passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Kissed by the Rival Captain - Rozdział #5 - autor Yan Stellar

Kissed by the Rival Captain

/

Rozdział 5

Rozdział 4

Perspektywa Emily

Nie planowałam na letniej liście zadań zacząć spotykać się z arcywrogiem mojego byłego chłopaka, ale oto byłam — przemoczona, bez tchu i przemyślająca każdą decyzję życiową, która doprowadziła mnie do tego dokładnego momentu.

Nasze usta były złączone przez to, co wydawało się jednocześnie godzinami i sekundami. Jego usta były ciepłe, gorączkowe i zaskakująco miękkie jak na faceta z tak surową linią szczęki. Ale dzwonek z wnętrza wyrwał mnie z naszej skradzionej chwili.

Odsunęłam się, lekko dysząc. „Mój telefon”, wymamrotałam.

Adam cofnął się, pozwalając, by jego dłonie powoli zsunęły się z mojej talii, a jego oczy szukały moich. „Spokojnie. Poczekam.”

Weszłam do środka, zostawiając krople wody na drewnianej podłodze. Mój telefon migał na kuchennym blacie, ale kiedy go podniosłam, to nie był taki telefon, jak myślałam — to była wiadomość. Jedna z tych dziwnych, lekkich wiadomości, które moja mama wysyła, kiedy robi coś fantastycznego beze mnie.

MAMA: Hej, kochanie! Ja i twój tata jedziemy teraz do Austrii. Może być problem z zasięgiem. Kocham cię!

Serio? Już od tygodni byli poza domem.

Próbowałam do niej zadzwonić, ale od razu przechodziło na pocztę głosową. Dwa razy.

Westchnęłam, odkładając telefon, jakby ważył tysiąc funtów. Oczywiście, że nie odbierze. Oczywiście, że zdecydują się przedłużyć swoje wakacje, nie zadając sobie nawet trudu, by zapytać, jak się czuję.

Złapałam ręcznik kuchenny i niechętnie wytarłam ramiona i klatkę piersiową, ale to było jak próba wytarcia się papierową serwetką. Moja skóra nadal była wilgotna i chłodna, a małe kałuże tworzyły się u moich stóp. Rozejrzałam się, rozważając, czy iść na górę po porządny ręcznik, a nawet ubrania, ale coś mnie powstrzymało.

To wtedy Adam wszedł przez szklane drzwi, również ociekający wodą, trzymając jeden z ręczników plażowych z leżaków na zewnątrz. Rzucił mi go niedbale, a ja złapałam go z małym uśmiechem.

„Dzięki”, powiedziałam, owijając się nim.

Pocierał ręcznikiem swoje włosy, a potem zarzucił go na ramiona, wciąż wspaniale bez koszuli. Woda nadal lśniła na jego torsie, a ja starałam się nie gapić.

„Czuj się jak u siebie w domu, co?” zażartowałam, unosząc brew, obserwując, jak wchodzi, jakby był właścicielem tego miejsca.

Uśmiechnął się, bezwstydnie. „Zaproponowałaś mi pływanie. Usługa ręcznikowa to tylko bonus.”

Mimo wszystko zaśmiałam się.

„Wszystko w porządku?” zapytał, łagodniejącą tonacją.

Kiwnęłam głową. „Tak. To tylko... moi rodzice. Są teraz w Austrii.”

Uniósł brew. „I zawsze zostawiają cię samą w tym dużym domu?”

„Często znikają beze mnie.” Próbowałam to zbagatelizować, ale ciężar w mojej piersi nie znikał.

Wszedł do środka, jego mokre stopy zostawiały odciski obok moich. „Jesteś straszną kłamczuchą.”

Wydobyłam z siebie śmiech. „Tak mi mówiono.”

Zapadła chwila ciszy. Taka, która wydaje się komfortowa, ale elektryzująca.

„Więc,” powiedział, opierając się swobodnie o blat. „Co dalej na twojej liście 'Nigdy tego nie zrobiłam, bo spotykałam się z kontrolującym dupkiem'?”

Spojrzałam na niego, a bez zastanowienia wyrwało mi się: „Zawsze chciałam ukraść Hershey’s Kiss z Targeta.”

Mrugnął. „Serio?”

Kiwnęłam głową, przygryzając wargę. „Wiem, że to brzmi głupio, ale… zawsze musiałam być tą idealną córką, idealną dziewczyną, idealną wszystkim. Czasem po prostu chcę zrobić coś głupiego. Nawet jeśli to kradzież cukierka.”

