passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

Submission 101: Sold To My Professor - Rozdział #4 - autor Yan Stellar

Submission 101: Sold To My Professor

/

Rozdział 4

ROZDZIAŁ 3

PERSPEKTYWA AVY

Nie mogłam wyrzucić z głowy słów Sophie. Sześć cyfr w jedną noc. Coś jednorazowego. Za każdym razem, gdy próbowałam skupić się na zadaniu domowym lub zjeść kolację, te słowa wracały, by mnie prześladować.

Do czwartkowego wieczoru byłam na tyle zdesperowana, by zadać pytanie, którego unikałam.

"Sophie," powiedziałam, łapiąc ją, gdy wracała z wieczornych zajęć. "Ta dziewczyna, o której wspomniałaś. Emma. Myślisz... myślisz, że mogłabym z nią porozmawiać?"

Sophie zatrzymała się w połowie zdejmowania kurtki. Patrzyła na mnie przez dłuższą chwilę i zobaczyłam w jej oczach coś na kształt litości.

"Ava, nie chcesz iść tą drogą."

"Nie mam wyboru. Elise ma czas do jutra."

Sophie usiadła na swoim łóżku i poklepała miejsce obok siebie. "Usiądź. Pozwól, że powiem ci, co wiem."

Usiadłam na brzegu jej łóżka, z żołądkiem ściśniętym z niepokoju i czegoś, co mogło być nadzieją.

"Emma nie podała mi szczegółów, ale powiedziała, że to nie jest to, co większość ludzi by pomyślała. To nie są sprawy uliczne ani nic niebezpiecznego w tym stylu." Głos Sophie był ostrożny, jakby dobierała każde słowo. "To bardziej jak... ekskluzywna usługa dla bardzo zamożnych mężczyzn."

"Jaki rodzaj usługi?"

"Taki, gdzie dyskrecja kosztuje ekstra." Sophie wyglądała na skrępowaną. "Słuchaj, mam jej numer. Mogłabym się z nią skontaktować, zobaczyć, czy byłaby skłonna się z tobą spotkać. Ale Ava, gdy już pójdziesz tą ścieżką, nie ma odwrotu."

Pomyślałam o przestraszonym głosie Elise na poczcie głosowej. O SMS-ie, który wysłała tego ranka: Obserwują moje mieszkanie. Zostałam u przyjaciółki, ale nie mogę się ukrywać wiecznie.

"Umów spotkanie," powiedziałam.

Tego popołudnia Sophie odebrała mnie swoją rozklekotaną Hondą. Była niezwykle cicha, gdy jechałyśmy przez miasto, mijając granice kampusu i wjeżdżając w część miasta, której nigdy wcześniej nie widziałam. Budynki tutaj były starsze, bardziej eleganckie. Ulice wysadzane drzewami z drogimi samochodami zaparkowanymi wzdłuż krawężników.

"Dokąd jedziemy?" zapytałam, gdy Sophie zaparkowała przed budynkiem wyglądającym jak prywatna rezydencja.

"Emma powiedziała, żeby się tu spotkać. Przedstawi cię komuś." Sophie wyłączyła silnik i spojrzała na mnie poważnie. "Ostatnia szansa, Ava. Możemy zawrócić już teraz i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło."

Spojrzałam na telefon. Trzy nieodebrane połączenia z nieznanego numeru. Prawdopodobnie Elise, dzwoniąca z różnych telefonów, bo bała się używać własnego.

"Chodźmy."

Dom był piękny w stonowany sposób. Ceglana fasada, perfekcyjnie zadbany ogród, ciężkie drewniane drzwi z ozdobną kołatką. Sophie zadzwoniła dzwonkiem i po chwili otworzyła młoda kobieta. Była oszałamiająca – blond włosy w idealnych falach, designerska sukienka, która prawdopodobnie kosztowała więcej niż cała moja garderoba.

