła.
Argon musiał stanąć u jej boku, pytając, o co chodzi.
"Co ona włożyła do jedzenia, moja miłości?" Zapytał, coraz bardziej się denerwując.
Estelle nie powiedziała żadnemu z nas o moim przestępstwie. Po prostu chwyciła jedzenie i rzuciła
ed it na moje ciało.
Spanikowałem, czując gorąco posiłku dotykającego mojej skóry. Oparzyło mnie do tego stopnia, że z bólu zmiatałem go z mojego ciała.
"Wracaj tam i zrób mi coś lepszego, ty zwierzę! Idź!" Krzyknęła na mnie.
Nadal cierpiąc z powodu oparzeń, udało mi się zebrać resztki posiłku zarówno z podłogi, jak i z mojego ciała, odwracając się, by odejść.
Gdy tylko wyszedłem z salonu, mój wilk
słuch został aktywowany, pozwalając mi usłyszeć, jak Argon pyta Estelle: "Co było w posiłku?"
"Nic, mój drogi. Zrobiłam to tylko po to, by ją ukarać za to, że postanowiła zostać," zaśmiała się.
Oni oboje śmiali się ze mnie, nie wiedząc, że słyszę wszystko, co mówią.
"Nie będzie miała wyboru, jak tylko odejść po kilku atakach," Estelle podzieliła się swoimi planami z Argonem.
Gorycz ogarnęła moje serce.
Zacisnąłem dłoń na talerzu, próbując ukryć ból.
I tak jak planowali, Argon i Estelle zaczęli utrudniać mój pobyt w rezydencji.
Nie dali mi żadnej chwili wytchnienia.
Argon zaczął doszukiwać się błędów w każdej drobnej pracy, którą wykonywałem, a Estelle zawsze go wspierała.
Złoty naszyjnik należący do Estelle zaginął i natychmiast mnie za to obwiniono.
Argon
i Estelle byli gotowi, aby mnie wyrzucić, gdyby nie pokojówka, która wyszła, aby ujawnić, gdzie widziała Estelle to trzymającą.
"Nie zabrała tego, Alfo. Luna Estelle zostawiła to w swojej torebce."
"Zamknij się! Kto cię o to prosił?" Estelle wybuchła złością, jęcząc nad ich nieudanym planem.
"Jestem pewien, że moja Luna tego tam nie zostawiła. Ktoś musiał to zrobić," powiedział Argon, kierując swoje słowa do mnie.
/div>
Wiedziałem, co robią, ale udawałem, że tego nie zauważam.
Po przejściu przez tyle udręk z ich strony, wycofałem się do swojego pokoju, padając na matę z łzami płynącymi z oczu.
Moje serce było przepełnione żalem, nie mogąc znieść dręczenia ze strony Argona i Estelle.
Nie mogłem już dłużej znieść tej udręki. Byłem teraz zdesperowany, aby się im odpłacić.
"Zrobiłem wszystko, co mogłem, aby
sprawić, byśmy byli szczęśliwi, ale wybrałeś dręczenie mnie. Jedyne szczęście, jakie miałem, zabiłeś. Już nie. Nie pozwolę wam dwóm robić ze mnie głupca. Musicie drogo zapłacić za swoje czyny."
"I tak się stanie, Brielle," powiedział Bane.
Jej głos nie pochodził z wnętrza, lecz zza mnie.
Odwróciłem się z załzawionymi oczami i zobaczyłem mojego wilka stojącego obok maty.
Jej zielone oczy lśniły na mnie, gdy powiedziała, &
"Na pewno dostaniesz to, czego chcesz, tylko jeśli pozwolisz mi całkowicie przejąć kontrolę."
Pociągnęłam nosem, siadając od razu.
Zbolała po nadużyciach, zaakceptowałam.
"Dobrze się zastanów, Brielle. Będziesz musiała zrezygnować ze swojej słodkiej natury. Czy na pewno jesteś gotowa?"
"Jestem gotowa. Już mnie nie obchodzi bycie dobrą, wierną, posłuszną... Co mi to dało w zamian?" Wyszeptałam przez łzy.
d, powstrzymując resztki łez.
Bane uśmiechnęła się złośliwie do mnie.
