passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

BibliotekaWybierz książkę
searchsearch
plpl

PL

The Alpha King's Ugly Bride - Rozdział #68 - autor Glory Tina

The Alpha King's Ugly Bride

/

Rozdział 68

67: Troska

„Umieranie nie było częścią naszej umowy.”

Odpowiedź, którą udzielił jej chwilę wcześniej, odbijała się echem w jego uszach, kiedy szli korytarzem pałacu w kierunku jej komnat. Od tamtych słów zrobiło się niezręcznie i oboje nie mogli temu zaprzeczyć. Jednak gdyby mógł cofnąć czas, powiedziałby to samo.

Nie chciał jej śmierci, bo nie wyobrażał już sobie świata bez niej. Ten świat zamigotał mu przed oczami, gdy zobaczył, jak kołek leci w jej stronę. To było życie nie do zniesienia, którego nie chciałby prowadzić. Więc ją uratował. Potrzebował jej, nadal jej pragnął, razem z koszmarami, które mu przynosiła. To była przerażająca rzeczywistość, do której powoli się przyzwyczajał.

Wiedział, że jego uczucia do niej są prawdziwe i silne, i każdego dnia rosły, ale nie chciał ich na nią projektować ani stawiać ich w trudnej sytuacji. Dlatego wymówił się tą umową.

Kiedy dotarli do jej drzwi, przerwał ciszę. „Na pewno niczego sobie nie zrobiłaś? Nie chcesz, żebym wezwał medyków?” – w jego słowach brzmiała troska.

Pokręciła głową. „Nic mi nie jest. Uratowałeś mnie, pamiętasz?”

Podrapał się po głowie i skinął głową.

Wtedy zauważył na jej włosach mały, suchy liść i wyciągnął po niego rękę. Delikatnie go zdjął i pokazał jej, zanim puścił.

Przygryzła dolną wargę i uśmiechnęła się. „Dziękuję.” – wyszeptała, niemal uwodzicielsko.

Pochylił się i musnął jej usta swoimi, wywołując z jej ust jęk, jakby czekała na to cały czas. Czekała na niego.

Odsunął się i przyłożył czoło do jej czoła, oddychając powoli. Cofnął się, wiedząc, że nie może iść dalej, choć tego pragnął.

„Wejdź do środka.” – powiedziała, otwierając drzwi. W jej oczach błyszczała żądza, gdy patrzyła na niego.

Ona też go pragnęła.

Drzwi zamknęły się, a oni rzucili się sobie w ramiona w dzikim, desperackim pocałunku, ich dłonie błądziły po ciałach, walcząc o przewagę w pocałunku. Xavier wygrał i przycisnął plecy Mii do ściany, całując jej miękkie usta z pasją.

„Nie wiesz, jak bardzo cię pragnę, moja słodka ukochana.” – jęknął, obsypując pocałunkami jej twarz, linię szczęki i szyję. Mia zamruczała, mogąc jedynie ocierać biodra o niego, potrzebując choćby odrobiny tarcia.

Jego język muskał jej odsłoniętą szyję, całował i ssał, a ona jęczała. Jej dłonie wplotły się w jego włosy, po czym zacisnęły je w pięści, wywołując u niego gardłowy pomruk.

Odsunął się, a ich spojrzenia się spotkały, oboje upojeni pożądaniem.

„To musi zniknąć,” powiedział, wskazując na jej szarą suknię.

Złapała za guzik i rozpięła go. Materiał opadł na podłogę, zostawiając ją w cienkiej, białej halkce i czarnych pończochach sięgających połowy ud.

Jego dłoń chwyciła halkę i uniosła ją, a ona podniosła ręce, by łatwiej mu ją zdjąć.

Głęboko odetchnął na widok, który ukazał się przed nim. Idealne, nagie ciało rozbudziło w nim pragnienie. Nie ukrywał tego. Pragnął jej. To było łaknienie, które musiał zaspokoić. Jej ciało było jędrne, sprężyste i już sam widok sprawił, że jego członek pulsował pod szatą.

Jego dłonie uniosły się, by pieścić jej piersi, przygniatając ją do ściany. Mia mruczała bezradnie, nie mogąc się powstrzymać. Dźwięki, które wydawała, mówiły mu, że to, co robi, sprawia jej przyjemność, więc kontynuował.