"Sophie?" Jej głos był kulturalny, jakby całe życie chodziła do prywatnych szkół.

"Emma, to jest Ava. Przyjaciółka, o której ci mówiłam."

Emma przesunęła po mnie wzrokiem, oceniając moje dżinsy i sweter, mój nerwowy wyraz twarzy. "Wejdźcie. Ona czeka na górze."

Wnętrze domu było jeszcze bardziej imponujące niż zewnętrze. Drewniane podłogi wypolerowane na lustrzany połysk, sztuka wyglądająca jakby należała do muzeum, świeże kwiaty w kryształowych wazonach. Wszystko krzyczało pieniędzmi i smakiem.

Emma poprowadziła nas po zakrzywionych schodach na drugie piętro i zapukała do drzwi na końcu korytarza.

"Proszę wejść," zawołał kobiecy głos.

Pokój, do którego weszłyśmy, zapierał dech w piersiach. Głęboka czerwona aksamitna tapeta, ciężkie zasłony zasłaniające popołudniowe światło, antyczne meble wyglądające jakby zostały sprowadzone z Europy. Świece migotały na bocznych stolikach, rzucając tańczące cienie na ściany. Czułam się jak po wkroczeniu w inny wiek.

Kobieta siedziała za ozdobnym biurkiem i bez słowa dominowała nad pomieszczeniem. Była prawdopodobnie po czterdziestce, z ciemnymi włosami zaczesanymi w surowy kok i rodzajem struktury kości, która czyniła ją ponadczasową.

Jej sukienka była czarna i idealnie skrojona, a gdy podniosła wzrok znad papierów przed sobą, jej oczy były ostre i kalkulujące.

"Ty musisz być Ava," powiedziała, wskazując na krzesło naprzeciw jej biurka. Jej głos miał lekki akcent, którego nie potrafiłam umiejscowić. "Proszę, usiądź. Emma mówi, że masz finansową sytuację awaryjną."

Spojrzałam na Sophie, która zachęcająco skinęła głową, po czym zajęłam oferowane miejsce. Krzesło było wygodniejsze niż wyglądało, pokryte tym samym czerwonym aksamitem co ściany.

"Potrzebuję dwudziestu tysięcy dolarów do dziś wieczora," powiedziałam, starając się brzmieć pewniej niż się czułam.

Kobieta uśmiechnęła się, ale uśmiech nie dotarł do jej oczu. "Prosto do sedna. Doceniam to." Nalała sobie kieliszek wina z kryształowego karafki, ciemnoczerwonego płynu, który wyglądał prawie czarny w świetle świec. "Mogę mówić ci Ava?"

Przytaknęłam.

"Ava, to, co zaraz ci wyjaśnię, jest ściśle poufne. Nic, co dzieje się w tym pokoju, nie może być omawiane z kimkolwiek spoza naszej organizacji. Rozumiesz?"

"Tak."

"Dobrze." Wzięła łyk wina i studiowała mnie znad krawędzi kieliszka. "Zapewniamy bardzo ekskluzywną usługę dla bardzo wyselekcjonowanej klienteli. Zamożni mężczyźni, którzy cenią dyskrecję, jakość i autentyczność ponad wszystko."

Moje usta były suche. "Jaki rodzaj usługi?"

"Towarzystwo. Najbardziej intymnego rodzaju." Jej głos pozostał perfekcyjnie spokojny, jakby omawiała pogodę. "Nasi klienci są gotowi płacić najwyższe ceny za doświadczenia, których nie można znaleźć nigdzie indziej."

Poczułam, jak na policzki wypływa mi rumieniec, ale zmusiłam się do utrzymania kontaktu wzrokowego.

"Wynagrodzenie różni się w zależności od kilku czynników," kontynuowała. "Poziom doświadczenia, konkretne prośby, czas trwania spotkania. Ale jest jedna kategoria, która komenduje najwyższe stawki."

Zrobiła pauzę, pozwalając słowom zawisnąć w powietrzu.

