
Beschrijving
Nathaniel Bryant was een van de machtigste jonge miljardairs in de VS. Op een dag maakte hij een fout en iemand besloot hem te vermoorden... maar niemand wist dat hij nog leefde. Hij had een plan en hij had iemand nodig uit de kringen van de elite... zijn enige hoop was Joan Cesborn.
Hoofdstuk 1
Dec 8, 2025
Joan Cesborn
"Dankjewel Chelle... Je bent de beste." Ik omhelsde mijn kapster. Ik had mijn haar weer blond geverfd. Ik heb dadelijk een fotoshoot met Hermès, dus moest ik mijn bruine uitgroei laten bijwerken om er goed uit te zien.
Ik liep de salon uit en stapte in het busje. Mijn vader belde me ineens en ik nam snel op.
"Hallo Prinses," zei mijn vader.
"Hoi pap, wat is er?"
"We zijn bezig met het plannen van zakenreizen en we gaan volgende week naar Dubai. Wil je mee? Heb je een druk schema?" vroeg hij.
"Ja, ik heb een druk schema pap, maar ik wil wel graag mee," zei ik met een pruillipje. Ik hou van dat land.
"Annuleer je schema gewoon," zei hij bot en ik grinnikte.
"Zo makkelijk gaat dat niet pap, ik kom de volgende keer wel. Gaat Joel mee?" Mijn tweeling en ik waren onafscheidelijk.
"Hij gaat samen met Axel, je moeder gaat ook. Weet je zeker dat je niet mee wilt?" vroeg hij nog één keer.
"Nee pap, bedankt..."
"Oké dan, Prinses... Zorg dat je thuis bent voor het avondeten."
"Ja pap, hou van je, doei," beëindigde ik het gesprek en stopte meteen mijn telefoon in mijn tas.
"Wil je je schema soms gaan afzeggen?" vroeg Lana, mijn manager.
"Nee hoor, ze gaan zonder mij."
"Godzijdank," zuchtte ze opgelucht en ik lachte.
"Maak je geen zorgen... Ik heb ook geen zin om te gaan."
"Kun je na deze fotoshoot alleen naar huis? Ik moet iets regelen met het bedrijf. Het gaat over je shoot in Zwitserland volgende maand," zei ze en ik knikte.
"Ik kan mijn tweeling bellen, maak je geen zorgen," zei ik.
"Mooi..."
We kwamen aan bij de locatie van de fotoshoot. Ze deden mijn make-up en haar. Ik trok hun kleren aan en hield de tas vast voor de fotoshoot.
Ik ben een model, maar nee, ik ben geen Victoria’s Secret Angel. Lauren en ik doen hetzelfde werk en ik trek vaak met haar op. Ze heeft nu een klus in Vegas, dus ja.
"Mooi Joan... Ja... Sexy... Perfect," zei de fotograaf.
Ik bleef van kleding, kapsel, tassen en accessoires wisselen. Ik poseerde professioneel... Voordelen van een moeder die ex-Victoria’s Secret Angel is. Ik heb modelgenen in mijn bloed.
"Je hebt morgenavond een interview met Vogue, Joan. Ik haal je om 3 uur op, oké?" zei Lana.
"Ja, is goed," zei ik terwijl ze mijn make-up bijwerkten.
De shoot duurde nog steeds voort en het was ongeveer drie uur bezig. Lana was al vertrokken en nu moest ik alleen naar huis. Ik zoek wel een taxi, ik heb geen zin om mijn broers te bellen. Ze zijn klootzakken.
Ik groette iedereen kort en liep de studio uit. Ik gooide mijn tas over mijn schouder en liep alleen de straat op. Ik was van plan een—
Plotseling hield iemand zijn hand over mijn mond en sloeg zijn arm om mijn nek, waardoor ik een steegje in werd gesleurd. Ik gaf hem een harde elleboogstoot en schopte hem flink tegen zijn schenen. Ik sloeg hem en schopte hem recht in zijn nek.
Plotseling probeerde iemand anders me te wurgen, maar ik prikte in zijn ogen en schopte daar waar de zon niet meer schijnt. Ik schopte zijn buik— oh jee... het zijn er vijf.
"Stop!" Plotseling kwam er iemand uit de schaduw tevoorschijn. Ik draaide me om om te zien wie de baas was.
"Joan Cesborn..." zei hij mijn naam en ik trok mijn wenkbrauwen op.
"Wie ben jij?"
"Neem haar mee." Voor ik nog kon vechten, drukte iemand een zakdoek op mijn neus en mond. Ik verloor het bewustzijn en werd zwart voor mijn ogen...
Langzaam opende ik mijn ogen en lag op een bed. Ik sprong geschrokken overeind en keek om me heen. Ik zag de man van daarnet op een grote bank zitten, intens naar me kijkend.
"Waar ben ik?" vroeg ik.
"Bij mij thuis..."