Adam wybuchnął śmiechem i mogłam powiedzieć, że nie było to szydercze — był rozbawiony, wręcz zachwycony. „Ty? Kryminalistka?”

Skrzyżowałam ramiona. „Nie oceniaj mnie. Powiedziałam, że chciałam, a nie, że to zrobiłam.”

„O nie, oceniam cię. Jesteś totalnie twardzielką, Emily.”

Rzuciłam w niego ręcznikiem kuchennym, a on złapał go bez trudu.

„Ale hej,” dodał, bardziej serio, „może czas przestać robić to, czego wszyscy chcą. Może zacznij robić rzeczy, które zaskoczą nawet ciebie.”

Uniosłam brew. „Jakie?”

Uśmiechnął się. „Nie wiem. Uciec z lekcji. Zrobić tatuaż. Powiedzieć komuś coś prosto w twarz. Pocałować kogoś niespodziewanego… a nawet przespać się z kimś niespodziewanym.”

Moje serce zadrżało. Powietrze w pokoju zgęstniało.

Moje myśli wróciły do naszego pocałunku na zewnątrz. Moje mokre włosy przylegające do ramion. Jego ręka obejmująca tył mojej szyi.

„Masz dzisiaj mnóstwo pomysłów,” powiedziałam cicho.

Zrobił krok bliżej. „Mówię poważnie, Em. Byłaś uwięziona w tej skrzynce tak długo… Myślę, że czas ją wyrwać.”

Jeszcze jeden krok bliżej.

„A co, jeśli nie wiem jak?” wyszeptałam.

Jego ręka znowu objęła moją talię, jego dotyk ciepły pomimo chłodnej wody na naszej skórze.

„Pomogę ci,” powiedział. „Możemy to zrobić razem. Lato dopiero się zaczyna.”

Zapadła chwila.

„Jeszcze nie podałeś mi przykładów, co jeszcze mogę zrobić.” Próbowałam przerwać niezręczną chwilę ciszy między nami.

Uśmiechnął się, jego oddech ciepły na moim policzku. „Oh, mam listę. Ale możemy to robić po jednym buncie naraz.”

Wydobyłam z siebie bezgłośny śmiech. „Dobrze. To zaczniemy od numeru dwa.”

„Który to był?”

„Tatuaż,” powiedziałam.

Uśmiechnął się szyderczo. „Jutro. Pierwsza rzecz. Więc możemy spędzić razem lato?” zapytał, teraz niższym głosem, bardziej intymnym.

Otworzyłam usta, ale nie wydobył się z nich żaden dźwięk.

Nagle, pomyślałam sobie, Czy zamierzam się teraz spotykać z Adamem Cooperem?

Wciąż byłam mokra od basenu, moja skóra ochłodzona w klimatyzowanej kuchni. Stał tam, z ręcznikiem przewieszonym przez ramiona, woda nadal perliła się na jego piersi. A to jakoś sprawiało, że było gorzej. Albo lepiej. Nie mogłam się zdecydować.

„Nadal ociekasz,” powiedziałam, mój głos ledwie szeptem.

Zrobił krok bliżej, wzruszając ramionami. „Ty też.”

Nasze spojrzenia się spotkały, a cisza, która nastąpiła, nie była niezręczna — była naładowana. Ciężka. Bzycząca. Jego palce otarły się o kroplę na moim ramieniu, a potem zatrzymały się.

„Chcesz przestać?” zapytał, cicho, ale intensywnie.

Nie odpowiedziałam. Po prostu sięgnęłam po niego, a tym razem, gdy się pocałowaliśmy, to nie był test. To była decyzja.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5

Punkt widzenia Emily

Odsunął się nagle, a ja otworzyłam oczy, by spotkać jego intensywne spojrzenie.

"Będziesz się tylko gapić, czy coś zrobisz?" zapytał przeciągle, jego głos był pełen obietnicy. Zabrakło mi tchu, gdy poczułam pierwszy żar gromadzący się w dole brzucha, rozprzestrzeniający się jak pożar.

"Zależy," odparłam, mój głos drżący pomimo moich starań, by brzmieć chłodno. "Czy to będzie tego warte?"

"Nie prowokuj mnie," warknął, jego głos był na tyle szorstki, że przeszył mnie dreszcz. Kciukiem kreślił powolne, celowe kręgi na moim udzie, z każdym przejściem coraz wyżej, aż zaczęłam się wiercić pod jego dotykiem. "Myślisz, że dasz radę mnie znieść?"