Jego dłoń zsunęła się niżej, aż zatrzymała się między jej nogami, oblepił palce jej wilgocią, po czym włożył je do ust i oblizał.

„Już jesteś mokra, a dopiero zacząłem.” – uśmiechnął się do niej złośliwie. „Zabiorę cię do łóżka, Miu.”

Położył ją na łóżku i musnął jej usta, pozwalając jej posmakować siebie na jego języku, zanim się odsunął.

Wstał z łóżka i stanął obok niego, górując nad nią i chłonąc jej zmysłowe ciało, czego nie mógł zrobić poprzedniej nocy. Jej kręcone, rude włosy opadały na ramię, nadając jej nieco rozczochrany, a przez to jeszcze bardziej kuszący wygląd. Bursztynowe oczy i spuchnięte wargi sprawiały, że jej twarz wyglądała jak twarz bogini. Jego wzrok zjechał niżej, wzdłuż jej długiej, doskonałej szyi, przez łopatkę i w dół piersi, unoszących się i opadających. Jej piersi były okrągłe, pełne i jędrne, i nie mógł się nadziwić, jak reagowały na jego pieszczoty, pocałunki i ssanie wczoraj. Wąska talia prowadziła do bioder i okrągłych pośladków. Jego członek, teraz całkowicie sztywny, pulsował i bolał z pożądania. Chciał go uwolnić i poświęcić mu trochę uwagi, ale ona wyglądała tak pięknie, że nie chciał przerywać patrzenia na nią.

Nigdy wcześniej nie miał kobiety takiej jak ona, a co gorsza – potrafiła na niego oddziaływać bez najmniejszego wysiłku.

„Co robisz?” – Mia dyszała, nie rozumiejąc, czemu tylko na nią patrzy.

„Podziwiam twoje ciało. Każda część jest niesamowita,” powiedział, na jego twarzy pojawił się uśmiech.

Jej policzki zapłonęły. Jego komplement poruszył ją bardziej, niż mogła się spodziewać.

Jego wzrok zatrzymał się między jej lekko rozchylonymi nogami. Zobaczył, jak bardzo jest spragniona i wilgotna, i pokochał to.

„Mój królu!” – krzyknęła, brzmiąc rozpaczliwie. W desperacji zwróciła się do niego jego tytułem.

Pewnie zrobiła to, by przyciągnąć jego uwagę – i udało się, ale nie w dobrym sensie.

Jego oczy zwęziły się. „Twoja niegrzeczność sprawia, że stajesz się buntownicza, a bunt przyniesie ci kłopoty, Miu.” – jego chrapliwy głos zadrżał, a jego czerwone oczy zalśniły.

Wspiął się na łóżko i uniósł jej ręce, przygwożdżając je nad jej głową, po czym dziko pocałował jej usta. Zsunął głowę niżej i uchwycił sutek między zębami. Jego język zatoczył kółko wokół czubka, sprawiając, że zadrżała pod nim. Odsunął się i mocno pocałował pierś, obserwując, jak twardnieje w odpowiedzi. Dmuchnął w jej brodawkę, a gęsia skórka rozsypała się po piersi. Jej drobne odgłosy i wrażliwość sprawiły, że zapragnął torturować ją dłużej. To samo zrobił z drugą piersią, cały czas trzymając jej ręce nad głową.

Wierciła się i kręciła pod nim, unosząc biodra, by poczuć go bliżej, ale Xavier odmawiał jej kontaktu. To była kara. Jej oczy mówiły mu, że kocha to – to słodkie torturowanie i odmowa spełnienia.

„Dla ciebie jestem Xavier, nie mój król, nie mój pan, nie w sypialni,” wyszeptał, jego głos pełen był władzy. „Zrozumiano?”

Jęknęła, gdy jego oddech musnął jej sutki, przygryzła wargę i skinęła głową.

„Dobra dziewczynka.” Jego język powrócił do jej brodawki, by ssać, całować i pieścić.

„Proszę, weź mnie.” – wyszeptała, każda komórka jej ciała była napięta do granic możliwości.

