passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Kissed by the Rival Captain - Rozdział #4 - autor Yan Stellar

Kissed by the Rival Captain

/

Rozdział 4

Rozdział 3

Punkt widzenia Adama

Bądźmy szczerzy, nie spodziewałem się, że dziewczyna płacząca na ławce przy boisku do siatkówki przewróci mój cały cholerny świat w jedną noc.

Wyszedłem tylko na spacer. Nic poważnego. Po prostu potrzebowałem trochę powietrza, ale wtedy ją zobaczyłem.

Ta piękna dziewczyna na obcasach i w sukience, która krzyczała „romantyczna kolacja”, wyglądała, jakby jej świat się zawalił. Maskara rozmazana jak wojenne malowanie, drżące usta, ramiona obejmujące samą siebie, jakby tylko one ją trzymały w całości.

Stuknąłem ją w ramię, zanim zdążyłem się zastanowić.

"Wszystko w porządku?"

Podskoczyła, odwróciła się jak spłoszona sarna, a potem rzuciła mi gniewne spojrzenie.

"Wyglądam, jakby było w porządku?!" warknęła, i szczerze mówiąc? Dobre pytanie.

Wtedy wszystko się z niej wylało. Jej głos pękł i przyspieszył, jakby próbowała dogonić ból.

Nie spodziewałem się, że tak piękna dziewczyna jak ona będzie dziewczyną tego palanta.

Siedzieliśmy na ławce przez chwilę, to nie była krępująca cisza. Mówiła więcej, a ja słuchałem. Opowiedziałem jej historie o tym, jak Seb był dupkiem w liceum, a ona się śmiała, naprawdę się śmiała tym razem.

"Wiesz," powiedziała, wycierając oczy, "miałam spędzić całe lato z nim. Moi rodzice... już ich nie ma. Długa historia. Mieliśmy być tylko my. Myślałam..."

"Myślałaś, że to on," powiedziałem, kończąc za nią.

Pokiwała głową, przygryzając wargę.

"Cóż," wstałem i znowu wyciągnąłem rękę. "Odwróćmy ten wieczór w koszmar. Chodź. Odwiozę cię do domu."

Wahała się, a potem ujęła moją rękę. Jej palce były zimne, lekko drżały, ale nie puściła.

Wskazała na swój samochód, a ja wziąłem klucze. Pomogłem jej wsiąść, zanim wskoczyłem na miejsce kierowcy.

Podróż do jej domu była na początku cicha. Potem znowu zaczęła mówić.

"Nigdy nie byłam na koncercie," powiedziała znikąd.

"Co?"

"Seb nie lubił tłumów."

"Okej, to przestępstwo. Każdy powinien przynajmniej raz w życiu doświadczyć koncertu."

"Wiem, prawda? I nigdy nie byłam na kempingu. Nigdy nie jadłam ulicznych tacos. Nigdy nie całowałam się w deszczu. Nigdy nie wyruszyłam na wycieczkę bez planu."

"To długa lista," powiedziałem, zerkając w jej stronę.

Spojrzała na mnie, oczy miękkie, ale płonące pod tym. Jakby była zmęczona udawaniem, że to nie ma znaczenia. "To lista nigdy-z-powodu-Seba."

Skręciliśmy za rogiem i wjechaliśmy na jej podjazd. Cicho. Pusto. Jedna latarnia na werandzie, migocząca trochę, jakby nie była pewna, czy powinna świecić.

Westchnęła, bardziej zmęczona niż dramatyczna.

"Mam mrożoną pizzę. Brak rodziców w domu." Zatrzymała się. "Chcesz wejść?"

"Pizza i wolność? Jak mógłbym odmówić?"

W jej domu pachniało waniliowymi świecami i lekkim smutkiem. Zrzuciła obcasy i przeszła do kuchni, wyciągając pizzę z zamrażarki.

"Więc, co ty nigdy nie zrobiłeś?" zapytała, lżejszym już głosem.

"Hmm." Oparłem się o blat, obserwując ją. "Nigdy nie kąpałem się nago."

Mrugnęła. "To coś niespodziewanego. Z tego, co słyszałam, Adam Cooper jest odważny, zawsze otoczony dziewczynami."

Pokiwałem głową. "Zawsze chciałem. Po prostu nigdy nie było odpowiedniego momentu."

Przechyliła głowę, dając mi spojrzenie, które nie całkiem dotarło do jej uśmiechu. "Cóż, na zewnątrz jest basen. I brak rodziców, pamiętasz? Więc zrób to."

Wyszedłem krok do przodu, pozwalając, aby cisza rozciągnęła się wystarczająco. "Tylko jeśli dołączysz do mnie."