"Dziewice, widzisz, są wyjątkowo cenne dla naszej klienteli. Połączenie niewinności i ekskluzywności tworzy idealną burzę pożądania." Pochyliła się lekko do przodu. "Jeden wieczór z odpowiednim klientem mógłby łatwo zaspokoić twoje potrzeby finansowe."

Moje serce biło tak mocno, że byłam pewna, że wszyscy w pokoju mogą je słyszeć.

"Proces jest całkowicie czysty," kontynuowała. "Testy medyczne dla wszystkich stron, prawne kontrakty, środki bezpieczeństwa zapewniające bezpieczeństwo wszystkich. Działamy w szarej strefie, która jest, powiedzmy, około-legalna. Nasi klienci są dokładnie sprawdzani, a dyskrecja jest najważniejsza."

Skończyła wino i odstawiła kieliszek z cichym brzękiem.

"Transakcja jest oczywiście ostateczna. Po jej zakończeniu nie ma odwrotu. Ale dla odpowiedniej młodej kobiety w odpowiednich okolicznościach, może być to zmiana życia." Jej oczy utkwiły w moich. "Pytanie brzmi, Ava, jak bardzo jesteś zdesperowana?"

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 4

PERSPEKTYWA AVY

Pytanie kobiety odbijało się echem w mojej głowie, gdy wracałyśmy z Sophie na kampus w całkowitej ciszy.

Jak bardzo byłam zdesperowana? Najwyraźniej na tyle, by sprzedać jedyną rzecz, której nigdy nie sądziłam, że przypiszę cenę.

Mój telefon zawibrował kolejną wiadomością od Elise: Ava, robią się niecierpliwi. Nie wiem, jak długo jeszcze mogę się ukrywać.

To przesądziło sprawę.

"Zrobię to," powiedziałam cicho.

Dłonie Sophie zacisnęły się na kierownicy. "Jesteś pewna? Naprawdę pewna? Bo gdy już—"

"Wiem." Przerwałam jej, zanim skończyła. "Wiem, że nie będę mogła tego cofnąć."

Gdy wróciłyśmy do akademika, Sophie mocno mnie przytuliła. "Będę tu, jeśli będziesz mnie potrzebować, dobrze? Cokolwiek zdecydujesz."

Kiwnęłam głową i poszłam prosto do laptopa. Kobieta dała mi wizytówkę przed wyjściem – gruby, drogi papier z wytłoczonym złotymi literami adresem email. Bez nazwiska, bez nazwy firmy, tylko: inquiries@discreteservices.com.

Wpatrywałam się w pusty email przez dwadzieścia minut, zanim w końcu zaczęłam pisać.

Chciałabym zapytać o Państwa usługi. Zostałam polecona przez Emmę poprzez moją przyjaciółkę Sophie. Potrzebuję 20 000 $ do tego weekendu.

Wyslałam, zanim zdążyłam zmienić zdanie.

Odpowiedź przyszła w ciągu godziny.

Dziękujemy za zapytanie. Na podstawie źródła polecenia, wkrótce skontaktujemy się z Panią w sprawie kolejnych kroków. Prosimy o przygotowanie dokumentów tożsamości i gotowość do krótkiego procesu weryfikacji.

Z poważaniem, L.M.

Dwadzieścia minut później zadzwonił telefon. Numer zastrzeżony.

"Halo?"

"Czy rozmawiam z Avą Moreau?" Głos był rzeczowy, profesjonalny, kobiecy.

"Tak."

"Dzwonię w sprawie Pani zapytania. Wyślę Pani bezpieczny link do wypełnienia aplikacji. Proces jest całkowicie poufny, ale muszę ostrzec, że po wysłaniu zgłoszenia nie ma możliwości wycofania się. Czy jest Pani gotowa kontynuować?"

Moje usta były suche jak bawełna. "Tak."

"Dobrze. Proszę sprawdzić email za pięć minut."