Nie zdążyłam odpowiedzieć, zanim jego usta zderzyły się z moimi, twardo i żądająco, jego język wślizgując się między wargi, jakby do niego należały. I cholera, może faktycznie należały. Jego ręka przesunęła się po moim udzie, po nagim biodrze, jego zrogowaciałe palce muskały moją wilgotną skórę.

Zamrugałam do jego ust, a on wykorzystał okazję, by pogłębić pocałunek, jego zęby skubały moją dolną wargę, zanim odsunął się na tyle, by wyszeptać: "Jesteś już tak cholernie mokra, prawda?"

Nie zaprzeczyłam. Byłam przemoczona, a moje biodra zaczęły poruszać się przeciwko jego dłoni z własnej woli. Zaśmiał się mrocznie, jego oddech gorący na mojej szyi, gdy wędrował pocałunkami wzdłuż mojej szczęki, jego zęby muskały mój puls.

"Dobra dziewczynka," zamruczał, a te słowa wysłały impuls elektryczności prosto do mojego rdzenia.

"Adam—" zaczęłam, ale przerwał mi kolejnym brutalnym pocałunkiem, jego wolna ręka zaplątała się w moje włosy, by mnie unieruchomić.

"Zamknij się," mruknął na moich ustach. "Teraz nie masz prawa mówić."

A potem jego palce wślizgnęły się między moje uda, muskając moje wilgotne fałdy, a ja jęknęłam, gdy krążył wokół mojego łechtaczki z bolesną powolnością. Odsunął się tylko na tyle, by uśmiechnąć się do mnie, jego oddech był krótkimi, ostrymi falami, gdy patrzył, jak rozpadałam się pod nim.

"Jesteś teraz moja," warknął, jego głos ociekał dominacją, gdy wsunął we mnie palec, zakrzywiając go tak, że widziałam gwiazdy.

Moje usta się otworzyły, cichy jęk, niemy krzyk balansujący na krawędzi moich warg. Ale zanim zdążyłam w ogóle pomyśleć, jego usta zderzyły się z moimi—gorące, desperackie i żądające.

Jego usta były nieustępliwe, z początku miękkie, drażniące mnie delikatnym muśnięciem, potem twarde i nieustępliwe, jakby już mnie posiadł. Jego język wślizgnął się do moich ust, mokry i głodny, pieprzył moje usta w rytmie, który sprawiał, że moje kolana się uginały.

Moje ramiona owinęły się wokół jego szyi jakby na autopilocie, przyciągając go bliżej, mocniej, aż nasze ciała były przyciśnięte do siebie jakbyśmy próbowali zlać się w jedną cholerną istotę. Czułam twardą wypukłość jego członka napierającą na mnie, pulsującą przeciw mojemu udu, i cholera, to sprawiło, że moja cipka zacisnęła się z potrzebą.

Część mnie chciała się wyrwać, krzyknąć, że to jest złe, że ledwo znam tego faceta, że to tylko jakieś pokręcone odbicie po związku. Ale ta druga część, która była przemoczona i pulsowała z pożądania, ryczała, "Tak! Tak! Cholera, tak!"

Nasze usta poruszały się razem jakbyśmy pieprzyli się w ten sposób od lat, nasze języki plątały się w brudnym tańcu, który pozbawiał mnie tchu. Jego ręce wędrowały po moim ciele, jakby mapował każdy jego centymetr—najpierw kreśląc krzywiznę mojego kręgosłupa, potem zjeżdżając niżej, chwytając moje pośladki z posiadawczym uściskiem, który sprawił, że jęczałam do jego ust. Wygięłam się ku niemu, ocierając się o jego członka, czując każdy twardy mięsień jego ciała przesuwający się pod moim dotykiem.

Przerwał pocałunek tylko po to, by wędrować ustami po mojej szyi, gryząc i ssąc wrażliwą skórę, zostawiając ślady, które będę czuła przez dni. Jego oddech był gorący przy moim uchu, gdy warknął,

"Jesteś moja tej nocy," a Chryste, to sprawiło, że moja cipka pulsowała z oczekiwaniem. Jego ręce przesunęły się w górę mojego torsu, szorstkie i niecierpliwe, a ja jęknęłam, gdy jego palce natrafiły na moje sutki, szczypiąc i tocząc je aż stały się twardymi małymi szczytami.

