passion

My Passion

Działanie

Chicklit

Fantazja

Nowa dorosła

Paranormal miejski

Romans

Parno

Thriller suspens

YA/Nastolatki

Biblioteka
searchsearch
plpl

PL

The Cursed Mate - Rozdział #4 - autor MorningDew

The Cursed Mate

/

Rozdział 4

Rozdział 3, kumpel! 3 Mate!

POV MAII

"Mate." Jęknął.

Iskry wybuchły w całym moim ciele. Nagle zaciemniło mi się w głowie z pożądania.

"Jak masz na imię?" Zapytał.

Jego głos był chrapliwy, ale brzmiał tak seksownie.

"Maia," mamrotałam.

"Maia." Powiedział, testując moje imię.

Nie wiedziałam dlaczego, ale sposób, w jaki wymówił moje imię brzmiał seksownie jak diabli. Chciałam zapytać o jego imię, ale byłem zbyt przestraszona, żeby nawet mówić.

"Mam na imię Lucius, Ki

„Alfa Król.” Powiedział, jakby właśnie przeczytał moje myśli.

Moje oczy szeroko się rozszerzyły ze zdziwienia.

„Mówiłam ci, Avi! On nas odrzuci tak samo jak Uriah.” Odpowiedziałam z wściekłością.

„Zapytał tylko o twoje imię, Maia! Przestań przesadzać i przestań porównywać wszystkich do tego dupka!” Odpowiedział Avi z wściekłością.

Alfa Król był najbardziej okrutnym i budzącym strach alfa w kraju, nie dlatego, że był Królem, ale ze względu na swoją bezwzględność i brutalność.

Byłam pewna, że słyszał, kiedy

mój puls nagle wzrósł. Alfy mają bardzo wyostrzone zdolności, nie wspominając o Królu Alfa.

"Powiedz mi, Maia. Jak się tu znalazłem?" zapytał, chowając twarz w moim karku.

Jego gorący oddech wywołał dreszcze na całym moim ciele. Zarówno dreszcze, jak i iskry, wprowadzały mnie w zamieszanie.

"Znalazłam cię nieprzytomnego w lesie. ...krwawiłeś, więc zabrałam cię z powrotem do latarni morskiej i wyczyściłam twoją ranę, aby mogła szybciej i poprawnie się zagoić" - jąkałam się.

p>Nagle warczał, a ja zamknąłem oczy, przygotowując się na to, że albo mnie odrzuci, albo złamie mi kark.

"Co ktoś taki jak ty robi w lesie w burzową noc?" zapytał.

"Zgubiłam się," wyszeptałam, częściowo kłamiąc.

Poczułam, jak podnosi głowę z mojego szyi i odwraca mnie. Wpatrywałam się w ziemię, czekając, aż zacznie mówić.

Ujął moją twarz w dłonie i uniosł moją głowę, abym patrzyła na niego. Starałam się jak najlepiej odwrócić wzrok od wszelkiego miejsca, gdziebyłem.

Wszystko oprócz niego.

To, co zrobił potem, zmiotło mnie z nóg.

Jego twarz powoli zbliżała się do mojej, aż poczułem jego gorący oddech na ustach.

Zanim się obejrzałem, jego usta były na moich. Ledwo pamiętałem, co się działo. Iskry i zbyt wiele przyjemności zamgliły mi umysł. Nagle, moje ciało błagało o jego dotyk.

Ostatnią rzeczą, której pamiętałem, było, że całowaliśmy się przy stole.

Obudziłem się na dźwięk rozbijania się i warczenia. To wciąż zakłócało mój umysł, gdy dostosowywałem oczy.

do jasności przesączającej się przez okno. Prawie wyskoczyłem z łóżka, kiedy zdałem sobie sprawę, że Lucius nie był obok mnie.

"Cholera!" Przeklinałem na głos, wstając z łóżka.

Już byłem przy schodach, kiedy zorientowałem się, że jestem nagi. Chwyciłem koc na łóżku i owinąłem nim wokół siebie. Kiedy usłyszałem kolejny odgłos przewracania, natychmiast zbiegłem po schodach.