Link przyszedł dokładnie pięć minut później. Prowadził do strony, która wyglądała jak każda inna strona ekskluzywnych usług – czysty design, elegancka czcionka, bez wyraźnych wskazówek, czego właściwie dotyczy. Na górze był formularz zatytułowany "Aplikacja Usług Ekskluzywnych."

Pierwsza sekcja zawierała podstawowe informacje. Imię, wiek, dane kontaktowe, kontakt awaryjny. Zawahałam się przy ostatnim, po czym wpisałam dane Sophie.

Druga sekcja była bardziej osobista. Wzrost, waga, kolor włosów, kolor oczu. Była nawet część pytająca o preferencje stylu i czy mam jakieś tatuaże lub kolczyki.

Potem przyszła trzecia sekcja i żołądek mi się ścisnął.

Historia Osobista i Doświadczenie

Czy obecnie lub kiedykolwiek byłaś aktywna seksualnie? (Dotyczy to wszystkich form kontaktu seksualnego)

Kliknęłam "Nie."

Czy jesteś prawdziwą dziewicą pod każdym względem? (Uwaga: może być wymagana weryfikacja)

Ręce mi się trzęsły, gdy klikałam "Tak."

Czy jesteś przygotowana na pełny dostęp seksualny podczas zakontraktowanego czasu?

Długo wpatrywałam się w ekran. To był ten moment. Albo się wycofam, albo całkowicie zaangażuję. Pomyślałam o Elise, przestraszonej i ukrywającej się przed niebezpiecznymi ludźmi z powodu pieniędzy, które była winna.

Kliknęłam "Tak."

Czy rozumiesz, że tego doświadczenia nie można cofnąć i na zawsze zmieni twój status?

"Tak."

Ostatnia sekcja dotyczyła logistyki. Dostępność, wszelkie twarde granice lub ograniczenia, preferencje co do przedziału wiekowego klientów lub cech fizycznych. Większość zostawiłam pustą – nie miałam luksusu bycia wybredną.

Na samym dole był akapit tekstu prawnego, który w zasadzie mówił, że rozumiem, iż wchodzę w wiążącą umowę, że wszystkie transakcje są ostateczne i że dyskrecja jest absolutnie obowiązkowa.

Wpisałam swoje nazwisko w polu podpisu elektronicznego i wysłałam formularz.

Strona potwierdzenia była prosta: Dziękujemy za zgłoszenie. Skontaktujemy się z Tobą w ciągu 24 godzin w sprawie kolejnych kroków.

Zamknęłam laptopa i próbowałam udawać, że właśnie nie zapisałam się na aukcję swojego dziewictwa dla nieznajomego.

Telefon przyszedł następnego ranka podczas zajęć z ekonomii. Wyszłam na korytarz, żeby odebrać.

"Ava? Tu L.M. Twoje zgłoszenie zostało rozpatrzone i zatwierdzone."

Serce zaczęło mi walić. "Zatwierdzone?"

"Tak. Wkrótce otrzymasz email ze wszystkimi szczegółami, ale chciałam osobiście poinformować, że zostałaś przyjęta na nasze najbliższe ekskluzywne wydarzenie." Jej głos był ciepły, ale służbowy. "Aukcja jest zaplanowana na poniedziałkowy wieczór. Masz trzy dni na przygotowanie."

"Trzy dni," powtórzyłam beznamiętnie.

"Email będzie zawierał wszystko, co musisz wiedzieć – lokalizację, harmonogram, wymagania dotyczące przygotowania i oczywiście, twoje szczególne warunki i przewidywany zakres wynagrodzenia." Zrobiła pauzę. "Gratulacje, Ava. Na podstawie twojego profilu spodziewamy się znacznego zainteresowania ze strony naszych klientów."

Linia ucichła, a ja stałam w pustym korytarzu czując się, jakbym była w czyimś innym życiu.