Sięgnęłam między nas, rozpaczliwa, by poczuć jego członka w dłoni, w ustach, w cipce—cholera, gdziekolwiek on chciał go umieścić. Był twardy jak stal, a ja już sobie wyobrażałam, jak mnie rozciągnie, jak mnie pieprzy na surowo, aż będę krzyczeć jego imię.

Upadł na kolana, jego oddech gorący na mojej nagiej cipce, i prawie doszłam od samego sposobu, w jaki na mnie patrzył, jakbym była cholerna uczta, a on był głodny. Jego język wysunął się, drażniąc moją łechtaczkę powolnymi, celowymi pociągnięciami, które sprawiały, że dygotałam.

Potem zanurzył się, pieprząc mnie swoim językiem jakby to była jego cholerna misja, by sprawić, że stracę rozum. Chwyciłam jego włosy, ocierając się o jego twarz, gdy mlaskał i ssał moją przemokłą cipkę. Mokre, brudne dźwięki jego języka pracującego nade mną wypełniały pokój, a ja zagryzłam wargę, by nie krzyknąć.

"Cholera," wydyszałam, moje nogi drżały, gdy doprowadzał mnie na krawędź. "Proszę—potrzebuję twojego członka." Wstał, jego oczy ciemne od pożądania.

Chwycił moje biodra, podnosząc mnie i przyciskając do ściany. Owinęłam nogi wokół jego talii, jęcząc, gdy ustawił się i wszedł we mnie jednym brutalnym pchnięciem.

"Jezus Chrystus," jęknął, jego członek rozciągając mnie tak szeroko, że czułam każdą żyłę, każdy jego cal. Pieprzył mnie o ścianę szorstkimi, zwierzęcymi pchnięciami, które sprawiały, że drapałam jego plecy dla równowagi.

Nasze ciała uderzały o siebie mokrymi, obscenicznymi dźwiękami, a ja czułam każde uderzenie przyjemności promieniujące przez moje ciało. Trafiał w to słodkie miejsce głęboko we mnie każdym pchnięciem, a ja czułam, jak zbliżam się do orgazmu, który zburzy ziemię.

"Skończ dla mnie," warknął, uderzając we mnie mocniej, szybciej. I tak po prostu krzyczałam jego imię, moja cipka zaciskając się wokół jego członka, gdy dochodziłam tak mocno, że widziałam gwiazdy.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 6

Perspektywa Adama

Pierwsze promienie słońca ledwo przedarły się przez niebo, kiedy wymknąłem się z łóżka Emily, starając się jej nie obudzić.

Jej nagie ramię wyglądało spod prześcieradeł, a na chwilę zatrzymałem się, obserwując, jak jej klatka piersiowa delikatnie unosi się i opada we śnie. Moja koszula leżała na podłodze, zmięta przy brzegu łóżka. Złapałem ją, założyłem dżinsy i wyszedłem jak jakiś tajny agent uciekający z wrogiego terytorium.

Bieganie do domu wczesnym porannym powietrzem było dziwnie orzeźwiające. Chłodny wiatr pomógł ochłodzić myśli wirujące w mojej głowie — sposób, w jaki Emily szeptała moje imię, ciepło jej skóry, sposób, w jaki na mnie patrzyła, jakbym był czymś więcej niż tylko tymczasowym rozwiązaniem.

Ledwo rzuciłem klucze na blat kuchenny, zanim poszedłem prosto do łazienki. Gorąca woda uderzyła w moją skórę jak policzek, a ja oparłem się o kafelki, pozwalając parze zamglić wszystko oprócz moich myśli.

"Co do diabła robimy?" mruknąłem do siebie.

Mój telefon zabrzęczał z umywalki.

"Cholera," powiedziałem, wyłączając wodę i wychodząc, chwyciwszy ręcznik, gdy wycierałem zaparowane lustro. Sprawdziłem ekran — trzy nieodebrane połączenia od Steve'a.

"Kręgle," jęknąłem. "Cholera."

Szybko napisałem do niego:

Przepraszam, stary. Coś mi wypadło. Przesuwamy?

Nie czekałem na odpowiedź. Moje palce już zaciskały się na kluczach od samochodu.

Musiałem wrócić.

Może to było głupie. Może narażałem się na poważne emocjonalne zawirowania, ale nie mogłem zostawić tego tak — nie z nią.

Kiedy dotarłem z powrotem do mieszkania Emily, połowicznie spodziewałem się, że nadal będzie spała, zaplątana w prześcieradła i sny.

Ale kiedy otworzyłem drzwi, była już na nogach. W pełni ubrana.