Oglądałem się dookoła i zobaczyłem całe miejsce zdemolowane, a Luciusa pośrodku tego wszystkiego. Sapał i wydobywały się z niego dźwięki groźb.

Widząc mnie przy schodach, podszedł do mnie jakby polował na zdobycz. Ściskałem koc owinięty wokół ciała i patrzyłem na ziemię.

'To jest to. Teraz mnie odrzuci. Musiał zdać sobie sprawę, jak słaby jestem.' Pomyślałem sobie.

"Dla kogo pracujesz?" warczał.

Włosy na moich ramionach stanęły dęba, gdy dreszcze przemknęły mi po plecach. Nie odrywałem oczu od ziemi i nie odpowiedziałem.

"Czy nie zamierzasz odpowiedzieć?"

"Ja?" krzyknął.

Mój serce biło tak szybko z przerażeniem.

"Czy wiesz, jak jestem zniesmaczony tobą? Czy myślałeś, że zaraz staniesz się Królową Luną, bo spałem z tobą?" Wyśmiał się.

Słysząc te słowa, to było jak nożem wbić w moje serce.

"Jeśli powiesz mi, kim są twoi wspólnicy, może pozwolę ci żyć" - splunął, trzymając mnie za szyję.

Nie walczyłem, kiedy jego chwyt na mojej szyi stał się mocniejszy. Podniósł mnie, gdy moje...

Zaczęło mi brakować powietrza w gardle. Dopiero wtedy spojrzałem mu prosto w oczy, które były puste. Czułem, jak ledwo nie tracę przytomności, gdy powalił mnie na podłogę.

Kaszlałem, masując obolałe na pewno gardło. Nawet gdy dusił mnie, wciąż czułem, jak więź mateczną robi swoje, wysyłając iskry i mrowienie po całym ciele.

"Ubierz się! Jeśli nie powiesz mi prawdy dobrowolnie, to wyrwę ją z ciebie" - splunął.

Przeciągnąłem się, próbując

Wspięłam się po schodach i miałam na sobie tą samą sukienkę. Siedziałam na podłodze, gdy usłyszałam kroki dochodzące ze schodów.

Zanim zdążyłam zareagować na to, co się stało, on szarpnął mnie za ręce i wciągnął w dół schodów.

Odczuwanie jednocześnie iskier i strachu było prawdziwą emocjonalną jazdą. Gdybym nie była stabilna na nogach, spadłabym ze schodów.

Chwycił obie moje ręce i związał je sznurkiem, mówiąc mi, żebym wyszła na zewnątrz.

Co ja zrobiłam?

kto zasłużył na ten rodzaj okrucieństwa? Najpierw mój dupny chłopak mnie zdradził. Potem znalazłam mojego partnera krwawiącego w lesie. Teraz jestem związana i ciągnięta gdzieś, nie wiadomo dokąd.

Jak to się stało tak szybko?

Spacer z powrotem do jego watahy był cichy. Jedyne dźwięki, które słyszeliśmy, to łamanie gałązek pod naszymi stopami. Byłam zbyt przerażona, żeby nawet narzekać. W pewnym momencie przestało mi już nawet zależeć. Byłam głodna, spragniona i wyczerpana. Byłam nawet pewna, że spotkam śmierć przed

nawet dotarliśmy do jego watahy.

Po dwóch dniach chodzenia, wreszcie dotarliśmy do jego watahy. Miał on wielki zamek na środku bardzo zielonej polany. Weszliśmy przez tylnie drzwi, przypuszczam i pojechaliśmy tym, co wyglądało na windę obsługującą do góry zamku.

Kiedy dotarliśmy na ostatnie piętro, otworzył drzwi na końcu korytarza i popchnął mnie do środka. Zanim nawet zdążyłem cokolwiek zrobić, zamknął drzwi i usłyszałem, jak je zamknął na klucz.

Usiadłem w rogu pokoju i patrzyłem

d przywiązane moje ręce.