Email przyszedł dwadzieścia minut później. Temat był prosty: Potwierdzenie Wydarzenia – Usługi Ekskluzywne.

Otworzyłam go drżącymi palcami.

Droga Avo,

Dziękujemy za zainteresowanie naszymi ekskluzywnymi usługami. Z przyjemnością potwierdzamy Twój udział w poniedziałkowym prywatnym wydarzeniu.

Szczegóły Wydarzenia: Data: Poniedziałek, 19:00 Miejsce: Prywatna rezydencja (adres zostanie podany 24 godziny wcześniej) Czas trwania: Cały wieczór (wyjazd we wtorek rano) Dress code: Elegancki strój koktajlowy (zostanie zapewniony)

Na podstawie Twojego profilu i obecnych warunków rynkowych, przewidywane wynagrodzenie waha się od 15 000 $ do 30 000 $, w zależności od końcowych ofert.

Proszę o potwierdzenie obecności odpowiedzią na tego emaila. Szczegółowy przewodnik przygotowań zostanie przesłany później.

Z dyskretnym pozdrowieniem, L.M.

Przeczytałam to trzy razy, zanim naprawdę do mnie dotarło. Poniedziałek. Za trzy dni i pieniądze na pewno pokryją to, czego potrzebowała Elise, może nawet więcej.

Kliknęłam odpowiedz i napisałam: Potwierdzam.

Potem zadzwoniłam do Elise.

"Ava!" Jej głos był drżący, ale z ulgą. "Zaczynałam myśleć—"

"Znalazłam sposób, żeby zdobyć pieniądze," przerwałam jej. "Będziesz bezpieczna."

"Jak? Co zrobiłaś?"

"Nie martw się o to. Po prostu trzymaj się bezpiecznie do poniedziałkowego wieczoru, dobrze? Potem będziesz mogła im spłacić i ten cały koszmar się skończy."

"Ava, co zrobiłaś?" Jej głos był teraz bardziej zaniepokojony.

"Kocham cię, Elise. Wszystko będzie dobrze."

Rozłączyłam się, zanim mogła zadać więcej pytań.

Przesuń w górę, aby kontynuować

ROZDZIAŁ 5

PERSPEKTYWA GABRIELA

Wieczór był zupełnie zwyczajny, dopóki mój laptop nie zadzwonił dokładnie o 21:47. Siedziałem przy moim mahoniowym biurku z czerwonym długopisem w ręku, oceniając najnowszą partię esejów o wiktoriańskim komentarzu społecznym. Większość była przewidywalnie przeciętna, choć jeden student wykazał się zaskakującym wglądem w wykorzystanie przemysłowej symboliki przez Dickensa.

Wino pomagało. Bordeaux rocznik 2015, które kosztowało więcej niż większość ludzi wydaje na zakupy spożywcze w ciągu miesiąca. Wziąłem kolejny łyk i zaznaczyłem kolejny błąd składniowy, gdy na ekranie pojawiło się powiadomienie o mailu.

Adres nadawcy sprawił, że się zawahałem: discreteservices@privatecircle.com. Znałem ten adres. Należał do ekskluzywnej sieci zamożnych mężczyzn, którzy dzielili pewne... wyrafinowane upodobania. Zostałem dodany do ich listy mailingowej sześć miesięcy temu przez Marcusa Blackwooda, dawnego kolegę z Harvardu, który dorobił się fortuny na patentach farmaceutycznych.

"Nasze spotkania byłyby dla ciebie intelektualnie stymulujące", powiedział mi podczas kolacji w jego klubie. "Bardzo wyrafinowana klientela. Bardzo... ekskluzywna rozrywka."

Byłem tylko na jednym wydarzeniu. Rozmowy były błyskotliwe, wino wyjątkowe, ale rozrywka pozostawiła mnie z niejasnym poczuciem obrzydzenia do siebie i ludzkości w ogóle. Mimo to nadal otrzymywałem ich zaproszenia. Może jako ubezpieczenie. Albo z morbidnej ciekawości.