„Jeszcze się tobą nawet nie zająłem jak należy,” powiedział, gładząc jej wilgotną szparkę, podczas gdy jego palce drażniły się z jej mokrym wejściem, wywołując kolejne jęki.

„Ja... Ja muszę...” – wychrypiała, nie mogąc dokończyć zdania.

„Chcesz dojść tak bardzo, że widzę to na całym twoim ciele.” Uśmiechnął się zadziornie, górując nad nią. Obliczył każdy swój ruch i teraz patrzył na nią jak drapieżnik na ofiarę.

„Pozwolę ci dojść teraz, ale reszta należy do mnie. Zgoda?”

Skinęła głową, pragnąc spełnienia i nie próbując nawet zrozumieć, co miał na myśli.

Zamknął jej sutek w ustach, kręcąc nad nim językiem i muskając go delikatnie. Jego dłoń na jej szparce zanurzyła się głębiej, penetrując jej gorące, ciasne wnętrze.

Była tak wrażliwa na jego dotyk, że go to rozpalało. Jej dzikość, pożądanie, pragnienie – wszystko to z jego powodu. Patrzył, jak traci panowanie nad sobą i nawet nie próbuje go odzyskać. Ufała mu, że się nią zaopiekuje, przejmie kontrolę. Że będzie jej właścicielem.

Wcisnęła głowę w poduszkę, jej ciało unosiło się nad łóżkiem, ogarnięte rozkoszą. Przytrzymał ją w łóżku, wbijając w nią palce coraz szybciej i mocniej, aż osiągnęła szczyt ekstazy.

Przesuń w górę, aby kontynuować

68: Niemożliwy pościg

Jej oczy były wciąż zamknięte, gdy się z niej wysunął. Wziął ręce pokryte swoim nasieniem do ust i zlizał je do czysta.

"Odwróć się," rozkazał, a jej powieki zatrzepotały, by zobaczyć go już poza łóżkiem, wpatrującego się w nią z góry.

"Co?" przeciągnęła słabo. Orgazm wyssał z niej powietrze, a zmysły zaczęły powracać dopiero po kilku sekundach. Wątpiła, by była w stanie zrobić to, czego chciał. Wciąż drżała i była nadwrażliwa, ale wyraz jego twarzy mówił jej, że nie daje jej dużego wyboru.

To było jak wczoraj. Tylko wtedy pozwolił jej odzyskać siły, zanim powiedział o swoich planach na kolejną rundę.

"Potrzebuję cię. Muszę cię mieć. Teraz!" warknął, a jego potrzeba wzięła górę.

Jej wnętrze zacisnęło się od tej zaborczości, ożywiając się, i wdrapała się na ręce i kolana, czekając, aż do niej wejdzie.

On nie spieszył się, patrząc na nią od tyłu, a ona czuła jego wzrok sunący od nóg, przez tył ud, aż wyżej. To, co widział, musiało mu się spodobać, bo rozebrał się szybko, zostawiając na sobie tylko spodnie.

"Jesteś taka piękna," jęknął, obejmując swojego członka przez materiał, czując, jak drży. "Wyglądasz cholernie dobrze."

Jęknęła, chociaż jeszcze jej nie dotknął. Jego słowa na nią działały, podniecały ją i nie mogła zrobić nic poza czekaniem na niego. Na początku czuła się bezbronna i sceptyczna, mimo że musiała spełnić jego rozkaz. Teraz jednak ożyła i była ciekawa, co zamierza jej zrobić. Wczoraj pokazał jej tyle namiętności, a ona chciała więcej.

Kolejny jęk wyrwał się z jej ust, odwróciła głowę i zobaczyła, jak jego oczy są utkwione w jej wrażliwych fałdkach.

Jego ręka zerwała gumkę z włosów i czarne, długie pasma opadły mu na ramiona. Rozwiązał sznury spodni i zsunął je w dół. Gdy znów się podniósł, stał nagi, jego członek twardy, pulsujący i wyprężony.

Jej ręce i nogi zadrżały na ten widok, pulsowała, czekając na niego. Nie wszedł w nią od razu. Zamiast tego poczuła, jak jego palec igra z nią od tyłu. Jej głowa opadła na łóżko, a biodra odruchowo wypchnęły się ku niemu, pragnąc więcej, niż dawał.