'Przynajmniej mają ładną celę. Nie umrę w brudnej celi, tak jak mamy w naszej paczce,' pomyślałem.

'To nie jest cela. Nie czuję żadnej krwi,' powiedział Avi.

'Czy już straciłeś zmysły, Avi? Jeśli nie jesteśmy w celi, to gdzie byśmy byli, co?' zapytałem.

Zanim Avi mógł odpowiedzieć, usłyszałem odblokowywanie drzwi.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 4 Uwięziony 4 Imprisoned

WYPOWIEDŹ MAII

Drzwi się otworzyły, a mój partner wszedł. Zamknął za sobą drzwi i stanął kilka stóp od drzwi.

"Czy jesteś gotowa rozmawiać teraz?" zapytał, jego głos był chłodny i pełen władzy.

Ja tylko siedziałam tam, spoglądając na podłogę.

"Im szybciej porozmawiasz, tym mniejsze będą twoje kary. Więc radzę ci mówić teraz," dodał.

Podniosłam głowę i spojrzałam na jego twarz. Kolor jego oczu zmieniał się z bursztynowego na czarny.

ck. Wyglądał jakby próbował opanować swoją złość. Spojrzałem na niego oczami pustymi. Doszedłem do punktu, w którym straciłem już swoją duszę.

"Czy nie zamierzasz mówić?" krzyknął.

Jego głos rozbrzmiewał w pomieszczeniu jak grzmot podczas burzy.

Chciałem mu powiedzieć, że mi było przykro, że jestem słaby, ale nie potrafiłem wypowiedzieć ani jednego słowa. Ostatnią rzeczą, którą pamiętałem, było widzenie jego zagniewanej twarzy, zanim ciemność mnie ogarnęła.

'Dzięki, Avi, że byłeś

Byłaś tam dla mnie, zawsze o mnie dbałaś i byłaś najlepszą przyjaciółką, jaką kiedykolwiek miałem. - powiedziałem.

Obudziłem się w ciemnym pokoju, gdzie słychać było pikanie maszyny. Spojrzałem na swoje ramię i zobaczyłem podłączony do mnie kroplówkę.

Avi? - zawołałem.

Nastąpiła chwila całkowitej ciszy, więc postanowiłem jeszcze raz się do niej odezwać.

Avi! - krzyknąłem w myślach.

Minęło kilka minut, a ja nie otrzymałem żadnej odpowiedzi od niej.

Nie mogłem być martwy. W

Jak ja? Mam na myśli, że nie było szpitali ani kroplówek w niebie ani piekle.

Spróbowałem wstać, ale byłem za słaby, żeby to zrobić.

'No cóż, przynajmniej jedno się jeszcze nie zmieniło. Wciąż jestem słaby!' Wyśmiałem się, obrażając siebie.

Po trzeciej próbie w końcu udało mi się usiąść na łóżku. Skrzywiłem się, gdy usunąłem kroplówkę z ramienia. Moja głowa zaczęła się kręcić, i chwyciłem się łóżka, żeby się ustabilizować.

Kiedy moja głowa w końcu doszła do siebie, powoli wyszedłem z łóżka i moje stopy dotknęły podłogi.

d piętra.

'Mogę być w Niebie. Podłogi nie mogą być tak zimne w Piekle.' Mamotałam do siebie.

Sprawdziłam drzwi i okazało się, że są otwarte. Wyjrzałam na zewnątrz i zobaczyłam, że korytarze są puste.

Nogi wciąż były słabe, więc musiałam oprzeć się o ściany, aby się podtrzymać. Próbowałam zobaczyć, gdzie jestem, ale te ściany wydawały się nie mieć końca. Po kilku minutach zastanawiania, w końcu znalazłam schody. Trzymałam się poręczy jak o życie, patrząc na długość

schody idą.

'Świetnie! To nie ma końca. Muszę być w piekle. Raj nie może mieć takiego rodzaju tortur.' Narzekałem.