Nasze oczy się spotkały. Jej się rozszerzyły. Moje też.

"Wróciłeś," powiedziała, jej głos ostry z zaskoczeniem, jakby została przyłapana na czymś, czego nie powinna robić.

"Tak, cóż... Obiecałem, że zabiorę cię na ten tatuaż, pamiętasz?" Podrapałem się z tyłu szyi. "Nie sądziłem, że wstaniesz tak szybko."

Zamrugała, a potem uśmiechnęła się z przekąsem. "Nie sądziłam, że wrócisz tak szybko."

"Dotknięcie," mruknąłem, a potem skinąłem na jej strój. "Dokąd się wybierałaś?"

Wzruszyła ramionami. "Szczerze? Po prostu musiałam wyjść z domu. Było... duszno."

To słowo uderzyło mnie prosto w pierś.

"Rozumiem," powiedziałem. "Chodźmy."

Trzymałem dla niej otwarte drzwi, a ona wyszła z małym uśmiechem.

Kiedy wsiedliśmy do samochodu, początkowo panowała niezręczna cisza, aż ją przerwałem.

"Więc... zeszłej nocy."

Jęknęła i odwróciła się w stronę okna.

"Za wcześnie?" Uśmiechnąłem się.

"Adam," powiedziała, ostrzeżenie w jej głosie.

"Hej, tylko mówię. To było... niespodziewane."

"A jednak, oto jesteś."

"Tak. To chyba coś mówi, co?"

Spojrzała na mnie, jej policzki zabarwiły się na różowo. "Może."

Reszta podróży była łatwiejsza. Żartowaliśmy o zepsutym prysznicu w jej mieszkaniu, jak strasznie prowadzę i czy powinna zrobić sobie tatuaż z żółwiem jeżdżącym na deskorolce.

"Więc, jakie masz pomysły na tatuaż?" zapytałem, gdy zjechaliśmy na parking przy sklepie.

"Żadne. Zaskocz mnie."

Spojrzałem na nią. "Ty tak na poważnie?"

Kiwnęła głową. "Po prostu upewnij się, że to coś znaczącego. I nie głupiego."

Podniosłem ręce. "Ranisz mnie. Jestem królem przemyślanych gestów."

Uniosła brew. "Udowodnij to."

W środku sklepu z tatuażami brzęczenie igieł i cicha muzyka wypełniały powietrze. Facet przy ladzie wyglądał, jakby widział więcej tuszu niż światła słonecznego.

"Hej, stary," powiedziałem. "Masz czas na mały projekt?"

"To zależy. Nad czym pracujemy?"

"Tatuaż na brzuchu. Ona nie chce wiedzieć, co to jest jeszcze."

Emily dodała szybko: "To on wybiera. Ufam mu."

Artysta mrugnął. "W porządku. Tędy."

Podążyliśmy za nim do tylnego pokoju, a ja nachyliłem się, by wyszeptać mu słowo. Jego brwi lekko się uniosły, ale nie skomentował. Tylko skinął głową i przygotował swoje narzędzia.

Emily położyła się na ławce, podnosząc koszulkę, by odsłonić brzuch. Odwróciła głowę w moją stronę, szeroko otwarte oczy.

"Trzymaj mnie za rękę."

"Już tu jestem."

W momencie, gdy igła dotknęła jej skóry, syknęła.

"Au, au, au! To był błąd," wycedziła przez zaciśnięte zęby.

Ścisnąłem jej rękę. "Oddychaj, Em. Świetnie ci idzie."

Brzęczenie trwało przez kolejne piętnaście minut. Jej uścisk ani na chwilę nie zelżał.

Kiedy w końcu się skończyło, usiadła powoli.

"W porządku," powiedział artysta, delikatnie wycierając jej skórę i nakładając cienką warstwę folii. "Chcesz to zobaczyć?"

Emily spojrzała na mnie. Skinąłem głową w stronę lustra.

Podeszła, delikatnie uniosła folię i spojrzała w dół.

Opadła jej szczęka.

Odwróciła się do mnie, szeroko otwarte oczy, a między nami zawisła oszołomiona cisza.

"Ty... wybrałeś to?"

Uśmiechnąłem się do niej, a ona mocno mrugnęła, i przez moment myślałem, że może się rozpłakać.

Tam, wyryte piękną kursywą na jej dolnym brzuchu były słowa:

"Kochać i być kochanym."

Przesuń w górę, aby kontynuować

Kissed by the Rival Captain

Kissed by the Rival Captain

30 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

30

Treść

Aa