Temat wiadomości sprawił, że moja ręka zamarła w połowie drogi do kieliszka: Ostatnia Partia Dziewic Potwierdzona — L.M.

Wpatrywałem się w te słowa przez dłuższą chwilę. Ci ludzie handlowali fantazjami, starannie skonstruowanymi iluzjami niewinności i pożądania. Ich "partie" zwykle składały się z doświadczonych profesjonalistek odgrywających role. Ale ten temat brzmiał inaczej. Bardziej... autentycznie.

Wbrew zdrowemu rozsądkowi, otworzyłem maila.

Szanowni Panowie,

Z przyjemnością potwierdzamy ostatni dodatek do poniedziałkowej ekskluzywnej prezentacji. Partia Siódma stanowi prawdziwie rzadką okazję - oryginalny towar, zweryfikowany autentyk, z osiągnięciami akademickimi.

Materiały podglądowe w załączniku. Licytacja zaczyna się od 10 000 $.

Jak zawsze, dyskrecja jest najważniejsza.

Z poważaniem, L.M.

Był załącznik. Pojedyncze zdjęcie.

Kliknąłem, spodziewając się kolejnego profesjonalnie zainscenizowanego zdjęcia glamour, kolejnej młodej kobiety bawiącej się w przebieranki dla fantazji bogatych mężczyzn. Zamiast tego kieliszek wina wyślizgnął się z moich nagle bezwładnych palców i rozbił o drewnianą podłogę w deszczu kryształów i ciemnoczerwonego płynu.

Ze zdjęcia na ekranie patrzyła na mnie twarz, którą znałem doskonale. Szeroko otwarte brązowe oczy, które jeszcze tego ranka spoglądały na mnie w sali wykładowej. Delikatne rysy twarzy należące do dziewczyny siedzącej w trzecim rzędzie, skrupulatnie notującej wszystko, co mówiłem. Ta sama dziewczyna, która z zaskakującą pasją ukrytą pod warstwą nerwowości analizowała "Tess d'Urberville".

Ava Moreau.

Moje ręce drżały, gdy przewijałem resztę profilu. Dwadzieścia jeden lat. Studentka literatury. Bez wcześniejszego doświadczenia z "ekskluzywnymi usługami". Załączone potwierdzenie medyczne.

To była ona. Moja studentka. Dziewczyna, której eseje pokazywały błyski geniuszu ukryte pod warstwami niepewności. Dziewczyna, która rumieniła się za każdym razem, gdy ją wywoływałem na zajęciach, która patrzyła na mnie, jakbym miał wszystkie odpowiedzi na pytania, których bała się zadać.

Miała zostać zlicytowana najwyżej oferującemu za trzy dni.

Mój telefon zawibrował. Wiadomość od Marcusa Blackwooda.

Widziałeś ostatnią partię na poniedziałek? Wyśmienita. Powinieneś przyjść. Potraktuj to jako mroczną ciekawostkę.

Wpatrywałem się w wiadomość, mój umysł wirował. Marcus wiedział, że będę zainteresowany. Może widział, jak ją obserwuję. Albo może po prostu pomyślał, że profesor literatury doceni ironię studentki sprzedawanej jak coś z powieści, które studiowaliśmy.

"Mroczna ciekawostka", tak to nazwał. Jakby Ava była jakimś egzotycznym artefaktem do zbadania i skonsumowania.

Oddzwoniłem do niego natychmiast.

"Gabriel!" Głos Marcusa był ciepły, zadowolony. "Nie spodziewałem się usłyszeć cię tak szybko. Wydawałeś się raczej... zniechęcony naszym ostatnim spotkaniem."

"Rzeczy się zmieniają", powiedziałem, zachowując neutralny ton pomimo wzbierającej w piersi wściekłości.