Schodzenie po schodach zajęło mi więcej czasu niż chciałem. Przeszedłem dopiero trzy piętra w dół, kiedy moje nogi w końcu się poddały. Opierałem się o ścianę, gdy siadałem na schodach.

Zrobiłem głęboki oddech, zanim złapałem się poręczy, żeby się podciągnąć. Miałem chwilę zawału, gdy prawie się potknąłem.

Po pomyślnym pokonaniu kolejnego piętra,

Stanąłem twarzą w twarz z dwoma mężczyznami, którzy wyglądali jak strażnicy.

"Wygląda na to, że mamy uciekiniera. Natychmiast powiadom Króla Alfa", powiedział mężczyzna z brodą.

"Tak, panie!" odpowiedział drugi, po czym wyszedł.

"Gdzie jestem?" zapytałem słabym głosem.

"Teraz nie ma znaczenia, gdzie jesteś. To, co powinno cię obchodzić, to gdzie się udasz po próbie ucieczki", odpowiedział.

Nie wiem, jak długo stałem w korytarzu, gdy poczułem się...

Moje kolana ugięły się. Gdyby nie brodaty mężczyzna trzymający mnie za ramię, zemdlałbym na podłogę.

"Wstań teraz! Wracasz do swojej celi!" Wykrzyknął, ciągnąc mnie za ramię.

Skrzywiłem się na jego chwycie za moje ramię. Nie wydawało mu się obchodzić, że ledwo się trzymam, bo wciągał mnie po podłodze. Nagle się zatrzymaliśmy i gdy spojrzałem w górę, zobaczyłem otwierające się drzwi windy.

'Oczywiście! Ten budynek ma windę, ale ja miałem zamiar...

„Zbyt głupi, żeby tylko o tym pomyśleć” – szydziłem w myślach.

Nacisnął coś i winda ruszyła w górę. W zaledwie kilka sekund byliśmy z powrotem tam, gdzie zaczęło się moje piekło. Przyciągnął mnie z powrotem do pokoju i usadził na łóżku, stojąc przede mną.

Przybył drugi mężczyzna, a za nim stał ktoś jeszcze.

„Hm... Mięta! Ten zapach perfum pachnie tak dobrze” – marzyłem sobie.

Nagle przerwało mi to moje małe marzenie, gdy w pokoju rozległo się burczenie.

„Kto odważył się...

"zranić ją?" krzyknął mężczyzna o zapachu mięty.

"Nie zraniłśmy jej, Królu Alfa" drżał brodaty mężczyzna.

"To wytłumacz to!" krzyknął mężczyzna, którego nazywali Królem Alfa, wskazując na siniak na moim ramieniu.

"Nie chciałem, Królu Alfa. Nie współpracowała, więc musiałem ją przetransportować, żeby ją tu z powrotem przywieźć." odpowiedział brodaty mężczyzna.

"Jak może się bronić, skoro nie jest nawet wystarczająco silna, żeby stać na własnych nogach?"

Władca Alfa ryknął.

Nagle, w mojej głowie pojawiły się obrazy mężczyzny, który ryczał i krzyczał. Zniknęły tak szybko, jak się pojawiły.

"Wyście stąd, zanim wyrzucę was oboje do lochu" - ostrzegł ich Władca Alfa.

Gdy Władca Alfa odwrócił się, w końcu mogłem zobaczyć jego twarz. Było to jak zimna woda wylana na mnie.

Moje oczy szeroko otwarły się ze zdziwienia i strachu.

Władca Alfa był moim partnerem.

Wspomnienia tego, co się wydarzyło, powróciły.

odzyskałem pamięć, ale zmartwienie mnie ogarnęło, ponieważ nie mogłem skontaktować się z Avi.

Czy byłem bez wilka? Czy Bogini Księżyca odebrała mi wilka za bycie takim hańbą dla nadnaturalnego świata?

"Czy byłeś na tyle głupi, żeby myśleć, że możesz uciec z mojego zamku? Nawet ledwo możesz stać na nogach!" skarcił mnie.