Uniosła brew, jakby chciała to zakwestionować, ale potem po prostu odwróciła się i poszła w stronę tylnego wyjścia. Bez argumentu. Bez komentarza. Jakby już podjęła decyzję i nie dawała mi satysfakcji zobaczenia jej wahania.

Na zewnątrz powietrze było chłodniejsze. Rodzaj chłodu, który osiada na skórze, sprawiając, że jest się tego świadomym. Basen oświetlał podwórko w tym miękkim, wodnistym błękicie, powierzchnia gładka jak szkło. Cicho. Prywatnie.

Zatrzymała się na brzegu i spojrzała na mnie, włosy spadające jej na ramię.

"Nie podglądaj," powiedziała.

Uśmiechnąłem się. "Nie obiecuję."

Przewróciła oczami, potem zdjęła ubranie bez teatralności. Po prostu koszulka, dżinsy, naga skóra w blasku księżyca. Jej ubrania spadły na ziemię w luźną kupkę, a sekundę później zanurkowała.

Plusk przerwał ciszę.

Usłyszałem jej śmiech, ostry i krótki, gdy wynurzyła się na powierzchnię.

"Idziesz czy co?" zawołała.

Szybko się rozebrałem, zostawiłem swoje rzeczy obok jej, i zanurzyłem się w wodzie. Uderzyło mocno. Zimno. Ale czysto, też. Cała reszta - hałas w mojej głowie, dziwność tej nocy - została na powierzchni.

Kiedy się wynurzyłem, na początku jej nie widziałem.

Potem się odwróciłem - i była tam.

Blisko. Oparta o daleką stronę basenu, ramiona spoczywające za nią na krawędzi, jej ramiona tuż nad wodą. Księżyc oświetlał jej skórę, a jej oczy łapały to jeszcze bardziej.

Zwolniłem. Pozwoliłem, by woda mnie do niej zniosła, jedno ramię dotykając płytki, gdy zatrzymałem się na odległość oddechu.

Nie drgnęła.

Nie uśmiechała się również.

Jej wyraz twarzy był spokojny, nie do odczytania. Ale jej klatka piersiowa unosiła się i opadała, jakby właśnie wynurzyła się z więcej niż pływania.

Powietrze między nami się zmieniło.

Oparłem jedną rękę o ścianę obok jej głowy, druga dryfowała tuż pod wodą, palce muskały krzywiznę jej biodra.

Wciąż się nie ruszała.

Bez wyzwania. Bez ucieczki. Patrzyła na mnie, jakby na coś czekała - i jednocześnie mnie wyzywała.

Więc pochyliłem się.

Bez pauzy. Bez linii. Po prostu zamknąłem przestrzeń między nami i pocałowałem ją.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4

Perspektywa Emily

Nie planowałam na letniej liście zadań zacząć spotykać się z arcywrogiem mojego byłego chłopaka, ale oto byłam — przemoczona, bez tchu i przemyślająca każdą decyzję życiową, która doprowadziła mnie do tego dokładnego momentu.

Nasze usta były złączone przez to, co wydawało się jednocześnie godzinami i sekundami. Jego usta były ciepłe, gorączkowe i zaskakująco miękkie jak na faceta z tak surową linią szczęki. Ale dzwonek z wnętrza wyrwał mnie z naszej skradzionej chwili.

Odsunęłam się, lekko dysząc. „Mój telefon”, wymamrotałam.

Adam cofnął się, pozwalając, by jego dłonie powoli zsunęły się z mojej talii, a jego oczy szukały moich. „Spokojnie. Poczekam.”

Weszłam do środka, zostawiając krople wody na drewnianej podłodze. Mój telefon migał na kuchennym blacie, ale kiedy go podniosłam, to nie był taki telefon, jak myślałam — to była wiadomość. Jedna z tych dziwnych, lekkich wiadomości, które moja mama wysyła, kiedy robi coś fantastycznego beze mnie.

MAMA: Hej, kochanie! Ja i twój tata jedziemy teraz do Austrii. Może być problem z zasięgiem. Kocham cię!

Serio? Już od tygodni byli poza domem.

Próbowałam do niej zadzwonić, ale od razu przechodziło na pocztę głosową. Dwa razy.

Westchnęłam, odkładając telefon, jakby ważył tysiąc funtów. Oczywiście, że nie odbierze. Oczywiście, że zdecydują się przedłużyć swoje wakacje, nie zadając sobie nawet trudu, by zapytać, jak się czuję.