"Istotnie." Słyszałem uśmiech w jego głosie. "Coś w tej konkretnej partii przykuło twoją uwagę?"

"Akademicka ciekawość."

"Oczywiście." Zaśmiał się. "Cóż, powinieneś przyjść przygotowany. Z tego co słyszę, będzie znaczące zainteresowanie. Zweryfikowana autentyczność jest rzadkością w naszych kręgach."

"Jakie zainteresowanie?" zapytałem, choć obawiałem się odpowiedzi.

"Drogie. Wieści już rozchodzą się w sieci. Może łatwo pójść za sześć cyfr, jeśli pojawią się odpowiedni licytujący."

Sześć cyfr. Za Avę. Za moją studentkę, która pisała pełne pasji analizy literackich bohaterek, żyjąc na zupkach w proszku i pomocy finansowej.

"Kto jeszcze przyjdzie?" starałem się brzmieć nonszalancko.

"Zwykli podejrzani. Richard Ashford na pewno będzie - ma słabość do studentek. Jonathan Pierce wspomniał, że może wpadnie. Och, i David Chen powiedział, że leci specjalnie z Seattle na tę okazję."

Krew zamarzła mi w żyłach. Znałem tych mężczyzn. Richard Ashford posiadał połowę nieruchomości w mieście i miał apetyty skłaniające się ku brutalności. Jonathan Pierce kolekcjonował piękne rzeczy i łamał je dla sportu. David Chen był trzy razy pozywany o napaść i za każdym razem załatwiał sprawę pozasądowo.

Każdy z nich mógł ją wygrać. Każdy z nich mógł odebrać jej niewinność, zaufanie, światło i zgasić je na zawsze.

"Gabriel? Jesteś tam?"

"Tak", zdołałem wydusić. "Będę."

"Świetnie! Przynieś książeczkę czekową, przyjacielu. To będzie coś wyjątkowego."

Po tym jak się rozłączył, siedziałem w moim gabinecie, wpatrując się w zdjęcie Avy na ekranie laptopa. Wyglądała tak młodo, tak niewinnie. Fotograf uchwycił coś istotnego w niej - tę kombinację inteligencji i wrażliwości, która czyniła ją tak fascynującą na zajęciach.

Za siedemdziesiąt dwie godziny miała stanąć na platformie, podczas gdy mężczyźni jak Marcus będą licytować ją, jakby była dziełem sztuki.

Myślałem o rękach Richarda na jej skórze. Okrutnym uśmiechu Jonathana, gdy będzie brał to, co kupił. Reputacji Davida o zostawianiu śladów.

Ta myśl wywołała we mnie coś gwałtownego i pierwotnego. Ci mężczyźni postrzegali kobiety jak Ava jako obiekty do skonsumowania, odrzucenia, zapomnienia. Zraniliby ją, złamali, zostawili jako kolejną ofiarę swojego znudzenia i bogactwa.

Nie mogłem na to pozwolić.

Nie pozwolę na to.

Bez względu na koszty, bez względu na to, co musiałbym zrobić, jakie granice przekroczyć - żaden inny mężczyzna jej nie dotknie. W momencie, gdy zobaczyłem jej twarz na tym ekranie, wiedziałem z absolutną pewnością, że spalę wszystko, zanim pozwolę komuś innemu ją zdobyć.

Ava mogła myśleć, że podejmuje tę decyzję dobrowolnie, ale nie miała pojęcia, w jaki świat wkracza. Nie rozumiała, jakiego rodzaju mężczyźni będą na nią licytować, co by jej zrobili, jak zniszczyliby wszystko, co czyste i jasne w niej.

Ale ja rozumiałem. I ochronię ją przed nimi, nawet jeśli będzie to oznaczało ochronę jej przed nią samą.

Ava Moreau należała teraz do mnie.

Po prostu jeszcze o tym nie wiedziała.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Submission 101: Sold To My Professor

Submission 101: Sold To My Professor

30 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

30

Treść

Aa