Jej desperacja wywołała uśmiech na jego twarzy, gdy wodził dłonią po jej otworze, wzdłuż kremowego wejścia, a zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć, przycisnął do niej usta.

Jęknęła i odruchowo cofnęła się, zaskoczona jego działaniem, ale nie uciekła z łóżka. Pokazywał jej coś nowego, jak wczoraj palcami, a ona musiała dać temu czas. Zrobiła to i stopniowo przyzwyczaiła się do tego uczucia, odkrywając, że kocha jego usta na sobie, jego wargi, język, gorący oddech. Wkrótce odruchowo wypychała biodra w stronę jego wprawnego języka.

Jego język kreślił delikatne linie po jej szparce i wokół wejścia, smakując ją, aż nogi jej się podwinęły, a łzy pojawiły w oczach od nadmiaru rozkoszy.

Podniosła się i sięgnęła ręką do jego włosów z tyłu, chwytając je w pięść. Przejęła kontrolę i zaczęła trzeć się o jego twarz, jęcząc jak dzikie zwierzę wypuszczone z klatki. Pozwolił jej na to, aż nie mogła już dłużej wytrzymać.

Złożył na niej długi, mokry pocałunek, zanim odsunął się i przyłożył członka do jej wejścia. Wstrzymała oddech, czekając na jego wejście, a jej oczy zatrzepotały. Powolnymi, wyważonymi ruchami wszedł w nią, warcząc, gdy jej ścianki zacisnęły się wokół niego.

"Cholernie idealna!" warknął, wpychając się głębiej, a jej biodra uniosły się wyżej, by go przyjąć.

"Xavier..." zaczęła, ale słowa ugrzęzły jej w gardle, gdy wszedł w nią z siłą.

"Jak się czujesz, piękna?" zapytał, słowa zlały mu się przez to, co robili.

Zaskomlała: "Czuję, że żyję. Proszę, nie przestawaj."

"Dobrze, dotykaj się dla mnie. Jestem już blisko i chcę, żebyś doszła ze mną."

Nie musiał powtarzać. Posłuchała i jej palce odnalazły mokry guziczek. Bawiła się sobą, mrucząc z rozkoszy od własnych palców i jego członka głęboko w sobie.

Była coraz bliżej granicy, a jej oddech stawał się coraz płytszy z każdym wdechem. Xavier nie ustępował w pchnięciach i choć to był ich drugi raz razem, potrafiła go wyczuć. Jego urywany oddech, mocno bijące serce i szybkie tempo wchodzenia i wychodzenia z niej. To mówiło jej, że też jest blisko.

"Pociągnij mnie za włosy!" wypaliła, zanim uświadomiła sobie, co mówi.

Zrobił to, jedną ręką obejmując jej talię, drugą chwytając włosy i podciągając ją do góry. Jej plecy przylgnęły do jego klatki piersiowej, gdy wbijał się w nią jak z pistoletu. Trafił w punkt, a ona prawie się osunęła, gdyby nie jego dłonie na niej.

"Jesteś blisko?" zapytał, a ona skinęła głową. "Dochodzisz ze mną?" zachęcił, a jej powieki opadły, jego słowa robiły z nią więcej, niż chciała przyznać.

Pocałował jej szyję, ssąc miejsce, gdzie ramie spotyka się z szyją i to odebrało jej wszelką kontrolę.

Doszła w jego rękach, trzęsąc się i wijąc, podczas gdy on jeszcze kilka razy wszedł w nią, żeby osiągnąć swój finał.

Objął ją, przyciskając do piersi, słuchając, jak jej serce wraca do normalnego rytmu. Nie protestowała przeciwko temu, że ją tulił.

Mrowiło ją i wierciła się przy jego dotyku. Chciała być tak obejmowana. Był idealnym kochankiem. Nie mówiła tego dlatego, że nie była z innym. Była pewna, że powiedziałaby to samo, nawet gdyby była. Okazywał namiętność w sposób, który nie był tylko dla niego. Brał ją ze sobą i wszystko, co ofiarowała, a oddanie się w jego ręce nie było niemożliwe.