Ja tylko siedziałem na łóżku, wpatrując się w ziemię.

Parę minut później do pokoju wszedł kobieta w białym płaszczu.

"Królu Alfo." Powiedziała, kłaniając się jemu.

m.

"Sprawdź jej parametry życiowe i ponownie wstaw tę kroplówkę." Nakazał.

Kobieta, która wydawała się być lekarzem, zrobiła to, o co została poproszona. Wzięła strzykawkę ze swojej torby i włożyła igłę do mojego ramienia, która była podłączona do kroplówki. Poleciła mi położyć się, podczas gdy sprawdzała moje parametry życiowe.

Mój partner stał przy ścianie, obserwując doktora.

Rozumiem. - Po prostu powiedział.

Lekarz wyszedł, i w pokoju zostałem tylko ja i mój towarzysz.

Więc, czy w końcu powiesz mi, kim są twoi wspólnicy? - zapytał.

Nie wiem, o czym mówisz, Królu Alfa - wymamrotałem.

Ha! Odważasz się mi kłamać? Co by wilczyca jak ty robiła na niemalowanych ziemiach? Nie waż się mówić, że tylko znalazłaś mnie nieprzytomnego, bo to bzdura!

On krzyknął.

Drżąc ze strachu, siedziałem tam, patrząc na swoje dłonie. Jak bardzo pragnąłem, żeby Avi był obok. Najprawdopodobniej zabił Avi, ponieważ chciał uniknąć związania więzią partnerską. Oczywiście, jeśli mnie odrzucił, również poniesie konsekwencje. Więc zamiast tego zabił Avi. Bez wilka nie będzie więzi partnerskiej.

"Odpowiedz mi", warczał, wyrywając mnie z moich myśli.

"Mówię prawdę, Królu Alfa", jęknąłem.

Wydał ogłuszający ryk, potem

Opuściłem pokój. Słyszałem, jak drzwi zostały zamknięte i znów byłem sam.

Powinienem po prostu się zabić. Mój partner mnie nie chce, a Avi umarł przez moją winę. Teraz nie miało to sensu żyć.

Przesuń w górę, aby kontynuować

Rozdział 5 Więź Mate 5 Mate Bond

POV LUCIUS

Życie podwójne było o wiele trudniejsze, niż się wydawało. Musiałem cały czas ukrywać się, zwłaszcza kiedy była pełnia. Zawsze musiałem związywać się w lochu, a na zewnątrz przydzielałem moich najlepszych wojowników dla dodatkowego zabezpieczenia.

Pięć lat temu, nałożyli na mnie najpotężniejszą klątwę. Po stracie obojga rodziców w wielkiej wojnie, mój brat nienawidził mnie, a czarownica mnie przeklęła. Pierwsze kilka miesięcy było ogromną katastrofą.

dla mnie i dla wszystkich wokół mnie. Jedyną osobą, która była tam dla mnie, był mój beta - Neal.

Neal pomagał mi kontrolować klątwę przez ostatnie kilka lat. Nigdy nie odchodził ode mnie, kiedy byłem pod wpływem klątwy.

Mimo że było to takie ryzyko być przy mnie, ponieważ wszystko było nieprzewidywalne, nadal był tam, chroniąc mnie i pilnując mojego tyłu. W ciągu ostatnich lat staliśmy się sobie bliżsi.

"Lucius, gdzie byłeś?" - wykrzyknął Neal.

wchodząc do mojego biura.

"Byłem na krótkim polowaniu" odpowiedziałem.

"Poważnie, Lucius! Nie możesz po prostu zniknąć na cztery dni, nie dając mi znać, dokąd zmierzasz i jaka jest Twoja sytuacja. Pełnia księżyca jest za dwa tygodnie, a Królowa Luna przybędzie dwa dni po pełni księżyca." argumentował.

"Wiem i przepraszam. Okej? Czasami mam wrażenie, że jesteś Królem Alfa, a nie ja." odpowiedziałem, żartując.

"Gdybyś tylko...