Złapałam ręcznik kuchenny i niechętnie wytarłam ramiona i klatkę piersiową, ale to było jak próba wytarcia się papierową serwetką. Moja skóra nadal była wilgotna i chłodna, a małe kałuże tworzyły się u moich stóp. Rozejrzałam się, rozważając, czy iść na górę po porządny ręcznik, a nawet ubrania, ale coś mnie powstrzymało.

To wtedy Adam wszedł przez szklane drzwi, również ociekający wodą, trzymając jeden z ręczników plażowych z leżaków na zewnątrz. Rzucił mi go niedbale, a ja złapałam go z małym uśmiechem.

„Dzięki”, powiedziałam, owijając się nim.

Pocierał ręcznikiem swoje włosy, a potem zarzucił go na ramiona, wciąż wspaniale bez koszuli. Woda nadal lśniła na jego torsie, a ja starałam się nie gapić.

„Czuj się jak u siebie w domu, co?” zażartowałam, unosząc brew, obserwując, jak wchodzi, jakby był właścicielem tego miejsca.

Uśmiechnął się, bezwstydnie. „Zaproponowałaś mi pływanie. Usługa ręcznikowa to tylko bonus.”

Mimo wszystko zaśmiałam się.

„Wszystko w porządku?” zapytał, łagodniejącą tonacją.

Kiwnęłam głową. „Tak. To tylko... moi rodzice. Są teraz w Austrii.”

Uniósł brew. „I zawsze zostawiają cię samą w tym dużym domu?”

„Często znikają beze mnie.” Próbowałam to zbagatelizować, ale ciężar w mojej piersi nie znikał.

Wszedł do środka, jego mokre stopy zostawiały odciski obok moich. „Jesteś straszną kłamczuchą.”

Wydobyłam z siebie śmiech. „Tak mi mówiono.”

Zapadła chwila ciszy. Taka, która wydaje się komfortowa, ale elektryzująca.

„Więc,” powiedział, opierając się swobodnie o blat. „Co dalej na twojej liście 'Nigdy tego nie zrobiłam, bo spotykałam się z kontrolującym dupkiem'?”

Spojrzałam na niego, a bez zastanowienia wyrwało mi się: „Zawsze chciałam ukraść Hershey’s Kiss z Targeta.”

Mrugnął. „Serio?”

Kiwnęłam głową, przygryzając wargę. „Wiem, że to brzmi głupio, ale… zawsze musiałam być tą idealną córką, idealną dziewczyną, idealną wszystkim. Czasem po prostu chcę zrobić coś głupiego. Nawet jeśli to kradzież cukierka.”

Adam wybuchnął śmiechem i mogłam powiedzieć, że nie było to szydercze — był rozbawiony, wręcz zachwycony. „Ty? Kryminalistka?”

Skrzyżowałam ramiona. „Nie oceniaj mnie. Powiedziałam, że chciałam, a nie, że to zrobiłam.”

„O nie, oceniam cię. Jesteś totalnie twardzielką, Emily.”

Rzuciłam w niego ręcznikiem kuchennym, a on złapał go bez trudu.

„Ale hej,” dodał, bardziej serio, „może czas przestać robić to, czego wszyscy chcą. Może zacznij robić rzeczy, które zaskoczą nawet ciebie.”

Uniosłam brew. „Jakie?”

Uśmiechnął się. „Nie wiem. Uciec z lekcji. Zrobić tatuaż. Powiedzieć komuś coś prosto w twarz. Pocałować kogoś niespodziewanego… a nawet przespać się z kimś niespodziewanym.”

Moje serce zadrżało. Powietrze w pokoju zgęstniało.

Moje myśli wróciły do naszego pocałunku na zewnątrz. Moje mokre włosy przylegające do ramion. Jego ręka obejmująca tył mojej szyi.

„Masz dzisiaj mnóstwo pomysłów,” powiedziałam cicho.

Zrobił krok bliżej. „Mówię poważnie, Em. Byłaś uwięziona w tej skrzynce tak długo… Myślę, że czas ją wyrwać.”

Jeszcze jeden krok bliżej.

„A co, jeśli nie wiem jak?” wyszeptałam.

Jego ręka znowu objęła moją talię, jego dotyk ciepły pomimo chłodnej wody na naszej skórze.

„Pomogę ci,” powiedział. „Możemy to zrobić razem. Lato dopiero się zaczyna.”

Zapadła chwila.

„Jeszcze nie podałeś mi przykładów, co jeszcze mogę zrobić.” Próbowałam przerwać niezręczną chwilę ciszy między nami.

Uśmiechnął się, jego oddech ciepły na moim policzku. „Oh, mam listę. Ale możemy to robić po jednym buncie naraz.”