Jego ramiona były jak dom, ale bała się do tego przyzwyczaić. To wszystko było w jej głowie i nie mogła już ufać sercu, że podejmie rozsądną decyzję.

Jego wcześniejsze słowa mówiły, że pamięta o ich umowie i ona też powinna. Za kilka miesięcy odejdzie z tego królestwa do południowego. Nie mogła ryzykować uwikłania się.

Mimo to nie spieszyła się, by go odprawić. Chciała odpocząć przy nim w ten sposób i pozwolić mu trzymać ją czule. Wkrótce odejdzie i nie zabierze ze sobą nic więcej poza wspomnieniami, które tu stworzyła.

Przesuń w górę, aby kontynuować

69: Właściwa rzecz

Oczy Mii zamigotały od promienia słońca wpadającego do jej pokoju. Przekręciła się nieco w łóżku, ale gdy odwróciła głowę, nie znalazła obok siebie Xaviera. Serce ścisnęło jej się boleśnie w piersi, lecz szybko nakazała sobie, by to przezwyciężyć. To nie był pierwszy raz, kiedy odchodził, i nie powinno jej to już dziwić ani ranić, ale jednak bolało. Niezależnie od tego, co sobie wmawiała. Jego czyny zawsze będą ją ranić.

Jednak nie zamierzała tego okazywać. Nie zamierzała go konfrontować. To tylko sprawiłoby, że wyglądałaby na słabą, a nie chciała tak wyglądać.

Drzwi do łazienki otworzyły się, gdy rozważała, jak wyjść z łóżka, i oto Xavier stanął w progu. Miał na sobie spodnie, lecz jego górne ciało pozostawało nagie, jedynie jego długie czarne włosy spływały na ramiona. Jego przepiękne ramiona, po których nocą prowadziła pocałunki. Oparł się ramieniem o ścianę i skrzyżował ręce na piersi, przez co jego bicepsy się napięły.

Mia wciągnęła głęboko powietrze i przygryzła wargi. Powinna odwrócić wzrok, ale nie potrafiła.

– Mia.

Zmrużyła na niego lekko oczy. – Xavier? Myślałam, że wyszedłeś.

– Też myślałem, że wyszedłem – odparł z pewnością siebie.

– To czemu nadal tu jesteś?

– Przygotowałem ci wodę. Pomoże złagodzić ból mięśni i kości. Same się zregenerują, ale to przyspieszy ten proces. – Odepchnął się od ściany i podszedł do łóżka.

Serce podskoczyło jej na widok jego bliskości. Wspomnienia zeszłej nocy przelatywały przez jej myśli. Jego pocałunek, dotyk, dominacja i kontrola, i to, jak dobrze wiedział, co robić. Był bogiem rozkoszy i dobrze o tym wiedział. To, co się wydarzyło, było już wystarczająco porywające. Nie chciała dodawać do tego tej czułej strony.

– Nie musiałeś tego robić – powiedziała, wychodząc z łóżka i ciągnąc za sobą pościel. Jęknęła i syknęła pod nosem, podnosząc się na nogi. Potrzebowała troski i ukojenia bólu, ale nie chciała przyjmować jego pomocy.

– Słabo ci idzie ukrywanie bólu, Mio – zauważył.

Rzuciła mu groźne spojrzenie, zanim zdołała się powstrzymać. – Przejdzie, jak za pierwszym razem.

W jego oczach pojawił się żal. – Przepraszam, nie powinienem był wychodzić. Wiem też, że sama dasz sobie radę, ale pozwól mi ci pomóc – jego propozycja brzmiała kusząco.

Wiedziała, że jeśli się zgodzi, będzie musiała pozwolić mu się wykąpać. Musiałby ją dotknąć, a nie była pewna, czy jest na to gotowa. Musiała dojść do siebie po tym, co właśnie przeżyli.

Podszedł bliżej i, będąc już przy niej, chwycił pościel, zakrywając jej nagość. Ostrożnie ją odsunął, odsłaniając jej ciało. Na widok jej nagiego ciała wciągnął głęboko powietrze, a w jego oczach pojawiło się zafascynowanie.