Jeśli tylko Królowa Luna poznałaby prawdę, moja praca byłaby o wiele łatwiejsza - zaproponował.

Już o tym rozmawialiśmy, Neal. Nie słowo o tym do niej - przypomniałem mu.

Zanim Neal zdążył coś powiedzieć, usłyszeliśmy pukanie do moich drzwi.

Wejdź! - zawołałem.

Drzwi się otworzyły, a w środku stał wojownik pełniący służbę jako strażnik zamku.

Alfa. Beta - ukłonił się.

O co chodzi? - zapytałem.

Więzień próbował uciec, Alfa. Złapaliśmy go.

"Zabrałem ją na dziesiąte piętro", poinformował mnie.

"Rozumiem. Przywieź ją z powrotem do strychu. Nikt nie dotyka jej", poleciłem, dając im ostrzeżenie.

"Tak, Alfa", odpowiedział zanim wyszedł.

Gdy strażnik wyszedł, Neal przesłuchiwał mnie na temat więźnia.

"Kim jest ten więzień, Lucius?" zapytał.

"To nie ma nic wspólnego z tym, Neal, jeśli o to się martwisz", odpowiedziałem, skupiając się na dokumentach na moim biurku.

W czasach wczesnego okresu mojej klątwy zawsze zamykałem żeńskiego wilkołaka w lochu i biłem ją na śmierć. Zawsze to wychodziło na jaw, gdy byłem bestią. To jak cecha, która towarzyszyła mojej klątwie. Nie tylko to, ale trzy lata temu, podczas pełni księżyca, uciekłem z lochu. Nie miałem żadnych wspomnień o tym, co dokładnie się wydarzyło, ale Neal powiedział mi, że śledził mnie w pobliskim lesie. Powiedział, że związałem żeńskiego wilka do jednego drzewa i bezmyślnie go biłem.

i poprosiłem go, aby mnie tam, gdzie mnie znalazł, żeby zobaczyć, jakie okropne rzeczy zrobiłem w postaci bestii.

"Kim więc jest?" zapytał ponownie.

Odepchnąłem kartkę, którą czytałem i wydałem z siebie zirytowany westchnienie.

"Moja partnerka" odpowiedziałem, spoglądając mu w oczy.

"Znalazłeś swoją partnerkę?" zapytał podekscytowany.

Spojrzałem na niego z całkowitym znudzeniem w oczach.

"Poczekaj! Dlaczego jest uwięziona?" zapytał.

Wydałem kolejne westchnienie i spojrzałem na niego.

"Ponieważ jest zdrajcą." Wskazałem.

"Jak to możliwe?" zapytał.

Powiedziałem mu czystą wersję tego, jak się poznaliśmy i co się wydarzyło, pomijając część dotyczącą naszego stosunku.

"Czy oszalałeś? Nie masz żadnych konkretnych dowodów na to, że współpracuje z osobą, która próbowała cię zabić. A co jeśli naprawdę jest niewinna, jak twierdzi?" wykrzyknął.

"Ostatnim razem, kiedy sprawdziłem, była moją partnerką, a ja jestem Królem Alfa. Więc jeśli nie masz żadnych innych

"Tutaj biznes, możesz odejść" - warknęłam.

Podniosłam ten sam plik, który czytałam przed jego przybyciem i zignorowałam go. Po kilku sekundach opuścił moje biuro.

Wydobyłem ulgowe westchnienie po jego odejściu.

Mój wilk, Lucian, od dwóch tygodni denerwował mnie w sprawie niej. Nawet zaczął mnie ignorować przez ostatnie pięć dni, ponieważ nie pozwoliłem mu się z nią spotkać i wyprowadzić jej z więzienia. Miałem z nim kłótnię za jego nieodpowiedzialne zachowanie podczas nocy.

że znalazła nas w lesie. Gdyby nie był tak zakochany tej nocy i nie uległ więzi partnerskiej, to nie doszłoby do seksu.

Po załatwieniu kilku formalności, opuściłem biuro i udałem się prosto na strych.