Wydobyłam z siebie bezgłośny śmiech. „Dobrze. To zaczniemy od numeru dwa.”

„Który to był?”

„Tatuaż,” powiedziałam.

Uśmiechnął się szyderczo. „Jutro. Pierwsza rzecz. Więc możemy spędzić razem lato?” zapytał, teraz niższym głosem, bardziej intymnym.

Otworzyłam usta, ale nie wydobył się z nich żaden dźwięk.

Nagle, pomyślałam sobie, Czy zamierzam się teraz spotykać z Adamem Cooperem?

Wciąż byłam mokra od basenu, moja skóra ochłodzona w klimatyzowanej kuchni. Stał tam, z ręcznikiem przewieszonym przez ramiona, woda nadal perliła się na jego piersi. A to jakoś sprawiało, że było gorzej. Albo lepiej. Nie mogłam się zdecydować.

„Nadal ociekasz,” powiedziałam, mój głos ledwie szeptem.

Zrobił krok bliżej, wzruszając ramionami. „Ty też.”

Nasze spojrzenia się spotkały, a cisza, która nastąpiła, nie była niezręczna — była naładowana. Ciężka. Bzycząca. Jego palce otarły się o kroplę na moim ramieniu, a potem zatrzymały się.

„Chcesz przestać?” zapytał, cicho, ale intensywnie.

Nie odpowiedziałam. Po prostu sięgnęłam po niego, a tym razem, gdy się pocałowaliśmy, to nie był test. To była decyzja.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

Punkt widzenia Emily

Odsunął się nagle, a ja otworzyłam oczy, by spotkać jego intensywne spojrzenie.

"Będziesz się tylko gapić, czy coś zrobisz?" zapytał przeciągle, jego głos był pełen obietnicy. Zabrakło mi tchu, gdy poczułam pierwszy żar gromadzący się w dole brzucha, rozprzestrzeniający się jak pożar.

"Zależy," odparłam, mój głos drżący pomimo moich starań, by brzmieć chłodno. "Czy to będzie tego warte?"

"Nie prowokuj mnie," warknął, jego głos był na tyle szorstki, że przeszył mnie dreszcz. Kciukiem kreślił powolne, celowe kręgi na moim udzie, z każdym przejściem coraz wyżej, aż zaczęłam się wiercić pod jego dotykiem. "Myślisz, że dasz radę mnie znieść?"

Nie zdążyłam odpowiedzieć, zanim jego usta zderzyły się z moimi, twardo i żądająco, jego język wślizgując się między wargi, jakby do niego należały. I cholera, może faktycznie należały. Jego ręka przesunęła się po moim udzie, po nagim biodrze, jego zrogowaciałe palce muskały moją wilgotną skórę.

Zamrugałam do jego ust, a on wykorzystał okazję, by pogłębić pocałunek, jego zęby skubały moją dolną wargę, zanim odsunął się na tyle, by wyszeptać: "Jesteś już tak cholernie mokra, prawda?"

Nie zaprzeczyłam. Byłam przemoczona, a moje biodra zaczęły poruszać się przeciwko jego dłoni z własnej woli. Zaśmiał się mrocznie, jego oddech gorący na mojej szyi, gdy wędrował pocałunkami wzdłuż mojej szczęki, jego zęby muskały mój puls.

"Dobra dziewczynka," zamruczał, a te słowa wysłały impuls elektryczności prosto do mojego rdzenia.

"Adam—" zaczęłam, ale przerwał mi kolejnym brutalnym pocałunkiem, jego wolna ręka zaplątała się w moje włosy, by mnie unieruchomić.

"Zamknij się," mruknął na moich ustach. "Teraz nie masz prawa mówić."

A potem jego palce wślizgnęły się między moje uda, muskając moje wilgotne fałdy, a ja jęknęłam, gdy krążył wokół mojego łechtaczki z bolesną powolnością. Odsunął się tylko na tyle, by uśmiechnąć się do mnie, jego oddech był krótkimi, ostrymi falami, gdy patrzył, jak rozpadałam się pod nim.

"Jesteś teraz moja," warknął, jego głos ociekał dominacją, gdy wsunął we mnie palec, zakrzywiając go tak, że widziałam gwiazdy.

Moje usta się otworzyły, cichy jęk, niemy krzyk balansujący na krawędzi moich warg. Ale zanim zdążyłam w ogóle pomyśleć, jego usta zderzyły się z moimi—gorące, desperackie i żądające.