Wziął ją na ręce i zaniósł do łazienki. Tam posadził ją w wannie wypełnionej ciepłą wodą i cofnął się. Westchnęła, a jej oczy zamigotały, gdy zmęczone kości poczuły ulgę.

Dostrzegła uśmiech na jego twarzy, gdy jej powieki opadły, i zaskoczyło ją to. Był olśniewającym mężczyzną, ale widok jego uśmiechu sprawiał, że serce bolało ją w sposób, jakiego się nie spodziewała. Jego piękno było niezmierzone i wiedziała, że on też o tym wie.

– Lepiej się czujesz? – zapytał.

– Jak myślisz? – uniosła brew, ale przypomniała sobie, jak bardzo nie lubił odpowiadać pytaniem na pytanie. – Jest dobrze, dziękuję.

– Mogę pomóc? – szepnął, zbliżając się do niej.

Zaniepokoiła się. – Poradzę sobie. Nie musisz się o mnie martwić.

– Chcę się martwić. Proszę, nie odtrącaj mnie – w jego słowach było tyle potrzeby, że uwierzyła, iż mówi prawdę.

Przygryzła wargę i po chwili namysłu skinęła głową, a on przysunął się do niej. Kucnął przy wannie. Sięgnął po gąbkę leżącą obok jej głowy, zanurzył ją w ciepłej wodzie i przesunął po skórze jej ramienia, wywołując głębokie westchnienie. Oparła głowę o rant wanny, pozwalając mu się myć. Przesunął gąbką po jej szyi, wywołując u niej dreszcze. Potem przesunął ją po piersi, po jej delikatnie obolałych sutkach, które minionej nocy torturował – pieścił, szczypał i ssał.

Wciąż były wrażliwe na jego dotyk i stwardniały pod delikatnym muśnięciem gąbki. Przesunął się niżej i potarł jej stopy, potem nogi i uda. Każdą część ciała mył z niezwykłą troską, a im wyżej się przesuwał, tym bardziej ściskało jej się gardło.

– Muszę umyć cię między nogami. Czy to dla ciebie w porządku, Mio? – poinformowanie jej i poproszenie o zgodę wydało jej się szlachetne, zwłaszcza że jego palce były w niej głęboko poprzedniej nocy.

– Mhm. – Przygryzła dolną wargę i kiwnęła głową, dając mu zgodę.

Przejechał palcem po jej górnym udzie, powoli przeciągając go tam, sprawiając, że aż zadrżała w środku.

Była cienka granica między myciem a podniecaniem jej. Xavier balansował na tej granicy, podniecając ją, gdy ją mył. Oddziaływał na nią tak bardzo, że wydawało się to niemal magią.

Powoli przesunął palcem w górę uda, zahaczając o miejsce między jej nogami, a jego długie palce dotarły do jej wejścia, odnajdując je mokre i śliskie.

Spojrzał na nią, a w jego uwodzicielskim spojrzeniu malowały się pytania i poskromione pożądanie.

– Dotknij mnie – wyszeptała błagalnie. Jej oczy pełne były potrzeby i żądania, a on to zauważył i spodobało mu się to. Przesunął kciukiem po jej łechtaczce, bawiąc się i masując ją.

Poruszyła się w wannie, by dać mu większy dostęp, a on to wykorzystał, pocierając ją, aż jej nogi zacisnęły się razem. Wciągnęła dolną wargę i mocno ją przygryzła, gdy przybliżył ją do szczytu. Przejechał po jej łechtaczce jeszcze raz i straciła panowanie, jej dłoń opadła na jego dłoń, mocno ją ściskając.

Pochyliła się i pocałowała go głęboko w usta. – Dziękuję – wyszeptała z uśmiechem.

Była wdzięczna, że Xavier o niej pomyślał i chciał przynieść jej ulgę po nocy, którą wspólnie przeżyli. To sprawiło, że zaczęła się łudzić nadzieją.

Xavier wycofał palce i poprawił jej nogi. – Wszystko dla mojej królowej.

Przesunęła dłonią po jego twarzy. – Dołącz do mnie.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Alpha King's Ugly Bride

The Alpha King's Ugly Bride

95 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

95

Treść

Aa