Minęło 12 dni od momentu, kiedy zemdlała. Lekarz powiedział, że jej ciało było zbyt osłabione, więc automatycznie się wyłączyło. Od tamtej pory nie obudziła się.

Dotarłem na strych i krótko skinąłem głową strażnikowi, który wcześniej mi donosił.

"Kto odważył się jej skrzywdzić?" krzyknąłem.

"Nie skrzywdziliśmy jej, Królu Alfa." odpowiedział drugi strażnik.

"To wytłumacz to!" krzyknąłem, wskazując na posiniaczoną rękę mojej partnerki.

"Nie chciałem, Królu Alfa. Nie współpracowała, więc musiałem ją przyciągnąć, żeby ją tu przywieźć." odpowiedział strażnik.

"Jak ona może się bronić, skoro nawet nie jest wystarczająco silna, żeby stać na własnych nogach?" ryknąłem.

Jak on śmie

uch, mój przyjacielu?

"Wyjdź stąd, zanim wrzucę was oboje do lochu" rozkazałem.

Obróciłem się i spojrzałem na nią. Moja złość zniknęła, gdy zobaczyłem jej anielską twarz.

"Czy naprawdę byłaś na tyle głupia, żeby myśleć, że możesz uciec z mojego zamku? Nawet ledwo możesz stać na nogach!" ochrzaniłem ją.

Ona po prostu siedziała tam cicho.

'Gdzie jesteś, doktorze?' przemówiłem przez łączność umysłową.

Zadzwoniłem po lekarza z paczki jeszcze kilka minut przed opuszczeniem biura.

Jednak nie było jej tam.

Po kilku minutach w końcu się pojawiła.

"Królu Alpha," powiedziała.

"Sprawdź jej parametry życiowe i wstaw jej z powrotem wenflon," rozkazałem.

Obserwowałem, jak znów wprowadzała wenflon.

Musiałem powstrzymać się przed pójściem do lekarza i złamaniem jej karku, kiedy poczułem zapach krwi mojej partnerki.

"Jest wciąż osłabiona, Królu Alpha. Podaję jej wzmacniacz, aby przyspieszyć jej rekonwalescencję," poinformował lekarz.

"

;Odrzuć.

Powiedziałem tylko.

Lekarz wyszedł, zostaliśmy tylko ja i ona w pokoju.

"Więc, czy w końcu powiesz mi, kim są twoi wspólnicy?" zapytałem.

Nawet jeśli była moją partnerką, musiałem dowiedzieć się, kim byli jej wspólnicy. Bez znaczenia, jak bardzo Lucian jej pragnął, musiałem ukarać ją za to, co zrobiła.

"Nie wiem, o czym mówisz, Królu Alfa" mruknęła.

"Hah! Odważasz się mnie okłamywać? Co takiego wilczyca jak ty mogłaby robić

Stojąc pośrodku niemal żadnej ziemi? Nie waż się mówić mi, że właśnie mnie znalazłeś nieprzytomnego, bo to bzdura! - krzyknąłem.

Ona siedziała na łóżku, wpatrując się w swoje dłonie.

Odpowiedz mi - warczałem.

Mój cierpliwość się kończyła, a Lucian, który walczył o dominację, tylko to pogarszał. Próba walki z więzią z towarzyszką była jednym, a próba zablokowania mojego wilka była czymś innym.

Mówię prawdę, Królu Alfa - jęknęła.

Warknąłem z irytacją i wyszedłem z pokoju. Tym razem zamknąłem drzwi i poszedłem prosto do mojego pokoju.

Bycie w tym samym pomieszczeniu z nią i wąchanie jej zapachu było więcej niż wystarczające, aby mnie podniecić. Dzięki niej musiałem wziąć bardzo długą, zimną prysznic, aby ukoić moje ożywione hormony.

Przesuń w górę, aby kontynuować

The Cursed Mate

The Cursed Mate

109 Rozdziały

close

Ustawienia

close

A-
A+

Merriweather

Arial

Cabin

T

T

T

pl

Polski

pl
book

109

Treść

Aa