Jego usta były nieustępliwe, z początku miękkie, drażniące mnie delikatnym muśnięciem, potem twarde i nieustępliwe, jakby już mnie posiadł. Jego język wślizgnął się do moich ust, mokry i głodny, pieprzył moje usta w rytmie, który sprawiał, że moje kolana się uginały.

Moje ramiona owinęły się wokół jego szyi jakby na autopilocie, przyciągając go bliżej, mocniej, aż nasze ciała były przyciśnięte do siebie jakbyśmy próbowali zlać się w jedną cholerną istotę. Czułam twardą wypukłość jego członka napierającą na mnie, pulsującą przeciw mojemu udu, i cholera, to sprawiło, że moja cipka zacisnęła się z potrzebą.

Część mnie chciała się wyrwać, krzyknąć, że to jest złe, że ledwo znam tego faceta, że to tylko jakieś pokręcone odbicie po związku. Ale ta druga część, która była przemoczona i pulsowała z pożądania, ryczała, "Tak! Tak! Cholera, tak!"

Nasze usta poruszały się razem jakbyśmy pieprzyli się w ten sposób od lat, nasze języki plątały się w brudnym tańcu, który pozbawiał mnie tchu. Jego ręce wędrowały po moim ciele, jakby mapował każdy jego centymetr—najpierw kreśląc krzywiznę mojego kręgosłupa, potem zjeżdżając niżej, chwytając moje pośladki z posiadawczym uściskiem, który sprawił, że jęczałam do jego ust. Wygięłam się ku niemu, ocierając się o jego członka, czując każdy twardy mięsień jego ciała przesuwający się pod moim dotykiem.

Przerwał pocałunek tylko po to, by wędrować ustami po mojej szyi, gryząc i ssąc wrażliwą skórę, zostawiając ślady, które będę czuła przez dni. Jego oddech był gorący przy moim uchu, gdy warknął,

"Jesteś moja tej nocy," a Chryste, to sprawiło, że moja cipka pulsowała z oczekiwaniem. Jego ręce przesunęły się w górę mojego torsu, szorstkie i niecierpliwe, a ja jęknęłam, gdy jego palce natrafiły na moje sutki, szczypiąc i tocząc je aż stały się twardymi małymi szczytami.

Sięgnęłam między nas, rozpaczliwa, by poczuć jego członka w dłoni, w ustach, w cipce—cholera, gdziekolwiek on chciał go umieścić. Był twardy jak stal, a ja już sobie wyobrażałam, jak mnie rozciągnie, jak mnie pieprzy na surowo, aż będę krzyczeć jego imię.

Upadł na kolana, jego oddech gorący na mojej nagiej cipce, i prawie doszłam od samego sposobu, w jaki na mnie patrzył, jakbym była cholerna uczta, a on był głodny. Jego język wysunął się, drażniąc moją łechtaczkę powolnymi, celowymi pociągnięciami, które sprawiały, że dygotałam.

Potem zanurzył się, pieprząc mnie swoim językiem jakby to była jego cholerna misja, by sprawić, że stracę rozum. Chwyciłam jego włosy, ocierając się o jego twarz, gdy mlaskał i ssał moją przemokłą cipkę. Mokre, brudne dźwięki jego języka pracującego nade mną wypełniały pokój, a ja zagryzłam wargę, by nie krzyknąć.

"Cholera," wydyszałam, moje nogi drżały, gdy doprowadzał mnie na krawędź. "Proszę—potrzebuję twojego członka." Wstał, jego oczy ciemne od pożądania.

Chwycił moje biodra, podnosząc mnie i przyciskając do ściany. Owinęłam nogi wokół jego talii, jęcząc, gdy ustawił się i wszedł we mnie jednym brutalnym pchnięciem.

"Jezus Chrystus," jęknął, jego członek rozciągając mnie tak szeroko, że czułam każdą żyłę, każdy jego cal. Pieprzył mnie o ścianę szorstkimi, zwierzęcymi pchnięciami, które sprawiały, że drapałam jego plecy dla równowagi.

Nasze ciała uderzały o siebie mokrymi, obscenicznymi dźwiękami, a ja czułam każde uderzenie przyjemności promieniujące przez moje ciało. Trafiał w to słodkie miejsce głęboko we mnie każdym pchnięciem, a ja czułam, jak zbliżam się do orgazmu, który zburzy ziemię.

"Skończ dla mnie," warknął, uderzając we mnie mocniej, szybciej. I tak po prostu krzyczałam jego imię, moja cipka zaciskając się wokół jego członka, gdy dochodziłam tak mocno, że widziałam gwiazdy.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Kissed by the Rival Captain

Kissed by the Rival Captain

30 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

30

Treść

Aa