"Je hebt me gewoon ontvoerd. Wie ben jij?" vroeg ik terwijl ik van het bed opstond. Ik zag mijn zwarte leren jasje op de bank liggen en liep erheen om het weer aan te trekken.
"Joan Cesborn, jouw vechtkunsten zijn ongelooflijk. Ik wist niet dat een meisje als jij zichzelf zo kon verdedigen," zei hij op een geamuseerde toon. Ik snoof en draaide me naar hem toe.
"Wat verwacht je dat ik doe? Om hulp schreeuwen?" vroeg ik sarcastisch. Hij grijnsde en keek me geïnteresseerd aan. Hij stond op van de bank en liep naar me toe.
"Je bent behoorlijk interessant, Joan, ik hou ervan," zei hij met geamuseerde ogen.
"Wat wil je? Je moet wel iets willen als je me ontvoerd hebt, toch?" vroeg ik terwijl ik mijn armen over elkaar sloeg.
"Ik houd ook van je moed, Joan. Wauw, ik had niet gedacht dat je zó interessant zou zijn." Hij boog naar me toe en ik leunde achteruit.
Ik kan het niet ontkennen, hij is verdomd knap. Zijn lichtblauwe ogen glinsteren echt en zijn sterke, ruwe trekken maken hem intimiderend; een echte bad boy.
"Wat wil je?" vroeg ik.
"Interessante vraag, Joan." Zijn hand kwam bijna bij mijn wang, maar ik duwde die weg en keek hem boos aan.
"Ik ben op zoek naar iemand die me wil helpen wraak te nemen," zei hij en ik trok mijn wenkbrauwen op.
"Wraak?"
"Ooit gehoord van Natropolitan Company?" vroeg hij.
"Ja, en...?" Ik keek hem een beetje argwanend aan.
"Ik ben de eigenaar, de CEO, maar iemand heeft me twee maanden geleden vermoord."
"En nu ben je hier, niet dood?" vroeg ik en hij knikte.
"Waarom wil je mijn hulp? Ik ben een meisje, zoals je ziet," zei ik terwijl ik naar mijn lichaam gebaarde.
"Jij bent één van de 7 Gold Lifes-kinderen en om precies te zijn... van het Cesborn-bloed."
"Je wilt wraak op mijn vader?" vroeg ik.
"De 7 Gold Lifes hebben niets gedaan. Ik heb Cesborn’s connectie met Herinel’s bedrijf nodig. Van de 7 Gold Lifes heeft alleen Cesborn die connectie," zei hij en ik snoof.
"Waarom denk je dat ik je zou helpen? Alleen maar omdat ik de dochter ben van Sebastian Cesborn en jij me als marionet wilt gebruiken?" Ik sloeg mijn armen over elkaar en keek hem koel aan.
"Ik deel 25% van mijn bedrijf," zei hij en ik grijnsde.
"Ik heb geen interesse om je te helpen, zoek maar iemand anders."
"Jij bent mijn enige hoop, Joan Cesborn," zei hij serieus en ik keek hem aan.
"Nee, ik ben het niet."
"Ik houd je al een tijd in de gaten en ik kan zeggen dat je me onder de indruk hebt gebracht, Joan," zei hij terwijl hij me intens aankeek. Ik wendde mijn blik af.
"En wat als ik je niet wil helpen? Maak je me dan af?" vroeg ik en ik zag hem zijn laptop pakken. Hij liep naar me toe en zette de laptop op het bureau naast me.
"Mensen denken dat ik al dood ben..." Hij liet me een paar artikelen en foto’s zien als bewijs. Hij was neergeschoten en vermoord, zo’n twee maanden geleden, en ik keek hem aan.
"Hoe heb je het overleefd?" vroeg ik.
"Ik wist altijd al dat zoiets kon gebeuren, dus ik had alles voorbereid," grijnsde hij terwijl hij zich tegen het bureau leunde.
"Waarom heb je mij nodig?"
"Help me mijn troon terug te krijgen, Joan Cesborn. Ik houd vijf van de zeven Gold Lifes-meisjes in de gaten en jij bent degene die mijn aandacht trok." Hij boog naar me toe en ik leunde achterover op mijn stoel.
"Volgende week is er een groot evenement voor zakenmensen. Ik wil dat jij mijn spion bent, Joan." Hij liet me een foto zien op zijn laptop.
"Ik ben een model, geen spion, Nathaniel Bryant," zei ik zijn naam en hij grijnsde.
"Daarom heb ik juist jou nodig, om dichtbij Herinel te komen," zei hij alsof ik al had toegezegd.
"Sorry... Ik wil je niet helpen."
"Je ziet er prachtig uit... Ik weet dat je geïnteresseerd bent."
Shit! Hij heeft gelijk...

BLSC 11: Billionaire's Girl
28 Hoofdstukken
28
Inhoud

Opslaan

My Passion
Copyright © 2026 Passion
XOLY LIMITED, 400 S. 4th Street, Suite 500, Las Vegas, NV 89101