Zanim zdążyłem zapytać, co trzeba zrobić, rzuciła się na mnie, wchodząc z powrotem do mojego ciała z pełną siłą.
Poczułem, jak całe moje ciało drży, próbując pozostać silnym.
Czułem, jak porusza się w każdej części, aż...
"Jesteśmy w pełni zjednoczeni," głos Bane zabrzmiał we mnie.
Podniosłem wzrok na m
spojrzałem w lustro po lewej i zobaczyłem, że moje oczy świecą na zielono.
Zamiast czuć strach jak wcześniej, poczułem się silny i potężny...
Krótko mówiąc, poczułem się dobrze.
Przesuń w górę, aby kontynuować
BRIELLE
W korytarzu myłam podłogę zgodnie z poleceniem Argona.
Była to jedna z najtrudniejszych i najbardziej stresujących części rezydencji do sprzątania.
Zlecił mi zadanie mycia jej, nie zostawiając żadnych plam, grożąc karą, jeśli odkryje jakikolwiek brud.
Podłoga była ozdobiona brązowymi kafelkami, co sprawiało, że zastanawiałam się, jak zamierzał stwierdzić, czy jest brudna, czy nie.
Podczas sprzątania usłyszałam dźwięk śmiechu.
nadchodzących z tyłu.
Zatrzymałem się, żeby zobaczyć, kto to był, i zobaczyłem Estelle i jej ojca, Alfę Derona, wchodzących do rezydencji.
Alpha Deron, Alfa z klanu Red Wood i zamożny biznesmen, trzymał ramię swojej córki, gdy śmiali się, rozmawiając.
"Jestem tak szczęśliwy dla ciebie, moja księżniczko. W końcu będziesz z mężczyzną, którego zawsze pragnęłaś," cieszył się z córką.
Estelle zarumieniła się z radości, dziękując
jej ojciec za jego słowa.
"Kiedy wy dwoje się pobierzecie?"
"Tato, wyluzuj. Nie możesz się doczekać, co?" Zachichotała.
"Po prostu jestem podekscytowany, moja droga. Moja córka wyjdzie za swojego prawdziwego partnera. Chcę, aby cały świat był tego świadkiem," Wyraził swoją radość, co rozbawiło Estelle.
W momencie, gdy oboje mnie zobaczyli sprzątającego, ich nastrój się zmienił.
Byli zniesmaczeni.
d.
"Czy to nie jest ta bezwilcza dziewczyna, którą Argon powiedział, że zamierza rozwieść?" Alpha Deron szepnął do swojej córki.
"Tak, to ona."
"Dlaczego wciąż tu jest? Myślałem, że Argon ją odesłał?"
Szeptali między sobą, nie wiedząc, że mogę ich słyszeć.
Udawałam, że pracuję. Oni wciąż rozmawiali.
"Błagała Argona, żeby zostawił ją na trzy miesiące, aby spełnić wolę zmarłego Alfy”
#x27;s ostatnie życzenie. Bachor. Teraz jest służącą," zachichotała Estelle.
Alpha Deron parsknął śmiechem razem z córką, drwiąc ze mnie, "Bezużyteczna kobieta. Dobrze, że straciła to dziecko. Kto wie, jakie problemy mogłaby przynieść tobie i twojemu mężowi."
"Rzeczywiście, to dobrze," poparła Estelle.
Słysząc, co powiedzieli, zacisnęłam mocno kij od mopa.
Czułam, jak Bane we mnie warczy, desper
ate to come out.
"Witaj!" Głos Argona dotarł do mnie, tłumiąc mój nastrój.
Musiałem udawać, że go nie widzę, ale kontynuowałem sprzątanie.
"Witaj Alpha Deron. Miło cię tu mieć."
"To samo, mój przyszły zięciu."
Obaj uścisnęli sobie dłonie z radością.
Argon eskortuje Estelle i Alpha Derona do swojego salonu, po uprzednim okazaniu swojej dominacji nade mną.
„Jeśli wrócę i zobaczę, że nadal tu jesteś, pożałujesz tego,” zaiskrzył, popisując się przed ojcem Estelle.
To sprawiło starcowi przyjemność.
Nawet zamówił przekąski, aby podać gościom, co spełniłem.
Kiedy przyszedłem do salonu z sokiem, zastałem ich śmiejących się i rozmawiających o planach weselnych.
„Mam nadzieję, że moja córka nadal będzie miała czas na swoją karierę. Wiesz, że jest supermodelką, jej fani w
Chciałbym zobaczyć ją na wybiegu po tym, jak wyjdzie za mąż," powiedział Alpha Deron do Argona.
Zaśmiał się i zapewnił Alpha Derona, że pozwoli Estelle kontynuować karierę.
"Ona jest modelką. Nie mogę jej odebrać marzenia. Wszyscy ją kochają," powiedział, chwaląc ją.
Estelle zarumieniła się, wtulając się w objęcia ojca.
"To świetnie. Nie mogę się doczekać, aż wyjdziesz za mojego
śmiech. Kiedy dwie wielkie Alfy łączą się w jedno, siła jest niepowstrzymana."
Obaj Alpha Deron i Argon zaśmiali się.
Przynosząc ich napoje, zbliżyłem się, aby im je podać.
Gdy tylko miałem podać Alpha Deronowi jego sok, coś potknęło moją nogę, powodując, że cały sok wylał się na jego ciało.
Starszy mężczyzna krzyknął z gniewu, próbując wytrzeć sok.
Byłem zszokowany tym, patrząc na moją nogę, aby zobaczyć, co spowodowało
tego. Tylko żebym zauważył stopy Estelle na drodze.
Podstawiła nogę, żebym się potknął.
Jej oczy lśniły z radości, szybko wcielając się w postać.
"Ojcze!" krzyknęła.
"Alpha Deron!" Argon spanikował, wstając na nogi, by mu pomóc.
Ale Alpha Deron na to nie pozwolił. Odrzucił ręce Argona, które próbowały go dotknąć, krzycząc, "Cały jestem w tym! Spójrz na moje ciało!"
"
;Alpha Deron, bardzo mi przykro," Argon ciągle przepraszał.
Oczy starca spoczęły na mnie, co sprawiło, że patrzyłem na niego z przerażeniem.
"To nie byłem ja. Nie zrobiłem..."
"Zamknij się, bezwstydny głupcze!" wybuchnął, obrażając mnie.
Przyszedłem całkiem cicho, spuszczając wzrok.
"Nie widzę powodu, dla którego miałbyś trzymać tę kobietę tutaj, Alpha Argon! Jak zamierzasz uszczęśliwić moją córkę, mając ją w pobliżu?!"
; Wybuchnął złością na Argona, odchodząc w gniewie.
Estelle udawała płacz, idąc za swoim ojcem.
"Alpha Deron, proszę!" Argon próbował za nimi podążać, ale odeszli.
W tym momencie wpadł do salonu i ruszył prosto na mnie.
"Argon, nic nie zrobiłem. Ja ..."
WHAM! Jego dłoń uderzyła mnie w policzek z ciężkim plaskiem, powalając mnie na ziemię.
W momencie, gdy upadłem twarzą na gr
upadku poczułam, jak moje oczy się zmieniają, a ciało drży.
Mój wzrok padł na moje ręce, widząc, jak moje paznokcie rosną długie.
"Czy to dlatego zdecydowałaś się zostać? Chcesz zrujnować moje wesele przed faktycznym dniem, co?!" Argon ryknął.
Krzyczał, podczas gdy ja próbowałam kontrolować Bane. Była wściekła i chciała się wydostać.
"Wypuść mnie, Brielle!"
"Bane," jęknęłam, zmagając się, by ją powstrzymać.
Po
Po kilku zmaganiach udało mi się ją powstrzymać.
"Straże!" zawołał Argon.
Dwóch strażników weszło, aby odpowiedzieć na jego wezwanie.
"Tak, Alpha?"
"Zabierzcie ją do jej pokoju i zamknijcie. Nie dostanie jedzenia ani wody, dopóki nie nauczy się swojej lekcji. Zabierzcie ją z mojego widoku!" Wydał na mnie wyrok.
Bez zwłoki strażnicy podnieśli mnie z ziemi i wywlekli jak przestępcę.
Przesuń w górę, aby kontynuować